Сухадроўка

Сухадро́ўка, Суходраўка (у верхнім цячэнні Ольша) — рака ў Лёзненскім і Віцебскім раёнах Віцебскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Лучоса (басейн Заходняй Дзвіны).

Даўжыня ракі 66 км. Плошча вадазбору 519 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 3,3 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,7 ‰. Густата рачной сеткі 0,5 км/км².

 Назва 
У Літве ёсць гідронім Saus-drãvas. На думку А. Ванагаса, ягоная першая частка ад літоўскага sausas «сухі», другую частку ён звязвае са старажытнаіндыйскім draváh «бег», drávati «бяжыць»A. Vanagas. Lietuvių hidronimų etimologinis žodynas. — Vilnius, 1980. — С. 90—91, 292.. Паводле Ю. Покарнага, існуе індаеўрапейскі корань drā-, dreu- «бегчы, ступаць»J. Pokorny. Indogermanisches etymologisches Wörterbuch. Bern / München 1959 / 1969. C. 204—205.. Паводле Х. Краэ, індаеўрапейскае *drou̯os- «рачны паток», *dreu- / *dru- «бегчы, спяшацца»H. Krahe. Unsere ältesten Flussnamen. Wiesbaden, 1964. C. 44-45, 55..

У засведчаным матэрыяле балцкіх моваў корань drav- у лексіцы не захаваўся. Корань Drav- / Drev- у балцкіх гідронімах Dreverna, Drawanta (з пашыральнікамі -rn-, -nt-), Друць, Друя, Дрывяты.

Недалёка ад Сухадроўкі працякае рака Адроў (адносіцца да іншага басейна, дняпроўскага), назва якой ад таго ж кораня Drav- (з другасным устаўным галосным А-)В. Н. Топоров, О. Н. Трубачев. Лингвистический анализ гидронимов Верхнего Поднепровья. Москва, 1962. С. 175..

На думку У. Тапарова, з літоўскім sausas «сухі» звязаная і назва ракі Сусейка на Верхнім Павоччы (прыток Жыздры), побач з якой цякуць рэкі з назвамі-«перакладам» Суханка, СухаяB. H. Топоров. Балтийский элемент в гидронимии Поочья. II // Балто-славянские исследования. 1987. Москва, 1989. С. 61..

 Асноўныя прытокі 
 Праваруч: Выдрэя, Ласасіна, Каменка.
 Леваруч: рака Ардзяжанка, Рудніца.

 Гідраграфія 
Пачынаецца каля паўночна-ўсходняй ускраіны вёскі Свірбы Лёзненскага раёна, вусце за 1 км на паўночны захад ад вёскі Кузьмянцы Віцебскага раёна.

Цячэ ў межах Віцебскага ўзвышша, у сярэднім і ніжнім цячэнні — Лучоскай нізіны.

Азёрнасць вадазбору менш 1 %, найбольшае возера — Шэлахава.

Даліна трапецападобная (шырыня 300—600 м, ёсць звужэнні да 50 м), ніжэй упадзення ракі Ласасіна невыразная. Абалона чаргуецца па берагах, у высокай плыні месцамі адсутнічае, пераважная шырыня 100—300 м.

Рэчышча вольна меандруе, умерана звілістае, у сярэдняга цячэння моцна звілістае, паміж вёскамі Стасева і Вялікая Выдрэя Лёзненскага раёна парожыстае.

Уздоўж ракі населеныя пункты Стасева, Мерзлякова, Вялікая Выдрэя, Высачаны, Шапечына, Кузьмянцы і інш.

 Крыніцы 

 Літаратура 


 Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1—2. — Л., 1971





 Ліст карты N-36-26. Выданне 1985 года. Стан мясцовасці на 1981 год.

 Спасылкі 
 Общая характеристика речной сети Витебской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 
 Основные характеристики речных бассейнов (с площадью водосбора более 200 кв. км) Витебской области // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Віцебскага раёна
Катэгорыя:Рэкі Лёзненскага раёна
Катэгорыя:Прытокі Лучосы