Друскенікі

Друске́нікі, таксама Друскінінкай () — горад у Аліцкім павеце Літвы, на рацэ Нёман. Каля граніцы з Беларуссю і Польшчай. Размешчаны за 129 км ад Вільні, за 42 км ад Гродні. Згодна з сучаснай афіцыйнай літоўскай класіфікацыяй адносіцца да этнаграфічнага рэгіёну Дзукія. Курорт.

 Гісторыя 

 Вялікае Княства Літоўскае 
Першы пісьмовы ўпамін пра Друскенікі (ст.-бел. Друскеники) датуецца 1563 годам і змяшчаецца ў метрыцы Вялікага Княства Літоўскага. Тым часам археалагічныя даследаванні выявілі на месцы сучаснага горада існаванне прускіх паселішчаў. Відаць, тут нават існаваў прускі горад, які ў 1308 годзе згарэў, пасля чаго наваколле абязлюдзела. З 1413 года мястэчка Друскенікі ў складзе Гарадзенскага павета Троцкага ваяводства.

У 1794 годзе Друскенікі атрымалі статус курорта, пасля таго, як уласны ўрач караля і вялікага князя Станіслава Аўгуста Панятоўскага пацвердзіў лекавыя ўласцівасці мясцовых мінеральных крыніц.

 У Расійскай імперыі 
У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай 1795 года Друскенікі апынуліся ў складзе Расійскай імперыі У 1837 годзе паводле загаду расійскага імператара Мікалая I тут пачалося будаўніцтва курортных пабудоў. Хутка курорт атрымаў вялікую папулярнасць.

У 1878—1879 гадах у Друскеніках збудавалі 150 жылых будынкаў для размяшчэння наведвальнікаў курорта. У 1865 годзе тут узвялі праваслаўную царкву-мураўёўку.

 Найноўшы час 
За часамі Першай сусветнай вайны з 1915 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі.

25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Друскенікі абвешчаны часткай Беларускай Народнай Рэспублікі С. 28.. З 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі тэрыторыя ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, у студзені занята Чырвонай Арміяй. У канцы лютага — пачатку сакавіка 1919 года пад кантролем войскаў Літвы. У выніку польска-літоўскай вайны адышлі да Польшчы.

У Польскай Рэспубліцы Друскенікі былі цэнтрам гарадской гміны ў Гродзенскім павеце Беластоцкага ваяводства. У 1934 годзе ў Друскенікі была пракладзена чыгунка (адгалінаванне ад станцыі Парэчча).

У 20-х чыслах верасня 1939 года тэрыторыя занята Чырвонай Арміяй. У лістападзе 1939 года Друскенікі былі далучаны да Беларускай ССР. У 1940 годзе — цэнтр сельскага і пасялковага саветаў у Парэцкім раёне Беластоцкай вобласці БССР. 1—2 кастрычніка 1940 года горад быў перададзены Літоўскай ССР. З 22 чэрвеня 1941 года да першай паловы ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі.

З 1990 года Друскенікі ўтвараюць асобную адміністрацыйную адзінку, якой кіруе непасрэдна літоўскі ўрад.

 Насельніцтва 

 Клімат 
Клімат Друскенікаў вызначаецца прахалодай. У летнія месяцы паветра рэдка праграецца вышэй +22 °C. Узімку — у сярэднім да −3 °C. Аднак, нягледзячы на такі тэмпературны рэжым, турысты прыязджаюць сюды ўвесь год, бо бальнеялагічныя цэнтры, дзе можна аздаравіцца, адкрыты цэлы год.

 Славутасці 
міні|Царква Гаўрылы Заблудаўскага
 Забудова драўляная курортная: вілы Амега, Імперыял, Керсноўскіх, Маўр, Маркевічаў.
 Касцёл Маці Божай Шкаплернай (1912—1931)
 Касцёл Святога Барталамея ў Ротніцы (1910)
 Магіла Яна Чачота ў Ротніцы
 Могілкі хрысціянскія
 Царква ў Гонар Абраза Багародзіцы Усіх Смуткуючых радасць (1856)

 Страчаная спадчына 
 Сінагога (XIX ст.)
 Царква Святога Гаўрылы Заблудаўскага на могілках (1895)

 Музеі 
Дзейнічаюць 4 музеі (у тым ліку музей Мікалоюса Чурлёніса, парк савецкага мінулага «Грутас»).

 Галерэя 

 Гарады-пабрацімы 

 Вядомыя асобы 
 Жак Ліпшыц (1891—1973) — французскі скульптар

 Крыніцы 

 Літаратура 



 Спасылкі