Губернскі сакратар

Губернскі сакратар — пасада ва ўстановах мясцовага кіравання Расійскай імперыі (1708—1917), а таксама грамадзянскі чын XII класа ў «Табелі аб рангах» (1722—1917).

Прызначаўся на пасаду губернатарам. Ад кандыдатаў на пасаду губернскага сакратара не патрабавалася дваранства. Функцыі: арганізацыя справаводства губернскай канцылярыі, з 1775 года кіраваў выканаўчым органам губернскага кіравання — яго канцылярыяй. Па Установе губернскага кіравання ад 2 студзеня 1845 года ўзначальваў канцылярыю прысутнасці. Меў двух памочнікаў, з якіх 1-ы кіраваў рэвізійным сталом, а 2-і з'яўляўся і перакладчыкам.

Кандыдат на прысваенне чыну Губернскага сакратара неабавязкова быў дваранінам. Правіламі аб парадку вытворчасці ў чыны па грамадзянскай службе ад 25 чэрвеня 1834 года было ўсталявана, што чын Губернскага сакратара дае яго ўладальніку права на асабістае ганаровае грамадзянства. Закон ад 9 снежня 1856 года «Аб тэрмінах вытворчасці ў чыны па службе грамадзянскай» усталяваў, што для атрымання чыну Губернскага сакратара прытрымлівалася не менш за 3 гады праслужыць у ніжэйшым чыне — калежскім рэгістратарам; столькі жа гадоў службы патрабавалася і для вытворчасці ў вышэйшы чын. Пры атрыманні чыну за адрозненне тэрмін мог скарачацца напалову. За бездакорную службу Губернскі сакратар мог атрымаць ордэн Станіслава 3-й ступені.

Малодшы чынПравінцыяльны сакратарТабель аб рангахГубернскі сакратарСтарэйшы чынКалежскі сакратар

Катэгорыя:Табель аб рангах
Катэгорыя:Грамадзянскія чыны
Катэгорыя:Пасады Расійскай імперыі