Сацыялістычны рэалізм

Сацыялістычны рэалізм, сацрэалізм — асноўны мастацкі метад, які выкарыстоўваўся ў мастацтве Савецкага Саюза пачынаючы з 1930-х гадоў, дазволены, або рэкамендаваны, або навязаны (у розныя перыяды развіцця краіны) дзяржаўнай цэнзурай, таму і цесна звязаны з ідэалогіяй і прапагандай. Ён быў афіцыйна ўхвалены з 1932 года партыйнымі органамі ў літаратуры і мастацтве. Паралельна яму існавала неафіцыйнае мастацтва СССР.

Для твораў у жанры сацыялістычнага рэалізму характэрна падача падзей эпохі, «дынамічна зменлівых у сваім рэвалюцыйным развіцці». Ідэйнае ўтрыманне метаду было закладзена дыялектыка-матэрыялістычнай філасофіяй і камуністычнымі ідэямі марксізму (марксісцкая эстэтыка) у другой палове XIX—XX стст. Метад ахопліваў усе сферы мастацкай дзейнасці (літаратуру, драматургію, кінематограф, жывапіс, скульптуру, музыку і архітэктуру). У ім сцвярджаліся наступныя прынцыпы:

 апісваць рэальнасць «дакладна, у адпаведнасці з пэўным гістарычным рэвалюцыйным развіццём».
 узгадняць свой мастацкі выраз з тэмамі ідэалагічных рэформаў і выхаваннем працаўнікоў у сацыялістычным духу.

 Гл. таксама 
 Сталінскі ампір
 Суровы стыль
 Рабочы і калгасніца

 Бібліяграфія 
 Иванов С. В. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа. — СПб.: НП — Принт, 2007. — 450 с. — ISBN 5-901724-21-6, ISBN 978-5-901724-21-7.
 Lin Jung-hua. Post-Soviet Aestheticians Rethinking Russianization and Chinization of Marxizm//Russian Language and Literature Studies. Serial № 33. Beijing, Capital Normal University, 2011, № 3. Р.46-53.

 Спасылкі 

 Георг Лукач. САЦЫЯЛІСТЫЧНЫ РЭАЛІЗМ СЁННЯ 
 Кацярына Кларк. Роля сацыялістычнага рэалізму ў савецкай культуры . Аналіз умоўнага савецкага рамана. Асноватворная фабула . Сталінскі міф пра вялікую сям’ю .
 У Літаратурнай энцыклапедыі 1930-х гадоў