Білі Уотэрс

Білі Уотэрс (, прыкладна 1778—1823) — негр, які выступаў на вуліцах Лондана ў XIX стагоддзі са спевам, гульнёй на скрыпцы і забаўляльным тэатрам са «своеасаблівымі выхадкамі». Ён стаў вядомым, з'явіўшыся ў п'есе «Том і Джэры» ў 1821 годзе.

 Біяграфія 
Білі Уотэрс згадваецца як жабрак на вуліцах Лондана, дзе ён граў на скрыпцы, каб забаўляць тэатралаў у абмен на паўпені. Яго вобраз змяшчае згадванні яго афрыканскага паходжання, ваенна-марской формы, нагі-калка, скрыпкі і капялюша з пер'ем. Уотэрс страціў нагу як матрос ваенна-марскога флоту Яе вялікасці, зваліўшыся з такелажу, хоць іншыя крыніцы мяркуюць, што ён страціў яе падчас баявых дзеянняў у амерыканскай вайне за незалежнасць. У яго была жонка і двое дзяцей, і ў 1780-я гады ён выступаў у Адэльфскім тэатры. Уотэрс і яго «своеасаблівыя выхадкі» сталі настолькі знакамітыя, што яго запрасілі на сцэну.

Уотэрс быў адным з пяці знакаў Лондана, якія згадваюцца ў Пірса Ігана ў яго «Томе і Джэры» ў 1821 годзе. Уотэрс быў адным толькі з 10 тысяч асоб афрыканскага паходжання, якія жылі ў гэты час у Англіі. Ён быў вельмі бедны, і ён казаў, што двойчы ратаваўся ад бегавой дарожкі як пакарання дзякуючы сваёй назе.

У канцы свайго жыцця Уотэрс быў усенародна абраны «каралём жабракоў» у акрузе святога Джыльса дзякуючы яго вядомасці і стаўленню сваіх субратаў. Яго маленькая марацкая пенсія пакідала яго гэтакім бедным, што яму прыйшлося прадаць сваю скрыпку і казаць, што ён прадаў бы і сваю драўляную нагу, калі б яна каштавала што-небудзь з такім зносам. Уотэрс захварэў і быў вымушаны пайсці ў St Giles' workouse, дзе праз 10 дзён, у 1823 годзе, і памёр. Ён быў пахаваны на могілках Сент-Панкраса ў ЛонданеBilly Waters , Abolotition of Slavery, National Portrait Gallery, London, accessed August 2011.

Білі Уотэрс быў згаданы і ў вершах:

 Спадчына 

Пасля смерці вобраз Уотэрса быў адноўлены ў фарфоры для тых, хто ўспамінаў яго, у ганчарных Стафардшыра і ў Дэрбскім фарфорыLabel on Billy Waters Figure, Derby Museums, accessed August 2011. Таксама фігурка выстаўляецца ў музеі Вікторыі і Альберта, і яе перавыпуск быў прымеркаваны да 1862. Фігуркі былі зробленыя амаль праз сорак гадоў пасля смерці Уотэрса; мадэль Эдварда Кейса мела на мэце зрабіць фігурку больш танную, чым у канкурэнтаўBily Waters, Victoria and Albert Museum, accessed August 2011. Існуе карыкатура Томаса Лорда Басбі з кнігі Costume of the Lower Orders of London («Касцюмы ніжэйшых слаёў Лондана»). Больш рэалістычны партрэт Уотэрса звязаны з імем сэра Дэйвіда Уілкі.