Ángela Loij

Ángela Loij (Estancia Sara, Ríu Grande, alredor de 1900 - 28 de mayu de 1974) ye conocida como la postrera representante del pueblu amerindiu de los selknam (tamién conocíos como «onas») qu'habitó'l Archipiélagu de Tierra del Fueu, nos actuales territorios d'Arxentina y Chile.

 Estinción de los selknam 
Envalórase qu'escontra 1881, al momentu d'empecipiase la colonialización moderna del archipiélagu, vivíen en total unos cuatro mil indíxenes selknam, tando aproximao la metá en territoriu chilenu, y la otra metá en territoriu arxentín. A fines del sieglu XIX, la esplotación del oru en ríos sureños y l'esplosivu desenvolvimientu de la ganadería aumentaron progresivamente la cantidá de colonos nel sector. Esto, sumáu especialmente al xenocidiu selknam y la introducción d'enfermedaes infecto-contaxoses foranes, provocó una rápida y críticu amenorgamientu de la población. Escontra 1966 namái quedaben trelce indíxenes d'orixe selknam, na so mayoría mestizos, nel sector arxentín del archipiélagu. Una de les postreres foi Lola Kiepja, siendo Ángela Loij la postrera indíxena de sangre puro d'esta etnia.

 Testimonios 
Los sos testimonios fueron documentaos pola antropóloga franco-americana Anne Chapman, especializada nel estudiu de los pueblos fueguinos.

 Ver tamién 
 Xenocidiu selknam

 Referencies 

Categoría:Última persona falante nativa
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym