Prut yürüşü

Prut yürüşü — 1710–1713-cü illər Rusiya-Türkiyə müharibəsi zamanı I Pyotrun başçılıq etdiyi rus ordusunun 1711-ci ilin yayında Moldovada Osmanlı İmperiyasına qarşı yürüşü idi.

Çar I Pyotr feldmarşal B. P. Şeremetyevin başçılıq etdiyi ordu ilə şəxsən Moldovaya getdi.

Prut çayı üzərində, İasi şəhərindən təqribən 75 km cənubda rus ordusu 120 minlik türk ordusu və 70 minlik Krım tatar süvariləri tərəfindən sağ sahilə sıxışdırıldı.

Ordunun ümidsiz vəziyyəti Peteri danışıqlara məcbur etdi və nəticədə 1696-cı ildə fəth edilən Azov və Azov dənizinin sahilləri Türkiyəyə verilən sülh müqaviləsi bağlandı.

 Erkən tarix 
Poltava döyüşündəki məğlubiyyətdən sonra İsveç kralı XII Karl Osmanlı İmperiyasına, Bender şəhərinə sığındı.

Fransız tarixçisi Georges Houdart XII Karlın qaçmasını Pyotrun "düzəldilməz səhvi" adlandırdı.

I Pyotr Türkiyə ilə XII Karlın Türkiyə ərazisindən çıxarılması haqqında müqavilə bağladı, lakin sultan sarayında əhval dəyişdi — İsveç kralına qalmağa icazə verildi və Ukrayna kazaklarının və Krım tatarlarının bir hissəsinin köməyi ilə Rusiyanın cənub sərhəddi üçün təhlükə yaratdı.

XII Karlzı sürgün etmək cəhdində I Pyotr Türkiyə ilə müharibə təhdidinə başladı, lakin buna cavab olaraq 20 noyabr 1710-cu ildə Sultan III Əhməd özü Rusiyaya müharibə elan etdi.

Müharibənin əsl səbəbi 1696-cı ildə Azovun rus qoşunları tərəfindən tutulması və Azov dənizində rus donanmasının meydana çıxması idi.

Türkiyə tərəfindəki müharibə Osmanlı İmperiyasının vassalları olan Krım tatarlarının müasir Ukrayna ərazisinə qış basqını ilə məhdudlaşdı.

I Pyotr Valaxiya və Moldova hökmdarlarının köməyinə arxalanaraq, Osmanlı İmperiyasının xristian vassallarını türklərlə döyüşmək üçün qaldırmağa ümid etdiyi Dunay çayına dərin yürüş etmək qərarına gəldi.

6 (17) mart 1711-ci ildə I Pyotr 1712-ci ildə baş tutan rəsmi toydan əvvəl də həyat yoldaşı və kraliça hesab edilməsini əmr etdiyi Yekaterina Alekseevna ilə birlikdə Moskvadan qoşunlara getdi.

Hələ əvvəllər knyaz M. M. Qolitsın 10 əjdaha alayı ilə Moldova sərhədlərinə doğru hərəkət etdi və feldmarşal B. P. Şeremetev 22 piyada alayı ilə şimaldan Livoniyadan çıxdı və ona qoşuldu.

Rusiyanın planı belə idi: Valaxiyada Dunay çayına çatmaq, türk ordusunun keçməsinin qarşısını almaq, sonra isə Dunaydan o tərəfdə Osmanlı imperiyasına tabe olan xalqların üsyanını qaldırmaq.

 Prut yürüşündə Pyotrun müttəfiqləri 
Mayın 30-da Moldovaya gedərkən I Pyotr Polşa kralı II Avqust ilə Pomeraniyada İsveç korpusuna qarşı hərbi əməliyyatların aparılması haqqında müqavilə bağladı.

Çar Polşa-Sakson ordusunu 15 min rus qoşunu ilə gücləndirdi və bununla da onun arxa hissəsini isveçlilərin düşmənçilik hərəkətlərindən qorudu.

Polşa-Litva Birliyini türk müharibəsinə çəkmək mümkün olmadı.
Rumıniyalı tarixçi Armand Qrossunun fikrincə, "Moldova və Valaxiya boyarlarından ibarət nümayəndə heyətləri Sankt-Peterburqun qapılarını döyərək çardan onları pravoslav imperiyasına daxil etməyi xahiş etdilər…".

Valaxiya hökmdarı Konstantin Brankoveanu hələ 1709-cu ildə Rusiyaya nümayəndə heyəti göndərdi və Rusiyaya kömək etmək üçün 30.000 nəfərlik bir əsgər korpusu ayıracağını vəd etdi və rus ordusunu ərzaqla təmin edəcəyinə söz verdi və bunun müqabilində Valaxiya Rusiyanın protektoratı altında müstəqil bir knyazlığa çevrilməli idi.

Valaxiya Knyazlığı (indiki Rumıniya) Dunay çayının sol (şimal) sahilində yerləşirdi və 1476-cı ildən Osmanlı İmperiyasının vassalı idi.

1711-ci ilin iyununda türk ordusu rus ordusunu qarşılamaq üçün irəlilədikdə və süvari birləşmələri istisna olmaqla, rus ordusu Wallachia'ya çatmadıqda, Brankoveanu Peterin tərəfində hərəkət etməyə cəsarət etmədi, baxmayaraq ki, onun təbəələri rus qoşunlarının gəlişi vəziyyətində dəstək vəd etməyə davam etdi.

1711-ci il aprelin 13-də I Pyotr Krım xanının köməyi ilə hakimiyyətə gələn Pravoslav Moldaviya hökmdarı Dmitri Kantemirlə gizli Lutsk müqaviləsi bağladı.

Kantemir mükafat olaraq Moldova üçün imtiyazlı mövqe və miras yolu ilə taxt-taca keçmək imkanı alaraq, öz knyazlığını (1456-cı ildən Osmanlı İmperiyasının vassalı) rus çarından vassal asılılığına gətirdi.

Hazırda Prut çayı Rumıniya və Moldova arasında dövlət sərhədidir; 17–18-ci əsrlərdə belə idi

Moldova Knyazlığının tərkibinə paytaxtı İasi olan Prutun hər iki sahilindəki torpaqlar daxil idi.

Kantemir rus ordusuna kaman və çəngəllərlə silahlanmış altı minlik Moldaviyalı yüngül süvari əlavə etdi.

Moldaviya hökmdarının güclü ordusu yox idi, lakin onun köməyi ilə quraq rayonlarda rus ordusunu təmin etmək asan idi.

Rus ordusunun yaxınlaşdığını eşidən serblər və Monteneqrolular üsyançı hərəkat inkişaf etdirməyə başladılar, lakin zəif silahlanmış və zəif təşkil olunmuş birləşmələr rus qoşunları öz torpaqlarına gəlmədən ciddi dəstək verə bilmədilər.

 Yürüş 
Rus qoşunlarının marşrutu Kiyevdən Soroka qalasından (Dnestrdə) Moldova İasiyə, dost Polşa ərazisindən (müasir Ukraynanın bir hissəsi) Prut çayını keçməklə bir xətt idi.

Ərzaq çatışmazlığı səbəbindən rus ordusu 1711-ci ilin iyununda Polşa-Litva Birliyinin Moldova ilə sərhədi olan Dnestrdə cəmləşdi.

Feldmarşal Şeremetev və süvariləri iyunun əvvəlində Dnestrdən keçməli, sonra türklər üçün mümkün keçid məntəqələrini tutmaq, əsas ordunu təmin etmək üçün ərzaq anbarları yaratmaq və həmçinin Wallachia'yı Osmanlı İmperiyasına qarşı üsyana çəkmək üçün birbaşa Dunay çayına qaçmalı idilər.

Bununla belə, feldmarşal süvarilərin yem və ərzaqla təmin edilməsində problemlərlə üzləşdi, yerdə kifayət qədər hərbi dəstək tapmadı və İasiyə tərəf üz tutaraq Moldovada qaldı.

27 iyun 1711-ci ildə Dnestryanı keçdikdən sonra əsas ordu iki ayrı qrupda hərəkət etdi: öndə kazaklarla birlikdə generallar Allart və fon Enzberqin iki piyada diviziyası, ardınca I Pyotr mühafizə alayları, knyaz A. İ. Repnin və general A. Veniller komandirinin iki piyada diviziyası, eləcə də general A. A. Veniller komandiri idi. Ya. V. Bruce.

Dnestrdən Pruta qədər 6 günlük yürüş zamanı, gündüzlər isti və soyuq gecələr, yemək çatışmazlığından zəifləmiş bir çox rus əsgəri susuzluqdan və xəstəlikdən öldü.

Əsgərlər çətinliklərə dözə bilməyib canlarına qəsd etdilər.

İyulun 1-də (yeni üslub) Krım tatar süvariləri Prutun şərq sahilindəki Şeremetev düşərgəsinə hücum etdi. Ruslar 280 əjdahasını itirdilər, lakin hücumu dəf etdilər.

İyulun 3-də Allart və Enzberq bölmələri İasi ilə üzbəüz Pruta yaxınlaşdılar (İasi Prutdan kənarda yerləşir), sonra aşağı axına doğru irəlilədilər.

İyulun 6-da I Pyotr 2 diviziya, mühafizəçilər və ağır artilleriya ilə Moldaviya hökmdarı Dimitri Kantemirin çara qoşulduğu Prutun sağ (qərb) sahilinə keçdi.

İyulun 7-də Allart və Enzberg diviziyaları Prutun sol sahilində Baş Komandan Şeremetev korpusu ilə birləşdi.

Rus ordusu yemlə bağlı böyük problemlər yaşayırdı və Prutun sağ sahilinə keçməyə qərar verildi, orada daha çox yemək tapacaqlarını gözlədilər.

İyulun 11-də Şeremetev ordusunun baqaj qatarı ilə süvarilər Prutun sağ sahilinə keçməyə başladı, qalan qoşunlar isə şərq sahilində qaldı.

İyulun 12-də general K. E. Renne 8 əjdaha alayı (5056 nəfər) və 5000 moldovalı ilə türklərin xeyli yem və ərzaq ehtiyatı yaratdıqları Dunay sahilindəki Brailov şəhərinə (Rumıniyadakı müasir Braila) göndərildi.

İyulun 14-də Şeremetyevin bütün ordusu Prutun qərb sahilinə keçdi, orada I Pyotr ilə qoşunlar tezliklə ona yaxınlaşdılar.

Rabitələri qorumaq və yerli əhali arasında sülhü qorumaq üçün İasi və Dnestrdə 9 minə qədər əsgər qaldı.

Rus ordusu bütün qüvvələri birləşdirdikdən sonra Prutdan Dunaya doğru hərəkət etdi.

20 min tatar atları ilə üzərək Prut çayını keçdi və rusların kiçik arxa hissələrinə hücum etməyə başladı.

İyulun 17-də Rusiya ordusunda 47 minə qədər əsgərin sayıldığı bir baxış keçirildi.

İyulun 18-də rus avanqardı Falçi (müasir Felçiu) şəhəri yaxınlığında Prutun qərb sahilinə keçməyə başlayan böyük türk ordusundan xəbər tutdu.

Günorta saat 2-də türk süvariləri bir meydan təşkil edərək silahlardan atəş açaraq yavaş-yavaş piyada, tamamilə düşmən tərəfindən mühasirəyə alınaraq əsas orduya çəkilən general Yanus fon Eberştedtin (6 min əjdaha, 32 silah) avanqardına hücum etdi.

Rusları türklərin top çatışmazlığı və zəif silahları xilas etdi; türk atlılarının çoxu yalnız kamanla silahlanmışdı.

Gün batanda türk süvariləri geri çəkildi, bu da avanqardın gecəni sürətlə getməsinə və iyulun 19-da səhər tezdən orduya qoşulmasına imkan verdi.

 İstinadlar