Людовік II (кароль Італіі)

Імператар Людовік ІI (825 — 12 жніўня 875) — кароль Італіі ў 844—875, кароль Праванса ў 863—875, імператар Захаду ў 850—875 гадах з дынастыі Каралінгаў. Сын імператара Лотара I і Ірменгарды Турскай, жанаты з 851 або 852 года на Ангельберзе.

 Біяграфія 
Неўзабаве пасля заключэння Вердэнскага дагавора (843) бацька адаслаў Людовіка ў Італію. Папа Рымскі Сергій II пайшаў насустрач маладому гасудару і зладзіў у яго гонар цудоўны прыём і ў чэрвені 844 урачыста каранаваў яго каралём Італіі.

У 846 арабы падняліся па Тыбры да самага Рыма і захапілі яго, у тым ліку разрабавалі сабор святога Пятра. Кароль Людовік ўступіў у бітву з імі, але пацярпеў паразу і ледзь здолеў выратавацца. У 850 Папа Леў IV вянчаў Людовіка імператарскай каронай. Князь Салерна Сіконульф з’явіўся да Людовіка, прысягнуў яму на вернасць і заплаціў значную суму грошай. Заручыўшыся саюзам з ім, Людовік рушыў супраць арабаў з усімі знаходзіліся ў Італіі войскамі франкаў. Князь Беневента выдаў яму знаходзіўшыхся ў яго горадзе арабаў, і Людовік загадаў пакараць смерцю іх, але гэтая лютасць не спыніла ворагаў, якія рабілі жудасныя спусташэнні. Людовік дарэмна аблажыў Бары і неўзабаве адступіў.

Па Прумскім падзеле, зробленым яго бацькам Лотарам I 19 верасня 855 года, Людовік II захаваў за сабой Італьянскае каралеўства і імператарскі тытул.

 Спасылкі 

Катэгорыя:Каралінгі
Катэгорыя:Каралі італьянскія
Катэгорыя:Кіраўнікі Еўропы IX стагоддзя
Катэгорыя:Імператары Захаду
Катэгорыя:Каралі праванскія
Катэгорыя:Імператары Свяшчэннай Рымскай імперыі