Шчыпцы

l150px|thumb|Кулінарныя шчыпцы
Шчыпцы ў шырокім сэнсе, абцугі (слясарная справа, тэхніка), радзей клешчы (кавальскія) — агульная назва сталярных, слясарна-мантажных, цырульных прылад у выглядзе дзвюх рассоўных на шарніры плоскіх або паўкруглых канцавін (губы, шчокі) з дзяржальнамі, якія выкарыстоўваюцца для сціскання, схоплівання, вышморгвання (да прыкладу, вышморгванне або выцягванне цвікоў, дроту; гарачая завіўка валасоў; вышчыпванне валасоў на бровах).

 Гісторыя 
Кавальскія абцугі вядомыя з жалезнага веку: вялікія двухручныя (даўжыня 24—55 см) і малыя (даўжыня 15—25 см). Абцугі ранняга сярэдневякоўя на тэрыторыі Беларусі знойдзены пры археалагічных раскопках у Полацку, Мінску, Навагрудку, позняга — у Друі, Крычаве, Мазыры і іншых гарадах.

 Варыянты шчыпцоў 
 Вастрагубцы — асабліва завужаныя да канцоў шчыпцы для кропкавага захопу дроту, металічнай жылы, прутка, цвікоў, кавалкаў металу.
 Татуіровачныя абцугі — шчыпцы для пазначэння сельскагаспадарчых жывёл.
 Кулінарныя шчыпцы — для захопу, сервіроўкі і падачы кулінарных вырабаў.
 Кухонныя — для выкарыстання пры падрыхтоўцы розных страў (да прыкладу, для колкі арэхаў).
 Касметычныя шчыпцы — для розных мэтаў, да прыкладу, завіўкі веек.
 Абцужкі — цырульны інструмент, які выкарыстоўваецца для ўкладкі і завіўкі валасоў.

 Гл. таксама 
 Акушэрскія шчыпцы
 Абцужкі для пазногцяў

 Літаратура 


Катэгорыя:Інструменты