Milton Obote

Apollo Milton Opeto Obote  foi un políticu ugandés, presidente de la República d'Uganda en dos causes; el primer periodu d'ellos ente 1966 y 1971, y el segundu ente 1980 y 1985. 

 Entamos de la so carrera política 

Empezó la so carrera política con Jomo Kenyatta en Kenia, dempués de negáse-y una oportunidá d'estudiar lleis n'Estaos Xuníos polos británicos que presidíen el gobiernu colonial d'Uganda. De vuelta nel so país, fundó'l Congresu Nacional d'Uganda (CNU) en 1955, pa lluchar políticamente pola independencia. En 1958 foi escoyíu pa l'Asamblea Llexislativa del país, entá baxu dominiu británicu. En 1959 québrase'l CNU, y Obote convertir en xefe del biforcáu partíu Congresu Popular d'Uganda (CPU), qu'intentaba representar fundamentalmente los intereses de los pueblos acholi y lango, xunto con acutar el poder del reinu sureñu de Buganda, sol rei Mutesa II. Dempués de dellos años como xefe de la oposición, Obote formó una coalición con Buganda, y foi escoyíu Primer Ministru en 1961. Nesti cargu Obote implicar nel contrabandu d'oru, xunto a Idi Amin. En 1966, cuando'l Parllamentu esixó una investigación sobre Obote y la espulsión de Amin, Obote suspendió la Constitución de 1962 y arrestó a dellos miembros del so gabinete, asaltó'l Palaciu Real y obligó a Mutesa II a abdicar y exiliase, proclamando una nueva Constitución provisional qu'establecía un estáu republicanu centralizáu y abolía la monarquía y l'estáu federal. Se autoproclamó Presidente d'Uganda.

 Primer presidencia y exiliu 

El Parllamentu constituyir n'Asamblea Constituyente y redactó una nueva Constitución qu'entró a valir el 8 de setiembre de 1967, que declaró a Obote, Presidente d'Uganda por un periodu de 5 años. El so gobiernu foi acusáu d'autoritariu y corruptu. Implementó la persecución de delles minoríes étniques y llevó a cabu una sangrienta represión contra cualquier tipu de disidencia. Decidió alloñase del Reinu Xuníu y condergó el apartheid de Sudáfrica y Rodesia (actual Zimbabue). En 1971 foi derrocáu pol golpe militar empobináu pol so propiu collaborador, Idi Amin. 

Se exilió en Tanzania, onde foi bien acoyíu pola so bones rellación col entós presidente d'esi país, Julius Nyerere. El réxime de Amin, nel poder n'Uganda, decidió invadir Tanzania. El país tanzanu, que tenía un exércitu netamente superior, compensó rápido l'ataque ya intervieno n'Uganda, derrocando a Idi Amin. Esto foi aprovecháu por Obote pa faese nuevamente col poder en 1980, por aciu un fraude eleutoral.

 Segunda presidencia 

Al faese nuevamente col poder, dexó'l revanchismo de les víctimes del réxime de terror de Amin. La so política represiva alicó la guerra civil yá empecipiada por Amin, y metanes la cual surden grupos guerrilleros qu'ataquen al so gobiernu, como los empobinaos por Yoweri Museveni, quien utiliza abellugaos tutsis pa combatilo. Esti y otros factores incidieron por que Uganda ingresara direutamente nos conflictos en Ruanda y el Zaire.

 Segundu exiliu y muerte 

En 1985, Obote foi derrocáu por Bazilio y Tito Okello. Dempués d'esto se exilió en Zambia. Mientres años se rumoreó que volvería a la política, hasta que n'agostu de 2005 anunció la so decisión de dimitir como líder del CPU. En setiembre de 2005 díxose que tornaría a Uganda antes de fin d'añu.

El 10 d'ochobre, Obote morrió nun hospital en Johannesburgu.

Celebróse un funeral d'estáu, presidíu pol presidente Museveni en Kampala, pal plasmu de munchos ugandeses, una y bones dambos yeren agafaos rivales.

El 28 de payares la so esposa Miria Kalule foi escoyida presidenta del CPU.

 Ver tamién 
 Presidente d'Uganda

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Presidentes d'Uganda