Манефон

Манефон (; ; 2-я палова IV ст. да н.э., г. Самануд, Егіпет — III ст. да н.э.) — старажытнаегіпецкі гісторык, вярхоўны жрэц у Галіопалі. Напісаў на грэчаскай мове «Гісторыю Егіпта» (захаваліся толькі ўрыўкі ў творах Іосіфа Флавія і гісторыкаў царквы Афрыкана і Яўсевія. Манефону належыць прыняты і цяпер у навуцы падзел гісторыі Егіпта на 30 дынастый фараонаў і на перыяды Старажытнага, Сярэдняга і Новага царстваў.

 Публікацыя 
 Manetho [Works] with an English transl. by W.G.Waddell. — London, 1948. — (The Loeb classical library).

 Гл. таксама 

 Гекатэй Абдзерскі

 Літаратура 
 Манефон // Беларуская энцыклапедыя: У 18 тамах / Беларуская энцыклапедыя; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) [і інш.]. Том 10: Малайзія — мугаджары. — Мн.: Беларуская энцыклапедыя, 2000. — С. 80.
 Струве, В. В. Манефон и его время // Записки коллегии востоковедов. — 1928. — Том 3. — Выпуск 1; 1930. — Том 4. — С.
 Струве, В. В. Подлинный Манефоновский список царей Египта и хронология Нового царства // Вестник древней истории. — 1946. — № 4. — С.

Катэгорыя:Вучоныя Старажытнага Егіпта