Yeni roman

"Yeni roman" () — Fransa nəsrində 1940-cı illərin sonundan 1960-cı illərin əvvəllərinə qədər inkişaf etmiş, Fransa ədəbiyyatının əsas ənənələrindən sayılan Balzak tipli romanı, sosial-tənqidi, qollu süjetli və çoxlu personajlarla öz əsərlərinə qarşı qoyan ədəbi cərəyanın adı. Bu cərəyan üçün "antiroman" terminindən də istifadə olunur.

Emil Enrio bu termini 22 may 1957-ci ildə "Le Monde" qəzetindəki məqaləsində istifadə etmişdir. Flober, Kafka, Virciniya Vulfun əsərləri, Alber Kamyunun "Taun" və Sartrın "Ürəkbulanma" əsəri "yeni romançılar" tərəfindən Balzakın üslubunun əleyhinə yazılmışdı. Bu istiqamətin müəllifləri bir insanın həyatının müxtəlif anlarında və xarici dünyanın obyektlərində psixi vəziyyətlərinin təsvirinə müraciət edirdilər. Onların məqsədi "mövcudluq substansiyası"nın qərəzsiz rekreasiyası idi.

Kamyu və Sartr "yeni roman"çıları dəstəkləyirdilər, Sartr onları səciyyələndirmək üçün "antiroman" terminindən istifadə edirdi.

 İstinadlar 

 Əlavə dəbiyyat 
 Саррот Н. Эра подозрения // Писатели Франции о литературе. М.: Прогресс, 1978
 Зонина Л. Тропы времени: Заметки об исканиях французских романистов (60—70 гг.). М., 1984
 Зверев А. М. «Новый роман» // Литературная энциклопедия терминов и понятий. М.: Интелвак, 2001, с. 665—666

 Xarici keçidlər 
 Маруся Климова. Интервью с Натали Саррот 
 Le nouveau roman 
 Nouveau roman 
 Ouvrages et articles portant sur le Nouveau Roman (библиография) 

Kateqoriya:Fransa ədəbiyyatı
Kateqoriya:Ədəbi cərəyanlar