Rəqəmsal kamera

Rəqəmsal kamera — Şəkilləri qeyd etmək üçün fotoelektrik prinsipdən istifadə edən bir kameradır. Bu halda, yarımkeçirici fotomatris işığı uçucu olmayan bir saxlama cihazı tərəfindən saxlanılan rəqəmsal məlumatlara çevrilən elektrik siqnallarına çevirir . Rəqəmsal kamera ilə çəkilmiş şəkilləri kompüterə yükləmək , şəbəkələr vasitəsilə ötürmək , monitora baxmaq və ya printerdən istifadə edərək kağız üzərində çap etmək olar .

300px|thumb|Sökülmüş rəqəmsal kamera " Sony Alpha ILCE-7R"

Kinokameralardan fərqli olaraq , rəqəmsal kameralar foto materialın laboratoriya emalına ehtiyac duymur və daxili maye kristal displeylə çəkilişin nəticəsini dərhal qiymətləndirməyə imkan verir. Bundan əlavə, uğursuz çəkilişlər dərhal silinə bilər yaddaş kartından və birbaşa kamerada redaktə edilə bilər. Hazırda istehsal olunan kameraların böyük əksəriyyəti rəqəmsaldır. Artıq 2005-ci ildə dünya foto avadanlığı bazarında lider olan yapon şirkətləri 64.770.000 rəqəmsal kamera və cəmi 5.380.000 kinokamera satmışdır. Texnologiyanın inkişafı rəqəmsal kameraları video çəkiliş üçün əlverişli hala gətirdi və videokamera rəqəmsal kino kamerası kimi istifadə edilə bildi . Buna görə də, müəyyən bir cihaza münasibətdə "video kamera" və ya "kamera" termininin istifadəsi çox vaxt yalnız bir konvensiyadır.
Bu cür çox yönlü rəqəmsal kameralar əksər müasir smartfon və mobil kompüterlərdə quraşdırılmış standartdır .

 Tarixi 
Fotoelektrik çevrilməyə əsaslanan ilk eksperimental plyonkasız kamera 1975-ci ildə Eastman Kodak mühəndisi Steven Sasson tərəfindən yaradılmışdır. Burada istifadə edilən CCD matrisi 0,01 meqapiksel ayırdetmə qabiliyyətinə malik idi və məlumatlar yığcam kasetdə qeydə alınmışdır. Rəqəmsal fotoaparatların yaranmasından əvvəl videokaset və ya video disketdə hərəkətsiz təsvirlərin analoq qeydinə uyğunlaşdırılmış videokameralar meydana çıxdı. İlk Sony Mavica videokamerasının prototipi 1981-ci ildə təqdim edilmişdir. Şəklin keyfiyyəti istifadə edilən televiziya parçalanma standartları ilə məhdudlaşdı və əlavə olaraq, analoq qeyd üsulu emal və ötürülmə zamanı təhriflərin yığılmasına səbəb oldu. Elektron fotoqrafiya yalnız rəqəmsal texnologiyaların yayılması ilə real perspektivlər qazandı. 1988-ci ildə ilk istehlakçı dərəcəli rəqəmsal kamera qeyd üçün çıxarıla bilən SRAM kartından istifadə edən Fuji DS-1P idi. Elə həmin il Kodak Canon-un Yeni F-1 kiçik formatlı kamerası əsasında ilk rəqəmsal SLR kamera "Elektro-Optik Kamera"nı yaratdı.

Rəqəmsal kameraların texniki xüsusiyyətlərinin və ayırdetmə qabiliyyətinin daha da yaxşılaşdırılması, analoq kimyəvi fotoqrafiyanın yerdəyişməsinə səbəb olmadı. Çox yüksək qiymətə (40 min dollara qədər) rəqəmsal avadanlıqların bir neçə modeli tətbiqi sahələrdə və fotojurnalistikada məhdud dərəcədə istifadə edilmişdir . Fərdi kompüterlərin və rəqəmsal foto çap texnologiyasının yayılması ilə trenddə dəyişiklik baş verdi, bu da fayllardan yüksək keyfiyyətli rəngli çaplar əldə etməyə imkan verir. Fotomatris istehsalı texnologiyasının təkmilləşdirilməsi də kameraların qiymətlərinin aşağı düşməsinə səbəb olub. Bundan sonra rəqəmsal kameralar heç bir təlim və xüsusi bacarıqlar olmadan qənaətbəxş şəkillər əldə etməyə imkan verdiyi üçün çox tez kinofotoqrafik avadanlıqları bazardan çıxarmağa məcbur etdi. Bunda əlavə rolu bütün rəqəmsal kameralarda quraşdırılmış maye kristal displeydə hazır təsvirə dərhal nəzarət etmək imkanı verir.
Bundan əlavə, fayllar dərhal İnternet üzərindən ötürülə və onlayn nəşrlərdə sosial şəbəkələrdə dərc oluna bilər, laboratoriya emal və skan tələb etmədən. 2020-ci ilə qədər rəqəmsal kameralar fotoqrafiyanın bütün sahələrində üstünlük təşkil edir, lakin tədricən kameralı telefonlar və daxili yüksək ayırdetməli miniatür kameraları olan smartfonlarla əvəzlənir.

 Şəklin keyfiyyəti 
Rəqəmsal kamera tərəfindən verilən təsvirin kəskinliyi fotomatris səthində olan elementar fotodiodların ölçüsündən, sayından və davamlı təsvirin diskret piksellərə bölünməsindən asılıdır .
Təsvirin qeydiyyatında iştirak edən piksellərin ümumi sayı rəqəmsal kameraların ən vacib xarakteristikası hesab olunur və çox vaxt " meqapiksel " adlanan milyonlara qədər yuvarlaqlaşdırılır. İlk rəqəmsal kameralar keyfiyyət baxımından analoqlardan xeyli aşağı idi, çünki o illərin texnologiyaları çoxlu sayda kiçik elementləri olan matrislər yaratmağa imkan vermirdi. 1995-ci ildə Canon EOS DCS 1 rəqəmsal hibrid tərəfindən təmin edilən 6 meqapiksellik təsvir ölçüsü, rekord hesab olunurdu. İlk fotomatrislər üçün fotomaterialların məlumat tutumu əlçatmaz idi. Hətta miniatür formatlı kameralar ayırdetmə qabiliyyətinə və fotoqrafiya eninə görə rəqəmsal kameraları üstələyirdi. Bununla belə, 2000-ci illərin ortalarından bəri ən qabaqcıl peşəkar rəqəmsal kameralar 15–20 meqapiksellik qətnamə səviyyəsinə çatdı və bu, yaxşı bir film skaneri tərəfindən skan edilmiş kiçik formatlı neqativlə keyfiyyətcə müqayisə edilə bilən bir görüntü əldə etməyə imkan verdi. 100 meqapiksellik xətti keçən müasir avadanlıq bəzi hallarda ənənəvi fotomaterialları üstələyən nəticə verir.

Bu, bir çox amillərlə, o cümlədən ən nazik foto emulsiyalarında belə qaçılmaz olan və kəskinliyi azaldan işığın səpilməsinin praktiki olmaması ilə bağlıdır. Bundan əlavə, rəqəmsal fotoqrafiyada rənglərin ayrılması çəkiliş zamanı yalnız bir dəfə baş verir və buna görə də rəqəmsal görüntü rəng keyfiyyətinə görə slayd ilə müqayisə edilə bilər , çəkiliş və çap zamanı iki rəng ayırma ilə mənfi-müsbət prosesi üstələyir. Film səviyyəsində rəqəmsal kameralar üçün hələ də əlçatmaz olan yeganə parametr fotoqrafik genişlikdir. Mənfi filmlər 14–15 ekspozisiya addımı diapazonunu təmin edərsə , rəqəmsal avadanlıq nadir hallarda 7 addımlıq zolağı aşa bilər. Digital Photography Review jurnalının məlumatına görə, Nikon D3 peşəkar kamerası JPEG standartında çəkiliş zamanı 8,6 , RAW formatında isə 12-dən çox olmayan dayanma eninə malikdir. Standart fotosensorun foto eninin olmaması HDRi texnologiyasının köməyi ilə aradan qaldırılır , lakin o, yalnız ən azı iki ekspozisiya tələb edən stasionar obyektləri çəkmək üçün uyğundur. Ən son inkişaflar HEIF sıxılma texnologiyasından istifadə edərək 10 bit rəngli kompakt faylları əldə edərək bu boşluğu aradan qaldırmağa imkan verir . Ənənəvi JPEG faylları istisna olmaqla, 2020-ci ildə buraxılmış Canon EOS-1D X Mark III kamerasıbirbaşa HDR yaddaşı üçün uyğun olan yeni formatlı fotolar yarada bilər.

 Cihaz 
Rəqəmsal kameraların əsas iş prinsipi praktiki olaraq klassik analoqlardan fərqlənmir. Baza həm də qeyri-şəffaf kameradır ki, onun bir tərəfində obyektiv quraşdırılır və bu, fokus müstəvisində çəkilən obyektlərin real görüntüsünü yaradır. Ekspozisiya obyektiv diyaframı və deklanşör tərəfindən idarə olunur və analoq fotoqrafiyada olduğu kimi ölçülür. Vizör çərçivə və fokuslama üçün istifadə olunur. Fərq ondadır ki, fotoqrafiya materialının əvəzinə lensin fokus müstəvisində yarımkeçirici fotomatris quraşdırılmışdır.işığı elektrik siqnallarına çevirən bu siqnallar ADC tərəfindən rəqəmsal fayllara çevrilir , bufer yaddaşa ötürülür və sonra daxili və ya xarici yaddaşda saxlanılır. Çox vaxt şəkil faylları kamera gövdəsində quraşdırılmış bir və ya iki uçucu olmayan flash yaddaş kartlarında saxlanılır . RAW formatında ADC çıxışında qəbul edilən mənbə faylları kamera prosessoru tərəfindən TIFF və ya JPEG kimi ümumi qəbul edilmiş standartlardan birinə çevrilə bilər. Xarici kompüterdə sonradan əl ilə çevirmək üçün dəyişdirilmədən saxlanılmalı və ya şəklin JPEG versiyası ilə birlikdə bu məqsəd üçün xüsusi olaraq hazırlanmış DNG formatlı fayla yerləşdirilməlidir .

Fotoqrafik materialın olmaması və onun dəyişdirilməsi zərurəti səbəbindən rəqəmsal kameralarda kasetlərdən və lent yolundan istifadə edilmir. Əsas qurğu elektron komponentlərdən ibarətdir, onların yerləşdirilməsi mexaniki komponentlərdən daha çevikdir. Bunun sayəsində mexaniki birləşmələrdən və digər məhdudiyyətlərdən asılı olmayan daha sərbəst tərtibata malik olmaq mümkün olur. Buna görə də, plyonkasız fotoqrafiya avadanlığının inkişafının başlanğıcında, daha çox istifadəçi dostu, prinsipcə yeni erqonomika yaratmaq üçün çoxsaylı cəhdlər edildi. Bununla belə, nəticədə, film avadanlığının onilliklər boyu istismarı ilə sübut edilmiş kameranın ümumi tərtibatı və dizaynı rəqəmsal kamera konstruksiyasında ümumiyyətlə qəbul edildi.
Rəqəmsal kameralara həmçinin çıxarıla bilən rəqəmsal arxa ilə təchiz edilmiş analoq kameralar da daxildir . Belə bir cihaz , kaset hissəsini dəyişdirməyə imkan verən orta formatlı və böyük formatlı avadanlıq üçün daha tipikdir. Eyni zamanda, istifadə olunan analoq kamera, standart bir film kaseti ilə təchiz edilmiş eyni kameradan fərqlənmir . Bununla belə, bir parça dizaynlı rəqəmsal kameralar ən çox istifadə olunur, çünki onlar istismarda ən əlverişlidir və plyonka avadanlığının artıq elementlərini ehtiva etmir. Bütün rəqəmsal kameraların matrisləri əksər fotomateriallar kimi düz bir forma malikdir. Bu vəziyyətdə, səthdə təyyarəyə mümkün qədər yaxın olan real görüntü quran linzalar istifadə olunur . Bununla belə, 2014-cü ildə Sony sferik zərf şəklində konkav matrislərin buraxıldığını elan etdi. Daha sonra oxşar inkişaflar Canon və Nikon tərəfindən başladıldı. 2017-ci ildə Microsoft korporasiyası konkav matrislərin yaradılmasını elan etdi. Belə bir matris, təsvir sahəsinin əyriliyini düzəltməkdən imtina etdiyinə görə sadələşdirilmiş dizaynın tamamilə fərqli linzalarını tələb edir. Nəticədə, daha az linzalı optikanın daha yığcam ölçüləri ilə onun parlaqlığı və ayırdetmə qabiliyyəti artır. Bundan əlavə, işığın düşmə bucaqlarının daha əlverişli olması səbəbindən konkav matrislərin işığa həssaslığı düz olanlardan daha yüksəkdir, sahədə iki dəfə və mərkəzdə 1,4 dəfədir.

 Şəklin oxunması 
Bu günə qədər rəqəmsal avadanlıqda işığı qeyd etmək üçün bir neçə texnologiya məlumdur. Hamısı yüklə əlaqəli cihazlara (CCD) və ya tamamlayıcı metal oksid yarımkeçiricilərə (CMOS) əsaslanır. CCD-lərin daha yaxşı siqnallar yaratdığına inanılır, lakin CMOS əsaslı qurğular daha az enerji sərf edir və təkcə təsvirin əldə edilməsi üçün deyil, həm də ekspozisiya ölçülməsi və ya avtofokus üçün uyğundur. Hər ikisi təsviri üç əsas üsuldan birində oxuya bilən düzbucaqlı matrislər və ya hökmdarlar şəklində hazırlanır.

Ən çox yayılmış üsul bir ekspozisiyada qeyd etməkdir ki, bu da iki yolla həyata keçirilə bilər: tək düzbucaqlı matrisin üzərində quraşdırılmış Bayer filtrindən və ya üç əsas rəng filtri vasitəsilə obyektivdən işığı qəbul edən eyni matrislərdən üçü istifadə etməklə, bu halda, axınlar 3CCD tipli video kameralarda olduğu kimi prizma rəng ayırma sistemi ilə ayrılır. Sonuncu üsul bəzi erkən rəqəmsal kameralarda, məsələn, " Minolta RD-175 "də istifadə edildi, lakin həcmliliyinə görə yerini tək matris texnologiyasına verdi. Bayer filtrindən istifadə edərkən bir rəngli piksel əldə etmək üçün əsas rəng filtrləri ilə örtülmüş dörd elementar fotodiod tələb olunur. Nəticədə, 4 meqapiksellik monoxrom fayl yaradan matris yalnız 1 meqapiksel rəng verir. İşığa həssas fotodiodların üç qatından ibarət tək matrisli başqa bir Foveon X3 texnologiyası var . Bu vəziyyətdə, rəngin ayrılması müxtəlif hissələrin nüfuzetmə gücündə fərqlər səbəbindən həyata keçirilir görünən spektrin . Lakin rəng ayırma dəqiqliyi aşağı olduğu üçün belə matrislərdən geniş istifadə olunmamışdır.
İkinci qeydiyyat metodu matris və ya linzanın qarşısında yerləşdirilmiş əsas rənglərin üç işıq filtri vasitəsilə bir matris üzrə ardıcıl çəkilişlərə əsaslanır. Leafın ilk orta formatlı rəqəmsal arxası, DCB I, bu prinsip üzərində qurulmuşdur . Mövzu üç işıq filtri olan fırlanan diskin arxasında üç dəfə çəkilmişdir. Bu halda, yaranan rəng fayllarının həlli elementar fotodiodların sayına uyğun gəlirdi. Bundan əlavə, faylların sözdə debaerizasiyası tələb olunmur, bu, bir sıra rəng filtrləri ilə rənglərin ayrılması zamanı qaçılmazdır. Belə oxu metodunun daha təkmil texnologiyası "Mikroskanlama" adlanır və bir piksel dəqiqliyi ilə təsvir müstəvisində Bayer filtri ilə matrisin hərəkətindən ibarətdir. Nəticədə, sabit fotomatrislərin verdiyindən dörd dəfə yüksək olan ayırdetmə qabiliyyətini əldə etmək mümkündür. Bunun üçün Sinarback 44 HR orta formatlı rəqəmsal arxa 4 ekspozisiyada 75-dən çox tam rəngli meqapiksel ayırdetmə təmin edən piezoelektrik matrisin mikro yerdəyişmə mexanizmi ilə təchiz edilmişdir. Texnologiyanın üstünlükləri arasında yüksək qətnamə və moire olmaması daxildirtəsvirin incə detallarına təsirlər. Bununla belə, bir neçə ayrı ekspozisiya ehtiyacı yalnız stasionar obyektlərin çəkilişi üçün uyğun olan bu cür avadanlıqların əhatə dairəsini məhdudlaşdırır. Üçüncü qeydiyyat üsulu, skanerlərdə olduğu kimi CCD xətlərindən istifadə edərək təsviri skan etməkdir . Bir piksel enində belə bir hökmdar şəkili ardıcıl oxuyaraq çərçivə pəncərəsinin tərəflərindən biri boyunca hərəkət edir. Rəngi qeyd etmək üçün hər biri əsas rənglərdən birinin işıq filtri ilə örtülmüş üç paralel hökmdar istifadə olunur. Skanlama, hərəkət edən obyektlərin fotoşəkillərini çəkməyə imkan verməyən filtrlər vasitəsilə ardıcıl ekspozisiya ilə eyni çatışmazlığa malikdir. Bununla belə, skan etməklə təmin edilən ayırdetmə düzbucaqlı matrislər üçün mümkün deyil. Böyük formatlı bütün rəqəmsal arxalar yalnız bu prinsipə uyğun qurulur, çünki böyük düzbucaqlı matrislər istehsal olunmur. Xətt skanının tətbiq tapdığı başqa bir sahə , CCD hökmdarından istifadə edərək dairəvi görünüş əldə etməyə imkan verən panoramik skan kamerasıdır. Kamera, bütün cihazı linzanın düyün nöqtəsi ətrafında döndərən motorlu panoramik başlığa quraşdırılmışdır . Bu tip ən məşhur kameralar 1999-cu ildən "Panoscan" adı ilə istehsal edilmişdir.

 İdarəetmə 
Rəqəmsal kamera, linzaların aperturasını və çekim sürətini tənzimləməyə imkan verən kinokamera ilə eyni idarəetmə vasitələri ilə təchiz edilmişdir. Avtofokus sistemi və onun idarəetmələri də klassik kameralara bənzəyir. Eyni zamanda, ümumi interfeys çox vaxt rəqəmsal displeylərdə ekranı olan iki seçim çarxını təmsil edən analoq avadanlıqların ən son modellərindən fərqlənmir. Həvəskar və yarı peşəkar modellərdə, avtomatik ekspozisiyaya nəzarət alqoritmlərini təyin etməyə imkan verən kamera rejimi əlavə olaraq quraşdırılmışdır . Bununla belə, kino fotoqrafiyası üçün xarakterik olan parametrlərə əlavə olaraq, rəqəmsal fotoqrafiyada foto həssaslığı seçmək lazımdır,
fayl ölçüsü həlli, rəng məkanı , ağ balansı və bir çox digər görüntü xüsusiyyətləri. Onların tənzimlənməsi, bir qayda olaraq, maye kristal displeydə göstərilən menyudan , düymələrdən və seçim çarxlarından istifadə etməklə həyata keçirilir. Peşəkar və yarı peşəkar siniflərin müasir rəqəmsal kameraları parametrlərin əksəriyyətini simsiz protokol vasitəsilə qoşulmuş xarici smartfondan idarə etməyə imkan verir.

 Vizör 
Rəqəmsal kameralarda analoq avadanlıqda ümumiyyətlə qəbul edilən bütün növ optik nişangahlardan istifadə edilə bilər : teleskopik, çərçivə və güzgü. SLR kameralar rəqəmsal fotoqrafiya avadanlıqlarının ən çoxsaylı və qabaqcıl qruplarından biridir.


Bununla birlikdə, rəqəmsal avadanlıqda optika əlavə olaraq, funksional olaraq güzgüdən heç bir şəkildə aşağı olmayan, lakin daha yığcam və bir sıra üstünlüklərə malik olan elektron vizör istifadə edilə bilər . Belə vizörlərin təsvirinin parlaqlığı işıqlandırmadan asılı deyil .səhnə və obyektiv irisi, bütün hallarda rahat və dəqiq görmə təmin edir. Şəkildən əlavə, belə vizör parametrlərin davamlı tənzimlənməsi üçün lazım olan istənilən xidmət məlumatını göstərə bilər.

Elektron vizör əsasında tamamilə yeni avadanlıq sinifləri yaradılmışdır ki, onların görünüşü kinokameralarda mümkün deyildi. Bunlar güzgüsüz və psevdo güzgü kameralarıdır . Bundan əlavə, ən son nəsil SLR kameralar da güzgü yuxarıda və çekim açıq olduqda maye kristal displeydə canlı görüntüyə malikdir . Buna görə müasir rəqəmsal kameraların əksəriyyəti təkcə foto çəkiliş üçün deyil, həm də video çəkiliş üçün uyğundur.

 Bağlayıcılar və interfeyslər 
Müasir rəqəmsal kameralar hər biri müxtəlif məqsədlər üçün nəzərdə tutulmuş bir neçə növ bağlayıcı ilə təchiz edilmişdir. Fərdi kompüterə qoşulmaq üçün xarici interfeys demək olar ki, bütün rəqəmsal kameralarda mövcuddur, bu, təkcə sürücüdən məlumatları köçürməyə deyil, həm də kamera parametrlərini dəyişdirməyə imkan verir. İlk rəqəmsal kameralar SCSI interfeysi ilə təchiz edildi və bu, tezliklə öz yerini daha sürətli IEEE 1394 — ə verdi . Hal-hazırda (2017), həm həvəskar, həm də peşəkar fotoqrafiya avadanlıqlarında ən çox yayılmış yüksək sürətli USB 3.0 interfeysi , istənilən növ kompüterlərə qoşulmaq üçün uyğundur.
Video qeyd funksiyası ilə təchiz edilmiş rəqəmsal kameraların meydana gəlməsi ilə HDMI rəqəmsal interfeysi ümumi qəbul edildi. 2010-cu illərin ortalarından etibarən peşəkar və yarı peşəkar rəqəmsal kameralar standart seçim olaraq Wi-Fi simsiz texnologiyası ilə təchiz edilmişdir. İlk belə qurğular çıxarıla bilən idi, sonra isə onlar korpusa qurulmağa başladılar, bu da hazır şəkilləri dərhal xarici kompüterə və ya serverə ötürməyə imkan verir, xəbər fotojurnalistikasının səmərəliliyini artırır. Peşəkar rəqəmsal kameraların ən son modellərində burulmuş cütdən istifadə edərək yerli şəbəkələrə qoşulmaq üçün RJ-45 konnektoru var.

 Yaddaş mediası 
Bəzi erkən rəqəmsal kameralar məlumatların saxlanması üçün optik disklərdən və ya disketlərdən istifadə edirdilər.
Bununla belə, hesablama texnologiyasının digər sahələrində bu cür mediadan tədricən imtina edilməsi, demək olar ki, bütün müasir rəqəmsal foto avadanlıqlarının fləş yaddaşdan istifadəyə əsaslanmasına səbəb oldu . Bir sıra giriş səviyyəli kameralarda 2–30 çəkiliş üçün kifayət edən az miqdarda daxili fləş yaddaş var. Bundan əlavə, bütün rəqəmsal fotoqrafiya avadanlıqları bir və ya iki çıxarıla bilən kartla təchiz edilmişdir ki, bu da yaddaşın məhdudiyyətsiz təchizatına və kart oxuyucusu istifadə edərək məlumatların surətini çıxarmağa imkan verir .

2017-ci ildə ən çox yayılmış yaddaş kartı formatları:
 CF (Yığcam Flaş);
 SD (Secure Digital), microSD;
 XQD
 cfexpress
Köhnəlmiş yaddaş mediası:
 SM (SmartMedia);
 MD (Mikrodrive);
 MMC (Multimedia Card)
 Sony -dən MS (Memory Stick) ;
 xD (xD-Şəkil Kartı);
Ən çox yayılmış fleş kartların həcmi 16 ilə 64 giqabayt arasında dəyişir, lakin daha çox ola bilər.

 Təsnifatı 
Rəqəmsal təsvir cihazları arasında kamera ilə videokamera arasındakı xətt bulanıq olur: müasir video avadanlıqları, bir qayda olaraq, hərəkətsiz şəkillər çəkə bilər, kameralar isə video yaza bilir. Burada əsas məqsədi fotoqrafiya olan cihazların təxmini təsnifatı verilmişdir.

 Rəqəmsal SLR kamera 
Rəqəmsal avadanlıqda mövcud olan iki refleks vizör növündən yalnız bir obyektiv istifadə olunur , çünki iki lensli sxem tətbiq tapmamışdır. Rəqəmsal təcəssümdə bir obyektivli refleks vizör film avadanlığında olduğu kimi üstünlüklərə malikdir: paralaks yoxdur, dəqiq çərçivə və istənilən fokus uzunluğunda linzalarla fokuslanma , həmçinin sahənin dərinliyinə vizual nəzarət etmək imkanıverir, bundan əlavə, makro fotoqrafiya , növbəli linzalarla işləmək və mikroskop kimi optik alətlərlə yerləşdirmə mümkündür .
SLR kameralar digər rəqəmsal avadanlıq siniflərindən daha böyük bir matrisə malikdir. Həvəskar modellər üçün APS-C formatı daha tipikdir və peşəkar və yarı peşəkar modellərdə 24 × 36 millimetrlik "tam çərçivə" daha çox yayılmışdır. Orta format matrisi olan modellər var. Rəqəmsal SLR kameralar faza aşkarlama avtofokusunun tam şəkildə həyata keçirilə biləcəyi yeganə avadanlıq sinfidir. Bu, işığı linzadan sensora yönəldən əlavə optik yol sayəsində əldə edilir. Əsas güzgüyə əlavə olaraq, bir menteşəyə sabitlənmiş və çekim başlamazdan əvvəl onunla geri çəkilən bir köməkçi istifadə olunur. Faza aşkarlanan avtofokus ən yüksək performansı təmin edir və buna görə də SLR avadanlığı hələ də peşəkar və xüsusilə idman fotoqrafiyasında öz yuvasından geri qalmır.
Ayrı bir güzgü avadanlığı sinfi (jarqon termini "yarım güzgü"dür) daşınan bir güzgü əvəzinə şəffaf sabit güzgü ilə təchiz edilmişdir. Bu zaman obyektivdən gələn işıq iki hissəyə bölünür, onlardan biri matrisə, digəri isə vizörə yönəldilir. Çox vaxt işıq axını Sony Alpha SLT ailəsində olduğu kimi 65/35% nisbətində bölünür. Sabit güzgünün üstünlükləri çəkiliş zamanı davamlı olaraq görmə imkanı, həmçinin görüntünün kəskinliyini azaldan səs-küy və vibrasiyanın olmamasıdır. Bundan əlavə, hərəkət edən güzgü ilə kameralarda mümkün olmayan çox yüksək davamlı çəkiliş tezliyi mümkündür. Eyni zamanda, belə bir vizörün işıq səmərəliliyi ənənəvi vizördən xeyli aşağıdır, çünki matris və göz obyektivdən işığın yalnız bir hissəsini alır, halbuki daşınan güzgü ilə tam istifadə olunur.

 Güzgüsüz kameralar 
Optik görmə qabiliyyəti olmayan rəqəmsal foto avadanlıq sinfi; onun rolu paralakssız elektron vizör tərəfindən doldurulur . Adı güzgü olmadığı halda SLR kameralara tam funksional oxşarlığı vurğulayır. Dizayndan həcmli və səs-küylü optik mənzərəni aradan qaldıraraq, əksər güzgüsüz kameralar ölçüsünə görə yığcam kameralarla müqayisə edilə bilər , eyni zamanda SLR avadanlığına xas olan görüntü keyfiyyəti və çox yönlüdür.
Güzgüsüz kameralar 2000-ci illərin sonlarında geniş yayılaraq həvəskar və hətta peşəkar fotoqrafiya avadanlıqları bazarını kəskin şəkildə dəyişdirdi. Güzgü avadanlığının tam dəyişdirilməsinə mane olan güzgüsüz kameraların əsas çatışmazlığı, ayrıca optik yol tələb edən faza avtofokusunun tam hüquqlu həyata keçirilməsinin mümkünsüzlüyüdür. Güzgüsüz avadanlıqlarda mövcud olan kontrastlı avtofokus faza aşkarlanmasından xeyli yavaşdır. 2011-ci ildə ilk güzgüsüz kameralar peyda oldu, onlar faza fərqini ölçməklə bəzi piksellərin avtofokus üçün ayrıldığı matrislə təchiz edildi, bu da avtofokusun sürətini əhəmiyyətli dərəcədə artırdı. Bu modellərə Nikon 1 V1 , Nikon 1 J1 , Canon EOS M [43] daxildir . 2018-ci ilin payızında peşəkar foto avadanlıqlarının aparıcı istehsalçıları tam kadr Nikon Z 7 sensoru ilə güzgüsüz kameralar satmağa başladılar.

 Rəqəmsal məsafəölçən kameralar 
Bir məsafəölçəndən istifadə edərək əl ilə fokuslanan kiçik rəqəmsal kameralar qrupu . Bu cür avadanlıq janr reportajlarının çəkilişi üçün əlverişli olan məsafəölçən kameraların rəqəmsal tətbiqi hesab edilə bilər .
Refleks avadanlığından fərqli olaraq, məsafəölçənlər daşınan güzgünün olmaması səbəbindən yavaş çekim sürətlərində çox sabitdir. Bundan əlavə, məsafəölçənin fokuslanma dəqiqliyi çəkilən səhnənin işıqlandırılmasından və bu tip mənzərəni güzgüdən fərqləndirən linzanın apertura nisbətindən asılı deyildir. 2004-cü ildə ilk rəqəmsal məsafəölçən kamera " Epson R-D1 " idi. 2006 və 2009-cu illərdə Leica M8 və Leica M9 buraxıldı.". Daha sonra sıraya Leica M 240 və Leica M Monochrom əlavə edildi.
Ən son model yüksək keyfiyyətli ağ-qara təsvirlər yaradan Bayer filtri olmayan matrislə təchiz edilib. Bütün bu modellər üçün obyektiv montajı məsafəölçən film Leikas — Leica M montajı ilə eynidir . Yüksək qiymətə, onlar küçədə diqqəti cəlb etməyəcək, demək olar ki, səssiz çekim reaksiyası ilə şəkil keyfiyyətini birləşdirir.

 Ultrazooms 
Pseudo-güzgü rəqəmsal kameralar güzgü ilə xarici oxşarlığına görə öz adını aldı və optik mənzərə ilə təchiz olunmadı. Belə bir cihazın elektron vizöründəki təsvir birbaşa matrisdən alınan siqnal ilə formalaşır.
Bu sinifdə birincilər, şüa bölən prizma ilə refleks vizörün sadələşdirilmiş versiyası olan kameralar idi. 2000-ci illərdə bu tip vizördən Olympus E-10 və Olympus E-20 kimi kameralarda istifadə olunurdu. Elektron nişan alma texnologiyalarının təkmilləşdirilməsi gələcəkdə optik vizördən tamamilə imtina etməyə imkan verdi.
Başqa bir ad "ultrazoom" və ya "hiperzoom" 6 × daha yüksəkə çatan sərt şəkildə quraşdırılmış zum obyektivinin böyük böyüdülməsindən irəli gəlir . Yüksək keyfiyyətli optika, stabilləşdirilmiş obyektiv və daha böyük sensor sayəsində çəkiliş keyfiyyəti kompakt kameralardan daha yüksəkdir .
Sensor ölçüləri 1/2.5 Vidicon -dan Micro 4:3 — ə qədər dəyişir . Bir qayda olaraq, onların çoxlu sayda əl rejimləri ilə çevik ekspozisiya parametrləri var ki, fotoqraf istənilən çəkiliş parametrlərini tez seçə bilsin. Güzgüsüz kameraların meydana çıxması ilə onlar və eyni sensor ölçülərinə malik kompakt kameralar tərəfindən tez bir zamanda bazardan çıxarıldılar.

 Kompakt rəqəmsal kameralar 
Primitiv idarəetmə və şəkillərin keyfiyyətinin aşağı olması səbəbindən onu aşağılayıcı şəkildə " rəqəmsal sabun qutusu " adlandırırlar .
Əksər modellərdə böyütmə obyektivi teleskopik dizayna malikdir və istifadə edilmədikdə o, bədənə çəkilərək kameranı cibinizdə daşımağa imkan verir. Standart elektron mənzərəyə əlavə olaraq, belə kameralarda bəzən lensin fokus uzunluğunun dəyişməsi ilə sinxronlaşdırılan optik vizör var. Kompaktlıq üçün kiçik bir matrislə ödəməlisiniz — adətən 1 / 2,5 vidicon düym. Sensorun kiçik fiziki ölçüsü aşağı həssaslıq və yüksək səs-küy səviyyələri deməkdir. Məqbul görüntü keyfiyyətini əldə etmək üçün aqressiv səs-küyün azaldılması tətbiq edilir. Bu tip kameralar adətən əl parametrlərinin olmaması və ya qeyri-kafi çevikliyi ilə seçilir.məruz qalma . Böyütmə obyektivinin böyüdülməsi adətən 3 × və ya 4 × -dən çox deyil , bəzən rəqəmsal böyütmə ilə kompensasiya edilir. Makro çəkiliş imkanları da əziyyət çəkir. Ən ucuz modellər istisna olmaqla, o, böyütmə obyektivinə, eləcə də yaxşı makro imkanlara malikdir : bir çox modellərdə mövzu ölçüsü 30 mm və ya daha kiçikdir.
Son illərdə psevdo-güzgü kameraları kimi bu sinif avadanlıqlar bazar mövqelərini sürətlə itirir, imkanları və daha yığcam kameralı telefonlar ilə əvəz olunur .

 Modul kameralar 
Dəyişdirilə bilən linzaları olan müxtəlif rəqəmsal kameralar, ümumi modulda deklanşör və fotomatris ilə birləşdirilmiş, kamera gövdəsindən çıxarıla və fərqli fokus uzunluqlu obyektivlə bənzəri ilə əvəz edilə bilər. Korpusda vizör, displey, idarəetmə elementləri və batareya var. Bu dizayn ilk dəfə 1996-cı ildə Minolta Dimage V kamerasında istifadə edildi və sonrakı EX 1500 və 3D 1500 modellərində davam etdirildi. 2009-cu ildə eyni prinsip əsasında qurulmuş Ricoh GXR buraxıldı.
Modul prinsip smartoqraflarda işlənib hazırlanmışdır : onların bədənində matrisli obyektiv, bəzən hətta batareyası olan bir flash kart da yığılır, lakin smartfon ekranı kimi istifadə olunan vizör yoxdur . Məlumat ötürülməsi Wi-Fi və ya NFC protokollarından istifadə etməklə həyata keçirilir. Bəzən müstəqil linzalar olaraq adlandırılan smartoqraflar, daşıma qabiliyyətini və şəbəkə imkanlarını qoruyarkən, əksər hallarda daxili kameradan üstündür. 2013-cü ildə ilklərdən biri Sony SmartShot QX seriyasının modul kameraları ortaya çıxdı.

 Daxili kameralar 
İlk kameralı telefonların imkanları məhdud idi, bu, yalnız yaxşı işıqda və olduqca aşağı qətnamə ilə, əksər hallarda VGA standartında çəkiliş aparmağa imkan verirdi . Bununla belə, 2010-cu ilin əvvəlindən kameralı telefonlar güclü inkişaf sürəti əldə edərək, kompakt kameralarla müqayisə edilə bilən qətnaməyə çatdı və hətta bu bazar seqmentini üstələyib. Məsələn, Xiaomi Redmi 4X smartfonunun əsas kamerası 13 meqapiksel təsvir ölçüsünə və yaxşı işığa həssaslığa malikdir. Eyni zamanda, əksər kameralı telefonlar, matrisin miniatür ölçüsünə görə, fokuslanma tələb etməyən sabit fokuslu obyektivlə təchiz edilmişdir. Bununla belə, LG G3 kimi yüksək sürətli lazer avtofokuslu modellər məlumdur .

 Fəaliyyət kameraları və kamera tələləri 
Ekstremal şəraitdə, eləcə də insan müdaxiləsi olmadan həm foto, həm də video çəkmək üçün uyğun rəqəmsal avadanlıq sinfidir.
Belə kameraların dizaynı adətən zərbəyə davamlı sıçramaya davamlı korpusda aparılır ki, bu da əlçatmaz yerlərdə çəkiliş aparmağa imkan verir. Çox vaxt vizör yoxdur, ultra geniş bucaqlı lensin geniş baxış sahəsi ilə əvəzlənir . Məlumatların oxunması Wi-Fi simsiz protokolları vasitəsilə uzaqdan mümkündür. Kamera tələləri, fəaliyyət kameralarından fərqli olaraq, bir neçə aya qədər gözləmə rejimində gecə-gündüz işləyən böyük bir muxtariyyətə malikdir. Görünməz infraqırmızı radiasiyaya həssaslıqla həmişə hazırdır, qaranlıqda hansı obyektlər vurğulanır. Belə kameralarda çəkilişlərə başlamaq ən çox təbii şəraitdə vəhşi heyvanları sabitləyən hərəkət sensoru istifadə edərək həyata keçirilir .

 İşıqlı sahə kameraları 
Yalnız vahid "konseptlər" şəklində mövcud olan kamera qurulmasının eksperimental istiqaməti. Rəqəmsal kameralar, işıqlandırmanın matris üzərində paylanmasını təyin etmək yerinə , işıq keçirməyən kamera içərisində obyektiv tərəfindən yaradılan işıq sahəsi sayəsində bitmiş faylda çəkilişdən sonra şəkli dəqiq fokuslamaq mümkündür. Oxşar üstünlük 16 matris və müxtəlif fokus uzunluqlu linzalarla təchiz edilmiş "Light L16" rəqəmsal kamerasına malikdir. Çəkiliş eyni vaxtda müxtəlif modullar tərəfindən həyata keçirilir və nəticədə alınan təsvirlər proqramlı şəkildə birləşdirilərək 52 meqapikselə qədər təsvir ölçülü fotoşəkillər verilir.

 İstehlakçı təsnifatı 
Reklam və marketinq baxımından rəqəmsal kameralar nəzərdə tutulan tətbiqdən asılı olaraq bir neçə sinifə bölünür. Bazar iştirakçılarının əksəriyyəti kameraları "peşəkar", "istehlakçı" və "giriş səviyyəsi"nə bölür. Bu, ən çox foto avadanlıq istehsalçıları tərəfindən izlənilən və müəyyən bir modelin adını göstərən simvolların sayı olan sadə bir qayda şəklində əks olunur. Ən bahalı peşəkar modellərin adlarında yalnız bir ərəb rəqəmi var , məsələn, " Canon EOS-1D X " və ya " Nikon D5 ". Eyni zamanda, digər nömrələr (məsələn, " Canon EOS 5D Mark III ") inkişaf nömrəsini əks etdirir və çaşqınlığı aradan qaldırmaq üçün Roma simvolları ilə yazılır. Tək rəqəmin dəyəri kameranın nəzərdə tutulan istifadəsini göstərir. Beləliklə, "bir" ən etibarlı peşəkar modelləri ifadə edir, "5" rəqəmi aralıq tam kadr sinfini birləşdirir və "7" azaldılmış ("kəsilmiş") matrislə yarı peşəkar xəttə aiddir. İki və ya daha çox ərəb rəqəminin təyinatı olan modellər istehlakçıdır, məsələn " Canon EOS 50Dvə ya Nikon D500. Peşəkarlardan fərq, daha ucuz materialların istifadəsi və bəzi komponentlərin sadələşdirilməsidir ki, bu da ilk növbədə kameranın etibarlılığına və ilk mümkün qəzadan əvvəl onun maksimum resursuna təsir göstərir.

Eyni zamanda, onlar peşəkar istifadə şəraitində və ya məişət aksesuarı kimi orta gündəlik iş vaxtından başlayırlar. Sonuncu halda, böyük bir resurs və mexaniki güc çox vaxt tələb olunmur. Bəzi hallarda, sadələşdirmələr işin möhürlənməsinə və aqressiv mühitdə işləmənin etibarlılığına aiddir: yağışda, şaxtada və yüksək tozluluqda. Eyni zamanda, istehlakçı avadanlıqlarının texniki parametrləri çox vaxt peşəkar analoqlardan aşağı deyil və bəzi hallarda hətta onları üstələyir, çünki bütün yeni dizayn həlləri ilk növbədə daha gənc modellərdə işlənir. Bəzən istehlakçı dərəcəli SLR kameralar resurs və davamlılığın həlledici rol oynamadığı sahələrdə peşəkar olanlara büdcə alternativi kimi istifadə olunur. Eyni zamanda, peşəkar kameralarla müqayisədə istehlakçı kameraları daha yüngül və yığcamdır. "Yarı-peşəkar rəqəmsal kamera" termini (" prosumer " və ya "prosumer" — İngilis professional və İngilis istehlakçıdan olan İngilis prosumerdən gələn izləmə kağızı) fotojurnalistika və peşəkar fotoqrafiya üçün nəzərdə tutulmayan ucuz SLR və güzgüsüz kameralara münasibətdə də istifadə olunur, lakin tam nəzarət və funksionallıq var. "Başlanğıc səviyyəli kamera" termini ən sadələşdirilmiş SLR kameralara və əsasən psevdo-refleks və ya kompakt kameralara münasibətdə istifadə olunur. Bu halda, model adı adətən " Nikon D5000 " kimi 4 ərəb rəqəmindən ibarətdir .

 Həmçinin bax 
 Rəqəmsal fotoqrafiya
 Raw (şəkil formatı)

 İstinadlar 

 Xarici keçidlər 

Kateqoriya:ABŞ ixtiraları