Ламбардская ліга

Ламбардская ліга () — саюз з 16 паўночна-італьянскіх гарадоў (склад не быў нязменным) у супрацьстаянні са Свяшчэннай Рымскай імперыяй.

Ліга была створана 7 красавіка 1167 года ў манастыры Панціда. Яе заснавальнікамі былі — Мілан, Лодзі, Ферара, Парма і П'ячэнца. Дагавор паміж імі быў падпісаны на 20 гадоў для барацьбы з імператарам Свяшчэннай Рымскай імперыі супраць яго панавання ў ламбардскіх гарадах. На працягу красавіка — снежня 1167 года да Лігі далучыліся і іншыя гарады.

У бітве пры Леньяна ў 1176 годзе Ламбардская ліга сіламі гарадскіх апалчэнняў ушчэнт разбіла рыцараў Фрыдрыха I Барбаросы, вымусіўшы апошняга ў 1183 годзе прызнаць самастойнасць гарадоў Ламбардскай Лігі. Ламбардская ліга была адноўлена ў 1198 годзе на 10 гадоў.

У 1226 годзе ў сувязі са спробай Фрыдрыха II Штаўфена скарыць Ламбардыю зноў адноўлена на 11 гадоў.

 Удзельнікі Лігі 
 Мілан — з 7 красавіка 1167 года;
 П'ячэнца — з 7 красавіка 1167 года;
 Ферара — з 7 красавіка 1167 года;
 Лодзі — з 7 красавіка 1167 года;
 Парма — з 7 красавіка 1167 года;
 Крэмона;
 Мантуя;
 Бергама;
 Брэшыя;
 Балоння;
 Падуя;
 Трэвіза;
 Вічэнца;
 Венецыя;
 Верона.

Катэгорыя:Сярэдневякоўе
Катэгорыя:Свяшчэнная Рымская імперыя
Катэгорыя:Ваенная гісторыя Італіі
Катэгорыя:Ваенна-палітычныя блокі