Радыус

Ра́дыус ( — спіца кола, прамень) — адрэзак, які злучае цэнтр акружнасці (ці сферы) з любой кропкай, якая ляжыць на гэтай акружнасці (ці паверхні сферы), а таксама даўжыня гэтага адрэзка. Радыус складае палову дыяметра.

 Уласцівасці 
 Радыус, праведзены ў пункт  акружнасці, перпендыкулярны да касальнай лініі акружнасці ў гэтым пункце.
 Радыус, перпендыкулярны хордзе, дзеліць яе напалову.

 Злучаныя вызначэнні
 Цэнтральны вугал у акружнасці — гэта вугал, утвораны двума радыусамі.
  Радыус крывізны крывой — радыус акружнасці, якая мае з гэтай крывой дотык другога парадку.

 Этымалогія 

Слова «радыус» упершыню сустракаецца ў 1569 г. у французскага навукоўца П'ера дэ ла Раме, крыху пазней у Франсуа Віета. Робіцца агульнапрынятым толькі ў канцы XVII стагоддзя.

 Абагульненні 
Радыусам мноства , змешчанага ў метрычнай прасторы з метрыкай , завецца велічыня . Напрыклад, радыус n-мернага гіперкубу з бокам s роўны


 Гл. таксама 
 Атамны радыус
 Бораўскі радыус
 Гравітацыйны радыус
 Дэбаеўскі радыус экранавання
 Іонны радыус
 Крысталахімічны радыус
 Радыус інерцыі
 Радыус-вектар
 Радыус паварота
 Радыус папажэння
 Радыус ратацыі

Катэгорыя:Класічная геаметрыя
Катэгорыя:Метрычная геаметрыя