Ліён Жуо

Ліён Жуо (; , , — , ) — рэфармісцкі дзеяч французскага і міжнароднага прафсаюзнага руху.

 Біяграфія і палітычная дзейнасць 
У 1909-40 і 1945-47 сакратар французскай Усеагульнай канфедэрацыі працы (УКП). У пачатку 20 ст. падтрымліваў анарха-сіндыкалісцкія «ультралевыя» лозунгі, у гады Першай сусветнай вайны 1914-18 стаў правадніком палітыкі «святога яднання» і супрацоўніцтва з буржуазіяй. Уваходзіў у склад французскай дэлегацыі на Парыжскай мірнай канферэнцыі 1919-20. Быў членам Міжнароднага бюро працы пры Лізе Нацый. У 1919-40 адзін з лідараў Амстэрдамскага інтэрнацыяналу прафсаюзаў. Супернік Вялікай Кастрычніцкай сацыялістычнай рэвалюцыі і камуністычнага руху. Выступаў супраць стварэння адзінага працоўнага фронту. У 1947 адзін з арганізатараў расколу ВКТ і стварэння прафесійнага аб'яднання «Форс уврыер», які Жуо спрабаваў супрацьпаставіць УКП. У 1947 Жуо быў абраны старшынёй Эканамічнага савета Францыі, у 1949 — старшыня Савета Еўрапейскага руху.

 Нобелеўская прэмія 
 Нобелеўская прэмія міру (1951).

 Спасылкі 
 Біяграфія Жуо Леона на сайце Нобелесвкой прэміі
 Жуо Леон на сайце Find-A-Grave

Катэгорыя:Палітыкі Францыі
Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі міру
Катэгорыя:Прафсаюзныя дзеячы Францыі
Катэгорыя:Праваабаронцы Францыі
Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі паводле алфавіта
Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі з Францыі
Катэгорыя:Вязні канцлагера Бухенвальд
Катэгорыя:Сіндыкалісты
Катэгорыя:Пахаваныя на могілках Пер-Лашэз