Шитао

Шита́о (, ысын исеме Чжу Жоцзи́, , монах исеме Даоцзи́, , 1642, Гуанси — 1707, Янчжоу) — Цин династияһы осорондағы ҡытай рәссамы, каллиграф, баҡса оҫтаһы, һынлы сәнғәт теоретигы. Псевдонимы һүҙгә һүҙ әйткәндә «Ташҡа әүерелгән тулҡын» тип аңлатыла.

 Биографияһы 
Шитао сығышы менән 1644 йылда үҙ-ара һуйышта һәләк булған затлы ғаиләнән булған. Иҫән ҡалған хеҙмәтсе баланы буддист ғибәҙәтханаһына тапшыра. 1651 йылда Шитао уны ташлап китә һәм оҙатып йөрөүсе хеҙмәтсе менән бергә ил гиҙергә сығып китә. Ухань, Хунань һәм Аньхой провинцияларында, Нанкин һәм Янчжоу ҡалаларында йәшәгән. 1690 йылда Пекинға килә. 1693 йылда даосизмды ҡабул итә һәм Янчжоуға ҡайта.

 Ижады 
Ни Цзань һәм ҡайһы-бер башҡа рәссамдарҙың ижадын юғары баһалаған. Дзэн-буддизм һәм даосизм принциптарына нигеҙләнеп, бер нисә эштәрендә традицион һынлы сәнғәттең сигенә килгән — уның «Ун мең тәртипһеҙ таптар» рәсеме иң яңы Поллоктың абстрактлы экспрессионизмын һ. б. хәтерләтә. «Монах Әсе Ҡабаҡтың һынлы сәнғәт тураһында әңгәмә» трактатында «бер һыҙыҡлы» яҙыу принцибын үҫтерә, унда ул сәнғәттең квинтэссенцияһын күрә.

 Галерея 

 Иҫкәрмәләр 

 Әҙәбиәт 
 Завадская Е. В. «Беседы о живописи» Ши-Тао. М.: Наука, 1978.
 Cheng F. Vide et plein: le langage pictural chinois. Paris: Éditions du Seuil, 1979.
 Cheng F. Shitao 1642—1707: la saveur du monde. Paris: Phébus, 1998.

 Һылтанмалар 
 Эштәре on line

Категория:Ҡытай рәссамдары
Категория:Ҡытай каллиграфтары
Категория:XVII быуат рәссамдары
Категория:Артистар псевдонимдары
Категория:Монахтар