Tari Ito

Si Tari Ito (伊藤 塔莉, Itō Tari) (1951 – September 22, 2021) sarong Hapon na artista, aktibista, asin paraorganisar na nakabase sa Tokyo na nagpresentar kan saiya nin obra sa Japan sa Asya, North America, asin Europa. Saro siya sa mga nagkapirang tomboy na artista sa Japan.

 Biograpiya 
Si Tari Ito namundag kan 1951 sa Tokyo, Japan. Nagpoon siyang magtrabaho bilang sarong paratugtog nin pantomime sa Japan asin sa Netherlands bago nagin aktibo bilang sarong artista sa pagganap kan huring parte kan dekada otsenta, asin bilang sarong peminista asin tomboy na artista poon kan dekada 1990. Siya an nagmukna asin nagtogdas kan Women's Art Network (WAN) kan 1994 sa Tokyo,  na nag-organisar kan Women Breaking Boundaries 21, na sarong eksibisyon nin mga babaeng artista gikan sa Japan asin iba pang parte kan Asya kan 2001. Si Ito nagmukna kan PA/F (Performance Art/Feminism) Space kan 2003.

An pagganap asin artistikong praktis ni Ito nakasentro sa pag-eksplorar kan sekswalidad, kadahasan militar laban sa mga kababaihan, asin an takot sa pagkabantad sa radyasyon pagkatapos kan kalamidad nukleyar sa Fukushima kan 2011. An saiyang obra "padagos na nagkukua nin mga tema asin materyales gikan sa aroaldaw na buhay tanganing makaprodusir nin mga live performance artwork na saiyang pigtutubodan na pwedeng magin mga katalista para sa pagbabago".

Poon kan 2014, nag-istar siya sa mga degenerative neurological conditions na naglimitar kan saiyang paghiro, dawa ngani padagos siyang may ginigibo kan panahon na idto. Nagadan si Ito huli sa amyotropic lateral Sclerosis kan Setyembre 22, 2021, sa edad na 70.

 Trabaho 
Kan 1996, si Ito nagsagibo nin Self-Portrait  sa manlaen-laen na lugar sa Japan, asin bilang parte kan Womanifesto sa Bangkok, Thailand, kan 1997. Pigkokonsiderar ni Ito an piyesa, kun sain siya nagluwas bilang tomboy, bilang sarong "punto nin pagbabago" sa saiyang karera.  An ibang mga pasundayag kabali an Memory of Epidermis (1994), Me Being Me (1999), Where is the Fear (2001), I Would Not Forget You (2006), One Response (2008-2010),  One Response for Bae Bong-gi and Countless Other Women (ひとつのBefore the 37 Trillion Pieces Get to Sleep  (2019). 

An saiyang obra itinampok sa ika-3 Nippon International Performance Art Festival NIPAF '96 (1996), asin sa mga eksibisyon na Womanifesto asin Womanifesto II (1999), Text and Subtext (2000-2003), Women Breaking Boundaries (2000-2003), asin Women Sa Pag-ultanan (2012).