Запалка

Запалка — палачка з гаручага матэрыялу з запальнай галоўкай на канцы, якая служыць для атрыманя адкрытага агню. З'явіліся ў канцы 18 стагоддзя. 

У Беларусі запалкі вырабляюцца на заводах у Пінску і Барысаве.

 Віды сучасных запалак 

Па матэрыялу палачкі запалкі можна падраздзяліць на драўляныя (вырабленныя з мяккіх парод дрэў — ліпы, асіны, таполі, хвоі), кардонныя і васкавыя (парафінавыя — вырабленыя з бавоўнавага жгута, прапітаннага парафінам).

Па метаду запальвання: цёрачныя (запальваючыяся пры трэнні аб адмысловую паверхню — цёрку) і бясцёрачныя (запальваючыяся пры трэнні аб любую паверхню).

Цёрачныя запалкі ўсялякага тыпу з’яўляюцца асноўным масавым відам запалак ва ўсім свеце.

Бясцёрачныя запалкі (сексвісульфідныя) выпускаюцца ў аснаўным у Англіі і ЗША, у абмежаванай колькасці.

 Тэмпература гарэння 
Тэмпература полымі адпавядае тэмпературы ўзгарання драўніны, а тэмпература гарэння драўніны складае 800-1100

 Гісторыя запалкі 
 Раннія адкрыцці 
Пэўнае падабенства да запалак было ў сярэднявяковым Кітае. Гэта былі тонкія шчэпачкі з кончыкамі, прапітанамі звычайнай чыстай серай.

 Гл. таксама 
 Філуменія
 Запальніца
 Агонь
 Крэсіва

 Спасылкі 

Катэгорыя:Крыніцы агню