Idioma bordurio

L'idioma bordurio ye un llinguaxe ficticiu, que constitúi la llingua nacional y oficial de Borduria, un imaxinariu Estáu de los Balcanes qu'apaez nos cómics de Les aventures de Tintín del dibuxante belga Hergé. Nun se sabe enforma del bordurio, yá que nun apaez bien frecuentemente nes hestories de Tintín. Del idioma vecín, el syldavo, demostróse que ye una llingua xermánica; pero del bordurio conócense tan poques pallabres que ye imposible un analís asemeyáu pa esta llingua. Hai munches pallabres d'aparente orixe xermánicu, sicasí: hôitgang (cf. holandés uitgang), mänhir (cf. l'holandés mijnheer), ointhfan (cf. l'holandés ontvangst) sztôpp, tzhôl (cf. l'alemán Zoll, l'holandés tol y l'inglés toll) y zsnôrr (cf. l'holandés snor). La fonte definitiva d'eses pallabres ye, sicasí, incierta. L'idioma paez qu'emplega'l mesmu alfabetu llatín que'l sildavo, pero, a diferencia d'ésti, nun emplega amás l'alfabetu cirílicu.

Como asocede con otres llingües ficticies y dellos nomes propios y topónimos del universu de Tintín, Hergé moduló el bordurio a partir del Marols, un dialeutu del holandés que se fala en Bruxeles y la so contorna.

Casi tou cuanto se sabe del bordurio (quitando Müsstler) atopar en L'Affaire Tournesol.

 Delles pallabres  
 amaïh! - ¡viva!
 da - apagáu 
 on - encendíu 
 hôitgang - salida 
 mänhir - señor
 ointhfan - recepcionista
 opernska - ópera 
 platz - plaza 
 Pristzy! - ¡Demonios!, ¡Maldición!
 szonett - campana 
 sztôpp - stop
 tzhôl - vistíu 
 vannet - agua 
 zservis - serviciu 
 zsnôrr - bigote 
 natt - nueche 
 dolzt - día 
 meil - non
 kitz - sí 
 jet - yo 
 du - tu 
 han - él
 hen - ella 
 oss - nós
 vi - vós
 hanes - ellos
 henes - elles

 Nomes propios típicos 
 Kardouk
 Kavitch
 Klûmsi
 Ernezt
 Krônik
 Himmerszeck
 Kûrvi
 Tasch
 Pleksy
 Sponsz
 Bonsannirsezt
 Molkoist

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Les aventures de Tintín
Bordurio
Categoría:Wikipedia:Correxir/Revisar títulu