Ulduz toqquşması

Möhtəşəm bir toqquşma, çəkisi, radiasiya və ya yaxşı anlaşılmayan digər mexanizmlər səbəbiylə iki ulduzun Fred Lawrence Whipple (March 1939), "Supernovae and stellar collisions", Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America, 25 (3): 118–25, bir araya gəlməsidir Molnar, Lawrence A.; Noord, Daniel M. Van; Kinemuchi, Karen; Smolinski, Jason P.; Alexander, Cara E.; Cook, Evan M.; Jang, Byoungchan; Kobulnicky, Henry A.; Spedden, Christopher J. (2017).. Astronomlar bu cür hadisələrin hər 10,000 ildə bir dəfə bizim galaktikamızın külək qruplarında meydana gəldiyini təxmin edirlər.Chang, Kenneth (13 June 2000), "Two Stars Collide; New Star is Born", The New York Times, retrieved 14 November 2010 2008-ci ildə alimlər ilk dəfə Scorpius-da birləşmənin birləşməsini müşahidə etmişdilər,  baxmayaraq ki, o dövrdə birbaşa birləşmənin nəticəsi idi.Tylenda, R.; Hajduk, M.; Kamiński, T.; et al. (11 April 2011). "V1309 Scorpii: merger of a contact binary". Astronomy and Astrophysics. 528: A114. arXiv:1012.0163 . Qısa bir müddət ərzində sıx bir qrupda bir sıra seriyalı toqquşmalar bir sıra "qaçaq yıldızlı toqquşmalar" vasitəsilə ara kütləvi qara nöqtəyə gətirə bilər."A Black Hole in Orion?". Sky & Telescope. 26 September 2012. Retrieved 10 October 2016.

Kainatın hər hansı bir ulduzu, füzyonun artıq ulduzda və ya 'ölü' olaraq, füzyonla artıq yer almayan 'canlı' olub-olmamasına qarşı ola bilər. Ağ dwarf ulduzları, neytron ulduzları, qara nöqtələr, əsas ardıcıllıq ulduzları, nəhəng ulduzlar və supergiants tip, kütləvi, temperatur və radiusda çox fərqlidir və bu səbəbdən fərqli reaksiya verir.

25 Avqust 2017-ci ildə GW170817-də baş verən qravitasiya dalğası hadisəsi 16 oktyabr 2017-ci ildə uzaq bir galaktikada iki neytron ulduzunun birləşməsi ilə əlaqəli olduğu bildirilmişdir, ilk belə birləşmə qravitasiya radiasiya vasitəsilə müşahidə olunmalıdır Overbye, Dennis (16 October 2017), "LIGO Detects Fierce Collision of Neutron Stars for the First Time", The New York Times

 Möcüzə toqquşma və birləşmələrin növləri. 

Ağ cırtdanlar aşağı kütləli ulduzların qalıqlarıdır və əgər başqa bir ulduzla ikili sistem yaratsalar, onlar tip Ia supernova kimi tanınan böyük iri partlamağa səbəb ola bilərlər. Bu baş verən normal marşrut bir əsas sekansdan və ya qırmızı nəhəng bir ulduzdan ibarət olan bir ağ cırtdan rəsm materialı ilə bir accretion diskini meydana gətirir. Buna baxmayaraq, Ia supernova tipli bir çox nadir marka iki ağ cırtdanlar bir-birinə yuvarlananda meydana gəlir.González Hernández, J. I.; Ruiz-Lapuente, P.; Tabernero, H. M.; Montes, D.; Canal, R.; Méndez, J.; Bedin, L. R. (26 September 2012). "No surviving evolved companions of the progenitor of SN 1006". Nature. 489 (7417): 533–536. arXiv:1210.1948 . Qravitasiya dalğalarının emissiyası cütü içəriyə spiral səbəb olur. Nəhayət, birləşdirilmiş Chandrasekhar sərhədinə yaxınlaşdıqda və ya artıq olduqda, karbon füzyonu işıqlandırılır, temperatur artır. Ağ cırtdan dəyişən maddədən ibarət olduğundan, istilik təzyiqi və ulduzun yuxarı qatlarının çəkisi arasında heç bir təhlükəsiz tarazlıq yoxdur. Buna görə qaçaq füzyon reaksiyaları sürətlə birləşmiş ulduzun iç hissəsini işıqlandırır və bir supernova partlayışına səbəb olur. Bir neçə saniyə ərzində ağ cırtdanın bütün kütləsi kosmosa atılır.Freedman, Roger A., Robert M. Geller, William J. Kaufmann III(2009). The Universe 9th Edition,p.543-545. W.H. Freeman and Company, New York. ISBN 1-4292-3153-X

Neyttron ulduz birləşməsi ağ cırtdanların birləşməsindən yaranan nadir marka tip Ia supernovaa oxşar bir moda meydana gəlir. İki neytron ulduzu bir-birinə sıx bağlı olduqda, zaman qravitasiya radiasiyasından ötürü içəriyə doğru spiral olurlar. Onlar görüşdükdə, onların birləşməsi daha çox ağır neytron ulduzu və ya bir qara dəlik yaranmasına gətirib çıxarır ki, qalıqların kütləsi Tolman-Oppenheimer-Volkoff limiti üzərindədir. Bu, bir və ya iki millisaniyalı bir məsələdə, Yerdən trilyon dəfə daha güclü bir maqnit sahəsi yaradır. Astronomlar hesab edirlər ki, bu tip bir hadisə qısa gamma-ray burstları yaradır Rosswog, Stephan (2013). "Astrophysics: Radioactive glow as a smoking gun". Nature. 500(7464): 535–6.

 İstinadlar 

Kateqoriya:Ulduz astronomiyası