Parçalanma (çoxalma)

Parçalanma (çoxalma) — Çoxhüceyrəli və ya səbəst orqanizmlərində parçalanma, bir orqanizmin fraqmentlərə bölündüyü qeyri-cinsi çoxalma və ya klonlaşmanın bir formasıdır. Bu fraqmentlərin hər biri orijinal orqanizmin klonları olan yetkin, tam yetkin fərdlərə çevrilir.

Orqanizm tökülmək və ya asanlıqla parçalanmaq üçün xüsusi orqanlar və ya zonalar inkişaf etdirə bilər. Əgər parçalanma orqanizmin əvvəlcədən hazırlanması olmadan baş verərsə, onun çoxalma funksiyasını yerinə yetirməsi üçün hər iki fraqment tam orqanizmi bərpa edə bilməlidirRood, S.B., Kalischuk, M.L., and Braatne, J.H. 2003. Branch propagation, not cladoptosis, permits dispersive, clonal reproduction of riparian cottonwoods. Forest Ecology and Management 186: 227–242.   .

Çoxalma üsulu olaraq parçalanma filamentli siyanobakteriyalar, qəliblər,  süngərlər, acoel yastı qurdlar, bəzi annelid qurdlar və dəniz ulduzları kimi orqanizmlərdə görülür.

 Müxtəlif orqanizmlərdə parçalanma 
Göbələklər krallığının bir hissəsi olan qəliblər, mayalar və göbələklər hif adlanan kiçik saplar əmələ gətirir. Bu hiflər böyümək və mayalandırmaq üçün digər orqanizmlərin bədənindən qida və qida maddələri alırlar. Sonra bir parça hif qoparaq yeni bir fərdə çevrilir və dövr davam edir.

 Bitkilər 
Parçalanma bitkilərdə çox yayılmış vegetativ çoxalma növüdür. Bir çox ağaclar, kollar, ağacsız çoxilliklər və qıjılar rizomlar və ya stolonlar tərəfindən yeni köklü tumurcuqlar çıxararaq klon koloniyaları əmələ gətirir ki, bu da koloniyanın diametrini artırır. Əgər köklü tumurcuq koloniyadan ayrılırsa, deməli parçalanma baş verib. Bitkilərdə təbii parçalanmanın bir neçə başqa mexanizmləri var.

İxtisaslaşmış reproduktiv strukturların istehsalı: Bir neçə bitki öz yarpaqlarında təsadüfi bitkiciklər əmələ gətirir, onlar düşür və müstəqil bitkilər əmələ gətirir .
Tam bitkiyə çevrilmək üçün yüksək potensiala malik olan asanlıqla itirilən hissələr: Söyüd kimi bəzi ağac bitkiləri təbii olaraq budaqlar tökür. Buna kladoptoz deyilir. İtirilmiş budaqlar yeni bir bitki yaratmaq üçün uyğun bir mühitdə kök yarada bilər. Çay axınları tez-tez çay sahillərində bitən bəzi pambıq ağaclarının budaq parçalarını qoparır. Uyğun mühitlərə çatan fraqmentlər kök salıb yeni bitkilər yarada bilər. Bəzi kaktusların və digər bitkilərin birləşmiş gövdələri var. Yastıq adlanan gövdə seqmenti yıxıldıqda, kök salıb yeni bitki əmələ gətirə bilər. Bəzi bitkilərin yarpaqları düşəndə ​​asanlıqla kök alır, məsələn. 
Parçalanma damarsız bitkilərdə də müşahidə olunur, məsələn, qaraciyər və mamırlarda. Mamırın "gövdələri" və ya "yarpaqları" nın kiçik parçaları tez-tez külək, su və ya heyvanlar tərəfindən səpələnir. Mamır parçası uyğun bir mühitə çatarsa, yeni bir bitki qura bilər.

 Heyvanlar 
Süngərlər və mərcan koloniyaları təbii olaraq parçalanır və çoxalır. Annelidlərin və yastı qurdların bir çox növləri bu üsulla çoxalır. Spesifik inkişaf dəyişiklikləri səbəbindən parçalanma baş verdikdə, arxitomiya, paratomiya və qönçələnmə terminləri istifadə olunur. Arxitomiyada heyvan müəyyən bir nöqtədə parçalanır və iki fraqment itkin orqan və toxumaları bərpa edir. Parçalanma, itiriləcək toxumaların inkişafı ilə əvvəl deyil. Parçalanmadan əvvəl, heyvan parçalanma zonasında şırımları inkişaf etdirə bilər. Başsız fraqment tamamilə yeni başlığı bərpa etməlidir. "Paratomiyada" parçalanma ön-arxa oxa perpendikulyar olaraq baş verir və parçalanmadan əvvəl posterior hissədə ön strukturların "pregenerasiyası" baş verir. İki orqanizmin bədən oxu hizalanmışdır, yəni başdan quyruğa qədər inkişaf edirlər. Qönçələnmə paratomiyaya bənzəyir, ancaq bədən oxlarının düzülməsinə ehtiyac yoxdur: yeni baş yan tərəfə böyüyə və ya hətta geriyə yönələ bilər (məsələn, Convolutriloba retrogemma acoel yastı qurd).

 Mərcan 

Mərcanlar akvariumda ana koloniyadan "parçaları" uyğun bir substrata, məsələn, keramika tıxacına və ya canlı qaya parçasına əlavə etməklə çoxalda bilər. Bu akvarium xüsusi olaraq qırıqlardan mərcan koloniyaları yetişdirmək üçün nəzərdə tutulmuşdur.
Mərcan koloniyalarının bir çox növləri təbii  və ya süni şəkildə baş verən parçalanma ilə sayı arta bilər. Reef akvarium həvəskarları mərcanları müxtəlif məqsədlər üçün parçalayır, o cümlədən forma nəzarəti; başqaları ilə bölüşmək; yenidən böyümə təcrübələri; və təbii mərcan riflərinə zərərin minimuma endirilməsi. Həm sərt, həm də yumşaq mercanlar parçalana bilər. Parçalanmaya yüksək dözümlü nəsillərə başqaları arasında Acropora, Montipora, Pocillopora, Euphyllia və Caulastraea daxildir. Dəniz anemonlarının əksəriyyəti müxtəlif üsullarla parçalanma yolu ilə çoxalır, o cümlədən uzununa parçalanma, orijinal anemon ortadan iki bərabər ölçülü anemon əmələ gətirərək parçalanır və heyvanın kiçik hissələrinin yeni anemonlar yaratmaq üçün əsasdan ayrıldığı bazal yırtılma. 

 Exinodermlər 
Ekinodermlərdə bu proses adətən parçalanma kimi tanınır (bu termin ümumiyyətlə bioloji parçalanma üçün də nadir hallarda istifadə olunur). Bəzi növlər avtotomiya vasitəsilə qəsdən bu şəkildə çoxala bilər. Bu üsul sürfələrin redaktə mərhələlərində daha çox yayılmışdır.

Bu çoxalma prosesinin dezavantajı
Bu proses aseksual çoxalmanın bir forması olduğundan, nəsildə genetik müxtəliflik yaratmır. Buna görə də, bunlar dəyişən mühitlərə, parazitlərə və xəstəliklərə qarşı daha həssasdır.

 İstinadlar 

Kateqoriya:Ontogenez