Taranis

Taranis ye un dios principal de la mitoloxía celta, tamién llamáu l'atronador, que'l so cultu desenvolvióse sobromanera na Galia, el país de los astures , los cántabros y la Bretaña romana.

Yera'l dios estrueldosu, del truenu, la lluz y el cielu, la rueda cósmica que simboliza'l ritmu de les nueches y de los díes, l'universu na so globalidá, la noción d'infinitu.

Representa'l ruíu, la destrucción, la fuerza sobrenatural de les nubes. El so nome reflexa tou esi simbolismu, protector de la tribu y dios guerreru, representáu como un home con barba a cuerpu o montáu caballu, portando nuna mano un rayu o una rueda, o n'ocasiones dambes coses. Formaba parte de la triada llamada "dioses de la nueche" al pie d'Esus, dios o señor de los árboles, y Teutates, dios guerreru. Al igual que'l so compañeru Teutates, tamién simbolizaba la llucha; les druíes dedicáben-y sacrificios para aselar la so roxura, n'ocasiones prisioneros de guerra que yeren inmolaos nuna foguera como evidenció'l poeta romanu Marcu Anneo Lucano na so obra inacabada Farsalia, yá que les sos creencies atribuyíen a Taranis les torbonaes y les nubes, pudiendo "faer cayer el cielu sobro les sos cabeces".

Atribúyese-y amás la nacencia del arfueyu por aciu un rayu que cai na caña d'un carbayu, pasando a representar la unión ente'l cielu y la tierra.

El so nome provién de taran, truenu, y podría asemeyase con Thor, de la mitoloxía nórdica, o Xúpiter, de la romana.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Mitoloxía celta