Kyoto

An , opisyalmenteng , saróng syudad nin kapitolyo kan Prepekturang Kyoto, na madudugangan sa Rehiyon Kansai kan Hapon. Bistadohon ini sa historiya nin Hapon para sa dating Imperyal na kapitolyo kan Hapon na lagpas sa saróng ribong mga taon, na iyo man na saróng pangenot na parte kan Kyoto-Osaka-Kobe metropolitan area.

 Pangaran 

Sa tataramon na Hapon, an apod sa Kyoto kadto Kyō (), Miyako (), o Kyō no Miyako (). Kan ika-11 siglo, Pigribayan an pangaran kan syudad na Kyoto ("kapitolyo syudad"), gikan sa kaligrapikong Intsik,  ().Lowe, John. (2000). Old Kyoto: A short Social History, p. x. Matapos niribayan an syudad nin Edo na Tokyo (, na boot sabihon "Subangang Kapitolyo") kan 1868, dangan piglipat an tukawan kan Emperador duman, an Kyoto garo sa sarong hali'pot na panahon na bisto bilang Saikyō (, na boot sabihon "Sulnupang Kapitolyo").Pig-aapod man minsan an Kyoto nin ribong taon na kapitolyo ().

Dae opisyal na pumasa sa anumang ley na nagtatalaga ng sarong kabisera an Nasyunal na Diyeta.An mga pagbaybay kan dayuhan para sa pangaran kan syudad, igwang kaiba na  'Kioto' ,  'Miaco'  asin  'Meaco' , na pangenot nang piggagamit kan mga kartograpero na Olandes. An saro pang termino na parating piggagamit tanganing sumangguni sa syudad sa pre-modernong panahon iyo an , na boot sabihon "urban" o "kapitolyo".                                                                                                                                                                         

 Demograpiko 
Sa historiya, an Kyoto ang pinakadakulang syudad sa Hapon, na sa kalaunan, nalagpasan kan Osaka asin Edo (Tokyo) sagkod sa katapusan kan ika-16 na siglo. Sa mga taon kan pre-gera, nagkipagkalakalan-lugar an Kyoto sa Kobe asin Nagoya bilan ika-4 asin ika-5 pinakadakulang syudad. Kan 1947, nagbalik ini sa pagigin ika-3. Kan 1960 buminagsak ini otro sa ika-5, asin kan 1990 buminagsak ini sa ika-7, kan 2015 nag-ika-9 na ini.

 Mga Toltolan 

 Mga tala 

 Bibliograpiya

 Fiévé, Nicolas (ed.) (2008) Atlas historique de Kyôto. Analyse spatiale des systèmes de mémoire d’une ville, de son architecture et de ses paysages urbains. Foreword Kôichirô Matsuura, Preface Jacques Gernet, Paris, Éditions de l’UNESCO / Éditions de l’Amateur, 528 pages, 207 maps et 210 ill. .
 Fiévé, Nicolas and Waley, Paul. (2003). Japanese Capitals in Historical Perspective: Place, Power and Memory in Kyoto, Edo and Tokyo. London: Routledge. 417 pages + 75 ill. 
 Lone, John. (2000). Old Kyoto: A Short Social History. Oxford: Oxford University Press. .
 Ponsonby-Fane, Richard A. B. (1956). Kyoto: The Old Capital of Japan, 794–1869. Kyoto: The Ponsonby Memorial Society.
 Ropke, Ian Martin. Historical Dictionary of Osaka and Kyoto. (1999) 273pp
 Stewart, Harold. (1981). By the Old Walls of Kyoto: A Year's Cycle of Landscape Poems with Prose Commentaries. New York: Weatherhill. .
 Titsingh, Isaac. (1834). [Siyun-sai Rin-siyo/Hayashi Gahō, 1652], Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. ...Click link for digitized, full-text copy of this book (in French)
 Wyden, Peter. (1984). Day One: Before Hiroshima and After. Simon & Schuster, Inc. .

 Mga Panluwas na Takod 

 Kyoto Travel Guide — City of Kyoto and Kyoto Tourism Council
 Kyoto City  Local Government
 Kyoto  Guide including map with 300+ points of interest
 Photos of Kyoto, mostly temples and shrines
 Kyoto Prefectural Domoto-Insho Museum of Fine Arts at Google Cultural Institute