Alfredo González Flores

Alfredo González Flores  foi un abogáu costarricanu, Presidente de Costa Rica de 1914 a 1917.

 Biografía 
Nació n'Heredia, Costa Rica, el 15 de xunu de 1877, graduar del Llicéu de Costa Rica en 1896 y recibió el títulu d'abogáu. Foi fíu de Domingo González Pérez, Segundu Designáu a la Presidencia de 1914 a 1917, y Elemberta Flores. Casóse en Heredia el 14 de mayu de 1922 con Delia Morales Gutiérrez, fía de Braulio Morales Cervantes y Esmeralda Gutiérrez. En 1898 efectuó un viaxe a la Gran Bretaña, onde s'interesó poles ciencies económiques, nes qu'aportó a un verdaderu espertu. Graduar d'abogáu na Escuela de Derechu ya incorporóse al Colexu d'Abogaos el 1 de setiembre de 1902, col númberu 34.

Participó nos movimientos opositores al Presidente don Rafael Yglesias Castro en 1897 y participó na campaña política de 1905 sofitando la candidatura de don Máximo Fernández Alvarado. De 1910 a 1914 foi diputáu del Partíu Republicanu pola provincia de Heredia. Presentó un proyeutu pa la creación d'un bancu hipotecariu, que foi aprobáu pol Congresu pero vetáu pol Presidente Ricardo Jiménez Oreamuno.

 Presidente de la República 
Escoyíu pol Congresu como Primer Designáu a la Presidencia pal periodu 1914-1918, foi llamáu a exercer el poder mientres tol periodu por arrenunciar los dos candidatos que llograren mayor númberu de votos nes eleiciones presidenciales d'avientu de 1913, don Máximo Fernández Alvarado y don Carlos Durán Cartín. Como Segundu y Tercer Designaos a la Presidencia fueron escoyíos Domingo González Pérez y Francisco Aguilar Barquero.

Mientres alministración creóse'l Bancu Internacional de Costa Rica y dictáronse importantes lleis en materia tributario. Fundóse la Escuela Normal de Heredia pa la preparación de maestros. Sicasí, tamién se cometieron serios abusos en redol a la pureza eleutoral, sobremanera colos comicios llexislativos de 1915, nos cualos cuasi tolos diputaos escoyíos fueron del partíu gubernamental.

Alfredo González foi de los pocos mandatarios qu'utilizó'l Castillo Azul como residencia presidencial.

Foi derrocáu pol so Secretariu de Guerra y Marina Federico Alberto Tinoco Granados el 27 de xineru de 1917.

 Actividaes posteriores 
L'Asilu de Vieyos Alfredo y Delia Gonzales Flores allugáu en Heredia, foi construyíu nuna propiedá donada pal mesmu fin y lleva el so nome.

Tuvo exiliáu nos Estaos Xuníos de 1917 a 1920. En 1920 publicó la obra El petroleu y la política de Costa Rica. En 1923 foi abogáu de Costa Rica nel pleitu contra la Gran Bretaña (Casu Tinoco).

Foi declaráu Beneméritu de la Patria el 25 de xunetu de 1954

 Fallecimientu 
Morrió n'Heredia el 28 d'avientu de 1962.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Precedíu por:Ricardo Jiménez Oreamuno1910-191422° Presidente de Costa Rica1914-1917DerrocáuAsocedíu por:Federico Tinoco1917-1919

Categoría:Abogaos y abogaes de Costa Rica
Categoría:Presidentes de Costa Rica
Categoría:Vicepresidentes de Costa Rica
Categoría:Historiadores de Costa Rica
Categoría:Lliberales de Costa Rica