Некрасов Николай Алексеевич

Никола́й Алексе́евич Некра́сов (10 декабрь (28 ноябрь) 1821 йыл — 8 ғинуар 1878 йыл (27 декабрь 1877 йыл) — рус шағиры, яҙыусы һәм публицист, рус әҙәбиәте классигы . 1847—1866 йылдарҙа — «Современник» әҙәби һәм ижтимағи-сәйәси журналы етәксеһе, 1868 йылдан — «Отечественные записки» журналы мөхәррире. Ҡараштары буйынса уны «революцион демократтарға» индерәләр

 Ижады 
Николай Некрасов «Кому на Руси жить хорошо» эпик поэмаһы, «Мороз, Красный нос» һәм «Русские женщины» поэмалары, «Дедушка Мазай и зайцы» шиғыры менән бигерәк тә ныҡ танылыу ала. Уның шиғырҙары башлыса ябай халыҡтың михнәттәренә, ауыл кешеләренең, крәҫтиәндәрҙең тормошон идеаллаштырып һүрәтләүгә (идиллиялары). Некрасов үҙ дәүерендәге рус шиғриәтенә халыҡ теленең байлығын һәм ауыҙ-тел ижады (фольклор) өлгөләрен индерә, үҙенең әҫәрҙәрендә сәсмә әҫәргә хас һүҙ йәки һүҙбәйләнештәрҙе (прозаизмдарҙы) һәм ябай халыҡ телмәрен киң ҡуллана. Уларҙа көндәлек тормош-көнкүреш стиленән — публицистикаға, халыҡтың ябай һөйләү теленән — шиғри лексикаға, оратор стиленән — пародия-сатира стиленә тиклем үрнәктәрҙе күрергә була. Һөйләү телен һәм халыҡтағы ҡалыплашҡан тотороҡло һүҙбәйләнештәрҙе (фразеологик берәмектәрҙе) ҡулланып, ул рус шиғриәте диапазонын һиҙелерлек киңәйтә. Некрасов тәүгеләрҙән булып бер шиғырҙа һағыш (элегия), лирик һәм сатирик мотивтарҙы ҡыйыу рәүештә бергәләп ҡуллана, уға тиклем был сара шиғриәт өсөн бөтөнләй ят була. Уның әҫәрҙәре рус классик, һуңыраҡ хатта совет шиғриәтенең артабанғы үҫешенә лә ыңғай йоғонто яһай.

 Иҫкәрмәләр 

 Әҙәбиәт 

 Китаптар 












 Мәҡәләләр 
 Ковалевский П. М. Встречи на жизненном пути. Николай Алексеевич Некрасов  // Русская старина, 1910. — Т. 146. — № 1. — С. 25—46.

 Кораблев В. Н. Некрасов Николай Алексеевич. Русский биографический словарь : в 25 томах. — СПб.—М., 1896—1918.


 Һылтанмалар 
 Некрасов Николай. Стихи
 Некрасов Николай, стихи в Антологии русской поэзии
 Открытый урок с Дмитрием Быковым. «Непонятый Некрасов»

Категория:Рәсәй империяһы шағирҙары