Феадал

Феадал — у эпоху феадалізму зямельны ўласнік, уладальнік феода (лена), які эксплуатаваў залежных ад яго сялян.

Кожны феадал, акрамя тых, хто знаходзіўся на верхняй або ніжняй прыступцы феадальнай іерархіі, быў і васалам, і сеньёрам адначасова. У раннефеадальны перыяд феадалы — князі, баяры. У Вялікім Княстве Літоўскім — магнаты, князі, княжаты, паны, шляхта.

 Гл. таксама 
 Феадалізм

 Літаратура 


Катэгорыя:Феадалізм