Генерал кавалерыі

Генерал кавалерыі — воінскае званне у арміях некаторых еўрапейскіх і заакеанскіх краін у 18-ым, 19-ым і 20-ым стагоддзях.

У нямецкіх дзяржавах Прусія, Баварыя, Вюртэмберг і Саксонія, у Аўстра-Венгрыі, Вялікабрытаніі, Расіі, Іспаніі і Японіі існавала чатыры ступені генеральскага чына: ва ўзвастаючым парадку генерал-маёр, генерал-лейтэнант, генерал кавалерыі, генерал ад інфантэрыі (пехоты) альбо генерал ад артылерыі і генерал-палкоўнік. Акрамя гэтага, у некаторых краінах існаваў таксама воінскі чын генерала-фельдмаршала, у некаторых дзяржавах толькі фельдмаршал альбо маршал.

Генералы кавалерыі, інфантэрыі і артылерыі камандавалі пераважна армейскімі карпусамі (камандуючы генерал) альбо службовым ведамствам абпаведнай ступені. У Расіі такі ранг называўся проста генерал, у Вялікабрытаніі — поўны генерал (Full General).

У некаторых краінах існавала толькі тры ступені генеральскага чына, без адзначанага службовага ранга, напрыклад, ва Францыі і Італіі, у некаторых краінах былі толькі два рангавыя класы, напрыклад, у Бельгіі, Даніі і Мексіцы.

Літаратура
Georg von Alten, Generalleutnant z.D., Handbuch für Heer und Flotte,Band IV., Berlin 1912

 Спасылкі 
 Ю. Веремеев Анатомия армии, Появление генеральских званий РККА в 1940 году 

Катэгорыя:Воінскія званні
Катэгорыя:Кавалерыя