Feminizmin üçüncü dalğası

Feminizmin üçüncü dalğası — dəqiq tarixi çərçivəsi mübahisələrə səbəb olan, lakin ümumiyyətlə 1990-cı illərin əvvəllərindən 2010-cu illərin əvvəllərinə aid olan bir neçə feminist fəaliyyət və tədqiqat formasının müəyyən olunduğu bir termin. "Üçüncü dalğa feminizmi" termini Rebekka Volker tərəfindən 1992-ci ildə yazılmış bir essedir.

Təxminən 2013-cü ildən növbəti mərhələ — feminizmin dördüncü dalğası baş verdi.

 Ümumi xüsusiyyətləri 
Üçüncü dalğa feministləri, stereotiplərdə, medianın təsvirində və qadınların təyinatında daha çox dəyişikliyə ehtiyac olduğunu düşünürlər. Üçüncü dalğa ideologiyası cinsiyyət və seksuallığın post-strukturist şərhinə yönəlmişdir. Üçüncü dalğanın feminist nəzəriyyələri arasında queer nəzəriyyəsi, antiratsizm, wumanizm, postkolonial nəzəriyyə, ekzistensializm, transsenditalizm, postmodernizm, transmilli, kiberfeminizm, ekofeminizm, individualist feminizm, brahmanizm, transseksual məsələlər və s.

 Tarixi 
Feminizmin üçüncü dalğası 1990-cı illərdə ikinci feminizm dalğasının çatışmazlıqlarına və mövcud feminist təşəbbüslərə qarşı reaksiya olaraq başladı. Üçüncü dalğa, ikinci dalğanın feminizminin şiddət qurbanları üçün sığınacaqların yaradılması, qadınlara qarşı şiddət probleminin ictimai səviyyədə tanınması, kontrasepsiya və abortdan istifadə, gender araşdırmaları, və s.

Üçüncü dalğa feminizminin artması Bell Huks və Odri Lord kimi zənci feministlərin fəaliyyəti ilə çox əlaqəlidir. Irq məsələlərini feminizm sahəsinə inteqrasiya etmək üçün çalışdılar .

1991-ci ildə Anita Hill, o zamanlar Amerika Birləşmiş Ştatlarının Baş Ədalət Hakimiyyətinə namizəd olan Clarence Thomas'ı cinsi təcavüzdə günahlandırdı. Məhkəmə Toması  məhkum etmədi. Bu hadisəyə cavab olaraq Rebecca Walker “Üçüncü Dalğa Olmaq” adlı bir məqalə yayımladı və “Mən post-feminist feministi deyiləm. Üçüncü dalğanın feministiyəm ”.

 İstinadlar 

Kateqoriya:Feminizm