Джон Рэскін

Джон Рэ́скін, або Раскін () ( — ) — англійскі тэарэтык мастацтва, гісторык, публіцыст.

 Біяграфія 
Скончыў у 1839 годзе Оксфардскі ўніверсітэт. Выкладаў у 1-м Рабочым каледжы. Быў паслядоўнікам Т. Карлайля. У творах «Сучасныя жывапісцы» (т. 1—5, 1843—
1860), «Сем светачаў архітэктуры» (1849), «Камяні Венецыі» (т. 1—3, 1851—53), «Палітычная эканомія мастацтва» (1857) развіваў канцэпцыю адзінства прыгажосці і дабрыні А. Шэфтсберы. Выступаў з рамантычнай крытыкай капіталістычнай цывілізацыі, варожай мастацтву як сінтэзу прыроды, прыгажосці і высокай маральнасці, заклікаў да адраджэння сярэдневяковай ручной працы, калектыўных форм мастацкай творчасці. Паўплываў на фарміраванне эстэтычных поглядаў прэрафаэлітаў (кнігп «Прэрафаэлітызм», 1851). Быў блізкі да У. Морыса, удзельнічаў у стварэнні яго мастацка-прамысловых майстэрняў. Рабіў малюнкі і акварэлі.

 Важныя працы 
 Сем свяцільняў архітэктуры (1849)
 Прэрафаэлітызм (1851)
 Камні Венецыі (1851—1853)

 Літаратура 


 Спасылкі 

Катэгорыя:Пісьменнікі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Англамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Крытыкі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Мастакі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Мастакі XIX стагоддзя
Катэгорыя:Тэарэтыкі архітэктуры