Ölümdən sonra edam

Ölümdən sonra edam — artıq vəfat etmiş və dəfn olunmuş şəxsin edam cəzası kimi mutilyasiya proseduru. Bu, cəsədin eksqumasiyası və ritual "edamı" ilə əlaqələndirilir. Bu akt bəzən mərhumun dirilməsi ehtimalına maneə kimi, bəzən məğlub olmuş düşmənin cəsədini ələ salmaq, bəzi hallarda isə cinayətkarın artıq öldüyü halda cəzanın "gecikmiş" formada icrası kimi tətbiq olunurdu.

Bəzi xristianlar hesab edirdilər ki, qiyamət günü ölülərin dirilməsi üçün cəsədin bütövlükdə şərqə – tarnıya tərəf baxaraq dəfn edilməsi lazımdır.Barbara Yorke (2006), The Conversion of Britain  Pearson Education, , . p. 215Fiona Haslam (1996), From Hogarth to Rowlandson: Medicine in Art in Eighteenth-century Britain, Liverpool University Press, ,  p. 280 (Thomas Rowlandson, "The Resurrection or an Internal View of the Museum in W-D M-LL street on the last day ) ", 1782) Əgər bədənin parçalanması bütöv bir cəsədin dirilməsi ehtimalını dayandırırdısa, ölümdən sonra edam cinayətkarı cəzalandırmağın effektiv bir yolu hesab edilirdi.Mary Abbott (1996). Life Cycles in England, 1560–1720: Cradle to Grave, Routledge, , 9780415108423. p. 33

 İstinadlar 

 Əlavə ədəbiyyat 
 Henderson, Thomas Finlayson (1897). "Ruthven, John" . In Lee, Sidney (ed.). Dictionary of National Biography. Vol. 50. London: Smith, Elder & Co. pp. 15–20.
 Juhala, Amy L. (2004). "Ruthven, John, third earl of Gowrie (1577/8–1600)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/24371.

Kateqoriya:Dəfn mərasimləri
Kateqoriya:Edam cəzası