Yabğu xan (oğuz türkü)

Yabğu Kağan — qədim türk dövlətlərində, xüsusilə Göytürk xaqanlığı və Oğuz Yabqu Dövləti dövrlərində istifadə edilən yüksək hökmdarlıq tituludur. Bu titul bəzən xaqandan sonra ikinci şəxs olan, bəzən isə müstəqil hökmranlığı olan liderlərə verilmişdir.

 Etimologiya 
Yabğu (və ya Yabgu) türkcədə qədim bir titul olub, xaqanın yaxın qohumu, çox vaxt qardaşı və ya oğlu üçün istifadə olunmuşdur. Bəzi mənbələrdə bu titulun İran mənşəli olması ehtimal edilsə də, əsasən türk siyasi sisteminə məxsus olduğu qəbul edilir.

 Tarixi 
Yabğu titulu ilk dəfə Göytürk Kağanlığı dövründə ortaya çıxmışdır. Hökmdar olan xaqanın qərb bölgəsinə nəzarət edən vəliəhdi və ya qohumu bu titulla təyin olunurdu. Zamanla bu titul müstəqil və ya yarım-müstəqil dövlət rəhbərləri üçün də istifadə olunmağa başlandı.

Ən məşhur Yabğu Kağanlardan biri **Ton Yabğu Kağan** (hakimiyyət illəri: 618–628/630) sayılır. O, [[Bat

 İstinadlar