Тэсла (адзінка вымярэння)

Тэ́сла (абазначэнне: Тл, T) — вытворная адзінка вымярэння магнітнай індукцыі ў сістэме СІ. Вызначана на Генеральнай канферэнцыі па вагах і вымярэннях ў 1960 г., названая ў гонар сербска-харвацкага вынаходніка Ніколы Тэслы.

 Вызначэнне 
На часціцу з зарадам 1 кулон, якая рухаецца ў магнітным полі з індукцыяй 1 тэсла з хуткасцю 1 метр за секунду, дзейнічае сіла Лорэнца велічынёй 1 ньютан.

Тэсла можа быць выражана праз асноўныя адзінкі СІ:The International System of Units (SI), 8th edition, BIPM, eds. (2006), ISBN 92-822-2213-6, Table 3. Coherent derived units in the SI with special names and symbols



Дзе:
 A = ампер
 C = кулон
 kg = кілаграм
 m = метр
 N = ньютан
 s = секунда
 T = тэсла
 V = вольт
 Wb = вебер

 Характэрныя велічыні 
 31 мкТл (3,1×10−5 Tл) — напружанасць магнітнага поля Зямлі пры 0° шыраты (на экватары)
 5 мТл — сіла звычайнага магніта на халадзільніку
 1—2,4 Тл — у зазоры магніта тыповага гучнагаварыцеля

 Кратныя і дзельныя адзінкі 
Дзесятковыя кратныя і дзельныя адзінкі магнітнай індукцыі ўтвараюцца з дапамогай стандартных прыставак СІ.

Катэгорыя:Адзінкі вымярэння
Катэгорыя:СІ