Анатоль Астрэйка

Анатоль Астрэ́йка, сапраўднае імя Акім Пятровіч Астрэйка () — беларускі паэт, паэт-песеннік.

 Біяграфія 
Нарадзіўся 24 ліпеня 1911 года ў в. Пясочнае Ігуменскага павета Мінскай губерні (цяпер — Капыльскі раён Мінскай вобласці) ў сялянскай сям’і.

Скончыў двухгадовыя настаўніцкія курсы пры Менскім беларускім педагагічным тэхнікуме (1930), вучыўся на літаратурным факультэце Менскага вышэйшага педагагічнага інстытута (1932—1934). З 1930 працаваў у газетах Полацка, Оршы, Горак, Менска. Член Саюза пісьменнікаў СССР з 1939 года. У час Другой сусветнай вайны быў адказным сакратаром савецкай сатырычнай газеты-плаката «Раздавім фашысцкую гадзіну». Двойчы (1942, 1943) накіроўваўся на акупаваную тэрыторыю Беларусі. У 1946—1948 гадах — старшыня Гродзенскага аддзялення Саюза пісьменнікаў БССР, у 1948—1953 гадах — адказны сакратар часопіса «Вожык».

Меў два сыны і тры дачкіКак сложилась судьба автора песни «Ой, бацька мой, Нёман»: воспоминания родственников. Листаем страницы «ГП» за 1946 год.

Памёр 23 жніўня 1978 года ў Мінску. Пахаваны ў Мінску на Усходніх могілках.

 Творчасць 
міні|злева|А. Астрэйка. Зборнік вершаў «Слуцкі пояс». Выданне Слуцкай газеты «Народны мсцівец». 1943 г.
Вершы пачаў друкаваць у 1928. Першы зборнік вершаў «Слава жыццю» выдадзены ў 1940. Рукапіс другога зборніка — «Квецень» згарэў у час вайны ў Мінску. У 1943 годзе друкарня слуцкай падпольнай газеты «Народны мсцівец» выпусціла зборнік «Слуцкі пояс». У пасляваенныя гады выйшлі кнігі паэзіі «Крамлёўскія зоры» (1945), «Добры дзень» (1948), «Зямля мая» (1952), «Песня дружбы» (1956), «Бацька мой Нёман» (1961), «Сэрца насцеж» (1965), «Цвіціце, верасы» (1975), «Зямная Случчына» (1977), «Ураджай цяпла» (1978), «Памяць дарог» (1980), а таксама вершаваная казка «Елка» (1949) і паэма для дзяцей «Прыгоды дзеда Міхеда» (1956). Выдадзены Выбраныя творы ў 2 тамах (1970, 1981).

Перакладаў творы пісьменнікаў народаў СССР на беларускую мову.

Творам Астрэйкі ўласцівыя сардэчнасць і адкрытасць, цесная сувязь з фальклорам, напеўнасць. Аўтар тэкстаў многіх беларускіх песень: «Песня пра Нёман», «Песня пра Заслонава», «Шаўковыя травы», «Песня мінаеўцаў».

Асобныя вершы А. Астрэйкі на ўкраінскую мову пераклаў М. Стэльмах.

 Сям’я 
Быў двойчы жананаты. З другой жонкай Кацярынай Піменаўнай Калекінай пазнаёміўся ў 1946 годзе ў Нясвіжы і пражыў з ёй да канца жыцця.

 Дачка — Наталля (нар. 1947).
 Дачка — Ірына.

 Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнамі Чырвонай Зоркі, «Знак Пашаны» і медалямі.

 Крыніцы 

 Літаратура 
 Беларускія пісьменнікі: 1917—1990 / Уклад.: А. Гардзіцкі. — Мн.: Мастацкая літаратура, 1994. ISBN 5-340-00709-X

 Спасылкі 
 Бібліятэка беларускай літаратуры — Анатоль Астрэйка 
 Анатоль Астрэйка

Катэгорыя:Члены Саюза пісьменнікаў СССР
Катэгорыя:Перакладчыкі Беларусі
Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Беларускамоўныя паэты
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Дзіцячыя пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Члены Беларускай асацыяцыі пралетарскіх пісьменнікаў
Катэгорыя:Паэты-песеннікі Беларусі
Катэгорыя:Перакладчыкі на беларускую мову