Rudolf Qanz

Rudolf Qanz () — İsveçrə əsilli Amerikan pianoçu, dirijor, bəstəkar və musiqi müəllimi.

 Karyerası 

 Pianoçu və Dirijorluq karyerası 
Qanz, "Sürix musiqi məktəbi" da Fredriç Hiqar ilə violonçel, Robert Freyund ilə pianonu öyrəndi. O həmçinin Lozanna Konservatoriyasında Çarles Blançet ilə kompozisiya dərsləri keçdi. 1897-dən 1898-ə kimi, Qanz Strasburqda Fritz Blyumer-dən fortepiano dərsləri, 1899-cu ildən 1900-cü ilə kimi Berlində Ferryukziyo Buzyoni və Heyinriç Urban-dan isə kompozisiya dərsləri aldı. 7 dekabr 1899-cu ildə Öz pianosunu düzəldərək Berlin Filarmonik Orkestrində və 14 aprel 1900-cü ildə Öz icraçılığı altında "Symphony No. 1 in E. In May"-ın dünya premyerasındakı orkestrı debüt etdi. Florenz Saqfiyld Berlinə səfər etmiş və Qanzı Çikaqo Musiqi Kollecinin fortepiano şöbəsinə dəvət etmişdir. Avqustda Qanz Çikaqo-ya köçmüşdür.

Qanz Fortepiano şöbəsinə qoşulmuş və 1900-cü ilin payızından başlayaraq 1905-ci ilin yazına qədər Çikaqo Musiqi Kollecinin idarə heyətinin bir üzvü olmuşdur. 20 Mart 1903-cü ildə Qanz, Amerikalı orkestrinin solistiJean-Pierre Thiollet, 88 notes pour piano solo, Neva Editions, 2015, "Solo nec plus ultra", p. 52. olaraq Tiyodor Tomasın rəhbərlik etdiyi Çikaqo Simfonik Orkestri ilə Auditoriya Teatrında Vincentnin 1 nömrəli simfoniyasının ilk Çikaqo tamaşasında çıxış etdi. 5 Mart 1905-ci ildə, Musiqi Salonunda, "Gözəl Sənətlər" binasında (Çikaqo) bir Çikaqo iclasında Qanz, Maurayz Reyvlın musiqisini (Jeux d'eau (Ravel)) Amerikada ifa edən ilk pianoçu oldu (Harold Bauer 4 dekabr 1905-ci ildə Jeux d'eau-nun ilk Boston performansı).

Qanz 1905-ci ilin payızından 1908-ci ilin yazına qədər Nyu-Yorkda yaşadı və Şimali Amerika, Avropa və Kuba boyunca konsert turlarına başladı. 8 Noyabr 1907-ci ildə Nyu-Yorkdakı "Mendelssohn Hall'da Qanz, Maurayz Reyvlın "Oiseaux tristləri" və "Barque sur l'ocean" (Miroirs-dən, 1905) filminin Amerika premyerasını oynadı. 1908-ci ildə dərs və konsert vermək üçün Berlinə köçdü. O, Vincent d'Indy və Béla Bartókun ilk Berlin tamaşalarını və Maurayz Reyvlın və Con Elden Kapinterin ilk London tamaşalarında çaldı. Berlin şagirdləri arasında Çikaqo pianoçusu Eduard Cozef Kollinz, St. Luiz Leo C. Müller, Kansaz Siti pianoçular və daha sonra Qanzın köməkçisi Mollay Marqolayz, Norveçli pianoçu Nils Larsen və Amerikalı bəstəkarlar Çarlez Haubayl və Eduard Ballantayn var idi. 1913-cü ildə Ganz Uilti-Miqnon və Duo-Art, 1916-cı ildə Pathé üçün fortepiano əsərlərini yazmağa başladı. 1914-cü ildə Birinci Dünya müharibəsinin başlanğıcında Qanz Nyu-York şəhərinə qayıtdı və Musiqi Sənəti İnstitutunda (daha sonra Culyard Məktəbində) dərs verdi.

 Dirijorluq və müəllimlik karyerası 
1921–1927-ci illərdə Sent-Luiz Simfonik Orkestrinin dirijoru olmuş və orkestrlərin ən yüksək səviyyəsinə qaldırılması üçün çox işlər görmüşdür. Bu orkestrin dördüncü dirijoru olaraq Qanz yeni bir simfonik tamaşaçı qurmaq və yetişdirmək məsuliyyətini daşıyırdı. Orkestrin ilk səs yazıları, yenilikçi uşaq və gənclərin konsertləri, həmçinin Orta Qərb, Cənub və Cənub-Qərb bölgələrinə geniş yay turları bu yeni tamaşaçılar üçün mənbəydi. Altı mövsüm ərzində təqdim etdiyi musiqinin yüzdə iyirmi bir hissəsi ilk Sent-Luis tamaşalarından ibarət idi. Bunlara Maurayz Reyvlın İspan Rapsodiyası, Qustav Mehlr-ın 4 nömrəli Simfoniyası, Ottorino Respiqhayın Roma Fəvvarələri, Ralf Voqan Uilliams-ın London Simfoniyası, Riçard Strauss-un "A Hero Life", Ayqor Stravinzkayın "Firebird" Suitası, Lio Souerbayın Suitası, and Artur Honeccerin Pastoral düeti (Amerika premyerası). Luis-də olarkən 1924-cü ildə Missuri Universitetində Fi Mu Alfa Simfoniya musiqi qardaşlığının fəxri üzvü olaraq başladıldı.

1928-ci ildə 1934–1954-cü illərdə prezident vəzifəsini icra edən Çikaqo Musiqi Kollecində müəllimlik etmək üçün qayıtdı, lakin milli varlığını qorumağa davam etdi. 1930-cu ildən 1933-cü ilədək Qanz, çağdaş musiqini təbliğ etmək üçün NBC-nin sponsorluğu ilə Milli Kiçik Simfonik (Milli Kamera Simfoniyası adlandırıldı) qurdu və idarə etdi. 1936–1941-ci illərdə Omaha Simfonik Orkestrinə rəhbərlik etmişdir. 1939–1948-ci illərdə Nyu-York Filarmoniyası və San Fransisko Simfonik orkestrləri ilə, 1944–1946-cı illər arasında Çikaqo Simfonik Orkestri ilə birlikdə Gənc Xalq Konsertlərinin dirijoru olmuşdur. 1946–1948-ci illərdə Miçiqan Rapiddəki "Qrand Rapids" Simfonikinin musiqi direktoru idi və o dövrdə icma orkestri idi. 20 fevral 1941-ci ildə Qanz, Frederik Stokun rəhbərlik etdiyi Çikaqo Simfonik Orkestri ilə birlikdə 32 nömrəli E-flat major-da öz Piano Konsertini səsləndirdi.

 Ailəsi 
Rudolf Qanz, Ser Rudolf Qanz və Sofiya Bartenfeldin oğlu idi. Üç qardaşı var idi: Paul, Emil və Hans. Qanz 1900-cü ildə Berlində Amerikalı soprano Meri Forrezt ilə evləndi. 1903-cü il təvəllüdlü Anton Roy Qanz adlı bir oğlu var idi, daha sonra İsveçrənin Sovet İttifaqındakı səfiri vəzifəsini icra etdi. Meri Forrest Qanz 1956-cı ildə vəfat etdikdən sonra, Qanz 1959-cu ildə bir konsert müğənnisi və Çikaqo Musiqi Kollecinin dosenti olan Ester LeBerc ilə evləndi. Ester LeBerc Qanzın sənət tarixi professoru Cinni Koletti Kollester adlı bir qızı var. Ester LeBerc Qanz 2007-ci ildə vəfat etdi.

 İstinadlar