İtalyan intibahı

İtalyan İntibahı və ya İtalyan renessansı ( [rinaʃʃiˈmento]) Avropa İntibahın başlanğıcı olmuşdur — XIV əsrdə İtaliyada başlayan və XVI əsrə qədər davam edən böyük bir dəyişiklik və müvəffəqiyyət dövrü, orta əsrlərdən müasir Avropaya keçid.

"İntibah, dirçəliş" () sözü ilk dəfə 1550-ci ildə İtalyan rəssam və tarixçi Corco Vazari tərəfindən "Ən məşhur rəssamların, heykəltəraşların və memarların tərcümeyi-halları" əsərində istifadə edilmişdir. XVI əsrin əvvəllərindəki İtalyan sənətçilərinin fəaliyyətini "Orta əsrlər və barbarlıq" dövründə illər boyu geriləmədən sonra "dirçəliş" adlandırdı.

Terimin Fransız analoqu (renessans) ХІХ əsrin tarixçiləri tərəfindən əvvəl Jül Mişle, sonra Yakob Burkxardt tərəfindən istifadə edilmişdir. İntibah dövrü xalqın klassik antik mədəniyyətə marağına səbəb oldu. Renessans humanistlərindən əvvəlki dövr Qaranlıq Çağlar adlanırdıCompre: .

İtalyan İntibahının ən məşhur nailiyyətləri sənət və memarlıq əsərləridir. Bu dövrdə sənət növlərinin ayrılması və əsərlərin janr quruluşunun formalaşması prosesi başlayır. Bədii yaradıcılıqla yanaşı, bu dövr ədəbiyyat, musiqi, fəlsəfə və müxtəlif elm növlərində görkəmli nailiyyətləri ilə xarakterizə olunur. XV əsrin sonunda İtaliya hələ ayrı bir dövlət deyildi, lakin görkəmli italyanların fəaliyyəti 1600-cü illərə qədər misilsiz idi. İntibah dövründə İtaliya kiçik şəhər əyalətlərinə və bəyliklərə bölündü. İtalyan Renessansı, Toskanada (Orta İtaliya) Floransa şəhərində mərkəzləşmişdirBurke, P., The European Renaissance: Centre and Peripheries (1998), Antikanın təsirinin Bizans mühitində hiss olunduğu Venesiyanı bir qədər təsir etdi. İntibah sənətçilərinin ən yüksək nailiyyətləri Roma ilə əlaqələndirilir, çünki qədim mədəniyyət irsinin birbaşa təsirini Əbədi Şəhərdə hiss edə bilirdilər. İtalyan İntibahı XVI əsrin əvvəllərində zirvəyə çatdı və daha sonra İtaliyanı İtalyan müharibələrinin xaosuna qərq edən xarici istilalar zamanı tərz və barok sənəti əvəz olundu. Bununla birlikdə, Renesansın idealları vaxtlarını keçmiş və Avropaya yayılmış, Şimali İntibah və sonrakı Aydınlanma dövrünə əhəmiyyətli təsir göstərmişdir.

İtalyan İntibahının mədəni nailiyyətləri geniş yayılmışdır. İntibah ədəbiyyatının təsvirləri ümumiyyətlə Françesko Petrarkanın əsərləri ilə başlayır. Sonnet Canzoniere şeir kolleksiyasında Petrark, Lauraya olan sevgisini, sevgilisini itirməsindən kədərləndiyini tərifləyir. Məlumdur ki, müxtəlif mövzularda sevgi mövzusuna həsr olunmuş "Dekameron" hekayələr toplusunun müəllifi olan çağdaş Bokkaçço. XV əsrin məşhur şairləri: Luici Pulçi (Morqante tərəfindən), Boyardo, Matteo Mariya (Aşiq Roland), Ludoviko Ariosto (Qəzəbli Roland). XV əsrdə Latın və Yunan dilindən geniş tərcümələr edən şair Politsiano və Neoplatonist filosof Marsilio Fiçino kimi yazarlar çalışdılar. XVI əsrin əvvəllərində yazıçı Kastilone (saray dəftəri) ideal bəy və xanım haqqında öz baxışlarını açıqladı. İtalyan mütəfəkkir və filosof Makiavelli güclü dövlət hakimiyyətinin tərəfdarı idi. Gücləndirmək üçün 1532-ci ildə nəşr olunan məşhur "İmperator" əsərində ifadə etdiyi hər cür vasitənin istifadəsinə icazə verdi.


İntibah İtalyan rəsm əsrlər boyu Avropa rəssamlığına hakim olmuşdur. Bu zaman Cotto di Bondone, Mazaçço, Fra Beato Anceliko, Pyero della Françeska, Domeniko Qirlandayo, Pyetro Perucino, Mikelancelo, Rafael Santi, Sandro Bottiçelli, Leonardo da Vinçi və Titian kimi sənətkarlar orada çalışdılarJensen 1992, p. 95.

İtalyan İntibahının memarlığı memarlar Filippo Brunelleski, Leon Battista Alberti, Andrea Palladio və Donato Bramantenin əsərləri ilə tanınır. Əsərləri arasında Floransa Kafedrali, Romadakı Müqəddəs Peter Bazilikası, Riminidəki Tempio Malatestiano Kafedrali və bir çox möhtəşəm malikanələr var.

 Mənşəyi və arxa planı 

 Son Orta əsrlərdə Şimali və Mərkəzi İtaliya 
İtaliyada İntibahı yaxınlaşdıqca bir-birinin ardınca böhran Qərbi Avropanın həyatını zəbt etdi. XIII əsrdə Qüdsü (Müqəddəs Qəbirdən) Səlcuqlu Türklərindən "azad etmək" məqsədi daşıyan bir sıra dini Səlib yürüşləri uğursuz oldu. X əsrdə Böyük Böyük Otto tərəfindən qurulan Müqəddəs Roma İmperiyasının imperatorunun gücü zəifləyirdi. XIII əsrin ikinci yarısında imperiya İtaliya üzərində gücünü itirir. Heç vaxt orta əsrlər qədər güclü olmayan kilsə tədricən möhkəmliyini və möhkəmliyini itirməyə başladı. Fransız kralının təzyiqi ilə Papa iqamətgahı Romadan Fransanın cənubuna, Avinyona köçürüldüyü zaman həyəcan verici bir simptom "Papaların Avignon əsirliyi" (1309–1377) idiThe Connoisseur – Volume 219 – Page 128Europe in the second millenium: a hegemony achieved? – Page 58. Müasirləri üçün Roma yalnız coğrafi bir anlayış deyildi, həm kilsə paytaxtının, həm də bütün xristian kilsəsinin əbədiyyəti və toxunulmazlığı fikri onunla əlaqəli idi. Papa kuriyasındakı şiddətli çəkişmələrlə qeyd olunan "Böyük Şizizm" in vaxtı gəldi. Böyük Şizizmdən sonra Kilsənin son bölünməsi mərkəzi Qərbdəki Roma Katolik Kilsəsi və mərkəzi Konstantinopol ilə Şərqdəki Pravoslav Kilsəsi oldu. Katolik xristianlığı İncilə uyğun olaraq islah etməyi hədəf alan reformasiya yaxınlaşırdı.

Son orta əsrlərdə (təxminən 1300 və daha əvvəl), Roma imperatorluğunun keçmiş mərkəzi olan Lazio bölgəsi və Cənubi İtaliya ümumiyyətlə Şimali İtaliyadakı şəhərlərdən daha kasıb idi. Roma qədim xarabalıqların bir şəhəri idi, Papa Dövlətləri zəif mütəşəkkil və Fransa və daha sonra İspaniyanın xarici müdaxiləsinə qarşı həssas idilər. Orta İtaliya geridə qalmış, əsasən əkinçilik bölgəsi idi.
Siciliya bir müddət xarici hökmranlıq altında idi, Ərəblər, sonra Normanlar tərəfindən idarə olunurdu. Siciliyada Siciliya Əmirliyi 150 il inkişaf etdi və iki əsr sonra bu dövrdə Norman Krallığı, daha sonra Hohenştaufen Krallığı var idi.

İtaliyanın şimal və mərkəzi bölgələri cənub bölgələrindən daha zəngin idi. Bu bölgə Avropanın ən zəngin bölgələrindən biri idi. Səlib yürüşlərində Levantla (Şərqi Aralıq dənizi ölkələri — Suriya, Livan, İsrail, İordaniya, Fələstin, Misir, Türkiyə) güclü ticarət əlaqələri quruldu və Dördüncü Səlib yürüşü, Venesiya və Cenevizlilərə rəqib olaraq Bizans Roma İmperatorluğunu məhv etmək üçün çox şey etdi.

İtaliyanın feodal parçalanması şəraitində, tək bir dövlət mərkəzinin olmaması halında, xüsusi bir rol yüksək mədəni yüksəlişə çatmış iqtisadi cəhətdən inkişaf etmiş şəhərlərin payına düşdü.

Şərqdən gələn əsas ticarət yolları Bizans İmperiyasından və ya ərəb torpaqlarından keçərək Cenova, Pisa və Venesiya limanlarına keçdi. Levantda alınan ədviyyatlar, boyalar və ipəklər kimi lüks mallar İtaliyaya gətirildi və sonra bütün Avropaya satıldı.

Po vadisində yerləşən zəngin əkinçilik ərazilərindən də şəhər əyalətləri qazanırdı. Şampan yarmarkalarında Fransa və Almaniyadan yun, buğda, qiymətli metal kimi məhsullar alınıb. Misirdən Baltik bölgəsinə qədər olan ölkələrlə geniş ticarət aparıldı.

Şimali İtaliyadakı ticarət ölkəni firavan bir dövlət halına gətirdi. Arte della Lana ticarət gildiyasının nəzarəti altında istehsal olunan yun tekstil məhsulları sayəsində Florensiya Şimali İtaliyanın ən zəngin şəhərlərindən birinə çevrildi.

Aralıq dənizi boyunca və o tərəfdən keçən İtalyan ticarət yolları əhəmiyyətli mədəniyyət və bilik ötürücüləri idi. 12-ci və 15-ci əsrlərdə Osmanlının Bizansı fəth etməsi dövründə və sonrasında İtaliyaya köç edən alimlər, Florensiya və Venesiyada yeni qurulan akademiyalarda İntibah dilçilik tədqiqatları apardılar. Humanist alimlər monastır kitabxanalarında qədim əlyazmaları axtardılar, Tasitin və digər Latın müəlliflərinin əsərlərini bərpa etdilər.

 On üçüncü əsr 
XIII əsrdə Avropanın böyük bir hissəsi əhəmiyyətli iqtisadi böyümə yaşadı. İtalyan dövlətlərindən gələn ticarət yolları Aralıq dənizi limanlarını Hanseatic Union ölkələrinin limanları ilə — Baltik və Avropanın şimal bölgələrini birləşdirdi. Bu dövrdə İtalyan şəhər dövlətlərinin iqtisadiyyatı o qədər böyüdü ki, şəhərlər de faktiki olaraq Müqəddəs Roma İmperiyasından tamamilə müstəqil oldu. Bu dövrdə İtalyan dövlətlərinin iqtisadiyyatı səhmdar cəmiyyətləri, beynəlxalq bank sistemi, valyuta bazarı və sığortası ilə müasir bir infrastruktur inkişaf etdirdiBurke 1999, p. 232. Florensiya maliyyə sisteminin mərkəzi oldu və qızıl florini regional beynəlxalq ticarətdə əsas pul vahidi oldu.

Orta əsrlərdə Avropada işçiləri istismar etməklə var-dövlətini toplayan yeni bir ticarət hökmdar təbəqəsi hakim idi. Şimali İtaliyadakı Orta Orta Çağın bir xüsusiyyəti, piskoposlar və yerli sayımların nəzarətindən çıxan şəhər kommunalarının çiçəklənməsi idi. Feodalizmin tənəzzülü və şəhərlərin böyüməsi bir-birinə təsir etdi; beləliklə lüks mallara olan tələb ticarətin artmasına səbəb oldu və bu da öz növbəsində daha bahalı mallar tələb edən varlı tacirlərin sayının artmasına səbəb oldu. Bu həddindən artıq atmosferdə zənginliyin vizual simvollarını yaratmağa ehtiyac duyulur, bu da zənginliyinizi və zövqünüzü başqalarına göstərməyə imkan verir.

Bu dəyişikliklər treyderlərə İtaliyanın şəhər əyalətlərinin hökumətləri üzərində nəzarəti həyata keçirməyə imkan verdi və bu da istehsalın genişlənməsinə səbəb oldu. Ölkənin şimal bölgələrində mövcud olan orta əsr qanunları (sələmçiliyə qarşı, xristian olmayanlarla ticarət qadağaları) ticarətin inkişafına mane olurdu. İtaliyanın şəhər əyalətlərində bu qanunlar ləğv edildi və ya dəyişdirildiBurke 1999, p. 93.

 On dördüncü əsr 
XIV əsrdə Avropa iqtisadiyyatını tənəzzülə aparan bir sıra fəlakətlər oldu. Bu zaman orta əsrlərdəki isti dövr sona çatdı və Kiçik Buz Çağı başladıJensen 1992, p. 97; see also Andrew B. Appleby’s "Epidemics and Famine in the Little Ice Age.". İqlim dəyişikliyi kənd təsərrüfatı istehsalına təsir göstərmişdir. Məhsullar azaldı və aclığa səbəb oldu, əhalinin sürətli artımı ilə daha da artdı. İngiltərə və Fransa arasında yüz illik müharibə, xüsusən İngiltərə Kralı III Eduardın 1345-ci ildə borclarını tərk etməsi nəticəsində iki böyük Florensiya bankı olan Bardi və Peruzzinin iflasına uğradığında, Şimali Qərbi Avropadakı ticarəti pozdu. Şərqdəki müharibə ticarət yollarını pozdu və Osmanlı İmperiyası bütün bölgədə genişlənməyə başladı. Ən dağıdıcı təsiri Şimali İtaliyanın sıx məskunlaşmış şəhərlərinin əhalisini biçən Qara Ölüm etdi. Məsələn, Florensiyada 45.000 nəfərlik bir vəba əhalisi önümüzdəki 47 il ərzində 25–50% azaldı.


Məhz bu qeyri-sabitlik dövründə İntibah ustaları Dante və Petrarx İtaliyada yaşadılar. İntibah sənətinin tumurcuqları Giotto realizmində ortaya çıxdı. Paradoksal olaraq, bu fəlakətlərdən bəziləri Rönesansın doğuşuna kömək etdi. Qara ölüm Avropa əhalisinin üçdə birini məhv etdi. İşçi qıtlığı nəticəsində maaşlar artdı, insanlar lüks mallara daha çox pul xərcləməyə başladılar. XV əsrin əvvəllərində Avropada bubonik vəba xəstəliyi azalmağa başladı və əhali yenidən böyüməyə başladı. Mal və xidmətlərə yeni tələb bankirlərin, tacirlərin və bacarıqlı sənətkarların sayının artmasına səbəb oldu. Qara Ölüm dəhşətləri və Kilsənin təsirli yardım göstərə bilməməsi, Kilsənin əhali üzərində təsirinin azalmasına səbəb oldu. Bardi və Peruzzi banklarının çökməsi Medici ailəsinin Florensiyada hökmranlığına yol açdı.

 İstinadlar 

Kateqoriya:İncəsənət tarixi
Kateqoriya:Memarlıq tarixi
Kateqoriya:Ölkələrinə görə intibah
Kateqoriya:İtalyan intibahı