Xloritlər

Bütün xloritlər aşağıdakı ümumi xüsusiyyətlərə malikdir: monoklinik və ya triklinik sinfə aiddir; kristal vərdişi lövhəvari və ya lövhəcik formasındadır. İkiləşmə mika qanununa uyğundur. İkiləşmə tikişi (001), ikiləşmə oxu isə [001] istiqamətindədir. {001} müstəvisi üzrə mükəmməl ayrılma qabiliyyətinə malikdir. Aqreqatları pulcuqvari, sferolit, oolit, gizlikristallik olur. Əsasən yaşıl rəngdədir, lakin bəzi hallarda çəhrayı-qırmızı (Cr tərkibli), ya da qonuru-qara (Fe-xlorit) rəngdə də ola bilər. Sərtliyi 2–3, xüsusi çəkisi 2,6–3,3 intervalındadır. 

Xloritlərin şüa sındırma qabiliyyəti tərkibində Fe, Mg və Cr-un miqdarının artması ilə yüksəlir, SiO2 miqdarının azalması ilə isə azalır. Pulcuqvari ayrılmaları elastik deyil, lakin əyilə biləndir. 

Xloritlər əsas püskürmə süxurlarındakı Mg-Fe mineralların hidrotermal dəyişməsi nəticəsində, eləcə də yaşıl şistlərin metamorfizminin aşağı pilləsində əmələ gəlir. Süxurların aşınma məhsullarında geniş yayılmışdır. Çökmə süxurlarda —  məsələn, şamozit-kaolinitli, oolitli, dəmirli və digər gilli süxurlarda — həm klastik, həm də avtigen mineral kimi rast gəlinir. Dəmirə zəngin olan xloritlər (şamozit, türingit) isə sənaye əhəmiyyətli dəmir filizləridir.

 Mənbə 
Geologiya terminlərinin izahlı lüğəti. — Bakı: Nafta-Press, 2006. — Səhifələrin sayı:  679.

Kateqoriya:Geologiya terminləri
Kateqoriya:Minerallar