Ях’я Антыяхійскі

Ях’я Антыяхійскі Абу-ль-Фарадж, Ях’я ібн Саід ібн Ях’я аль-Антакі (каля 980, Егіпет — ) — арабскі гісторык і ўрач. У 1014 г. перасяліўся ў Антыёхію (Сірыя), дзе прыняў хрысціянства. Яго сачыненне з’яўляецца працягам «сусветнай гісторыі» Еўціхія, — важная крыніца па гісторыі Фатымідаў, асабліва кіраванні альХакіма (996—1021 гг.); змяшчае таксама каштоўныя звесткі па гісторыі хрысціянскай царквы і Візантыйскай імперыі

 Творы 
 Cheikho, L., Carra de Vaux, Zayvat, H. Annales de Jahia Ibn Said Antiochiensis // Corp. Script. Orient. Script arabici. Ser. III. — 1909. — Tom 7. — P. 89 — 273.
 Histoire de Yahya-ibn-Said d’Antioche / Ed. ét trad. en français par I.Kratchkovsky et A.Vasiliev // Patrologia Orientalis. — 1924. — T. 18. — P. 699—833; T. 23. — P. 141—312, 349—520.
 Розен, В. Р. Император Василий Болгаробойца. Извлечения из летописи Яхъи Антиохийского. — СПб., 1883.

 Літаратура 
 Graf, G. Geschichte der christlichen arabischen Literatur. Band 2. — Vatican, 1947. — S. 49 — 51.
 Vasiliev, A. Byzance et les Arabes. T. 2. — Bruxelles, 1950. — P. 80 — 91.

Катэгорыя:Гісторыкі
Катэгорыя:Арабскія гісторыкі
Катэгорыя:Храністы
Катэгорыя:Гісторыкі XI стагоддзя