Сексалогія

Сексалогія — навуковая дысцыпліна, якая вывучае ўсе праявы сексуальнасці чалавека, уключаючы як спробы ахарактарызаваць звычайную сексуальнасць, так і вывучэнне зменлівасці сексуальных практык, уключаючы і так званыя парафіліі (ці сексуальныя дэвіяцыі).

Сучасная сексалогія — мультыдысцыплінарнае поле даследаванняў, у якім выкарыстоўваюцца метады шэрагу сумежных дысцыплін: біялогіі, медыцыны, псіхалогіі, статыстыкі, эпідэміялогіі, педагогікі, сацыялогіі, антрапалогіі, а часам і крыміналістыкі. Яна вывучае развіццё сексуальнасці і развіццё сексуальнага кантакту, уключаючы тэхніку палавых зносін і расстройствы палавой сферы. Даследчыкі дакументуюць сексуальнасць самых розных груп грамадства, такіх як людзі з абмежаванымі фізічнымі магчымасцямі, дзяцей, пажылых людзей, і выпадкі сексуальнай паталогіі, такія як паталагічную апантанасць сексам ці сексуальныя дамаганні ў адносінах да дзяцей.

Варта адзначыць, што сексалогія — апісвальная, а не прадпісвальная дысцыпліна. Яна спрабуе дакументаваць вызначаныя аспекты рэальнасці, а не прадпісваць, якія паводзіны будуць этычнымі або маральнымі. Сексалогія часта станавілася прадметам канфліктаў паміж яе прыхільнікамі, а таксама тымі, хто мяркуюць, што сексалогія замахваецца на сакральныя асновы чалавечага жыцця, або тымі, хто аспрэчвае, з філасофскага пункта гледжання, прэтэнзіі сексолагаў на аб'ектыўнасць і эмпірычную метадалогію.

 Галіны сексалогіі 
Вылучаецца некалькі адносна самастойных кірункаў даследаванняў у рамках сексалогіі:
 Звычайная сексалогія, якая вывучае біялагічныя, анатамічныя, фізіялагічныя, псіхалагічныя і сацыяльныя аспекты сексуальных паводзін чалавека, якія не з'яўляецца адхіленнем ад нормы з медыцынскага пункту гледжання.
 Клінічная (медыцынская) сексалогія, якая займаецца прафілактыкай, дыягностыкай і лячэннем расстройстваў здароўя, звязаных з сексуальнымі паводзінамі.
 Этнакультуральная сексалогія, якая даследуе гістарычныя і культурныя адрозненні ў вобразе і стэрэатыпах сексуальных паводзін, у іншых пытаннях, звязаных з адрозненнямі паміж поламі, які мелі месца быць у розных народаў у розныя перыяды часу.
 Судовая і крымінальная сексалогія, якая абагульняе тыя аспекты ведаў пра палавыя паводзіны, якія могуць апынуцца карыснымі пры расследаванні і прафілактыцы палавых злачынстваў і злачынстваў супраць грамадскай маральнасці.
 Фамілістыка, якая вывучае палавыя ўзаемаадносіны ў рамках сям'і, асаблівасці выканання бацькоўскіх роляў у залежнасці ад полу і г.д.

 Метады даследавання 
Найбольш часта ў сексалогіі ўжываюцца такія метады даследавання, як ананімныя апытанні, анкетаванне, інтэрв'юіраванне. Да ліку іншых метадаў, якія ўжываюцца сексолагамі адносяцца:
 Эксперымент, які праводзіцца з выкарыстаннем жывёл або добраахвотнікаў.
 Клінічныя метады даследавання (абследаванне ці назіранне пацыентаў падчас іх лячэння).
 Назіранне, якое можа весціся як непасрэдна (у тым ліку шляхам палявых даследаванняў), так і пасродкам вывучэння дакументальных матэрыялаў.
 Аналіз твораў літаратуры, навукі і мастацтва, публіцыстыкі і іншых матэрыялаў, звязаных з узаемаадносінамі полаў.

 Гл. таксама 
 Сексуальнае здароўе
 Сексуальнасць

 Літаратура 


 Спасылкі 
 Гісторыя сексалогіі  на сайце Magnus Hirschfield Archive for Sexology at Humboldt-Universität zu Berlin