Əvzailik

Əvzai məzhəbi (المذهب الأوزاعي) və ya Əvzailik — VIII əsrdə əsası qoyulmuş və XI əsrdə fəaliyyətini dayandırmış islamın sünni qolunda ilkin hüquq məktəblərindən (məzhəblərindən) biri.

 Haqqında 
Əvzai məzhəbi öz mənşəyini köhnə İraq İslam hüququ məktəbindən alır. Məzhəbin banisi-eponimi Bəəlbəkdən (müasir Livan) olan məşhur müsəlman ilahiyyatçısı Abdurrahman əl-Əvzaidir (704–774). Suriyada (Şam) meydana çıxan Əvzai məzhəbi qərbdə (Şimali Afrika) çiçəklənir və Müsəlman İspaniyasına qədər yayılır, oradan da Maliki məzhəbi tərəfindən sıxışdırılır. X əsrə qədər Əvzai məzhəbi Suriyada hökmranlıq edir və XI əsrdə, Şafii məzhəbi tərəfindən sıxışdırılıncaya qədər orada mövcud olmağa davam edir və onun ardıcılları dörd sünni məzhəbinə (Maliki, Hənəfi, Hənbəli və Şafii) qoşulurlar.

Bir neçə səbəb Əvzai məzhəbinin tənəzzülünə və sonradan yox olmasına səbəb olmuşdur. Əvzai Dəməşq xilafətinin hakim dairələrinə yaxın idi. Bu səbəbdən Əməviləri devirərək Bağdadda hökmranlıq edən Abbasilər onu rədd etdilər. Abbasilər dövründə başlayan şəriət qanunlarının sistemləşdirilməsinə dair geniş proqram Hənəfi məzhəbinə əsaslanırdı ki, bu da hökumət dairələrində Əvzai məktəbinin nüfuzunun azalmasına səbəb olur. Bundan əlavə, Əvzainin əsərləri ilə şəxsi kitabxanası Beyrutda yanğın zamanı məhv olur.

 İstinadlar 

Kateqoriya:İslam terminləri
Kateqoriya:Sünni məzhəbləri