Keşiş qızı

Keşiş qızı — ingilis yazıçı Corc Oruellin 1935-ci ildə yazdığı romandır. Bu, keşişin titulu qızı Dorothy Hare'nin hekayəsindən bəhs edir, onun amneziya tutması ilə həyatı alt-üst olur. Bu, Oruellin ən rəsmi eksperimental romanıdır, tamamilə dramatik formada yazılmış bir fəsildən ibarətdir, lakin o, heç vaxt bununla kifayətlənməyib və ölümündən sonra onun yenidən çap edilməməsi barədə göstərişlər verib. Bu göstərişlərə baxmayaraq, Orwell ölümündən sonra "varislərimə bir neçə funt qazandıra biləcək hər hansı kitabın" ucuz nəşrlərinin çapına razılıq verdi.
 Fon 
Oruell 1929-cu ilin dekabrında Parisdən qayıtdıqdan sonra növbəti beş il ərzində Southwolddakı valideynlərinin evindən istifadə etdi.  Southwold şərq Suffolk sahilində kiçik bir əyalət şəhəridir.  Ailə yerli icmada yaxşı qurulmuşdu və bir çox yerli insanlarla tanış oldu.  Onun bacısı Avril şəhərdə çayxana işlədirdi.  Sent Feliks Məktəbində idman zalı müəllimi və bir din xadiminin qızı olan Brenda Salkeld onun evlilik təklifini rədd etsə də, uzun illər onun işi ilə bağlı dost və daimi müxbir olaraq qalmalı idi.

Rana Balaj Oruelldən repetitorluq edirdi, Orwell isə Southwold-da yazılar yazırdı və Londonda və onun ətrafında bir serseri kimi gizli ekspedisiyalarını davam etdirirdi.  1931-ci ilin avqust və sentyabr aylarında o, Kentdə adi bir Şərq End ənənəsi olan şerbetçiotu toplamaq üçün iki ay təsadüfi işdə keçirdi.  Bu müddət ərzində o, digər toplayanlar kimi bir daxmada yaşayırdı və "Zəncəfil" və "Deafie"nin təsvir olunduğu jurnal saxlayırdı.  Bu jurnalın çox hissəsi "Ruhani qızı" kitabında öz yolunu tapdı.

1932-ci ilin əvvəlində Oruell Qərbi Londonun Hayes şəhərindəki istehsalat sahəsində kiçik bir özəl məktəbdə müəllimlik işinə başladı.  Bu məktəb yerli qrammofon fabrikinin müdirinə məxsus idi və yerli tacirlər və dükançıların oğulları olan cəmi 20 oğlandan ibarət idi. Orwell yerli kuratla dost oldu və yerli kilsə ilə məşğul oldu.  Dörd məktəb dövründən sonra o, Londonun şimal-qərb kənarındakı Middlesex şəhərətrafı Uxbridgedə 200 şagirdi olan daha böyük məktəbə köçdü.  Ancaq bir müddətdən sonra o, pnevmoniya ilə xəstəxanaya yerləşdirildi və 1934-cü ilin yanvarında sağalmaq üçün Southwold'a qayıtdı.  Bir daha müəllimliyə qayıtmadı.

Oruell 1934-cü il yanvarın ortalarında “Ruhinin qızı” əsərini yazmağa başladı və onu 3 oktyabr 1934-cü ildə bitirdi. Əsəri agenti Leonard Mura göndərdikdən sonra o, Hampsteaddakı kitab mağazasında part-time işləmək üçün Southwold-u tərk etdi.  Böhtan qorxusundan son dəqiqələrdə edilən müxtəlif dəyişikliklərdən sonra Qollanc 11 mart 1935-ci ildə “Ruhinin qızı” kitabını nəşr etdi.

 Personajlar 
●Dorothy Hare – iyirmi yaşının sonlarında (əvvəlcə 28) əyirici, öz həyatını idarə etmək qabiliyyətinə malik deyil və hər vəziyyətdə tələyə düşmüş qurban kimi başa çatır. O, ardıcıl olaraq ev üçün atasından, yaşamaq və istiqamətləndirmək üçün müvəqqəti yoldaşdan (Nobbi), hop tarlalarında yemək toplayan yoldaşlarından, iş tapmaq üçün atasının əmisi oğlundan, məktəbi görünən xanım Krividən asılıdır. ona mövcud olan yeganə işi təklif etmək və nəhayət, cənab Warburton-a onu evə gətirmək.

●Keşiş Çarlz Hare – Dorotinin atası, o, mənəviyyat və xeyriyyəçiliyi yalnız formal olaraq mövcud olan eqoist bir ruhanidir. O, biznesmenlərin və fəhlə sinfinin ondan aşağı olduğuna inanır və onlara maaş verməkdən imtina edir. Onun səhmlərində azalmaqda olsa da, pulu var və nəhəng borcları var.

●Cənab Uorburton – qırxıncı yaşlarında asan və mehriban bir bakalavr. Onun ispan məşuqəsi Doloresdən üç qeyri-qanuni övladı var (bunları "pislər" adlandırır). O, çox əxlaqsız görünür.

●Xanım Evelina Semprill – Knype Hill-in bəd niyyətli dedi-qoduçusu, o, böhtana görə məhkəməyə verildiyi zaman rüsumunu alır.

●Nobby – dilənçilik, təsadüfi iş və xırda cinayətlə yaşayan avara. Nəhayət, hop tarlalarında işləyərkən oğurluğa görə həbs edilir.

●Ser Thomas Hare, "yaxşı ürəkli, gülən başlı" baronet - karikatura Wodehousian aristokratı.

●Xanım Krivi - kiçik bir məktəbin orta sahibkarı - o, yumruqlarını sıxır və başqalarının hesabına kiçik qələbələrdən həzz alır.

 Əsas Mövzular 
Doroti çox işləmək üçün iqtisadi cəhətdən sıxılır. Onun aşağı qazancı, bütün hallarda onun qaçmasını və asılı vəziyyətini davam etdirmək funksiyasını məhdudlaşdırır. Oruell hər bir şəraitdə bağlı qulluğu qoruyan sistematik qüvvələrin şəklini çəkir. O, müəyyən qurumları tənqid etmək üçün Dorotinin uydurma cəhdlərindən istifadə edir. Şerbetçiotu məhsulu vəziyyətində, Orwell mövsüm irəlilədikcə maaşların sistematik olaraq aşağı salınma üsulunu və maaşların niyə bu qədər aşağı olduğunu tənqid edir. O, əl işçisinin həyatını təsvir edirVəziyyəti şübhə altına almaq potensialını birtəhər aradan qaldıran daimi tükənmə vəziyyətinə qədər. Oruell eyni zamanda uzun, monoton bir iş günündən əldə edilən qəribə eyforik xoşbəxtlik hissini də çəkir. Gələn il geri qayıtmayacağına söz verən, amma birtəhər çətinliyini unudub, mövsümdənkənar vaxtlarda yalnız müsbət tərəflərini xatırlayan və istər-istəməz geri qayıdan mövsümi işçinin münasibətini təsvir edir.

Oruellin dövründə İngiltərədəki özəl məktəb sisteminə gəldikdə, o, kapitalist maraqların məktəb sistemini necə yararsız və absurd etdiyinə dair iki səhifəlik tənqidi çıxış edir. Onun kommersiya imperativinə hücumu xanım Creevy-nin əsas diqqət mərkəzində çatdırılır: "Mənim ardınca getdiyim ödənişlərdir" deyir, "uşaqların zehnini inkişaf etdirmir". Bu, onun “yaxşı ödəyicilərin” uşaqlarına açıq-aşkar rəğbətində və “pis ödəyənlərin” uşaqlarına qarşı tam hörmətsizliyində özünü göstərir: o, “yaxşı ödəyicilərin” uşaqları üçün daha yaxşı ət kəsimini idarə edir, daha yağlı tikələrə qənaət edir. "orta ödəyicilər" və "pis ödəyənlər" uşaqları məktəb otağında qəhvəyi çanta nahar yeməyini qınayaraq,

Roman həm də dinin və xeyriyyəçiliyin rolunu araşdırır. Doroti roman boyu onun dini inanclarını sorğulayaraq belə nəticəyə gəlir ki, “imanın mümkün əvəzi yoxdur; həyatın özü üçün kafi olan bütpərəst qəbulu yoxdur; panteist şənliklər, parlaq utopiyaların görüntüləri ilə “tərəqqi” psevdo-dini yoxdur. poladdan və betondan qarışqa yığınları. Ya hər şeydi, ya heç nə. Ya yer üzündəki həyat daha böyük və daha davamlı bir şeyə hazırlıqdır, ya da mənasız, qaranlıq və qorxuncdur." Riçard Smyer üçün roman İngiltərənin müasirlikdəki "mənəvi quruluğunu" və Dorotinin "əsl xristianlıq ilə pula pərəstiş edən cəmiyyət arasındakı uçurum haqqında" məlumatlılığını təmsil edir, yalnız bir əmrə əməl olunur: "

 İstinadlar