Рыга-Арлоўская чыгунка

Рыга-Арлоўская чыгунка — назва ў 1868—1920 гг. сеткі чыгуначных дарог, якая праходзіла па тэрыторыі Ліфляндскай, Віцебскай, Курляндскай, Ковенскай, Магілёўскай, Смаленскай, Арлоўскай губерняў (цяпер тэрыторыя Беларусі, Латвіі, Расіі) 

Чыгунка злучала цэнтральныя раёны Расіі з партамі на Балтыйскім моры — Рыгай і Лібавай. 

 Перадгісторыя 
Першай чыгункай, якая пазней увайшла ў адзіную Рыга-Арлоўскую, была лінія Рыга — Дынабург (з 1893 Дзвінск) пабудаваная ў 1858—1861 гг.

Затым пабудаваныя лініі: 

 Дынабург — Віцебск (1866),
 Віцебск — Арол (1868),
 Рыжска-Мітаўская чыгунка: Торэнсберг — Мітава—Мураўёва (1868—1873),
 Рыга-Бальдэрааская чыгунка: Рыга — Бальдераа (1872 г.)
 Рыга-Тукумская чыгунка: Засенгоф — Тукум (1877)
 Віцебска-Жлобінская чыгунка: Віцебск — Орша — Магілёў — Жлобін (1902).

У 1920 г. частка дарогі адышла да Латвіі. Астатняя частка стала называцца Арлоўска-Віцебскай чыгункай і ў 1922 годзе ўключана ў склад Маскоўска-Беларуска-Балтыйскай чыгункі.

 Літаратура 


 Спасылкі 
 Риго-Орловская железная дорога

Катэгорыя:Чыгуначны транспарт Беларусі
Катэгорыя:Чыгуначны транспарт Расіі