Ствол дрэва

Ствол — галоўнае шматгадовае адраўнелае сцябло дрэва. Захоўваецца на працягу ўсяго жыцця. Служыць у якасці апоры для кроны, выносячы лісце да святла, ажыццяўляе транспарт раствораў, запасае ваду (асабліва ў сукулентаў) і пажыўныя рэчывы. У сапраўдных дрэваў штогод нарастае ў таўшчыню за кошт дзялення камбію, у дрэвападобных раслін не мае другаснага патаўшчэння (пальмы) або патаўшчаецца за кошт адмысловай мерыстэмы (драцэна). Рост ствала ў вышыню адбываецца за кошт верхавінкавай мерыстэмы (монападыяльна; напрыклад у елкі) або за кошт мерыстэмаў бакавых восяў, якія паслядоўна змяняюць адна адну (сімпадыяльна; напрыклад у дуба).

Звычайна захоўвае больш-менш вертыкальны напрамак росту, але ў некаторых раслін палягае (сланцы) або ўецца (ліянападобныя дрэвы). У геміэпіфітных дрэваў несапраўдны ствол утвараецца з пераплеценых паветраных каранёў, якія спускаюцца да зямлі. Большасць прамастаячых дрэваў маюць ствол конусападобнай формы (дыяметр змяншаецца з вышынёй), аднак для некаторых раслін характэрны ўздуты (з-за моцнага развіцця водазапасальных тканак) бочкападобны або бутэлькападобны ствол.

 Літаратура 

 Жмылев П. Ю. Биоморфология растений: иллюстрированный словарь. Учебное пособие / П. Ю. Жмылев, Ю. Е. Алексеев, Е. А. Карпухина, С. А. Баландин. — Изд. 2-е, испр. и доп. — М., 2005.
 Лесная энциклопедия: В 2-х т. / Гл. ред. Воробьёв Г. И.; Ред.кол.: Анучин Н. А., Атрохин В. Г., Виноградов В. Н. и др. — М.: Сов. энциклопедия, 1985.
 Серебряков И. Г. Экологическая морфология растений. Жизненные формы покрытосеменных и хвойных. — М.: Высшая школа, 1962.
 Энциклопедия лесного хозяйства: в 2 х томах. — М.: ВНИИЛМ, 2006.
{{commonscat}

Катэгорыя:Анатомія раслін