Беларускі вакзал

Беларускі вакзал () — пасажырскі тэрмінал чыгуначнай станцыі Масква-Пасажырская-Смаленская, адзін з 10-ці чыгуначных вакзалаў Масквы. Размешчаны на плошчы Цвярской заставы.

Абслугоўвае цягнікі далёкіх зносін заходняга і (пасля пераводу Савёлаўскага вакзала выключна на абслугоўванне прыгарадных цягнікоў) адзін цягнік паўночнага (па Савёлаўскай лініі, на Рыбінск, з прычапнымі вагонамі на Угліч, Весьягонск, Пястова) кірункаў Расіі і замежжа.

Таксама абслугоўвае прыгарадныя электрацягнікі Беларускага кірунку МЧ да канцавых прыпынкаў Вязьма, Усава, Звянігарад. Акрамя таго, праз вакзал электрацягнікі рухаюцца на Савёлаўскі і Курскі кірунак. Скорыя і пасажырскія цягнікі з Беларускага вакзала ідуць да Смаленска, Рыбінска, гарадоў Беларусі, Феадосіі, Анапы, Керчы, Калінінграда, Вільні, Варшавы, Берліна, Прагі, гарадоў Заходняй і Паўднёвай Еўропы.

 Гісторыя 
Будаўніцтва вакзала, які атрымаў назву Смаленскі, пачалося ў канцы красавіка 1869 года. Урачыстае адкрыццё Маскоўска-Смаленскай чыгункі адбылося 19 верасня 1870 года. Вакзал стаў шостым па ліку ў Маскве.

У лістападзе 1871 года, пасля падаўжэння чыгункі да Брэста, вакзал пачаў звацца Брэсцкім. У пачатку 1890-х гадоў рух стаў двухпутным і меў адну платформу адпраўлення. Да рэканструкцыі вакзала, які ўжо не мог змяшчаць у сябе пасажыраў, прыступілі толькі ў 1907 годзе. 15 мая 1910 года адкрылі правае крыло новага вакзала, 26 лютага 1912 года — левае. Аўтарам праекта быў архітэктар Іван Струкаў. 4 мая 1912 года чыгунка была перайменавана ў Аляксандраўскую, вакзал пачаў называцца Аляксандраўскім. У жніўні 1922 года Аляксандраўская і Маскоўска-Балтыйская чыгункі былі аб’яднаныя ў Маскоўска-Беларуска-Балтыйскую, таму вакзал быў перайменаваны ў Беларуска-Балтыйскі. У маі 1936 года, пасля чарговай рэарганізацыі чыгунак, вакзал атрымаў сваю цяперашнюю назву — Беларускі.

 Пуці і пасажырскія платформы 
Беларускі вакзал мае 6 пасажырскіх платформ і 11 пуцей, уключаючы 7 тупіковых і 4 прахадныя на Аляксееўскую злучальную лінію. Пуці ў бок Беларускага напрамку адыходзяць на захад, а ў бок Аляксееўскай злучальнай лініі да Савёлаўскага і Курскага напрамкаў — на паўночны ўсход. Адлік нумароў платформ вядзецца ў кірунку з поўдня на поўнач. Другая платформа вакзала — нізкая, усе астатнія — высокія. Платформы з першай па трэцюю не абгароджаныя, з чацвёртай па шостую — абгароджаныя і абсталяваныя турнікетамі, бо выкарыстоўваюцца пераважна для прыгарадных цягнікоў (пры прыбыцці да гэтых платформ цягнікоў далёкіх зносін або Аэраэкспрэса праходы на платформы часова адкрываюцца).

 Славутасці 
 Мазаічнае пано на тэму Кастрычніцкай рэвалюцыі.
 Партрэты Воіна-вызваліцеля, Аляксандра Неўскага і Георгія Жукава ў будынку вакзала.
 Мемарыяльная дошка, прысвечаная першаму выкананню песні «Священная война» 26 чэрвеня 1941 года на фасадзе вакзала.
 Помнік «Развітанне славянкі», адкрыты 8 мая 2014 года на пероне вакзала.
 Раней да сакавіка 2013 года меўся паравоз-помнік П36-0120 каля дэпо імя Ільіча Маскоўскай чыгункі. Вясной — улетку 2013 года паравоз прыбраны і адноўлены ў ТЧР-17 Ціхарэцк. На хаду.

 Спасылкі 

Катэгорыя:Чыгуначныя вакзалы Масквы
Катэгорыя:З’явіліся ў 1870 годзе
Катэгорыя:1870 год у Маскве