Мяшчане

Мяшчане, мяшчанства, мешчанін () — гараджане, гараджанін. Саслоўе ў Вялікам Княстве Літоўскам Рэчы Паспалітай да 1772 г., і пасля 1772 г. — у Расійскай імперыі (зараз тэрыторыі Беларусі, Украіны, Польшчы, Літвы і Расійскай Федэрацыі). Тэрмін «сярэдняга класа», «дробнага бюргерства», «буржуазіі» ў цяперышняй сацыялогіі.

Сацыяльны стан людзей вольных, які складаецца з грамадзян горада (), якія рэгулююцца муніцыпальным правам, сфарміраваны ў сярэднявеччы.

Сярэдні клас статус якога быў сфарміраваны ў XIII ст. у сувязі з фарміраваннем сярэднявечных гарадоў у асаблівае заканадаўства. Бюргераў ад атрымання феадальных кіраўнікоў урада і іншых прывілеяў. Як гарадскога жыцця супольнасці кіравацца выразна пэўнымі законамі. Для выканання ўмоў допуску да гэтага закона, павінны спачатку атрымаць грамадзянства муніцыпальнага права, што пры пэўных умовах рэгулюецца палажэннямі так званых «гарадскіх». Атрыманне допуску да муніцыпальнага права давала мешчанам шмат льгот — у тым ліку дапускаецца свабодная эканамічная дзейнасць, галасаваць і выстаўляць сваю кандыдатуру да муніцыпальных органаў улады, членаў брацтва і купецкіх гільдый рамеснікаў.

З канца XVI ст. у Польшчы, умовы для паступлення ў гарадской закон — вызнаць рэлігію Рымска-Каталіцкай Царквы. Сярэдні клас заняў прамежкавы стан паміж вышэйшым статусам — рыцарамі і ніжнім сялянствам. Асноўныя сферы заняткаў мяшчан былі рамёствы, промыслы, гандаль. Таму мяшчанства складалася ў асноўным з купцоў і рамеснікаў завязаныя на сваіх характарыстыках. У той жа час - схільны да моцнага сацыяльна-эканамічнага стану (стратыфікацыі) багатых патрыцыяў і беднага насельніцтва. Вылучаныя з кіруючай буржуазіі маюць свае ўласныя законы і не падлягаюць уладзе муніцыпальных саветаў яўрэяў і каталіцкага духавенства. Акрамя таго, не быў у ліку сярэдняга класа ў жыцці горада, але не малі права плебсу. У Польшчы, насельніцтва рускага паходжання падавалі заяву аб прыёме ў муніцыпальнае права толькі пасля 1724 года. Паступова сярод сярэдняга класа багатых слаёў былі звязаны ў гільдыі.

У Расійскай імперыі ў 1775—1917 падатнае саслоўе з былых "пасадскіх людзей" — рамеснікі, дробныя гандляры і домаўладальнікі. Аб'ядноўваліся па месцы жыхарства ў абшчыны з некаторымі правамі самакіравання. Да 1863 г. па закону маглі падвяргацца цялесным пакаранняў.

Мяшчанства вызначалася грамадска-палітычнай актыўнасцю, унеслі прыкметны ўклад у культуру і гісторыю сучасных Беларусі, Украіны, Польшчы, Літвы і Расійскай Федэрацыі. З мяшчанства адбываецца такі сацыяльны пласт як інтэлігенцыя. Пасля 1917 г. у часе панавання дыктатуры пралетарыяту і ідэалогіі бяскласавага грамадства гэтае слова ўжывалася з адмоўным падтэкстам. У пераносным сэнсе (алегорыя) — людзі з дробнымі інтарэсамі, абмежаваным кругаглядам.

 Літаратура 
 «Современный толковый словарь русского языка», Ридерз Дайджест, г. Москва, 2004 г. ISBN 5-89355-108-7, с. 348;
 укл. Василь Яременко і Оксана Сліпушко, «Тлумачний словник української мови», вид. «Аконіт», м. Київ, 2000 р. ISBN 966-7173-02-X, том 2 (Ж-О), с. 658.

Катэгорыя:Саслоўі
Катэгорыя:Вялікае Княства Літоўскае