Yekaterina de Valua-Kurtene

II Yekaterina, həmçinin Valoalı Yekaterina və ya Tarantolu Yekaterina (; ) — 1307–1346-cı illərdə Konstantinopolun Latın İmperatriçası, baxmayaraq ki, o, sürgündə yaşamış və Yunanıstanda yalnız Səlibçi Dövlətləri üzərində səlahiyyət sahibi idi. O, Axey və Tarantonun şahzadəsi, həmçinin 1332–1341-ci illərdə Axey regenti və 1341–1346-cı illərdə Kefaliniya qubernatoru idi.

 Həyatı 
O, 1303-cü ildə, aprelin 15-dən bir qədər əvvəl, Valua qrafı Karlın və I Yekaterinanın böyük qızı olaraq anadan olub.

Şəhərin 1261-ci ildə Nikeya İmperiyası tərəfindən tutulmasına baxmayaraq, anası Yunanıstandakı latın dövlətləri tərəfindən Konstantinopol Latın İmperatorluğunun İmperatriçası kimi tanınıb. Yekaterina 11 oktyabr 1307-ci ildə imperatriça kimi iddialarını miras aldı və 1325-ci ildə atasının ölümünə qədər onun imperiyaya iddialarını idarə edən atasının himayəsində qaldı.

15 aprel 1303-cü ildə körpə ikən edilən Burqundiyalı Hyu ilə erkən nişandan 1312-ci ildə imtina edildi.

 Neapol 
1313-cü ilin iyulunda Yekaterina Neapol Kralı Robertin kiçik qardaşı olan Albaniya Kralı və Axey şahzadəsi Taranto Kralı I Filipplə evləndi. O, ərini İmperator (II Filipp) kimi tanıdı və 23 dekabr 1332-ci ildə ölümündən sonra imperiyaya iddiasını saxladı. Sağ qalan ən böyük oğlu Robert 1331-ci ildə onun yerinə Taranto şahzadəsi oldu. Bununla da Yekaterina Neapoldakı məhkəmədə nüfuz sahibi oldu.

Onun məhkəməsi Kral Robertin və onun dindar arvadı Mayorkalı Sançanın dindar sarayından daha dünyəvi idi. Qardaşı qızı Neapollu I İoannanın hakimiyyəti dövründə o, İoannanın kiçik bacısı Kalabriyalı Mariya ilə Durattso hersoqu Karlla evlənməsinə qarşı çıxırdı. Bunun səbəbi, Mariyanın Neapol taxtının varisi, Durattsoluların isə öz ailəsinə rəqib olması idi. Ona və ailəsinə kral xəzinəsindən nağd pulla kompensasiya verildi.

 Axey 
1333-cü ildə onun oğlu Robert əmisi Qravinalı İoann ilə razılaşma yolu ilə Axey Knyazlığını aldı. Bununla belə, on üç yaşlı oğlan tək padşahlıq etmək üçün çox gənc hesab edildi və anası ömrünün sonuna qədər onun həmkarı oldu. 1338-ci ilin yayında Yekaterina donanma topladı və bütün ailəsini Axeyə apardı və burada onun hökumətində fəal iştirak etdi. O, epirli II Nikifor Orsiniyə sığındı və Bizans İmperatoru III Andronik Palaioloqa qarşı öz torpağında özünü müdafiə etmək cəhdində onu dəstəklədi.

 Son illəri 
Robert 1341-ci ildə yetkinlik yaşına çatanda onun Axeydə olması artıq lazım deyildi. O, Kefaliniya qubernatoru oldu və həyatının son beş ilini bu məsuliyyətdə keçirdi. İoannanın əri, Macarıstanlı Endryu öldürüldükdən sonra, Tarantolu İoanna əmisi oğlu ilə evləndi. Yekaterina kiçik oğlu Tarantolu Lüdoviki böyük oğlu Robertə qarşı dəstəklədi. O, Müdrik Robertin oğlu Artualı Karl və onun oğlu Bertranda sığınacaq verdi, onların hər ikisi də ortaqlıqda şübhəli bilinirlər. Onlardan imtina etməyi tələb etdikdə, o, imtina etdi və günahkar olsalar, özünü cəzalandıracağını bildirdi.

O, 1346-cı ilin oktyabrında Neapolda vəfat etdi. Kraliça İoanna onun dəfn mərasimini San-Domeniko Kilsəsində təşkil etdi.

 Övladları 
Tarantolu I Filippdən II Yekaterinanın dörd övladı var idi:
 Marqaret (təxminən 1325–1380), Andria hersoqu Bolu Fransisk ilə evləndi. Fransisk tərəfindən, o, Axey şahzadəsi və Konstantinopolun İmperatriçası təyin olundu və Jak de Bonun anasıdır.
 Robert (1326–1364), Taranto şahzadəsi, Konstantinopolun İmperatoru (II Robert olaraq)
 Lüdovik (1327/28–1362), Taranto şahzadəsi və həyat yoldaşının hüququ ilə Neapol Kralı
 II Filipp (1329–1374), Taranto və Axey şahzadəsi, Konstantinopolun İmperatoru (III Filipp olaraq)

 İstinadlar