Сельсін

Сельсі́н ( ад англ. self сам +  адначасовы): самасінхранізавальная сістэма электрычных машын для плаўнай перадачы на адлегласць вугла павароту вала.

Выкарыстоўваюцца для кантролю і кіравання ў сістэмах сачэння і для перадачы паказчыкаў вымяральных прылад. Паводле канструкцыі адрозніваюць кантактавыя і бескантактавыя, паводле мадыфікацыі — лінейныя і ёмістасныя. Пашыраныя сельсіны-рухавікі, якія сумяшчаюць сельсін з выканаўчым органам.

Сельсін — электрычная машына, якая мае аднафазную абмотку ўзбуджэння і трохфазную абмотку сінхранізацыі. Адна з абмотак размешчана на ротары, другая — на статары. Простая сельсінная перадача мае сельсін-датчык і сельсін-прыёмнік. Пры павароце сельсіна-датчыка на вугал αд ротар сельсіна-прыёмніка таксама паварочваецца на вугал αп ≈ αд (у сельсінах высокай дакладнасці розніца вуглоў не перавышае 0,75°Звесткі на пач. 1970-х гг.).
Сельсіны падзяляюць на:
 1-на фазныя
 3-х фазныя

Аднафазныя сельсіны могуць працаваць у 2-х асноўных рэжымах:
 Індыкатарным (уздзеянне сінхронным маментам)
 Трансфарматарным (уздзеянне напружаннем)

 Літаратура 

 Забела Я. П. Сельсін //  С.473.

Катэгорыя:Электрычныя машыны