Абдэль Азіз ібн Сауд

Абдэль Азіз ібн Сауд (таксама Ібн-Сауд або Абдэль-Азіз II;  — ) — заснавальнік і першы кароль Саудаўскай Аравіі (1932—1953). Вёў войны за аб’яднанне Аравіі. У 1902—1927 гадах — эмір дзяржавы Неджд, пазней — да 1932 года — кароль дзяржавы Хіджаз, Неджд і далучаныя вобласці.

 Палітычная дзейнасць 
Лічыўся васалам Асманскай імперыі. У 1915 г. быў прызнаны Англіяй як незалежны ўладальнік. Абапіраючыся на рэлігійна-фундаменталісцкі рух іхванаў, разгарнуў барацьбу за лідарства ў Аравіі, заваяваў Джэбель-Шамар (1921), Хіджаз (1924-25), Асір (1932). Прэтэндаваў на ролю духоўнага лідара ісламскага свету. Трансфармаваў архаічнае аравійскае грамадства; стварыў дзяржаўныя інстытуты, сучаснае войска, уніфікаваў прававую сістэму. Імкнучыся выйсці з-пад англійскай апекі, развіваў адносіны з ЗША. У 1933 выдаў амерыканскай кампаніі «Стандард ойл оф Каліфорнія» канцэсію на здабычу нафты. У час Другой сусветнай вайны захоўваў нейтралітэт. Абдэль Азіз ібн Сауд блакаваўся з каралём Егіпта Фарукам супраць Хашымітаў Іарданіі і Ірака. Падтрымліваў палесцінцаў падчас блізкаўсходняга канфлікту. У XX ст. трон успадкавалі сыны.

 Крыніцы 

 Літаратура 


 Спасылкі 

Катэгорыя:Каралі Саудаўскай Аравіі