Чачоты

Чачоты (, ) — беларускіЗміцер Яцкевіч. Радавод Яна Чачота // Беларусіка-Albaruthenica; Кніга 10. — Мн.: Нацыянальны навукова-асветны цэнтр імя Ф. Скарыны, 1998. С. 6 шляхецкі род гербу «Астоя». Паходзіць са Смаленскага ваяводства. Унесены ў 1 і 6 часткі Радаводных кніг Кіеўскай, Мінскай і Гродзенскай губерній (зацверджаны Літоўскім шляхецкім дэпутацкім сходам у 1798 годзе, Мінскім губернскім — у 1802, 1853 і 1892 гадах, Гродзенскім — у 1817 годзе). Зацвярджаўся таксама Сенатам у 1832, 1855 і 1892 гадах.

 Радавод 

Васіль Данілевіч Чачот, згадваецца ў 1545
 Дзмітрый
 Канстанцін, згадваецца ў 1591
 Павел
 Якуб, згадваецца ў 1616, ж. — Ганна Яновіч
 Міхал, згадваецца ў 1680, ж. — Лявонава Ваўчэцкая
 Піпін, згадваецца ў 1736, ж. — Алена Аколава
 Міхал
 Вінцэнт, згадваееца ў 1777
 Юліян (1799—?)
 Карл Ануфры (1815—?)
 Мацей (1817—?)
 Людвіг
 Ваўжынец
 Ян, згадваецца ў 1760
 Юзаф
 Тадэвуш, згадваецца ў 1773, ж. — Клара Гаціская
 Ян Антоні (1796—1847)
 Павел Пётр (1808—?)
 Мацей
 Юзаф
 Казімір
 Юрый
 Стэфан, ж. — Тэкля
 Іван
 Хведар

 Найбольш вядомыя 
 Ян Антоні Чачот (1796—1847), беларускі і польскі паэт

 Літаратура 
 Ян Чачот, Ігнат Дамейка, сябры і паплечнікі Адама Міцкевіча // Беларусіка-Albaruthenica; Кніга 10. — Мн.: Нацыянальны навукова-асветны цэнтр імя Ф. Скарыны, 1998. ISBN 985-6419-11-5