Эталонная мадэль OSI

Эталонная мадэль OSI () — абстрактная мадэль для сеткавых камунікацый і распрацоўкі сеткавых пратаколаў. Гэтая мадэль дэманструе ўзроўневы падыход да сеткі, што аблягчае яе распрацоўку і разуменне прынцыпаў працы.

 Гісторыя 
Эталонная мадэль OSI была распрацавана Міжнароднай арганізацыяй па стандартызацыі (International Organization for Standardization, ISO). Яна з’яўлялася першай спробай увядзення міжнароднага стандарта на стварэнне пратаколаў. У 1995 годзе мадэль была перагледжана.

 Структура 
Выбар структуры грунтаваўся на наступных прынцыпах:
 Узровень павінен стварацца па меры неабходнасці наступнага ўзроўню абстракцыі;
 Кожны ўзровень мусіць выконваць адну пэўную функцыю;
 Функцыі для кожнага ўзроўню мусяць выбірацца з улікам стварэння стандартызаваных міжнародных пратаколаў;
 Межы паміж узроўнямі мусяць выбірацца так, каб паток даных паміж інтэрфейсамі быў мінімальны;
 Колькасць узроўняў павінна быць дастаткова вялікай, каб розныя функцыі не аб’ядноўваліся ў адным без неабходнасці, і дастаткова малой, каб архітэктура не стала занадта вялікай.

У выніку мадэль OSI складаецца з 7 узроўняў:
 Фізічны
 Канальны
 Сеткавы
 Транспартны
 Сеансавы
 Узровень прадстаўлення
 Прыкладны

 Апісанне ўзроўняў 

 Фізічны ўзровень 
На фізічным узроўні адзінкай перадачы інфармацыі з’яўляецца біт.

Асноўныя пытанні, якімі займаецца гэты ўзровень:
 Якім чынам павінны кадавацца / перадавацца адзінка і нуль (напружанне, колькасць часу і г. д.);
 Ці можа перадача ісці дуплексна (у двух напрамках адначасова) ці толькі паўдуплексна (у адным з двух);
 Як усталёўваецца і разрываецца сувязь;
 Якім чынам перадаецца сігнал (напрыклад: колькасць правадоў у кабелі і функцыі кожнага з іх).

 Узровень перадачы даных (канальны) 
Узровень перадачы даных займаецца перадачай «кадраў» (памер кадра можа змяняцца: ад некалькіх соцень да некалькіх тысяч байт).

Мэта гэтага ўзроўню — забяспечыць беспамылковую перадачу даных (з пункту гледжання вышэйшых узроўняў). Гэта забяспечваецца з дапамогай кадраў пацвярджэння, якія перыядычна адсылае прымаючы камп’ютар.

Сярод праблем, якія павінен вырашаць гэты ўзровень, ёсць:
 Праблема «хуткага» перадатчыка і «маруднага» прыёмніка (калі перадаючы камп’ютар адсылае інфармацыю нашмат хутчэй, чым прымаючы можа яе апрацоўваць);
 У выпадку шырокавяшчальных сетак — праблема доступу да канала (гэтая праблема развязваецца з дапамогай увядзення дадатковага «падузроўня» доступу да носьбіта).

 Сеткавы ўзровень 

Сеткавы ўзровень аперыруе пакетамі. Асноўнай яго задачай з’яўляецца знаходжанне аптымальнага маршрута для пакета. У шырокавяшчальных сетках гэты ўзровень звычайна вельмі прымітыўны — ці адсутнічае ўвогуле.

Гэты ўзровень мусіць вырашаць такія праблемы, як:
 Перапаўненне канала з-за занадта вялікай колькасці перадаваных даных;
 Перадача інфармацыі паміж рознымі сеткамі.

 Транспартны ўзровень 
Транспартны ўзровень прымае даныя ад сеансавага ўзроўню (пры неабходнасці — разбіваючы іх на больш дробныя кавалкі) і перадае іх сеткаваму ўзроўню. Яго мэта — каб даныя былі атрыманы менавіта ў той паслядоўнасці, у якой былі адпраўленыя.

Транспартны ўзровень з’яўляецца першым узроўнем, які наўпрост камунікуе з камп’ютарам-атрымальнікам (усе папярэднія ўзроўні таксама камунікавалі з прамежкавымі камп’ютарамі).

 Сеансавы ўзровень 
Сеансавы ўзровень адказвае за ўсталяванне сувязі паміж двума камп’ютарамі. Сярод яго функцый таксама ёсць:
 Сінхранізацыя;
 Кіраванне дыялогам;
 Кіраванне маркерамі.

 Узровень прадстаўлення 
Гэты ўзровень займаецца семантыкай і сінтаксісам перадаваемай інфармацыі. Каб зрабіць магчымай камунікацыю паміж машынамі з розным прадстаўленнем даных, неабходна прывесці іх да нейкага пэўнага стандартызаванага віду, што і робіць узровень прадстаўлення.

 Прыкладны ўзровень 
Прыкладны ўзровень з’яўляецца верхнім у іерархіі OSI і займаецца перадачай даных паміж рэальнымі праграмамі. Ён уключае ў сябе шэраг папулярных пратаколаў, як, напрыклад, HTTP.

 Літаратура 

 Эндру Танэнбаўм, Камп’ютарныя сеткі. 4 выданне, 2003 г.

Катэгорыя:Камп’ютарныя сеткі