Леў Савіч Макаў

Леў Савіч Макаў () (1830—1883), дзяржаўны дзеяч Расійскай імперыі, міністр унутраных спраў (1878—1879), стварыў інстытут ураднікаў. З 1880 — кіруючы замежнымі веравызнаннямі, аднавіў адносіны з Рымскай курыяй. Міністр пошт і тэлеграфаў (1880—1881). З 1881 — член Дзяржаўнага савета. Застраліўся.

 Біяграфія 
міні|злева|Сядзібна-паркавы комплекс Макавых у г. Мар’іна Горка
Па здушэнні нацыянальна-вызваленчага паўстання (1863—1864), расійскія ўлады за верную службу «царю и отечеству», перадалі канфіскаваную маёмасць і паселішча Мар’іна Горка Баніфацыя Крупскага царскаму чыноўніку Макаву. Баніфацый Крупскі быў высланы ў Сібір, за арганізацыю нацыянальна-вызваленчага паўстання.

 Гл. таксама 
 Міністэрства пошт і тэлеграфаў

 Гл. таксама 
 Міністэрства пошт і тэлеграфаў

Катэгорыя:Міністры ўнутраных спраў Расійскай імперыі
Катэгорыя:Палітыкі-самазабойцы
Катэгорыя:Застрэліліся
Катэгорыя:Члены Дзяржаўнага савета Расійскай імперыі
Катэгорыя:Гісторыя пошты Расіі
Катэгорыя:Постаці Мар’інай Горкі
Катэгорыя:Постаці Блоні
Катэгорыя:Члены Мінскага таварыства сельскай гаспадаркі
Катэгорыя:Постаці Мар’інагорскага сельскагаспадарчага тэхнікума імя У. Е. Лабанка