Страхаванне

Страхава́нне — сістэма эканамічных адносін, якая ўключае ўтварэнне адмысловага фонду сродкаў (страхавога фонду) і яго выкарыстанне (размеркаванне і пераразмеркаванне) для пераадолення і кампенсацыі розных стратаў і шкоды, выкліканых нешчаслівымі падзеямі (страхавымі выпадкамі) шляхам выплаты страхавой кампенсацыі і страхавых сум.

 Удзельнікі працэсу страхавання 
У страхаванні абавязковая наяўнасць двух бакоў:
 адмысловай арганізацыі, што займаецца стварэннем і выкарыстаннем адпаведнага фонду — страхоўшчыка
 юрыдычных і фізічных асоб, што ўносяць у фонд усталяваныя плацяжы — страхавальнікаў.

Узаемныя абавязацельствы страхоўшчыкаў і страхавальнікаў рэгламентуюцца дагаворам страхавання ў адпаведнасці з умовамі страхавання. Удзельнікамі страхавых адносін могуць выступаць таксама трэція бакі: застрахаваны або бенефіцыяр — асоба, прызначаная для атрымання страхавой кампенсацыі, напрыклад банк па ўмовах страхавання іпатэкі.Страхаванне іпатэкі 

 Класіфікацыя 
 маёмаснае страхаванне: аб’ектам страхавання з’яўляюцца матэрыяльныя каштоўнасці
 асабістае страхаванне: аснова эканамічных адносін — падзеі ў жыцці фізічных асоб
 страхаванне адказнасці: прадмет — абавязацельствы страхавальніка па кампенсацыі шкоды трэцім асобам.

Унутры галіны таксама выдзяляюцца розныя віды страхавання.

Па тэрміне дагавор страхавання можа быць:
 бестэрміновай (пажыццёвай)
 часовай:
 кароткатэрміновай (ад некалькіх месяцаў да году)
 доўгатэрміновай (ад 1 да 5 гадоў)
 і іншыя

 У свеце 
У Еўрапейскім саюзе Трэцяя дырэктыва пра страхаванне, якое не адносіцца да жыцця, і Трэцяя дырэктыва пра жыццё, якія прыняты ў 1992 годзе і ўступілі ў сілу ў 1994 годзе, стварылі адзіны страхавы рынак у Еўропе і дазволілі страхавым кампаніям прапаноўваць страхоўку ў любым пункце ЕС (пры ўмове дазволу ўлад для галаўнога офіса) і дазволілі спажыўцам страхавых паслуг набываць страхоўку ў любога страхоўшчыка ў ЕС.

Што тычыцца страхавання ў Злучаным Каралеўстве, то Упраўленне фінансавых паслуг пераняло рэгуляванне страхавання ад Савета па агульных стандартах страхавання ў 2005 годзе; прынятыя законы ўключаюць Закон пра страхавыя кампаніі 1973 года і іншы ў 1982 годзе, і рэформы датычна гарантыі і іншых аспектаў, якія абмяркоўваліся станам на 2012 год.

Страхавая галіна ў Кітаі была нацыяналізавана ў 1949 годзе і з таго часу страхаванне прапаноўвала толькі адна дзяржаўная кампанія — Народная страхавая кампаніяй Кітая, дзейнасць якой урэшце прыпынена з прычыны зніжэння попыту пры камуністычным ладзе. У 1978 годзе рынкавыя рэформы прывялі да росту рынку, і да 1995 года быў прыняты Закон Кітайскай Народнай Рэспублікі пра комплекснае страхаванне.

У Злучаных Штатах страхаванне рэгулюецца штатамі ў адпаведнасці з Законам Маккарана-Фергюсана з «перыядычнымі прапановамі пра федэральнае ўмяшанне», а некамерцыйная кааліцыя дзяржаўных страхавых агенцтваў пад назвай Нацыянальная асацыяцыя страхавых камісараў працуе над гарманізацыяй розных законаў і нарматыўных актаў краіны. Нацыянальная канферэнцыя заканадаўцаў па страхаванні (NCOIL) таксама працуе над гарманізацыяй законаў розных штатаў.

 Гл. таксама 
 Страхаванне  жыцця
 Абандон
 Страхавы поліс

 Літаратура