Xatirə mədəniyyəti

Xatirə Mədəniyyəti — fərdin və ya cəmiyyətin keçmişi və tarixi ilə qarşılıqlı əlaqəsidir.

 Təsviri 
Ən qısa mənada, Xatirə Mədəniyyəti cəmiyyətin və ya qrupun keçmişin hissələrini öz şüurlarında saxlamaq, münasibət və sosial icazə verilən və ya qazanılmış etiket növüdür . Əsas mövzu tarixi və obyektiv biliklərin nümayişi deyil, ilk növbədə keçmişlə tarixi əlaqələrin müasir perspektivdən kollektiv və subyektiv qavranılmasıdır. Şəxsi və ictimai Xatirə Mədəniyyəti ilə onların müntəzəm və tədbir əsaslı elementləri arasında fərq qoyula bilər. Xatirə Mədəniyyəti ilə bağlı diqqəti çəkən cəhət odur ki, kollektiv qavrayışlar subyektiv qavrayışları formalaşdırır. Sosial münaqişələr, münasibətlər və problemlər Xatirə Mədəniyyətinə təsir göstərir. Görkəmli Xatirə Mədəniyyətində daha az vurğulanan elementlərin unudulma ehtimalı var. Ailə albomları, şəcərə tədqiqatları , şəxsi və ya ailə əhəmiyyətli yubileylər Xatirə Mədəniyyətinin spesifik və ya subyektiv formalarının nümunələridir. Xatirə Mədəniyyətinə aid olan artefaktlar uzun müddət davam edən ictimai maraq varsa, rəsmi olaraq mədəniyyət artefaktları və ya mədəniyyət abidələri kimi təyin edilə bilər.

 Cari müzakirə mövzuları 
2011-ci ildə keçirilən "Memorial Mania" tədbirində abidələrin tikilməsi üçün müvafiq tarixlər və onların siyasi məqsədlər üçün alətləşdirilməsi riski müzakirə olunub. Holokost memoriallarının monumental estetikasını xarakterizə etmək üçün "Əks-abidə" konsepsiyasını təqdim edən ABŞ abidələri üzrə ekspert Ceyms Yanq Nyu-Yorkun Ground Zero-da Milli 11 Sentyabr Memorial və Muzeyini bu ənənəyə uyğun olaraq yerləşdirdi. Abidənin tikintisi üçün əlverişli məqamlardan, abidələrin sosial sanksiya məqsədilə istismar edilməsi təhlükəsindən danışılıb.

 Milli kimliyin yaradılmasında rolu 
Tarixi ağrı olan yaddaş mədəniyyəti Berlindəki "Holokost Memorial" münaqişəsində çox az əhəmiyyət kəsb edirdi.Yan-Holger Kirşin fikrincə, onun əsas əhəmiyyəti "vahid Almaniyada "milli kimliyin" yenidən müəyyən edilməsindən ibarətdir". Abidə yeni respublika rejiminin görkəmli nümayişi kimi tanınır, burada millətin qəbulu və tarixi günahı artıq ziddiyyət kimi qəbul edilmir. Beləliklə, Holokost həm də yəhudilərin bir daha istisna edildiyi bir şəxsiyyət siyasəti kimi istifadə edilə bilər.
 Xatirə mədəniyyətinin tənqidi 
 'Müqəddəsləşmə' yolu ilə orijinallığın itirilməsi 
Tarixçi Erik Franzen, Dachau konsentrasiya düşərgəsi ilə bağlı məqaləsində şərh edir ki, saytın topoqrafiyası xristian barışığının rəhbər prinsipini təbliğ edən müxtəlif dini abidələrin tikintisi vasitəsilə güclü dini diqqəti saxlayır."Saytın orijinallığı keçmişlə əlaqəsinin bir hissəsi olaraq demək olar ki, pozulmuşdu — hətta başlanğıc üçün orijinal sayt kimi bir şey olsa belə".https://web.archive.org/web/20160518020115/http://www.fr-online.de/architektur/kz-gedenkstaette-dachau-auf-dem-weg-der-erinnerung,1473352,2777216.html/

Reminiscent museology ("Reminiscent Museology") 
Weiter leben öz tərcümeyi-halında . Eine Jugend-də yaşayan Holokostdan xilas olmuş Rut Klüger digər nümunələr arasında Dachaunun təhsil müəssisəsi və muzey kimi istifadəyə yararlı olub-olmaması ilə bağlı mübahisə edir. O, yazır ki, Dachau o qədər təmiz və səliqəlidir ki, sanki işgəncələrə məruz qalan mərkəzdən çox köhnə istirahət düşərgəsinin xatirəsini xatırladır, az qala cəlbedici hiss edir. Yaddaşın artan xatırlanması ilə bağlı çıxışında o, "Pathos və Kitsch"in reallığa baxışını dəyişəcəyini və qurbanların ədalətini təmin etməyəcəyi fikrini ifadə etdi. Klügerin şərhinə əlavə olaraq Aleida Assmann deyir ki, "muzeyləşdirilmiş xatirə yerləri" "Deckerinnerungen"ə ("ekran xatirələri") çevrilib.https://web.archive.org/web/20120514104242/http://www.bpb.de/apuz/26154/zugaenge-zur-zeitgeschichte-primaererfahrung-erinnerungskultur-geschichtswissenschaft?p=all#footnodeid17-17/

 İstinadlar 

Kateqoriya:Mədəniyyət