Pnevmokok infeksiyası

Pnevmokok infeksiyası — pnevmokok adlanan Streptococcus pneumoniae bakteriyasının törətdiyi bir infeksiyadır. S. pneumoniae, sağlam yetkinlərin 5–10% -i və sağlam uşaqların 20–40% -nin burun və boğazını kolonizə edən bakteriya florasının ümumi üzvlərindən biridir. Bununla birlikdə, sətəlcəm, bakterial menenjit və sepsisin əsas səbəbi olan əhəmiyyətli bir xəstəliyin səbəbidir. Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatının hesablamalarına görə, 2005-ci ildə dünyada 1,6 milyon uşağın ölümünə pnevmokok infeksiyaları səbəb olub.

 İnfeksiyalar 
Pnevmokok pnevmoniyası, cəmiyyət tərəfindən əldə edilən sətəlcəmin bütün epizodlarının 15% −50% -ni, bütün kəskin otitis media hallarının 30–50% -ni və qan dövranı infeksiyaları və bakterial meningitin əhəmiyyətli bir hissəsini təşkil edir.

2005-ci ildə ÜST -nin hesablamalarına görə, dünyada hər il təxminən 0,7–1 milyonu beş yaşın altında olan təxminən 1,6 milyon uşaq öldürür. Bu ölümlərin əksəriyyəti inkişaf etməkdə olan ölkələrdə olub.

 Patogenez 
S. pneumoniae normal olaraq sağlam yetkinlərin 5–10% -ində və sağlam uşaqların 20–40% -də burun və boğazda olur. [1] Xüsusilə insanların bir-birinə çox yaxın vaxt keçirdikləri yerlərdə (uşaq bağçaları, hərbi kışlalar) daha çox miqdarda müəyyən mühitlərdə tapıla bilər. Bakterial səth yapışqanlarının qarşılıqlı təsiri ilə nazofarengeal hüceyrələrə bağlanır. Bu normal kolonizasiya, orqanizmlər sırasıyla otitis media və sinüzitə səbəb ola biləcək Eustaki borusu və ya burun sinusları kimi bölgələrə daşındıqda yoluxucu ola bilər. Sətəlcəm, orqanizmlər ağciyərlərə inhalyasiya edilərək təmizlənməsə meydana gəlir (yenə virus infeksiyası və ya siqaretin səbəb olduğu siliyer iflici səbəb ola bilər). Orqanizmin polisakkarid kapsulu onu faqositoza qarşı dayanıqlı edir və əvvəlcədən mövcud olan antikapular antikor olmadıqda alveolyar makrofaqlar pnevmokokkları yetərincə öldürə bilməz. Orqanizm qan axınına (bakteremiyaya səbəb ola biləcəyi yerə) yayılır və meninkslərə, oynaq boşluqlarına, sümüklərə və peritoneal boşluğa aparılır və menenjit, beyin absesi, septik artrit və ya osteomiyelitlə nəticələnə bilər. [İstinad lazımdır]

S. pneumoniae, daha əvvəl qeyd edilən polisakkarid kapsülü də daxil olmaqla, bir ev sahibinin immun sistemindən yayınmasına kömək edən bir neçə virulentlik faktoruna malikdir. Komplement vasitəsilə opsonizasiyanı maneə törədən pnevmokok səthi zülallara malikdir və orqanizm tərəfindən istehsal olunan ifrazat IgA-nı məhv edəcək və tənəffüs mukozasına bağlanmasına vasitəçilik edən IgA1 proteazını ifraz edir.

IgG sintezi pozulmuş, faqositozu pozulmuş və ya pnevmokokların klirensi pozulmuş insanlarda pnevmokok infeksiyası riski xeyli artır. Xüsusilə, anadangəlmə aspleniya, dalağın cərrahi yolla çıxarılması və ya oraq hüceyrə xəstəliyi səbəbindən funksional dalağın olmaması infeksiyanın daha ağır gedişatına səbəb olur (splenektomiyadan sonra böyük bir infeksiya) və qarşısının alınması tədbirləri göstərilir (aspleniyaya baxın). .

İmmun sistemi zəif olan insanlar, məsələn, HİV -lə yaşayanlar, pnevmokok xəstəliyi riski daha yüksəkdir. Müalicə imkanı olan HİV xəstələrində invaziv pnevmokal xəstəlik riski ildə 0,2–1% təşkil edir və ölüm faizi 8% -dir.

Pnevmokok pnevmoniyası ilə qrip arasında bir əlaqə vardır. Qrip səbəbiylə tənəffüs yollarının (tənəffüs epitelinin) və yuxarı tənəffüs sisteminin zədələnməsi pnevmokokal giriş və infeksiyanı asanlaşdıra bilər.

Digər risk faktorları arasında siqaret çəkmə, narkotik inyeksiya, Hepatit C və KOAH var.

 Zəhərlilik faktoru 
S. pneumoniae, hüceyrə səthində və orqanizm daxilində fərqli virulentlik faktorlarını ifadə edir. Bu virulentlik faktorları S. pneumoniae infeksiyası zamanı bəzi klinik təzahürlərə kömək edir.

 Polisakkarid kapsülü — bakteriya hüceyrələrinin C3b opsonizasiyasını maneə törətməklə ev sahibi immun hüceyrələr tərəfindən faqositozun qarşısını alır.
 Pnevmolizin (Ply)-53-kDa məsamə əmələ gətirən, ana hüceyrələrin lizisinə səbəb ola bilən və komplementi aktivləşdirən zülaldır.
 Autolizin (LytA) — bu zülalın aktivləşdirilməsi, daxili məzmununu (yəni pnevmolizin) sərbəst buraxan bakteriyaları parçalayır.
 Hidrogen peroksid — ev sahibi hüceyrələrə ziyan vurur (menenjit zamanı nöronal hüceyrələrdə apoptoza səbəb ola bilər) və rəqabət edən bakteriyalara (Haemophilus influenzae, Neisseria meningitidis, Staphylococcus aureus) qarşı bakterisid təsir göstərir
 Pili-bir çox S. pneumoniae suşunun səthindən uzanan tüklərə bənzər quruluşlar. Üst tənəffüs yollarının kolonizasiyasına və sepsis zamanı immunitet sistemi tərəfindən çox miqdarda TNF əmələ gəlməsinə kömək edərək septik şok ehtimalını artırırlar.
 Kolin bağlayan zülal A/Pnevmokok səthi zülal A (CbpA/PspA)-ağciyər epiteliya hüceyrələrinin hüceyrə səthində karbohidratlarla qarşılıqlı təsir göstərən və pnevmokokların tamamlayıcı vasitəçi opsonizasiyasını maneə törədə bilən bir yapışdırıcıdır.
 Genetik çevrilmə qabiliyyəti, ehtimal ki, burundakı kolonizasiya fitnesində və virulentliyində (ağciyər infeksiyası) mühüm rol oynayır.

 Diaqnoz 
İnfeksiyanın təbiətindən asılı olaraq laboratoriya müayinəsi üçün müvafiq nümunə götürülür. Pnevmokoklar ümumiyyətlə cüt və ya zəncirdə görülən qram pozitiv kokklardır. Optochin antibiotik diskinin əlavə edildiyi qan agar lövhələrində kultivasiya edildikdə, alfa-hemolitik koloniyalar və diskin ətrafında antibiotikə qarşı həssaslığı göstərən aydın bir maneə zonası göstərilir. Pnevmokoklar da safra ilə həll olunur. Digər streptokoklar kimi katalaz-mənfi təsir göstərir. Quellung testi xüsusi kapsul polisakkaridləri müəyyən edə bilər.

Pnevmokok antijeni (hüceyrə divarı C polisakkarid) müxtəlif bədən mayelərində aşkar edilə bilər. Lateks aglütinasiyasına əsaslanan köhnə aşkarlama dəstləri, Gram boyamasına çox az dəyər qatmış və bəzən yanlış pozitiv olmuşdur. Pnevmokok infeksiyalarında həssaslığı 70–80% və> 90% (pozitiv olaraq əsl səbəbi müəyyən etdikdə) olan sürətli immunokromatoqrafiya ilə daha yaxşı nəticələr əldə edilir. Test əvvəlcə sidik nümunələrində təsdiqləndi, lakin digər bədən mayelərinə uğurla tətbiq edildi. Sinə rentgen müayinəsi, törədiciyə xas olmasa da iltihabı təsdiqləmək üçün də aparıla bilər.

 Profilaktik tədbirlər 
S. pneumoniae səbəb olan xəstəliyin əhəmiyyətinə görə, invaziv infeksiyadan qorunmaq üçün bir neçə peyvənd hazırlanmışdır. Dünya Səhiyyə Təşkilatı uşaqlıqda rutin pnevmokok peyvəndi tövsiyə edir; İngiltərə, Amerika Birləşmiş Ştatları, və Cənubi Afrika da daxil olmaqla bir sıra ölkələrdə uşaqlıq peyvəndi cədvəlinə daxil edilmişdir.

 Müalicə 
Tarix boyu müalicə əsasən β-laktam antibiotiklərinə əsaslanırdı. 1960-cı illərdə S. pneumoniae -nin demək olar ki, bütün suşları penisilinə həssas idi, lakin son zamanlarda xüsusilə yüksək antibiotik istifadəsi sahələrində penisilin müqavimətinin artması müşahidə olunur. Ştammların fərqli bir hissəsi də sefalosporinlərə, makrolidlərə (eritromisin kimi), tetrasiklinə, klindamisinə və florokinolonlara qarşı davamlı ola bilər. Penisilinə davamlı suşların digər antibiotiklərə davamlı olma ehtimalı daha yüksəkdir. İzolatların çoxu vankomisinə həssas olaraq qalır, baxmayaraq ki, β-laktama həssas olan bir izolyatda istifadəsi, dərmanın toxumalarda yayılması və vankomisinə qarşı müqavimətin inkişafı ilə bağlı narahatlıqlar səbəbindən daha az arzuolunandır.

Daha inkişaf etmiş beta-laktam antibiotikləri (sefalosporinlər) menenjit və cəmiyyətdən alınan sətəlcəmin müalicəsi üçün digər antibiotiklərlə birlikdə istifadə olunur. Yetkinlərdə levofloksasin və moksifloksasin kimi son zamanlarda inkişaf etmiş florokinolonlar tez -tez sətəlcəmli xəstələr üçün empirik əhatə təmin etmək üçün istifadə olunur, lakin bu dərmanların vərəmin müalicəsində istifadə edildiyi dünyanın bəzi yerlərində müqavimət təsvir edilmişdir. [15]

Həssaslıq testi, orqanizmin əldə edildiyi cəmiyyətdəki müqavimət nümunələri ilə idarə olunan empirik antibiotik müalicəsi ilə müntəzəm olmalıdır. Həssaslıq testlərinin nəticələrinin klinik nəticə ilə nə dərəcədə əlaqəli olduğu barədə mübahisə var. Penisilinlərin nəticələrini yaxşılaşdırmaq üçün makrolidlərlə sinerjistik təsir göstərə biləcəyinə dair kiçik klinik sübutlar var.

Dayanıqlı Pneumococci suşlarına penisilinə davamlı Pneumococci (PRP), penisilinə davamlı Streptococcus pneumoniae (PRSP), Streptococcus pneumoniae penicillin davamlı (SPPR), və ya dərmana davamlı Strepotococcus pneumomoniae (DRSP) deyilir.

 Tarixi 
19-cu əsrdə, dovşanların öldürülmüş pnevmokoklarla peyvənd edilməsinin onları sonrakı canlı pnevmokoklarla mübarizədən qoruduğu nümayiş etdirildi. İmmunlaşdırılmış dovşanlardan və ya pnevmokok sətəlcəmindən sağalan insanlardan alınan serum da qorunma təmin etdi. 20-ci əsrdə aşılamanın effektivliyi Cənubi Afrika mədənçilərində nümayiş etdirildi.

Pnevmokokun kapsulunun onu faqositoza qarşı davamlı hala gətirdiyi aşkar edildi və 1920-ci illərdə, kapsula polisakkaridə xas olan bir antikorun S. pneumoniae öldürülməsinə kömək etdiyi göstərildi. 1936-cı ildə pnevmokok pnevmoniya epidemiyasını dayandırmaq üçün bir pnevmokok kapsul polisakkarid peyvəndi istifadə edildi. 1940-cı illərdə pnevmokokların kapsula çevrilməsi ilə bağlı təcrübələr ilk olaraq DNT -ni genetik məlumat daşıyan material olaraq təyin etdi.

1900-cü ildə fərqli pnevmokok serovarlarının mövcud olduğu və müəyyən bir serovar ilə immunizasiyanın digər serovarlarla infeksiyaya qarşı qorunmadığı qəbul edildi. O vaxtdan bəri quellung reaksiyası ilə müəyyən edilə bilən unikal bir polisakkarid kapsula malik olan doxsandan çox serovar aşkar edilmişdir. Bu serovarlardan bəziləri digərlərinə nisbətən daha çox xəstəliyə səbəb olduğu üçün 90 -dan az serovar ilə immunizasiya edərək ağlabatan qoruma təmin etmək mümkündür; hazırkı peyvəndlər 23-ə qədər serovar ehtiva edir (yəni "23-valent" dir).

Serovarlar iki sistemə görə nömrələnir: kəşf edildiyi sıraya görə nömrələnən Amerika sistemi və antigenik oxşarlıqlara görə qruplaşdıran Danimarka sistemi.

 İstinadlar 

Kateqoriya:Yoluxucu xəstəliklər