Karaşaş ana türbəsi

Karaşaş-ana türbəsi (qaz. Гарашаш ана кесенисе) — Sayramın mərkəzi hissəsindəki Çimkentdəki XII–XIX əsrlərə aid tarix və memarlıq abidəsidir. Rəvayətə görə müqəddəs sufi Hoca Əhməd Yasəvinin anası orada dayanır. İndiki bina XIX əsrdə dağılmış orta əsr binasının yerində tikilmişdir.

 Əfsanələr 
Müqəddəslər Mədinət əl-Bəyda və İspidcab Müqaviləsində (17-ci illərin sonu — 18-ci əsrin əvvəlləri) təsvir olunan əfsanəyə görə, Karaşaş ana, Hocanın atası İbrahim-atanın [ru] ən məşhur müridi Şeyx Musanın qızı idi. Əhməd Yəsəvi. XVII əsrin sonlarına aid əfsanələr onu Daşkənddə müqəddəs sayılan Şeyx Ömər Bağistaninin qızı, bacısı və ya əmisi oğlu da adlandırır. Rəvayətə görə, Karaşaş ana dövrünün ən savadlı, savadlı və savadlı qadınlarından biri idi. Zadəgan və varlı bir ailədən salamlayan Karaşaş ana təkəbbürlü idi. İnsanlara xəyalları yozmağa və anlamağa kömək edən şəfa hədiyyə verdi. Məşhur qadın yalnız uşaqlarını yetişdirmək üçün çox vaxt sərf etdi, bütün əziyyət çəkənlərə və xəstələrə kömək etdi.

Rəvayətə görə, bir dəfə günbəzin üstünə bir qara saç sapı bağlandı (Karaşaş — "qara").

 Təhsil və qorunma 
1925-ci ildə abidə şərqşünas Mixail Masson [ru] tərəfindən araşdırıldı və məqaləni "Köhnə Sairam" tarixi və arxeoloji esseində təsvir etdi. Təxminən 40 il sonra, Çimkent Regional Muzeyinin istəyi ilə regional inşaat və memarlıq şöbəsi (T. Pidnebesna) qisa tarixi keçmişi və təsviri ilə birlikdə rəsmləri müşayiət edərək ətraflı ölçmələr apardı.

1982-ci ildə abidə Qazaxıstan SSR-in milli əhəmiyyətli [ru] tarixi və mədəniyyəti abidələri siyahısına daxil edilmiş və dövlət himayəsinə götürülmüşdür [3]. Sovet dövründə günbəz şəklini dəyişdirərək dəfələrlə yeniləndi. 1996-cı ildə abidənin görünüşünü pozan ağ sac ilə örtülmüşdür.

1983-cü ildə məqbərənin bərpası ilə əlaqədar olaraq ölçmələr ətraflı izah edildi. 1980-ci illərin ikinci yarısı və 2000-ci illərin əvvəllərində məqbərə bir sıra elmi nəşrlərdə iki portal məqbərələrin (Bauyrjan Baitanaev [ru], Yuri Yolgin) kompozisiya xüsusiyyətləri ilə əlaqədar olaraq nəzərdən keçirildi.

 Təsvir 
Karaşaş ananın ölümündən sonra bir xatirə abidəsi qoyulduğuna inanılır, ancaq günümüzə qədər gəlib çatmamışdır. 1851–1852-ci illərdə tikilən tikintinin şahidlərini tapan Mixail Massonun dediyinə görə bina günümüzə qədər gəlib çatıb. Mümkündür ki, 1860-cı illərdən bəri, məqbərə hörgüdəki fərqlərlə göstərildiyi kimi dəfələrlə köçürüldü — alüminium (ov) harçına yığılmış bir neçə alt kərpic təbəqəsi, gil daha yüksəkdir.

Karaşaş ana türbəsi tək kameralı portal-günbəz binadır. Ümumi ölçülər — 6,8 × 8.6 m, hündürlüyü 7.25 m.27 × 27 × 5 sm ölçülü dördbucaqlı kərpicdən ibarət bir dağıntı təməl üzərində düzəldilmişdir, ağac, gil və digər təbii materiallardan da istifadə olunur. Divarları qurarkən, tağ əlavə bir dayaqdır — divarın alt hissəsində, ferforje mötərizələrlə bir-birinə bağlanan taxta şüalardan hazırlanmış taxta bir barmaqlıq var. Səkkizbucaqlıya çevrilən açısal yelkənlərə əsaslanan bir nağara üzərində sferik bir günbəz qoyulur. Cənub-qərb və cənub-şərq fasadları hündür sivri nişləri olan bərabər portallarla bəzədilmişdir. Künc dirəklərinin ön təyyarələri dayaz ox şəklində və düzbucaqlı nişlərlə bəzədilmişdir. Kərpic rustovka fasadların dekorasiyasında istifadə olunur. İçəridə günbəz tonozu kölgələnir, girişin üstündəki işıq boşluğu taxta bir qəfəslə örtülmüşdür. Kərpic döşəmələr, qum yastığının üstündə. Məqbərənin mərkəzində mərmər plitələrlə üzlənmiş Karaşaş ana türbəsi var. Tikintidə istifadə olunan taxta hissələr və ağacdan oyulmuş bəzək də çürüməyib.

Karaşaş ana türbəsinin yanında onun qohumlarının — İbrahim-hocinin, Süleyman-hocinin, Səlim-hocinin və Daut-hocinin məzarları var.

 Mənbə 
 https://uk.wikipedia.org/wiki/%D0%9C%D0%B0%D0%B2%D0%B7%D0%BE%D0%BB%D0%B5%D0%B9_%D0%9A%D0%B0%D1%80%D0%B0%D1%88%D0%B0%D1%88-%D0%B0%D0%BD%D0%B0
 https://kk.wikipedia.org/wiki/%D2%9A%D0%B0%D1%80%D0%B0%D1%88%D0%B0%D1%88_%D0%90%D0%BD%D0%B0_%D0%BA%D0%B5%D1%81%D0%B5%D0%BD%D0%B5%D1%81%D1%96