Бернарда Берталучы

Берна́рда Берталу́чы (; нар. , , Італія — ) — італьянскі кінарэжысёр, сцэнарыст, вядомы і як паэт.

 Біяграфічныя звесткі. Творчасць 
Сын паэта Атыла Берталучы. Вывучаў італьянскую філалогію ў Рымскім універсітэце, здымаў аматарскія фільмы.

3 1961 працаваў у П. Пазаліні, уплыў якога адчувальны ў фільмах Б. Берталучы «Перад рэвалюцыяй», «Партнёр» (паводле аловесці Ф. Дастаеўскага «Двайнік»), дзе прагучала тэма маладзёжнага бунту, якая з горыччу і пачуццём страчаных ілюзій адгукнулася ў стужках «Стратэгія павука» (1970), «Апошняе танга ў Парыжы» (1972). Разнастайнасць праблематыкі і формы сведчыць пра пастаянныя творчыя пошукі рэжысёра. У фільмах «Канфарміст» (1970) і «Месяц» (1979) — ідэя ўлады цёмных, скрытых псіхалагічных комплексаў над асобай; «Дваццатае стагоддзе» (1976) і «Апошні імператар» (1987, прэмія «Оскар») — матыў супраціўлення чалавека ролі марыянеткі, якую яму навяэваюць.

Пасля трыўмфальнага поспеху фільмаў «Канфарміст» (1970) і «Апошняе танга ў Парыжы» (1972) працаваў па-за межамі Італіі, у тым ліку на будыйскім Усходзе, называў сябе «скептычным будыстам-аматарам».Bernardo Bertolucci in Neue Zürcher Zeitung, 18. Februar 1994, S. 65

Свой апошні фільм Бернарда Берталучы выпусціў у 2012 годзе, карціна называлася «Ты і я». Памёр у Рыме пасля доўгай хваробы. Газета La Repubblica назвала смерць Бернарда Берталучы сыходам «апошняга вялікага маэстра XX стагоддзя»repubblica.it nashaniva.by.

 Фільмаграфія 
 1962  — Кашчавая кума / La commare secca
 1964  — Перад рэвалюцыяй / Prima della rivoluzione
 1966  — Il canale
 1967  — La via del petrolio (тэлевізійны)
 1968  — Partner
 1969  — Amore e rabbia (segment Agonia)
 1970  — La strategia del ragno
 1970  — Канфарміст / Il conformista
 1971  — La salute è malata (дакументальны)
 1972  — Апошняе танга ў Парыжы / Ultimo tango a Parigi
 1976  — Дваццатае стагоддзе Novecento
 1979  — La Luna
 1981  — La tragedia di un uomo ridicolo
 1987  — Апошні імператар / The Last Emperor
 1987  — 12 рэжысёраў пра 12 гарадоў (эпізод «Балоння»)12 registi per 12 città (segment Bologna) (дакументальны)
 1990  —  Пад покрывам нябёсаў /The Sheltering Sky
 1993  — Маленькі Буда / Little Buddha
 1996  — Stealing Beauty
 1998  — Besieged
 2002  —  На дзесяць хвілін старэй: Віяланчэль (эпізод «Гісторыя вод») / Ten Minutes Older: The Cello (segment Histoire d’eaux)
 2003  — Летуценнікі / The Dreamers
 2012 — Я і ты  / Io e te

 Прэміі і ўзнагароды 
У 1987 годзе атрымаў прэмію «Оскар». Акрамя таго, Бернарда Берталучы таксама ўладальнік «Залатога глобуса» (1988), BAFTA (1989) і іншых прэмій, а ў 2013 годзе італьянец атрымаў зорку на галівудскай Алеі славыnovychas.by.

 Крыніцы 

 Літаратура 


 Спасылкі 

 Большая российская энциклопедия  

Катэгорыя:Члены Італьянскай камуністычнай партыі
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Оскар»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Оскар» за найлепшую рэжысуру
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Залаты глобус» за найлепшую рэжысёрскую працу
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Залаты глобус»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі BAFTA