Феадосій I Вялікі

Феадо́сій I Вялі́кі (Флавій Феадосій; , Theodosius Magnus, , 11 студзеня 347 — 17 студзеня 395) — апошні імператар адзінай Рымскай імперыі.

 Біяграфія 
У 379 годзе атрымаў уладу над ўсходняй часткай Рымскай імперыі як суправіцель імператара Грацыяна, у 394 годзе стаў кіраваць усёй Рымскай імперыяй аднаасобна. Пасля яго смерці ў 395 імперыя канчаткова падзялілася на Заходнюю частку і Усходнюю (Візантыя). Феадосій выбраў і зацвердзіў законам Нікейскую формулу хрысціянства (чым спыніў панаванне арыянства) у якасці адзінай дзяржаўнай рэлігіі імперыі. Ён стаў праследаваць (без жорсткіх рэпрэсій) іншыя рэлігійныя плыні ў хрысціянстве (ерасі) і забараніў язычніцкія культы, у выніку чаго пасля 393 года спынілася святкаванне Алімпійскіх гульняў. Дзейнасць імператара Феадосія вызначыла кірунак рэлігійнага развіцця Еўропы, за што ён атрымаў ад хрысціянскіх пісьменнікаў эпітэт Вялікі.

 Дзеці 

 сыны:Ганорый, Аркадзій
 дочкі: Гала Плацыдзіяастатнія памерлі ў маленстве

 Літаратура 
 Феадосій I //  С. 341.

Катэгорыя:Імператары рымскія
Катэгорыя:Рымскія консулы IV стагоддзя
Катэгорыя:Дынастыя Валентыніяна-Феадосія