Макс фон Лаўэ

Макс фон ЛаўэНапісанне прозвішча і імя Макс Фелікс Тэадор  фон Лаўэ ў адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.9., Мн.,1999, С.163.  (; , , Германская імперыя — , Заходні Берлін) — нямецкі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1914) «за адкрыццё дыфракцыі рэнтгенаўскіх прамянёў на крышталях».

 Біяграфія 
Пасля заканчэння школы ў 1898 годзе, фон Лаўэ служыў адзін год у войску па прызыву. Затым ён паступіў у Страсбургскі ўніверсітэт, дзе прыступіў да вывучэння матэматыкі, фізікі і хіміі. Неўзабаве ён перайшоў у Гётынгенскі ўніверсітэт. Пасля гэтага ён правёў адзін семестр у Мюнхенскім універсітэце і затым перайшоў вучыцца ў Берлін, пад кіраўніцтвам Макса Планка. У 1903 годзе ён абараніў дысертацыю па тэорыі інтэрферэнцыі на паралельных пласцінках і стаў у 1905 г. асістэнтам у Макса Планка. Пасля абароны другой дысертацыі ў 1906 г. ён заняўся тэорыяй адноснасці і пры дапамозе аптычных досведаў атрымаў у 1907 г. важныя эксперыментальныя пацверджанні рэлятывісцкага правіла складання хуткасцей. У 1909 г. ён атрымлівае ў Мюнхенскім універсітэце месца прыватдацэнта тэарэтычнай фізікі.

У 1910 г. ажаніўся з Магдаленай Дэген.

У 1912 г. фон Лаўэ пераходзіць у Цюрых. Там ён прадказаў дыфракцыю рэнтгенаўскіх прамянёў на крышталях, што было эксперыментальна пацверджана дзвюма яго студэнтамі — Фрыдрыхам і Кніпінгам. Такім чынам быў пацверджаны хвалевы характар рэнтгенаўскага выпраменьвання. Акрамя таго пры дапамозе гэтага метаду атрымалася высвятліць структуру многіх крышталёў. За гэтыя дасягненні фон Лаўэ атрымаў у 1914 г. Нобелеўскую прэмію па фізіцы.

Катэгорыя:Фізікі Германіі