Пазітрон

Пазітро́н (ад  — дадатны + (элек)трон) — дадатна зараджаная элементарная часціца, антычасціца электрона. Абазначаецца ,  або .

Мае аднолькавыя з электронам масу і спін, а магнітны момант і электрычны зарад роўныя па модулі і процілеглыя па знаку.

Пазітрон мае спін, роўны  (ферміён), адносіцца да лептонаў, удзельнічае ў электрамагнітным, слабым і гравітацыйным узаемадзеяннях.

Існаванне пазітрона тэарэтычна вынікае з ураўнення Дзірака, эксперыментальна адкрыты К. Д. Андэрсанам (1932) у касмічных прамянях і стаў першым прыкладам антычасціц.

Пры пэўных умовах утварае з электронам вадародападобную сістэму (гл. пазітроній).

Узнікае пры ўзаемаператварэннях свабодных элементарных часціц, напрыклад, пры распадах мюонаў, а таксама пры бэта-распадзе некаторых ізатопаў.

Прадказаныя Дзіракам і эксперыментальна назіраныя працэсы анігіляцыі і нараджэння пар (пазітрон — электрон) былі першымі доказамі ўзаемапераўтварэнняў элементарных часціц, на аснове якіх распрацаваны метады нараджэння новых элементарных часціц у накапляльных кольцах паскаральнікаў.

Пазітроны выкарыстоўваецца пры даследаваннях размеркавання скарасцей электронаў праводнасці, дэфектаў крышталічнай рашоткі, кінетыкі некаторых хімічных рэакцый і іншага.

 Гл. таксама 
 Электрон
 Пазітроній
 Антырэчыва

 Літаратура 
  С. 517.

 Спасылкі 
 Позитрон // Физическая энциклопедия.
 What is a Positron?  (from the Frequently Asked Questions :: Center for Antimatter-Matter Studies)
 Website about positrons and antimatter 

Катэгорыя:Элементарныя часціцы
Катэгорыя:Антырэчыва
Катэгорыя:Лептоны
Катэгорыя:Квантавая электрадынаміка