Alfito

Alfito () —  fövqəltəbii varlıq. İlk dəfə Plutarxın "Moralia" əsərində qeydə alınmışdır. Əsərdə tərbiyəçilər uşaqları qorxutmaq və onlara tərbiyə vermək üçün onun haqqında "apotropaik uşaq nağılları" danışırlar.Plutarx, Moralia 1040B, "Contradictions of the Stoics" (De stoicorum repugnantiis 15): τῆς Ἀκκοῦς καὶ τῆς Ἀλφιτοῦς δ᾽ ὦν τὰ παιδάρια τοῦ κακοσχολεῖν αἱ γυναῖκες ἀνείργουσιν. Onun adı "ağ un" mənasını verən "alfita" (latınca "albus" – ağ sözü ilə müqayisə edilə bilər) və "alfitomanteia" — un və ya arpa unu ilə falçılıq (-manteia) termini ilə əlaqələndirilir. O, ehtimal ki, ağ un rəngində saçları olan yaşlı bir qadın kimi təsvir olunur.Mary Rosaria Gorman, The Nurse in Greek Life (Boston, 1917), p. 37.

Alfito bəzən sadəcə "boogeyman" (qorxulu varlıq) kimi qəbul edilsə də, XIX əsr folklorçusu Vilhelm Mannhardt – Ceyms Freyzerin sələfi – onu adının mənasına görə "taxıl anası" kimi təsnif etmişdir. Digər tədqiqatçılar isə onu bitki ruhu hesab ediblər.Frederick E. Brink, "Demonology in the Early Imperial Period," Aufstieg und Niedergang der römischen Welt II.16.3 (1986), p. 2071. Robert Qrevsin fikrincə, Freyzer əslində Alfitonu Demetra və ya Persefona ilə eyniləşdirirdi.Georg Luck, Arcana Mundi: Magic and the Occult in the Greek and Roman Worlds (The Johns Hopkins University Press, 1985, reissued 2006), p. 495.

 Haqqında 
Alfito haqqında məlumatlar əsasən Plutarxın qısa qeydlərinə və leksikoqraf Hesixiusun dolayısı ilə aid edilən qeydinə əsaslanır.O. Crusius, Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft (1894), vol. 1, p. 1637. Buna baxmayaraq, Robert Qrevs geniş bir nəzəriyyə irəli sürərək, Alfitonun əslində "Ağ Tanrıça" olduğunu və klassik dövrdə uşaq qorxutmaq üçün istifadə edilən bir personaja çevrildiyini iddia etmişdir. O, "Ağ Tanrıça: Poetika Mifinin Tarixi Qrammatikası" adlı əsərində bu tanrıçanın ağlığını ikiqat məna ilə izah edir:James Redfield, "From Sex to Politics: The Rites of Artemis Triklaria and Dionysos Aisymnetes at Patras," in Before Sexuality: The Construction of Erotic Experience in the Ancient Greek World (Princeton University Press, 1990), p. 102.

Bir tərəfdən, bu arpa dənələrinin, qadın bədəninin, südün və ya toxunulmamış qarın xoşagələn ağlığıdır; digər tərəfdən isə cəsədin, ruhun və ya cüzamın qorxunc ağlığıdır. ... Göstərilmişdir ki, Alfito bu mənaları birləşdirir: çünki 'alphos' – sifəti bürüyən ağ cüzam növüdür, alphiton isə arpa unudur və Alfito Nonakris qayalıqlarında, əbədi qarın altında yaşayır.Graves, The White Goddess, p. 66.

Lakin heç bir qədim mənbədə Alfitonun nə cüzam,Graham Anderson, Greek and Roman Folklore: A Handbook (Greenwood Publishing Company, 2006), p. 195. nə də Arkadiyanın Nonakris bölgəsi ilə əlaqəsi qeyd olunmur.Robert Graves, The White Goddess: A Historical Grammar of Poetic Myth (New York, 1948, 1975, 1999 printing), p. 66. Son tədqiqatlarda Alfito reproduksiya və uşaqların böyüdülməsinə təhlükə yaradan ruhlar və demonlarla, məsələn, Akkо, Gello və Mormo ilə bir sırada götürülür.Jan N. Bremmer, The Early Greek Concept of the Soul (Princeton University Press, 1987), pp. 101–102 online; John Kevin Newman, Roman Catullus and the Modification of the Alexandrian Sensibililty (Georg Olms, 1990), p. 223, note 46.

 Populyar mədəniyyətdə 
Mayda Hiterin "Cookies" (Peçenyelər) adlı kitabına yazılmış ön sözdə Volfqanq Pak və Barbara Lazaroff müəllifi Alfito ilə müqayisə edirlər:

Mayda Hiter istənilən şirin, ədviyyatlı, xırtıldayan, çeynənən və ya yüngül bişmiş məhsulun nağılvari xaç anasıdır. Yunan mifologiyasında Mayda, gümüşü saç halosu ilə, unun simvolu və dəyirmanların qadın qoruyucusu olan Alfito tanrıçası kimi tanınardı.Foreword to Maida Heatter, Cookies (Andrews McNeel Publishing, 1997), p. ix online.

 Həmçinin bax 
 Acatar

 İstinadlar 

Kateqoriya:Qədim yunan mifologiyasında qadın
Kateqoriya:Qadın mifoloji varlıqlar