Suzanne Lacore

Si Suzanne Lacore sarong Pranses na politiko na nagrerepresentar sa SFIO (French Section of the Workers' International). Namundag siya kan 30 Mayo 1875 sa Beyssac (Corrèze, Pransya); nagadan siya kan 6 Nobyembre 1975 sa Milhac d'Auberoche (Dordogne, Pransya) sa edad na 100 anyos.

 Pagkaaki asin edukasyon 
Si Suzanne Lacore namundag sa sarong medyo mayaman na pamilya. Kan 1887, ipinadara siya sa sarong boarding school na pinapadalagan nin mga madre, na nag-aandam sa mga daragita sa Brevet élémentaire ((Pranses), na haros katumbas kan presenteng British "GCSE" (General Certificate of Secondary Education) / Scottish "Standard Grade"), mantang tinatawan sinda nin substansyal na edukasyon na katoliko. Huling nakapasar sa eksaminasyon na ini, nakapasar siya sa kompetisyon na eksaminasyon sa paglaog para sa École normale d'institutrices ((Pranses), sarong eskwelahan na partikularmenteng may katuyuhan na mag-edukar sa mga maabot na paratukdo sa primarya), kun saen siya nag-adal sa laog nin tolong taon (1891–1894) asin nakapasar sa Brevet supérieur .

 Karera 
Sa amay na buhay, si Suzanne Lacore sarong paratukdo (kan 1894) asin, kan huri – daing ontok sagkod na siya nagretiro (kan 1930) –, pamayo nin paratukdo sa sarong primaryang eskwelahan sa Dordogne . Pinamamahalaan niya an saiyang mga aktibidad sa politika kaiba an saiyang karera sa pagtukdo.

Siya nagin sarong militanteng sosyalista kan 1906. Kan panahon na idto, sia sana an babae sa saiyang lugar na miembro nin sarong partido politikal. Siya lider kan Comité national des femmes socialistes ((Pranses) "Nasyunal na komite nin mga babaeng sosyalistang") asin nagsurat nin mga artikulo para sa mga lokal, rehiyonal asin nasyonal na mga peryodiko.

Kan 4 Hunyo 1936 siya nagin saro sa tolong babaeng ministro sa Front populaire ((Pranses) "Prenteng Popular"), kaiba si Cécile Brunschvicg asin Irène Joliot-Curie, sa panahon na an mga babae dai pwedeng magboto o maelihir. Siya ninombrahan na Under-Secretary of State para sa Proteksyon kan mga Aki sa enot na gobyerno ni Léon Blum, na nagrereport ki Henri Sellier ; Si Alice Jouenne nagserbing chef de Cabinet kan Lacore.  Nagdanay siya sa opisina sagkod Hunyo 21, 1937.

Durante kan saiyang pagtukaw, dugang pa sa sarong reporma kan Assistance Publique  ((Pranses) "Sosyal na pag-ataman para sa mga inabandonang kaakian"), si Suzanne Lacore, bilang sarong Ministro, nag-isip nin sarong komprehensibong set nin mga lakdang na may relasyon sa mga kulang na kaakian, mga kaakian na kulang, asin sa paglilibang.  Siya an nagmukna kan visiteuses sociales ((Pranses) "mga babaeng bisita sosyal") asin mga kurso sa pagsasanay para sa mga hoben na babaeng trabahador. Naggibo man siya nin mga lakdang tanganing matawan nin suporta an mga inabandonang kaakian.

Pagkatapos, si Suzanne nagpadagos sa pagpublikar nin mga pulyeto, sa pagsurat nin mga artikulo sa peryodiko asin sa paggibo nin mga diskurso. Sa partikular, pigduon niya an mga pakinabang kan mga eskwelahan sa nursery, na nagpapahiling kun tano ta importante para sa sarong aki na ma-edukar poon sa amay na edad. An saiyang huring libro naipublikar kan siya 75 anyos. Igwa nin nagkapirang tinampo, eskwelahan asin nursery na nginaranan saiya sa Pransya.

 Personal na mga pangako 
Sa bilog niyang buhay, si Suzanne Lacore nagkampanya para sa mga deretso kan mga kababaihan asin kaakian. Sa saiyang mga diskurso asin mga artikulo sa peryodiko, asin sa nagkapirang libro (hilingon sa ibaba), ipinaliwanag niya an saiyang mga sosyalistang ideya manungod sa pagkakapantay-pantay kan mga babae asin lalaki

"An kumpletong katalingkasan kan mga kababaihan nagdadanay, sa samong isip, na sakop kan rebolusyonaryong solusyon na iyo an magpapatalingkas sa proletaryado kan mga trabahador  "

"An pagigin hababa kan mga babae sarong konsepto na gibo nin tawo ; bako ining echo kan sarong natural na ley." 

asin proteksyon sa aki . An saiyang mga paghihingoa na mapakarhay an kamugtakan kan mga hoben na nagkasala iyo an nagbugtak kan mga pundasyon para sa paghale, kan 1945, kan mga maisons de correction ((Pranses) literal na "mga harong nin pagkorehir"), mga matagas na institusyon nin mga hoben kun saen an mga kaakian tinatrato nin maringis. Sabi niya dati :

"An may sala bako an aki. An may sala iyo an sosyedad na dai nagtao sa aki (na parating minamaltrato) kan tabang na kaipuhan niya".

Sa pag-assess kan mga kawsa kan mga gera, nakaabot siya sa konklusyon na "an gera iyo an dai malilikayan na resulta kan kapitalistang organisasyon." 

 Parsyal na bibliograpiya 

 Mga Libro / Libro

Socialismo et féminisme, Éditions de l'Équité, Paris, 1914 – Femmes socialistes, Éditions de la SFIO, Paris, 1932 – La Femme dans l'agriculture, Cahiers des "Amis de Jacquou le Croquant", Paris, 1938 – L'Émancipation de la Femmes, "Democratie" Mga Edisyon de la Perfrac, Paris asin Limoges, 1945 – Enfance d'abord ! , Éditions Fanlac, 1960

 Mga artikulo sa prensa sa (kaiba an iba pang mga lokal, departamental asin rehiyonal na mga peryodiko) :

Le Travailleur du Périgord, 1906-1907 – Le Populaire du Périgord, 1930-1932 – Le Travailleur du Centre, 1908-1914 – Le Populaire du Centre, 1908-1914 – Le Populaire de Paris, 1927-1913 – Tribune Lamme social 1936-1939 – Le Vétéran socialiste, 1949–1963

 Mga pinagkukuanan 

 An artikulong ini pinahalipot asin pigtradusir gikan sa katumbas kaini sa Pranses na Wikipedia kan 23 Pebrero 2011.
 Suzanne Lacore, biograpiya 1875–1975, ni Bernard Dougnac, Éditions Fanlac, Institut Aquitain d'Études Sociales.

 Toltolan 

Kategorya:Pages with unreviewed translations