Камерунскія высакагорныя лясы

Камерунскія высакагорныя лясы — экарэгіён горных трапічных і субтрапічных вільготных шыракалістых лясоў, прымеркаваны да горнай сістэмы, якая ідзе ўглыб афрыканскага кантынента ад Гвінейскага заліва, і па якой праходзіць мяжа паміж Камерунам і Нігерыяй. Біяразнастайнасць гэтых лясоў характарызуецца высокім узроўнем эндэмізму як сярод раслін, так і сярод жывёл. Экарэгіёну прысвоены статус Critical/Endangered: насельніцтва хутка расце, і ўсё большыя плошчы асвойваюцца пад сельскагаспадарчыя культуры.

 Агульная характарыстыка 
Камерунскія высакагорныя лясы размешчаны вышэй 900 м над узроўнем мора на  Камерунскім нагор'і Яны займаюць плошчу каля 38000 квадратных кіламетраў ва ўсходняй Нігерыі і заходнім Камеруне. На больш нізкіх вышынях ў паўднёвай частцы рэгіёну размяшчаюцца , у паўночнай — Гвінейская лесасавана. Камерунскія высакагорныя лясы падзяляюць экарэгіёны гвінейскіх і . Самая высокая вяршыня горнай сістэмы, вулкан Камерун, выдзелены ў асобны экарэгіён, а самай высокай у рэгіёне з'яўляецца гара  (3011 м). Для экарэгіёна характэрны больш халаднаваты клімат, чым для нізіннай трапічнай Афрыкі: сярэдняя максімальная тэмпература ніжэй 20°. Колькасць ападкаў памяншаецца ад узбярэжжа ў глыб кантынента ад 4000 мм у год да 1800 мм. Высакагор'я з'яўляюцца важнай крыніцай вады для Нігерыі і Камеруна.

 Раслінны свет 
Расліннасць змяняецца ў залежнасці ад вышыні. Перадгорныя лясы растуць на вышынях 900—1800 м над узроўнем мора. Вышэй 1800 м размешчаны горныя лясы і лугі, бамбукавыя лясы, субальпийские лугі і хмызнякі. Для флоры рэгіёну характэрна перавага , якія маюць перарывістае распаўсюджванне ў высакагор'ях Афрыкі. Тыповымі афрамантаннымі відамі з'яўляюцца , , , , . Ліана  (сямейства ) у высакагор'ях расце ў найбольш сухіх тыпах лясоў.

 Жывёльны свет 
Экарэгіён характарызуецца высокім відавым эндэмізмам. Сярод птушак налічваецца 7 вузкіх эндэміка дадзенага экарэгіёна: , , , , ,  и . Некаторыя эндэмічныя віды сустракаюцца таксама на гары Камерун і востраве Біёка: , , , , ,, , , , , , , , , .

Сярод дробных сысуноў 11 эндэмікаў: , , , ,  и , , , ,  и .

Сярод амфібій налічваюць каля сарака вузкаэндэмічных відаў (, , , , , віды родаў , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ), сярод рэптылій — дзевяць (, , , , ,  і іншыя).

Тут таксама насяляюць віды прыматаў, якія знаходзяцца пад пагрозай знікнення, напрыклад  — эндэмічны падвід , , ,  і некалькі відаў мартышак, у тым ліку .

 Існуючыя пагрозы і ахова прыроды 
Камерунскія высакагорныя лясы — адзін з найменш абароненых экарэгіёнаў у Афрыцы. У Камеруне, у дадзеным экарэгіёне няма тэрыторый, якія маюць фармальны абаронены статус.

Лясы моцна схільныя ўздзеянню чалавека: высякаюцца на дровы і драўніну, а таксама для пашырэння пасяўных плошчаў.

У камерунскай частцы горы густа заселеныя і тэрыторыя выкарыстоўваецца для сельскай гаспадаркі і выпасу хатняй жывёлы.

Большая частка экарэгіёна знаходзіцца ў межах Паўночна-Заходняга адміністрацыйнага рэгіёну і Адамавы. Тут знаходзіцца сталіца Паўночна-Заходняга рэгіёну — горад Баменда з насельніцтвам каля 270 тысяч чалавек.

У Нігерыі высакагорныя лясы размешчаны ў межах плато Мамбіла ў штаце Тараб'я, і выкарыстоўваюцца насельніцтвам для сельскагаспадарчых мэтаў, у тым ліку і для выпасу жывёлы.

 Крыніцы 

Катэгорыя:Тропікі
Катэгорыя:Геаграфія Камеруна
Катэгорыя:Геаграфія Нігерыі
Катэгорыя:Экарэгіёны Афрыкі