Dislokasiya

Dislokasiya — xətti qüsur; Material elmində qüsurlar kristal strukturların atom düzülüşündə bir xətt boyunca görünür.
 Dislokasiya nədir 
Dislokasiya və ya xətti qüsur; Material elmində qüsurlar kristal strukturların atom düzülüşündə bir xətt boyunca görünür. Atomların tarazlıq mövqeyini tərk etməsi nəticəsində xətt ətrafında qalıq gərginliklər yaranır və gərginlik enerjisi yığılır. Dislokasiyalar adətən materialların bərkimə prosesində baş verir, lakin plastik deformasiya zamanı onların sayı artır. Digər tərəfdən, boş künclərin yığılması və bərk məhlullarda görünən atom uyğunsuzluğu da bu qüsurlara səbəb ola bilər. Dislokasiyanın iki əsas növü var.
 kənar dislokasiya 
 vida dislokasiyası
Reallıqda bu iki dislokasiyanın xüsusiyyətləri birlikdə görünür. Belə dislokasiyalara qarışıq dislokasiyalar deyilir. 

Qüsurların mövcudluğu 1907-ci ildə italyan fiziki və riyaziyyatçısı Vito Volterra tərəfindən irəli sürülsə də, atom ölçülü qüsurları təsvir edən dislokasiya termini ilk dəfə 1934-cü ildə G.İ.Taylor tərəfindən istifadə edilmişdir.

 Dislokasiya növləri 
 Kənar dislokasiyası 
Atomların yarım müstəvisinin kristal quruluşa nüfuz etməsi nəticəsində tətbiq olunan təzyiqlə müstəvinin sonundakı atomlar təzyiqin təsiri ilə sıxılır, müstəvi tərəfindəki atomlar isə açıq qalır. Bu zaman minimum enerji tarazlıq mövqelərini tərk edən atomların potensial enerjisi artır. Bu nizamsızlığın mərkəzi olan xətt kənar dislokasiya adlanır. Dislokasiya xətti boyunca bu yüksək enerjili bölgə materialın mexaniki xüsusiyyətlərinə böyük təsir göstərir.

Kənar dislokasiyasının yaratdığı qüsurun ölçüsü və istiqaməti Burger dövrü ilə hesablanır. Mükəmməl bölgədəki dövr ərzində bərabər intervallarla paralel istiqamətlərdə hərəkət etdikdə dövrə bağlanır. Əgər dairədə qüsurlar varsa, bu dövrün ucları bağlanmır və artıqlığı atomlar arasındakı məsafə qədər qalır. Bu məsafə Burger vektoru adlanır.
 Vida dislokasiyası 
Kristal müstəvisi boyunca qismən sürüşmə nəticəsində baş verən dislokasiyalara vida dislokasiyaları deyilir. Bu tərcümə atomlar arasındakı məsafədir, yəni Burgens vektorudur. Vida dislokasiyası zamanı yuxarı və aşağı hissələrdəki atomlar tarazlıq mövqelərindən fərqli mövqedə olduqları üçün bir-biri ilə tam olaraq görüşə bilmirlər. Bu səbəbdən dislokasiya xətti boyunca qalıq qaynaq gərginlikləri bölgəsi əmələ gəlir və bununla da potensial enerji artır.

Vida dislokasiya qüsurunun ölçüsü və istiqaməti Burger dövrü ilə hesablanır. Bu çərçivədə, ox ətrafında 360° fırlanma, kristalın əyildiyi hər istiqamətdə iki atom arasındakı məsafə qədər hərəkət etməklə tamamlanır. Yaranan dairədə açıq qalan hissə Burgers vektorudur və vida dislokasiyasına paraleldir. Eynilə, obyektlərin tətbiqinə davam edilərsə, vida dislokasiya xətti boyunca bir spiral çəkilir. Yaranan bu spiral formaya görə belə dislokasiyalara vintlər deyilir.
 Qarışıq dislokasiya 
Reallıqda kənar və vida dislokasiyalarının birgə mövcud olduğu qarışıq dislokasiyalar mövcuddur. Belə dislokasiyalarda dislokasiya xətti Burgers vektoruna paraleldir və vida dislokasiyası xüsusiyyətini göstərir. İçəriyə doğru gedən bu xətt qövs şəklində əyilib yan səthə qalxır və Burgers vektoruna perpendikulyar olur və bu zaman kənar dislokasiya xüsusiyyətini göstərir.
 Tarixi 
Qüsurların elastik sahələrini təsvir edən nəzəriyyə ilk olaraq 1907-ci ildə Vito Volterra tərəfindən işlənib hazırlanmışdır. Atom miqyasında qüsura aid olan "dislokasiya" termini 1934-cü ildə G.I.Taylor tərəfindən istifadə edilmişdir.

1930-cu illərə qədər materialşünaslığın davamlı problemlərindən biri plastikliyi mikroskopik terminlərlə izah etmək idi. Qonşu atom təyyarələrinin mükəmməl bir kristalda bir-birinin üzərindən sürüşdüyü kəsmə gərginliyini hesablamaq üçün sadə cəhd göstərir ki, kəsmə modulu olan bir material üçün.

 Qalereya 

 Həmçinin bax 
Dislokasiya

 İstinadlar 

 Xarici keçidlər 

Dislokasiya

Kateqoriya:Geologiya
Kateqoriya:Kimya
Kateqoriya:Kristalloqrafiya