Klassik liberalizm

Klassik liberalizm  — özəl mülkiyyəti, maneəsiz bazar iqtisadiyyatını, hüququn aliliyini, din və mətbuat azadlığının konstitusional qarantiyalarını, eləcə də azad bazara əsaslanan beynəlxalq sülhü dəstəkləyən ideologiyanı təyin etmək üçün istifadə edilən termin. Liberalizmin bir qoludur.

Klassik liberallar fərdi azadlığa əsaslanan və bu azadlıqların qorunması ilə məhdudlaşdırılmış, cəmiyyətə yüksək üstünlük təmin edəcək bəzi xidmətlər göstərən bir dövlətin olması, geriyə qalan bütün funksiyalar azaldılaraq sərbəst bazar tərəfindən qarşılanmalıdır.
İdeyaları klassik liberalizmə təsir edən insanlar arasında Con LokkSteven M. Dworetz, The Unvarnished Doctrine: Locke, Liberalism, and the American Revolution (1994), Jan Batist Sey, Tomas Maltus və David Rikardo var. Onların fikirləri Adam Smitin Xalq Sərvətlərindən Biri Kitabında irəli sürülən klassik iqtisadi fikirlərə və təbii qanunaJoyce Appleby, Liberalism and Republicanism in the Historical Imagination (1992) p. 58, utilitarizməGerald F. Gaus and Chandran Kukathas, Handbook of Political Theory (2004) p. 422 və tərəqqiyəHunt, p. 54 inam üzərində quruldu.

XX əsrdə iqtisadçılar Fridrix fon Hayek və Milton Fridmenin rəhbərliyi ilə klassik liberalizmə marağın canlanması baş verdiRichardson, p. 43. Bəziləri klassik liberalizmin müasir inkişafını "neoklassik liberalizm" adlandırır. 
 Etimologiyası 
Klassik liberalizm XIX əsrdə Avropa və ABŞ-də inkişaf etmişdir. XVIII əsrdə Klassik liberalizmin məlum ideyalar üzərində qurulmasına baxmayaraq, bu, yeni bir cəmiyyət tipinə, sənaye inqilabına və urbanizasiyaya cavab olaraq meydana gələn, hökumətə və ictimai münasibətlərə yönəlmişdir.
 Həmçinin bax 
 Maarifçilik dövrü
 Kapitalizm

 İstinadlar 

Kateqoriya:Liberalizm