Турчин Игорь Евдокимович

Турчин Игорь Евдокимович (16 ноябрь 1936 йыл, Софиевка ауылы, Одесса өлкәһе — 7 ноябрь 1993 йыл, Бухарест) — СССР һәм Украинаның гандбол тренеры. СССР-ҙың атҡаҙанған тренеры (1971). Педагогия фәндәре кандидаты. Гандбол тарихында иң уңышлы тренер. Күренекле спорт ҡаҙаныштары өсөн Турчин һәм уның командаһы «Спартак» (Киев) Гиннесстың рекордтар китабына индерелгән.

 Биографияһы 
Игорь Евдокимович Турчин 1959 йылда йәш төркөм менән эшләй башлай, уларҙан «Спартак» (Киев) командаһын төҙөй, команда 20 тапҡыр СССР чемпионы (1969—1988), Европа чемпиондар Кубогының 13 тапҡыр еңеүсеһе (1970—1973, 1975, 1977, 1979, 1981, 1983, 1985—1988) була. 1976 йылда донъяның иң яҡшы тренерҙарының береһе булып таныла.

Игорь Турчин етәкләгән СССР ҡатын-ҡыҙҙар йыйылма командаһы Монреалдә һәм Мәскәүҙә (1980) Олимпия уйындарында 1-се урын яулай, Сеул Олимпия уйындарында бронза призеры була (1988), донъя чемпионатында ике тапҡыр еңеү яулай (1982, 1986), 1975 һәм 1978 йылдарҙа донъя беренселегендә көмөш призер, 1973 йылда бронза призеры була.

Карьера башында ул шулай уҡ уйынсыларға өҫтәл теннисы буйынса күнекмәләр бирә, ә бер уҡыусыһы УССР-ҙың чемпионы булаТурчина: «Мне нечего скрывать».

1965 йылда Игорь Турчин үҙенең опекалағы кешеләренең береһе Зинаида Столитенкоға өйләнә. Уның хәтирәләре буйынса, Турчинға бөтә команда ғашиҡ була, һәм тренерҙың Зинаидаға тәҡдим яһағанын белгәс, Турчин үҙе туҡтатҡансы, Зинаидаға бойкот иғлан итәләр, ул Турчин үҙе туҡтатҡансы дауам итә«События и люди». — 2008. — № 34.. 1971 йылда уларҙың ҡыҙҙары Наталия (профессиональ гандболист була), ә 1983 йылда улы Михаил тыуа.

Игорь Евдокимович өс инфаркт кисерә һәм уға Норвегияла коронар шунтирование яһайҙар. Операция өсөн 25 мең долларҙы «Спартак» базаһында йыйыуҙы үткәргән норвегия клубтарының береһе тәҡдим итә, уның өсөн Турчин уларҙа 8 ай тренер булып эшләй«Сегодня» (Киев), № 243 (744), 21 декабря 2000 года.

1993 йылдың 7 ноябрендә Бухареста урындағы «Рапид» командаһы менән ЕГФ Кубогына матч тәнәфесендә йөрәк өйәнәгенән вафат була.

 Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре 
 Ике Хеҙмәт Ҡыҙыл Байраҡ ордены (1976, 1980)
 «Почёт Билдәһе» ордены (1971)
 Халыҡтар Дуҫлығы ордены (1985)

 Иҫкәрмәләр 

 Һылтанмалар 

 Гончарук А. «Игорь Турчин всегда ходил по краю бездны и ежедневно имел возможность в неё сорваться» // «День». — 1998. — № 220.
 Воспоминания Зинаиды Турчиной // «Сегодня» (Киев), № 243 (744), 21 декабря 2000 года.
 Воспоминания Зинаиды Турчиной  // «События и люди». — 2008. — № 34.
Категория:СССР-ҙың атҡаҙанған тренерҙары
Категория:«Почёт Билдәһе» ордены кавалерҙары
Категория:Халыҡтар Дуҫлығы ордены кавалерҙары
Категория:Хеҙмәт Ҡыҙыл Байраҡ ордены кавалерҙары
Категория:Педагогия фәндәре кандидаттары
Категория:Алфавит буйынса шәхестәр
Категория:16 ноябрҙә тыуғандар
Категория:1936 йылда тыуғандар
Категория:Алфавит буйынса спортсылар
Категория:7 ноябрҙә вафат булғандар
Категория:1993 йылда вафат булғандар
Категория:Бухарестта вафат булғандар
Категория:Украинаның атҡаҙанған тренерҙары