غلام‌حسین فضائلی

غلامحسین فضائلی تاپشورمادا مستوری. فضل‌الله اوغلی دوْغومی باهار شهرینین بیر قدیم محله‌سی دؤلر قاله‌سی آدندا. آتاسی بیر نفر عالیم و اهل سوادمیش و بونه خاطر غلامحسین مکتب و مکتب‌خانه‌یه قِش قویماموش دد یانندا مقدماتی الیفانی و عیلمی اورگندی.

 وبا مرضی 
غلام‌حسین اوشاقلوق زاماندا باهار و اطراف کت‌لره مرض وبا گلمشدی و تلفات چوْخ آلمشدی و چوْخ آدام‌لر باهاردا اولمشدی. بۇ  مریض چیلیگ‌ده غلام‌حسینین آناسی‌ده دۆنیا گیدوب و بۇ  حادثه چوْخ غلام‌حسینین روح و رواننه اثر قویدی و اوشاقلوقدا آنادن یئتیم اولدی. بۇ  ماجرایه گئوره آتاسی عظم ایلدیکه تهران شهرینیه کوچ ایلیه و غلامحسینی‌ده اوزیوینن آپارا و غلام‌حسین قرخ ایلدن سورا گینه باهارا قیدی.

 ادبی فعالیتی 
ادبی فعالیتی غلام حسینون توش اولدی ایکینجی دونیا ساواشی و ایرانی عوروس و اینگلیس اشغال ایلماقینن. شاعیر گاهی طنز و مزاحی‌نن بۇ  موردلره اشار ادیر و آداملرین غفلته‌نه حمله ایلیر. سوزلری عامه پسند و قشنگ دیر.تخلص غلامحسین فضائلی «مستوی» بوده و در اکثر شعرهایش فارسی و ترکی‌آذری مستوری تخلص دارد. غلامحسین احتمالا ۱۹۳۴ ایل میلادا قوم شهرنده دۆنیادان گیدوب و اوردادا دفن اوْلوب.

 اهل مجاز 

 غلام‌حسینده باهاله‌رضا تکین نادان و جاهل عالیم‌لردن ضربه ییوب و ایکی‌سینده دۆنیا پرست و فرصت طلب عالیم شیعه‌لر تهمت وئوروب.

 جانانه یر سلطانی سن 

 سونوجالار 
 باهاله رضا
 باهار

 قایناقلار 

 نوری، جواد. تاریخ، فرهنگ عمومی و مشاهیر بهار. مشهد: انتشارات شاملو، ۱۳۸۹. ISBN 978-600-116-145-2

بؤلمه:ادبیات
بؤلمه:تورک ادبیاتی
بؤلمه:تورک شاعیرلر