Берылій

Берылій () Be — хімічны элемент II групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 4. Атамная маса 9,01218.
Вылучаны ў выглядзе вокіслу BeO з мінерала берыла ў 1798 годзе французскім хімікам Л. Вокленам (). Металічны берылій незалежна адзін ад аднаго атрымалі ў 1828 г. Ф. Вёлер і А. БюсіБулычёв Б. М., Ижванов Л. А., Ковальский В. В. Бериллий // Вялікая савецкая энцыклапедыя .

Светла-шэры метал. Шчыльнасць 1847,7 кг/м³. Тэмпература плаўлення 1284 °C, тэмпература кіпення 2450 °C.

 Прыродныя крыніцы 
У Зямной кары берылію ўтрымліваецца каля 6·10−4 % па масе.
З мінералаў берылію найбольшае прамысловае значэнне мае берыл. Галоўныя радовішчы — у ЗША, Бразіліі, Аргенціне, Мексіцы, ПАР, Намібіі, Мазамбіку, Індыі, Расіі.

 Прымяненне 

Выкарыстоўваецца ў авія- і ракетабудаванні (тармазныя дыскі самалётаў, панэлі сонечных батарэй, абшыўкі касмічных караблёў), ядзерных рэактарах (рэгулятар ядзернай рэакцыі: запавольвае нейтроны).

 Літаратура 



 Спасылкі 
 Булычёв Б. М., Ижванов Л. А., Ковальский В. В. Бериллий // Вялікая савецкая энцыклапедыя 

Катэгорыя:Хімічныя элементы
Катэгорыя:Металы