Летыцыя Рамаліна

Марыя Летыцыя Рамаліна (Maria Letizia Ramolino, 24 жніўня 1750 года, Аяча — 2 лютага 1836, Рым) — маці Напалеона Банапарта, якая перажыла яго на 15 гадоў.

 Біяграфія 
Ураджэнка Аяча, Летыцыя паходзіла з высакароднага сямейства генуэзскага паходжання. У 14 гадоў была выдадзена замуж за юрыста Карла Буанапартэ. У іх нарадзілася 13 дзяцей, з якіх да сталага ўзросту дажылі 5 сыноў і тры дочкі:

 Жазеф Банапарт (1768—1844), кароль Іспаніі
 Напалеон I (1769—1821), імператар Францыі
 Люсьен Банапарт (1775—1840), князь Каніна і Музіньяна.
 Эліза Банапарт (1777—1820), вялікая герцагіня Тасканская.
 Луі Банапарт (1778—1846), кароль Галандыі.
 Паліна Банапарт (1780—1825), герцагіня Гвасталы.
 Караліна Банапарт (1782—1839), вялікая герцагіня Клеўская.
 Жэром Банапарт (1784—1860), кароль Вестфаліі.

У 1769 годзе Корсіка перайшла пад кантроль Францыі, аднак Летыцыя так і не вывучыла французскай мовы. У 1785 годзе заўдавела і праз 8 гадоў вымушана была з дзецьмі перабрацца на мацярык, у Марсель.

Пасля каранацыі Напалеона (на якой яна прысутнічаць не пажадалаVersailles: Château de Versailles — Salle du Sacre — Le Couronnement de L’Empereur ) ён дараваў Летыцыі тытул «Мадам Маці Імператара» () і падарыў маёнтак Пон-сюр-Сен пад Парыжам. Нягледзячы на велізарны стан, Мадам-маці, якая пражыла столькі гадоў на грані галечы, адрознівалася скупасцю, французскімі справамі не цікавілася і рэдка бывала пры двары.

Пасля звяржэння сына бегла з братам, кардыналам Фешам, у Рым, дзе і правяла астатак жыцця, амаль пазбавіўшыся зроку, у палацца Банапартэ на плошчы Венецыі. Яе рэшткі па загаду Напалеона III былі перавезены з Італіі ў Аяча.

 Спасылкі 


Катэгорыя:Банапарты