Эдвард Станіслававіч Радзінскі

Эдвард Станіслававіч Радзінскі (нар. , , СССР) — савецкі і расійскі тэлевядучы, пісьменнік, сцэнарыст, драматург. 

 П’есы 
 Мара мая … Індыя, 1958;
 Вам 22, старыя! 1962;
 104 старонкі пра каханне, 1964;
 Здымаецца кіно, 1965;
 Спакуснік Калабашкін, 1967;
 Маналог аб шлюбе, 1973;
 Гутаркі з Сакратам, 1973;
 Турбаза (Пазней назва — «Пейзаж з веласіпедам і крэспаснымі сценамі»), 1974;
 Працяг Дон-Жуана, 1978;
 «А ці існуе каханне?» — Пытаюць пажарныя, 1979;
 Лунін, або смерць Жака, запісаная ў прысутнасці Гаспадара, 1979;
 Тэатр часоў Нерона і Сенекі, 1982;
 Яна ў адсутнасці кахання і смерці, 1982;
 Старая актрыса на ролю жонкі Дастаеўскага, 1984;
 Спартыўныя сцэны 1981 года, 1986;
 «Я стаю ля рэстарана — замуж позна, здохнуць рана», 1987;
 Наш Дэкамерон, споведзь пасынка стагоддзя, 1988;
 Поле бою належыць марадзёрам, 1995;
 Кат: размовы на шляху да гільяціны, 2007

Катэгорыя:Пісьменнікі Расіі
Катэгорыя:Сцэнарысты Расіі
Катэгорыя:Драматургі Расіі
Катэгорыя:Тэлевядучыя Расіі
Катэгорыя:Рускамоўныя пісьменнікі