Fernando Vidal

Fernando Vidal Blanco  foi un maxistráu asturianu, presidente de l'Audiencia Provincial d'Asturies.

 Biografía 

 Nacimiento ya infancia 
Fernando Vidal Blanco nació'l 9 de mayu de 1924 en Ciudá de Méxicu, onde emigraren los sos padres, dende la llocalidá asturiana d'Avilés. Cuando cuntaba con pocu más de dos años, la familia tornó a España, concretamente a Candás, treslladándose darréu a: La Pola Ḷḷena, Pontevedra y Lleón.

 Formación y carrera profesional 
Fernando Vidal llicencióse en Derechu, na Universidá de Valladolid, en 1946. En completando la so estancia nes milicies universitaries, empezó la so carrera profesional en 1954, na llocalidá lleonesa de Murias de Paredes, nel Xulgáu de primera Instancia ya Instrucción. Dende ellí treslladóse a Chantada, y darréu a L'Infiestu, onde permaneció diez años.

Yá nos años sesenta, fíxose cargu del xulgáu de Bilbao, primeru y Santander, dempués. Y en 1970, foi treslladáu al Xulgáu de primera Instancia ya Instrucción de Xixón, qu'entós daquella, llevaba anexu'l cargu de decanu de los xueces de Xixón, yá que ocupó mientres diez años. Ellí desenvolvió la so actividá xurídica xunto colos maxistraos Luis Alonso, Augusto Domínguez Aguado y Félix Rodríguez García.

Foi'l presidente de la Xunta Eleutoral Provincial mientres les Eleiciones xenerales de 1977 y de 1979.

En xineru de 1981 ye Maxistráu de l'Audiencia Provincial d'Asturies, y en 1986 el Conseyu Xeneral del Poder Xudicial nóma-y presidente de l'Audiencia Provincial d'Asturies. Foi'l primer Presidente de l'Audiencia que nun vivió n'Uviéu (hasta entós, había casa pa esi cargu); pero él punxo la condición de siguir viviendo en Xixón. Nesi cargu va tar hasta la so xubilación en marzu de 1992. So'l so mandatu empecipió la especialización de les seiciones de l'Audiencia, 

Como Presidente de l'Audiencia, tres la constitución, el 23 de mayu de 1989, de los los Tribunales Cimeros de Xusticia, Fernando Vidal Blanco, ocupa tamién el cargu de miembru nato de la Sala de Gobiernu del Tribunal Superior de Xusticia d'Asturies.

 Distinciones honorífiques 
 60px Cruz Estremada de 1ª clase de la Orde de San Raimundo de Peñafort. Concedida'l 22 de xunetu de 1974, siendo por aquél entós Decanu de los xueces de Xixón.

 Vida personal 
En Lleón, conoció a la so muyer, Betty López, natural d'Uviéu, y en 1952 casaron na Ilesia del Cristu de les Cadenes, na capital asturiana. El matrimoniu tuvo cinco fíos, de los cualos, namái la mayor decidió dedicase al mundu del Derechu.

Cuando finó, cuntaba con nueve nietos (Miryan, Ana, Marta, Andrea, Jorge, Olaya, Javier, Arturo, Francisco y Marina); y dos biznietos (Deva y Alejandro). El funeral de celebró na Ilesia de La nuesa Señora de Begoña, de los PP. Carmelites (Xixón). Los sos restos mortales reposen nel campusantu parroquial de Quintes.

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 In memoriam escritu por Jorge Lorenzo publicáu n'El Comercio (Xixón)
 Noticia del so fallecimientu nel diariu El Comercio (Xixón)
 Noticia del so fallecimientu nel diariu La Nueva España (Uviéu)
 Publicaciones d'accesu direutu de Fernando Vidal recoyíes en Dialnet
 Tribunal Superior de Xusticia d'Asturies

Categoría:Xuristes d'Asturies
Categoría:Xueces d'Asturies
Categoría:Persones de Ciudá de Méxicu