Пераламленне святла

Пераламле́нне святла́ — змена напрамку распаўсюджвання аптычнага выпраменьвання (святла) пры яго праходжанні праз мяжу падзелу двух асяроддзяў.

 Апісанне з'явы 
Для працяглай плоскай мяжы падзелу аднародных ізатропных асяроддзяў пераломлены прамень ляжыць у адной плоскасці з падаючым праменем і нармаллю да мяжы падзелу. Вуглы падзення  і пераламлення  падпарадкоўваюцца закону Снеліуса:
,
дзе  і  — абсалютныя паказчыкі пераламлення першага і другога асяроддзяў адпаведна.

Пераламленне святла заўсёды суправаджаецца адбіццём святла. Суадносіны інтэнсіўнасцей падаючага, адбітага і пераломленага праменяў залежаць ад вуглоў падзення і пераламлення, а таксама ад палярызацыі падаючага праменя (гл. Формулы Фрэнеля). Пры любых вуглах падзення, адрозных ад 0, пераламленне святла суправаджаецца зменай стану палярызацыі, што выкарыстоўваецца для атрымання лінейна-палярызаванага святла (гл. Закон Брустара).

 Выкарыстанне 
На законах пераламлення святла заснавана будова аптычных прылад, якія служаць для змены напрамку светлавых праменяў і атрымання аптычных відарысаў, напрыклад: мікраскопаў, тэлескопаў, спектрографаў, фотаапаратаў.

 Крыніцы 

 Літаратура 




 Спасылкі 

Катэгорыя:Аптычныя з’явы
Катэгорыя:Оптыка