Jacqueline Auriol

Jacqueline Auriol  foi una aviadora francesa. Foi la primer pilotu de pruebes femenina en Francia y consiguió dellos récores mundiales de velocidá.

 Biografía 
De soltera Jacqueline Douet, Jacqueline Marie-Thérèse Suzanne Douet yera fía d'un ricu constructor naval. Dempués de cursar estudios secundarios en Nantes, estudió Arte na École du Louvre en París.

En 1938, casóse con Paul Auriol, fíu de Vincent Auriol (futuru Presidente de la cuarta República de Francia). Mientres la Segunda Guerra Mundial, Jacqueline Auriol collaboró cola Resistencia francesa contra la ocupación alemana de Francia.

Como desafíu y por gustu pol deporte, Jacqueline Auriol aprendió a volar nun biplanu Stampe y llogró los diplomes de primer y segundu grau como pilotu en 1948. Decantar poles habilidaes acrobátiques y convirtióse en pilotu de pruebes.

El 11 de xunetu de 1949, foi víctima d'un tarrecible accidente nel Sena ente Meulan-en-Yvelines y les Mureaux, siendo copilotu d'un prototipu d'hidroavión, un S.C.A.N. 30, construyíu pola Société de Construction Aéronavale. Mientres esti vuelu de prueba, l'avión voló bien baxu y el cascu tocó l'agua. De los trés pasaxeros que taben a bordu, Jacqueline Auriol foi quien sufrió mancaes de mayor gravedá, con múltiples quebres craneofaciales que la dexaron desfigurada. Mientres dos años pasó por múltiples intervenciones quirúrxiques de reconstrucción. Pa ocupar la so mente estudió álxebra, trigonometría, aerodinámica y otres temes necesaries pa llograr el Certificáu Cimeru de Pilotu, títulu que llogró en 1950. En 1951 llogró'l títulu estauxunidense de Pilotu d'Helicópteru, realizando la prueba con un BELL 47. Convertir nuna de les primeres muyeres pilotos de pruebes. 

Foi la primer aviadora d'Europa en romper la barrera del soníu, pilotando un MYSTÈRE II, el 15 d'agostu de 1953, amás de consiguir dellos récores mundiales de velocidá.

Foi gallardoniada en cuatro causes con el Harmon Trophy en reconocencia poles sos fazañes. Allá una vegada esplicó la so pasión por volar diciendo: "Siéntome tan feliz cuando toi volando. Quiciabes ye sentimientu de poder, el prestar d'apoderar una máquina tan guapa como un pura sangre. Rellacionáu con estos placeres básicos hai un sentimientu menos primitivu, el de la misión cumplida. Cada vez que trío un aeródromu, siento con pura emoción que ye'l llugar al que pertenezo".

La hestoria de la so vida vio la lluz na so autobiografía Vivu pa Volar (1970), publicada en francés y en inglés.

Jacqueline divorciar del so home en 1967 y volvióse a casóse con él en 1987. Tuvieron dos fíos. En 1983 convertir en miembru fundador de la francesa Académie de l'air et de l'espace.

 Récores 
Jacqueline Auriol rexistró los siguientes récores de velocidá : Search for "Jacqueline Auriol" in the "Person, Record, Year, ID..?" field under "Record Search".
 12 mayu 1951 - Auriol consiguió una velocidá media de 818,18 km/h (508,39 mph), ratificada pola FAI (Fédération Aéronautique Internationale), en Francia, volando nun Vampiru británicu, nun circuitu zarráu d'unos 100 km (62,1 milles) dende Istres (pela rodiada de Marsella) hasta Avignon, ida y vuelta, colo qu'arrampuñó'l récor de velocidá mundial femenín al so titular anterior, Jacqueline Cochran d'Estaos Xuníos.
 21 avientu 1952 - Nun Sud-Est Mistral (un aparatu francés desenvueltu a partir del Vampiru con un motor Hispano-Suiza Nene), Auriol rompió'l so propiu récor de 1951 nel mesmu circuitu zarráu francés volando a una media de 885,92 km/h (531,84 mph).
 31 mayu 1955 - Volando un Mystère IVN, Auriol rompió'l rexistru de velocidá femenín anterior que primeramente taba en manes de Jacqueline Cochrane nunos 15/25 km (9.3/15.5 milles) con un récor ratificáu pola FAI de 1.151 km/h (715,2 mph).
 22 Jun 1962 - A los mandos d'un Dassault Mirage IIIC, Auriol consiguió que la FAI ratificara una velocidá media de 1.850,2 km/h (1.149,7 mph) nel circuitu zarráu de Istres, colo qu'arrampuñó de nuevu'l récor naquella categoría a Jacqueline Cochran.
 14 Jun 1963 - Nun Dassault Mirage IIIR, Auriol consiguió una velocidá media de 2.038,70 km/h (1.266,79 mph) ratificada pola FAI nel circuitu zarráu de Istres. Foi'l so últimu intentu de romper el récor de velocidá femenín nel aire p'aquella distancia, y rompió el récor que Jacqueline Cochran llograra pa la mesma alloña en mayu de 1963.
El 1 de xunu de 1964, Cochran rompió'l récor de Auriol de xunu 1963, consiguiendo una velocidá media de 2.097,27 km/h (1.303,18 mph Search for "Jacqueline Cochran" in the "Person, Record, Year, ID..?" field under "Record Search".) sobre 100 km (62,1 milla), ratificada pola FAI, en circuitu zarráu, nun Lockheed F-104G Starfighter.

 Honores 
 Foi gallardoniada con cuatro Harmon_Trophy en 1951, 1952, 1955 y 1956.
 Foi reconocida como Grand officier (axente Magníficu) de la Légion d'honneur. 
 Concedióse-y la Grand-Croix del Ordre nacional du Mérite en 1997.
 Foi considerada Eagle en 1992.
 El 23 de xunu de 2003, Francia emitió un sellu de correos de 4,00 € nel so honor.

 Ver tamién 
Jacqueline Cochran

 Fuentes 
 Vivu pa Volar - Jacqueline Auriol. (1970) Y. P. Dutton & Co.: Nueva York; 

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 Biografía nel Aire sitio web Universitariu 
 Obituariu de Jacqueline Auriol nel diariu La Dépêche.
 Muyeres supersóniques: un duelu nel cielu por Fabrice Hourlier

Categoría:Aviadores
Categoría:Miembros de la Resistencia francesa
Categoría:Aviadores de Francia
Categoría:Pioneros y pioneres de la aviación
Categoría:Wikipedia:Páxines con enllaces interllingüísticos