Пецярбургскі дзяржаўны ўніверсітэт шляхоў зносін

Пецярбургскі дзяржаўны універсітэт шляхоў зносін () (абрэвіятура - ПДУШЗ (), былы Ленінградскі інстытут інжынераў чыгуначнага транспарту, ЛІІЧТ ()). Галоўны корпус размешчаны па адрасе Маскоўскі праспект, дом № 9

 Гісторыя 
Адна з першых вышэйшых тэхнічных навучальных устаноў Расіі. Папярэднікам інстытута быў аддзел «па вучэбнай частцы», пашыраны і дапоўнены ў Дэпартаменце водных камунікацый Н. П. Румянцавым ў 1798-1809 гадах.

Заснаваны найвышэйшым Маніфестам 20 лістапада (2 снежня) 1809 як Інстытут Корпуса інжынераў шляхоў зносін, урачыста адкрыты 1 (13) лістапада 1810. Мэтай стварэння інстытута была падрыхтоўка спецыялістаў для будаўніцтва на велізарных тэрыторыях Расіі разгалінаваных сістэм сухапутных і водных шляхоў зносін. У эпоху стварэння інстытута найбольш развітым быў водны шлях. Асноўным недахопам суднаходства была зіма, калі судны прастойвалі месяцы ў чаканні пачатку навігацыі. Супраць плыні па рэках і каналах летам судны праводзіліся бурлакамі.

 Інстытут пры Бетанкуры  
Інстытут на момант адкрыцця быў кадэцкім корпусам, цесна звязаным з вядучымі ВНУ сталіцы, такімі, як Акадэмія навук, Галоўным інжынерным вучылішчам Расійскай імперыі і створаным пазней Пецярбургскім універсітэтам. Інстытут быў закрытай паўвоеннай навучальнай установай, тэрмін навучання ў ім разам з гімназічным этапам навучання складаў восем гадоў. Выпускнікам прысвойвалася званне інжынера шляхоў зносін, яны былі паручнікамі (па першым разрадзе) і падпаручнікам (па другім разрадзе).

Першы рэктар - Аўгусцін Аўгусцінавіч Бетанкур (1758-1824).

У 1813 пры інстытуце заснаваны музей (цяпер Цэнтральны музей чыгуначнага транспарту Расійскай Федэрацыі).

Пры Інстытуце пад кіраўніцтвам прафесара П. І. Сабко для навукова-навучальных мэтаў была арганізавана першая ў Расіі механічная лабараторыя.

У 1820 годзе з мэтай падрыхтоўкі майстроў і тэхнікаў была створана Школа шляхоў зносін, якая мела трохгадовы тэрмін навучання.

У 1823 годзе Інстытут быў ператвораны ў закрытую навучальную ўстанова на ўзор ваенных кадэцкіх карпусоў, зноў стаў грамадзянскай навучальнай установай з пяцігадовым тэрмінам навучання ў 1864 годзе.

 Факультэты 
 Аўтаматызацыя і інтэлектуальныя тэхналогіі
 Прамысловае і грамадзянскае будаўніцтва
 Транспартнае будаўніцтва
 Транспартныя і энергетычныя сістэмы
 Упраўленне перавозкамі і лагістыка
 Эканоміка і мэнеджмент
 Факультэт безатрыўных формаў навучання
 Факультэт дауніверсітэцкай падрыхтоўкі
Ёсць геолага-геадэзічная база, працуе вучэбна-курсавы камбінат.

 Выкладчыкі і выпускнікі 
 Міхаіл Васільевіч Астраградскі
 Фёдар Пятровіч Вінакураў, беларускі вучоны
 Генрых Іпалітавіч Свянціцкі
 Іван Фердынанд Ястржэмбскі
 Генрых Восіпавіч Графціа

 Спасылкі 
 Афіцыйны сайт 
 Дактарантура і аспірантура ПДУХЗ 
 Сайт дыстанцыйнага навучання ПДУХЗ 
 Прафзвязная арганізацыя ПДУХЗ
 Артыкул у «Энцыклапедыі Санкт-Пецярбурга» 
 Артыкул на сайце citywalls.ru

Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:1809 год у Расіі
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Санкт-Пецярбургу