Andrew Singleton

Andrew B. Singleton ye un neurogeneticista británicu qu'agora trabaya nos Estaos Xuníos. Nació en Guernsey, les Islles del Canal en 1972, onde vivió hasta los 18 años. La so educación secundaria realizóla na Guernsey Grammar School. Llogró una llicenciatura de primera clase en Fisioloxía Aplicada pola Universidá de Sunderland y el so doctoráu en neurociencia pola Universidá de Newcastle upon Tyne, onde estudió la xenética de la Enfermedá d'Alzheimer y otres demencies na Unidá de Patoloxía Neuroquímica del Conseyu d'Investigación Médica (MRC). Treslladóse a los Estaos Xuníos en 1999, onde empezó a trabayar na Clínica Mayo en Jacksonville, Florida, estudiando la base xenética de la Enfermedá de Parkinson, l'ataxia y la distonía. En 2001 treslladóse al National Institutes of Health (NIH), una axencia del gobienu americano para la investigación médica, pa dirixir la recién formada unidá de Xenética Molecular dientro del Llaboratoriu de Neuroxenética. En 2006 asumió'l cargu de Xefe del Llaboratoriu de Neuroxenética y convirtióse n'Investigador Distinguíu del NIH nel programa intramural del Institutu Nacional sobre l'Avieyamientu (NIA) en 2017. En 2020 dexó el cargu de Xefe del Llaboratoriu de Neuroxenética y convirtióse nel Director Interín del recién formáu Centru pa l'Alzheimer y Demencies Rellacionaes del NIA (CARD) . En 2021 convirtióse nel Director de CARD. 

 Logros 
El Dr. Singleton ye más conocíu pol so trabayu dirixiíu a comprender la etioloxía xénetica de la enfermedá de Parkinson. El so primer trabayu reconocíu describía’l descubrimientu d’una mutación por triplicación del xen de l’alfa-sinucleína que causa una forma grave y de aparición temprana de la enfermedá de Parkinson. Un añu más tarde dirixó'l grupu que foi'l primeru n'identificar mutaciones nel xen LRRK2 como causa de la enfermedá de Parkinson familiar, amás de la enfermedá de Parkinson esporádica, más común. Dende entós, el so llaboratoriu centróse más na xenética complexa de la enfermedá de Parkinson, describiéndo más de 90 factores de riesgu xenéticu comunes pa esta enfermedá. A día de güei publicó más de 700 artículos científicos.

 Premios y reconocimientos 

 Premiu Boehringer Mannheim d'Investigación en 2005
 Premiu Annemarie Opprecht en 2008
 Premiu NIH Directors en 2008 y 2016
 Primeru receptór del Premiu Jay van Andel a la Excelencia na Investigación de la Enfermedá de Parkinson, entregáu nel Van Andel Institute en 2012.
 Nombráu Investigador Distinguíu del NIH en 2017
 Premiu American Academy of Neurology Movement Disorders a la Trayectoria na Vida Profesional en 2017
 Doctoráu Honorariu en Ciencias pola Universidá de Sunderland en 2017
 Premiu NIA Directors de Mentoría en 2019
 Premiu Robert A. Pritzker a la Lideración na Investigación de la Enfermedá de Parkinson
 Forma parte de los consellos editoriaes de les revistes Brain, Lancet Neurology, Neurogenetics, Journal of Parkinson's Disease, Journal of Huntington's Disease, npj Parkinson's Disease y Neurodegenerative Diseases.
 Ye Editor Asociáu de Xenética nes revistes Parkinson's Disease y Movement Disorders.
 Miembru del Conseyu Asesor Científicu de la Lewy Body Dementia Association
 Premiu Breakthrough en Ciencies de la Vida en 2024
 * Foi Miembru de la Royal Society en 2025

 Referencies 

Categoría:Persones vives
Categoría:Persones nacíes en 1972