Ігар Зіноўевіч Паўлюк

{{Пісьменнік
| Імя = Ігар Зіноўевіч Паўлюк
| Арыгінал імя = Ігор Павлюк
| Фота = ИгорьПавлюк.JPG
| Подпіс = Фота ўкраінскага пісьменніка Ігара Паўлюка
| Псеўданімы =
| Нарадзіўся =  
| Месца нараджэння =  
| Дата смерці =
| Месца смерці =
| Грамадзянства = 
| Род дзейнасці = пісьменнік, навуковы работнік
| Гады актыўнасці =
| Жанр = вершы, проза, эсэістыка
| Прэміі = Народная Шаўчэнкаўскі прэмія
| Сайт = http://ihor-pavlyuk.pp.ua
http://maysterni.com/user.php?id=479 http://ihor-pavlyuk.ucoz.ru/ http://www.poezia.org/ru/personnels/15/}}Ігар Зіноўевіч Паўлюк () — украінскі пісьменнік. Лаўрэат Народнай Шаўчэнкаўскі прэмііІгар Паўлюк, Анна Лабаноўская Ігар Паўлюк: той, хто адзін супраць усіх, — той адзін за ўсіх, усеўкраінскіх літаратурных прэмій імя Васіля Сіманенкі, Маркіяна Шашкевіча, Барыса Нечарды, Рыгора Скаварады, міжнароднай літаратурнай прэміі імя Мікалая Гогаля «Трыумф», Уладальнік 2013 Англійская ПЭН-клуба прэмііEnglish PEN’s world bookshelf .
Доктар навук сацыяльных камунікацый.

 Біяграфія 
Нарадзіўся 1 студзеня 1967 года ў вёсцы Ужова Ражышчанскага раёна Валынскай вобласці. Праз некалькі дзён пасля яго нараджэння маці памерла. Гадаваўся ў дзядулі з бабуляй па матчынай лінііІгор Павлюк: «Шкода, що моя вітчизна − не вітчизна моїх дітей» Ігор Павлюк: «Був я таким собі другом Мауглі − Івасиком Телесиком…».
Вучыўся ў Ленінградскім вышэйшым ваенным інжынерна-будаўнічым вучылішчы (ЛВВІБКУ, зараз ВІТУ), якое скандальна пакінуў на другім курсе, калі пачаў пісаць вершы.
Працаваў на будаўніцтве аўтамабільнай дарогі ў забайкальскай тайзе.

У 1986—1987 гг. — Карэспандэнт Ківерцоўскай раённай газеты на Валыні.
У 1987 годзе паступіў на факультэт журналістыкі Львоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Івана Франка, які скончыў з адзнакай у 1992годзе.
Па заканчэнні ўн-та працаваў у рэлігійным друку, рабіў перадачы на радыё.
З 1987 года жыве ў Львове.
З 2003 года — у Кіеве.
У 1996 г. абараніў кандыдацкую дысертацыю па тэме «Мастак — Улада — Прэса: гісторыка-тыпалагічны аналіз» у Інстытуце журналістыкі Кіеўскага Нацыянальнага ўн-та імя Тараса Шаўчэнкі, у 2009 годзе (там жа) — доктарскую: «Украінскамоўная прэса Валыні, Палесся, Холмшчыны і Падляшша 1917—2000 гадоў як структурная частка агульнанацыянальнай інфармацыйнай прасторы».

Працаваў навуковым супрацоўнікам навукова-даследчага цэнтра перыёдыкі Львоўскай навуковай бібліятэкі імя В. Стафаніка Нацыянальнай акадэміі навук Украіны (1993—2004 гг.), Выкладчыкам Львоўскага нацыянальнага ўніверістэта імя І. Франка, старшым навуковым супрацоўнікам Інстытута франказнаўства таго ж ВНУ, кіраўніком літстудіі «Франкова кузня» пры ім.

У 1999 і 2000 гадах быў у творчай паездцы па Злучаных Штатах Амерыкі.
Удзельнік міжнародных літаратурных фестываляў, сустрэч у Эстоніі, Грузіі, Расіі, Беларусі, Польшчы, Турцыі, Ірландыі…

У цяперашні час — старшы навуковы супрацоўнік Інстытута літаратуры імя Тараса Шаўчэнкі НАН Украіны ў г. Кіеў. Член рэдкалегіі часопісаў «Терен», «Залата пектораль», «Дзвін», «Українська літературна газета».

Некалькі кніг Ігара Паўлюка аформленыя народным мастаком Украіны Іванам Скалоздрам (1934—2008), а таксама Мікалаем Куманоўским.

 Творы 
Ігар Паўлюк — аўтар больш за 500 публікацый у перыёдыцы, навуковых зборніках, 28 асобных кніг, сярод якіхКнігі Ігара Паўлюка на poezia.org:1. Лірыка':«Азёры юнацтва» (1990), «Нетутэйшы вецер» (1993), «Голас дзённага Месяца» (1994), «Шкляная карчма» (1995), «Алергія на вечнасць» (1999), «Стыхія» (2002), «Мужчынскае варажба» (2002), «The angel (or) English language?» (вершы Ігара Паўлюка на англійскай мове) (2004); кампакт-дыск «Лірыка…»: Паэзія Ігара Паўлюка ў выкананні народнага артыста Украіны Святаслава Максімчука  (2004); «Бунт свяченой вады» (2005), «Магма» (2005), «Бунт» (2006), «Камертон» (2007), «Лірыка» (2008), «Украіна ў дыме» (2009), «Cтратасфера» (2010), «Палёт над Чорным морам» (ЗША, EC Publishing LLC), (Політ над Чорным морам), 2019 (вершы Ігара Паўлюка на англійскай мове. Пераклад з украінскай мовы Стывен Камарныцкі). Ігар Паўлюк. Палёт над Чорным морам — Выбраныя вершы, 

2. Проза-«Біяграфія дрэва племя паэтаў» (2003), якую чытае Народны артыст Украіны Рыгор Шумейка , «Забароненае красаванне»(2007).

3. Кніжка-п’еса для дзяцей:«Лятаючы казан»(2003).

4. Анатаваны паказальнік:«Украінскія перыядычныя выданні Валыні, Палесся, Холмшчыны і Падляшша (1917—1939 гг.)» (1997).

5. Манаграфіі:

 «Мастак — Улада — Прэса: гісторыка-тыпалагічны аналіз» (1997);
 «Украінская легальная прэса Валыні, Палесся, Холмшчыны і Падляшша 1917—1939, 1941—1944 гадоў» (2001);
 «Дыягностыка і прагностыка хлусні: экскурсы ў тэорыю камунікацыі» (2003);
 «Украінская прэса Валынскай вобласці 1939—1941, 1944—2000 гадоў» (2004);
 «Хрэстаматыя ўкраінскай легальнай прэсы Валыні, Палесся, Холмшчыны і Падляшша, 1917—1939, 1941—1944 гадоў» (у суаўтарстве з Мікалаем Мартынюком) (2005);
 «Песня над абеліскам: вершы рознанацыянальных паэтаў, якія загінулі на франтах Вялікай Айчыннай вайны»: Хрэстаматыя (у суаўтарстве з Дзям'янам Грыгорашам) (2006).

Некаторыя вершы паэта сталі песнямі.

Асобныя творы перакладзены на рускую, польскую, беларускую, англійская , японскую і іншыя мовы.
Перакладае з рускай.

Круг наступных навуковых інтарэсаў — масавая камунікацыя (квазікамунікацыя) і літаратура (гл. даследаванне Ігара Паўлюка «Мастак — Улада — Прэса: гісторыка-тыпалагічны аналіз», «Дыягностыка і прагностыка хлусні», яго кнігі з гісторыі журналістыкі).

 Водгукі пра творчасць 
 Зачакаліся на паэта шабельнага нораву. Уладзімір Базілеўскі.

 Ігар Паўлюк — паэт, у якога няма зазору паміж словам і сэрцам. Мікола Вінграноўскі.

 З вялікім задавальненнем прачытаў Вашы новыя паэзіі. Багаты настрой, нечаканыя асацыяцыі, паэтычная энергія,… афарыстычная мова. Адчуваецца дыханне натхнення. Іван Дзюба.

 Ігар Паўлюк — паэт невычэрпнай сілы, у таямнічай палескай душы якога дзіўным, амаль містычным чынам, паўтараюцца буйныя стэпавыя галасы незабыўных Міколы Вінграноўскага і Валерыя Іллі. Паўло Заграбельны.

 Пры цяперашнім постнулявым падзенні грамадскай маралі, такія асобы, як Ігар Паўлюк, з’яўляюцца абнадзейваючым узорам перш за ўсё для моладзі. Паколькі ён сваёй жыццёвай і творчай практыкай даказвае, што ёсць канстанты — Украіна, маці, бацька, родная зямля, — якія не выстаўляюцца на таргі. Таму што — вечныя. І ў гэтым — крайняя неабходнасць паэзіі Ігара Паўлюка цяпер і на будучыню. Барыс Алейнік.

 Літаратура 
 Ігар Паўлюк: «Добраму паэту адваротная сама ідэя ўлады над сабой»: Інтэрв’ю / / Праўда Украіны. — 2005. — 13 студз. 
 Ігар Паўлюк: «Той, хто адзін супраць усіх, — той адзін за ўсіх»: Інтэрв’ю. 
 Базілеўскі Уладзімір. Політ ў глибину // Київ. — 2005. — № 12. 
 Алейнік Барыс. Мужчынская паэзія / / Дзень. — 2008. — 24 студз. 

 Спасылкі 

 Вершы Ігара Паўлюка, пераклад — Ліліі Чарненка-Бандарэвыч
 Вершы, аўтабіяграфія, інтэрв’ю, артыкулы, пераклады, кнігі Ігара Паўлюка, яго і аб ім
 Amazon.co.uk. Ihor Pavlyuk.
 Вершы Ігара Паўлюка ў перакладах Яўгеніі Більчанка
 Вершы Ігара Паўлюка ў перакладах Тамары Дзьячэнка
 Вершы, біяграфія, паэмы, проза Ігара Паўлюка, артыкулы, інтэрв’ю, каментарыі, рэйтынгі, яго і аб ім
 Раннія вершы і паэмы Ігара Паўлюка
 Аўтабіяграфія, вершы і проза аўтара на ўкраінскай і англійскай мовах 
 Песні на словы Ігара Паўлюка
 Аўдыякнігі Ігара Паўлюка
 Выкананне сваіх вершаў аўтарам
 Паўлюк / Пісьменнік, прэзідэнт, сусветныя знакамітасці
 Артыкул ірландскага паэта Тома Мура аб Ігару Паўлюку
 Ігар Паўлюк ў ЖЗЛ
 List of nominees for the Nobel Prize in Literature

Катэгорыя:Пісьменнікі Украіны
Катэгорыя:Паэты Украіны
Катэгорыя:Перакладчыкі Украіны
Катэгорыя:Перакладчыкі з беларускай мовы
Катэгорыя:Перакладчыкі з рускай мовы
Катэгорыя:Перакладчыкі на ўкраінскую мову