Іасафат Булгак

Іасафат Булгак (, Слонімскі павет — ) — грэка-каталіцкі царкоўны дзеяч.

Вучыўся ў школе пры Жыровіцкім манастыры (1763—74) і ў Рыме (1782—85).

Член ордэна базыльян з 1774. Доктар тэалогіі і кананічнага права (1785). Выкладаў у манастырскіх школах у Беразвеччы (цяпер Глыбоцкі раён) і Жыровічах. У 1790—95 епіскап тураўскі, каад’ютар Пінскай епархіі. Падчас царавання Паўла I садзейнічаў вяртанню ў унію прыходаў, якія былі пераведзены ў праваслаўе. У 1798—1828 епіскап брэсцкі. Мітрапаліт грэка-каталіцкай царквы (1817—38), з 1818 і старшыня 2-га (уніяцкага) дэпартамента Рымска-каталіцкай духоўнай калегіі ў Пецярбургу, з 1828 старшыня асобнай Грэка-каталіцкай калегіі, з 1833 архіепіскап полацкі. У канцы жыцця яго акружалі епіскапы — прыхільнікі збліжэння, а потым і аб’яднання з праваслаўнай царквой (І. Сямашка, А. 3убко, В. Лужынскі і інш.), што вяло да змяншэння яго ўплыву. Смерць Іасафата Булгака зняла апошнюю перашкоду для скасавання Берасцейскай уніі 1596.

 Спасылкі 

Іасафат
Катэгорыя:Кіеўскія ўніяцкія мітрапаліты
Катэгорыя:Брэсцкія ўніяцкія епіскапы
Катэгорыя:Пінскія і тураўскія ўніяцкія епіскапы
Катэгорыя:Базыльяне