Şprits

Şprits (,  spritzen — çiləmək, sıçratmaq)  — ən sadə quruluşlu bir nasos olub, əsasən tibbdə dərman preparatlarının orqanizmə: dəri içinə, dəri altına, əzələ daxilinə, vena daxilinə sümük daxilinə və s. yeritmək üçün bir ləvazimatdır. Bəzi dillərdə ,  adlandırılır ki, sözün kökü yunan mənşəyli olub,   - “syrinx” boru deməkdir.
 Tarixi 
Tarixdə ilk venadaxili inyeksiya XVII əsrə təsadüf edilsə də, hal-hazırda tanıdığımız formada ilk şprits 1853 cü ildə baytar həkim Çarlz Qabriel Pravaz () və Aleksandr Vud () tərəfindən bir-birilərindən xəbərsiz icad edilmişdir. İlk şprits metaldan və qeyri şəffaf kauçuqdan hazırlandığı üçün məhlulun dozası porşenin dəstəyindəki işarələrlə müəyyən edilirdi.
 1949—1950 Artur Smit ABŞ-da birdəfəlik şprits istehsalı üçün patent alır. 
 1954 cü ildən “Becton, Dickinson and Company” tərəfindən kütləvi şəkildə şüşədən birdəfəlik şprits istehsal olunur.
 1956 cı ildə Yeni Zellandiyalı əczaçı Kolin Myordok () plastik materialdan birdəfəlik şprits icad edərək patentləşdirir.

 Quruluşu 
thumb
Adi tibb şpritsi sadə qurluşlu iki hissədən silindrik borudan və ona daxil edilmiş sıxıcı porşendən ibarətdir. Əvvəllər şüşə və metaldan hazırlanan bu şpritsləri təkrar istifadə etmək mümkün idi. Lakin qanla keçən yoluxucu xəstəliklərin yayılma təhlükəsinin artması birdəfəlik şpristlərin istehsalına gətirib çıxarır. Birdəfəlik şpristlər şəffaf plastik kütlədən steril qablaşdırılmış şəkildə müxtəlif ölçülərdə: 2ml, 5ml, 10ml, 20 ml, 50 ml həcmlərdə hazırlanır.
Ən kiçik ölçülüsü xüsusi təsir vahidi ilə işarələnmiş 1 ml həcmində olub, insulin spritsi adlanır, ən böyük ölçülüsü isə 50 ml həcmində olub, ondan inyeksiya xüsusi şprits nasosu vasitəsilə icra edilir.

 İstinadlar 

Kateqoriya:Tibbi ləvazimatlar