Lleonés antiguu

Lleonés antiguu o llionés antiguu foi l'antepasáu directu de les variedaes asturianolleonéses actuales. El lleonés antiguu falóse hasta aprosimao l'añu 1500.

 Estensión xeográfica 
Les fronteres y llendes esactes del dominiu lleonés entá s'alderiquen. Quiciabes los vieyos lleoneses ocuparon tola rexón de Llión, Asturies, Cantabria y Estremadura Occidental.de Andrés Díaz-Madariaga, Ramón (2013), Asturleonese Dialect Classifications, Universidá d'Uviéu

 Fonoloxía 
 Consonantes 
+Héctor García Gil (2009)Hector García Gil (2009), Notes sobre l'asturiano-lleonés medieval na ciudá de Lleón nel primer terciu del sieglu XIV (1301-1330), Lletres Asturianes: Boletín Oficial de l'Academia de la Llingua Asturiana, Nº101, pages 85-97. ISSN 0212-0534LlabialDental(Dento-)Alveolar(Pre-)PalatalVelar NasalmnɲOclusiva/Africada p t t͡st͡ʃ kbdd͡zɡFricativas ʃzʒʝLlaterallʎ Vibrante múltipler Tremulanteɾ

 Vocales 
 Palatal Central Velar Alta i u Media e o Baxa a

 Lliteratura 
La primer pista del lleonés antiguu foi la Nodicia de Kesos, un testu topáu cerca de Llión que data del sieglu X escritu en llatín vulgar y que, aunque inda nun se considera lleonés, yá amuesa traces que darréu caracterizaríen al asturianolleonés.

N'asturianu modernu:

 Referencies 

 Bibliografía 

 Enllaces esternos 

Categoría:Llingua llionesa