Гром

Гром — гукавая з’ява ў атмасферы, суправаджае разрад маланкі. Гром уяўляе сабой ваганні паветра пад уплывам вельмі хуткага падвышэння ціску на шляху маланкі, з прычыны награвання прыблізна да 30 000 °C. Раскаты грому ўзнікаюць з-за таго, што маланка мае значную даўжыню і гук ад розных яе участкаў даходзіць да вуха назіральніка не адначасова; акрамя таго грому спрыяе адлюстраванне гуку ад аблокаў, а таксама таму, што з-за рэфракцыі гукавая хваля распаўсюджваецца па розных шляхах і прыходзіць з рознымі запазненнямі, акрамя таго сам разрад адбываецца не імгненна.

Гучнасць грукату грому можа дасягаць 120 дэцыбел.

 Гром у міфалогіі і рэлігіі 
У розных рэлігіях і міфалогіях лічылася, што гром, гэта адна з праяў гневу багоў. Такіх богаў часта звалі грамавержцамі.

Найбольш вядомыя багі-грамавержцы:
 Зеўс (Грэчаская міфалогія)
 Ваагн (Армянская міфалогія)
 Юпітэр (Рымская міфалогія)
 Тор (Скандынаўская міфалогія)
 Лэйгун (Кітайская міфалогія)
 Ука (Фінская міфалогія)
 Райдзін (Японская міфалогія)
 Хаса (Мексіканская міфалогія)
 Пярун (Славянская міфалогія)
 Індра (Індуізм)

Катэгорыя:Атмасфера
Катэгорыя:Гук
Катэгорыя:Маланка