Дацэнт

Дацэнт (ад  «навучальны»; ) — вучонае званне і пасада ў вышэйшых навучальных установах многіх краін свету. У беларускай сістэме акадэмічнай іерархіі дацэнт размешчаны ніжэй за прафесара і вышэй за старшага выкладчыка. Як правіла, умовай заняцця пасады дацэнта і атрымання аднайменнага звання з’яўляецца наяўнасць у асобы навуковай ступені.

 Беларусь 
Вучонае званне дацэнта ў Беларусі прысвойваецца Вышэйшай атэстацыйнай камісіяй Рэспублікі Беларусь па падставе разгляду Экспертнымі саветамі ВАК і Прэзідыумам ВАК атэстацыйных спраў і хадайніцтваў вучоных саветаў устаноў вышэйшай адукацыі і навукова-даследчых устаноў.

Да саіскальніка вучонага звання выстаўляецца шэраг умоў: наяўнасць вучонай ступені як мінімум кандыдата навук, адпаведны стаж, навукова-метадычная і публікацыйная актыўнасць і інш.

Саіскальнік звання павінен працаваць бесперапынна не менш аднаго года ва ўстанове вышэйшай адукацыі, якая прадстаўляе яго да вучонага звання, а ў выпадку сумяшчальніцтва — двух семестраў запар або двух семестраў, раздзеленых не больш чым адным семестрам на пасадах рэктара, прарэктара, вучонага сакратара, дэкана і яго намесніка, загадчыка кафедры, начальніка вучэбнай часткі, прафесара, дацэнта і інш.

Вучонае званне дацэнта прысвойваецца асобам, якія, як правіла, маюць вучоныя ступені доктара або кандыдата навук, якія ажыццяўляюць (у тым ліку па сумяшчальніцтве) навукова-педагагічную дзейнасць і:
 маюць стаж навукова-педагагічнай работы ва ўстановах вышэйшай адукацыі не менш двух гадоў для асоб з вучонай ступенню доктара навук і не менш чатырох гадоў — кандыдата навук;
 праводзяць на высокім навукова-метадычным узроўні навучальныя заняткі;
 маюць за апошнія тры гады не менш за тры апублікаваных артыкулаў у навуковых выданнях, уключаных у пералік выданняў ВАК РБ, або ў замежных навуковых выданнях (акрамя тэзісаў і матэрыялаў канферэнцый, артыкулаў у энцыклапедыях, слоўніках і даведніках) і інш.

У заходняй сістэме беларускай пасадзе і вучонаму званню дацэнта прыкладна адпавядае пасада і званне асацыяванага прафесара.

 Спецыяльнасці 
Спецыяльнасці, па якім прысвойваецца навуковае званне дацэнта ў Рэспубліцы Беларусь:
 Прыродазнаўчыя навукі:
 Матэматыка
 Механіка
 Астраномія
 Фізіка
 Хімія
 Фізіка-хімічная біялогія
 Агульная біялогія
 Фізіялогія
 Тэхнічныя навукі:
 Машынабудаванне і машыназнаўства
 Энергетыка
 Электратэхніка
 Прыборабудаванне і метралогія
 Радыётэхніка і сувязь
 Інфарматыка і вылічальная тэхніка
 Металургія
 Матэрыялазнаўства
 Тэхналогія (па напрамках: хімічная, харчовых прадуктаў, матэрыялаў і вырабаў тэкстыльнай і лёгкай прамысловасці, лясной гаспадаркі, дрэваперапрацоўкі і дрэваапрацоўкі)
 Аграінжынерныя сістэмы
 Транспарт
 Будаўніцтва
 Архітэктура
 Электроніка і нанаэлектроніка
 Экалогія
 Бяспека дзейнасці чалавека
 Сельскагаспадарчыя навукі:
 Агранамія
 Ветэрынарыя
 Заатэхнія
 Лесазнаўства
 Гуманітарныя навукі:
 Дакументалістыка і бібліятэказнаўства
 Гісторыя
 Археалогія
 Філасофія
 Літаратуразнаўства
 Мовазнаўства
 Мастацтвазнаўства
 Мастацтва
 Культуралогія
 Турызм
 Фізкультура і спорт
 Сацыяльна-эканамічныя і грамадскія навукі:
 Эканоміка
 Правазнаўства
 Педагогіка
 Псіхалогія
 Сацыялогія
 Паліталогія
 Медыцынскія навукі:
 Клінічная медыцына
 Прафілактычная медыцына
 Медыцынская біялогія
 Фармацэўтыка
 Навукі аб Зямлі:
 Геаграфія
 Геалогія
 Геадэзія і землеўпарадкаванне
 Ваенныя навукі:
 Ваеннае мастацтва і ваеннае будаўніцтва
 Узбраенне і ваенная тэхніка
 Дзяржаўная бяспека

 Вышэйшая атэстацыйная камісія Рэспублікі Беларусь 

Катэгорыя:Адукацыя
Катэгорыя:Пасады
Катэгорыя:Тытулы