Жазэ I

Жазэ́ I (; , палац Рыбейра, Лісабон, Партугалія — 24 лютага 1777, палац Сінтра, Сінтра, Партугалія) — кароль Партугаліі і Альгарвы з 31 ліпеня 1750, сын Жуана (Іаана) V.


Пасля смерці бацькі ўступіў на прастол у 1750. Усе справы кіравання дзяржавай падаў маркізу дэ Памбалу, сам жа аддаўся задавальненням. Пры ім адбылося разбуральнае Лісабонскае землетрасенне 1755 года. Замах на жыццё караля, які меў месца ў 1758 (гл. Авейру), паслужыла нагодай да выгнання з Партугаліі езуітаў. Памёр пасля працяглай хваробы, падчас якой рэгенцтва належала яго жонцы Марыяне Вікторыі, дачцэ іспанскага караля Філіпа V. Жазэ атрымлівала ў спадчыну яго старэйшая дачка Марыя I.

 Сям'я 
У 1732 годзе Жазэ жаніўся на Марыяне Вікторыі, дачцэ іспанскага
караля Філіпа V. Ад гэтага шлюбу нарадзіліся чатыры дочкі:
 Марыя I (1734—1816),
 Марыя Ганна Францыска (1736—1813),
 Марыя Францыска Даратэя (1739—1771),
 Марыя Францыска Бенедыкта (1746—1829).

 Шлюбы дочак 
Не маючы спадчыннікаў мужчынскага полу, кароль Жазэ ў 1760 годзе выдаў сваю старэйшую дачку Марыю I за свайго роднага брата, Педру.
У 1777 годзе малодшая дачка — Марыя Францыска Бенедыкта — выйшла замуж за свайго роднага пляменніка — старэйшага сына Марыі I — Жазэ. Дзве іншыя дочкі засталіся незамужнімі.

Катэгорыя:Каралі партугальскія
Катэгорыя:Браганса (дынастыя)