Леапольд Іванавіч Родзевіч

Леапольд Іванавіч Родзевіч (, фальв. Кур'янаўшчына, Вілейскі павет, цяпер , Мінская вобласць — ) — беларускі драматург, тэатральны і нацыянальны дзеяч.

 Біяграфічныя звесткі 
Паходзіў са збяднелага шляхецкага роду. Брат Часлава Родзевіча.
У 1909 скончыў гарадское вучылішча ў Вілейцы. Пад уплывам «Нашай нівы» пачаў пісаць па-беларуску. У 1914 пераехаў у Вільню, перад наступленнем нямецкіх войск у 1915 годзе пакінуў горад. З 1919 года жыў у Мінску, у 1921 годзе зноў вярнуўся ў Вільню. Рэдагаваў беларускія газеты ў Вільні: «Беларускі звон», «Наша будучыня» (1922—1923), з 1921 дзеяч Беларускай рэвалюцыйнай арганізацыі (БРА). Адзін з ініцыятараў уступлення ў 1923 БРА ў КПЗБ. Арыштоўваўся ў 1923. У 1924 сакратар Гродзенскага падпольнага акружкама КПЗБ. З-за пераследу ўладаў увосень 1925 перабраўся ў Мінск. Кіраваў замежнай рэдакцыяй прадстаўніцтва ЦК КПЗБ пры ЦК КП(б)Б, быў рэдактарам «Бюлетэня ІДК КПЗБ», у 1925-34 рэдактар газеты «Чырвоны сцяг» і часопіса «Бальшавік», працаваў у Камісіі па вывучэнні Заходняй Беларусі пры АН БССР.

Арыштаваны ДПУ БССР 18.7.1933 года па справе «Беларускага нацыянальнага цэнтра». Адпраўлены ў Саратаў, дзе працаваў у лясніцтве. Паўторна арыштаваны ў 1938 годзе. Дакладная дата гібелі невядомая.

 Творчасць 
Друкаваўся з 1912. Аўтар п'ес: «Пакрыўджаныя», «Блуднікі», «Збянтэжаны Саўка», «Пасланец», «Багаты і бедны», «Досвіткі», «Кавалі», «Конскі партрэт», зборнікаў вершаў: «Беларусь» (1922), «На паняволеных гонях» (1928), зборнікаў апавяданняў: «Рэвалюцыйным шляхам» (1928), «Вогнішча барацьбы» (1930).

Многія творы Леапольда Родзевіча, асабліва «Збянтэжаны Саўка», ставяцца тэатральнымі калектывамі Беларусі.

 Бібліяграфія 
 Пакрыўджаныя: Драма. Мн., 1921;
 Сцэнічныя творы. Вільня, 1921;
 Беларусь: (Вершы). Вільня, 1922;
 Досвіткі: (Драматычныя сцэнкі). Вільня, 1922;
 Сцэнічныя творы. Вільня, 1925;
 На паняволеных гонях: Вершы. Кракаў, 1928 (падпольнае выданне);
 Рэвалюцыйным шляхам: Апавяданні з жыцця Заходняй Беларусі. Мн., 1928;
 Вогнішча барацьбы: Апавяданні з жыцця Заходняй Беларусі. Мн., 1930;
 Sceničnyja twory. Wilnia, 1933;
 Збянтэжаны Саўка: Жарт. Мн., 1964.

 Літаратура 
 Календарыюм // «Czasopis», 06'2005;
 Ліс А. Паміж літаратурай і палітыкай: драма аднаго рамантыка (Пра Л. Родзевіча) // Спадчына. — 1997. — № 3.
 Трус М. Лісты Леапольда Родзевіча да Уладзіміра Жылкі, або Тэксталагічная гісторыя пра “літаратурнага каня” // Маладосць. – 2023. – № 3. – С. 78 – 88.
 Трус М. Неспадзяваны юбілей [Да 130-годдзя з дня нараджэння Леапольда Родзевіча] // Літаратура і мастацтва. ‒ 23.06.2023. – № 25 (5234). – С. 10.

 Спасылкі 

 Леапольд Родзевіч. Выбраныя творы  — Эл.рэсурс knihi.com

Катэгорыя:Драматургі Беларусі
Катэгорыя:Паэты Беларусі
Катэгорыя:Беларускамоўныя паэты
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Лагойскім раёне
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай