Энкам’енда

Энкам'енда ( — літар. - апека, абарона) — форма залежнасці насельніцтва іспанскіх калоній ад каланізатараў. Уведзеная ў 1503 годзе. Адменена ў XVIII стагоддзі.

Мясцовыя жыхары «даручаліся» да энкамендэра (паручыцеляў) і абавязаны былі плаціць падатак і выконваць павіннасць (праца на рудніках). Першапачаткова энкам'енда прадугледжвала шэраг мер, якія павінны былі праводзіцца каланістамі, па звароце індзейцаў ў хрысціянства і далучэнне іх да еўрапейскай культуры. Аднак цалкам натуральна ў ходзе ўвасаблення ў жыццё яна амаль паўсюдна вырадзілася ў прыгоннае права.
 Літаратура 
 БЭ ў 18 тамах, Т.18, кн.1, Мн., 2004, С.130

Катэгорыя:Гісторыя Паўднёвай Амерыкі
Катэгорыя:Каланіялізм