Франчэска Бараміні

Франчэска Бараміні (італ. Francesco Borromini; уласна Франчэска Кастэла, італ. Francesco Castelli, 25 верасня 1599, Бісанэ, Тычына - 2 жніўня 1667, Рым) — выбітны італьянскі архітэктар, найбольш радыкальны прадстаўнік ранняга барока.

 Біяграфія 
Сын каменячоса, сам вучыўся на каменячоса ў Мілане. З 1619 працаваў у Рыме на Карла Мадэрна, свайго далёкага сваяка, у саборы Святога Пятра. Пасля смерці Мадэрна далучыўся да групы Берніні, дабудоўвае палацца Барберыні. У далейшым працаваў у Рыме ў пастаянным суперніцтве з Берніні за папскую ўвагу. Для яго творчай манеры былі характэрныя адсутнасць прамых ліній, багацце мудрагелістых архітэктурных дэталяў, ускладненая планіроўка інтэр'ераў з галавакружнымі перападамі ўзроўняў. Завяршыўшы капэлу Фальканьері ў царкве Сан-Джавані Дэі Фіёрэнціні, 22 ліпеня 1667 г. адчуў сябе цяжка хворым і больш не выходзіў з дому. Спаліў рукапісы і малюнкі, затым пакончыў з сабой.

 Асноўныя пабудовы 
 1622 — Сант-Андрэа-дэла-Вале (Sant’Andrea della Valle)
 1629—1631 — Палацца Барберыні (Palazzo Barberini)
 1631—1633 — Сабор Святога Пятра (San Pietro) (Ватыкан)
 1634—1637 — Сан-Карла-але-Куатра-Фантанэ (San Carlo alle Quattro Fontane)
 1637 — Oratorio de San Felipe Neri
 1637—1638 — Chiesa di Santa Lucia in Selci
 1642—1660 — Сант-Іва ала Сапіенца (Sant’Ivo della Sapienza)
 1645—1650 — Palazzo Pamphili
 1646—1667 — Colegio de Propaganda Fide
 1647—1650 — Сабор Святога Іаана Латэранскага (San Giovanni in Laterano), (рэканструкцыя)
 Да 1655 — Chiesa di Santa Maria dei Sette Dolori
 1653—1657 — Сант-Аньезэ-ін-Агонэ (Sant’Agnese in Agone)
 1653—1665 — Сант-Андрэа-дэле-Фратэ (Sant’Andrea delle Fratte)
 1667- Сан-Джавані-дэі-Фіярэнціні (Chiesa di San Giovanni dei Fiorentini)

 Літаратура 
 БЭ ў 18 тамах. Т.2, Мн., 1996, С.291

 Спасылкі 
 Брытаніка (англ.)
 (англ.)
 (ням.) 

Катэгорыя:Архітэктары Італіі
Катэгорыя:Архітэктары Рыма
Катэгорыя:Мастакі-самазабойцы
Катэгорыя:Архітэктары барока