Лакаматыў

Лакаматыў ( ад  — зрушваю з месца) — самаходная цягавая машына для перамяшчэння па рэйкавым пуці цягнікоў або асобных вагонаў; частка чыгуначнага рухомага саставу.

 Гісторыя 
Першыя паспяховыя мадэлі лакаматываў былі пабудаваны корнскім вынаходнікам Рычардам Трэвітыкам. У 1804 годзе яго паравы лакаматыў працягнуў састаў па пуцях металургічнай фабрыкі Пенідарэн, што каля Мартыр Тыдфіл ва Уэльсе. Пры гэтым, хоць лакаматыў працягнуў па пуцях 10 тон жалеза і 70 пасажыраў у пяці вагонах на 14 км, гэта стала вялікай нагрузкай для формаў рэек, якія выкарыстоўваліся ў той час. Лакаматыў зрабіў толькі тры паездкі. Трэвітык пасля гэтай спробы стварыў яшчэ некалькі лакаматываў, адзін з якіх выкарыстоўваўся на шахтах у Тынсадзе на поўначы Англіі, дзе быў убачаны маладым Джорджам Стэфенсанам. 

Першым паспяховым лакаматывам на паравай цязе быў лакаматыў для зубчастай чыгункі Мэцью Мюрэя «Salamanca», пабудаваны для вузкакалейнай Middleton Railway у 1812 годзе. Пасля ў 1813 годзе Крыстаферам Блэкетам і Уільямам Хедлі для «Wylam Colliery Railway» быў пабудаваны «Пыхкаючы Білі» (). Цяпер гэты лакаматыў знаходзіцца ў Музеі навукі ў Лондане і з'яўляецца найстарэшым цягніком у свеце. 

 Класіфікацыя лакаматываў 

 Па тыпу энергетычнай устаноўкі 
Па тыпу энергетычнай устаноўкі лакаматывы падзяляюць на:
 паравозы — з паравой машынай;
 цеплавозы — з рухавіком унутранага згарання, звычайна дызельным;
 газатурбавозы — з газатурбінным рухавіком;
 электравозы — з цягавымі электрарухавікамі, атрымліваюць энергію з кантактнай сеткі.

 Па роду службы 
Па роду службы лакаматывы падпадзяляюць на грузавыя, пасажырскія і манеўровыя.

 Літаратура 


 Спасылкі 

Катэгорыя:Рухомы састаў чыгунак
Катэгорыя:Лакаматывы