Francisco de Marcos

Francisco de Marcos y Crespo  foi un políticu de Guayaquil y prócer de la independencia. Antes del movimientu emancipador obstentaba el cargu de Rexidor del Cabildru Colonial, sicasí, pasó a les files independentistes en 1820. Formó parte del gobiernu provisional de la Provincia Llibre de Guayaquil. Tamién formó parte de l'Asamblea Constituyente celebrada en Riobamba de 1830 que fundó al Estáu del Ecuador y foi vicepresidente de la república de 1843 a 1845.

 Biografía 

 Primeros años 
Francisco de Marcos nació na ciudá de Guayaquil el 11 de mayu de 1794 en tiempos de la Imperiu español. Foi fíu del doctor Antonio de Marcos y González y de la señora Francisca Crespo y Cassaus. Los sos primeros estudios realizar na so ciudá natal, sicasí, depués viaxó a Quitu pa ingresar a la Universidá de Santu Tomás, na cual, el 6 d'abril de 1819 llogró'l títulu de «doctor en Xurisprudencia».Avilés Pinu, Efrén. Enciclopedia del Ecuador. Artículo «MARCOS, Dr. Francisco de»

Dende temprana edá interesar na política, ambiente nel cual espolletó poles sos conocencies. Hasta antes de la independencia yera'l Rexidor del Cabildru Colonial.

 Independencia 
En 1820 interesó-y la causa independentista llevada a cabu n'otros países. Depués participó nos movimientos rellacionaos cola revolución del 9 d'ochobre d'aquel añu que declaró la emancipación de Guayaquil, y foi unu de los primeros que roblaron l'Acta de la Independencia. El 8 de payares, al entamase la primer Xunta Suprema de Gobiernu foi nomáu Secretariu de la mesma. 

En 1822 refugó les pretensiones del llibertador Simón Bolívar d'amestar la Provincia Llibre de Guayaquil a la Gran Colombia. No posterior, Bolívar invadió a la ciudá y declaróse dictador, asumiendo'l poder político, y decretando l'anexón. Francisco de Marcos, xunto a los miembros de la Xunta de Gobiernu de Guayaquil, se autoexiliaron al Perú onde permanecieron mientres dalgún tiempu.

 Estáu ecuatorianu 
En 1830, el Distritu del Sur dixebrar de la Gran Colombia creándose'l Estáu del Ecuador, polo cual Juan José Flores convocó a una Asamblea Constituyente en Riobamba por que redacte la primer constitución del país, na cual Francisco de Marcos asistió como diputáu.

De Marcos foi diputáu nel Congresu Ordinariu aconceyáu en Quitu a partir del 10 de setiembre hasta'l 29 d'ochobre de 1833, na cual foi nomáu Presidente del Congresu. Darréu, mientres el segundu gobiernu de Flores, desempeñó'l cargu de Ministru del Interior y de Rellaciones Esteriores.

Tamién participó na Asamblea Constituyente de 1843 que redactó la tercer constitución ecuatoriana, conocida no posterior como «Carta de la Esclavitú». Aquella asamblea escoyer pal cargu de vicepresidente de la República xunto al xeneral Flores nel so tercer gobiernu. Tuvo encargáu del poder executivu, por ausencia del presidente, dende'l 3 de payares hasta'l 5 d'avientu d'esi añu; y depués dende'l 23 d'agostu hasta'l 23 de setiembre de 1844.

En 1845 españó la Revolución marcista que punxo'l fin al floreanismo, dempués de lo que, Francisco de Marcos nuevamente foi convocáu al Congresu como Senador suplente pola provincia del Guayas, y cinco años dempués participó na rebelión de Guayaquil del 20 de febreru de 1850 que proclamó la xefatura suprema de Diego Noboa.

Finó a la edá de 78 años na ciudá de Guayaquil, el 21 de xunu de 1872.

 Ver tamién 
 Independencia de Guayaquil
 Dominación floreana

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Próceres de la Independencia de Guayaquil
Categoría:Diputaos y diputaes d'Ecuador
Categoría:Vicepresidentes d'Ecuador