Пітэр Зееман

Пітэр Зееман (нідэрл. Pieter Zeeman; , Зонемар, Нідэрланды — , Амстэрдам) — нідэрландскі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1902), разам з Хендрыкам Лорэнцам, «за выдатныя заслугі ў даследаваннях уплыву магнетызму на радыяцыйныя з'явы ».

 Дзейнасць 
У 1896 г., па просьбе Лорэнца, даследуе ўздзеянне магнітнага поля на спектральныя лініі крыніцы выпраменьвання і адкрывае эфект, вядомы цяпер пад назвай эфекту Зеемана. Адкрыццё эфекту пацвердзіла вернасць тэорыі электра-магнітнага выпраменьвання Лорэнца.

У 1900 г. Зеемана прызначылі прафесарам фізікі ў Амстэрдамскім універсітэце. У 1908 г. ён становіцца дырэктарам інстытута фізікі гэтага ўніверсітэта.

У 1921 г. атрымаў медаль імя Генры Драпера. Адзін з кратараў на Месяцы названы ў яго гонар кратарам Зеемана.

 Гл. таксама 
 Эфект Зеемана

 Спасылкі 

 Інфармацыя з сайта Нобелеўскага камітэта 
 Фатаграфія і кароткая інфармацыя  

Катэгорыя:Фізікі Нідэрландаў
Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі па фізіцы
Катэгорыя:Члены Венгерскай акадэміі навук
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём Генры Дрэйпера
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём Матэўчы
Катэгорыя:Выкладчыкі Амстэрдамскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Постаці Нідэрландаў