Эдуард Анатолевіч Хіль

Эдуард Анатолевіч Хіль (4 верасня 1934, Смаленск — 4 чэрвеня 2012, Санкт-Пецярбург) — савецкі і расійскі эстрадны спявак (барытон), народны артыст РСФСР (1974).

 Фільмаграфія 
 1962 — Чаромушкі — вакал
 1974 — Эдуард Хіль (дакументальны фільм, рэжысёр — Марына Галдоўская)
 1981 — Сем шчаслівых нот — камеа
 1985 — Блакітныя гарады (фільм-канцэрт, на музыку А.Пятрова)
 2004 — Яцінсотэстс — дырэктар клуба
 2011 — Грыфін — камеа

 Прызнанне і ўзнагароды 
 Лаўрэат 2-га Усерасійскага конкурсу артыстаў эстрады (1962)
 Другая прэмія міжнароднага фестывалю эстраднай песні ў Сопаце (1965)
 Заслужаны артыст РСФСР (1968)
 Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга (1971)
 Народны артыст РСФСР (1974)
 Прэмія Ленінскага камсамола (1976)
 Ордэн Дружбы народаў (1981)
 Ордэн «За заслугі перад Айчынай» 4 ступені (4 верасня 2009)
 прыз Уцёсава
 Прэмія «Залаты грамафон» за песню Я вельмі рады, бо я, нарэшце, вяртаюся дадому (26 лістапада 2011)
 Прэмія «Стэпавы воўк» у намінацыі «інтэрнэт» (13 чэрвеня 2010)

 Спасылкі 

 Сайт edhil.ru 
 Сайт, прысвечаны Эдуарду Хілю
 Эдуард Хіль / Eduard Hil, peoples.ru 

 Хіль стаў зоркай у Амерыцы праз 44 года
 Кліп песні «Я вельмі рады, бо я, нарэшце, вяртаюся дахаты» (TROLOLO)
 Замежны сайт фанатаў TROLOLO MEN-а 

Катэгорыя:Барытоны
Катэгорыя:Заслужаныя артысты РСФСР
Катэгорыя:Выпускнікі Санкт-Пецярбургскай кансерваторыі