Kralın Qızları

Ümumi məlumat 
Kralın qızları XIV Lüdovik tərəfindən hazırlanan 1663–1673-cü illər arasında Yeni Fransaya gələn təxminən 800 gənc Fransız qadını ifadə etmək üçün istifadə olunan bir termindir. Bu Kanadanın əhalisini artırmaq üçün bir layihədir. Qadınlar və qızlar Yeni Fransaya köç ederkən, onlar kralın qızları olmağı düşünmürdülər. Çünki bu termin hökumət tərəfindən aktiv olaraq işə qəbul olunan və koloniya səfəri kral tərəfindən olan qızlar və qadınlar üçün istifadə olunurdu.

 Mənşə 
Onun başlanğıcında Yeni Fransada kişilərə üstünlük daha çox idi: əsgərlərin vilayətində, xəz ovçuluğunda və kahinlikdə. Bu qadınlardan istifadə az tələb olunurdu. Bu vaxt koloniyada əksər qadınların işləməsi üçün kənd təsərrüfatı üstünlük təşkil etməyə başladı, lakin 17-ci əsrin ortalarında Yeni Fransada yalnız kişilər və qadınlar arasında ciddi qarşıdurma vardı. Qadın immiqrantların kiçik bir hissəsi özləri xərclərini ödəməli oldu və az hissədə subay qadınlar Yeni Fransanın sərt iqlim və şəraitinə uyğunlaşmaq üçün tanıdıqları yerləri tərk etmək istəyirdilər. Rəqib İngilis müstəmləkələrində əhali artımı, bəzi səlahiyyətlilər arasında Yeni Dünyada haqq iddialarını davam etdirmə mövzusunda narahatlıqlarını oyandırdı.
Əhalini və ailələri artırmaq üçün Yeni Fransa intendantı Jan Talon, kralın ən az 500 qadının gətirilməsini dəstəkləməsini təklif etdi. Kral qəbul etdi və nəticədə təxminən iki qatı sayı işə alındı. Bunlar mütəmadi olaraq 12–25 yaşları arasında olub, bir çoxları yeni Fransaya köç etmək üçün, seçilə bilmək üçün əvvəl rahib rahibələrindən bir istinad məktubu göndərmək məcburiyyətində idilər.
Yazılarında "filles du roi"(kralın qızları) ifadəsini istifadə edən ilk adam Marguerite burjuvazilər oldu. Yeni Fransaya kralın xərci ilə nəql edilən və kralın cehizləri və öz pullarını istifadə edərək könüllü olaraq köç edən qadınların kralları arasında bir ayrı-seçkilik edildi. Digər tarixçilər, kimin bir Kralın qızı ola biləcəyini təyin etmək üçün xronoloji çərçivədən istifadə etdi. Tarixi demoqrafiya mütəxəssisi Yves Landry tərəfindən edilən tədqiqat, 1663–1673 illəri arasında Yeni Fransada yerləşən ümumi sayı 770-dən 850ə qədər olan kralın qızlarının olduğunu təsbit edir.
"Kralın Qızları" başlığı, kral və ya zadəgan valideynlik deyil, dövlət valideynliyi mənasını verirdi. Bu qadınların çoxu aciz doğum nümayəndələri idilər. Bir kralın qızları olaraq, bir qadın kralın dəstəyini bir çox baxımdan ələ keçirdi. Kral, qadın ticarəti üçün Fransa Şərq Hindistan şirkətinə 100 livre ödəyərək bir cehiz hədiyyə etdi. Kral hər qadın üçün bir cehiz ödədi: əslində dörd yüz livre olması lazım idi, ancaq xəzinə bu qədər xərci qarşılaya bilmədiyi üçün, bir çoxu bu cür ödəndi. Fransadan Yeni Fransaya gedən mühacirlərin çoxu üçün olduğu kimi, kralın qızlarının da 80%-i Paris, Normandiya və Qərb bölgələrindəndir. Paris Ümumi Xəstəxanası və St-Sulpice keşişi yeni koloniya üçün qadınların böyük töhfələrini meydana gətirirdi. Bu səbəblə, kralın qızlarının çoxu şəhər yerlərindən gəlirdilər. Almaniya, İngiltərə və Portuqaliya də daxil olmaqla digər Avropa ölkələrindən bir neçə qadın gəldi. Müstəmləkə səlahiyyətliləri kralın qızlarından bir neçəsini Fransaya geri göndərdilər, çünki Kral və Yeni Fransanın intendantı tərəfindən təyin olunan standartların altında qiymətləndirildi.
Kralın qızlarının təxminən yarısı Paris bölgəsindən,16%-ı Normandiya,13%-i qərbi Fransadan idi. Bir çoxu çox cüzi şəxsi mal-mülkə sahib kimsəsizlərdi və savadlılıq səviyyəsi nisbətən aşağı idi. Sosial olaraq, gənc qadınlar fərqli ictimai mövqelərdən gəldilər, amma hamısı çox kasıb idi. Sərvətlərini itirmiş elit bir ailədən və ya uşaqlı böyük bir ailədən "ehtiyat" ola bilərlər. Səlahiyyətlilər , ümumiyyətlə, yüksək doğum edən qadınları koloniyada yaşayan zabit və ya bəylərlə, bəzən isə zadəganların gənc qadınlarla evlənib Fransaya qayıtmaq əvəzinə Kanadada qalmağa təşviq edilməsi ümidi ilə uyğunlaşdırırdılar.

 Yeni Fransız cəmiyyəti ilə inteqrasiya 
Qadınlar Kvebek şəhəri, Trua-Rivier və Monrealda iqamət etdilər. Geri qayıtdıqdan sonra vaxtlarının çoxunu ər axtarmağa başladılar. Bəziləri üçün, bir neçə ay qədər qısa, digərləri isə uyğun bir ər tapmadan əvvəl iki ya da üç il davam etdi. Evlilikdə və ər seçmə prosesində əksər cütlüklər rəsmi olaraq rahibə və şahidlərin qatılacağı şəkildə kilsədə olurdular. Ardından, bəzi cütlüklər evlilik müqaviləsi imzalamaq üçün notariusa getdi. Evliliklər keşiş tərəfindən qeyd olundu, ümumiyyətlə qadın iqamətgahında edildi. Toy keçirilməmişdən əvvəl evlilik qeydləri 3dəfə çap olunarkən, koloniya qadınların sürətlə evlənməsinə olan ehtiyacı, az sayda kralın qızlarının evlilik qeydlərini elan etməsinə səbəb oldu. Aydındır ki, Yeni Fransada kralın qızlarının 737-si evləndirildi.
Evlilik müqavilələri həm özlərinə, həm də ərlərinə bir şey olsa, maddi təhlükəsizlik baxımından qadınlar üçün onları qorumaq üsuludur və seçdikləri adam onlara uyğun olmadığını göstərərsə, evliliyin sözünü sərbəst buraxma azadlığına malikdirlər. 1669–1671-ci illər arasında Yeni Fransaya gələn kralın qızlarının əhəmiyyətli bir qismi evlilik müqavilələrini ləğv etdilər.
İşçilərin işə qəbul olunmasında problem, yeni kənd təsərrüfatı həyatına qadınların uyğunlaşması idi. Ursulinenin yazdığı kimi, kralın qızları əksəriyyətlə qəsəbə kızlarıydı və yalnız bir neçəsi əllə işçiliyi necə edəcəklərini bilirdilər. Bu problem davam etdi, ancaq daha sonrakı illərdə daha çox kənd qızları işə qəbul olundu.
Yeni Fransada evlənməyən təxminən 300 yeni üzv var idi. Bəzilərinin fikirləri Normandiya limanlarında gəmiyə oturmamışdan əvvəl dəyişdi və heç vaxt tərk edib getmədilər. Bəziləri səfər əsnasında öldülər, bəziləri evlənmək üzrə Fransaya döndülər və bir neçəsi evlənmədi.

 Vill-Meri-də inteqrasiya 
Kralın qızlarından əvvəl, Ville-Marieyə köç edən qadınlar, Parisdə 1641-də əsası qoyulan Montrealda `Bizim qadınlar cəmiyyəti` tərəfindən işə alındı. Bu qadınların arasında Jeanne Mance və Marguerite Burjuvazilər vardı. İlk kralın qızları Montreala gəldiyində Burjuvazilər tərəfindən ələ keçirildi. Başlanğıcda onları saxlamaq üçün rahat mənzil yoxuydu, lakin 1668-də Burjuvazilər böyük bir ferma evinə malik oldular; Saint-Gabriel evi
İşə qəbulun sonu; yaşayış məntəqəsinin artımı
Proqram böyük müvəffəqiyyət əldə etdi. 1670-dən, bir əvvəlki ildə (1669) gələn qızların çoxunun onsuz da hamilə olduqları və 1671-də təxminən 700 uşağın kralın qızlarının (bütün illərin) doğulduğu bildirilir. Koloniya əhalinin öz-özünə kafi olması yolunda irəliləyirdi.
1671-ci ilin sonunadək Talon gələcək il üçün qızların təminatını qarşılamağın vacib olmadığını bildirdi və kral bu təklifi qəbul etdi. Köçmə halı 1673-cü ildə yenidən bərpa edildi, kral Buad Frontenakın təklifiylə daha 60 qız göndərdi, ancaq bu Kraunun himayəçiliyinin sonuncusudur. Bu dövrdə koloniyalarda köç edənlərdən təxminən 835 evlilikdən 774-ü kralın qızı idi. Yeni Fransanın əhalisi 1663-də 3200-dən 6700-ə qalxdı.

 Rəvayətlər və əfsanələr 
17-ci əsrdə proqramın başlanğıcından bu yana kralın qızının fahişə olması fikri bir rəvayət olmuşdur. Bu Yeni Dünyada Fransız koloniyalarına köç haqqında həm müasir, həm çağdaş olan bir cüt səhv hissdən ortaya çıxmış kimi görünür. İlk kralın qızları köç etmədən çox əvvəl kök salmış olan bunlardan ilki, Kanadanın bir cəza koloniyası olması idi. 16-cı əsrin ortalarında, qeydlərin yox edilməsi qarşılığında Fransız günahkarların Kanadaya köç etdirilməsini ehtiva edən iki kampaniya varkən, ikisi də qısa ömürlü oldu.
Kralın qızı xüsusilə fahişə olduğu fikrinin yayılması, Baron La Hontan-ın Yeni Fransadakı zamanının bir əsərinə görə izlənilə bilir: Saint-Amant, Tellement des Réaux və Paul LEJEUNE kimi daha əvvəlki bir neçə qaynaq eyni iddianı etdi. La Hontan, hesabında, kralın qızlarına "orta ləyaqət" deyilir və dini halallıq ümidiylə köç etdiklərini yazdı. Təxminən 800 kralın qızlarından yalnız biri, Catherine Guichelin, əri tərəfindən tərk edildikdən sonra Kanadada yaşayarkən fahişəliklə təqsirləndirildi. O, 19 avqust 1675-ci ildə `qalmaqallı həyat və fahişəlik` ittihamı ilə hökmdar şurasının qarşısına çıxdı. Onun iki uşağı dostları tərəfindən "qəbul edildi" və Quebec şəhərindən sürgün edildi. Əri Nicholas Buteau'nun ailəni tərk etməsindən və Fransaya dönməsindən sonra fahişəliyə döndüyü bildirilir. Daha sonra o evlilik xarici bir çox uşaq dünyaya gətirdi. Guichelinin ən az iki evlilik müqaviləsi ləğv edildi. Ayrıca Soreldən, sonra Montreal, Kvebekə qayıtdıqdan sonra iki dəfə daha evləndi.
Kralın qızlarını daşıyan gəmilər, Lavrenti çayına qədər irəliləyərək əvvəl Kvebekdə, sonra Trua-Rivierdə və son olaraq da Monrealda dururdular. Çünki, qızların gözəlləri üçün ər tapmaq üçün ən uyğun vaxt idi, köç edənlərin əksəriyyəti ilk zəng mərkəzi olan Kvebekdə yerləşmişdilər.

 Yeni Fransada Köç və Çətinliklər 
Fransada olduğu kimi bu qadınların da ailələrini bəsləməsi və geydirməsi gözlənilirdi. Onların ehtiyacı olduqları aksesuarlar bunlar idi- bir daraq, iki cür başlıq(biri taftadan, digəri tənzifdən hazırlanmış), bir kəmər, bir cüt ayaqqabı, bir cüt əlcək, kapot, ayaqqabı bağları. Bu əşyaları Lavrenti çayı sahilində tapmaq çətin idi.
Kanadaya çatdıqlarında qadınlar evlənənə qədər otaq və evlər aldılar. Dərhal hamı sürətlə evləndi. Inzibati hesabatlara görə, bir çoxu Kanada çölündəki çətin həyat üçün hazır deyirlər.
İntendant Jan Talon, noyabr 1671-ci ildə krala göndərdiyi bir məktubda , o ildə altı-yeddi yüz doğan körpənin anadan olmasının ölkənin məhsuldarlığını təsdiqlədiyini yazdı. Talon, müstəmləkəçilərin qızlarını evliliklərində daha rahat tanımaları üçün qarşıdakı il daha çox qız uşağı göndərməsinə ehtiyac olmayacağını ifadə etdi.
1672-ci ildə Fransa və İngiltərə Hollandiya respublikasına müharibə elan etdilər və Fransız hökumətinin diqqətini və maliyyəsini çox çox tələb etdilər. Fransız orqanları, kralın qızı göndərməyə davam etmənin çox bahalı olduğunu bildirdilər. 1673-cü il sentyabrda kralın qızlarının son təhcizatı Fransadan gəldi və proqram sona çatdı.

Kateqoriya:Kanada tarixi