Cənubi Afrika Respublikası (Transvaal)

Cənubi Afrika Respublikası, və ya Transvaal, Transvaal Respublikası () — 1852–1902-ci illərdə Cənubi Afrika ərazisində mövcud olmuş dövlət.

 Ərazinin erkən tarixi 
Transvaal ərazisində minillər boyunca yerli əhali — buşmenlər və hottentotlar məskunlaşmışdı. Təxminən e.ə. IV-cü əsrdə doğma bantu dilləri gələcək Transvaal ərazisində görünür: soto dili, tsvana dili, pedi dili, venda dili, ndebele (Qərb, Karra və Kalahari çöl ərazilərində, kənd təsərrüfatı üçün uyğun deyil, onlar maraqlı deyil). XIX əsrin əvvəllərində, Avropa ərazilərinin müstəmləkəçiliyi başlandıqdan sonra, əhalisi əkinçiliklə məşğul olmuş, minerallarla qazılmış və uzun məsafələr üzərində birbaşa və dolayı ticarət aparmış, sonra Keyptaun şəhərinə qədər müqayisə ediləcək yaşayış yerləri olmuşdur.

1817-ci ildə Çaki ilə birlikdə xidmət edən Zulu lideri Mzilikazi, üsyan etdi və qərbə yönəldildi bu bölgəni işğal etdi. Transvaal Ndebele ərazisində yaşayanlarla ittifaq qurduqdan sonra onların liderləri oldu. Bu dövrdə "Mfekane" kimi gedən müharibələr, Soto və Tsvana tayfalarını ciddi şəkildə zəiflətmiş və bu torpaqların sonrakı Avropanın müstəmləkəçiliyinə kömək etmişdir.

Ndebele, vendianların şimala qalıqlarını atdı və Mzilikazi, kralını günümüz Pretoriya bölgəsinə yerləşdirdi və müasir Zeerust ərazisində ticarət yollarını mühafizə edən Mosega hərbi postunu qurdu. Transvaalını fəth edən Ndebele burada yaşayan tayfaları fəth etdi və hərbi despotizm sistemi qurdu. Mzilikazi, 1827-ci ildən 1836-cı ilə qədər cənub-şərq Transvaala hakim olmuşdur.

O zamana qədər Vaal və Limpopo çayları arasındakı bölgə avropalılar üçün naməlum idi, 1829-cu ildə Mzilikazi lideri Robert Moffettin məskunlaşmasından sonra, Avropa tacirləri və tədqiqatçıları tərəfindən ziyarət edildi.

 Kolonizasiya 
1830-cu illərdə, 1840-cı illərdə, "Burlar" adı ilə tanınan Hollandiya və digər yerdəyişənlərin əcdadları Böyük trek kimi tanınan hərəkat prosesində ingilis Kap koloniyasını tərk etməyə başladılar. Hərbi məsələlərdə üstünlüyünü istifadə edərək, müqayisədə asanlıqla yerli tayfaları məğlub etdi və öz kiçik respublikalarını Britaniya hökmdarı deyil, ərazilərdə qurdular.

1835–1838-ci illərdə Bur yerleştirenleri Vaal çayını keçməyə başladı və Ndebele ilə bir sıra atışmalar oldu. 1836-cı il oktyabrın 16-da Andris Hendrik Potqiterin rəhbərlik etdiyi Boers qrupu, 5 min nəfərlik Matabele (Şimali Ndebele) ordusunun hücumuna məruz qalıb. Onlar burların müdafiə etdiyi mikroavtobusların dairəsinə girə bilmədilər, lakin bütün mal-qaralarını çaldılar. Daha əvvəl Ndebele tərəfindən məğlub və Taba Nçu ilə məcbur olan Rolon tayfasının (Soto-Tsvana məxsus) rəhbəri Moroko Moroko onlara yemək və qorunma sözü verən Taba Nçuya gedə bilməsi üçün Potqiterə təzə mal göndərdi. 1837-ci ilin yanvarında Ndebele şəhərində ağır bir məğlubiyyətə uğrayan Mosheə hücum edən Potgieter və Gert Maritz rəhbərliyi altında 107 Boers, 60 rolongs və 40 "rəngli" kişilər əmr etdi. Nəticədə, 1838-ci ildə Mzilikazi Limpopo müasir Zimbabve). Ndebele qaçdıqdan sonra, Potqiter Mzilikazinin tərk etdiyi ölkəni göçmen çiftçisine aid bir ölkə elan etdi. Eyni zamanda, Moziliazinin məğlub etməsinə kömək edən Soto-Tswana tayfaları tərəfindən bu torpaqlara dair iddiaları rədd etdi. Bundan sonra bir çox bur immiqrantları Waal-dan keçməyə başladılar və tez-tez Afrika kəndlərinə yaxınlaşan Transvaal ərazisində yaşayırdılar.
alt=|left|thumb|342x342px|Andris Pretorius — bur liderlərindən biri
Vaalın şimalından Avropalıların ilk qalıcı yerləşdiyi Potgitera tərəfdarları tərəfindən təsis edilmişdir. 1838-ci ilin mart ayında Nataleə getdi və Zulusun Peter Retif və xalqı tərəfindən təşkil etdiyi qırğından qaçmağa çalışdı. Lakin Hollandiyalı yerdəyişənlərin Natal-da başqa bir lider üçün üstünlük qazandığını, Mani Maritsa, Drakensberq dağlarını əks istiqamətdə keçdi və 1838-ci ilin noyabrında Mool çayının sahillərində məskunlaşmış bir qəsəbə qurdu və onun şərəfinə Pochefstrum adını verdi. Bu qəbilə qrupu ibtidai bir hökumət meydana gətirdi və 1840-cı ildə Natal Respublikası ilə bir konfederasiya meydana gətirdi, həm də İdarə Mərkəzinin Winburg olduğu Vaalın cənubuna yerləşdirən burlar ilə birlikdə. 1842-ci ildə, Potgitera qrupu, İngilis ilə qarşıdurmada iştirak edən Natal Respublikasının Boers köməkçisinə gəlməkdən imtina etdi. 1845-ci ilə qədər, Potqiter Vaal çayının hər iki sahilində yaşayan burlara rəhbərlik etməyə davam etdi, lakin Britaniyanın artan niyyətləri və müstəqil kanal vasitəsilə xarici dünyaya qoşulma ehtiyacı Potquiteranı 1845-ci ildə Potchefstrum və Winburqdan sahillərə köç etmək üçün çox sayda Boers ilə zorladı. Potuqiter Zoutpansberqdə yerləşdi və qalan fermerlər Drakensberq dağlarının daxili yamaclarında qalmağa qərar verdilər, burada Andris Ohrigstad adlı bir kənd yaratdılar, ancaq onun yeri sağlamlıqsız seçildi və kənd ayrılmaq məcbur edildi. Yeni kənd daha yüksək yerə yerləşdirilib və tərk edilmiş qəsəbədə olan əzabların xatirəsinə görə, burlar onu Lydenburq adlandırdı. Bu vaxt, Potqiter və yoldaşları tərəfindən tərk edilən ərazilərdə 1848-ci ildə Andris Pretorius rəhbərliyi altında birləşən digər burlar yerləşdirildi.

17 yanvar 1852-ci ildə Böyük Britaniya Vaal-Transvaal çayının şimalındakı bölgədə təxminən 5000 Boer ailəsinin (yəni təxminən 40 min ağın) müstəqilliyini tanıyan bir müqavilə imzaladı; iki il sonra Azad Oranj Dövlətinin müstəqilliyi tanındı. Lakin bu müqaviləni Boers adından imzalarkən, Pretorius öz təhlükəsi və təhlükəsi ilə çıxış etdi və Potqitera partiyası onu hakimiyyəti ələ keçirmək niyyəti ilə ittiham etdi. Lakin Rustenburqda 16 mart 1852-də toplanan folklor saziş təsdiqlədi və eyni günün səhər saatlarında Pretoriya və Potqiter açıq şəkildə barışdı.

1853-cü ilin iyulunda Andris Pretorius vəfat etdi (Potqiter mart ayında bir az əvvəl öldü) və onun oğlu Martinus Pretorius onun varisi seçildi. 1856-cı ildə Transvaalın müxtəlif bölgələrində bir sıra məşhur iclaslar toplayıb, burada yaradılacaq olan kiçik yerli hökumətlərin yerinə güclü bir mərkəzi hökumətin yaradılması lazım olub. Nəticədə konstitusiya yaratmalı olan xalq məclisi seçildi.

 Dövlətin yaranması 
1856-cı ilin dekabr ayında Transvaal Assambleyası Poçefstrumda görüşdü və konstitusiya yaratmaq üçün üç həftə keçirdi. Ölkə adı "Cənubi Afrika Respublikası" seçildi; üzvləri iki il seçilmiş millət vəkilləri üçün qanunvericilik hakimiyyəti verildi; İcra heyəti icra orqanı tərəfindən təyin edilmiş bir prezident idi. Volksraad və İcra Şurasının üzvləri üçün bir ön şərt Hollandiya Reform Kilsəsi və Qafqazlara üzvlük; Nə də kilsə, nə də dövlət "rəngli olanlar" üçün heç bir bərabərlik etməmişdi.

Zoutpansberqdən olan burlar, Lienburqları, ölkənin üzərində hakimiyyəti ələ keçirməyə çalışdığına görə məsuliyyətə cəlb etdi və yalnız əvvəllər orada yerləşməyə başladı. Barışıq əldə etmək üçün, Pochefstrum Assambleyası Zoutpansberg'in ümumi komandanını, bütün ölkənin baş komandanı Stefanus Şömandan təyin etdi, lakin Schömann öz mövqeyindən istefa verdi. Bundan sonra Zoutpansberg və Lidburq vətəndaşları həm Məclisə, həm də Konstitusiyaya qarşı çıxdılar. Lakin, Pretorius'u prezident seçən Post-Assambleya Assambleyası tərəfindən təyin olunmuş İcra Şurası sərt bir davranış göstərdi: Schiemann'ı bütün vəzifələrdən azad etdi, Zoutpansberg'ı bağladığını və hər iki şimal rayonunun isyancısını — isyancıları elan etdi.

Öz mövqeyini gücləndirmək üçün Pretorius və partiyası Orange Free State ilə ittifaq qurmağa cəhd göstərdi. Bu sülh yolu ilə edilə bilməyincə, Pretorius və Kruger, komandanin başçılığına girərək, Waal-ı zorla birliyə nail olmaq üçün keçdilər, lakin Azad Oranj Dövləti onları çıxmağa məcbur etdi. Lakin Transvaal ərazisində birləşən meyllər güc qazanmağa davam etdi və 1860-cı ildə Zoutpansberg və Lidenburq respublikanın bir hissəsinə çevrildi. Ölkənin paytaxtı Pretoriya şəhərinin böyük şəhəri olan Pretorius adlı yeni şəhər idi.

 İngilis-Bur müharibələri 

29 avqust 1899-da Koloniya İşləri üzrə Britaniya naziri Cozef Çemberlen yeni tələblər irəli sürdü. Sentyabrın 2-də Transvaal hökuməti uitlenderə haqq qazandırmaq təklifini geri çəkdi və Britaniya suzeraintyinin tanınmadığını təsdiq etdi.

Sentyabrın 8-də Britaniya hökuməti Transvaal dövlət suverenliyini təmin etmək üçün qəti imtina ilə rəsmi mesaj göndərdi. Buna baxmayaraq, Britaniya hökuməti, Wheatlendersə səs vermək hüququnun verilməsi üçün beş illik sınaq müddətinə razılıq verməyə hazırdı. 18 avqustda Transvaal hökumətinin rəsmi cavabı nəşr olundu, burada İngilis təklifləri rədd edildi.

Oktyabrın 9-da Transvaal, son bir il ərzində gəlib gələn və hazırda dənizdə olan dənizəyə qaçış etmədən dönmək üçün Cənubi Afrikadan bütün Britaniya güclərini çıxarmaq üçün, ingilis qoşunlarını dərhal respublikanın sərhədlərindən dərhal çıxarmaq tələb olunduğu bir ultimatumu təqdim etdi. Ultimatumda, qırx səkkiz saat ərzində qənaətbəxş cavab olmadığı təqdirdə, "Transvaal hökuməti Böyük Britaniyaya rəsmi bir bəyanat elan etməsi ilə təəssüfləndirəcək". İngilis Hökumətinin cavabı: "Böyük Britaniya Hökuməti Cənubi Afrika Hökumətinin 9 oktyabr tarixli teleqramında ifadə edilənləri kəskin təəssüflə qarşıladı. Cavab olaraq, əgər xahiş edirsinizsə, Cənub Afrika Respublikasının Hökumətinə məlumat verin ki, şərtlər belədir ki, Hökumət onların müzakirə edilməsini mümkünsüz sayır".

Afrika qitəsinin cənub hissəsi XIX əsrdə birləşmiş vahid dövlət yaratmaq üçün epik mübarizələr dəsti ilə hakim olmuşdur. Cənubi Afrikaya Britaniya genişləndirilməsi üç əsas amil ilə təmin edilmişdir: birincisi, Kape ətrafından keçən Hindistanaticarət marşrutlarını idarə etmək istəyi; ikincisi, 1868-ci ildə Kimberley ətrafında Cənubi Afrika Respublikasının (İngilislərin Transvaal adlandırdığı), Narıncı Azad Dövlət və Kape Koloniyası adlı birgə sərhədləri ətrafında böyük qazma yerləri və daha sonra 1886-cı ildə Transvaal qızıl mədənləri; və üçüncüsü Afrikada ümumi müstəmləkəçi genişlənmənin bir hissəsi kimi digər Avropa müstəmləkəçilərinə qarşı irqi müstəmləkəçilik.

Digər potensial müstəmləkələr, 1884-cü ildə Cənubi Afrikada olan Cənubi Afrikada nəzarət edən Şərqi Afrikada, Şərqi Afrikada,Portuqaliyalı Angola (Müqəddəs Anqola) və Mozambik (Mozambik) 1885-ci ildə Konqo Azad Dövləti (Konqo Demokratik Respublikası) və Fransanın Üçüncü Respublikasına çevriləcək olan Mərkəzi Afrikada bir bölgəni idarə edən Cənubi Qərb Afrikası (müasir Namibiya) və daha şimalda Belçika Krallığı, Merinda Krallığını (müasir gün Madaqaskar) fəth edən və 1895-ci ildə və 1910-cu ildə Fransanın Qərbi Afrikası və Fransız Ekvatorial Afrikası olacağı əraziləri təqib edən prosesdə iştirak etmişdir.

1880-ci ildə Transvaalı əlavə etmək üçün İngilis cəhdləri Cənubi Afrikaya ən böyük hücumlar idi, lakin başqaları var idi. 1868-ci ildə İngilis Britaniyanı Zulu müharibələrindən qaçqınların qarışıq bir qrupunun lideri olan Mosheşdən apelyasiya şikayətindən sonra Drakensberq dağlarında (Müasir Lesoto, Orange Free State və Natal ilə əhatə olunmuş) Basutoland'ı əlavə etdi. həm də Boers və Zulus. 1880-ci illərdə Bechuanaland (Portuqal çayının şimalında yerləşən Botsvana) Almanlar arasında qərbə, şərqə Boers və cənubda Cape Colonydə İngilislər arasında mübahisə obyekti oldu. Bekhuanaland demək olar ki, heç bir iqtisadi dəyəri olmasa da, "Missionerlər Yol" bu ərazidən uzaq şimala doğru keçdi. 1884-cü ildə Almanlar Damaraland və Namaqualand (mü]]asir Namibiya) birləşdirildikdən sonra 1885-ci ildə ingilislər Bekhuanaland-ı qoşdular.

Blaauvberq müharibəsindən sonra İngiltərə 1815-ci ildə Napoleon müharibələri zamanı Hollandiyadan Cənubi Afrikada yaxşı ümid bağını əldə etmişdi. İngilis nəzarət bəzi iqtisadi mənfəətlərə gətirib çıxarsa da, Hollandiyalı danışan fermerlər qrupunun bəzi qrupları ("Burlar") Britaniya qaydanı pozdular. Bur cütçüsünün ("Trekboerlər" olaraq adlandırılan "hərəkətli fermerlər" deməkdir), ilk növbədə Kape-dən Natal istiqamətinə qədər sahil boyunca, sonra isə şimala doğru daxili miqyasda olan məcburiyyət dalğaları vardı, nəticədə məlum olan respublikaları Narıncı Azad Dövlət və Transvaal (tam mənası ilə "Vaal çayı kənarında).

İngilislər Trekboerlər-dən Kape-dən çıxmağı dayandırmağa çalışmadılar. Trekboerlər pioner vəzifələrində xidmət etdi və izləyənlər üçün daxili açıldı və ingilislər tədricən sahil boyunca şərqə doğru uzanan Kape idarəsini genişləndirdilər, nəhayət, 1845-ci ildə Natal əlavə etdi.

Trekboerlər, fermerlər tədricən öz aralığını və ərazisini gündəmsiz olaraq uzadılar. 1834-cü ildə Britaniya imperiyasında köləliyin rəsmi şəkildə ləğv edilməsi [2], britan hakimiyyətindən qaçmağa çalışan Bur qaçqınlarının daha mütəşəkkil qruplarına gətirib çıxardı, bəziləri şimaldan müasir modern Mozambik kimi səyahət edirdi.

Həqiqətən, İngilis[ər iki yeni respublikanı daha sonra bir neçə müqavilələrə bağladılar: Transvaal respublikasının müstəqilliyini tanıyan 1852-ci il Sand River Konvensiyası və O Azad Oranj Dövlətinin müstəqilliyini tanıyan 1854-cü il Blumfonteyn Konvensiyası. Ancaq İngilis müstəmləkəçiliyi 1830-cu illərdən başlayaraq, əsrin qalan hissəsinin əksəriyyəti üçün Burlar və yerli Afrika tayfalarına qarşı atışmalar və müharibələrlə qeyd olundu.

1867-ci ildə Kape qalasının təxminən 550 kilometr şimal-şərqindəki Vaal çayının yaxınlığında olan brilyantların kəşf edilməsi, Burlar-ın içərisindəki təcridini sona çatdırdı və Cənubi Afrika tarixini dəyişdirdi. Kəşf, dünyanın hər yerindən insanları cəlb edən, beş il ərzində Kimberleyi 50 min bir şəhərə çevirən və Britaniya imperiyasının maraqlarının diqqətini çəkən bir almaz sürətini tetiklədi. 1870-ci illərdə Britaniyanı Kimberley almaz kəşflərindən olan Qərbi Qriqualand əlavə etdi.

1875-ci ildə, İngilis nüfuzunu genişləndirmək cəhdi ilə, Kolumbiya katibi Carnarvonun Earl, Narıncı Azad Dövlət və Transvaal Respublikasına yaxınlaşaraq 1867 fransız və fransız federasiyalarından sonra modelləşdiriləcək İngilis və Bur ərazilərinin federasiyası təşkil etməyə çalışdı. Kanada əyalətlərində. Ancaq mədəni və tarixi kontekst tamamilə fərqli idi və Boer liderləri onu aşağı çevirdi. Ardıcıl İngilis anneksiyaları, xüsusilə də Qərbi Qriqualandın ilhaqı, Bur respublikalarına bənzərsiz bir iqlim yaratdı.

Zulular və Pedi məğlubiyyəti ilə, Transvaal Burlar Transvaalın 1877-ci ildə İngilislərin birləşdirilməsinə qarşı artan narazılıqlara səs verə bildi və 1852-ci ildə Sand River Konvensiyası pozulmdu.

General- Ser Pomeroy Colley, Hindistana qısa bir müddət qayıtdıqdan sonra nəhayət, 1880-ci ilin iyulunda Natal Valisi, Transvaal, Cənubi Afrikanın yüksək komissarı və hərbi komandir kimi vəzifəsini yerinə yetirmişdir. O, Bur əhval-ruhiyyəsini və qabiliyyətini anlamayan Administrator Ser Oven Lanyonun hesabatlarına əsaslanırdı. Sözügedən Lanyon 1880-ci il dekabr ayı içərisində hərbi birləşmələr istədi, ancaq hadisələrlə üst-üstə düşdü.

Müharibə üçün tetikçi Piet Bezuidenhout (Gerhardminnebron) adlı bir Bur qeyri-qanuni şişirdilmiş vergi ödəməkdən imtina edəndə gəldi. Hökumət səlahiyyətliləri, vaqonunu ələ keçirdi və 11 noyabr 1880-ci il tarixində vergi ödəmək üçün hərrac törətməyə təşəbbüs etdi, lakin yüz silahlı qaynaşan auksionu pozdu, sədr şerifə hücum etdi və vaqonu geri aldı. Bu qrup müharibənin ilk çəkilişləri işdən çıxarılarkən, bu qrup onlara göndərilən hökumət qoşunlarına qarşı geri döndü.

Transvaal rəsmi olaraq Birləşmiş Krallıqdan müstəqillik elan edildikdən sonra müharibə 16 dekabr 1880-ci ildə Potchefstroom'da Transvaal Burlar tərəfindən ələ keçirilən atışlarla başladı. Bu, 20 dekabr 1880-ci ildə Bronkhorstspruit da Boers bir İngilis ordusu konvoyu pusqu və məhv hərəkətə gətirib çıxardı. 22 dekabr 1880-ci ildən 6 yanvar 1881-ci ilədək, Transvaalın bütün ərazilərində Britaniya ordusunun qoşunları mühasirəyə alındı. Ümumiyyətlə müharibə adlandırılmasına baxmayaraq, faktiki razılaşmalar hər iki tərəfdə iştirak edən bir neçə kişi və döyüşün qısa müddəti kimi təxminən on həftə davam edən nisbətən kiçik bir təbiət idi.

Şiddətli müstəqil Burlrın heç bir ordusu yox idi; təhlükə təhlükəsi yarandıqda, bir rayonda olan bütün kişilər komandoları adlanan hərbi birliklərə təşkil edilmiş milisləri təşkil edəcək və zabitləri seçəcəklər. Komandirlər sivil milislərdir, hər biri istədiyi kimi geyərdi, adətən gündəlik qara-boz, neytral rəngli, ya da ceket, şalvar və saqqal şlyapa kimi əkinçilik xanımları. Hər bir adam öz silahını, adətən bir ov tüfəngi və öz atlarını gətirdi. Komandirlərini təşkil edən ortalama Bur vətəndaşları demək olar ki, bütün iş həyatlarını yəhərdə keçirmiş fermerlər idi və onların demək olar ki, bütün ətləri üçün atlarına və tüfənglərinə asılı olduqları üçün onlar təcrübəli ovçu və ekspert idi marksmenlər. Burlar-ın bir çoxu Vestley Richard, Martini-Henry və ya Snider-Enfield kimi bir-shot mişan tüfəngləri var idi. Yalnız bir neçə Winchester və ya İsveçrə Vetterli kimi təkrarçı olmuşdu. Ovçular, qapağından atəş açmağı öyrəndikləri kimi, meylli mövqedən və ilk çəkiliş sayını qazanmağı öyrəndilər, çünki onlar qaçırdılarsa, yenidən yüklənmə zamanı oyun çoxdan keçərdi. İcma yığıncaqlarında onlar tez-tez hədəf atış yarışları keçirirlər, məsələn, 100 metr məsafədə yerləşən tavanların yumurtaları kimi hədəflər. Bur komandoları mütəxəssis yüngül süvari üçün hazırladılar, İngilislər üçün dəqiq və dağıdıcı yanğın tökmək üçün olan hər bir örtüyü istifadə edə bildi.

1886-cı ildə Pretoriyada Bur paytaxtının təxminən 30 km cənubundakı böyük bir zirvədə ikinci bir böyük mineral tapıntı edildikdə, Britaniya emperiyasının maraqlarını reallaşdırdı. Yerli olaraq "VitVatersrand" (tam mənası ilə "ağ su xiətti") suyunu bilən silsilə, dünyanın ən böyük qızıl yatağının yatağını ehtiva etmişdir. Kanada və Avstraliyada qızıl kimi zəngin olmasına baxmayaraq, onun tutarlılığı xüsusilə sənaye mədən üsullarına uyğun olub.

1899-cu ildə, İkinci Böhran müharibəsində gərginlik yarandığı zaman, qızıl cazibəsi Britaniya İmperiyasının böyük resurslarını yerinə yetirməyə və bu müharibəni qazanmaq üçün lazım olan böyük xərclərə nail olmağa layiq idi. Lakin, İngilislərin ilk Bur müharibəsi dövründə öyrəndiyi kəskin dərslər, o cümlədən Bur marksmanlığı, taktiki əsnəklik və yerin yaxşı istifadəsi daxil olmaqla, 18 ildən sonra ikinci müharibə baş verdiyi zaman əsasən unudulmuşdur. Böyük itkilərə baxmayaraq, bir çox çatışmazlıqlar, İngilislərin son olaraq qalib gəlməsindən əvvəl çəkildi.

Jameson basqınından sonra, Böyük Britaniya, Oranc respublikasında buğdalılara bir sıra tələblər qoydu və bu tələblərin demək olar ki, hamısı yerinə yetirilməsinə baxmayaraq, Böyük Britaniya müharibə hazırlığına başladı. Transvaal, öz növbəsində, müharibə hazırlığına da başlamış və əvvəlcədən hazırlanmış ittifaqı Oranc Respublika ilə təmin etmişdir.

29 avqust 1899-da Koloniya İşləri üzrə Britaniya naziri Cozef Çemberlen yeni tələblər irəli sürdü. Sentyabrın 2-də Transvaal hökuməti uitlenderə haqq qazandırmaq təklifini geri çəkdi və Britaniya suzeraintyinin tanınmadığını təsdiq etdi.

Sentyabrın 8-də Britaniya hökuməti Transvaal dövlət suverenliyini təmin etmək üçün qəti imtina ilə rəsmi mesaj göndərdi. Buna baxmayaraq, Britaniya hökuməti, Wheatlenders-a səs vermək hüququnun verilməsi üçün beş illik sınaq müddətinə razılıq verməyə hazırdı. 18 avqustda Transvaal hökumətinin rəsmi cavabı nəşr olundu, burada İngilis təklifləri rədd edildi.

Oktyabrın 9-da Transvaal, son bir il ərzində gəlib gələn və hazırda dənizdə olan dənizəyə qaçış etmədən dönmək üçün Cənubi Afrikadan bütün Britaniya güclərini çıxarmaq üçün, ingilis qoşunlarını dərhal respublikanın sərhədlərindən dərhal çıxarmaq tələb olunduğu bir ultimatumu təqdim etdi. Ultimatumda, qırx səkkiz saat ərzində qənaətbəxş cavab olmadığı təqdirdə, "Transvaal hökuməti Böyük Britaniyaya rəsmi bir bəyanat elan etməsi ilə təəssüfləndirəcək". İngilis Hökumətinin cavabı: "Böyük Britaniya Hökuməti Cənubi Afrika Hökumətinin 9 oktyabr tarixli teleqramında ifadə edilənləri kəskin təəssüflə qarşıladı. Cavab olaraq, əgər xahiş edirsinizsə, Cənub Afrika Respublikasının Hökumətinə məlumat verin ki, şərtlər belədir ki, Hökumət onların müzakirə edilməsini mümkünsüz sayır".

Bur qoşunları sərhədi 5 min nəfərlik dəstə ilə 1899-cu il, 12 oktyabrda keçdi. İkinci Bur müharibəsi başlandı.

1899-cu ilin noyabrında Kimberli blokadasındakı İngilis komandanlığı Metyuenin komandasının (8 tabor, 1 cav. Alay, 10 min nəfər, 16 silah, 1 zirehli qatar) əmri ilə 1-ci piyada diviziyasına göndərdi. Noyabrın 23-də, İngilis əsgərləri stansiyada Boers (2–3 min nəfər) dəstəsi ilə mübarizə aparırdılar. Belmont, 25 noyabr — Enslinsky Heights. Hər iki halda, ingilislər düşmən mövqelərini ələ keçirmişdilər, ancaq əhəmiyyətli zərərə uğrayanların sayı (ümumilikdə 70 öldürülmüş, 436 nəfər yaralanıb). Noyabrın 28-də Metyu Moder çayı üzərində, 8 milyon 9 min nəfərin Boers (əsasən 8–9 min nəfər) qüvvələrinə hücum etdi. Britaniyadakı itkilər 72 nəfər öldü, 396 nəfər yaralanıb.

Müharibə 31 may 1902-ci ildə Pretoriya yaxınlığında Ferinikinq şəhərində sülh müqaviləsinin imzalanması ilə sona çatdı. Bu müqaviləyə əsasən, Boers Transvaal və Orange respublikasının Britaniyaya qoşulmasını qəbul etdilər. Onun müddəalarına əsasən, burlar Britaniya Hökumətinin gücünü qəbul etdi, lakin əksinə, hökumət hərbi əməliyyatlarda iştirak edənlərə amnistiya elan etdi, burlar gələcək özünüidarəetmə verməyi vəd verərək, Hollandiyanı məktəbdə və məhkəmələrdə istifadə etməyə icazə verərək, Britaniya qoşunları üçün fermerlərə zərər vurmağı öhdəsinə götürdü. Müqavilənin səkkizinci maddəsi, xüsusi olaraq, keçmiş Bur respublikalarında Afrikalılara seçki hüquqlarının verilməsi məsələsinin özünü idarə etməzdən əvvəl qərara alınmadığını nəzərdə tuturdu. Bu vəziyyət, Afrikalıların Cənubi Afrika rəhbərliyinə qatılmaq hüququndan gələcək məhrumiyyətinin təməlini qoydu. 1910-cu ildə İngiltərənin hökmranlığını gücləndirmək istəyən, keçmiş Bur respublikalarının ərazisini əhatə edən Cənubi Afrika Birliyini yaratdı.

 Həmçinin bax 
 Cənubi Afrika Respublikası
 Azad Oranj Dövləti

 Xarici keçidlər 

 American Library of Congress 
 Documents Illustrating South African History 1795–1910 

 İstinadlar 

Kateqoriya:CAR tarixi
Kateqoriya:CAR tarixində dövlətlər