Фараон

Фараон — агульны тытул цароў у Старажытным Егіпце, а таксама тытул цароў з дынастыі Пталемееў у Эліністычным Егіпце.

Тытул паходзіць ад  «пер-аа», што азначае «вялікі дом», і першапачаткова адносіўся да царскага палаца ці двара, а не да асобы цара. Ужыванне гэтага тытула для абазначэння цара пачынае сустракацца ў часы Новага Царства, а іменна, пасля праўлення Хатшэпсут. Але даволі доўга такі тытул не быў афіцыйным. Першым царом, які афіцыйна насіў тытул , быў Сіамон, цар XXI дынастыі. З той пары егіпецкія цары насілі такі тытул.
У копцкай мове, апошняй ступені егіпецкай мовы, тытул стаў звычайным словам для абазначэння цара.

У Бібліі слова «фараон» (, ) было распаўсюджана на ўсіх егіпецкіх цароў незалежна ад часу іх валадарання. А з Бібліі гэта слова перакачавала ва ўсе астатнія мовы.

Паводле старажытнаегіпецкіх вераванняў, фараон лічыўся сынам сонца (Ра), зямным увасабленнем Хора і спадчыннікам Асірыса.

 Славутыя фараоны 
 Джосер — будаўнік ступеньчатай піраміды
 Хуфу (Хеопс) — будаўнік вялікай піраміды
 Пепі II — фараон, які ўладарыў 94 гады
 Хатшэпсут — жанчына-фараон
 Тутмас III — адзін з першых вялікіх заваёўнікаў, стваральнік Егіпецкай імперыі
 Эхнатон — фараон-рэфарматар, вядомы сваімі незвычайнымі для тых часоў рэлігійнымі поглядамі

 Спасылкі 
 Храналагічны пералік фараонаў  

Катэгорыя:Старажытны Егіпет
Катэгорыя:Тытулы
Катэгорыя:Фараоны
Катэгорыя:Пасады і тытулы Старажытнага Егіпта