Джавані Бакача

Джавані Бакача  (іт.: Giovanni Boccaccio) (16 чэрвеня 1313 – 21 снежня 1375) — італьянскі паэт і празаік, яскравы прадстаўнік гуманізму Ранняга Адраджэння. Пазашлюбны сын фларэнтынскага купца. Дзяцінства правёў у Фларэнцыі, потым вывучаў права і гандаль у Неапалі. Пасля навучання вярнуўся ў Фларэнцыю. Сябраваў з Петраркам. Быў вялікім знаўцам класікі, перш за ўсё Тацыта і Тыта Лівія. Пачаў пісаць вершы і паэмы для арыстакратычнай публікі каралеўскага двара, якія зрабілі яго вядомым паэтам. 

 Бібліяграфія 
 Il Filocolo (1336-1338)
 Il Filostrato (1335)
 Teseida (1339-41)
 Commedia delle ninfe fiorentine (1341-1342)
 L'amorosa visione (1342)
 Elegia di Madonna Fiammetta (1343-1344)
 Дэкамерон (Decameron) 1349 – 1352, 1370 – 1371
 Il trattatello in laude di Dante (1357)

 Спасылкі 


Катэгорыя:Пісьменнікі Італіі
Катэгорыя:Пісьменнікі Адраджэння
Катэгорыя:Рэнесансныя гуманісты
Катэгорыя:Лацінамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Пісьменнікі XIV стагоддзя
Катэгорыя:Паэты XIV стагоддзя
Катэгорыя:Людзі, у гонар якіх названы кратар на Меркурыі
Катэгорыя:Паэты Адраджэння