Əbülhəsən Əşəri

Əbül-Həsən Əli ibn İsmayıl əl-Əşari (; ) — Ərəb ruhanisi, filosofu, Əşərilər etiqad məzhəbinin banisi.

 Həyatı 
Ömrünün təxminən 35 ilini mötəzilə əqidəsində keçirib, əqli elmlərdə məharət sahibi olduqdan sonra, o məzhəbi tərk edərək Əhli-Sünnənin məzhəbinə keçmiş və məharətini bu əqidənin müdafiəsi üçün sərf etmiş, xüsusilə əqli cəbhədəki ehtiyacı qarşılamışdır.

Dönüş səbəbi isə, Allahın Rəsulunu dəfələrlə yuxuda görməsi və ona "sünnəmə dəstək çıx, olduğun yoldan (itizaldan) uzaqlaş" deməsi və bunu dəfələrlə yuxuda təkrarlaması olmuşdur. İmam, bundan sonra hər şeyi kənara buraxıb bir müddət dəlilləri qarşılaşdırmış, üzərində düşünmüş və nəhayət Əhli-Sünnə məzhəbinə keçərək, bütün köhnə kitablarını etibarsız elan etmişdir.

Belə ki, o mötəzilənin imamlarıyla münazirə etmək üçün məclislər qurar və onları daha öncə məğlub olmadıqları şəkildə məğlub edərdi.

Əbu Səhlin rəvayətinə görə, o Bəsrədə mütəzilə məzhəbindən olan bir qrup alimlə münazirə məqsədilə məclis qurdu. Münazirədə iştirak edən alimlər tək-tək məğlub olub susdular. İkinci məclis üçün anlaşıb qalxdılar, lakin ikinci məclis üçün bir mütəzili alim belə məclisə gəlməyə cəsarət etmədi. İmam Əşarinin əshabından biri, "Mötəzilə qaçdı" yazılıb qapıya asılmasını istədi.

İslam daxili bidət firqələrinə və İslam xarici küfr əhlinə qarşı yazdığı onlarca kitab və risalələri vardır. Bu firqələrlə sayılmayacaq qədər münazirələrə qatılırdı.

İmam Əşari təfsir, hədis, fiqh, tasavvuf elmində də biliklərə malik idi.

Elmi sahədə imamlığının ən böyük əlamətlərindən biri, Əhli-Sünnə alimlərinin böyük əksəriyyətinin ona tabe olub, əqidədə onu imam təyin etmələridir.

Müəllimləri:

 Zəkəriyya ibn Yəhya əs-Saci
 Əbu İshaq əl-Mərvəzi (Məşhur mühəddis və fəqih)
 Əbu Xalifə əl-Cuməhi
 Səhl ibn Sərh
 Əbdürrəhmən ibn Xələf əl-Bəsri
 Məhəmməd ibn Yaqub əl-Muqri

Məşhur tələbələri:

 Əbül-Həsən əl-Bəhili (Əşariylə münazirədən sonra Şiəlikdən Əhli-Sünnə məzhəbinə keçmişdir.)
 Əbül-Həsən əl-Kirmani
 Əbu Zeyd əl-Mərvəzi
 Əbu Abdillah ibn Mücahid ət-Tai əl-Bəsri
 Bundar ibn əl-Hüseyn əş-Şirazi
 Əbu Məhəmməd ət-Təbəri əl-İraqi
 Zahir ibn Əhməd əs-Səraxsi
 Əbu Səhl əs-Suluki
 Əbu Nasr əl-Kəvvaz əş-Şirazi
 Əbu Bəkr əl-Curcani əl-İsmaili
 Əbu Abdillah Həmaveyh əs-Səyrafi
 Əbu Abdillah ibn Hafif əş-Şirazi
 Məhəmməd ibn Əli əl-Qəffal
 Əd-Dimyəni

 Əsas əsərləri 
İmamın toplam altımışdan çox əsəri var. Üç yüzə çatdığı da qeyd olunur. Bu əsərləri aşağıdakı formada qruplaşdırmaq olar:
 Mötəzili olduğu zaman yazdığı kitablar. Sonradan bunlardan imtina etmişdir.
 Fəlsəfəçi, Yəhudi, Xristian, Məcusilərə yazdığı rəddiyələr.
 Xəvaric, Mötəzilə, Şiə və Zahirilərə yazdığı rəddiyələr.
 Məqalət kitabları.
 Verilən suallara cavab olaraq yazdığı risalələr.

 Əsərlərinin siyahısı 
 Təfsirül-Quran (70 cild. 300 cild olduğu haqqında da bir görüş var)
 Risəla ilə Əhlis-Səğir (Azərbaycan alimlərinin suallarına cavab olaraq sələfin məzhəbini açıqladığı bir risalədir. Türkcəyə tərcümə edilmişdir).
 Əl-İbanə (Türkcəyə tərcümə edilmişdir.)
 Ər-Rəddu alə İbnir-Ravəndi.
 Əl-Fusul fir-Raddi alə Mulhidin vəl-Xaricinə anil-Millə.
 Əl-Qami likitabil-Xalidi fil-İradə.
 Kitəbül-İctihad fil-Əhkam
 Kitabül-Əxbar və Təshihuhə
 Kitabul-İdrak fi Funun min Lətifil-Kəlam
 Kitabul-İməmə
 Ət-Təbyin an Usulid-din
 Əş-Şərh vət Təfsil fir-Raddi alə Əhlil-İfki vət-Tədlil
 Əl-Uməd
 Kitəbul-Mucəz
 Kitabu Xalqil-Əməl
 Əs-Sifat
 Əl-Luma fir-Rəddi alə Əhliz-Zeyği vəl-Bidə
 İstihsanul-Xavdi fi İlmil-Kəlam
 Cuməlu Məqalətil-Mulhidin
 Ən-Naqd aləl-Cubbai
 Ən-Naqd aləl-Bəlxi
 İdahul-Burhan fir-Rəddi alə Əhliz-Zeyği vət-Tuğyan
 Risalətul-İman
 Əl-Funun fir-Rəddi aləl-Mulhidin
 Ən-Nəvədir fi Dəqaiqil-Kəlam
 Əl-Cəvhər fir-Rəddi alə Əhliz-Zeyğ
 Məqalətul-Fələsifə
 Cəvabul-Xurasaniyyin
 Məqalat əl-İslamiyyin və ixtilaf əl-müsəllin
 Cəvəzu Ruyətilləhi Təalə bil-Əbsar
 Ədəbul-Cədəl
 Kitəbur-Rəddi aləl-Mücəssimə
 Kitəbul-Ulum

 Müsəlmanların fikirləri və ibadət edənlərin rəy müxtəlifliyi (əsərindən parçalar). Ərəb dilindən tərcümə edən: Zakir Məmmədov. Şərq fəlsəfəsi (IX–XII əsrlər). Bakı, 1999

 Fəlsəfəsi 
Kəlam ortodoksal islam sxolastikası olaraq özünün ilkin formasında, protofəlsəfi səviyyədə YIII əsrin başlanğıcında Misirdə meydana gəlmişdi. 908-ci ildə isə kəlamın əşərilik adlanan bir qolunun da əsası qoyuldu. Bu vaxta kimi mötəzilə nümayəndəsi kimi tanınan Əbül-Həsən əl-Əşari həmin il mötəziləni bir günah kimi etiraf etdi, təntənəli surətdə tövbə edərək ondan üz döndərdi, "mötəzilə çirkabı"ndan təmizləndiyini bildirdi, lakin Əşari öz keçmişinin üstündən tamamilə xətt çəkə bilmədi. O, mötəzilə üçün səciyyəvi olan rasionalizmi dinə gətirdi. Heç də təsadüfi deyildir ki, Əşaridə Quranın da Allah qədər mütləq, əbədi və əzəli olduğu fikri irəli sürülür.

Əşarizmdə şəhərli rasionalizmi aşkar olaraq duyulur. Əgər mötəzilə başlıca olaraq tacir dünyaduyumunun nəzəri ifadəçisi idisə, əşərilik daha çox dövlət məmuruna xas olan dünyaduyumu ifadə edirdi. İctimai həyatda məmurun oynadığı rolun əhəmiyyəti artdıqca müsəlman aləmində bu rolun ən uğurlu ifadəsi olan fars fenomeninin də cəmiyyətdə əhəmiyyəti və rolu artırdı. Bağdadda siyasi hakimiyyətə əslində büveyhilərin, Orta Asiyada isə samanilərin sahib olması fars fenomeninin və bununla bağlı olaraq şəhərli təfəkkür tərzinin İslam cəmiyyətində əhəmiyyətinin artmasından xəbər verirdi.

Əşariliyin təkamülü büveyhilərin hakimiyyətə doğru irəliləyişi ilə paralel baş verirdi. Səciyyəvidir ki, əşərilik Quranı müsəlman əxlaqının bir rasional kodeksi olaraq qavramış və onu Allahın yaratdıqlarından, sadəcə olaraq, biri kimi deyil, Allahın özünün təcəssümü kimi qəbul etmişdir. Ümumiyyətlə, götürüldükdə isə, əgər mötəzilə təliminin davamçıları dini ehkamların mütləqliyini qəbul etməyib, əksinə dünyəvi şüuru mütləqləşdirirdilərsə, ortodoksal təlimin tərəfdarları dini şüuru mütləqləşdirirdilər.

 Haqqında deyilənlər 
Tacəddin əs-Subki "Muidun-Niəm"də deyir:
"İmam əl Əşarinin əqidəsi, Əbu Cəfər ət Tahavinin, Əbul Qasim əl Quşeyrinin əqidəsinin və "Əl Murşidə" adlanan əqidənin əhatə etdiyi əqidədir. (Bu əqidələr hamısı) Əhli Sünnə vəl Cəmaənin inanc təməllərində müştərəkdirlər."

Tacəddin əs-Subki "Tabəqat"ında bu İmam haqda danışarkən deyir:
"Əhli Sünnət vəl Cəmaatın şeyxi, mütəkəllimlərin imamı, rəsulların seyyidinin sünnətinin yardımçısı, dinin müdafiəçisi, insanların aləmlərin Rəbbi üçün qalxacaqları günə kimi təsiri qalacaq bir səylə, müsəlmanların əqidələrini qorumağa səy göstərən bir kimsədir. İmam, dahi, müttəqi biridir. Şəriəti iftiraçıların sözlərindən qorumuşdur. İslam millətinin yardımına qalxmış, təkidli bir şəkildə onlara yardım etmişdir."

Yenə Tacəddin əs-Subki "Tabaqat"da, Əbu Bəkr əl-İsmayılinin belə dediyini nəql edir:
"Bu din (əqidə) – yəni çox hissəsi – getdikdən sonra, uca Allah onu Əhməd ibn Hənbəl, Əbul Həsən əl Əşari və Əbu Nueym əl İstirabazi ilə qaytardı."

Yenə Tacəddin əs-Subki "Tabaqat"da, İmam Beyhəqidən belə dediyini nəql edir:
 "Əbul Həsən əl Əşari) Allahın dinində hər hansı bir yenilik çıxarmayıb, heç bir bidət də gətirməyib. Əksinə səhabə, tabiun və onlardan sonra gələn imamların üsuluddin/əqidə haqqındakı sözlərini almış, daha geniş şərh və bəyanla onları dəstəkləmişdir."

İmam Tacəddin əs-Subki "Tabaqat"da atasından nəqlən deyir:
"Şeyxi, İmamı (atası Təqiyyuddin əs Subkini nəzərdə tutur) — rahimahullah — belə deyərkən eşitdim: "Tahavi əqidəsinin içindəkilər, əl Əşarinin etiqad etdiyidir. O, Tahavi əqidəsinə sadəcə üç məsələdə müxalif olmuşdur."

İmam Tacəddin əs-Subki "Tabaqat"da, Əbu İshaq əş-Şirazidən belə dediyini nəql edir:
"Əbul Həsən əl Əşari Əhli Sünnənin imamıdır. Şafinin əshabının çoxu onun məzhəbindədir. Onun Məzhəbi haqq əhlinin məzhəbidir."

İmam Təcuddin əs-Subki "Tabaqat"da, İmam Quşeyridən onun belə dediyini nəql edir:
"Şeyxin (Əbul Həsən əl Əşarinin) halı ilə bağlı (İmam əl Quşeyriyə) yazılı bir fətva soruldu. Əl Quşeyrinin cavabı bu cür oldu:
"Bismilləhir Rahmənir Rahim. Hədis əshabı ittifaq edib ki, Əbul Həsən Əli bin İsmail əl Əşari, hədis əshabından olan imamlardan bir imam idi və məzhəbi də hədis əshabının məzhəbidir.

Usuluddin barədə Əhli Sünnətin yoluna uyğun danışmış, zeyğ/əyrilik və bidət əhlindən olan müxaliflərə rəddiyələr vermişdir. Qiblə əhlindən olan Mötəzilə, Rafizilər və bidətçilərə, eləcə də qeyri müsəlmanlara qarşı sıyrılmış bir qılınc idi. Kim ona tən edər, qınayar, lənətlər və yaxud söyərsə bütün Əhli Sünnənin hamısına qarşı pis danışmış olar."

Hafiz İbn Əsakir "Təbyinu Kəzibil-Muftəri" adlı əsərində, İmam Əbu İshaq əl-İsfərayininin belə dediyini nəql edir:
"Şeyx Əbul Həsən əl Bəhilinin yanında dənizin yanında olan bir damla kimi idim. Şeyx Əbul Həsən əl Bəhilinin bu cür dediyini eşitdim: "Mən Əşarinin yanında dənizin yanındakı bir damla kimi idim."

İbnül-İmad əl-Hənbəli "Şəzəratuz-Zəhəb" da deyir:
"Nəbəvi sünnət əhlinin üzünü ağardıb, etizal əhli və cəhmiyyənin bayraqlarını qaraldan, açıq aydın haqqı bəyan edən, iman və irfan əhlinin qəlblərinə buz kimi gələn hallarından biri də, onun şeyxi Cübbəi ilə arasında keçən, hər bidətçi riyakarın belini qırdığı münazərəsidir."

Yafii "Mirətul-Cənən" adlı əsərində deyir:
"Şeyx, imam, sünnətin yardımçısı, ümmətin nəsihətçisi, haqq imamlarının imamı, bidətçi və haqdan sapanların dəlillərini rədd edən, aydın nuru və kəskin bürhanı olan haqq mənhəcinin bayrağını daşıyandır."

İmam Hafiz Cəlaluddin əs Suyuti "İtmamud Dirayə" də deyir:
"Biz inanırıq ki, Əbu Musa əl Əşarinin soyundan olan Əbul Həsən əl Əşari sünnətdə, yəni əqidədə imamdır. Bu elmdə başqalarından öndədir. Onun haqqında, onun uzaq olduğu şeyləri deyənin sözünə fikir verilməz."

İmam Nəvəvi "Bustanul Arifin"də deyir:
"Çox kitab yazmaqla məşhur olanlardan biri də İmamımız İmam Əbu Abdillah Məhəmməd bin İdris əş Şafi və İmam Əbul Həsən əl Əşaridir. Uca Allah hər ikisindən razı olsun."

Əbu Abdillah Məhəmməd əl Beyruti "Əd Durrətul Vədiyyə"də deyir:
"Malikilər və Şafilər əşaridilər, imamları Əbu Musə əl Əşarinin — radiyallahu anhu — zürriyyətindən olan Əbul Həsən əl Əşaridir. Hənəfilər isə maturididirlər. İmamları da Əbu Mansur əl Maturididir. Onların hər ikisi də Əhli Sünnə vəl Cəmaənin imamıdır."

İmam Şəhristani "Əl Miləl vən Nihəl" kitabında deyir:
"Əşarilər, Əbu Musa əl Əşariyə nisbət olunan Əbul Həsən əl Əşarinin — Allah hər ikisindən razı olsun — əshabıdırlar. Maraqlı olan bir ittifaq eşitdim ki, Əbu Musa əl Əşari — radiyallahu anhu — Əbul Həsən əl Əşarinin öz məzhəbində təsdiq etdiyi şeyin eynisini təsdiq edirdi."

Hənəfilərdən Qurəşi "əl-Cəvəhirul-Mudiyyə" adlı əsərində deyir:
"Üsul sahibi, böyük imamdır. Əşariyyə taifəsi ona nisbət edilir."

İbn Fərxun əl-Yəmuri "əd-Dibəc" adlı əsərində deyir:
"Əbul Həsən əl Əşarini, Əbu Məhəmməd bin Əbi Zeyd əl Qayravani və müsəlmanların başqa imamları tərifləmişlər."

İmam əl-Murtəza əz-Zəbidi "İthəfüs-Səadətil-Müttəqin" də deyir:
"Bilinsin ki, hər iki imam Əbul Həsən (Əl Əşari) və Əbu Mansur (Əl Maturudi) – Allah onlardan razı olsun və xeyirlə mükafatlandırsın – özlərindən bir rəy çıxarmamış, ortaya yeni bir yol qoymamışlar.

Onlar sələfin məzhəbini təsdiq edən, Allah rəsulunun — salləllahu aleyhi və səlləm — əshabının üzərində olduğu əqidə uğrunda mübarizə aparan kimsələrdir. Hər ikisi də bidət və zəlalət sahibləriylə, susub məğlub halda dönmələrinə qədər münazərə etmişlər."

 Ədəbiyyat 
 Gardet L., Anawati M. Introduction à la théologie musulmane, essai de théologie comparée. – Paris, 1948.
 R. J. McCarthy. The Theology of al-Ashari. – Beirut, 1953.
 G. Makdisi. Ashari and the Asharites in Islamic Religious History. // Studia Islamica. – 1962. – № 17. – p. 37–80; 1963. – № 18. – p. 19–39.
 Məlikov, Ə. Üç qardaş probleminin təsviri // ResearchGate elmi bazası, 2019, səh.1-4 (http://dx.doi.org/10.13140/RG.2.2.10465.97121)

 İstinadlar 

 Həmçinin bax 
 Əşərilər

 Xarici keçidlər 
 Глава об аль-Ашари  Anri Korbenin "İslam fəlsəfəsi tarixi" əsərində

Kateqoriya:İslam alimləri
Kateqoriya:İslam filosofları
Kateqoriya:Ərəb filosoflar
Kateqoriya:Atomistlər
Kateqoriya:Sünni müsəlman İslam alimləri
Kateqoriya:Sünni imamları
Kateqoriya:Hədis alimləri
Kateqoriya:Hədis alimləri
Kateqoriya:Hənəfilər