Evelyn M. Anderson

Evelyn M. Anderson (20 de marzu de 1899 – 8 de xunu de 1985) foi una fisióloga y bioquímica d'Estaos Xuníos, conocida pola so codescubrimiento de la hormona adrenocorticotropa (adreno-cortical hormona tiroides o ACTH) en 1934.Alison Li (2003) J.B. Collip and the Development of Medical Research in Canada: Extracts and Enterprise (McGill-Queen’s Press.

 Biografía 
Evelyn nació en Willmar, Minnesota, de padres inmigrantes suecos. Asitió al Carleton College en Northfield, Minnesota onde llogró la so llicenciatura. En 1928, el so M.D. pola Universidá de California en Berkeley, Escuela de Medicina. Mientres el so tiempu en Berkeley, investigó sobre la vitamina A y nutrición. 

En 1934, llogró'l so Ph.D. en bioquímica pola Universidá de Montreal en 1934. Mientres trabayaba pal so disertación de tesis, Anderson codescubrió la ACTH con James Bertram Collip y David Landsborough Thomson. Nun papel publicáu en 1933, esplicó la so función nel cuerpu. En 1935 publicó otru papel con Collip pol descubrimientu d'una hormona anti-tiroides qué enforma contribuyó a la conocencia xeneral de les anti-hormones.

 Carrera 
Tornó a la Universidá de California en Berkeley como instructora, y foi profesora acomuñada de medicina en 1946, mientres siguía la so investigación sobre les enfermedaes rellacionaes con hormones. Lo más notable foi afayar con Webb Y. Haymaker que la enfermedá de Cushing ye causada por una hiperfunción del corteza suprarrenal. Anderson tamién trabayó con Joseph Abraham Long, profesor d'embrioloxía, pa desenvolver un aparatu pa estudiar secreciones d'insulina del páncrees nun modelu d'aguarón. Esi modelu y la téunica fueron más tarde utilizaos nun ensayu de inmunoquímica d'insulina humana. 

En 1946, Anderson recibió'l premiu de la John Simon Guggenheim Memorial Foundation, consistente nuna beca pa trabayar con Phillip Bardu, profesor y direutor del Departamentu de Fisioloxía de la Universidá Johns Hopkins.
Depués treslladóse al Institutu Nacional d'Artritis y Enfermedaes Metabóliques (NIAMD) nel Institutu Nacional de Salú onde foi xefa de Secreciones en Endocrinoloxía, de 1947 a 1962. Foi vicepresidenta y presidenta del Programa de la Sociedá Endocrina ente 1951 a 1952. Y en 1955, foi profesora visitante de Fisioloxía na Universidá Howard, onde se centró nel control hipotalámico del metabolismu. En 1962, tornó a California onde foi direutora de neuroendocrinoloxía en NASA Centru d'Investigación Ames (1962-1969). D'esa posición retirar en 1969.

Mientres el cursu de la so carrera, publicó más de cien artículos d'investigación.

 Vida personal 
En 1936, casóse col neurólogu Webb Edward Haymaker, M.D. (1902- 1984) y tuvieron trés neños y ocho nietos.

 Premios y Honores 
 Premiu John Simon Guggenheim Memorial Foundation (1946)
 Doctoráu honorariu de Carleton College (1954)
 Doctoráu honorariu de la Universidá Médica de Muyeres de Pennsylvania (1961)
 Premiu Muyeres federales (1964)

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Científicos y científiques d'Estaos Xuníos
Categoría:Bioquímicos y bioquímiques d'Estaos Xuníos
Categoría:Fisiólogos y fisiólogues
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym