Калійныя солі

Каліевыя солі (паташ, калійныя солі) — асадкавыя горныя пароды, складзеныя з лёгкарастваральных каліевых і каліева-магніевых мінералаў: сільвіну, карналіту, палігаліту і інш. Карысныя выкапні, пашыраныя ў асадкавай абалонцы Зямлі, залягаюць пластамі, лінзамі, купаламі, гнёздамі. Колькасць  К2О у прамысловых пакладах 12-30 %.

Вырабляюцца ва ўсім свеце ў аб’ёмах, якія перавышаюць 71,9 мільёна тон (~45,4 мільёна тон у эквіваленце K2O). Найбуйнейшы вытворца паташу — Канада. Асноўнае прамысловае значэнне — вытворчасць калійных угнаенняў. Калій быў упершыню атрыманы ў 1807 годзе шляхам электролізу каўстычнага паташу ().

У Беларусі паклады калійных солей сканцэнтраваны ў паўночнай частцы Прыпяцкага прагіну: Старобінскае радовішча ў Мінскай вобласці і Петрыкаўскае радовішча ў Гомельскай вобласці. Агульныя запасы калійных солей ацэньваюцца ў 6,5 млрд тон. Старобінскае радовішча распрацоўваецца вытворчым аб’яднаннем «Беларуськалій».

 Тэрміналогія 
Паташом называюцца злучэнні калію і матэрыялы з каліем у складзе, найчасцей  (K2CO3). Слова «паташ» вядомае яшчэ ў старабеларускай мове і паходзіць ад  «potaschen», што значыць «попел з гаршку». Раней карбанат калію выраблялі выпарваннем замочанага  ў вялікіх жалезных гаршках, адкуль і пайшла назва. Каля 10 % ад вагі звычайнага дрэўнага попелу можа быць ператворана ў паташ. Пазней слова распаўсюдзілася на прыродныя мінералы з каліем і прадукты іх перапрацоўкі.

 Крыніцы 

 Спасылкі 

Катэгорыя:Карысныя выкапні