Сербскія землі ў раннім сярэдневякоўі

Паводле пісання візантыйскага імператара Канстанціна VII («Аб кіраванні імперыяй») сербы жылі на Балканскім паўвостраве, паміж узбярэжжам Адрыятычнага мора і ракі Савы. Межавалі з харватамі, балгарамі і інш.

 Узбярэжжа 
 Паганія 
Прасціралася ад вусця ракі Цэціна да вусця ракі Нерэтвы, у тым ліку ўключаючы астравы: Брач, Хвар, Карчула і Млет.

Складалася з жупаў:
 Растока (серб: Растока)
 Мокра (серб: Мокро)
 Дален(серб: Дален)

Паселішчы:
 Мокра
 Верула
 Астрок
 Славінец

Катэгорыя:Гісторыя Сербіі