Хазары

Хаза́ры  (Кузарым),  (ал-Хазар),  (Хазар),  (Хазарой),  (Хазір), , )  — саюз цюркамоўных, пераважна вандроўных плямёнаў, якія ў 1-м тыс. насялялі тэрыторыі Дагестана, Ніжняга Паволжа, Прыазоўя, Падоння і Крыма.

Пад назвай акацыры жылі ў стэпах Паўночнага Каўказа, упамінаюцца ў дакументах 5 ст. У 448 былі падпарадкаваныя правадыром гунаў Атылам. У 626—630 актыўна ўдзельнічалі ў вайне цюркаў супраць Персіі. У гэты час у хазараў адбываўся распад родавых зносін і фармаванне класавага грамадства. У сярэдзіне 7 ст. узнікла самастойная дзяржава хазараў ― Хазарскі каганат. Пасля разгрому каганату кіеўскім князем Святаславам (965;  паход Святаслава) хазары перасталі існаваць як самастойныя плямёны.

 Гл. таксама 
 Хазарскі каганат

 Літаратура 
  С.15.
 Артамонов М. И. История хазар, Л., 1962.

 Спасылкі 


Катэгорыя:Цюркскія народы
Катэгорыя:Зніклыя народы Еўропы
Катэгорыя:Старажытныя народы