Yeni media sənəti

Yeni media sənəti — rəqəmsal incəsənət, kompüter qrafikası, yeni media texnologiyaları, kompüter animasiyaları, virtual incəsənət, internet sənəti, interaktiv incəsənət, videooyunlar, robototexnika və biotexnoloji sənət sənət əsərlərini özündə birləşdirən bir sənət növüdür. Bu termin üzə çıxardığı mədəniyyət obyektləri və ictimai hadisələrlə köhnə təsviri sənətlərdən (ənənəvi rəngkarlıq, heykəltaraşlıq və s.) fərqlənir. İstifadə olunan alətlərlə bu media müasir incəsənət üçün əsas rol oynayır və təbii ki, "Yeni Üslublar" və ya "Yeni Media" tədris edən hörmətli universitetlərin, incəsənət məktəblərinin və beynəlxalq magistr proqramlarının sayı gündən-günə artır. gün ərzində. Yeni media sənəti tez-tez sənətçi ilə tamaşaçı və ya tamaşaçı ilə sənət əsəri arasında qarşılıqlı əlaqəni əhatə edir. Bununla belə, bəzi nəzəriyyəçilərin və kuratorların qeyd etdiyi kimi, bu qarşılıqlı əlaqə, sosial mübadilə, iştirak və transformasiya yeni media sənətinin əlaməti deyil, onun digər müasir incəsənət təcrübələri ilə bölüşdüyü ümumi əsasdır. Bu anlayış, əslində, mədəni təcrübə formaları ilə eyni vaxtda ortaya çıxan texnoloji platformaların və texnoloji kanalların sual altına alınmasını vurğulayır.

Yeni media maraqları sənət əsərlərini təşkil edən telekommunikasiya, kütləvi informasiya vasitələri və rəqəmsal elektron üsullardan cəlb olunur və tətbiqlər konseptual sənətdən virtual, performans və quraşdırma sənətinə qədər dəyişir.

 Tarixi 
Yeni media sənətinin kökləri 19-cu əsrin sonlarına doğru meydana çıxan zoetrop (1834) və praksinoskop (1877) və Edvard Maybric zooprakskop (1879) kimi hərəkət fotoqrafiyasının ixtiralarına gedib çıxa bilər. 1920-ci illərdən 1950-ci illərə qədər kinetik və yüngül sənətin müxtəlif formaları, Tomas Uilfredin "Lumia" (1919) və "Clavilux" işıq orqanları
və Jean Tinguelinin özünü məhv edən heykəli "Nyu Yorka hörmət" (1960-cı il media ola bilər) sənətin qabaqcılları kimi.

1958-ci ildə Wolf Vostell əsərlərinə televizor daxil edən ilk rəssam oldu. "Deutscher Ausblick"/"Alman görünüşü"-"Qara otaq dövrü", Ətraf mühit, 1958, Berlinische Galerie kolleksiyasının bir hissəsi. 1960-cı illərdə yeni video texnologiyalarının inkişafı ilə Nam June Paik və Wolf Vostell-in "6 TV De-coll/age" quraşdırması kimi yeni media, 1963, A. Michael Noll və E. A. T., Fluksus and Happening multimedia tamaşaları sənət təcrübələri ortaya çıxdı. 1980-ci illərin sonlarında kompüter qrafikasının inkişafı və 1990-cı illərdə internet və internetin yayılması ilə real vaxt texnologiyalarının birləşməsi, Lynn Hershman Leeson, David Rokeby, Perry Hoberman tərəfindən yeni və müxtəlif interaktiv sənətlər, Roy Ascott tərəfindən telematika sənəti , Vuk Ćosić və Jodi tərəfindən İnternet sənəti Cefri Şou və Maurice Benayunun virtual və 3D sənətini və Rafeal Lozano-Hemmerin irimiqyaslı şəhər quraşdırmasını yaratdı.

World Skin (1997), Maurice Benayounun Virtual Reallıq İnteraktiv Quraşdırması
Eyni zamanda, biotexnologiyadakı irəliləyişlər Eduardo Kac kimi sənətçilərə DNT-ni araşdırmaq və genetikanı yeni sənət aləti kimi istifadə etmək imkanı verib.

Yeni media sənətinin yeni media sənətinə təsiri hipermətn, verilənlər bazası və kompüter şəbəkələri kimi yeni nəzəriyyələrdir. Mövzu ilə bağlı görkəmli mütəfəkkirlər arasında Vannevar Buş və Teodor Nelson var və müqayisəli fikirlərə Xorxe Luis Borxes, İtalo Kalvino və Xulio Kortasarın ədəbi əsərlərində rast gəlmək olar. Bu elementlər qeyri-xətti interaktiv rəvayətçilər sahəsində kəşfləri ilə povest və qeyri-povest işində inqilabi xarakter daşıyır. Media sənətinin cari qrafikini burada tapa bilərsiniz.

 Mövzular 
G. H. Hovagimyan "iMac üçün sabun operası"

Michael Demers, 2009. Rəngli Sahə Rəsmləri (Brauzer).

Maurizio Bolognini-nin proqramlaşdırılmış maşınları (Computer sigillati seriyası, 1992): yüzlərlə kompüter təsadüfi olaraq sonsuz sayda təsvir yaradır.
Mark Tribe və Reena Jana "New Media Art" kitabında kompüter sənəti, əməkdaşlıq, şəxsiyyət, övladlığa götürmə, açıq mənbələr, telepresensiya, müşahidə, korporativ parodiya, müdaxilə və internet sındırma mövzularından bəhs edir. Maurizio Bolognini özünün Postdigitale[10] kitabında bildirir ki, yeni media sənətçilərinin ortaq məxrəci onların texnologiya ilə özlərinə istinad edən əlaqəsidir ki, bu da sənətçilərin texnoloji inkişaflarla müəyyən edilən təməlqoyucu bir transformasiyada tapması faktından irəli gəlir. Bununla belə, yeni media sənəti homojen təcrübələr toplusu kimi deyil, 3 element ətrafında cəmlənmiş kompleks sahə kimi görünür: 1) sənət sistemi 2) elmi və sənaye tədqiqatları və 3) siyasi və mədəni media fəallığı. Sənət sisteminə yaxın olan alim-rəssam, fəal-rəssam və texnoloji rəssam arasında mühüm fərqlər var — təkcə müxtəlif təhsil və texnomədəniyyətdən deyil, həm də müxtəlif bədii istehsalla [ Post-rəqəmsal generativ sənətə doğru"] — bu, yeni media sənətinin müraciət etdiyi mövzulardır. Bu, araşdırma zamanı nəzərə alınmalı bir məqamdır.

Qeyri-xəttilik yeni media sənətinin mühüm mövzusudur, Bill Viola kimi rəssamlar bu termini rəqəmsal layihələrin müxtəlif formalarına baxmaq üçün bir yanaşma kimi araşdırırlar. Bu, əsas anlayışdır, çünki insanlar şeyləri xətti və asan başa düşülən şəkildə görməyə şərait yaradırlar. İndi sənət bu formadan xilas olur və insanlara öz təcrübələrini hissə-hissə yaratmağa imkan verir. Həmişə "Qeyri-xəttilik və təsadüfilik arasındakı fərq nədir?" soruşulur. Qeyri-xətti layihələr müəyyən parametrlər daxilində sərbəstliyə malik olduğu halda, təsadüfilik qeyri-məhdud sərbəstliyə malikdir. Qeyri-xətti sənət çox vaxt qeyri-xəttiliyini aşkar etmək üçün tamaşaçıların iştirakını tələb edir. Təsadüfi sənət isə az-çox öz-özünə hərəkət edir. Bununla tamaşaçılar anlaya bilərlər ki, yeni media sənətinin bir çox formalarında başqa mövzu var. Bəzi rəssamlar üçün vazkeçilməz bir bütöv olan yeni media sənətinin iştirakçı tərəfi Allan Kaprowun "Hadisələr" əsərindən yaranıb.

İnternetin qarşılıqlı əlaqəsi və interaktivliyi: korporativ maraqlar, dövlət maraqları və ictimai maraqlar arasındakı ziddiyyət bir çox müasir yeni media sənətlərini valeh edən və ilhamlandıran cari interneti doğurdu.

Bir çox yeni media sənəti layihələri medianın interaktiv tərəfini istifadə edərək sosial aktivliyə imkan verən siyasi və sosial şüur ​​mövzuları ilə işləyir. Yeni media sənətinin aparıcı mövzularından biri verilənlər bazası üçün şəkillər yaratmaqdır. Lisa Strausfeld və Martin Wattenberg bu sahənin qabaqcılları hesab edilir. Verilənlər bazası estetikası yeni media sənətkarını iki yolla cəlb edir: formaca xətti olmayan yeni hekayə və siyasi cəhətdən nəzarəti və hakimiyyəti tez bir zamanda alt-üst edən üsul.

 Nümayişi və mühafizəsi 
Yeni media sənəti yaradan film, lent, veb brauzer, proqram təminatı və əməliyyat sistemləri köhnəldikcə əsərin istehsal olunduğu vaxtdan daha uzun müddət saxlanılmasında çətinliklər yaranır. Həssas media sənət irsinin qorunub saxlanılması və sənədləşdirilməsi üzrə işlər hələ də davam etdirilir. (bax: DOCAM — Media İncəsənət İrsinin Sənədləşdirilməsi və Konservasiyası)

Əsərin köhnə mühitdən yeni mediaya çevrilməsi, medianın rəqəmsal arxivləşdirilməsi və köhnə proqram təminatı və ya əməliyyat sistemindən asılı olaraq işi qorumaq üçün emulyatorlardan istifadə kimi mühafizə üsulları mövcuddur.

 Təhsil 
Yeni media proqramlarında tələbələr ən yeni yaradıcılıq və ünsiyyət formaları ilə tanış olurlar. Yeni media tələbələri müəyyən texnologiyalarda nəyin "yeni" olub-olmadığını ayırd etməyi öyrənirlər. Elm və bazar həmişə rəssamlar və dizaynerlər üçün yeni alətlər və platformalar yaradır. Tələbələr yeni texnoloji platformalar arasından seçim etməyi və onlardan daha geniş emosiya, ünsiyyət, istehsal və istehlak kontekstində istifadə etməyi öyrənirlər.

Yeni media departamentində təhsil alan tələbələr köhnə və yeni texnologiyalardan və rəvayətçidən istifadə edərək nə isə yaratmağı təcrübədən keçirirlər. Müxtəlif mediada layihələrin hazırlanması prosesi zamanı tələbələr texniki bacarıqlarını, təhlil və tənqidlərini inkişaf etdirərək tarixi və müasir nümunələrlə tanış olurlar.

 Qabaqcıl sənət nəzəriyyəçiləri və tarixçiləri 
Bu sahədə görkəmli sənət nəzəriyyəçiləri və sənət tarixçiləri: Mario Costa, Oliver Grau, Christiane Paul, Frank Popper, Christine Buci-Glucksmann, Dominique Moulon, Robert C. Morgan, Roy Ascott, Catherine Perret, Margot Lovejoy, Edmond Couchot, Fred Forest və Edvard A Shanken.

 Növləri 
Yeni media sənəti termini tez-tez aşağıdakı fənlər üçün istifadə olunur:

Bədii kompüter oyun modifikasiyası
ASCII sənəti
Bio Art
kiberformans
kompüter sənəti
Rəqəmsal İncəsənət
Rəqəmsal poeziya
Tradigital İncəsənət
elektron sənət
təkamül sənəti
faks sənəti
generativ sənət
qüsur sənəti
haktivizm
hipermətn
bilik sənəti
interaktiv sənət
internet sənəti
hərəkət qrafiki
xalis sənət
ifaçılıq sənəti
radio sənəti
robot sənəti
proqram təminatı sənəti
səs sənəti
sistem sənəti
telematik sənət
video sənəti
Videooyunlar
virtual sənəti

 Həmçinin bax 
 Sosial şəbəkə xidmətləri
 Yeni media jurnalistikası
 Veb 2.0
 Sosial media

 İstinadlar 

 Xarici keçidlər 

Kateqoriya:Kompüter incəsənəti
Kateqoriya:Mediaşünaslıq
Kateqoriya:Təsviri incəsənət janrları