Сэ Хэ

Сэ Хэ (; V стагоддзе) — кітайскі мастак-партрэтыст і тэарэтык жывапісу V стагоддзя. Заснавальнік тэарэтычнай эстэтыкі кітайскага жывапісу.

Ніводнага жывапіснага твора Сэ Хэ не захавалася, і сёння немагчыма ўявіць у якой манеры ён працаваў. У гісторыі кітайскага мастацтва ён праславіўся не сваім жывапісам, а невялікім тэарэтычным трактатам.

У эстэтычнай тэорыі кітайскай жывапісу, багатай крыніцамі трактат Сэ Хэ «Нататкі аб катэгорыях старадаўняга жывапісу» («Гухуа піньлу»), з’яўляецца адной з першых прац, якая шмат у чым вызначыла формы далейшага развіцця мастацкай крытыкі.

У трактаце былі сфармуляваны 6 законаў жывапісу (люфа), якія вызначылі кірунак усяго наступнага развіцця эстэтыкі кітайскага жывапісу, якая ў той ці іншай форме развівала і каментавала гэтыя шэсць законаў. У кітайскую навуку аб жывапісе былі ўведзены асноўныя эстэтычныя катэгорыі, якімі карысталіся ўсе далейшыя тэарэтыкі мастацтва:

 пінь — клас або катэгорыя;
 фа — закон, прынцып;
 цыюнь — адухоўлены рытм;
 шэндун — жывы рух;
 гуфа — структурны метад карыстання пэндзлем;
 ін’усесян — адпаведнасць малюнка аб’екта;
 цзін’інвэйчжы — размяшчэнне частак скрутка;
 суйлэйфуцай — адпаведнасць колеру роду рэчаў;
 чуаньімосэ — прытрымліванне традыцыі, капіраванне ўзораў.

 Літаратура 


Катэгорыя:Мастакі паводле алфавіта
Катэгорыя:Мастакі Кітая