Kriobiologiya

Kriobiologiya ( — "soyuq",  — "həyat" və  — "elm") — aşağı temperaturun canlı orqanizmlərin və ya ümumiyyətlə orqanizmin ayrı-ayrı hissələrinə təsiri olan biologiyanın bir qoludur.

 Tədqiqat istiqamətləri 
Kriyobiologiyanın elmi əsasları XIX əsrin sonunda həşərat və yarasalarda hipotermiya və anabioz tədqiq edən görkəmli bir rus alimi Porfiriy Baxmetyev  (1860–1913) tərəfindən qoyulmuşdur. Kriyobiologiyaya böyük bir töhfə fransız bitki fizioloqu Pol Bekkerel (1879–1955) və bir çox mikroorqanizmlərin, onurğasızların və toxumlar mütləq sıfıra yaxın soyumağa dözə bilər (məsələn, ərincəklilər) bitki sporlarını təsbit edən avstriyalı alim Q. Ram tərəfindən verilmişdir. Bəzi bitkilərin və yüksək dərəcədə mütəşəkkil heyvanların (məsələn, tırtıllar) bu cür soyumaqdan xilas ola biləcəyini də göstərdilər.

Müasir kriobiologiyanın vəzifələrindən biri də mikroorqanizmlərin, bitkilərin və heyvanların (ümumilikdə və ayrı-ayrı hüceyrələrdə, toxumalarda və orqanlarda) soyuq, hipotermiya və donma təsirlərinə qarşı müqavimətini (xüsusən soyuq müqavimət və şaxta məsələlərini) öyrənməkdir. bitkilərin müqaviməti) və onların qorunması və uyğunlaşması üçün metodların inkişafı (bitkilərin sərtləşməsi üçün metodların inkişafı da daxil olmaqla).

Kriyobiologiyanın digər vəzifələri qışlama və anabioz mexanizmlərinin öyrənilməsi, həyatın mövcud ola biləcəyi minimum temperaturun müəyyənləşdirilməsi, həmçinin hüceyrələrin, toxumaların, gametlərin və embrionların kriyopreservasiyası üçün metodların inkişafı ilə əlaqədardır. tibbi məqsədlər üçün uzun müddət qorunması üçün heyvan və insan mənşəli (bu məqsədlər üçün donma və ərimə zamanı hüceyrələri qoruyan xüsusi maddələr tələb olunur — kriyoprotektorlar). Digər vəzifələrə transplantasiya üçün hipotermik şəraitdə orqanların qorunması və dərmanların liyofilizasiyası daxildir.

Kriyobiologiyanın perspektivli sahələrindən biri, əsas müalicə üsulu olan xəstəliyin ocaqları üzərində aşağı temperatur təsiri olan bir tibb dərmanı olan kriyocərrahiyyədir. İnsan bədəninin patoloji cəhətdən dəyişdirilmiş toxumalarının (məsələn, bədxassəli şişlər) dərin soyudulmuş bölgələri məhv edilməyə məruz qalır — kriogen məhv.

Təcrübədə kriyobiologiya çərçivəsində bioloji obyektləri və ya sistemləri normaldan aşağı temperaturda araşdırırlar. Kriyobiologiyada işləmə temperaturu orta səviyyədən başlayır (0 ° C-yə yaxın) və mütləq sıfıra yaxın olan temperaturla başa çatır.

Xüsusi jurnallar kriobiologiya problemlərinə həsr olunur; müntəzəm olaraq beynəlxalq simpoziumlar və krioioloqların konfransları təşkil olunur. Kriyobioloji tədqiqatların nəticələri bitki, hüceyrə kulturaları, IVF zamanı embrionlar, nadir balıqların yumurtaları və s.-nin uzun müddət qorunması problemlərinin həllində tətbiqini tapır.

 İstinadlar 

 Ədəbiyyat 


 Белоус А. М., Грищенко В. И. Криобиология. — Киев: Наукова думка, 1994. — 432 с.

 Xarici keçidlər 

 Wolfe J., Bryant G..  Cryobiology and anhydrobiology of cells // The University of New South Wales, 2004.


Kateqoriya:Biologiyanın bölmələri