Рорус

З XVII стагоддзя Рорус быў важным цэнтрам здабычы медзі. Двойчы — у 1678 і 1679 гадах — спалены дашчэнту шведскай арміяй падчас дацка-шведскай вайны. Пасля вайны права на распрацоўку радовішчаў медзі перайшло да нямецкага банкіра Ёахіма Іргенса, найважнейшага крэдытора дацкай кароны, які атрымаў тытул барона фон Вестэрвік і стаў адным з найбагацейшых магнатаў Скандынавіі. Рорус быў зноў захоплены шведскімі войскамі ў 1718 г. падчас Паўночнай вайны, аднак пазней шведы былі вымушаныя пакінуць горад і адступіць у горы, дзе ад холаду загінула больш за 3000 салдат.

У цэнтры Роруса захавалася шмат драўляных будынкаў часоў росквіту горнай справы. У 1980 годзе Рорус быў уключаны ў спіс аб’ектаў сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

Рорус знаходзіцца на Рорусскай чыгуначнай лініі, якая злучае Осла і Тронхейм праз даліну Гломы. У горадзе маецца таксама аэрапорт з рэгулярнымі рэйсамі ў Осла (авіякампанія Widerøe).

Самая нізкая зафіксаваная тэмпература ў Рорусе — −50,4 °C (1914 год), што робіць яго самым халодным месцам у Нарвегіі на поўдзень ад Фінмарка.

 Насельніцтва 

 Гарады-пабрацімы 

 Крыніцы 

Катэгорыя:Гарады Нарвегіі
Катэгорыя:Сусветная спадчына ў Нарвегіі
Катэгорыя:Трондэлаг