Шарль Эжэн дэ Фуко

Шарль Эжэн дэ Фуко (; 15 верасня 1858, Страсбур — 1 снежня 1916) — манах-трапіст, пустэльнік, даследчык Афрыкі. Рымска-каталіцкая царква прылічыла Шарля дэ Фуко да ліку блажэнных.

 Біяграфія 

У 1883—1884 гг. выдаючы сябе за яўрэя-гандляра ў адзіночку падарожнічаў па паўднёвым Марока, перайшоў горы Атлас і далей вандраваў па Алжырскай Сахары.

Пазней Фуко уступіў у ордэн трапістаў і атрымаў дазвол прапаведаваць у Сахары сярод туарэгаў нагор'я Ахагар. Больш за 16 гадоў ён там жыў як мясцовы жыхар і займаўся вывучэннем звычаяў і нораваў туарэгаў, якіх спрабаваў звярнуць ў хрысціянства. Частка з іх пачытала Фуко як «вялікага марабута».

Фуко загінуў 1 снежня 1916 года ў час паўстання туарэгаў, пахаваны ў аазісе Аль-Джулія ў Алжыры.

Фуко напісаў кнігу «Reconnaissance au Maroc», акрамя таго вядомыя яго працы па лінгвістыцы і паэзіі туарэгаў.

Катэгорыя:Падарожнікі Францыі
Катэгорыя:Мовазнаўцы Францыі
Катэгорыя:Каталіцкія манахі
Катэгорыя:Каталіцкія блаславёныя
Катэгорыя:Святыя паводле алфавіта
Катэгорыя:Каталіцкія місіянеры
Катэгорыя:Хрысціянскія святыя XX стагоддзя
Катэгорыя:Трапісты