Нікола Іамелі

Ніко́ла Іаме́лі С. 20 (; 10 верасня 1714 — 25 жніўня 1774) — вядомы італьянскі оперны кампазітар Неапалітанскай школы. Паслядоўнік Алесандра Скарлаці, але распрацаваў больш сур’ёзны за сучаснікаў стыль, больш эфектыўна выкарыстоўваючы аркестры, ужываючы багатую гармонію і менш залежаў ад абавязковай і сталай арыі «da capo», што дазваляе сцвярджаць, што ён не быў драматыкам.

Іамелі быў сярод першых хто паслядоўна ўжываў аркестрацыйны акампанімент у рэчытаціве. Яго стыль аказаў некатры ўплыў на фармат класічнай музыкі пазнейшы за 18 ст. У 1753—1769 Н. Іамелі працаваў музычным дырэктарам пры каралеўскім палацы ў Штутгарту. Апроч да 60 операў, Н. Іамелі ствараў вялікую колькасць касцёльнай музыкі.

 Бібліяграфія 
 Long, Alan Bligh Yorke, Music At Court: Four 18th Century Studies (1954);
 Robinson, Michael F., Naples and Neopolitan Opera (1972; repr. 1984)

Катэгорыя:Акадэмічныя музыканты Італіі
Катэгорыя:Кампазітары паводле алфавіта
Катэгорыя:Памерлі ў 1774 годзе
Катэгорыя:Кампазітары Італіі
Катэгорыя:Кампазітары — аўтары рэквіемаў
Катэгорыя:Асобы