Lucas Rodríguez Pire

Lucas Rodríguez Pire  foi un conocíu químicu uvieín, descubridor del pesu atómicu exactu del carbonu que supunxo la base del famosu sistema de datación del carbonu-14 y creador del principiu alimenticiu Menem. El 11 de xineru de 1994 el Conceyu d'Uviéu aprobó denominar una cai del barriu de La Carisa col so nome.

 Biografía 
Yera fíu d'un teniente de la Guardia Civil y la so madre yera de Somao, pero nació na capital española debíu al trabayu del so padre. Casáu con Amelia Laborda, enviudó a mediaos de la década de los 40. Tenía trés fíos.

 Carrera 
Cursó la carrera de Ciencies Químiques na Universidá d'Uviéu, llicenciándose en 1919 con premiu estraordinariu. La so tesis doctoral, defendida en 1921, trató sobre'l pesu atómicu del carbonu, que llogró afaer hasta en trés decimales, frente al númberu enteru 12 que se-y concedía hasta entós. Esti descubrimientu sería la base del carbonu-14, que resultó d'enorme utilidá pa les dataciones nel tiempu.

Yera un predicador de la teoría de los radicales llibres y prueba d'ello foi'l principiu alimenticiu que'l mesmu patento llamáu Menem, una sustancia que ralentizaba l'avieyamientu celular y tuvo el so ésitu mientres delles décades sobremanera ente la población uvieína.

Foi direutor del llaboratoriu central de la Unión Española d'Esplosivos y del de la Fábrica de Mieresde la que llegó a der direutor de fabrica. Pertenecía al prestixosos Cuerpu de Químicos d'Aduanes. Tamién exerció la docencia nel Institutu de Mieres y nel de Quevedo en Madrid. En 1936 convertir en caderalgu na Universidá d'Uviéu, ocupando la cátedra de Química Téunica. Tres la Guerra Civil Española caltuvo'l so puestu como caderalgu, daqué nada habitual.

Foi delles vegaes escoyíu Diputáu Provincial. Foi Conseyeru de la Caxa d'Aforros d'Asturies.

Al igual que Grande Covián, recibió la condecoración de la Orde d'Alfonso X el Sabiu.

Xunto al rector Sabino Álvarez Gendín foi unu de los artífices de la sobrevivencia de la institución nuna dómina na que se tarrecía pola so continuidá; gracies a ellos la Facultá de Químiques de la Universidá d'Uviéu convertir nuna de les más prestixoses a nivel nacional. Foi interventor de la Universidá, decanu de Ciencies y vicerrector mientres venti años. Vicedireutor y miembru fundador del Real Institutu d'Estudios Asturianos. Construyó nel Campu de Maniobres l'edificiu de la Facultá de Ciencies, inauguráu en 1958 y allugó la Escuela de Mines nel llugar destináu a la Escuela d'Artes y Oficios, impulsando tamién l'Institutu Nacional del Carbón del que foi unos de los sos direutores. Xubilóse nel añu 1970 y finó'l 18 de xunu de 1989.

 Referencies 

Categoría:Caderalgos y caderalgues de la Universidá d'Uviéu
Categoría:Químicos y químiques d'España
Categoría:Persones d'Uviéu