Klientela

Klientela () — Qədim Romada sosial asılılığın bir forması: patronlar və müştərilər arasında qarşılıqlı hüquqi, sosial və iqtisadi öhdəliklər. Bu, qəbilə sisteminin parçalanması dövrünə gedib çıxır.

 Eramızdan əvvəl 509-cu ilə qədər 
Patronaj-müştəri münasibətləri Roma cəmiyyətində plebeylərin yaranmasından çox əvvəl yaranmışdır. İlkin olaraq, onlar sosial-iqtisadi differensiasiya nəticəsində Romanus populusunun kütləsi daxilində yaranmış və böyük bir asılı müştərilər sinfinin yaranmasına səbəb olmuşdur. Qeyd etmək lazımdır ki, erkən, hələ krallıq olan Romada populus Romanus və quirites anlayışları bir-birindən fərqlənmir, patrisi anlayışı başqa məna daşıyır, cives (vətəndaşlar) anlayışı isə istifadəyə verilmir. Əhalinin hüquqi statusunda heç bir fərq yox idi və Roma özü immiqrantları həvəslə cəlb etdi, onlara bərabər hüquqlar verdi, gənc icmasının sayının və müdafiəsinin artırılmasında maraqlı idi.

Son üç Roma padşahının (e.ə. 616–510), bir sıra mühüm islahatlar aparan etruskların fəal fəaliyyəti ilə əlaqədar vəziyyət bir qədər dəyişdi, xüsusən: üç tayfa milli əsasda təşkil edildi — Ramna (Latın), Titius (Sabinlər), Luceres (Etrusklar); hər qəbilə 10 kuriya, hər kuriya isə 10 nəsildən ibarət idi; klanlardan ayrılmış ayrı-ayrı ailələr, həmçinin "artıq" klanlar və digər əhali (könüllü və ya məcburi köçkünlər) artıq avtomatik olaraq bu 300 klanın tərkibinə daxil edilmirdi. Lakin ola bilsin ki, belə bir sistem öz fərdi təzahürlərində əvvəlki seçilmiş padşahlar dövründə formalaşa bilərdi. İndi yalnız bu 300 qəbilə patrisilər — populus Romanus — quritlər hesab olunurdu, qalanları plebeylər oldu və əgər birincilər bütün hüquqlara malik olsaydılar, o zaman dövlət qarşısında öhdəliklər hamı tərəfindən eyni dərəcədə ödənilməli idi, bu, müştəri sinfinin yeni doldurulması mənbəyi idi. azad edilmişlərlə birlikdə meydana çıxdı. Bu mövqe etrusk padşahlarının ikincisi Servi Tullius tərəfindən bir qədər hamarlandı, milli tayfaları aradan qaldıraraq dörd ərazi təsis etdi, plebeyləri onların tərkibinə daxil etdi, eyni zamanda bu şəkildə yeni birləşən Romanın bütün populusunu mülkiyyətə böldü. hüquq və vəzifələrinin bir hissəsinin təsnifatı ilə siniflər.

 Eramızdan əvvəl 509-cu ildən sonra 
Eyni zamanda, respublikanın vətəndaş müharibələri dövründə (e.ə. 133–31/27) siyasi mübarizənin taktikası və praktikası tədricən dəyişir, sonra isə Prinsipat dövründə ənənəvi mübarizə tamamilə yox olur. Bu dövrlərdə müştəri varlı himayədarları üçün fərqli prestij xarakteri alır, onlar indi bir-biri ilə həm köhnə, həm sayca, həm də yeni şəkildə — müştərilərinin keyfiyyətlərinə görə rəqabət aparırlar. İstedadlı, lakin kasıb fərdlər olan müştərilər öz vəziyyətlərini yaxşılaşdıra bilərdilər, üstəlik, Roma vətəndaşlığı olmayan insanlar onu əldə etmək və ya sadəcə Roma cəmiyyətində ən azı müəyyən bir status qazanmaq ümidi ilə belə himayədarlığa müraciət etmək məcburiyyətində qaldılar. Bununla belə, Romadakı müştərilərin ümumi sayı artıq əvvəllər müşahidə edilənlərə yaxın deyildi. Beləliklə, bir növ müştəri sənətkarlar və onların himayədarları, himayədarları arasındakı münasibət idi. Diqqətəlayiq nümunə, tez-tez himayədarları tərəfindən subsidiya alan satirik şair Martialdır.

 Nəticə 
Əslində, Roma Respublikası dövründə müştərilər xüsusi əhəmiyyət kəsb edirdi və müştəri öhdəlikləri çox vaxt miras qalırdı. Ənənəvi olaraq, müştərilər Foruma öz himayədarını müşayiət edir, seçkilərdə onu dəstəkləyir və onun rəhbərliyi altında müharibədə xidmət edirdilər. Eyni zamanda, patron məhkəmə çəkişmələri zamanı müştərilərini qorumaq və ya onların himayəsində olan ailə üzvlərini ödəmək, onların minimum yaşayış ehtiyaclarını təmin etmək, habelə müştərilər, zəruri hallarda, ona maddi dəstək verməyə borclu idi. Müştərilər himayədarın ailəsinə qəbul edilmiş və onun soyadını daşımış, himayədarının adı ilə keçirilən ümumi bayramlarda iştirak etmiş, müştəriləri ailə qəbiristanlığında dəfn etmişlər. Dionysiusa görə, müştərilər əkinçilər, çobanlar, sənətkarlar idi. Torpağı himayədardan aldılar, o, güman edildiyi kimi, bunun üçün ailənin torpaq fondundan istifadə etdi və həm də ager publicusdan kredit götürə bildi. Müştərilərin torpaqdan hansı şəraitdə istifadə etməsi təkcə çar dövrünə deyil, respublikanın sonrakı dövrünə də məlum deyil. Bəzi alimlər müştəriləri qul, digərləri isə patriarxal qul hesab edirlər. Rus tarixçilərinin fikrincə, hələ də mübahisəsiz olan bir şey var ki, çar dövründə müştərilər qul hesab edilməyən, şəxsən asılı olan insanların irsi mülkünə çevrilməyə başladılar.

 İstinadlar 

 Ədəbiyyat