Astronomía n'América Llatina

miniaturadeimagen|200px|El radiotelescopiu d'Arecibo, Puertu Ricu. Con 300 metros de diámetru, ye'l telescopiu más grande del mundu.
Suel considerase a los mayes como primeros responsables nos estudios de los astros na América precolombina, sieglos antes de Cristu. Unu de los mayores llogros de la cultura maya foi les cuentes de tiempu impreses nel so calendariu escontra'l 3114 e.C. como fecha inicial. El calendariu solar maya yera más precisu que'l gregorianu según delles investigaciones, y yeren estudiosos na periodicidad de los eclises.

Les civilizaciones mesoamericanes construyeron numberosos centros alministrativos y ceremoniales y alzaron numberosos monumentos. Estos reflexen la conocencia astronómica y la esperiencia en numberación y calendarios qu'estes civilizaciones tuvieron.

Buenaventura Suárez foi'l primer astrónomu llatinoamericanu, analizó'l comportamientu de los satélites de Xúpiter, Marte, la trayeutoria de Venus, la superficie de la Lluna y los aniellos de Saturnu.

A fines del sieglu XVIII Antonio de Lleón y Gama afayó la Piedra del Sol
, un calendariu solar de gran exactitú astronómica creáu polos azteques nel periodu posclásico mesoamericanu. Pa esa dómina, yera creáu'l primer observatoriu astronómicu d'América, en Santa de para la Espedición Botánica de la Nueva Granada encamentada a Celestino Mutis, y el so primer direutor foi'l Francisco de Caldas.

La meteoroloxía – qu'aquel día yera parte de l'astronomía – nun yera una disciplina desconocida n'América Llatina, pos dende finales del sieglu XVIII yá se realizaben en L'Habana, Cuba eventuales midíes de la temperatura, l'agua, y la presión atmosférica, la observación de les nubes.

Anguaño, Chile tien el 40 % de la observación astronómica nel mundu.

 Referencies 

 Ver tamién 
 Astronomía maya
 Astronomía precolombina
 Astronomía en Chile

Categoría:Historia de l'astronomía
Categoría:América Llatina