Hilla Limann

Hilla Limann  foi un diplomáticu y políticu ghanianu qu'exerció como Presidente de la República de Ghana ente'l 24 de setiembre de 1979 y el 31 d'avientu de 1981, cuando foi derrocáu nel postreru golpe d'estáu de la hestoria del so país. Foi'l tercer presidente civil del so país y el primer presidente ghanianu escoyíu democráticamente n'eleiciones direutes. El so gobiernu, allugáu ente los dos rexímenes militares de Jerry Rawlings, ye recordáu históricamente como la "Tercer República".

 Primeros años y educación 
Limann nació'l 12 d'avientu de 1934, en Gwollu. Completó la so educación básica escolar na Government Middle School, Tamale, en 1949. Dende 1957 hasta 1960, estudió Ciencia Política na London School of Economics. Darréu completó un Diplomáu en francés na Universidá de La Sorbona, Francia. Tamién llogró'l Bachilleratu BA (Hons) n'Historia pola Universidá de Londres y un Ph.D en Ciencia Política y Derechu Constitucional pola Universidá de París.

 Carrera política temprana 
Trabayó nel Ministeriu de Rellaciones Esteriores de Ghana ente 1965 y 1968. Mientres 1967, foi miembru de la Comisión Constitucional que redactó la Constitución de Ghana de 1969. En 1968, convertir nel Secretariu Oficial de la embaxada de Ghana en Lomé, Togu. Foi nomáu Conseyeru de la Misión Permanente de Ghana en Xinebra, Suiza, en 1971. Asumió'l puestu de Xefe del Sindicatu d'América del Sureste Asiáticu en Ghana del Ministeriu d'Asuntos Esteriores en xunu de 1975.

 Presidencia 
 Eleiciones de 1979 

Tres el golpe d'estáu de 1979, mientres la preparación de les eleiciones xenerales del 18 de xunu, el candidatu del nkrumahista Partíu Nacional del Pueblu, al que pertenecía Limann, Imoru Egala foi inhabilitáu pa exercer cargos públicos por dolce años pol Conseyu Revolucionariu de les Fuercies Armaes (AFRC), polo que Egala nomó a Limann, que yera una figura desconocida inclusive dientro del so propiu país, como candidatu a la presidencia, con Joseph W.S. de Graft-Johnson como compañeru de fórmula. A pesar de ser casi un completu desconocíu, Limann llogró la victoria en primer vuelta col 35% de los votos, programándose una segunda vuelta ente él y Victor Owusu, del Partíu del Frente Popular, pal 9 de xunetu. El PNP llogró mayoría absoluta nel Parllamentu con 71 de los 140 escaños. Limann trunfó na segunda vuelta col 62% de los sufraxos.1979 Ghana Presidential results on AfricanElections.Tripod.com Sicasí, la llexitimidá del nuevu gobiernu viose amenorgada pola desaxeradamente baxa participación, menor al 40%.McLaughlin & Owusu-Ansah (1994), "Ghana and the Rawlings Yera".

Limann y Graft-Johnson, según los 140 parllamentarios electos, fueron juramentados el 24 de setiembre pa un mandatu de cuatro años.

 Resume de gobiernu 
A diferencia de los líderes electos anteriores del país, Limann yera un ex diplomáticu y una figura non carismática ensin siguidores personales. Como reparó'l mesmu Limann, el gobernante PNP incluyía persones con orientaciones ideolóxiques contradictories. Dacuando discrepaben fuertemente ente ellos sobre les polítiques nacionales, lo cual punxo en dulda la capacidá del nuevu gobiernu pa enfrentar la fuerte inestabilidá política que carecía la nación dende la cayida de Nkrumah. Al momentu d'asumir Limann el gobiernu, solo Ghana y Nixeria teníen gobiernos escoyíos democráticamente, ente que tolos países de la rexón yeren estaos de partíu únicu o dictadures militares.

Sicasí, l'amenaza más inmediata pa l'alministración de Limann foi'l AFRC, especialmente los oficiales que s'entamaron nel "Movimientu del 4 de xunu" pa supervisar a l'alministración civil. Nun esfuerciu por evitar que la AFRC mirara percima del so costazu, el gobiernu ordenó a Rawlings y a dellos otros oficiales del exércitu y la policía acomuñaos cola AFRC a retirase; sicasí, Rawlings y los sos asociaos siguieron siendo una amenaza latente, particularmente cuando la economía siguió'l so cayente. El primer presupuestu de Limann, pal añu fiscal de 1981, calculó la tasa d'inflación ghaniana nun 70% pa esi añu, con un déficit presupuestariu equivalente al 30% del PIB.

El Congresu de Sindicatos afirmó que los sos trabayadores yá nun ganaben lo suficiente pa pagar los alimentos, y muncho menos cualesquier otra cosa. Producióse una folada de fuelgues, munches consideraes illegales pol gobiernu, caúna de les cuales amenorgó la productividá y, poro, l'ingresu nacional. En setiembre, el gobiernu anunció que despidiríen a tolos trabayadores públicos en fuelga. Estos factores erosionaron rápido'l sofitu llindáu que'l gobiernu de Limann esfrutaba ente civiles y soldaos. El gobiernu cayó'l 31 d'avientu de 1981, n'otru golpe encabezáu por Jerry Rawlings.

 Post-Presidencia 
Tres la cayida del últimu gobiernu militar, en 1992, Limann siguió activu na política ghaniana, presentándose como candidatu a la presidencia nes primeres eleiciones llibres, sol so nuevu partíu, la Convención Nacional del Pueblu, que quedó en tercer llugar col 6.7% de los votos.1992 Ghana Presidential Results on AfricanElections.Tripod.com Finó en 1998, a la edá de 63 años.

 Ver tamién 
 Historia de Ghana

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Hilla Limann on Ghanaweb

Categoría:Presidentes de Ghana