Вадазбор

Вадазбо́р, вадазборны басейн, вадазборная плошча — тэрыторыя, з якой у раку ці яе сістэму, або ў возера сцякаюць паверхневыя і падземныя воды. Абмежаваны водападзеламі.
Гідралагічнае значэнне вадазбору ў ператварэнні атмасферных ападкаў у сцёк.

Гідраграфічныя паказчыкі:
 плошча,
 даўжыня,
 сярэдняя і найбольшая шырыня,
 вышыня над узроўнем мора,
 форма,
 сярэдні нахіл, каэфіцыент асіметрыі.
Геаграфічныя паказчыкі:
 геаграфічнае становішча,
 лясістасць,
 азёрнасць,
 густата рачной сеткі,
 разаранасць,
 урбанізацыя
і інш.

Найважнейшая характарыстыка вадазбору — яго плошча.

З рэк Зямлі найбольшыя вадазборы ў Амазонкі (каля 7200 тыс. км²), Конга (каля 3700 тыс. км²), Місісіпі (каля 3200 тыс. км²).

З рэк Беларусі найбольшыя вадазборы ў Дняпра з Прыпяццю (118 тыс. км²), Нёмана (б.з. 44 тыс. км²), Заходняй Дзвіны (б.з. 32 тыс. км²).

 Зноскі 

 Літаратура 




Катэгорыя:Гідраграфія
Катэгорыя:Геаграфічная тэрміналогія