Ингрид Бергман

И́нгрид Бе́ргман (; , Стокгольм, Швеция — , Лондон, Бөйөк Британия) — швед һәм Америка кино актёры. Америка киносәнғәте институтның «AFI версияһы буйынса 100 йыл эсендә 100 иң бөйөк кино йондоҙҙары» рейтингында 4-се урынды биләй. Өс тапҡыр «Оскар» һәм «Давид ди Донателло» премиялары, дүрт тапҡыр — «Алтын глобус» премияһы, ике тапҡыр — «Эмми» премияһы лауреаты, «Тони» премияһының тәүге лауреаты (1947).

 Биографияһы 
Ингрид Бергман 1915 йылдың 29 авгусында Швецияның баш ҡалаһы Стокгольмдә тыуған. Уға 3 йәш тулғас, әсәһе Фридель Генриетта (ҡыҙ фамилияһы — Адлер) һары ауырыуынан үлә, ә тағы ла 10 йылдан һуң атаһы Юстус Самуэль Бергман вафат була. Ҡыҙҙы апаһы тәрбиәгә ала, әммә улда ярты йыл үткәс үлә. Ингрид ағаһы Отто Бергманға күсә, уның ғаиләһендә биш бала булған.

17 йәшендә һынауҙарҙан һуң Стокгольмдәге Король драма театрына ҡабул ителә, әммә фильмдарҙа төшөү мөмкинлеге өсөн бер йылдан һуң унан китергә мәжбүр була. Иң тәүге ролен 1934 йылда Э. Адольфсондың «Мункбру графы» (; экрандарға 1935 йылдың ғинуарында сыға) фильмында уйнай. Быға тиклем эпизодик ролдә — сиратын көтөүсе ҡыҙ булып Г. Скуглундтың «Халыҡ-ара» (; прокатҡа 1932 йылдың мартында сыға, титрларҙа уның исеме күрһәтелмәй) фильмында төшә. Тиҫтәнән ашыу швед һәм бер немец фильмында төшөп, продюсер Дэвид Селзниктан Голливудҡа «Интермеццо» (1939) фильмының съемкаларына саҡырыу ала.

1940-сы йылдарҙа Михаил Чеховтың мәктәбендә актёрлыҡ оҫталығына уҡый.

1942 йылда үҙенең карьераһындағы иң сағыу һәм билдәле ролдәренең береһе — «Касабланка» фильмында Ильза Ланд ролен башҡараThe Official Ingrid Bergman Website ..

1945 йылда «Иң яҡшы актриса» номинацияһында «Оскар» премияһын ала.

1949 году Голливудтан китә. Тормош иптәше Петтер Линдстрём менән айырылыша, Италия режиссёры Роберто Росселлиниға кейәүгә сыға һәм уның фильмдарында төшә, театрҙа уйнай һәм өс балаһын — Робертино, Изабелла һәм Изоттаны тәрбиәләй (беренсе никахтан булған ҡыҙы Пиа АҠШ-та атаһы менән бергә йәшәй). Роберто Росселлини менән айырылшҡас, театраль продюсер Ларс Шмидтҡа кейәүгә сыға.

1973 йылда Канн кинофестиваленең жюри рәйесе булаЖюри Каннского кинофестиваля 1973 года . Яҙыусы Ален Берджес менән бергә «Минең тарих» (рус публикацияһында — «Моя жизнь») автобиографияһын яҙа.

9 йыл дауамында түш яман шеше менән яфаланғандан һуң 1982 йылдың 29 авгусында Лондонда вафат була.

 Һайланма фильмография 

 Бүләктәре һәм номинациялары 
 Бүләк  Йыл  Категория  Фильм/Постановкарус телендә.  ҺөҙөмтәОскар1944Иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеПо ком звонит колокол1945Иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеГазовый свет1946Иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеКолокола Святой Марии1949Иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеЖанна д’Арк1957Иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеАнастасия1975Икенсе планда иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеУбийство в Восточном экспрессе1979Иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеОсенняя сонатаBAFTA1959Иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеПостоялый двор шестой степени счастья1975Икенсе планда иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеУбийство в Восточном экспрессеАлтын глобус1945Драмала иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеГазовый свет1946Драмала иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеКолокола Святой Марии1957Драмала иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеАнастасия1959Комедияла йәки мюзиклда иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеМилый сэрДрамала иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеПостоялый двор шестой степени счастья1970Комедияла йәки мюзиклда иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеЦветок кактуса1979Драмала иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеОсенняя соната1983Мини-сериалда йәки телефильмда иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеЖенщина по имени ГолдаЭмми1960Мини-сериалда йәки фильмда иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеЗвёздное время1961Мини-сериалда йәки фильмда иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ роле24 часа из жизни женщины1982Мини-сериалда йәки фильмда иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеЖенщина по имени ГолдаТони1947Пьесала иң яҡшы ҡатын-ҡыҙ ролеЖанна из Лотарингии

 Хәтер 
 Уның хөрмәтенә роза сорттарының береһе (Rosa 'Ingrid Bergman') аталғанОписание сорта роз 'Ingrid Bergman ®'  на сайте HelpMeFind.com.
 Киноиндустрия үҫешенә индергән өлөшө өсөн Голливудтың "Дан аллеяһы"ндағы йондоҙға лайыҡ булаЗвезда Ингрид Бергман на Голливудской аллее славы .

 Иҫкәрмәләр 

 Әҙәбиәт 
 Бергман, Ингрид; [ Бёрджесс, Алан ]. Моя жизнь / Послесловие В. С. Соловьёва. М.: Радуга, 1988. — 493 с.: илл. — ISBN 0-440-14085-4, ISBN 5-05-002299-1
 Кино: Энциклопедический словарь/Гл. ред. С. И. Юткевич — Москва: Сов. энциклопедия, 1987. — с. 45.
 Спото, Дональд. Ингрид Бергман. Смоленск: Русич, 1998. — 512 с. — ISBN 5-88590-884-2, ISBN 0-06-018702-6 («Женщина-миф»)
 Краснова Г. Ингрид Бергман: От интермеццо до сонаты  // Видео-Асс Премьер — Premiere. 1995. № 28. С.40—43.
 Мышкина, Анна. Ингрид Бергман, святая грешница  // Караван историй. 1999. Декабрь. С. 26—40.
 Иванова, Александра. Ингрид Бергман: Любовь по правилам и без // Имена. 2007. С.82—94.
 Ингрид Бергман: Девушка с севера: Фотобиография  // Gala Биография. 2008. № 8, август. С.132—145.
 Aleksandra Ziółkowska-Boehm: Ingrid Bergman prywatnie, Prószyński i S-ka, Warszawa (2013), ISBN 978-83-7839-518-8
 Aleksandra Ziolkowska-Boehm: Ingrid Bergman and her American Relatives, Lanham, MD: Hamilton Books. The Rowman & Littlefield Publishing Group, (2013), ISBN 978-0-7618-6150-8.


 Һылтанмалар 

 Рәсми сайт 


 Ингрид Бергман на сайте peoples.ru
 Ингрид Бергман на портале «Культура»

Категория:«Оскар» премияһы лауреаттары
Категория:BAFTA премияһы лауреаттары
Категория:«Алтын глобус» премияһы лауреаттары
Категория:«Тони» премияһы лауреаттары
Категория:«Сезар» премияһы лауреаттары