Erika Böhm-Vitense

Erika Helga Ruth Böhm-Vitense  foi una astrofísica d'Estaos Xuníos d'orixe alemán conocida pol so trabayu sobre les estrelles variables cefeidas y la conveición n'atmósferes estelares.

 Biografía 
Böhm-Vitense nació como 'Erika Helga Ruth Vitense, en Kurau, Alemaña. Yera la segunda de trés chiques. Los sos padres, Wilma y Hans Vitense fueron dambos maestros, y ella y les sos hermanes criar en Lübeck, Alemaña. Erika empezó los sos estudios de pregrado na Universidá de Tubinga, en 1943, pero camudar a la Universidá de Kiel en 1945, buscando un departamentu d'astronomía más actualizáu ya innovador que na primer institución. Completó la so llicenciatura en 1948.

Permaneció en Kiel pa los sos estudios de posgráu, trabayando con Albrecht Unsöld, ellí defendió con ésitu la so tesis de coeficientes d'absorción continua en función de la presión y la temperatura nel Sol en 1951 y recibió el so títulu de doctoráu.

Dempués de recibir el so doctoráu, Erika permaneció en Kiel como investigadora asociada, y dos años dempués de recibir el so doctoráu, publicó Die Wasserstoffkonvektionszone der Sonne. Mit 11 Textabbildungen (que se traduz como La zona de conveición d'hidróxenu del Sol, acompañáu de 11 ilustraciones con testu). Foi citada más de 300 vegaes dende la so publicación.

Dempués de casase, en 1954, ella y el so maríu visitaron l'Observatoriu Lick y la Universidá de California, Berkeley mientres un añu. Al so regresu a Kiel, al so maríu, que tamién yera astrofísicu, asignóse-y un puestu de tenencia, pero a ella non.

En 1968, dambos camudáronse a la Universidá de Washington, onde empezó como acomuñada sénior d'investigación. Llogró un puestu de profesora a tiempu completu en 1971, y convirtióse en profesora emérita más tarde. Mientres el so tiempu na Universidá de Washington, fixo contribuciones fundamentales pa la comprensión de les estrelles binaries, les temperatures estelares, l'actividá cromosférica, la rotación y la conveición solares. Tamién realizó contribuciones sustanciales a los fundamentos de la teoría del llargor del amiestu. Siguió esti trabayu mientres el restu de la so carrera.

Alredor de 1978, Erika diose cuenta de que la banda de lluz ultravioleta yera la meyor forma de realizar observaciones de cromosferes estelares. El International Ultraviolet Explorer (IUE) llanzar en xineru de 1978, y ella pudo usar esta información p'ampliar el so trabayu.

Erika finó'l 21 de xineru de 2017 en Seattle, Washington.

 Referencies 

Categoría:Astrónomos y astrónomes d'Estaos Xuníos
Categoría:Astrónomos y astrónomes d'Estaos Xuníos
Categoría:Astrónomos y astrónomes d'Alemaña
Categoría:Astrónomos y astrónomes d'Alemaña