René Barrientos Ortuño

René Barrientos Ortuño  foi un militar y políticu bolivianu, cuarentenu séptimu Presidente de Bolivia.

 Biografía 
René Barrientos nació nel pobláu de Tarata del departamentu de Cochabamba el 30 de mayu de 1919. Fixo los sos estudios primarios nel so pueblu natal pa depués ingresar al conventu de Tarata, pero saldríase bien llueu d'ende yá que los sos gustos personales non coincidian col hábitu de monxu. 

En 1938, con 19 años d'edá, dempués d'un discutiniu col principal del conventu, Barrientos decide abandonalo cola idea dedicase a la carrera militar, viaxando pa ello a la ciudá de La Paz pa ingresar al Colexu Militar del Exércitu, d'onde egresó como subteniente l'añu 1943. Dempués realizó tamién estudios na Escuela Militar d'Aviación Boquerón (anguaño denomináu Colexu Militar d'Aviación). En 1945 estudió como pilotu n'Estaos Xuníos.

Mientres el gobiernu del presidente Mamerto Urriolagoitia Harriague, Barrientos participa na guerra civil de 1949 a favor del Movimientu Nacionalista Revolucionariu (MNR), motivu pol cual foi dau de baxa de les Fuercies Armaes de Bolivia.

Tres años dempués, en 1952, foi reincorporáu col grau de capitán. Al crease la Fuercia Aérea Boliviana (FAB) como nueva caña del exércitu bolivianu en 1957, siendo yá xeneral, Barrientos foi nomáu comandante en xefe de la Fuercia Aérea de Bolivia.

Foi escoyíu vicepresidente de Bolivia acompañando al presidente Víctor Paz Estenssoro nel so tercer Gobiernu, cargu del que se posesionó el 6 d'agostu de 1964. Na fuelga nacional del 29 al 31 d'ochobre, el vicepresidente Barrientos encargóse personalmente de reprimir a los obreros y mineros, y trés díes depués, el 4 de payares de 1964, dio un golpe d'Estáu, traicionando al so propiu presidente.

Barrientos nomóse presidente de la Xunta Militar (1964-1965), al añu siguiente (1965) tuvo qu'aceptar un copresidente, Alfredo Ovando Candía. En 1966, Barrientos foi escoyíu presidente constitucional. Llevó alantre un Gobiernu de desarrollismo económicu. Favoreció a los llabradores y enfrentóse contra los obrerus y mineros. En 1967 promulgó una nueva Constitución política del Estáu, que tuvo vixente mientres 42 años, hasta 2009, cuando foi camudada mientres el primer Gobiernu del presidente Evo Morales Ayma.

 La Guerrilla del Che Guevara 
El 7 de payares de 1966, empecipióse la guerrilla comandada por Ernesto "Che" Guevara. En marzu de 1967, casi mediu añu dempués de la so llegada, el Che y el so grupu tuvieron el primer choque col exércitu bolivianu en Ñancahuazú nel departamentu de Santa Cruz. René Barrientos y el xefe d'Estáu Mayor, Alfredo Ovando Candia, dedicaron tolos sos recursos a entartallar al comandante “Che” Guevara. Contrariamente a lo qu'él esperaba, Guevara nun recibió l'ayuda del campesinado bolivianu; otra manera, estos daben un sofitu total a Barrientos.

Guevara anotó, nel so "Diariu de Bolivia", al respeutu: 

N'abril de 1967, foi prindáu Regis Debray; n'ochobre cayeron, fueron prindaos o fuxeron esvalixaos los postreros guerrilleros sobrevivientes; el “Che” mancáu en combate, foi asesináu hores dempués na escuelita de La Figal, el 9 d'ochobre de 1967.

 Derechos Humanos 
Mientres el so gobiernu, Barrientos nomó al criminal de guerra nazi de la segunda guerra mundial Klaus Barbie, que se faía llamar en Bolivia, Klaus Altmann, presidente de la Sociedá Naviera del Estáu (Transmarítima), que na dómina cuntaba con un solu barcu, y que según informaciones reservaes, dedicar al comerciu internacional illegal d'armes. Barbie tamién foi nomáu por Barrientos asesor de los Servicios d'Intelixencia de Bolivia. Particularmente eleváu foi'l númberu de víctimes mientres la so dictadura. Según Amnistía Internacional, solo ente 1966 y 1968 executáronse dellos asesinatos per parte de los escuadrones de la muerte. Incluyida tamién la llamada Masacre de San Juan de 1967 na que miembros del Exércitu de Bolivia atacaron a la población de los centros mineros de Catavi y Sieglu XX.

 Muerte 
Hai de solliñar que René Barrientos, llamáu “El Xeneral del Pueblu”, tuvo un ampliu sofitu popular llabrador; sicasí, pocu ye lo que fizo mientres el so periodu, pos se dedicó más a la política y a viaxar selmanalmente a tolos distritos del país y especialmente nel departamentu de Cochabamba. Cabo mentar que Barrientos foi unu de los pocos presidentes de Bolivia que viaxó per casi tol país. 

Precisamente n'unu d'esos viaxes, que-y alloñar de la sede de gobiernu, sufrió l'accidente qu'habría de costar la vida (según rumores, un atentáu). El día 27 d'abril de 1969 Barrientos visitara'l pueblu d'Arque y cuando la so helicópteru, llamáu HolofernesHugo Coya."Memories El Che Guevara y el Perú 50 años dempués..." Planeta, Lima (2017) ISBN 978-612-319-150-4 llevantaba vuelu pa retornar a la ciudá de Cochabamba, este impactó con unos cables de postes d'alta tension, cayendo l'helicópteru, a tierra y amburándose darréu. Barrientos llegó a finar nel accidente, como asina tamién el so edecán de serviciu y el pilotu. Hasta la fecha nun s'estenó'l rumor de que nun se trató d'un accidente, una y bones otra versión afirmaba que la cayida del helicópteru fuera provocada intencionadamente.

Darréu dempués de la muerte de Barrientos, el so vicepresidente Luis Adolfo Siles Salinas fíxose cargu de la presidencia de Bolivia. Cabo mentar que l'entierru de René Barrientos foi unu de los más grandes y apoteósicos del país, una y bones toa les persones, dende'l campesinado hasta la clase media asistieron al so entierru, quiciabes bien comparable y similar al entierru asocedíu 104 años antes col ex-presidente Manuel Isidoro Belzu en 1865.

 Ver tamién 
Alfredo Ovando Candia
Luis Adolfo Siles Salinas

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Persones de Cochabamba
Categoría:Presidentes de Bolivia
Categoría:Vicepresidentes de Bolivia
Categoría:Militares de Bolivia
Categoría:Dictadores de Bolivia
Categoría:Políticos y polítiques de Bolivia