Венера з Тан-Тана

Венера з Тан-Тана — антрапаморфная кварцытавая фігурка даўжынёй 58 мм, выяўленая ў 1999 годзе нямецкай экспедыцыяй у пойме ракі Дра на поўдзень ад мараканскага горада Тан-Тан.

Разам з Венерай з Берэхат-Рама (вядомай з 1981 года) уяўляе сабой найстаражытнейшы (500—300 тыс. гадоў) узор «палеалітычнай Венеры» і, такім чынам, самы ранні вядомы навуцы помнік мастацкай творчасці Трактоўка гэтай знаходкі як выключна антрапаморфнай, тым больш як палеалітычнай Венеры, вельмі праблематычная.

Спосаб вырабу і характар выкарыстання артэфактаў выклікаюць спрэчкі сярод археолагаў. Вельмі грубіянская апрацоўка, абагульненыя формы, адсутнасць асобы наводзіць некаторых навукоўцаў на думку аб тым, што фігурка набыла антрапаморфны аблічча ў выніку натуральных уздзеянняў (выветрыванне, эрозія).

Прыхільнікі тэорыі штучнага паходжання фігуркі паказваюць на сляды (магчыма позняга) пакрыцця охрай, што сведчыць аб тым, што дагістарычны чалавек надаваў ёй сімвалічнае (магчыма, культавае) значэнне.

 Гл. таксама 
 Венера з Берэхат Рама
 Вілендорфская Венера
 Дагістарычная Паўночная Афрыка
 Чалавекалеў
 Венера з Холе-Фельс

Катэгорыя:Першабытнае мастацтва
Катэгорыя:Археалогія ў Марока