Artıq adamın gündəliyi

Artıq adamın gündəliyi  () — rus yazıçısı İvan Turgenevin 1850-ci ildə yazdığı novelladır. Cəmi 31 yaşı olsa da, naməlum xəstəlikdən dünyasını dəyişən və həyatında baş verən hadisələri danışarkən ömrünə sayılı günlər qalan Tçulkaturin adlı şəxs tərəfindən gündəlik şəklində birinci şəxs tərəfindən yazılmışdır. Hekayə rus ədəbi anlayışının arxetipinə çevrildi. İlk dəfə 1850-ci ildə " Oteçestvennıe Zapiski " də çap olunub.

 Hekayə haqqında 

Turgenev hekayə üzərində işi 1850-ci ildə Parisdə tamamladı. "Gündəlik" və yazıçının yaradıcılığında “əlavə adam” mövzusuna başlayır. Müəllif bundan əvvəl də müraciət etmişdi, lakin əvvəlki əsərlər istehza və polemikaya bürünmüşdüsə, “Gündəlik”in əsasını daha obyektiv və dərin psixoloji təhlil təşkil edir. Yazıçı xüsusilə xarakterin hərtərəfli təsviri problemi ilə maraqlanır, Turgenevin psixologizmi burada yerləşir, amma romantik deyil, real əsasda. Müəllifin özü də “Gündəlik”i uğurlu əsər hesab edirdi. Bu hekayədə Turgenev bu tip insanlara izahat vermir, dərin ideoloji və sosial əlaqələri və münasibətləri ortaya qoymur. Ancaq burada simptomlar artıq göstərilib, lakin müalicənin səbəbləri və üsulları hələ də aydın deyil. "Gündəlik" müəllifi Çulkaturinə "əlavə insan" xüsusiyyətləri bəxş edilmişdir, lakin o, hələ də ətrafındakılar üzərində həm Turgenevin, həm də 19-cu əsr ədəbiyyatının digər nümayəndələrinin qeyd edəcəyi intellektual və əxlaqi üstünlüyə malik deyil onun digər əsərləri.

 Məzmun 

Çulkaturin ölmək üzrə olduğunu biləndən sonra gündəliyinə qeydlər etmək qərarına gəlib. Boş həyatınızdan danışacaq kimsə yoxdur, sadəcə özünüzə xatırlada bilərsiniz. Çulkaturinin valideynləri zəngin insanlar idi, lakin atası qumarda hər şeyini itirdi. Ana ailə problemlərinə dözdü. Atasının ölümündən sonra ailə Moskvaya köçdü. Orada qəhrəman özünü belə adlandırmağı xoşladığı kimi bu dünyada yoxsul bir məmur, artıq bir insan həyatı yaşayır. Bunu onun həyatından bir epizod aydın şəkildə təsdiqləyir, Çulkaturin yarım il O. mahalında olarkən məmur Ozhoginin qızı Elizabetə aşiq olur. Qız cavab vermədi. Bir müddət sonra şəhərdə Lizanın qəlbini fəth edən qonaq şahzadə N. peyda oldu. Simpatiya qarşılıqlı idi, bu da Çulkaturində görünməmiş qısqanclıq və ümidsizliyə səbəb oldu. Baş qəhrəman emosiyalarını gizlətdi: o, gülümsədi və heç nə olmamış kimi hamı ilə danışdı. Yay günlərinin birində rayon rəhbəri Ojoqovlar, şahzadə və qəhrəmanın özünün olduğu bir toy təşkil etdi. Toyda hər şey şahzadənin ətrafında fırlanırdı. Çulkaturin bu vəziyyətdən incidi və şahzadəni bir başlanğıc adlandıraraq təhqir etdi. Çulkaturinin şahzadəni yüngülcə yaraladığı kişilər arasında duel baş verdi. Və o, havaya atəş açıb, bu da rəqibi daha da aşağıladı. Şahzadə Lizaya heç bir təklif etmədən şəhəri tərk etdi, lakin o, bu hadisəyə mətanətlə dözdü. Qız Bizmenkova etiraf etdi ki, xoşbəxtdir, həyatında qarşılıqlı sevgi var və o, sadəcə olaraq Çulkaturinə nifrət edirdi. Tezliklə Elizabet Bizmenkovla evləndi. Cavab ver, mən əlavə adamam? qəhrəmanı özündən soruşur. İndi isə o, boş bir yazıq kiçik evdə tək ölür. Əlvida həyat! Əlvida, Elizaveta Kirillovna! Hekayə həyat üçün mübarizə aparmağa, ruhdan düşməməyə və hadisələrin “axışına” getməməyə dəyər olduğunu öyrədir, xoşbəxtliyi üçün mübarizə aparmaq istəməyənlərin başına gələnləri göstərir.

 Kitab haqqında rəylər 

Senzorlar hekayədə kamuflyaj edilmiş siyasi məna təxmin edirdilər, ona görə də nəşrin ilkin mərhələsində müəllif bir sıra çətinliklərlə üzləşdi. Hekayənin bəzi eyhamları dolayısı ilə Turgenevin I Nikolayın dövrünün reallığını tənqid etdiyini, imperatorun "dekembristizm" fəlsəfi konsepsiyasının daşıyıcılarını sərt şəkildə  repressiya etməsindən narazılığını göstərdiyini göstərə bilər. Bir çox müasirlər hesab edirdilər ki, bir çox cəhətdən müəllifin xarakterinin bioqrafik əlamətləri “artıq adam” Çulkaturinin obrazında əks olunur; xüsusilə,  İ.S. Turgenevin daimi müxbiri Yevgeni Mixayloviç Feoktistov (nüfuzlu senzor və "Russkaya nitq" jurnalının redaktoru) qeyd etdi: "Çulkaturin şəhərinin hiylələrinin arxasında siz özünüz daim görünürsən. " Aleksandr Vasilyeviç Drujininin timsalında liberal tənqid əvvəlcə hekayənin "qorxulu" başlanğıcına qarşı çıxdı. Drujinin “Sovremennik”də qeyd edirdi ki, psixoloji hekayədə satirik element üstünlük təşkil etməməlidir və bu, belles-lettres prinsiplərinə ziddir. Lakin sonradan Drujinin “Əlavə adamın gündəliyi”nə münasibətini dəyişdi. Turgenevin "Nağıllar və hekayələr" toplusunu (1856) tənqidi təhlilində Drujinin Turgenevin epistolyar hekayənin qəhrəmanı obrazını necə təqdim etməsindən müsbət danışdı: "Xəstə və darıxdırıcı Çulkaturin onun növünə aid olan bir tipdir. kiçik amma gözəl. O, doğrudan da lüzumsuz insandır, o lüzumsuz insanlardandır ki, onsuz heç bir gənc cəmiyyət yoxdur. Apollon Aleksandroviç Qriqoryev “Gündəlik”i “mənəvi anın ağrı-acısının dərin, səmimi etirafı” adlandıraraq, bədii ifadənin dərinliyini, hekayənin ideya-tematik əhəmiyyətini yüksək qiymətləndirir. "Asan oxumaq üçün" (1857) toplusunda L. N. Tolstoyun "Markaçı qeydləri" ilə birlikdə hekayəni xüsusi qeyd edənlərdən biri Nikolay Qavriloviç Çernışevski idi.

 İstinadlar