Дэкларацыя Бальфура 1926 года

Дэкларацыя Бальфура 1926 года () — заключная справаздача канферэнцыі краін Брытанскай імперыі, якая адбылася ў 1926 годзе. Дакумент атрымаў сваю назву па імі лорда Артура Бальфура, першага графа Бальфурскага.

Асноўнымі прынцыпамі, закладзенымі ў Дэкларацыю Бальфура 1926 года, сталі:

 прызнанне роўнага дзяржаўнага статусу Вялікабрытаніі і ўсіх яе дамініёнаў,
 прызнанне ўсімі краінамі манарха,
 добраахвотнасць і роўнасць для ўваходжання ў Садружнасць нацый.

Акрамя гэтага, упершыню быў прапанаваны прынцып, паводле якога генерал-губернатары перасталі выконваць ролі кіраўнікоў дзяржаў-дамініёнаў і дыпламатычных прадстаўнікоў Вялікабрытаніі. Таксама ўпершыню быў закладзены прынцып сумеснага манарха, пры якім усе краіны канстытуцыйнай манархіі ўнутры Садружнасці больш не прызнавалі манарха Вялікабрытаніі кіраўніком сваёй дзяржавы і атрымлівалі магчымасць мець уласнага манарха, але пры гэтым асоба манарха заставалася адзінай для ўсіх краін Садружнасці.

Дакумент увайшоў у аснову і атрымаў свой працяг у матэрыялах Вэстмінстэрскага статуту 1931 года.

 Гл. таксама 

 Дэкларацыя Бальфура 1917 года

Катэгорыя:Брытанская імперыя
Катэгорыя:Садружнасць нацый
Катэгорыя:Гісторыя Новай Зеландыі
Катэгорыя:Гісторыя Аўстраліі
Катэгорыя:Гісторыя ПАР
Катэгорыя:Міжнародныя дагаворы Канады
Катэгорыя:Гісторыя Вялікабрытаніі