Малявічы (Вілейскі раён)

Маляві́чы (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хаценчыцкага сельсавета. Знаходзіцца за 42 км на паўднёвы ўсход ад г. Вілейка, 77 км ад Мінска.

 Назва 
Было жалудоцкае прозвішча Малевіч, свіслацкае Маль, астравецкія Малейка, Малэйша.https://kolekcijos.biblioteka.vu.lt/objects/990004119861008452#00116

https://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:3QS7-898N-C9V8?i=869&cat=2323279

https://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:3Q9M-CS9S-L96M-V?i=160&cat=1464992

https://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:3Q9M-CS9S-L9D9-X?i=157&cat=1464992 Ёсць літоўскія Malis, Malonis, латышскае Māls.https://pavardes.lki.lt/?pv=b490d148e5f48b0a85456f477837e170

https://pavardes.lki.lt/?pv=8d441ffd4e090613f255f46b070d1b36

https://uzvardi.lv/surname/766703 Аснова Mal- выкарыстоўвалася ў старажытных балцка-літоўскіх двухасноўных імёнахZ. Zinkevičius. Lietuvių asmenvardžiai. Vilnius, 2008. С. 110..

 Гісторыя 
У пісьмовых крыніцах згадваецца ў 1473 г. як сяло ў складзе маёнтка Ілья Багдана Саковіча.

У 1715 годзе вёска пры фальварку Дварэц у складзе маёнтка Ілья ў Мінскім ваяводстве ВКЛНГАБ у Мінску, ф. 1727, воп. 1, спр. 8, с. 591, шляхецкая ўласнасць, 10 двароў, 19 жыхароў мужчынскага полу.

Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у Расійскай імперыі. У 1794 г. ўласнасць Міхала Клеафаса Агінскага, канфіскавана ў казну. У 1800 годзе ўласнасць генерала-аншэфа М. Салтыкова, у Вілейскім павеце Мінскай губерні. У 1852 годзе ў складзе Рабунскай сельскай грамады, у Вілейскім павеце Вілейскай губергі. У 1886 г. вёска ў Вязынскай воласці, меліся царква, піцейны дом; у 1897 г. — магазін, царква.

З 1921 года вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны ІльяWykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 58.. У 1938 г. вядомы вёска (22 двары, 107 жыхароў)Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 58, калонія і засценак (68 двароў, 358 жыхароў), фальварак (4 жыхары), лясная старожка (4 жыхары), фальварак Малявічы Скарбовыя (4 двары, 24 жыхары).

З лістапада 1939 года ў БССР, з 15 студзеня 1940 г. ў Ільянскім раёне Вілейскай вобласці.

У Вялікую Айчынную вайну з 25 чэрвеня 1941 да 3 ліпеня 1944 года акупіраваны нацыстамі. З фронту не вярнуліся 13 вяскоўцаў. За 2,5 км на ўсход ад вёскі пахаваны 98 жыхароў (21 двор) в. Воркі, за 2 км на ўсход — 93 жыхары (23 двары) в. Любча (знаходзіліся на гэтых месцах і пасля не адрадзіліся), якіх 5 мая 1943 года спалілі карнікі. У 1955 годзе на магілах пастаўлены абеліск і стэла.

З 20 верасня 1944 г. ў Ільянскім, з 20 ліпеня 1957 г. ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай, З 20 студзеня 1960 г. ў Мінскай вобласці, у Хаценчыцкім сельсавеце.

 Насельніцтва 
 1800 год — 131 жыхар, 26 двароў.
 1852 год — 214 жыхароў, 27 двароў.
 1897 год — 340 жыхароў, 55 двароў.
 1908 год — 378 жыхароў
 1921 год — 443 жыхары, 70 двароўSkorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej — Tom VII — Część II — Ziemia Wileńska — Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923, s 83..
 1960 год — 429 жыхароў.
 1999 год — 240 чал.
 2008 год — 163 жыхары, 84 гаспадаркі.
 2009 год — 158 чал.

 Інфраструктура 
У 2009 г. дзейнічалі бібліятэка, клуб, магазін, Дом сацыяльных паслуг.

 Славутасці 
міні|225x225пкс|Ля курганнага могільніка.
 Курганны могільнік, каменныя магілы (IX—XI стагоддзі, мясцовая назва Паганскія могілкі), за 2,1 км на паўднёвы захад ад вёскі, на правым беразе р. Вілія — 

 Крыніцы 

 Літаратура 


 Спасылкі 

Катэгорыя:Хаценчыцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна