Месаамерыка

Месаамерыка (Мезаамерыка) — гісторыка-культурны рэгіён, які распасціраецца прыкладна ад цэнтра Мексікі да Гандураса і Нікарагуа. Тэрмін быў уведзены ва ўжытак у 1943 годзе нямецкім філосафам і антраполагам Паўлем Кірхгофам.

 Асноўныя звесткі 

Насельніцтва Месаамерыкі ў дакалумбаву эпоху адрознівалася наступнымі прыкметамі: 
 грамадства на аснове земляробства са складанымі структурамі кіравання, якія ў некаторых выпадках дасягалі ўзроўню дзяржавы;
 шырокія цырыманіяльныя цэнтры ці нават горады з буйнымі збудаваннямі (піраміды, палацы, арэны для свяшчэннай гульні ў мяч);
 высокі ўзровень развіцця рамёстваў: апрацоўка каменя, керамікі, дрэва, тэкстылю, маляванне, апрацоўка металаў;
 веды астраноміі, дакладны каляндар, развіццё арыгінальных сістэм пісьменства.

Месаамерыка з'яўлялася радзімай шматлікіх высокаразвітых культур: 
 Ацтэкі
 Мая
 Міштэкі
 Альмекі
 Пурэпеча
 Сапатэкі
 Тальтэкі
 Татанакі
 Уастэкі
 Чычымекі

Катэгорыя:Гісторыя Амерыкі