Баварска-Інгальштацкае герцагства

Баварска-Інгальштацкае герцагства () — герцагства ў складзе Свяшчэннай Рымскай імперыі, якое існавала ў 1392—1447 гадах.

 Гісторыя 
Пасля смерці герцага Стэфана II у 1375 годзе тры яго сына — Іаган II, Стэфан III і Фрыдрых — сталі сумесна кіраваць Баварска-Ландсгуцкім герцагствам. У 1392 годзе яны вырашылі фармальна падзяліць уладанні. Іаган зрабіў сваёй сталіцай Мюнхен, Фрыдрых — Ландсгут, а Стэфан III атрымаў кавалак са сталіцай у Інгальштаце.

Па рашэнні імператара ў 1429 годзе пакінутае без кіраўніка Баварска-Штраўбінскае герцагства было падзелена на тры часткі, адна з якіх увайшла ў склад Баварска-Інгальштацкага герцагства.

У 1439 годзе супраць герцага Людвіга VII паўстаў яго законны спадчыннік, сын Людвіг VIII Гарбаты, які паступова заваяваў усе бацькаўскія землі і ў 1443 годзе ўзяў у палон самога Людвіга VII і яго тытул. Пасля смерці сына ў 1445 годзе Людвіг VII быў выдадзены герцагу Генрыху Ландсгуцкаму, у палоне ў якога памёр у 1447 годзе, а Баварска-Інгальштацкае герцагства было далучана да Баварска-Ландсгуцкага герцагства.

 Герцагі Баварска-Інгальштацкія 
 Стэфан III (1392—1413)
 Людвіг VII (1413—1447)
 Людвіг VIII (1443—1445)

 Тэрытарыяльны склад 
Баварска-Інгальштацкае герцагства з'яўлялася кангламератам не звязаных з сабой тэрыторый. Асноўнай часткай герцагства з'яўляліся тэрыторыі вакол сталіцы Інгальштата і бліжэйшых гарадоў Шробенгаўзен, Айхах, Фрыдберг, Райн і Хехштэт-на-Дунаі. Апроч іх, у склад герцагства ўваходзілі наступныя гарады:
 Паўднёвая Баварыя: Васербург-на-Іне, Эберсберг, Куфштайн, Кіцбюэль, Ратэнберг
 Усходняя Баварыя: Шэрдзінг, Дзінгольфінг, Малерсдорф-Пфафенберг
 Паўночная Баварыя: Хільпальтштайн, Херсбрук, Лаўф-ан-дэр-Пегніц, Вайдэн, Вальдмюнхен

Катэгорыя:Герцагствы Германіі
Катэгорыя:Гісторыя Баварыі