İntihar (Dürkheymin kitabı)

"İntihar" () — Emil Durkhaymın 1897-ci ildə nəşr olunan əsas əsəri. Kitab sosioloji tədqiqat modeli olmuşdur. Durkhaym intiharın psixoloji yox, yalnız sosial səbəbləri olduğunu sübut etməyə çalışaraq mövcud rəsmi statistikanın ikinci dərəcəli təhlili metodundan istifadə etmişdir. Bir sıra tədqiqatçılar bu əsəri "metodoloji klassik", digərləri isə böyük uğursuzluq hesab edirlər.Дюркгейм Эмиль // Дэвид Джерри, Джулия Джерри. Большой толковый социологический словарь в 2 томах. Т. 1. — М.: Вече, АСТ, 1999. — С. 200–201 

 İntihar növləri 
Durkhaym intiharın dörd növünü ayırd etmişdir:

 eqoist,
 altruist,
 anomik,
 fatalist.

Eqoizm — başqalarını deyil, yalnız özünü sevmək istəyi.

Altruizm — başqa bir insanın və ya insanların mənafeyinə yönəlmiş fədakar hərəkətləri təyin edən əxlaqi prinsip. Tipik olaraq, bu anlayış öz mənfəətini ümumi mənafeyə qurban vermək qabiliyyətini ifadə etmək üçün istifadə olunur.

Anomiya — müasir böyük şəhərlərdə mövcud olan, inqilab və ya üsyan dövründə ölkədə baş verən qanunsuzluq, normaların olmaması vəziyyəti.

Fatalizm — varlığın əvvəlcədən müəyyən edilməsinə inam.

 Həmçinin bax 
 Özünüfəda

 İstinadlar 

 Əlavə ədəbiyyat 
 Дюркгеймъ Э. Самоубійство / Пер. А. Н. Ильинскій. — СПБ: Н. П. Карбасниковъ, 1912.


 Xarici keçidlər 
 Emile Durkheim: Le Suicide 100 Years Later Edited by David Lester, PhD

Kateqoriya:Emil Dürkheym
Kateqoriya:1897-ci ilin əsərləri