Дзмітрый Іванавіч Данцоў

Дзмітрый Іванавіч Данцоў (, , Мелітопаль — , Канада) — украінскі літаратурны крытык, публіцыст, палітычны дзеяч, тэарэтык інтэгральнага ўкраінскага нацыяналізму.

 Біяграфія 
Дзмітрый Іванавіч Данцоў нарадзіўся 30 жніўня 1883 года. У 1900 годзе, пасля заканчэння Мелітопальскага рэальнага вучылішча, пакідае родны горад і пераязджае ў Царскае сяло каля Пецярбурга, дзе працягвае адукацыю на юрыдычным факультэце Пецярбургскага ўніверсітэта, які канчае ў 1907 годзе.

Студэнтам пачынае інтэнсіўную палітычную дзейнасць і ў 1905 годзе ўступае ва Украінскую сацыял-дэмакратычную рабочую партыю (УСДРП). Двойчы арыштоўваўся (у 1905 г. у Пецярбургу і ў 1908 г. у Кіеве), пасля другога арышту і васьмі месяцаў за кратамі, захадамі сваякоў яго выпускаюць на парукі, і ў тым жа годзе ён выязджае ў Галіцыю.

У 1909—1911 гадах Дзмітрый Данцоў вучыцца ў Венскім універсітэце, там жа ажаніўся з украінскай студэнткай Марыяй Бачынскай. Правучыўшыся тры семестры ў Вене, у 1911 годзе пераязджае да Львова, дзе працягвае навучанне. У 1917 годзе атрымлівае ступень доктара юрыдычных навук.

У 1913 годзе Данцоў праз канфлікт на нацыянальным грунце выходзіць з УСДРП. Робіцца першым старшынёй Саюза вызвалення Украіны, заснавананага 4 жніўня 1914 года.

З 1914 г. жыве ў Вене і Берліне, а з 1916 г. — у Швейцарыі, актыўна ўключаецца ў работу Саюза вызвалення Украіны, на чале якога становіцца. У пачатку 1918 г. вяртаецца ў Кіеў, дзе працуе ў гетманскіх урадавых структурах, робіцца дырэктарам Украінскага тэлеграфнага агенцтва (УТА) пры ўрадзе гетмана Паўла Скарападскага. Быў адным з заснавальнікаў Партыі хлебаробаў-дэмакратаў.

На працягу 1919—1921 гг. — шэф Украінскага прэс-бюро пры пасольстве УНР у Берне (Швейцарыя).

З 1922 г. — зноў у Львове, рэдагуе часопісы «Літературно-науковий вісник», «Заграва», «Вісник», друкуецца ў нямецкай, швейцарскай і польскай перыёдыцы.

У 1926 г. піша сваю работу «Націоналізм».

У 1939 г. эміграваў за мяжу (Бухарэст, Прага, Германія, Парыж, ЗША, Канада), з 1947 г. да смерці жыве ў Манрэалі (Канада), там жа ў 1948—53 гг. выкладаў украінскую літаратуру ў мясцовым універсітэце.

Памёр 30 сакавіка 1973 года ў Канадзе. Пахаваны ў Амерыцы на ўкраінскіх могілках у Саўт-Баўнд-Брук.

 Творы 
  Данцоў Д. «Нацыяналізм» (беларускі пераклад) PDF 
  Донцов Д. Де шукати наших історичних традицій. — Львів: Квартальник Вістника. — 1938;
  Донцов Д. Націоналізм. — Лондон; Торонто: Українська видавнича спілка, 1966. HTML 
  Донцов Д. Про актуальні річи // Літературно-науковий вістник. — 1932. — Ч. 3.
  Донцов Д. Церква і націоналізм // Літературно-науковий вістник. — 1924. — № 5-6.
  Донцов Д. «Дух нашої давнини».
  Донцов Д. Якою має бути література?. Торонто: Мова—U, 1949.
  Донцов Д. Дві раси, дві касти, дві культури: (Дмитро Донцов — літературний критик)// Дзвін. — 1997. — № 9.
  Донцов Д. Рік 1918, Київ
  Донцов Д. Зброя на синів батька брехні HTML 
  Донцов Д. Демократичні фарисеї і націоналізм HTML 
  Донцов Д. Криза світової політики і наше завдання HTML 
  Донцов Д. В чім сила організації? HTML 
  Донцов Д. MEMENTO HTML 
  Донцов Д. Похід Карла ХII на Україну RAR 
  Донцов Д. «Дороговказ Григорія Сковороди нашій сучасності» ZIP 
  Донцов Д. «Дороговказ у майбутнє» ZIP 
  Донцов Д. «Заповіт Шевченка» ZIP 
  Донцов Д. «Хаос сучасности і молодь» ZIP 
  Донцов Д. ПРАВДА ПРАДІДІВ ВЕЛИКИХ ZIP 
  Донцов Д. «ЄДИНЕ, ЩО Є НА ПОТРЕБУ» HTML

Катэгорыя:Украінскія нацыяналісты
Катэгорыя:Юрысты Украіны
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў Польшчы
Катэгорыя:Украінская эміграцыя
Катэгорыя:Палітычныя эмігранты