Канстытуцыя Таджыкістана

Канстытуцыя Рэспублікі Таджыкістан — асноўны закон Таджыкістана, прынятая 6 лістапада 1994 года, складаецца са 100 артыкулаў. Прадугледжвае унітарызм, моцную прэзідэнцкую ўладу, статус таджыкскага мовы як дзяржаўнай і рускай як мовы міжнацыянальных зносін, аўтаномію Горна-Бадахшанскай вобласці. Папраўкі могуць уносіцца шляхам рэферэндуму; ўносіліся ў 1999 (усталяваўшы двухпалатны парламент замест аднапалатнага) і 2003 (павялічыўшы тэрмін паўнамоцтваў прэзідэнта) гадах. Не падлягаюць змене рэспубліканская форма праўлення, тэрытарыяльная цэласнасць, дэмакратычная, прававая, свецкая і сацыяльная сутнасць дзяржавы (арт. 100.)

 Гісторыя 
За час існавання Таджыкскай ССР былі прынятыя чатыры Канстытуцыі: у 1929, 1931, 1937 і 1978 гадах.

 Канстытуцыя Таджыкскай АССР 1929 
 Канстытуцыя Таджыкскай ССР 1931 
Была прынятая IV з'ездам Саветаў рэспублікі 24 лютага 1931 года.

 Канстытуцыя Таджыкскай ССР 1937 
Трэцяя канстытуцыя была прынята 1 сакавіка 1937 г. Надзвычайным 6-м з'ездам Саветаў Таджыкскай ССР.

 Канстытуцыя Таджыкскай ССР 1978 
Прынята Вярхоўным Саветам Таджыкскай ССР на восьмай сесіі 14 красавіка 1978 г.

 Спасылкі 
 Тэкст Канстытуцыі 

Катэгорыя:Дзяржаўны лад Таджыкістана
Таджыкістан
Катэгорыя:Права Таджыкістана