Стэхіяметрыя

Стэхіяме́трыя ( — «элемент» і  — «вымяраць») — раздзел хіміі, які вывучае масавыя і аб’ёмныя адносіны паміж рэчывамі ў хімічных рэакцыях, а таксама вывад хімічных формул і ўраўненняў хімічных рэакцый.

У аснове стэхіяметрыі ляжаць закон захавання масы, закон эквівалентаў, закон Авагадра, закон Гей-Люсака (закон аб’ёмных адносін), закон пастаянства саставу, закон кратных адносін, газавыя законы.

Тэрмін «стэхіяметрыя» упершыню ўвёў нямецкі хімік Е. Б. Рыхтэр у 1793 годзе.

Суадносіны, у якіх адпаведна законам стэхіяметрыі рэчывы ўступаюць у рэакцыю, называюцца стэхіяметрычнымі, гэтак жа называюцца злучэнні, састаў якіх адпавядае гэтым законам.

 Крыніцы 

 Літаратура 



 Нестерова Т. Н. Стехиометрия, материальные и энергетические расчеты в химии и химической технологии: учеб. пособие  / Т. Н. Нестерова, С. В. Востриков. — Самара: Самар. гос. техн. ун-т, 2014. — 403 с.: ил. — 50 экз. — ISBN 978-5-7964-1804-8.

 Спасылкі 
 Стехиометрия // Химия
 Стехиометрия // Левченков С. И. Краткий очерк истории химии: Учебное пособие для студентов химфака РГУ на сайце кафедры фізічнай і калоіднай хіміі Паўднёвага федэральнага ўніверсітэта

Катэгорыя:Агульная хімія