Станіслаў Іосіфавіч Станкевіч

Станіслаў Іосіфавіч Станкевіч (, в. , Ашмянскі павет, цяпер  — ) — беларускі грамадскі дзеяч, літаратуразнавец, крытык, публіцыст. Псеўданімы:  Алесь Крыга, Дзівасіл, С. Крушыніч, А. Скіба, Алесь Скіба, Раман Шарупіч ; крыптонімы: Ст. Ст., Др. Ст. Ст.

 Біяграфія 
Паходзіць са знакамітага ў беларускім руху роду Станкевічаў, пляменнік Яна Станкевіча па матчынай лініі.
міні|злева|Станіслаў Станкевіч разам з Мікалаем Шчорсам і Наталляй Арсенневай падчас шпацыру па вуліцы Вільні. Другая палова 1930-х гг. 

Вучыўся ў Віленскай беларускай гімназііі. Скончыў Віленскі ўніверсітэт імя Стэфана Баторыя (1933), абараніў магістарскую дысертацыю «Беларуская стыхія ў творах Элізы Ажэшкі». У 1936 годзе набыў годнасць доктара філасофіі ў галіне польскай і славянскай літаратуры за даследаванне «Беларускія элементы ў польскай рамантычнай паэзіі».

Трымаў кніжную краму ў Вільні паблізу Вострай брамы.

Быў сябрам Беларускага студэнцкага саюза. Адзін з кіраўнікоў Таварыства прыяцеляў беларусаведы, рэдактар часопіса «Студэнцкая думка». Выкладаў у Віленскім універсітэце, у 1937—1938 гадах працаваў у Югаславіі і Балгарыі.

У перыяд акупацыі Беларусі быў бургамістрам Барысаўскай акругі, акруговым намеснікам Беларускай цэнтральнай рады ў Баранавічах. З лета 1944 года — у Германіі. У пачатку 1945 года рэдактар газеты «Раніца» (выдавалася ў Берліне).

З 1946 года першы старшыня Антыбальшавіцкага блоку народаў. Садзейнічаў адкрыццю філіяла Беларускага інстытута навукі і мастацтва ў Мюнхене, выданню часопіса «Запісы», быў яго рэдактарам. Працаваў у беларускай рэдакцыі радыёстанцыі «Свабода», Інстытуце вывучэння СССР (Мюнхен).

З 1962 года жыў у ЗША. Старшыня Беларуска-амерыканскага задзіночання (1963—1965). Рэдактар газеты «Беларус» (1963—1980). Аўтар кнігі «Беларуская падсавецкая літаратура першай палавіны 1960-х гг.» (1967).

Пахаваны на беларускіх могілках у Іст-Брансуіку ў штаце Нью-Джэрсі (ЗША)Станіслаў Станкевіч. Серыя «Партрэты віленчукоў».

 Сям’я 
Меў дачку Міраславу і сына Яраслава.

Міраслава, у шлюбе Русак (7.12.1933 — 9.10.2023) — беларуская дзеячка ў Літве, папулярызавала беларускую культуру і ўдзельнічала ў працы беларускіх арганізацый у Вільні. Захоўвала архіў рукапісаў свайго бацькі. Аўтарка кнігі ўспамінаў пра жыццё і творчасць бацькі «Лявонава доля» (2000), куды ўвайшла яго неапублікаваная раней паэзія.

Яраслаў, разам з сястрой захавальнік бацькавага архіва.

 Творчасць 
Выдаў два зборнікі паэзіі «Смех не грэх» (1926) і «З майго ваконца» (1928). У 2000 годзе вершы апублікаваны ў складзе кнігі ўспамінаў дачкі «Лявонава воля».

 Бібліяграфія 
 Русіфікацыя беларускае мовы ў БССР і супраціў русіфікацыйнаму працэсу. Мн., 1994;
 Янка Купала // Спадчына. 1998. № 3;
 Беларускія элемэнты ў польскай рамантычнай паэзіі // Спадчына. 1998. № 5-6; 1999. № 1-2, 4.

 Крыніцы 

 Літаратура 



 Спасылкі 
 Станкевіч Станіслаў — эл. рэсурс slounik.org
 У справе Станкевіча рана ставіць кропку 
 Ці патрэбна нам праўда пра доктара Станіслава Станкевіча? 


Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Беларусі
Катэгорыя:Літаратуразнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Публіцысты Беларусі
Катэгорыя:Члены Беларускай цэнтральнай рады
Катэгорыя:Члены Беларускага студэнцкага саюза
Катэгорыя:Пахаваныя на Беларускіх могілках у Іст-Брансуіку
Катэгорыя:Члены Беларуска-амерыканскага задзіночання
Катэгорыя:Навучэнцы Віленскай беларускай гімназіі