Тэнар

Тэнар ( ад  — трымаць) 1) высокі мужчынскі пеўчы голас. Працоўны дыяпазон: до малой — до другой актавы; пераходныя (умоўна) ноты: мі бемоль—фа # першай актавы; 2) назва голасу ў поліфанічнай фактуры; ў эпоху Сярэдніх вякоў і Адраджэння тэнар лічыўся функцыянальна вызначальным (адсюль назва), у тым ліку, ідэнтыфікатарам шматгалоснага ладу; 3) дамінуючы тон, або «тон паўтарэння» у псалмодыі, а таксама аналагічная мадальная функцыя (таксама званая рэперкусай) у грыгарыянскім хорале.

 Разнавіднасці 
 Тэнар-альтына
 Лірычны тэнар (di grazia)
 Лірыка-драматычны тэнар
 Характарны ці мецца-характарны тэнар (spinto)
 Драматычны тэнар (di forza)

Тэнар-альтына валодае звонкімі высокімі нотамі, здольны дасягаць мі-соль другой актавы. Гучыць празрыста, лёгка. Звычайна гэты голас не бывае асабліва моцным.

Лірычны тэнар — мяккі па тэмбры, пяшчотны, дзявочы.

Лірыка-драматычны тэнар выконвае партыі шырокага дыяпазону як лірычныя, так і драматычныя. Аднак па сіле гуку і драматызму саступае чыста драматычнаму голасу.

Драматычны тэнар — моцны голас, які мае вялікі дынамічны размах, закліканы выказваць самыя моцныя драматычныя сітуацыі.

Характарны тэнар — голас своеасаблівага тэмбру, прызначаны для выканання невялікіх «спецыфічных» партый, якія змяшчаюць шэраг востравыразных, «характэрных» штрыхоў.

Часам кажуць таксама аб гераічным (вагнераўскім) тэнары (), маючы на ўвазе голас, які валодае большай сілай гуку, чым драматычны і неабходны для выканання гераічных партый у операх Вагнера. Але чыста вагнераўскі тэнар адрозніваецца ад гераічнага каласальнай цягавітасцю, здольнасцю вытрымліваць пастаяннае гераічнае гучанне голасу на працягу ўсёй оперы, а ў Вагнера гэта можа займаць некалькі гадзін бесперапыннага спеваў. Такія спевакі, як правіла, не спяваюць іншы рэпертуар, акрамя вагнераўскага.

 Класічныя оперныя партыі 

 Зігмунд (Рыхард Вагнер «Валькірыя»)
 Лаэнгрын (Рыхард Вагнер «Лаэнгрын»)
 Дон Хазэ (Жорж Бізэ «Кармэн»)
 Герман (Пётр Ільіч Чайкоўскі «Пікавая дама»)
 Ленскі (Пётр Ільіч Чайкоўскі «Яўген Анегін»)
 Фаўст (Шарль Гуно «Фаўст»)
 Каварадосі (Джакама Пучыні «Журба»)
 Граф Альмавіва (Джаакіна Расіні «Севільскі цырульнік»)
 Альфрэд (Джузэпэ Вердзі «Травіята»)
 Уладзімір Ігаравіч (Аляксандр Парфіравіч Барадзін «Князь Ігар»)
 Герцаг (Джузэпэ Вердзі «Рыгалета»)
 Манрыка (Джузэпэ Вердзі «Трубадур»)
 Прынц (Сяргей Пракоф’еў «Любоў да трох апельсінаў»)
 Прынц Калафа (Джакама Пучыні «Турандот»)
 Каніа (Руджера Леанкавала «Паяцы»)

 Партыі ў аперэтах і мюзіклах 
 Фрэдзі («Мая выдатная лэдзі»), Прывід оперы і Раўль («Прывід оперы» Лойд Уэбера).

 Вядомыя спевакі 

Катэгорыя:Галасы спевакоў