Віж

Віж — службовая асоба ў Вялікім Княстве Літоўскім XV—XVI стст.

Да суда аглядаў прычыненыя шкоды, пашкоджанні, раны на целе; на судзе сведчыў пэўныя факты, прыводзіў да прысягі; пасля суда ўводзіў ва ўладанне нерухомасцю і іншае. За выкананне абавязкаў атрымліваў грашовую ўзнагароду ад бакоў, што судзіліся. Спачатку віжы былі «прыданымі», то-бок прызначанымі вялікім князем, панамі-радай, дзяржаўнымі ўраднікамі, напрыклад, старостамі, а таксама панамі ў сваіх маёнтках з людзей розных саслоўяў.

У 1551 годзе шляхта дамаглася права выбіраць павятовых віжаў з аселай шляхты на ўзор возных на Падляшшы. У 2-й палове XVI ст. абраных віжаў пачалі называць вознымі, а пасада «прыданых» віжаў знікла.

 Літаратура 

 https://pressto.amu.edu.pl/index.php/cph/article/download/48478/39283

Катэгорыя:Пасады ў Вялікім Княстве Літоўскім