Карл II Анжуйскі

Карл II Анжуйскі (1248 — 5 мая 1309) — Кароль Неапаля, сын Карла I Анжуйскага.

У 1284 годзе трапіў у палон да Педра III, караля Арагона. Ні булы адлучэння Марціна IV, ні паход французаў не маглі прымусіць Педра III вызваліць Карла. Толькі ў 1288 годзе Якуб II, які б пасля смерці Педра III успадкаваў Сіцылію, вярнуў Карлу свабоду, вытаргаваў у яго закладнікаў і 30 тыс. марак срэбра. Насуперак абяцанню Карл аднавіў барацьбу супраць Арагона.

Якуб II, прызваны пасля смерці старэйшага брата, Альфонса III, да кіравання Арагонам (1291), перадачай Сіцыліі Карлу (1294) хацеў заключыць мір з Рымам, Анжуйскім домам і Францыяй, але адначасова заклікаў таксама свайго малодшага брата Федэрыга II да кіравання Сіцыліяй.

Барацьба з-за вострава працягвалася да самай смерці Карла.

 Сям’я 
Жонка — Марыя Венгерская (1257—1323), дачка Іштвана (Стэфана) V (1239—1272), караля Венгрыі (1270—1272). Праз яе Анжу-Сіцылійскі дом атрымаў права на прастол Венгрыі пасля спынення дынастыі Арпадаў. Меў 14 дзяцей, з якіх характэрны:

 Карл Мартэл (08.09.1271 — 12.08.1295) — быў каранаваны ў 1291 г. у якасці караля Венгрыі пасля смерці свайго дзядзькі з матчынай лініі Ласла IV, але фактычна не кіраваў (у Венгрыі каралём быў абраны Андраш III). Сын Карла Мартэла Карл I Роберт (1288 — 16.07.1342) здолеў дамагчыся венгерскай кароны, заснаваўшы Анжуйскую дынастыю, якая валадарыла ў Венгрыі да 1395 г.
 Людовік (09.02.1275 — 19.08.1297) адмовіўся ад дынастычных правоў дзеля служэння Царкве, скончыў жыццё біскупам Тулузы. Кананізаваны.
 Роберт (1277 + 16/19.01.1343), кароль Неапалю з 1309 г.
 Філіп (10.11.1278 — 26.12.1332), прынц Таранта. Па другой жонцы князь Ахаі і тытулярны імператар Лацінскай Канстанцінопальскай імперыі. Адзін з яго сыноў Людовік Таранцкі (1308 — 25.05.1362) — другі муж і суправіцель Джаваны I.
 Іаан (1294 — 05.04.1336), герцаг Дураца. Заснаваная ім лінія Анжуйскай дынастыі (лінія Дураца) кіравала Неапалем у 1382—1435 гг. у асобе Карла III Малога, Уладзіслава і Джаваны II.
 Маргарыта (1273 — 31.12.1299) — першая жонка Карла Валуа, прынесла яму ў пасаг Анжу і Мэн, маці Філіпа VI, першага караля Францыі з дынастыі Валуа.
 Бланка (1280 — 14.10.1310) — жонка Хаймэ II (1267—1327), караля Арагона (1291—1327) і Сіцыліі (1285—1295)
 Элеанора (1289 — 09.08.1341) — жонка Федэрыга II (1272—1336), караля Сіцыліі з 1295 г, заснавальніка Сіцылійскай лініі Арагонскага дому
 Марыя (1290—1347) — жонка Санча I (1276—1324), караля Маёркі

Катэгорыя:Кіраўнікі Неапалітанскага каралеўства
Катэгорыя:Анжу-Сіцылійскі дом
Катэгорыя:Кіраўнікі Еўропы XIII стагоддзя
Катэгорыя:Кіраўнікі Еўропы XIV стагоддзя