Gonzalo Aguirre Ramírez

Gonzalo Aguirre Ramírez  foi un abogáu y políticu uruguayu. vicepresidente de la República ente 1990 y 1995; perteneciente al Partíu Nacional.

Familia
Baxa de José Ramírez Pérez, saladerista nel antiguu Montevideo.La familia Ramírez y los oríxenes de Pocinos

Ye nietu de Juan Andrés Ramírez Chain, políticu nacionalista de destacada actuación na primer metá del sieglu XX. Fíu del abogáu Tomás Aguirre Rosselló y d'Irene Ramírez García Morales.Familia de Gonzalo Aguirre Ramírez 

Tamién ye primu del abogáu y ex-ministru Juan Andrés Ramírez Turell.

Casáu con Marga Sosa, tien dos fíos, Gonzalo y Lucas.

Carrera
Cursó educación primaria y secundaria na Escuela y Llicéu Elbio Fernández, de Montevideo. Graduáu como abogáu na Universidá de la República, con particular formación y versación en Derechu Constitucional. Mientres la dictadura militar desempeñóse como Secretariu del Triunviratu que desempeñó la direición del Partíu Nacional naquel periodu pautado pola prohibición de l'actividá política.

En 1983, xunto col coloráu Enrique Tarigo, redactaron proclamar "Por un Uruguái ensin esclusiones", pal multitudinariu actu que se celebró xunto al Obeliscu en señal d'oposición a la yá languideciente dictadura militar.

Representando al Movimientu Nacional de Rocha, en 1984 foi candidatu a Vicepresidente de la República acompañando a Alberto Zumarán na fórmula del sector que lideraba'l proscripto Wilson Ferreira Aldunate. Foi naquella oportunidá electu senador, ocupando la banca ente 1985 y 1990. 

Ente les sos carauterístiques más descollantes como parllamentariu, tolos sos colegues son unánimes al sorrayar la so intelixencia, la so capacidá de trabayu, la so puntualidá, y particularmente la so prodixosa memoria pa recordar articulaos enteros de lleis. 

A entamos de 1987, dixebrar del Movimientu de Rocha y forma el Movimientu Renovación y Victoria, al cual avérense tamién Sergio Abreu, Álvaro Ramos, Bari González, Antonio Morell, Rubén Martínez Huelmo y Villanueva Saravia.

Realiza un alcuerdu col herrerista Luis Alberto Lacalle, y en 1989 foi nuevamente candidatu vicepresidencial, pero esta vegada acompañando al antes nomáu. Resultó electu Vicepresidente pal periodu 1990-1995.

En 1994 proclama la so candidatura a la Presidencia de la República, acompañáu por Raquel Macedo de Sheppard. Pero llueu torna'l so postulación, decidiendo acompañar con una llista propia al Senáu la candidatura del so primu Juan Andrés Ramírez Turell. Nun resulta electu. Nuevamente en 1999 sofita la candidatura de Ramírez, esta vegada de cara a les eleiciones internes; nes eleiciones d'ochobre de 1999 postular al Senáu, ensin ser electu.

nun volvió ocupar cargos públicos, siguiendo nel exerciciu de l'abogacía, y del periodismu, particularmente nel diariu El País de Montevideo. Con frecuencia actúa como consultor en temes constitucionales; por casu, participó nel equipu que preparó l'anteproyectu de reforma constitucional de 1996 (qu'instaurara les eleiciones internes y la segunda vuelta).

A entamos de 2008 decidió sofitar la precandidatura de Lacalle nes eleiciones internes de 2009, ya integróse al movimientu Unidá Nacional.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Abogaos y abogaes d'Uruguái
Categoría:Políticos y polítiques del partíu Nacional (Uruguái)
Categoría:Senadores d'Uruguái
Categoría:Vicepresidentes d'Uruguái
Categoría:Persones de Montevidéu