SSRİ liderlərinin siyahısı

SSRİ liderlərinin siyahısı () — SSRİ-nin və Sovet İttifaqı Kommunist Partiyasının rəhbərlərinin siyahısı.

RK(b)P və Sov. İKP Mərkəzi Komitəsinin baş katibi vəzifəsi 1922-ci ilin aprelində təsis olunmuşdur və Vladimir Leninin ölümündən sonra faktiki olaraq ən mühüm dövlət vəzifəsinə çevrilmişdir. Faktiki olaraq, o dövrə qədər İosif Stalin ölkədə qeyri-məhdud hakimiyyətə malik olmuşdur. Formal olaraq, 1953-cü ilə qədər o, yalnız ölkənin icra hakimiyyətinin başçısı (Nazirlər Sovetinin sədri) olmuşdur Buna görə bu vəzifədə onun yerinə keçmiş və Stalinin gizli varisi olan Georgi Malenkov yeni lider və dövlət başçısı oldu. Malenkov 1955-ci ilə qədər Nazirlər Sovetinə rəhbərlik etdi, lakin 1953-cü ilin sentyabrında Sov. İKP MK-nın birinci katibi seçilməsindən başlayaraq Nikita Xruşşov tədricən siyasi çəki qazandı, Stalinin və Lavrenti Beriyanın ölümündən sonra hakimiyyət uğrunda əsas rəqiblərdən birini aradan qaldırmaqda aparıcı rol oynadığı güman edilir. 1955-ci ildə Xruşşov Malenkovu SSRİ Nazirlər Sovetinin sədri vəzifəsindən kənarlaşdırdı və hakimiyyət nəhayət onun əlinə keçdi. O, 1958-ci ildən təqaüdə çıxana qədər Nazirlər Sovetinin sədri və partiyanın başçısı vəzifələrini birləşdirir.

Sonradan, SSRİ Nazirlər Sovetinin sədri vəzifəsi əsas dövlət vəzifəsi kimi qəbul edilmədi. Hüquqi olaraq (SSRİ Konstitusiyasına görə) dövlət rəhbərləri SSRİ Ali Sovetinin Rəyasət Heyətinin Sədri (sonralar — SSRİ Ali Sovetinin Sədri) vəzifəsinə təyin edilmiş şəxslər idi. 1964-cü ildən Sov. İKP MK-nın birinci katibi olan Leonid Brejnevin rəhbərliyi dövründə birinci katibi vəzifəsi 1966-cı ildən Baş katib vəzifəsi ilə əvəz olundu və SSRİ-də ən yüksək vəzifə oldu. 1985-ci ildən bu vəzifəni Mixail Qorbaçov tutdu, bu ona faktiki dövlət başçısı kimi həm partiyanın, həm də dövlət hakimiyyətinin lideri olmağa imkan verdi. Bundan sonra icra hakimiyyətinə Nazirlər Sovetinin sədri vəzifəsinə Nikolay Rıjkov rəhbərlik edirdi. 1990-cı ilin martından etibarən Mixail Qorbaçov Sov. İKP MK-nın Baş katibi və SSRİ prezidenti vəzifələrini birləşdirdi. Prezident vəzifəsi, Ali Şuranın Sədri vəzifəsini dövlət başçısı vəzifəsi ilə əvəz etdi, ikincisini yalnız ölkə başçısının özü deyil, ölkənin qanunverici qolu rəhbərinin vəzifələrini tərk etdi. O dövrdə SSRİ Konstitusiyasının 6-cı maddəsi ləğv edildi və Sov. İKP nəticəsində hakimiyyətdəki inhisarını itirdi, eyni zamanda 19–21 avqust 1991-ci ildə Moskvada baş verən hadisələrə qədər hakim partiya olaraq qaldı. 25 dekabr 1991-ci ildə SSRİ-nin nəhayət mövcudluğu dayandırıldı. Ümumilikdə, SSRİ-nin mövcudluğunun 70 ili ərzində yalnız 9 partiya və dövlət rəhbəri (yalnız hökuməti idarə edən Malenkov və Avqust qiyamı zamanı SSRİ prezidenti vəzifəsini icra edən Yanayevi də saymaqla) SSRİ-nin lideri olmuşdur.

 Xülasə 
Vladimir Lenin 30 dekabr 1922-ci ildə sovetlər qurultayında SSRİ Xalq Komissarları Sovetinin (XKS) sədri seçildi. 53 yaşında onun sağlamlığı iki güllə yarasının təsirindən pisləşdi, daha sonra 1924-cü ildə ölümü ilə nəticələnən üç atəşlə daha da ağırlaşdı. Lakin, həyatının son günlərində səhhətindən asılı olmayaraq Lenin artıq hakimiyyətinin çox hissəsini İosif Stalinə güzəştə getmişdi. Aleksey Rıkov Lenini SSRİ XKS sədri kimi əvəz etdi və o, de-yure ölkənin ən güclü adamı olsa da, əslində bütün hakimiyyət "üçlüyün" — üç nüfuzlu partiya xadiminin birliyinin (Qriqori Zinovyev, İosif Stalin və Lev Kamenev) əlində cəmləşmişdi. Stalin partiyada təsirini artırmaqda davam etdi və 1920-ci illərin sonunda bütün siyasi rəqiblərini məğlub edərək SSRİ-nin yeganə diktatoru oldu. Stalinin tutduğu partiyanın baş katibi postu sovet iyerarxiyasının ən mühüm postu oldu.

Stalinin ilkin siyasəti sürətli sənayeləşdirməyə, özəl sənayenin milliləşdirilməsinə  və Leninin Yeni İqtisadi Siyasəti (YİS) altında yaradılmış özəl sahələrin kollektivləşdirilməsinə təkan verdi. Siyasi Büronun lideri kimi Stalin 1938-ci ildə Böyük təmizləmə, bir sıra siyasi qətl, repressiya və təqib kampaniyalarından sonra demək olar ki, mütləq hakimiyyəti birləşdirdi. Nasist alman qoşunları 1941-ci ilin iyununda Sovet İttifaqına hücum etdi, lakin dekabr ayına qədər Sovet ordusu Moskvada bu hücumu dayandıra bildi. Stalinin göstərişi ilə Sovet İttifaqı nasist Almaniyasına əks-hücum etdi və bu, nəhayət, 1945-ci ildə uğur qazandı. Stalin 1953-cü ilin martında öldü və onun ölümü hakimiyyət uğrunda mübarizəyə səbəb oldu. Nikita Xruşşov bir neçə ildən sonra Georgi Malenkov üzərində qələbə qazandı.

Xruşşov iki dəfə — əvvəlcə 1956-cı ildə, sonra isə 1962-ci ildə Stalini, xüsusilə Stalinin şəxsiyyətinə pərəstişi pislədi. Onun destalinizasiya siyasəti ona partiya daxilində çoxlu düşmənlər qazandırdı, xüsusən də köhnə Stalinist təyinatlılardan. Çoxları bu yanaşmanı dağıdıcı və sabitliyi pozan kimi görürdü. Antipartiya qrupu kimi tanınan qrup 1957-ci ildə Xruşşovu vəzifədən uzaqlaşdırmağa çalışdı, lakin bu, uğursuz oldu. Xruşşov gücləndikcə onun qeyri-sabit davranışı daha da sərtləşir, adətən qərarları tək özü, Siyasi Büro ilə müzakirə etmədən və ya təsdiq etmədən qəbul edirdi. Xruşşovun hakimiyyətdən uzaqlaşdırıldığı gün onun yaxın yoldaşı olan Leonid Brejnev birinci katib seçildi. Aleksey Kosıgin yeni baş nazir oldu və Anastas Mikoyan Ali Sovetin Rəyasət Heyətinin sədri vəzifəsini saxladı. Siyasi Büronun göstərişi ilə 1965-ci ildə Mikoyan istefaya getməyə məcbur oldu və Rəyasət Heyətinin sədri vəzifəsini Nikolay Podqornı icra etdi.

Xruşşovdan sonrakı 1960-cı illərdə Sovet İttifaqı kollektiv rəhbərlik tərəfindən idarə olunurdu. Amerikanın milli təhlükəsizlik üzrə müşaviri Henri A. Kissincer səhvən Kosıginin Sovet İttifaqının lideri olduğuna və 1967-ci ildə Qlassboro sammitində Sovet İttifaqını təmsil etdiyi üçün onun Sovet xarici siyasətinin başında olduğunu hesab edirdi. Mixail Qorbaçov tərəfindən işlədilən "Durğunluq dövrü" aşağılayıcı termini, ölkədə aşağı sosial-iqtisadi səmərəliliyin və ölkəni idarə edən gerontokratiya ilə əlamətdar olan dövr idi. 1982-ci ildə Brejnevdən sonra Yuri Andropov (o vaxt 68 yaşında idi) baş katib vəzifəsinə keçdi. 1983-cü ildə Andropov xəstəxanaya yerləşdirildi və səhhəti pisləşdiyi üçün nadir hallarda iş yerində Siyasi büro iclaslarına sədrlik edirdi. İclaslara adətən onun yerinə Nikolay Tixonov sədrlik edirdi. Andropovun ölümündən 15 ay sonra baş katibliyə daha yaşlı lider, 72 yaşlı Konstantin Çernenko seçildi. Onun hakimiyyəti on üç aydan sonra 1985-ci il martın 10-da ölümü ilə başa çatdı.

54 yaşlı Mixail Qorbaçov 1985-ci il martın 11-də Siyasi Büro tərəfindən Baş katibliyə seçildi. 1985-ci ilin mayında Qorbaçov iqtisadi inkişafın ləngidiyini və həyat səviyyəsinin qeyri-adekvat olduğunu açıq şəkildə etiraf etdi və bunu edən ilk sovet lideri oldu. O, tezliklə həm də bir sıra əsaslı islahatlara başlayır. 1986-cı ildən təxminən 1988-ci ilə qədər mərkəzi planlaşdırmanı ləğv etdi, dövlət müəssisələrinin öz istehsal məhsullarını təyin etməsinə icazə verdi, əvvəllər özəl mülkiyyətdə olmasına icazə verilməyən bizneslərə özəl sərmayə qoymağa imkan verdi və digər tədbirlərlə xarici investisiyalara icazə verdi. O, həmçinin Sovet İttifaqı daxilində idarəetməni və qərarların qəbulunu açdı və Qərblə münasibətlərin istiləşməsi ilə yanaşı, daha çox ictimai müzakirə və tənqidə imkan verdi. Bu əkiz siyasətlər müvafiq olaraq perestroyka (hərfi mənada "yenidənqurma" mənasını verir) və qlasnost ("açıqlıq" və "şəffaflıq") kimi tanınırdı. 1988 və 1989-cu illərdə Sovet İttifaqında sovet kommunizminin əsas müəyyənedici xüsusiyyətlərinin ləğvi Gennadi Yanayevin başçılıq etdiyi uğursuz 1991-ci ilin avqust çevrilişindən sonra Sovet İttifaqının dağılması kimi gözlənilməz nəticələrə səbəb oldu.

 Siyahı 
+  Portret
  Lider
  Vəzifəsinin adı
  Dövr
  Siyasəti
  Sov.İKP qurultayları
  Hökumət başçıları
  SSRİ Ali Soveti Rəyasət Heyətinin Sədri
  Qeydlər
  150px
  Vladimir İliç LeninВалентинов Н. В. О Ленине. — М.: Телекс, 1991. — 460 с. — ISBN 0-938181-24-6.
  RSFSR və SSRİ Xalq Kommisarları Sovetinin sədri
  30 dekabr 1922  — 21 yanvar 1924 
  Leninizm • 
  * 1-ci–10-cu
 11-ci
 12-ci
  Özü
  Mixail Kalinin
  Bolşeviklər hakimiyyətə gələndən bəri Lenin onların de-fakto lideri kimi xidmət etmişdir. Rusiya inqilabından sonra Lenin 1917-ci ildən Rusiya Sovet Federativ Sosialist Respublikasının (RSFSR), 1922-ci ildən vəfatına qədər Sovet Sosialist Respublikaları İttifaqının (SSRİ) rəhbəri oldu.
  150px
  İosif Vissarionoviç Stalin
  Rusiya Kommunist (bolşeviklər) Partiyası Mərkəzi Komitəsinin baş katibi (1925-ci ildən - Ümumittifaq Kommunist (bolşeviklər) Partiyası, 1952-ci ildən Sovet İttifaqı Kommunist Partiyasının (3 aprel 1922-ci ildən 5 mart 1953-cü ilədək), SSRİ Nazirlər Sovetinin sədri (6 may 1946 - 5 mart 1953)
  21 yanvar 1924— 5 mart 1953




  150px
  Georgi Maksimilianoviç Malenkov
  SSRİ Nazirlər Sovetinin sədri
  5 mart 1953 — 8 fevral 1955




  150px
  Nikita Sergeyeviç Xruşşov
  Sovet İttifaqı Kommunist Partiyası Mərkəzi Komitəsinin birinci katibi
  7 sentyabr 1953 — 14 oktyabr 1964




   SSRİ Nazirlər Sovetinin sədri
  27 mart 1958 — 15 oktyabr 1964




  150px
  Leonid İliç Brejnev
  Sovet İttifaqı Kommunist Partiyası Mərkəzi Komitəsinin birinci katibi
  14 oktyabr 1964 — 8 aprel 1966




   Sovet İttifaqı Kommunist Partiyası Mərkəzi Komitəsinin baş katibi
  8 aprel 1966 — 10 noyabr 1982




  150px
  Yuri Vladimiroviç Andropov
  Sovet İttifaqı Kommunist Partiyası Mərkəzi Komitəsinin baş katibi
  12 noyabr 1982 — 9 fevral 1984




   150px
  Konstantin Ustinoviç Çernenko
  Sovet İttifaqı Kommunist Partiyası Mərkəzi Komitəsinin baş katibi
  13 fevral 1984 — 10 mart 1985




  150px
 Mixail Sergeyeviç Qorbaçov
  Sovet İttifaqı Kommunist Partiyası Mərkəzi Komitəsinin baş katibi
  11 mart 1985 — 24 avqust 1991 




   SSRİ prezidenti
  15 mart 1990 — 25 dekabr 1991



  150pxGennadi İvanoviç YanayevSSRİ prezidenti səlahiyyətlərini icra edən19 avqust 1990 – 21 avqust 1990





 Həmçinin bax 
 Rusiya hökmdarlarının siyahısı
 Rusiya Federasiyası Prezidenti

 İstinadlar 

 Ədəbiyyat 


































Kateqoriya:Hökumət başçıları
Kateqoriya:SSRİ rəhbərləri
Kateqoriya:Siyasətçi siyahıları