Yapışqan trombosit sindromu

Yapışqan trombosit sindromu (ingiliscə: Sticky platelet syndrome, qısaca SPS) — Trombosit funksiyasının irsi pozulması. Burada trombositlərin hiperagreqasiyası hiperkoxaqulyabiliteyə səbəb olur. İlk dəfə 1983-cü ildə Mammen tərəfindən təsvir edilmişdir. Bu, avtosomal dominant irsiyyətə malikdir. Hələ ki, xüsusi bir gen ilə əlaqələndirilməyib və OMIM-də bir entitet olaraq tanınmır. 

Sticky platelet sindromu protein S defisiti və "factor V Leiden" ilə əlaqəli ola bilər. Hal-hazırda yapışqan trombosit sindromunun ayrıca bir xəstəlik olub-olmaması və ya daha yaxşı xarakterizə olunmuş bir koagulyasiya pozğunluğunun bir hissəsini təmsil edib-etməməsi məlum deyil. SPS geniş şəkildə öyrənilməmiş və geniş tanınmamışdır.

 Əlamətlər və simptomlar 

Simptomlar hiperkoxaqulyabilite ilə əlaqəlidir, adətən venoz tromboemboliya, arterial tromboz, miyokard infarktı, angina və insult şəklində özünü göstərir.

 Səbəb 

Sindromun irsi olduğu güman edilir.

 Diaqnoz 

SPS, trombositlərin hiperagreqabilitesini göstərməklə diaqnoz edilir. Aggregometriya adlanan laboratoriya testində trombosit yapışqanlığı epinefrin (EPI) və ya adenosin difosfat (ADP) ilə stimullaşdırılır. Bu test, asetilsalisilli turşu ilə müalicə olunan xəstələr üçün mümkün deyil, çünki həmin maddə onların sistemlərindən tamamilə təmizlənməlidir.

 Müalicə 

Müalicə adətən gündəlik aşağı doza (80–100 mq) aspirin qəbulunu əhatə edir. Antikoaqulyantlar (məsələn, warfarin) və ya antitrombositlər (məsələn, klopidogrel) tibbi əhəmiyyətli bir tromb əmələ gəldikdə əlavə olaraq təyin edilir. Tromboelastoqrafiya daha geniş şəkildə hiperkoxaqulyabilitenin diaqnozu və antitrombosit terapiyasının izlənməsi üçün istifadə edilir.

 İstinadlar 

 Xarici keçidlər 

Kateqoriya:Qana təsir edən sindromlar
Kateqoriya:Damar xəstəlikləri