Maksim Antonoviç

Maksim Alekseyeviç Antonoviç (; ) — rus ədəbi tənqidçisi, esseist, memuarist, tərcüməçi və filosof.

 Bioqrafiyası 

Maksim Antonoviç Xarkov quberniyasının Sumskoy qəzasının Belopolye şəhərində ruhani ailəsində anadan olub. Xarkov seminariyasında təhsil aldıqdan sonra 1859-cu ildə məzun olduğu Sankt-Peterburq İlahiyyat Akademiyasına daxil olub.

Antonoviçin ədəbi karyerası Sovremennikdə başlayıb, burada materializm fəlsəfəsini təbliğ edən bir neçə məqalə ona "Çernışevskinin ideoloji varisi" şöhrəti qazandırıb. Jurnalın ədəbi tənqid şöbəsinin müdiri kimi (Nikolay Dobrolyubovun ölümündən sonra tutduğu vəzifə) Antonoviç 1862-ci ildə İvan Turgenevin "Atalar və oğullar" əsərini sərt tənqid etdikdən sonra "Vremya", "Epokha" və daha sonra "Russkoye Slovo" qəzetlərinə qarşı sərt düşmənçiliklər apardı. Bu, Dmitri Pisarevi qəzəbləndirdi və Fyodor Dostoyevskinin "rus nihilizminin parçalanması" adlandırdığı şiddətli qarşıdurmaya səbəb oldu.

Nekrasov 1869-cu ildə yenilənmiş "Otechestvennye Zapiski"yə dəvətini rədd etdikdən sonra Antonoviç onu "köhnə dostlara xəyanətdə" günahlandırdı və tərcümə işinə başladı (Lui Blanın "Histoire de la Revolution Française", Balfur Stüartın "Fizika", Arçibald Geykinin "Coğrafiyanın tədrisi", Maykl Fosterin "Fiziologiya dərsliyi" və s.). 1898-1916-cı illərdə o, Nikolay Dobrolyubov, Nikolay Çernışevski, Nikolay Nekrasov və Pyotr Lavrov haqqında xatirələrini dərc etdi. Antonoviç 14 noyabr 1918-ci ildə Sovet Rusiyasının Petroqrad şəhərində vəfat etdi.

 İstinadlar 

 Xarici keçidlər 

Kateqoriya:9 mayda doğulanlar
Kateqoriya:1835-ci ildə doğulanlar
Kateqoriya:14 noyabrda vəfat edənlər
Kateqoriya:1918-ci ildə vəfat edənlər
Kateqoriya:Sankt-Peterburqda vəfat edənlər
Kateqoriya:Əlifba sırasına görə şəxslər
Kateqoriya:Əlifba sırasına görə alimlər
Kateqoriya:XX əsr publisistləri
Kateqoriya:XIX əsr filosofları
Kateqoriya:XX əsr filosofları
Kateqoriya:Sankt-Peterburq İlahiyyat Akademiyasının məzunları