Conocimientu científicu

El conocimientu científicu ye'l conxuntu de fechos verificables y sofitaos n'evidencia recoyíos poles teoríes científiques, según l'estudiu de l'alquisición, ellaboración de conocimientos nuevos per aciu del métodu científicu. Una teoría científica ye un conxuntu consistente y deductivamente completu de proposiciones científiques que describen fechos relativos al campu d'investigación de la teoría. Nesi sentíu el conocimientu científicu sedría'l conteníu proposicional completu de toles teoríes científiques empíricamente fayadices.

 Visiones sobre'l conocimientu científicu 
El filósofu Karl Popper acepta que la finalidá de la ciencia ye la verdá,La idea de que l'oxetivu de la ciencia ye la verdá apaez per primer vegada na so obra en 1957. pero, en principiu, evita l'usu del términu pa la investigación científica y mueve la cuestión escontra un puntu de vista más delimitado: el de la demarcación, onde l'ésitu de la ciencia midir pola so capacidá pa esmazcarar les doctrines engañoses y refugar les teoríes inconsistentes, aceptando solo provisionalmente les teoríes acotaes.Nel so "Logik der Forschung" la busca de la verdá pue que seya una motivación psicolóxica, de los científicos, pero nun constitúi un oxetivu racional de la ciencia. Nin siquier nos escritos posteriores de Popper atopamos suxerencies de cómo envalorar qu'un conxuntu consistente de regles conduz más conducentemente a la verdá qu'otru". Popper, Karl. La lóxica de la Investigación científica. Tecnos, Madrid, 1986, p. 187.

Según Imre Lakatos la única forma de xustificar el conocimientu científicu ye al traviés de la crítica y contrastabilidad de los nuesos ensayos de solución a los problemes surdíos na tensión ente'l nuesu conocer y nuesu ignorar: "El métodu de la ciencia, ye pos, el de les tentatives de solución, el del ensayu o idea de solución, sometíu al más estrictu control críticu, nun ye sinón un allongamientu críticu del métodu del ensayu y l'error".Popper, Karl. La lóxica de les ciencies sociales, Grijalbo, Méxicu, 1978, Tesis N°6, páxs. 11-12.

La crítica consiste n'intentos de refutación: si la crítica tien ésitu refúgase'l ensayu de solución refutado y búscase otru; si aguanta a la crítica acéptase provisionalmente en cuanto dignu de siguir siendo aldericáu, y si persiste n'aguantar la crítica puede envalorase acotáu, pero eso nun significa que se-y acepte como verdaderu, solamente significa que, pel momento, nun s'atoparon razones pa refugalo.Lakatos, Imre. La metodoloxía de los programes d'investigación científica, Alianza, Madrid, 1993.

La meyora nel conocimientu científicu produzse en cuanto los científicos al abandonar les teoríes refutadas, poles investigaciones tán obligaos a reemplazales por nuevos ensayos de solución y eso conduz a descubrimientos ya innovaciones. Asina la propuesta de Popper "... nun ye salva-yos la vida a los sistemes insostenibles sinón, otra manera, escoyer el que comparativamente seya más aptu, sometiéndolos a toos a la más aspra llucha pola sobrevivencia".Popper, Karl. La lóxica de la investigación científica, op. cit. p. 41.

Según el Filosofía de la ciencia filósofu de la ciencia Paul Feyerabend, nun ye efectivo que la noción de conocimientu válidu amenorga'l conocimientu científicu.Un exame comparativu y acucioso de los datos etnográficos tendría de conducinos a reconocer que si la ciencia foi eponderada polos sos llogros, con mayor xusticia tendríen d'allabase les conquistes del pensamientu pre-científicu, que la so complexidá torga atribuyir el so orixe a práutiques irreflexivas ya imponse almitir la presencia d'una actividá reflexiva y —inclusive— d'una "racionalidá" non-científica. N'efeutu "... quién afayó'l mitu afayó tamién el fueu y los medios pa caltenelo. Adomó animales, cultivó plantes nueves y caltuvo dixebraes les especies nuna midida que supera con muncho lo que güei ye posible na agricultura científica. Afayó'l cultivu por amelgas trienales y desenvolvió un arte que puede perbién asitiase xunto a les creaciones del home occidental. Non cohibíu por nenguna especialización, supo atopar amplies conexones ente los homes y ente l'home y la naturaleza, aprovechando estes conexones, p'ameyorar la ciencia y les sos sociedaes: la meyor filosofía ecolóxica atopar na edá de piedra. Travesó los océanos (...) y amosó un saber alrodiu de la navegación y les propiedaes de los elementos que nun concordar coles idees de la ciencia, pero qu'un analís detalláu revela que son válides" –Feyerabend, Paul. ¿Por qué non Platón? p. 116. Dando de xacíu que, na midida que'l nuesu etnocentrismu fainos ver la realidá col prisma de la racionalidá occidental, esta resulta perfectamente coherente cola idea del progresu ininterrumpíu de el conocimientu científicu; 
Feyerabend tamién cree que la razón nun ye la única forma de inteligibilidad y tampoco la postrera: "La ciencia ye una de les munches formes de pensamientu que l'home desenvolvió y non necesariamente la meyor".Feyerabend, Paul. "Diálogu sobre'l métodu", en: Estructura y desenvolvimientu de la Ciencia, de Feyerabend, Radnitzky, Stegmüler, y otros. Alianza, Madrid, 1984.

 Categoríes de el conocimientu científicu 
Puede clasificase el conocimientu científicu en dos categoríes:

 Conocimientu tácitu 
 Ye'l conxuntu de conocimientos inherentes a la persona: téunicos, científicos y artesanales.

 Conocimientu esplícitu 
Ye'l conxuntu de conocimientos que dexen y faciliten l'espardimientu de los mesmos a terceros por aciu documentos y programes etc...

 Ver tamién 
 Comunidá científica
 Conocencia empírica
 Consensu científicu
 Información científica
 Investigación científica
 Métodu científicu
 Artículos científicos rellacionaos con Wikipedia

 Notes y referencies 

Categoría:Investigación científica