Сеткавы пратакол

Се́ткавы пратако́л — стандартызаваны набор правіл, які дазваляе ажыццяўляць злучэнне і абмен данымі паміж прыладамі, падключанымі да камп’ютарнай сеткі.

Розныя пратаколы даволі часта апісваюць толькі розныя бакі аднаго тыпу сувязі; узятыя разам, яны ўтвараюць так званы стэк пратаколаў (напрыклад, стэк пратаколаў TCP/IP). Назвы «пратакол» і «стэк пратаколаў» таксама паказваюць на праграмнае забеспячэнне, якім рэалізуецца пратакол.

Новыя пратаколы для Інтэрнэту вызначаюцца IETF, а іншыя пратаколы — IEEE або ISO. ITU-T займаецца тэлекамунікацыйнымі пратаколамі і фарматамі.

Найболей распаўсюджанай сістэмай класіфікацыі сеткавых пратаколаў з’яўляецца так званая мадэль OSI, у адпаведнасці з якой пратаколы падзяляюцца на 7 узроўняў па сваім прызначэнні — ад фізічнага (фарміраванне і распазнаванне электрычных або іншых сігналаў) да прыкладнога (API для перадачы інфармацыі праграмамі).

 Некаторыя сеткавыя пратаколы 

 Фізічны ўзровень 
 ISDN
 RS-232
 RS-485
 EIA-422

 Канальны ўзровень 
 Ethernet
 Token ring
 FDDI
 HDLC
 GVRP
 PPP, PPTP, L2TP
 ATM
 xDSL

 Сеткавы ўзровень 
 ICMP
 IPv4, IPv6
 IPX

 Транспартны ўзровень 
 SPX
 TCP
 UDP (Unreliable/User Datagram Protocol)
 SCTP
 RDP (Reliable Data Protocol)
 RUDP (Reliable User Datagram Protocol)
 RTCP

 Сеансавы ўзровень 
 SSL

 Узровень падання даных 
 ASN.1
 XML-RPC
 TDI
 XDR
 SNMP
 FTP
 Telnet
 SMTP
 NCP

 Прыкладны ўзровень 
 binkp
 DHCP (у мадэлі OSI размяшчаюць на транспартным узроўні)
 FTP
 Finger
 DNS
 Gnutella
 Gopher
 HTTP
 HTTPS
 IMAP
 IRC
 XMPP
 LDAP
 NTP
 NNTP
 POP3
 RDP (Remote Desktop Protocol)
 SSH
 SMTP
 Telnet
 SNMP

 Гл. таксама 
 Пратаколы перадачы даных

*
*