Казімір Чартарыйскі (1674—1741)

Казімір Чартарыйскі ( — ) — дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай.

 Біяграфія 
Паходзіў з роду Чартарыйскіх, сын Міхала Ежага, ваяводы сандамірскага, і яго трэцяй жонкі Яны Веранікі Алендскай.

Падчашы ВКЛ у 1699—1707 і 1709—1712, падскарбі вялікі ВКЛ у 1707—1709 (прызначаны Станіславам Ляшчынскім), падканцлер ВКЛ у 1712—1724, кашталян віленскі з 1724. Быў таксама старастам крамянецкім, веліжскім, усвяцкім.

У час бескаралеўя 1696—1697 прыхільнік французскага кандыдата на каралеўскі трон прынца Франсуа Луі дэ Канці. У 1706 перайшоў на бок Станіслава Ляшчынскага, потым супрацоўнічаў з Аўгустам II. Пасля яго смерці (1733) зноў прыхільнік кандыдатуры Станіслава Ляшчынскага на трон. Трапіў у палон да войск Аўгуста III, але пагадзіўся з новым каралём. У 1730-я гады арганізаваў магнацкую групоўку Чартарыйскіх і звязаных з імі іных родаў («фамілію»), якая разлічвала на дапамогу Расіі, каб умацаваць дзяржаўны лад Рэчы Паспалітай.

У 1730 адзначаны Ордэнам Белага Арла.

 Сям’я 
Ажаніўся ў 1693 годзе з Ізабелай Альжбэтай Морштын (26 жніўня 1671 — 24 лютага 1758, Варшава), дачкой Яна Анджэя Морштына і Кацярыны Гардон. Меў з ёй трох сыноў і дзвюх дачок:
 Міхала Фрыдэрыка (1696—1775);
 Аўгуста Аляксандра (1697—1782), ваяводу рускага;
 Канстанцыю (1700—1759), маці караля Станіслава Аўгуста Панятоўскага;
 Людвіку Альжбету (1703—1745), якая стала манашкай;
 Тэадора Казіміра (1704—1768), біскупа пазнаньскага.

 Крыніцы 

 Літаратура 

 Dernałowicz M. Portret Familii. — Warszawa, 1990.

Казімір
Катэгорыя:Сенатары Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Кашталяны віленскія
Катэгорыя:Падканцлеры літоўскія
Катэгорыя:Падчашыі вялікія літоўскія
Катэгорыя:Падскарбіі вялікія літоўскія
Катэгорыя:Старосты крамянецкія
Катэгорыя:Старосты веліжскія
Катэгорыя:Старосты ўсвяцкія
Казімір