Кодзікі

Кодзікі («Запісы аб дзеяннях старажытнасці») або Фурукатафумі () — найбуйнейшы помнік старажытнаяпонскай літаратуры, адзін з першых пісьмовых помнікаў, асноўная свяшчэнная кніга сінтаісцкага траекніжжа, які ўключае ў сябе акрамя «Кодзікі» «Ніхонгі» («Аналы Японіі») і згарэлыя падчас пажару ў 645 годзе «Кудзікі» («Запісы аб мінулых справах»).

Цяжка адназначна вызначыць жанр гэтага твора, які прадстаўляе сабой прыклад сінкрэтызму старажытнай літаратуры. Гэта і збор міфаў і легенд, і збор старажытных песень, і гістарычная хроніка. Згодна з прадмовай, японскі распавядальнік Хіэда-но Арэ растлумачыў, а прыдворны О-но Ясумара запісаў міфалагічны і гераічны эпас свайго народа, працяты яго ідэяй бесперапыннасці і боскага паходжання імператарскага роду. Праца над «Кодзікі» была завершана ў 712 годзе — у гады кіравання імператрыцы Гэмэй.

 Літаратура 
 Кодзікі //  — С.374

Катэгорыя:Кнігі паводле алфавіта
Катэгорыя:Рэлігійная літаратура
Катэгорыя:Японская міфалогія
Катэгорыя:Сінтаізм
Катэгорыя:Гісторыя Японіі
Катэгорыя:Творы VII стагоддзя