محمدطاهر وحید قزوینی

عمادالدین میرزه محمد طاهرقزوینی — حسین خان قزوینی‌نین اوغلو،  "وحید"  تخلوصو ایله آذربایجانین ۱۷-جی عصر شاعیر، خطاط و تاریخچی‌لریندن و "تاریخ خُلد برین"  کیتابی مؤلیفی‌نین، محمد یوسیفین قارداشی‌د‌یر.[1] او، ۱۰۱۵-جی ایلده (هیجری) قزوین شهرینده دونیایا گلمیشدیر.Hüseyn Qaraqanlı, Saray,tələbə nəşriyyəsi میرزه طاهر، ۲ـجی شاه عباس صفوی سارایی‌نین رسمی تاریخچیسی ایدی و سونرا شاه سلیمان صفوی‌نین وزیری اولدو.لغت‌نامه‌ی دهخدا اونون مشهور اثرلریندن ۲-جی شاه عباس تاریخی‌دیر، دیگر اثرلری، تورکجه و فارسجا، پوئزیا و نثردیر. 

  میرزه محمد طاهر، صائب تبریزی ایله یاخین یولداش ایدی.محمدعلی تربیت؛ دانشمندان آذربایجان ، تبریز ۱۱۲۰-جی ایلده (هیجری) وفات ائدیب. ۲۰۰۹ ایلده پاشا کریمووف و عارف رمضانوف تورکجه شعیرلری‌نین بیر حیصه‌سینی توپلاییبلار و باکی شهرینده نورلان نشرلر طرفیندن  "وحید قزوینی دیوانی"  آدییلا چاپ اولونوب.  

  محمد طاهر واحید شاه سلیمانین دؤورونده (۱۶۶۶-۱۶۹۴) دؤولتین باش وزیری وظیفه‌سینی ایجرا ائدیردی. او،  "عباس‌نامه"  آدلی اثرین مؤلیفی‌دیر. بو تاریخچی و شاعیر ۱۶۹۹-جو ایلده وفات ائتمیشدیر.

 شعیرلریندن اؤرنک 
  شرابین شربدن تا بزمه گلدی،   

  اریندی گول، گولاب آندان چکیلدی.   



  المدن کشتی قورتاردی جانی،   

  خودایا، ساخلا سن بو ناخودانی.   



  بلی، مئیدیر حکیمی-حیکمت آیین،   

  کیمینی شاد ائدر، کیمینی غمگین.   



  آچیلدی شیشه و ساغر توتولدو،    

  دولوخدو جام، قهقه شیشه گولدو.   



  دولو وئر، سؤیله تا صاحیب زامانسان،   

  خومه گیرسه گر فلاطونی-زامانسان.   



  گؤروبسن دیلی دوتماز مستی آخر،   

  دئمک ایستردی چوخ وئریدی چاخر.   



  ایچر مئی مئیگوساری-عیش پیشه،    

  گوز و قیش، یاز و یای، یعنی همیشه.   



  خوصوصاً کیم، باهاری-عیش مجمیل،   

  سعادت باغی ایچره توتسا منزیل.   



  سعادت باغی الحقّ بی‌قریندیر،   

  بهیشتی-عرصه‌یی-رویی-زمیندیر.   



  گولی-پیرایه‌یی-حوسنی-صفادیر،    

  جهان قلبینه خاکی-کیمیادیر.   

 اتک یازی‌لار 
بؤلمه:شاعیرلر
بؤلمه: قزوینلی شاعیرلر
بؤلمه:تاریخچیلر
بؤلمه:سیاستچیلر