Louisa Collings

Louisa Elizabeth Lukis Collings  foi una liquenóloga amateur, y pañadora de especímenes de fauna y flora, de les islles de la Canal. Casóse con William Thomas Collings, Seigneur de Sark, un ancestru de tolos subsiguiente seigneurs.

 Recoyida 
Collings pudo nacer el 4 de xunu de 1818, o de 1828, la mayor de trés fíos. Los sos padres yeren orixinarios de les islles de la Canal. Tenía un venceyu col naturalista, pañador y anticuariu Frederick Lukis, al traviés de la so muyer Elizabeth Collings, que yera la so prima hermana. 

Por cuenta de los prexuicios de principios de sieglu XIX n'educación femenina, Louisa y les sos hermanes probablemente nun recibieron nenguna escolarización formal. El so interés en lique foi probablemente por cuenta de la influencia del so padre, de quien probablemente heredó munchos de los especímenes locales; el so hermanu, William Collings Lukis, tamién compartió los intereses naturalistes del so padre. Louisa intercambió los sos exemplares con otros coleicionistes, ente ellos l'amigu de la familia, Charles du Bois Larbalestier de Xerséi, atropando una coleición de más de 1.300 liquen, nun conxuntu de 32 carpetes y pequeños archivos de caxa. Tamién, en 1862, compiló una llista de 150 especies de liquen, presentes na isla de Guernesey, y presentar al xeólogu David T. Ansted, que taba trabayando nun llibru sobre les Islles de la Canal.

 Familiar 
Louisa casóse col so primu, William Thomas Collings, el 15 de xunu de 1847. La ceremonia conducir el so hermanu, William Collings Lukis, na ilesia del Santu Salvador. Tuvieron cuatro fíos y dos fíos, William Frederick (1852–1927) y Henry de Vic (1855–1872). A la muerte de la so suegra Marie, en 1848, el so home devinó Seigneur de Sark. Enviudó en 1882, y asina el so rangu nobiliariu fief de Sark pasó al so fíu; el seigneur de 1974, Michael Beaumont, ye'l so descendiente. Louisa decidió faer una visita a la so fía mayor, Mary Edmeades, que s'atopaba enferma en Folkestone. Y, ellí morrió'l 24 de marzu de 1887, sufriendo de bronquitis mientres tres díes, pocu dempués del decesu de la so fía. Sobreviviera a tolos sos fíos, sacante al so fíu Seigneur. Les sos otres fíes morrieron respeutivamente en 1851, 1859 y 1871. La so coleición pasó a Guérnesei, nel nuevamente establecíu Muséu Guille-Allès; y, considérase una de les coleiciones d'historia natural más importantes de la ciudá.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Botánicos y botániques del Reinu Xuníu
Categoría:Liquenólogos del Reinu Xuníu