Геліяс

Ге́ліяс ( або , Гелій, часам ЭэліясОрфіка, фр.222 Керн «сонца») — у старажытнагрэчаскай міфалогііМифы народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т. 1. С. 271, Любкер Ф. Реальный словарь классических древностей. М., 2001. В 3 т. Т.2. С.99; Псеўда-Апаладор. Міфалагічная бібліятэка I 2, 2 далей сонечнае бажаство, сын тытана Гіперыёна (адкуль пахабна яго мянушка «Гіперыёнід») і ТэіГесіёд. Тэагонія 371 (або сын Гіперыёна і ІрыфесыГімны Гамера XXXI 2), брат Селены і Эас.

З часу Еўрыпіда Геліяса, як усёвідушчага бога Сонца, сталі атаясамляць з Апалонам, усёведным богам-прадракальнікам; адсюль іншае імя Геліяса — Феб. У Ферэкіда Сірскага Геліяс атаясамляецца з ЗеўсамФерэкід, фр. А9 Дыльс-Кранц = Іаан Лід. Пра месяцы IV 3, у Феагена — з Гефестам, Апалонам і агнёмПримечания А. А. Тахо-Годи в кн. Платон. Собрание сочинений. М., 1990-94. В 4 т. Т.3. С.582, см. Лосев А. Ф. Мифология греков и римлян. М., 1996. С.341. Паводле Дзіянісія Скітабрахіёна, сам Геліяс — хлопчык, патоплены ў ЭрыданеДиодор Сицилийский. Историческая библиотека III 57, 5 // Лосев А. Ф. Мифология греков и римлян. М., 1996. С.785.

Паводле прамовы КотыЦыцэрон. Аб прыродзе багоў III 54, было пяць Геліясаў:
 Сын Зеўса, унук Эфіра.
 Сын Гіперыёна.
 Сын Гефеста, унук Ніла, з Геліяпаля.
 Народжаны німфай Аканфа на Родасе, продак родаскіх герояў.
 Бацька Ээта і Кіркі, з Калхіды.

Геліяс расказаў Гефесту, што Афрадыта ляжыць з АрэсамГамер. Адысея VIII 271, за гэта Афрадыта была варожая да нашчадства ГеліясаСенека. Федра 124; Гігін. Міфы 148; Фульгенцый. Міфалогіі II 7.

Распавёў Дэметры, што гэта Аід выкраў яе дачку Персефону.

Паводле Гамера, Геліяс — уладальнік сямі статкаў кароў і сямі статкаў авечакГамер. Адысея XII 127—132, 261—269. Яго каровы жылі ў Артэмісія ў СіцылііАпіян. Рымская гісторыя XVII 116, іх пасвілі німфы Фаэтыса і Ламптыя. Штораніцы, паднімаючыся ў небе, і кожны вечар, апускаючыся ў Акіян, Геліяс любаваўся на сваіх вечна юных жывёл. Аднойчы Адысей высадзіўся на востраве, і яго спадарожнікі забілі некалькі быкоў сонечнага бога. У пакаранне за гэта Зеўс па просьбе Геліяса разбіў іх карабель маланкай. Выжыў толькі Адысей.

Культ Геліяса быў асабліва распаўсюджаны ў Карынфе, у Аргасе, у Элідзе і на востраве Родасе, дзе пры ўваходзе ў гавань стаяла яго каласальная выява. З жывёл яму былі прысвечаны певень і белыя коні. Адлюстроўваецца Геліяс амаль гэтак жа, як і Апалон, з якім збліжаўся па сонечных функцыях.

У рымскай міфалогіі Геліясу адпавядае Соль ().

 Умілаваныя і нашчадства Геліяса 
 Персеіда, акіянідаГесіёд. Тэагонія 356, жонка ГеліясаГамер. Адысея X 139; Гігін. Міфы 156, нарадзіла яму Кірку (Цырцэю)Гамер. Адысея X 136—139, Ээта, Пасіфаю, ПерсаГігін. Міфы. Увядзенне 36 і АлаеяЦэц. Каментар да «Аляксандры» Лікафрона 174.
 Па іншых версіях: маці Кіркі — РодыГесіёд, фр.351 М.-У.; маці Ээта — АнтыёпаЕўмел. Карынфіяка, фр.3 Бернабэ = Схоліі да Піндара. Алімпійскія песні XIII 75; маці Пасіфаі — КрытаДыядор Сіцылійскі. Гістарычная бібліятэка IV 60, 4; маці Алаея — Антыёпа (паводле Еўмела).
 Рода, дачка Пасейдона і Амфітрыты, жонка ГеліясаАвідзій. Метамарфозы IV 204; Псеўда-Апаладор. Міфалагічная бібліятэка I 4, 6. Да Дыядора нарадзіла яму сем сыноў: Охіма, Керкафа, Макарэя, Актыя (Актына), Тэнага, Трыёпа і Кандала, і дачка ЭлектрыёнуДыядор Сіцылійскі. Гістарычная бібліятэка V 56, 5. Паводле Гесіёда — Кірку.
 Клімена, акіяніда, жонка ГеліясаЛукіян. Гутаркі богаў 12, 1; 25, 2 (атаясамленага з Апалонам). Нарадзіла яму ФаэтонаАвідзій. Метамарфозы IV 204; Гігін. Міфы 152а, АстрыдуНон. Дзеянні Дыяніса XXXVIII 109 і геліяд.
 Жонкай Геліяса і маці Астрыды таксама лічаць акіяніду КетаНон. Дзеянні Дыяніса XXVI 353.
 Клітыя і Леўкафея, дачка Архама. Клітыя пакахала Геліяса, але ён аддаў перавагу Леўкафеі. Геліяс пазбавіў Леўкафею нявіннасці, прыняўшы аблічча яе маці. Раўнівая Клітыя распавяла аб усім яе бацьку Ахраму, і той закапаў дачку жывой у зямлю. Клітыя ж пазней памерла ад голаду. Пасля смерці Леўкафея ператварылася ў галіну, якая змяшчае фіміям, а Клітыя — у кветку геліятропГесіёд, фр. 351 М.-У.; Авідзій. Метамарфозы IV 207—270. Паводле Гігіна Лефкафея нарадзіла ад Геліяса Тэрсанонта з Андраса (аднаго з арганаўтаў)Гігін. Міфы 14 (з. 32).
 Аўгій, адзін з арганаўтаў, па некаторых крыніцах лічыцца сынам ГеліясаАпалоній Родаскі. Арганаўтыка I 170; Фепкрыт. Ідыліі XXV 54 ад Гірміны або НаўсідамыГігін. Міфы 14 (з. 29), дочкі Амфідаманта.
 Оры па адной з версій — дочкі Геліяса і СеленыКвінт Смірнскі. Пасля Гамера X 337.
 Паводле Пталамея Гефестыёна, Алена — дачка Геліяса і ЛедыКомментарий Д. О. Торшилова в кн. Гигин. Мифы. СПб, 2000. С. 98.
 Гемера — багіня, якая ўвасабляла дзень. Лічылася спадарожніцай Геліяса.
 Паводле Антымаха, харыты — дочкі Эглы і Геліяса.
 Карыбанты — дэманы, дзеці Афіны і Геліяса.
 Арга — дачка Зеўса і Геры, каханая Геліяса. Палюючы на аленя, яна гучна закрычала: «Нават калі алень бяжыць хутчэй чым сонца я наганю яго!». Гэтым яна раззлавала Геліяса, і ён ператварыў яе ў сабаку.
 Гефест часам лічыцца сынам Геліяса.
 Дырка — жонка цара Фіваў Ліка. Па адной з версій, дачка ГеліясаФульгенцый. Міфалогіі II 7.

 Калос Родаскі 
Статуя Геліяса ў Родасе з’яўлялася адным з цудаў свету, яна больш вядомая пад назвай «Калос Родаскі». Геліяс быў не проста асабліва ўшанаваным бажаством на востраве — па легендзе ён быў яго стваральнікам: не маючы месца, яму прысвечанага, сонечны бог вынес востраў на сваіх руках з марской глыбіні.

 Свята Геліяса 
Штогод 20 ліпеня ў грэчаскіх гарадах праводзілася свята, адначасова прысвечаны Геліясу і Зеўсу.

 Геліяс у літаратуры 
Геліясу прысвечаны XXXI гімн Гамера і VIII арфічны гімн.

 Крыніцы 

 Спасылкі 

Катэгорыя:Старажытнагрэчаскія багі
Катэгорыя:Салярныя багі
Катэгорыя:Багі паводле алфавіта