Канстанцін Палубінскі

Канстанцін Палубінскі (? — ) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

Вучыўся ў езуіцкім калегіуме ў Браневе, Віленскай акадэміі. Удзельнічаў у войнах са Швецый 1600—1629 і Расіяй 1609—1618.

Слонімскі пісар земскі ў 1616—1621 і маршалак у 1621—1625, кашталян мсціслаўскі ў 1625—1633, ваявода парнаўскі з 1633, маршалак Літоўскага Трыбунала ў 1627.

З праваслаўя перайшоў у каталіцтва, у 1618 фундаваў Дзярэчынскі дамініканскі кляштар.
Валодаў Дзярэчынам, Глускам, Глыбокім і іншымі маёнткамі.

 Сям’я 
Сын лідскага падкаморага Аляксандра Аляксандравіча Палубінскага і
Ганны Алемані, унук новагародскага кашталяна Аляксандра Іванавіча Палубінскага.

Ажаніўся з Соф’яй Сапегай (каля 1595 — каля 1657), дачкой мсціслаўскага ваяводы
Андрэя Сапегі. У 1656, пасля смерці свайго стрыечнага брата Казіміра Льва Сапегі,
Соф’я атрымала частку яго спадчыны, у тым ліку Зэльву і Горкі, якія потым адышлі яе сыну
Аляксандру Гіларыю Палубінскаму — адзінаму, які перажыў бацьку.

Акрамя сына, меў дачок Кацярыну (жонка троцкага кашталяна Аляксандра Агінскага), Крысціну (жонка падкаморага вількамірскага Яна Каменскага), манашак Петранелю і Канстанцыю.

 Літаратура 


Канстанцін
Катэгорыя:Сенатары Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Ваяводы парнаўскія
Катэгорыя:Кашталяны мсціслаўскія
Катэгорыя:Маршалкі Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Маршалкі земскія слонімскія
Катэгорыя:Пісары земскія слонімскія