Гуга дэ Фрыз

Гуга дэ Фрыз (; , г. Харлем, Нідэрланды — ) — нідэрландскі батанік, адзін з заснавальнікаў вучэння пра зменлівасць і эвалюцыю. Замежны ганаровы член АН СССР (1932).

Скончыў універсітэт у горадзе Лейдэн у 1870 годзе. У 1878—1918 гг. прафесар Амстэрдамскага ўніверсітэта і дырэктар батанічнага сада. Навуковыя працы па распрацоўцы мутацыйнай тэорыі. Прапанаваў тэрмін «мутацыя», ажыццявіў эксперыментальнае вывучэнне эвалюцыйнага працэсу. Распрацаваў метад вызначэння асматычнага ціску ў раслін і вучэнне пра ізатанічныя каэфіцыенты (1877). Паўторна, незалежна ад нямецкага батаніка К. Э. Корэнса і аўстрыйскага генетыка Э. Чэрмак-Зайзанега адкрыў законы Мендэля (1900).

 Сачыненні 
 The Mutation Theory (нямецкае выданне, 1900—1903), (англійскае выданне, 1910—1911).
 Species and Varieties: Their Origin by Mutation. — 1905.
 Plant Breeding — 1907 (нямецкі пераклад, 1908).
 Intracellular Pangenesis. — Чыкага, 1910.

 Літаратура 
 Lehmann Е. Die Theorien der Oenotheraforschung. — Jena, 1922.
 Hugo de Vries. — Stuttg., 1929.
 Stomps Th. J. Funfundzwanzig Jahre der Mutationstheorie. — Jena, 1931.

Катэгорыя:Выпускнікі Лейдэнскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Батанікі Нідэрландаў
Катэгорыя:Постаці нідэрландскай генетыкі
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём Лінея
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём Дарвіна
Катэгорыя:Выкладчыкі Амстэрдамскага ўніверсітэта