Уладзімір Абрамавіч Этуш

Уладзімір Абрамавіч Этуш (,  — , ) — расійскі акцёр.

 Біяграфія 
Нарадзіўся 6 мая 1922 года ў Маскве ў яўрэйскай сям’і. Бацька будучага акцёра — Абрам Савельевіч Этуш, родам з мястэчка Глуск Магілёўскай губерні — да Кастрычніцкай рэвалюцыі быў каміваяжорам. Маці — Раіса Канстанцінаўна Этуш — да першага арышту мужа была хатняй гаспадыняй (Абрама Савельевіча арыштоўвалі двойчы), пасля працавала касірам у фотаатэлье.

У гады Вялікай Айчыннай вайны Уладзімір Этуш скончыў ваенна-перакладчыцкі факультэт Другога Маскоўскага педагагічнага інстытута замежных моў, ваяваў на фронце ў званні лейтэнанта адміністрацыйнай службы. У 1943 годзе пад Такмаком (сяло Варашылаўка) у Запарожскай вобласці цяжка паранены. Пасля шпіталя атрымаў другую групу інваліднасці і быў камісаваны. Член ВКП (б) з 1946 года.

У кіно акцёр пачаў здымацца ў 1953 годзе і першую ролю адыграў у гістарычнай карціне Міхаіла Рома «Адмірал Ушакоў».

Уладзімір Этуш — майстар вострахарактарных і камедыйных роляў. Гледачам памятныя яго цудоўныя працы ў камедыях Леаніда Гайдая — Саахаў з легендарнай «Каўказскай палонніцы», інжынер Андрэй Брунс з экранізацыі «12 крэслаў» і стаматолаг Антон Сямёнавіч Шпак з карціны «Іван Васілевіч мяняе прафесію».

 Сям’я 
 Жонкі
 Нінэль Мышкова (1926—2003) — актрыса, адзіная дачка генерала артылерыі Канстанціна Мышкова.
 Алена Ізмайлава (1920—2005) — актрыса, грамадзянскі шлюб.
 Ніна Крайнова (1927—2000) — выкладчыца англійскай мовы.
 Алена Гарбунова (нар. 1965) — выкладчыца англійскай мовы.

 Дзеці
 Дачка Раіса Этуш (нар. 1955, у шлюбе з Нінай Крайновай) — актрыса Тэатра сатыры.

 Унукі
 Уладзімір.

 Фільмаграфія 
 1953 — Адмірал Ушакоў — Сеід-Алі
 1955 — Авадзень — Марціні
 1960 — Час летніх адпачынкаў
 1964 — Старшыня — Калоеў
 1966 — Каўказская палонніца, або Новыя прыгоды Шурыка — таварыш Саахаў
 1968 — Старая, старая казка — Кароль і Шынкар
 1969 — Стары знаёмы — Самецкі (рэжысёр-пастаноўшчык спектакля на вадзе)
 1969 — Мужчынская гутарка
 1970 — Місія ў Кабуле
 1971 — 12 крэслаў — інжынер Брунс
 1971 — Цень
 1972 — Справы даўно мінулых дзён
 1972 — Цырк запальвае агні
 1972 — Мужчыны
 1973 — Непапраўны ілгун — эмір Бурухтан Другі Другі
 1973 — Іван Васілевіч мяняе прафесію — Антон Сямёнавіч Шпак
 1974 — Нейлон 100 %
 1975 — Прыгоды Бураціна — Карабас-Барабас
 1977 — Як Іванушка-дурылка за цудам хадзіў
 1978 — Па вуліцы камода вадзілі
 1978 — 31 чэрвеня — магістр Мальгрым
 1979 — Дзюма на Каўказе — Бабадул
 1979 — Міліянерка (Тэлеспектакль)
 1982 — Асліная скура — кароль Гастон
 1983 — Месье Ленуар, які… (тэлеспектакль) — Поль-Альбер Ленуар
 1984 — Макар-следапыт — Іраклій
 1991 — Не абуджайце сабаку, яеі спіць — Грыша
 1993 — Мары ідыёта — Фунт
 1993 — Бравыя хлопцы
 1998 — Класік — «аўтарытэт» Манарх
 1999 — Паварот ключа (серыял)
 2005 — Тры мушкецёры
 2006 — Парк савецкага перыяду

 Крыніцы 

 Спасылкі 
 Сайт Уладзіміра Этуша
 «Каўказскі палоннік» Уладзіміра Этуша
 Туш у гонар Этуша!

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Постаці Тэатра імя Вахтангава