Vladimir Zabolotnı

Vladimir Zabolotnı (; ) — Ukrayna sovet memarı.

 Bioqrafiyası 
1 avqust (13) 1898-ci ildəЗапись о рождении 1 августа (ст. ст.) 1898 года Володимира Заболотного в метрической книге Георгиевской церкви села Андруши Переяславского уезда Полтавской губернии  // ЦГИАК Украины. Ф. 224. Оп. 3. Д. 433. Л. 164об-165.В Большой советской энциклопедии указана ошибочная дата рождения — . Karan kəndində (sonradan adı dəyişdirilərək Trubaylovka kəndi, indi Ukraynanın Kiyev vilayətinin Pereyaslav şəhərinin rayonu) anadan olub. Uşaqlıqdan həvəskar tamaşalar hazırlayır, skripkada ifa edir, heykəltəraşlıq edir, rəsm çəkirdiВладимир Заболотный за Верховную Раду получил Сталинскую премию..

Böyük Vətən Müharibəsi illərində Ufada işləmiş, burada yaşayış binalarının və boşaldılmış fabriklər üçün binaların tikintisi ilə məşğul olmuşdur. 1943-cü ildə Başqırd Muxtar Sovet Sosialist Respublikası Ali Soveti Rəyasət Heyətinin Fəxri Fərmanı ilə təltif edilmişdir. 1944-cü ildən Sov. İKP üzvü.

1945–1956-cı illərdə — Ukrayna SSR Memarlıq Akademiyasının ilk prezidenti. O, Ukraynanın memarlıq irsinin öyrənilməsində mühüm rol oynamış, Ukrayna incəsənəti və memarlığı tarixinə dair əsərlərə redaktorluq etmişdir. 1954-cü ildə V. İ. Zabolotnıya memarlıq elmləri doktoru elmi dərəcəsi verilmişdir.

 Memarlıq layihələri 
 Kamenskoye Metallurgiya Zavodunun Mədəniyyət Sarayı (1932);
 Xarkovdakı Kooperasiya Evi (1930-cu illər, İ. Yu. Karakis və P. Q. Yurçenko ilə həmmüəllif);
 Kiyevdə Polşa Pedaqoji İnstitutunun və yataqxanaların kompleksi (1934–1935, həmmüəllif; qismən həyata keçirilib — Vladimir Vinniçenko və Observatornaya küçələrinin küncü);
 Kiyevdəki Pionerlər Parkındakı pavilyonlar (1936–1937, müəlliflər qrupunun rəhbəri);
 Kiyevdə Ukrayna SSR Ali Sovetinin binası (1936–1939, N. B. Çmutina ilə əməkdaşlıq; 1945–1947-ci illərdə yenidən qurulması və başa çatdırılması);
 Dağıdılmış Xreşçatıkın müharibədən sonrakı inkişafı üçün müsabiqə layihəsi (həmmüəllif; həyata keçirilməyib);
 Kiyevdə Ukrayna Kooperativ İttifaqının binası (1955–1957, həmmüəllif);
 Kiyev və Luqanskda yaşayış binaları;
 Dramaturq A. E. Korneyçukun Kiyev vilayətinin Plyutı kəndindəki yaşayış evi (1954–1957).
Dneprodzerjinsk, Krivoy Roq, Çerkass, ​​Kremençuqun inkişafını planlaşdırdı.

 İstinadlar 

 Ədəbiyyat 
 Грачова Л. М. Архітектор В. Г. Заболотний. — К., 1967.
 Мастера советской архитектуры об архитектуре. Т. 2. — М., 1975. — С. 423–434.
 Apxiтектор В. Г. Заболотний: Біобібліографічний портрет (1898–1962). — К.: Укрархбудінформ, 1998.
 Виноградова М., Кальницький М., Малаков Д., Пучков А., Червінський О. Головні та міські архітектори Києва. 1799–1999. — К.: НДІТІАМ — Головкиївархітектура, 1999.
 Некрасов В., Гасовський П. В. Г. Заболотний. — К.: Мистецтво, 1947. — 40 с.
 Бондаренко Р. І.. Заболотний Володимир Гнатович //

Kateqoriya:Ukrayna memarları
Kateqoriya:SSRİ memarları
Kateqoriya:Sovet İttifaqı Kommunist Partiyasının üzvləri
Kateqoriya:Xərçəng xəstəliyindən ölənlər
Kateqoriya:SSRİ pedaqoqları