Трансільванія

Трансільва́нія, Залессе, Сяміграддзе — гістарычная і геаграфічная вобласць, якая ахоплівае паўночна-заходнюю частку сучаснай Румыніі. Назва вобласці існуе з рымскіх часоў і паходзіць ад лацінскіх trans silva або ultra silvas (за лесам). У вобласці пражываюць румыны, немцы, венгры і іншыя этнічныя групы.

 Назва 

Назва Трансільванія ўвайшла ў старажытнарымскую геаграфію ў I—III стагоддзях да н. э., як назва адной з абласцей (Transilvania), якія складалі рымскую правінцыю Дакію. Назву Сяміград ( — Сямігорад) вобласць атрымала ад немцаў, якія пачалі сяліцца тут у XII стагоддзі.

 Гісторыя 
120px|thumb|Гістарычны герб Трансільваніі
У антычнасць Трансільванію засялялі дакі, у 106—271 гадах Трансільванія была рымскай правінцыяй (тады яна падверглася частковай раманізацыі), пасля заваявана готамі, гетамі, аварамі і балгарамі, з VI стагоддзя ў Трансільванію пачалі перасяляцца славяне. З канца IX стагоддзя Трансільванія была заваявана венграмі, з пачатку XI стагоддзя стала часткай Венгерскага Каралеўства, у складзе якога мела шырокую аўтаномію. З X стагоддзя ў Трансільваніі пачалі сяліцца венгры (з канца XI стагоддзя ва Усходняй Трансільваніі венгерскія вольныя сяляне, так званыя секеі), з XII стагоддзя — немцы.

Пасля распаду Венгерскага Каралеўства Трансільванія аформілася, як аўтаномнае княства (1541—1687) пад пратэктаратам Асманскай імперыі. У XVII стагоддзі Трансільванія была аб’ектам змагання паміж Асманскай і Аўстрыйскай імперыямі. У 1699—1867 гадах Трансільванія — правінцыя Аўстрыі, пасля Венгрыі, з 1918 года Трансільванія — частка Румыніі (у 1940—1944 паўночная частка адышла да Венгрыі). Частка, якая адышла да Румыніі, не мае ніякага адміністрацыйна-палітычнага статуту, вобласць падзелена на 16 акруг.

 Эканоміка 
Трансільванія багатая карыснымі выкапнямі, асабліва частыя жалеза, марганец, золата, медзь, прыродны газ, соль і сера.

Ёсць цяжкая, хімічная і тэкстыльныя галіны прамысловасці. Сельская гаспадарка, вінная вытворчасць і садаводства — важныя заняткі. Драўніна — іншы каштоўны рэсурс.

Трансільванія складае прыблізна 35 % валавога ўнутранага прадукта Румыніі і мае валавы ўнутраны прадукт на чалавека прыблізна 11 500 $, што прыблізна на 10 % вышэй чым агульны румынскі лік.

 Гарады 
Самы вялікі горад Трансільваніі гэта — Клуж-Напока (318 027). Астатнія: Сігішаара (317 651), Брашоў (283 901), Арадзя (206 527), Арад (172 824), Сібіу (155 045), Тыргу-Мурэш (149 577), Бая-Марэ (137 976) і Сату-Марэ (115 630).

 Насельніцтва 
Па апошніх даных перапісу ў Трансільваніі пражываюць:
 румыны — 5 684 142 — 73,6 %;
 венгры — 1 603 926 — 20,8 %;
 цыгане — 202 665 — 2,6 %;
 іншыя (украінцы, сербы, балгары, харваты, чэхі, яўрэі, і інш.) — 123 563 — 1,6 %.

Пераважную большасць насельніцтва складаюць румыны, але ў акругах Харгіта (85 %), Кавасна (74 %) і Мурэш значны лік складаюць секеі (венгерская этнічная група).

У перыяд 1952—1968 гадоў ва Усходняй Трансільваніі існавала — Венгерская аўтаномная вобласць. Галоўным горадам вобласці быў горад Тыргу-Мурэш з пераважна венгерскім насельніцтвам, сёння асноўным насельніцтвам горада з’яўляюцца румыны.

 Цікавыя месцы 
 Замак Бран, таксама вядомы як Замак Дракулы
 Сярэдневяковыя гарады Алба-Юлія, Клуж-Напока, Сібіу і Сігішаара (месца нар. Улада Дракулы)
 Царква ў Дэнсушы, самая старая царква ў Румыніі
 Драўляныя Цэрквы
 Саксонскія ўмацаваныя цэрквы
 Румынскія традыцыі і народная культура, Нацыянальны Комплекс Музеяў, Сібіу
 Венгерскія традыцыі і народная культура

 Гл. таксама 
 Дакія
 Валахія
 Дракула
 Джуртэлеку-Шымлеўлуй
 Горад Арад
 Трансфэгэрашская шаша

 Крыніцы 

 Літаратура 






Катэгорыя:Гісторыя Румыніі

Катэгорыя:Гісторыя Еўропы