Лацінская Амерыка

Лацінская Амерыка — абагульняючая назва Паўднёвай Амерыкі і Цэнтральнай Амерыкі. Гэтая назва ўпершыню з'явілася ў 1856 годзе ў творах калумбійскага пісьменніка і публіцыста, які жыў і пісаў у эміграцыі ў Парыжы: Хасэ Марыі Торэса Каіцэда. Амаль адначасова гэту назву пачаў ужываць чылійскі пісьменнік Францыска Білбаа. Гэта назва мае гістарычную падставу — яна адносіцаа да той часткі Амерыкі, якая была каланізавана амаль цалкам дзвумя краінамі: Іспаніяй і Партугаліяй. Таму ва ўсіх лацінаамерыканскіх краінах існуюць падобныя грамадскія, гаспадарчыя, культурныя структуры; дзяржаўная мова (іспанская), за выключэннем Бразіліі, дзе дзяржаўнай мовай з'яўляецца партугальская).

Лацінская Амерыка займае каля 21 млн км², з насельніцтвам 549 млн чалавек (2006).

Краіны якія складаюць Лацінскую Амерыку:

 Аргенціна;
 Балівія;
 Беліз;
 Бразілія;
 Венесуэла;
 Гватэмала;
 Гандурас;
 Дамініканская Рэспубліка;
 Калумбія;
 Коста-Рыка;
 Куба;
 Мексіка;
 Нікарагуа;
 Панама;
 Парагвай;
 Перу;
 Пуэрта-Рыка;
 Сальвадор;
 Уругвай;
 Чылі;
 Эквадор.