Селім II

Селім II МестЗ турэцкай мовы — «п’яніца». ( — ) — асманскі султан, прадстаўнік дынастыі Асманаў; сын Сулеймана I Вялікага і Раксаланы, бацька Мурада III.

 Біяграфія 
Стаў султанам у 1566—1574 гадах. Не маючы ваенных і палітычных талентаў сваіх папярэднікаў на стальцы, не браў удзелу ў ваенных кампаніях. Кіраванне дзяржавай даручыў сваім міністрам на чале з вялікім візірам , а сам паддаўся оргіям і забавам.

У час яго кіравання Асманская імперыя праводзіла шэраг войн: з Персіяй, Венгрыяй і Венецыяй, заключыла мір са Свяшчэннай Рымскай імперыяй. Таксама адбылося першае сутыкненне з расійскімі войскамі, але потым паміж краінамі быў заключаны мірны дагавор. Захоп Кіпра падштурхнуў еўрапейскія краіны да стварэння антытурэцкай кааліцыі — Свяшчэннай Лігі.

Пасля распаду хрысціянскай кааліцыі, дзякуючы намаганням вялікага візіра Саколу, быў захоплены Туніс. У 1573 падпісаны мір з Венецыяй, што дапамагло туркам замацавацца на Кіпры.

 Заўвагі 

 Крыніцы 

 Гл. таксама 
 Асманская імперыя
 Асманскія султаны

Катэгорыя:Султаны Асманскай імперыі