Sevginin bioloji əsasları

Sevginin bioloji əsasları nəzəriyyəsi təkamül psixologiyası, təkamül biologiyası, antropologiya və nevrologiya kimi bioloji elmlər tərəfindən tədqiq edilmişdir. Oksitosin kimi spesifik kimyəvi maddələrin ifraz olunması insanların sevgi ilə əlaqədar təcrübələri, duyğuları və davranışları kontekstində öyrənilir.

 Təkamül psixologiyası 
Təkamül psixologiyası sevgi üçün bir neçə izahat təklif etmişdir. Məsələn meymunun balaları çox uzun müddət valideynlərin köməyindən asılıdır. Buna görə də sevgi uzun müddət uşaqlara qarşılıqlı valideyn dəstəyini təşviq edən bir mexanizm kimi qəbul edilmişdir. Digəri, cinsi yolla ötürülən xəstəliklər, digər təsirlərlə yanaşı, hamiləliyin daimi azalmasına, dölün zədələnməsinə və doğuş zamanı risklərin artmasına səbəb ola bilər.The Handbook of Evolutionary Psychology, edited by David M. Buss, John Wiley & Sons, Inc., 2005. Chapter 14, Commitment, Love, and Mate Retention by Lorne Campbell B. and Bruce J. Ellis.

Təkamül psixologiyası nöqteyi-nəzərindən sevgi ilə əlaqəli təcrübə və davranışların insan təkamülü ilə necə formalaşdığı baxımından araşdırıla bilər."Evolutionary psychology: the emperor's new paradigm" by D. J. Buller in Trends Cogn. Sci. (2005) Volume 9 pages 277-283. Məsələn, təkamül zamanı insan dili - potensial həyat yoldaşına reproduktiv uyğunluğu mühakimə etməyə imkan verən "cütləşmə siqnalı" növü kimi seçilməsi irəli sürülüb. Miller təkamül psixologiyasını gələcək tədqiqatlar üçün başlanğıc nöqtə kimi təsvir etmişdi: "Koqnitiv nevrologiya beyində eşqbazlıq uyğunlaşmalarını lokallaşdırmağa cəhd edə bilər. Ən əsası, həyat yoldaşı seçiminə təsir edən eşqbazlığın ölçülə bilən aspektləri də daxil olmaqla, real həyatda partnyorların görüşü ilə bağlı daha yaxşı müşahidələrə ehtiyacımız var. Darvinin dövründən bəri insanın musiqiyə marağının təkamülü ilə bağlı eyni fərziyyələr, həm də potensial yoldaşları cəlb etmək və uyğunluğunu qiymətləndirmək üçün potensial siqnal sistemi kimi mövcuddur.Evolution of human music through sexual selection  by G. F. Miller in N. L. Wallin, B. Merker, & S. Brown (Eds.), The origins of music, MIT Press, (2000). pp. 329-360. İnsanın sevgini yaşamaq qabiliyyətinin potensial həyat yoldaşlarına tərəfdaşın yaxşı bir valideyn olacağına və genlərin gələcək nəsillərə ötürülməsinə kömək edəcəyinə dair bir siqnal olaraq inkişaf etdirildiyi irəli sürülür.  Bioloq Ceremi Qriffit sevgini “qeyd-şərtsiz fədakarlıq”Griffith J. 2011. What is Love?. In The Book of Real Answers to Everything . http://www.worldtransformation.com/what-is-love/  olaraq təyin edərək, müasir insanların əcdadı Australopithecus- da inkişaf etdirilən tamamilə əməkdaşlıq instinktlərini təklif edir. Bonobolar üzərində aparılan tədqiqatlar insanlarda kooperativ keçmişi dəstəkləmək üçün tez-tez istinad edilir.

 Neyrokimya 
Biologiyada ənənəvi baxış budur ki, sevgidə üç əsas səbəb var – libido, bağlılıq və partnyorun üstünlükləri Bu hərəkətləri idarə edən əsas neyrokimyəvi maddələr (neyrotransmitterlər, cinsi hormonlar və neyropeptidlər) testosteron, estrogen, dopamin, oksitosin və vazopressindir. 

 İstinadlar 

Kateqoriya:Sevgi
Kateqoriya:Sosiobiologiya
Kateqoriya:Biologiya