Нінэль Іванаўна Шчасная

Нінэ́ль Іва́наўна Шчасная, ці часцей Нэ́лі Шча́сная (,  — , Мінск, Беларусь) — беларускі жывапісец і графік.

 Біяграфічныя звесткі 
Скончыла Мінскае мастацкае вучылішча (1955), затым Інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя І. Рэпіна ў Ленінградзе (1961). Жыла ў Сярэдняй Азіі (Душанбэ), займалася архітэктурай. Да жывапісу і вітражоў вярнулася пасля пераезда ў Беларусь.

Удзельніца больш за 50 персанальных выставак у Беларусі і за мяжой. Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР.

Яе дачка Лада Шчасная таксама стала вядомым мастаком.

 Творчасць 
Працавала ў станковым жывапісе, кніжнай і станковай графіцы, манументальна-дэкаратыўным мастацтве. Аўтар сюжэтна-тэматычных карцін, партрэтаў сучаснікаў і гістарычных асоб, пейзажаў, нацюрмортаў, графічных твораў. Аформіла шэраг кніжных выданняў. Выканала размалёўкі на фасадзе НДІ будаўнічых матэрыялаў (1966), у рэстаране пры гасцініцы «Свіслач» (1978), вітражы ў ВА «Гарызонт» (1982) у Мінску.

Творчасці ўласцівы мяккасць і лірызм светаадчування, экспрэсіўная тэхніка, арыгінальнасць колеравых вырашэнняў.

 Сюжэтна-тэматычныя карціны 
 1966 — «Вясёлка», «Пад сонейкам»
 1967 — «Пяць пакаленняў (Лазня)»
 1968 — «Самотная»
 1972 — «Васількі»
 1975 — «Налібоцкая пушча»
 1978 — «Пасля змены», «Лада слухае»
 1980 — «Спрадвечнае»
 1981 — «Маё нараджэнне»
 1984 — «Толькі яго нявеста»
 1987 — «Белыя крьлы», «Гуканне вясны ў Заслаўі»
 1997 — «Мая сям'я»
 1999 — «Сястра Людміла і яе Міхайлавы»

 Партрэты 
 1956 — «Мая бабуля Ліда»
 1970 — Іван Мележ, «Аўтапатрэт»
 1973 — Уладзімір Дубоўка (1973)
 1976 — Іван Шамякін, Цётка (А. Пашкевіч)
 1979 — А. Макаёнак, М. Матукоўскі
 1980 — Максім Танк, Аркадзь Куляшоў («Ля вогнішча»)
 1981 — У. Саўчанка, Рыгор Шырма, Пётр Клімук
 1982 — Янка Купала, Максім Багдановіч
 1985 — М. Ладзіс («Вярнуўся»)
 1987 — С. Красікаў, І. Антонаў
 1988 — «Думаючы пра Чэхава»
 1996 — Р. Сурус
 1997 — «Еўфрасіння Полацкая»
 1999 — «Промні натхнення А. Пушкіна»
 2000 — Францыск Скарына, «Іван Фёдараў і Пётр Мсціславец», А. Раман, «Пясочны гадзіннік» (аўтапартрэт)
 2001 — Анатоль Анікейчык
 2003 — Святлаа Акружная

 Ілюстрацыі 
 1963 — «Калінавая рукавічка» А. Васілевіч
 1968 — «Матрошкіны казкі» І. Бурсава
 1971 — «Рыжая палянка» Д. Бічэль-Загнетавай
 1973 — «Крылы» М. Хведаровіча
 1979 — «Заручыны» П. Макаля
 1984 — «Пра дзеда Аяяй і бабку Оёёй» А. Лойкі

 Узнагароды 
 Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі (1989)
 медаль «За заслугі ў выяўленчым мастацтве» (1977)
 бронзавы медаль ВДНГ СССР (1975)

 Літаратура 
 Канапелька А. Нінэль Шчасная: «Калі я пішу, я плачу…» / А. Канапелька // Алеся. 2003. № 10. С. 4-6.

 Сіпакоў Я. Нінэль Шчасная / Я. Сіпакоў // Беларусь. 2001. № 6.

 Спасылкі 

 svaboda.org

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Заслужаныя дзеячы мастацтваў Беларускай ССР