Makroprudensial siyasət

Makroprudensial siyasət () — bütövlükdə maliyyə sektorunun və ya onun ayrı-ayrı sektorlarının sistem riskinin minimuma endirilməsinə yönəlmiş proaktiv tədbirlər kompleksi, həyata keçirildiyi təqdirdə maliyyə sektorunun iştirakçılarının xeyli hissəsi müflis olur və ya likvidliyini itirir, nəticədə onlar fəaliyyət göstərə bilmirlər. monetar orqanın və ya prudensial nəzarət orqanının dəstəyi olmadan.

 Terminin tarixi 
"Prudensial" () anlayışı ehtiyatlı, uzaqgörən deməkdir. Latın sözü prudentia ehtiyatlılıq, tədbirlilik deməkdir. Bu termin maliyyə lüğətində XIX əsrin sonlarından sığorta işindən başlayaraq yayılmağa başladı. Çox vaxt "prudensial" sözü sığortaçıların korporativ adına daxil edilirdi

Termin maliyyə tənzimləyici orqanlarının sabit dövriyyəsinə 1970-ci illərdə, ümumi bank nəzarəti və tənzimləməsi "prudensial" adlandırılmağa başlayanda daxil oldu, yəni proaktiv, artıq aşkar edilmiş problemlərə deyil, potensial risklərə, gələcəyə yönəldi. Artıq 1975-ci ildə Britaniya Bank Assosiasiyası Belçika, Böyük Britaniya, Almaniya, Danimarka, İrlandiya, İtaliya, Lüksemburq, Fransa və Hollandiyada bank qanunvericiliyinin müqayisəli icmalını təqdim edən "Avropa İqtisadi Birliyində bankların prudensial tənzimlənməsi" toplusunu nəşr etdi.

 Mikro və makroprudensial yanaşmalar 

Makroprudensial siyasət mikroprudensial siyasətin maraq dairəsindən kənarda qalanlara — sistem əhəmiyyətli institutlara, onlar arasındakı əlaqələrə (böhran zamanı "domino effekti" ilə özünü göstərən) və bankların maliyyə bazarının digər iştirakçıları ilə münasibətlərinə diqqət yetirir. o cümlədən pensiya fondları, sığorta və investisiya şirkətləri. Beləliklə, makroprudensial siyasət mikroprudensial siyasətdən bir neçə cəhətdən fərqlənir (cədvələ bax). Birincisi, maliyyə sektorunun davamlılığının təhlili ayrı-ayrı qurumlar səviyyəsində deyil, məcmu səviyyədə aparılır. İkincisi, təkcə banklar deyil, bütün maliyyə sektoru nəzərə alınır. Üçüncüsü, "domino effekti"ndə zəncirləri qiymətləndirmək üçün müxtəlif bazarlarda fəaliyyət göstərən sistem əhəmiyyətli qurumlar arasında əlaqələr təhlil edilməlidir. Dördüncüsü, makroprudensial təhlilin tətbiqi məqsədi olmalıdır: onun əsasında tənzimləmə və nəzarət parametrlərinin dəyişdirilməsi barədə qərarlar qəbul etmək lazımdır.

Cədvəl Mikro və makroprudensial yanaşmaların müqayisəsi.
XüsusiyyətlərMakroprudensial siyasətMikroprudensial siyasətSon məqsədMaliyyə böhranı ilə bağlı qeyri-sabitlik xərclərinin azaldılmasıBank əmanətçilərinin və kreditorlarının maraqlarının müdafiəsi Aralıq məqsədÜmumilikdə maliyyə sabitliyinin qorunmasıAyrı-ayrı bankların müflisləşməsinin qarşısının alınmasıMakroiqtisadi amilMakroiqtisadi şərait endogen amil kimi qəbul edilir Makroiqtisadi şərait ekzogen amil kimi qəbul edilir Maliyyə sektorunda risk modeli Ümumi və sistematik şoklarXüsusi şoklarPerspektivlərin qiymətləndirilməsiRisklərin qiymətləndirilməsinə əsaslanan ehtimala əsaslanan yanaşma, ssenari təhlilinə vurğuRəsmi hesabatların təhlilinə əsaslanan yanaşma, daxili nəzarət və yoxlamaların vurğulanmasıBazar iştirakçılarının qarşılıqlı əlaqələri və ümumi riskləri Fundamental amillərNəzərə alınmayıbPrudensial standartların qurulmasıYuxarıdan-aşağıya yanaşma: maliyyə sektorunda sistem şoklarının izlənməsi Aşağıdan yuxarıya yanaşma: ayrı-ayrı bazar iştirakçılarının risklərinin izlənməsiAçıqlamaMaliyyə dayanıqlığı göstəriciləri, makroprudensial göstəricilər, erkən xəbərdarlıq modellərindən siqnallar daxil olmaqla, qiymətləndirmə nəticələrinin geniş yayılmasıNəzarət məqsədləri üçün standartlaşdırılmış hesabatlar və məxfi məlumat
Mənbə: Hirtle B., Schuermann T. and Stiroh K. Macroprudential Supervision of Financial Institutions: Lessons from the SCAP. Federal Reserve Bank of New York Staff Reports № 409. November 2009. P. 13.

 İstinadlar 

Kateqoriya:İqtisadi terminlər
Kateqoriya:Sistemli risk