Tətbiqi fizika

Tətbiqi fizika müəyyən texnoloji və ya praktiki məqsədə çatmaq niyyəti ilə fiziki obyektlər haqqında biliklərin istifadəsidir. Həmçinin fizika və mühəndislik arasında körpü və ya əlaqə olaraq hesab edilir. "Tətbiqi" ifadəsi tədqiqatçıların motivasiyası və münasibəti və fəaliyyətdən təsirlənə biləcək texnologiya və ya elmlə əlaqənin təbiəti kimi amillərin incə kombinasiyası ilə "saf"dən fərqlənir. Tətbiqi fizika fundamental həqiqətlərə və fiziki elmlərin əsas anlayışlarına söykənir, lakin elmi prinsiplərin praktik cihazlarda və sistemlərdə istifadəsi və fizikanın elmin digər sahələrində tətbiqi ilə əlaqədardır.
Tətbiqi fizika müəyyən mənada mühəndislikdən fərqlənir; tətbiqi fizik bir şey dizayn etmir, əksinə yeni texnologiyaların inkişafı və ya mühəndislik probleminin həlli məqsədilə fizika tədqiqatları aparır. Bu yanaşma tətbiqi riyaziyyata olan yanaşma ilə oxşardır.

Tətbiqi fiziklər də elmi tədqiqatlar üçün fizikanın istifadəsi ilə maraqlanırlar. Məsələn, sürətləndirici fizikası sahəsi yüksək enerji toqquşdurucularının dizaynını və inşasını təmin edən mühəndislərlə işləməklə nəzəri fizikadaki tədqiqatlara töhfə verə bilər.

 Tədqiqat və təkmilləşdirmə sahələrinin nümunələri 
 İlk dəfə Con Bardin, Ualter Houzer Bratteyn və Vilyam Şokli tərəfindən 1947-ci ildə icad edilən tranzistor
 Lazer
 Kvant optikası
 Maqnit rezonans tomoqrafiya
 Akustika
 Yarımkeçirici
 Sürətləndirici fizikası
 Stels texnologiyası
 Elektronika
 Nüvə mühəndisliyi
 Sonar
 Radar
 Lidar
 Biofizika
 Geofizika
 Hesablama fizikası

 Həmçinin bax 
 Tətbiqi riyaziyyat

 İstinadlar 

Kateqoriya:Texniki elmlər
Kateqoriya:Fizikanın bölmələri