Мечыслаў Іванавіч Грыб

Мечыслаў Іванавіч Грыб (, в. Савічы, Навагрудскае ваяводства, Польская Рэспубліка) — беларускі дзяржаўны і палітычны дзеяч. Заслужаны юрыст Рэспублікі Беларусь (1994).

Старшыня Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь (1994—1996).

 Біяграфія 
Нарадзіўся 28 верасня 1938 года ў в. в. Савічы Навагрудскага ваяводства Польскай Рэспублікі (цяпер — Дзятлаўскі раён Гродзенскай вобласці Беларусі.

Скончыў Львоўскае пажарна-тэхнічнае вучылішча (1959), юрыдычны факультэт БДУ (1967). Працаваў інспектарам міліцыі Пліскага райвыканкама Віцебскай вобласці (з 1959), у органах унутраных спраў Віцебска і Віцебскай вобласці (1962—1981).

З 1981 года — начальнік Упраўлення аховы грамадскага парадку МУС БССР, з 1985 года — начальнік Упраўлення ўнутраных спраў Віцебскага аблвыканкама.

У студзені 1985 года ўзначаліў аператыўна-следчую групу па раскрыцці наўмысных забойстваў жанчын на тэрыторыі Віцебскай вобласці, якія здзяйсняліся ў 1971—1985 гадах. У лістападзе 1985 года атрымалася выявіць і затрымаць злачынцу Генадзя Міхасевіча. Былі даказаныя здзейсненыя ім забойствы 43 жанчын. Следствам таксама было выяўлена, што па гэтай справе 13 чалавек былі пазапраўна асуджаныя. Суд рэабілітаваў 12 пазапраўна асуджаных. Першы ў Рэспубліцы Беларусь генерал-лейтэнант міліцыі (1993).

Абіраўся дэпутатам раённага, гарадскога, абласнога Саветаў дэпутатаў (1973—1981). У 1990 годзе абраны дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР XII склікання. Член Прэзідыума Вярхоўнага Савета, старшыня Пастаяннай камісіі па пытаннях нацыянальнай бяспекі, абароны і барацьбы з злачыннасцю. Перавыбраны народным дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь у 1995 годзе. Са студзеня 1994 года да студзеня 1996 года — Старшыня Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь. Старшыня Камісіі па правах чалавека пры Прэзідыўме ВС РБ. Пад старшынствам М. Грыба 15 сакавіка 1994 года Вярхоўны Савет Рэспублікі Беларусь прыняў Канстытуцыю Рэспублікі Беларусь.

Акадэмік грамадскай Міжнароднай акадэміі кіраўнічых і арганізацыйных навук (1994), старшыня Беларускай Еўраатлантычнай Асацыяцыі, член Беларускага Хельсінкскага камітэта.

У апазіцыі да прэзідэнта А. Р. Лукашэнкі. У 1996 годзе пераабраны дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларус ХІІІ слікання, член Пастаяннай камісіі па міжнародных справах. Член Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі «Народная Грамада» (1996), першы намеснік старшыні партыі (з 1999 года). Пасля смерці Г. Карпенкі ўзначаліў Нацыянальны выканаўчы камітэт (ценявы ўрад, створаны апазіцыяй). Падчас выбарчай кампаніі 2001 года ўзначаліў структуры незалежнага назірання за выбарамі. Ад пачатку прэзідэнцкай кампаніі 2006 года — у штабе кандыдата ў прэзідэнты, старшыні Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада) — Аляксандра Казуліна.

Каталік. Жанаты, мае двух дзяцей (сын — доктар, дачка — юрыст), унука.

 Бібліяграфія 
 Беларусь на шляхах незалежнасці. — Мн., 1994;
 На гістарычным скрыжаванні. — Мн., 1996;
 Учебное пособие по общей части уголовного права Республики Беларусь. — Мн., 1999.

 Літаратура 
 Сьпіс беларускіх палітыкаў // Беларуская палітычная сістэма і прэзыдэнцкія выбары 2001 г.: Зборнік аналітычных артыкулаў. Канцэпцыя Казанэцкі П., Булгакаў В.; Рэд. Булгакаў В. — Варшава: Wschodnioeuropejskie Centrum Demokratyczne IDEE, Аналітычная Група. 2001. ISBN 83-916658-0-1

 Літ. з ХЁХ (1999): Беларусь: Энцыклапедычны даведнік. — Мн., 1995. — С. 252.
 Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. — Мн., 1996. — Т.3. — С. 161.
 Беларуская Энцыклапедыя: У 18 т. — Т.5. — С. 468—469.
 Zaprudnik Jan. Historical Dictionary of Belarus. — 1998. P. 122. (USA.)

Катэгорыя:Старшыні Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Юрысты Беларусі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Дзятлаўскім раёне
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 12-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Генерал-лейтэнанты міліцыі (Беларусь)
Катэгорыя:Заслужаныя юрысты Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Члены Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада)