Mənfəət

Mənfəət — məcmu gəlirlə (buna əmtəə və xidmətlərin satışından əldə edilən gəlirlər, alınan cərimələr və kompensasiyalar, faiz gəlirləri və s. daxildir) ilə bu malların və xidmətlərin istehsalı və ya alınması, saxlanması, daşınması, marketinqi xərcləri arasında müsbət fərq. Mənfəət = Gəlir − Xərclər (pul ifadəsində). Nəticə mənfi olarsa, itki adlanır.

 Tərifi 
"Mənfəət" anlayışı birmənalı deyil və adətən fərqlənir:

 Mühasibat mənfəəti — mühasibat uçotu üçün qəbul edilmiş gəlirin məbləği ilə xərclər (xərclər) hesab edilənlər arasındakı fərq; eyni şərtlərdə mühasibat mənfəəti mühasibat uçotu standartlarından asılıdır (məsələn, MHBS, RAS). Rus iqtisadçısı Yaroslav Sokolov mənfəəti “hesabat dövrünün sonu və əvvəlində müəssisənin əmlak vəziyyəti arasındakı fərq” hesab edirdiОчерки по истории бухгалтерского учёта / Я. В. Соколов. — М. : Финансы и статистика, 1991. — 397,[2] с. : портр.; 21 см; ISBN 5-279-00546-0 .
 İqtisadi (xalis) mənfəət — daha qeyri-rəsmi göstərici — bütün xərclər çıxıldıqdan sonra ümumi gəlirin qalığıdır, mühasibat mənfəəti ilə əlavə xərclər arasındakı fərq, məsələn: maya dəyərinə daxil edilməyən sahibkarın ödənilməmiş şəxsi xərcləri, bəzən hətta "itirilmiş mənfəət" ”, korrupsiya şəraitində olan məmurların “stimullarının » dəyəri, işçilərə əlavə mükafatlar və s. Təsərrüfat təcrübəsində sahibkarlıq və işgüzar biznes fəaliyyətini davam etdirmək üçün əsas mənbə iqtisadi mənfəət sayılır.Ümumi (balans, cəmi) mənfəət və xalis mənfəət — vergilər və ümumi mənfəətdən ayırmalar ödəndikdən sonra qalanlar hesablanır.

İngilis ənənəsində "mənfəət" anlayışı müxtəlif terminlərə uyğun ola bilər — profit, gain, return.

 Mənfəət mənbəyi haqqında obyektiv nəzəriyyələr 
Obyektiv nəzəriyyələr mənfəətin mənşəyini bu və ya digər şəkildə rəqabət tarazlığının pozulması ilə bağlı olan bəzi xarici səbəblərlə izah edir.

 Konyunktur nəzəriyyələri 
Bazar tarazlığında firmanın bütün gəliri onların marjinal məhsuluna görə müxtəlif amillər arasında bölüşdürülür. Heç bir mənfəət və ya zərər yoxdur. Əgər bəzi xarici səbəblər nəticəsində bazarda vəziyyət dəyişibsə (məsələn, məşhur adamların təsadüfən qeyd etməsi nəticəsində məhsula tələbat artıbsa), bu həm qiymətin, həm də gəlirin dəyişməsinə səbəb olacaq. . Bununla belə, istehsal amillərinin qiymətləri dəyişməmiş, onların məhsuldarlığı da dəyişməz qalmışdır. Beləliklə, faktorların sahiblərinə əvvəlkindən artıq gəlir ödəmək üçün heç bir əsas yoxdur. Nəticə etibarı ilə firma heç bir faktorla miras qalmayan müəyyən hissəyə malikdir. Bu, şirkətin mənfəət və ya zərəridir.

 İnhisar 
Mənfəətin görünməsinin izahlarından biri rəqabətin qeyri-kamilliyinə istinadlarla bağlıdır. Mənfəət tam inhisara qədər qiymət elementlərinin diktə etdiyi bazarda hökmranlıq səbəbindən rəqabət tarazlığının pozulması nəticəsində firma tərəfindən əldə edilir.

 Kapital 
XVIII-XIX əsrlərdə yayılmışdır. əmək haqqı və icarə ilə birlikdə ümumi gəlirin üçüncü komponenti kimi “kapitalın gəlirliliyi”nin şərhi var idi. O dövrün iqtisadçıları açıq və gizli xərcləri ayırd etmirdilər və mənfəəti kapitalistin xərclərin ödənilməsindən sonra əldə etdiyi izafi hesab edirdilər. Adam Smit (1723-1790), Mill Con Stüart (1790-1864) və Nassau Vilyam Senior (1806-1873) "kapitalın gəlirliliyini" qoyulmuş kapitalın faizinə - cari istehlak üçün öz kapitalının xərclənməsindən "çəkinməyin mükafatına" böldülər; və sahibkarlıq gəlirləri, müəssisənin idarə edilməsinə görə haqlar və müəyyən biznes riskləri üzrə.

 İstinadlar 

 Ədəbiyyat 




Kateqoriya:İdarəetmə uçotu
Kateqoriya:Mənfəət
Kateqoriya:Mühasibat uçotu