Якуб Ермаловіч

Якуб Ермаловіч (, в. Вяшэўка, Ігуменскі павет, Мінская губерня, цяпер , Мінская вобласць — , ) — беларускі празаік.

 Біяграфія 
Друкавацца пачаў у раённых газетах у 1929 годзе, у цэнтральных беларускіх выданнях у 1931 годзе. У 1931 годзе скончыў Мсціслаўскія двухгадовыя педагагічныя курсы. Настаўнічаў у Магілёўскай вобласці У 1932—1933 гг. літсупрацоўнік газеты «Калектывіст» у Чэрвені Мінскай вобласці У 1933 годзе паступіў на літаратурны факультэт МВПІ.

Арыштаваны 2.10.1936; асуджаны да зняволення. У 1939 годзе прысуд адменены, вызвалены быў толькі ў чэрвені 1941 г. (са зняццем судзімасці).

У перыяд нямецкай акупацыі жыў у вёсцы Вяшэўка. З верасня 1944 г. настаўнік беларускае мовы і літаратуры ў Беразіне, потым у сярэдняй школе ў вёсцы Пагост Бярэзінскага раёна. У 1959 годзе завочна скончыў Магілёўскі педінстытут. Член СП БССР з 1961 г. Пахаваны ў вёсцы Вяшэўка.

 Творы 
 Над Бярозай: Апавяданні. Мн., 1960;
 Душа чалавека: Аповесць і апавяданні. Мн., 1962;
 Родная зямля: Аповесць і апавяданні. Мн., 1967;
 Твар у твар: Аповесць і апавяданні. Мн., 1970;
 След на зямлі: Аповесці. Мн., 1977;
 Сіняя птушка: Аповесці і апавяданні. Мн., 1980;
 Акопы не пазарасталі: Аповесці. Мн., 1985.

 Крыніца 


Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі