Ерамія Брандрэт

Ерамія Брандрэт (, 1790 — 7 лістапада 1817) — беспрацоўны панчошны майстар, які жыў у Нотынгемшыры, абезгалоўлены за здраду. Быў вядомы як «Нотынгемскі капітан». Ён і двое яго саўдзельнікаў былі двума апошнімі людзьмі, пакаранымі праз адсячэнне галавы сякерай у ВялікабрытанііHanging, Drawing and Quartering accessed July 2007.

Ерамія нарадзіўся ў УілфардзеJeremiah Brandreth at schoolnet  accessed July 2007, у вёсцы, якая цяпер з'яўляецца часткай Нотынгема, і пераехаў у Сатан-ін-Эшфілд, дзе ў яго была жонка і трое дзяцей. Лічыцца, што Ерамія быў залучаны ў дзейнасць луддзітаў у 1811 годзе.

Ерамія сустрэўся з Уільямам Дж. Оліверам («Шпіёнам Оліверам») у маі 1817 і дамовіўся аб супрацоўніцтве, у рамках якога было запланавана, што ён далучыцца да 50 тысяч мужчын у Лондане для штурму Таўэра. Шырока распаўсюджана меркаванне, што Брандрэт быў ахвярай лорда Сідмаўта, які прыняў жорсткія меры супраць мяцежнікаў-луддзітаўChambers Biographical Dictionary (1990). p. 1346. «Рэвалюцыя» пачалася 9 чэрвеня 1817 г.. Брандрэт правёў заключнае пасяджэнне ў пабе ў Пентрыджы або Пентрычы, дзе ён і яго калегі-змоўшчыкі ўзначалілі марш на Нотынгем, дзе «яны атрымаюць 100 гінеяў, хлеб, мяса і піва, затым яны прывядуць напад на казармы, скінуты ўрад і наступіць канец беднасці — назаўжды».

Брандрэт адмовіўся плаціць фунт і восем пенсаў за піва, адзначыўшы, што неўзабаве гэта будзе бескарыснаDepositions used to convict Brandreth  Pentrich Historical Society, accessed June 2007.

Змоўшчыкі сустрэлі салдат у Гілтбруке, непадалёк ад горада Іствуд у Нотынгемшры.

Трыццаць пяць чалавек былі прыцягнутыя да суду, і Брандрэт, Уільям Тэрнер і Ісаак Ладлам былі прысуджаныя да чвартавання, але прысуд быў зменены Георгам IV.

Брандрэт быў павешаны і памёр, пасля чаго яму і двум іншым адсеклі сякерай галовы. Айвар Смален казаў, што натоўп, якому паказалі галаву Брандрэта як здрадніка, не развесяліўся, і кавалерыстам, як сцвярджаецца, было загадана быць гатовымі да залпу.

Дошка, якая выкарыстоўвалася падчас абезгалоўлівання для ўтрымання цел, захоўваецца ў Музеі і мастацкай галерэі Дэрбі.