Хельсінкская канвенцыя

Хельсінкская канвенцыя — канвенцыя па ахове марскога асяроддзя раёна Балтыйскага мора.

Упершыню Канвенцыя была падпісана ў 1974 годзе сямью краінамі Балтыйскага рэгіёна (Данія, Фінляндыя, ГДР, ФРГ, Польшча, Швецыя і СССР) і ўступіла ў сілу з 3 мая 1980 года.

Пасля значных змен на палітычнай карце новы варыянт канвенцыі быў падпісаны 9 красавіка 1992 года і ўступіў у сілу пасля ратыфікацыі 17 студзеня 2000 года.

 Краіны 
Краіны, якія падпісалі Хельсінкскую канвенцыю:
  Данія
  Эстонія
  Фінляндыя
  Германія
  Латвія
  Літва
  Нарвегія
  Польшча
  Расія
  Швецыя
  Чэхія
  Украіна

Таксама канвенцыю падпісаў прадстаўнік Еўрапейскай эканамічнай супольнасці.

Нарвегія і Чэхія — краіны, якія так і не ратыфікавалі Хельсінкскую канвенцыю.

 Змест 
Канвенцыя складаецца з 32 артыкулаў, якія прысвечаны ўсім відам сумеснай дзейнасці дзяржаў рэгіёна Балтыйскага мора па забеспячэнні экалагічнай бяспекі акваторыі мора, а таксама тэхнічным пытанням арганізацыі супрацоўніцтва, парадку ратыфікацыі Канвенцыі, выхаду з яе, фінансаваму забеспячэнню і адміністрацыйнай будове выканаўчага сакратарыяту Хельсінкскай камісіі.

 Гл. таксама 
 Дзень Балтыйскага мора

 Спасылкі 
 Тэкст Хельсінкскай канвенцыі 

Катэгорыя:Экалагічнае права
Катэгорыя:Балтыйскае мора
Катэгорыя:Марское права
Катэгорыя:Міжнародныя канвенцыі
Катэгорыя:1974 год у Еўропе