Завілейскі павет (Вялікае Княства Літоўскае)

Завіле́йскі паве́т (1791—1793) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віленскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. Сталіца — Паставы.

Утвораны Чатырохгадовым соймам у 1791 г. з паўночнай паловы Ашмянскага павета, існаваў да 1793 г., калі быў скасаваны Гарадзенскім соймам.

 Гл. таксама 
 Завілейскі павет (1794—1842)
 Літаратура 
 Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — 684 с.: іл. ISBN 985-11-0314-4.
 Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — 788 с.: іл. ISBN 985-11-0378-0.
 Powiat święciański (zawilejski) // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich.Tom XI: Sochaczew — Szlubowska Wola. — Warszawa, 1890. S. 683

Катэгорыя:Паветы Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Адміністрацыйны падзел Віленскага ваяводства
Катэгорыя:1791 год у Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1791 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1793 годзе
Катэгорыя:Гісторыя Паставаў