Снег

Снег — атмасферны ападак крышталікаў ільда ў выглядзе шасцікутных зорак, злучаных у шматкі снегу.

Апады снегу спалучаныя з ветрам называюць «завірухай». Зярністы снег — снег у выглядзе вельмі малых крышталікаў ільду з сярэднім памерам меней 1 мм.

Снежнае покрыва мае вяліка экалагічнае значэнне, ахоўвае глебу і расліны ад моцных маразоў.

 Утварэнне крышталаў 

Снег узнікае, калі маленькія кроплі вады ў аблоках далучаюцца да пылавых крупінак і замярзаюць. Крышталікі лёду, якія з’яўляюцца пры гэтым, не перавышаюць на пачатку 0,1 мм, падаюць уніз і растуць у выніку кандэнсацыі на іх вільгаці з паветра. Шасцікутавыя зоркі ўтвараюцца ў выніку асаблівай структуры малекул вады, магчымыя вуглы толькі 60° і 120°.

Пры хуткіх зрухах паветра, крышталікі неаднаразова вертыкальна рухаюцца ў атмасферы, часткова таючы і крышталізуючы ізноў. У выніку гэтага ўтвараецца змешаныя формы. Пры гэтым існуе такая разнастайнасць, што існаванне аднолькавых сняжынак немагчыма.

 Сняжынкі 
Белы колер абумоўлены ўтрыманнем у сняжынцы паветра. Святло адлюстроўваецца на паверхнях паміж крышталікамі і паветрам і рассейваецца. Сняжынкі складаюцца на 95 % з паветра, што абумоўлівае нізкую гаматнасць і параўнальна павольную хуткасць падзення (0,9 км/г).
Самая вялікая сняжынка мела дыяметр 12 см, але звычайна сняжынкі маюць каля 5 мм у дыяметры пры масе 0,004 г.

 Раставанне 
Снег растае пры тэмпературах паветра вышэй за 0 °C ці ад сонечнага святла. Вільготнае паветра спрыяе раставанню.

 Літаратура 


 Спасылкі 

Катэгорыя:Вікіпедыя:Істотныя артыкулы