Барый

thumb
Барый (ад  — «цяжкі», ) Ba — хімічны элемент II групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 56.

Мяккі серабрыста-белы шчолачназямельны метал. Атамная маса 137,34. Шчыльнасць 3760 кг/м³, тэмператра плаўлення 710 °C. Існуе 7 стабільных ізатопаў барыю з масавымі лікамі 130, 132, 134—138. На паветры хутка акісляецца да аксіду (BaO) і пераксіду (BaO2), пры награванні загараецца жоўта-зялёным полымем. Добра рэагуе з вадой і кіслотамі, пры пакаёвай тэмпературы рэагуе з галагенамі, пры награванні — з вадародам, азотам, серай.

Амальгама барыю атрымана ў 1808 годзе англійскім хімікам Гемфры Дэві.

 Прыродныя крыніцы 
У зямной кары ўтрымліваецца 0,065 % па масе.
У свабодным стане ў прыродзе не сустракаецца. З мінералаў прамысловае значэнне маюць барыт BaSO4 і вітэрыт BaCO3. У Чылі маюцца радовішчы нітрабарыту Ba(NO3)2 — С. 350..

Барый атрымліваюць алюматэрмічным аднаўленнем пры тэмпературы 1100—1200 °C.

 Выкарыстанне 

Выкарыстоўваецца ў металургіі (дадаецца пры выплаўцы медзі, свінца. Патрэбны для ачысткі гэтых металаў ад серы і газаў). Таксама ў тыпаграфскай справе, пры вырабе электродаў запальных свечак рухавікоў унутранага згарання, падшыпнікавых сплаваў. Выкарыстоўваецца ў медыцыне (рэнтгеналагічныя даследаванні страўнікава-кішачнага тракту).

 Гл. таксама 

 Барыт

 Літаратура 




 Спасылкі 


Катэгорыя:Хімічныя элементы