Людвіг VII Барадаты

Людвіг VII Барадаты (; каля  — , ) — герцаг Баварска-Інгальштацкі з 1413 года, сын герцага Стэфана III і Тадэі Вісконці.

 Біяграфія 
Перыяд з 1391 па 1415 гады Людвіг VII пражыў у Францыі пры двары сваёй сястры каралевы Ізабо і яе мужа Карла VI. Там ён стаў бібліяфілам, а вярнуўшыся ў Германію ў 1418 годзе даў распараджэнне пачаць будаўніцтва ў Інгальштаце замка ў французскім стылі.

Стаўшы герцагам, варагаваў з усімі суседзямі, асабліва са стрыечным братам Генрыхам Ландсгуцкім, які вераломна напаў на яго падчас Канстанцкага сабору.

У 1439 годзе супраць Людвіга VII паўстаў яго законны спадчыннік, сын Людвіг VIII Гарбаты, які паступова заваяваў усе бацькаўскія землі і ў 1443 годзе ўзяў у палон самога Людвіга VII і яго тытул. Пасля смерці сына ў 1445 годзе Людвіг VII быў выдадзены герцагу Генрыху, у палоне ў якога памёр у 1447 годзе, а герцагства Баварска-Інгальштацкае было далучана да Баварска-Ландсгуцкага герцагства.

 Сям'я і дзеці 
1 кастрычніка 1402 года Людвіг жаніўся на Ганне дэ Бурбон, дачцэ ламаршскага графа Жана I дэ Бурбона. У іх было двое дзяцей:
 Людвіг (1403—1445)
 Іаган (нар.1404), памёр у дзяцінстве

У 1408 годзе Ганна памерла, і ў 1413 годзе Людвіг жаніўся ў другі раз, на Кацярыне д’Алансон, дачцэ алансонскага графа П'ера II. У іх было двое дзяцей:
 Іаган (1414—1420)
 Ганна (1416—1418)

 Спасылкі 
 Людвіг VII у Allgemeine Deutsche Biographie

Катэгорыя:Герцагі баварскія
Катэгорыя:Вітэльсбахі