Ерась

Е́рась ( — «выбар, кірунак, думка») — свядомы адыход ад дагматаў веры, які па-новаму тлумачыць раней прынятыя каноны рэлігійнага вучэння; вылучэнне са складу царквы новай абшчыны. 
У шырокім сэнсе «ерассю» называюць любое свядомае адмаўленне ці скажэнне таго вучэння, якое лічыцца ісцінным. 

 Вызначэнні 
Ератыкі звычайна не вызначаюць свае перакананні як ерэтычныя. Ерась — гэта пераацэнка каштоўнасцяў у рамках ўсталяванай сістэмы вераванняў. Да прыкладу, каталікі называлі пратэстантаў ерэтыкамі, ў той час як некаторыя некаталікі разглядалі Каталіцызм як «Вялікае адступніцтва».

У сучаснай мове тэрмін мае адмоўнае адценне, таму ў Рускай праваслаўнай царкве выкарыстоўваецца слова «інаслаўе», якому надаецца прыкладна той жа сэнс, аднак без адмоўнай ацэнкі, якую тэрмін «ерась» набыў у новазапаветных пасланнях. Прычына такой з'вы заключаецца ў тым, што прымалася толькі адная ісціна Хрыста: лічылася, што ніводная альтэрнатыўная ісціна не магла забяспечыць чалавеку пазбаўленне. 

 Вытворныя паняцці 
 Ерасія́рх () — глава ерэтычнай рэлігійнай абшчыны ці руху.
 Ераты́к () — прыхільнік ерэтычнай ідэалогіі, член ерэтычнай абшчыны.

 Ерасі ў хрысціянстве 
З пункту гледжання артадаксальнага хрысціянства, наступныя вучэнні традыцыйна разглядаюцца як ерэтычныя:
 Акефалы
 Альбігойцы
 Арыянства
 Арнальдысты
 Архонтыкі
 Афінгане
 Бегарды
 Дакетызм
 Данатысты
 Монафізіцтва
 Ісахрысты
 Манафеліцтва
 Мантанізм
 Філятызм
 Флагелянцтва

 Глядзіце таксама 
 Святая інквізіцыя

*