Ліфляндская губерня

Ліфляндская губерня — губерня Расійскай імперыі, сярэдняя з трох Прыбалтыйскіх губерняў, размяшчалася на беразе Рыжскага заліва Балтыйскага мора. Створана ў 1721 годзе з Ліфляндыі як Рыжская губерня. З прыходам Савецкай улады ў 1918 годзе губерня была падзелена: паўночная частка ўвайшла ў склад Эстоніі, паўднёвая — у склад Латвіі.

 Адміністрацыйны падзел 
Ліфляндская губерня падзялялася на 9 паветаў: 
 Валкаўскі,
 Вендзенскі,
 Вераскі,
 Вольмарскі,
 Пернаўскі,
 Рыжскі,
 Фелінскі,
 Эзельскі,
 Юр’еўскі (Дзерпцкі).
Паветы падзяляліся на ўчасткі (станы), якімі кіравалі памочнікі кіраўніка павета.

 Вядомыя асобы 
 Вільгельм Георгіевіч Кнорын (1890—1938), савецкі грамадска-палітычны дзеяч, першы сакратар ЦК КП(б) Беларусі (1927—1928).

 Спасылкі