Мытва

Мы́тва, Мотва, Мутва — рака ў Мазырскім, Ельскім і Нараўлянскім раёна Гомельскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Прыпяць (басейн Дняпра).

 Назва 
У. Тапароў лічыць, што першапачатковая форма назвы *Мітва з балц. Mituva, сюды ж Мітва (прыток Нёмана), рэкі Мітува, Мітавя, літ. Mituva, лтш. MitavaВ. Н. Топоров, О. Н. Трубачев. Лингвистический анализ гидронимов Верхнего Поднепровья. Москва, 1962. С. 197.. А. Ванагас зазначае, што ў гідронімах Mituva, Mitava паходжанне кораня mit- не зусім яснае. Аднак, здаецца, яго можна звязваць з літ. mitrus «шпаркі, увішны; гнуткі», лат. mitrs «вільготны», якія аб’ядноўвае значэнне «сціснуты, змяты; скручаны»A. Vanagas. Lietuvių hidronimų etimologinis žodynas. Vilnius, 1981. С. 218—219..

В. Жучкевіч мяркуе, што сучасная форма назвы Мытва магла з'явіцца ў выніку пераасэнсавання незразумелай балцкай шляхам збліжэння са славянскай асновай мыць. Аднак магчыма і славянскае паходжанне з сэнсавым значэннем «мытня», «мытны збор» (параўн. назвы Мыта, Мыцішча). Гэта цалкам верагодна зыходзячы з геаграфічнага размяшчэння ракі, якая ўяўляе тыповую мяжу на гістарычным шляху ўздоўж ПрыпяціВ. А. Жучкевич. Краткий топонимический словарь Белоруссии. Минск, 1974. С. 248-249..

 Гідраграфія 
Даўжыня ракі 47 км. Плошча вадазбору 430 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 1,7 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,9 м/км.

Пачынаецца за 1,5 км на поўнач ад вёскі Бярозаўка Мазырскага раёна, цячэ ў межах Мазырскага і Гомельскага Палесся. Вусце каля вёскі Канатоп Нараўлянскага раёна.

Даліна ў верхнім цячэнні трапецападобная (шырыня 1—2 км), у сярэднім і ніжнім цячэнні невыразная, зліваецца з прылеглай мясцовасцю. Абалона двухбаковая (шырыня ад 0,3 км да 1,3 км), месцамі чаргуецца па берагах. У высокае разводдзе і дажджавыя паводкі затапляецца на 1,5–2 тыдні. Схілы спадзістыя, невысокія, парослыя лесам, месцамі адкрытыя, у ніжнім цячэнні прарэзаны ярамі.

Рэчышча каналізаванае (2 участкі) на працягу 45 км. На рацэ створана Бабруйкаўскае вадасховішча. У басейне ракі вадасховішчы Княжабор’еўскае і вадасховішча паміж аграгарадкамі Галоўчыцкая Буда і Галоўчыцы. Асноўны прыток — рака Млынок (справа).

На перыяд вясновага разводдзя прыпадае 60 % гадавога сцёку.

Каля ракі населеныя пункты Бярозаўка, Антонаўка, Малы Бокаў, Рудня (Мазырскі раён), Мазуры, Санюкі, Бабруйкі (Ельскі раён), Лінаў, Галоўчыцкая Буда, Вербавічы, Грыдні, Канатоп (Нараўлянскі раён). У ніжнім цячэнні праходзіць па мяжы Палескага дзяржаўнага радыяцыйна-экалагічнага запаведніка.

 Крыніцы 

 Літаратура 




 Спасылкі 



Катэгорыя:Прытокі Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Мазырскага раёна
Катэгорыя:Рэкі Ельскага раёна
Катэгорыя:Рэкі Нараўлянскага раёна