Henrique Meirelles

Henrique de Campos Meirelles  ye un executivu, empresariu y políticu brasilanu. Executivu del sector financieru brasilanu ya internacional, y ex-presidente del Bancu Central de Brasil (BCB), cargu qu'ocupó de 2003 a 2011. Presidió'l Conseyu d'Alministración de J&F Inversiones, dueña del Bancu Orixinal, JBS, Puxanza, ente otres empreses. Foi tamién miembru del Conseyu d'Alministración de la compañía Azul Linhas Aéreas Brasileiras. Dende'l 12 de mayu de 2016 ye ministru de Facienda de Brasil, nel gobiernu de Michel Temer.

 Biografía 
Meirelles ye fíu de Hegesipo de Campos Meirelles, que foi interventor federal interín en Goiás del 5 al 19 d'avientu de 1946 y exabogado del Bancu del Estáu de Goiás; y de Diva Silva de Campos, una estilista de vistíos de prometida.

Dexó la ciudá de Anápolis pa cursar inxeniería civil na Escuela Politéunica de la Universidá de São Paulo, onde se formó en 1972. En 1974, concluyó un MBA pol Institutu COPPEAD d'Alministración de la Universidá Federal de Rio de Janeiro.

Meirelles ta consideráu como un home inquietu y workaholic. Duerme namái cinco hores per nueche y realiza xuntes a hores intempestives. Na década de 60, Meirelles participó d'unu de los primeros cursos nel Autódromu de Interlagos onde adquirió habilidaes de pilotu.

 Trayeutoria 
La so carrera empecipiar en 1974 nel BankBoston onde trabayó mientres 28 años con actuación nacional ya internacional. En 1984, por indicación d'un miembru del conseyu del BankBoston, Meirelles cursó un máster llamáu Advanced Management Program (AMP) de l'Harvard Business School, un cursu pa executivos que van asumir la presidencia de grandes corporaciones. Meirelles tamién recibió un títulu honorário de doctor pol Byant College.

En xunu del mesmu añu, retornó a Brasil y foi nomáu presidente del BankBoston nel país, cargu qu'ocupó por 12 años.

En 1996, Meirelles treslladar a Boston (Estaos Xuníos), y asumió'l cargu de Presidente y COO del BankBoston mundial. Ocupó'l cargu hasta 1999. En 1999, el BankBoston Corp. fundir col Fleet Financial Group, formando'l FleetBoston Financial, onde asumió la presidencia. Mientres vivió n'Estaos Xuníos, Meirelles foi un asiduo de la Casa Blanca y de la presidencia de Bill Clinton.

En 2002, Meirelles retornó a Brasil tentáu pola política y la empresa privada. En siendo escoyíu diputáu federal, en 2003 foi nomáu presidente del Bancu Central de Brasil, puestu nel que tuvo ocho años. En 2012, por invitación del Presidente del Conseyu d'Alministración de la compañía JBS, Joesley Batista, Henrique Meirelles asumió la presidencia del Conseyu Consultivu de J&F, holding que controla siete empreses, ente elles JBS, la mayor empresa de carnes del mundu. El Grupu J&F llogró una facturación envalorada de R$ 65.000 millones (2012).

Consideráu una de les figures más respetaes del ambiente financiero brasilanu, al empiezu de 2012 Meirelles recibió 12 ufiertes d'empléu del sector priváu, d'ente elles la presidencia de los bancos Barclays y Goldman Sachs en Brasil.

 Carrera política 
Con una mocedá marcada por actuaciones públiques, cuando formó parte del movimientu estudiantil de Goiânia y lideró fuelgues contra'l preciu de los pasaxes d'autobuses y de material escolar, ya influyíu por una familia de políticos – el so güelu foi alcalde de Anápolis tres veces, el so padre ocupó cargos na Secretaría del Estáu de Goiás dos veces y tuvo un tíu Gobernador - Meirelles empecipió a partir de 2002 la so carrera política. Nesi añu foi candidatu a diputáu federal en Goiás pol PSDB y foi escoyíu col mayor númberu de votos nel estáu - 183 mil voto. 

El so ésitu eleutoral y el sofitu del mercáu financieru internacional conquistáu mientres tola so carrera profesional nel sector priváu fixeron que Meirelles fuera escoyíu pol presidente Lula da Silva pa ocupar el cargu de presidente del Bancu Central de Brasil, adoptando una política lliberal mientres esti periodu. En 2003, Meirelles arrenunció al cargu de Diputáu Federal en Goiás y estremóse del PSDB p'asumir la presidencia del Bancu Central de Brasil (BCB). Meirelles tuvo'l frente del BCP mientres los ocho años de gobiernu del presidente Lula da Silva y, en payares de 2010, anunció la so salida.

En 2005, foi'l primer presidente del BCB en llograr formalmente'l estatus de Ministru del Estáu.

Nel entamu de 2010, Meirelles refugó una posible candidatura al Gobiernu de Goiás pol partíu PMDB a pidimientu del presidente Lula da Silva, que-y pidió que siguiera al frente del Bancu Central hasta'l momentu que pudiera concursar a cargu electu, nel entamu d'abril de 2011. En 2011, tres meses dempués del anunciu de la so salida de la presidencia del Bancu Central y a invitación de la presidente Dilma Rousseff, Meirelles asumió'l cargu nel llamáu Conseyu Públicu Olímpicu. La so misión, con mandatu de cuatro años, foi la de coordinar toles inversiones pa la realización de los Xuegos Olímpicos de 2016, en Rio de Janeiro. Con un presupuestu de R$ 30 millones, Meirelles actuó con autonomía na coordinación d'obres federales, provinciales y municipales hasta 2014.

En 2014, Meirelles foi convidáu pol candidatu al gobiernu de São Paulo pol PMDB, Paulo Skaf, p'apostar Senáu Federal na so llista. Meirelles refugó la ufierta. En 2015, Meirelles foi sustituyíu pola empresaria Luiza Traxanu nel Conseyu Públicu Olímpicu.

En 2015, hubo rumores de que Meirelles sería escoyíu pol ex-presidente Lula da Silva pa ser el Ministru de Facienda nel 2ᵘ mandatu de la presidente Dilma Rousseff. Esa hipótesis nun se concretó y Joaquim Levy asumió'l ministeriu.

A mediaos de 2015, dempués de discordias internes nel Executivu y gastadures nel Congresu Nacional, volvieron surdir rumores de que Henrique Meirelles podría ser una fuerte posibilidá de sustitución al Ministru de Facienda Joaquim Levy.

Con tomar de posesión de Michel Temer como presidente interín de la República, en mayu de 2016, Henrique Meirelles foi nomáu Ministru de Facienda.

 Xestión nel Bancu Central de Brasil 
Con actuación mientres los ocho años de gobiernu Lula da Silva (2003-10), Meirelles foi'l presidente del Bancu Central de Brasil que se caltuvo más tiempu nel cargu. La so xestión nel Bancu Central empecipiar nun momentu en que la economía del país taba en crisis. Con una inflación del 12,5% al añu, tasa d'interés real del 18,5%, reserves internacionales de US$ 38.000 millones -considerada baxa - y col cambéu del dólar próximu a R$4,00. La so primer midida foi llevar el Comité de Política Monetaria del Bancu Central una baxada de los intereses bancarios. Meirelles foi siempres favorable a acelerar la cayida d'intereses pa favorecer la competitividá. Otros miembros del gobiernu alegaben que con una inflación más alta'l país podría tener una crecedera mayor.

Meirelles presentó una inflación dientro de la meta establecida pol Conseyu Monetariu Nacional en tolos años de la so xestión, sacante en 2003, cuando por una reaición del mercáu al lideralgu de Lula na disputa presidencial, hubo un ciertu "deterioru de mires".

Según l'IBGE, el periodu de xestión de Henrique Meirelles foi lo que presentó'l más llargu ciclu de crecedera de la hestoria recién del país, con una tasa del 3% al añu por más de 60 meses.

En 2003, la crecedera foi del 1,1%. En 2004, pasó pa 5,7%. En 2005, 2006 y 2007, el PIB (Productu interior brutu) avanzó, respeutivamente, 3,2%, 4% y 6,1%. L'añu de 2008, la economía brasilana creció 5,1%.

En 2004, la inflación, midida pola IPCA, reculara hasta'l 7,6% y en 2005 foi del 5,69%. En 2006, el IPCA apuntó un 3,14% y en 2008, con una fuerte crecedera de la economía, avanzó hasta'l 5,9%.

En 2005, Meirelles foi'l primer presidente del BCB en llograr formalmente'l estatus de Ministru d'Estáu.

A la fin de la so xestión, Meirelles presentó una crecedera nel caxeru del país que pasó de R$ 38.000 millones a R$ 280.000 millones. Según especialistes, esi foi un factor primordial por que'l país pasara pola crisis internacional de 2008 y 2009 ensin mayores consecuencies. Según Gustavo Franco, direutor executivu de la compañía Ríu Bravo, n'entrevista cola revista Época, la estabilidá y defensa del país mientres la crisis internacional de 2009 tuvo direutamente venceyada a l'actuación de Henrique Meirelles al frente del Bancu Central, que tuvo l'habilidá de caltener l'aldu mientres la crisis y evitar asina la desestabilización de la economía.

A la fin de los sos dos mandatos, Henrique Meirelles foi consideráu como responsable d'amenorgar la inflación a la metá y baxar la tasa d'interés al so nivel más baxu de la hestoria, en 2009.

 Actuación na J&F Holding 
Meirelles foi convidáu por Joesley Batista pa presidir el Conseyu d'Alministración de la J&F, la holding controladora de les empreses JBS, Bancu Orixinal, sistema bancariu social MMM subsidiária del Bancu Zions, Vigor Alimentos, Eldorado Brasil (papel y celulosa), Flora Hixene Personal, Floresta Agropecuaria y Canal Rural, asumiendo'l cargu en 5 de marzu de 2012. El Grupu J&F terminara 2011 con una facturación de R$ 65.000 millones, cerca de 145.000 operarios y negocios en más de 22 países.

Batista confió a Meirelles la función de profesionalizar la compañía creando mecanismos de toma de decisión más independientes. Meirelles foi tamién responsable de la espansión del negociu dientro y fora del país, al traviés del cobru de resultaos d'executivos y definición d'estratexes objetivando l'apertura de capital de la empresa, nel futuru.

Col anunciu de la llegada de Meirelles, les aiciones de la JBS xubieron hasta 4,4%. 

En 2015, el Bancu Orixinal, una de les empreses de la holding J&F tenía R$ 4.600 millones d'activos totales, que lo asitiaben na posición 57ª d'ente los mayores bancos del país. 

El Bancu Orixinal empecipió en 2015 un proyeutu comandado por Meirelles de tresformar el bancu en 100% dixital, que nun va haber axencies y tolos servicios van ser ufiertaos al traviés de la web.

 Otros cargos 
Presidente del Conseyu de la J&F Inversiones. 
 Miembru del Conseyu de la Lloyd's de Londres. 
 Miembru del Conseyu d'Alministración de l'Azul Llinies Aérees.
 Conseyeru del rector de John F. Kennedy School of Government, de Harvard. 
 Conseyeru del Rector de la MIT, en Cambridge.
 Conseyeru del Centru d'Estudios Llatín Americanos de Washington University. 
 Chairman de la Sociedá de Revitalização de la Ciudá de São Paulo.
 Fundador y Presidente Asociación Brasilana de les Empreses de Leasing.
 Miembru de la FTI Consulting.
 Presidente l'Asociación "Viva'l Centru" que defende la revitalização de la rexón céntrica de la ciudá de São Paulo.
 Presidente eméritu de l'Asociación Brasilanes de Bancos Internacionales.
 Direutor de la Cámara del Comerciu de São Paulo.
 Miembru del conseyu de les instituciones d'enseñanza Harvard Kennedy School of Government, Sloan School of Management del MIT , Carroll School of Management de Boston College, Conservatório de Música de la Nueva Inglaterra y del Institutu d'Arte Contemporáneo de Boston.

 Premios y distinciones 
 Brasilanu del Añu na Economía - Revista YE DICIR.
 Meyor Banqueru Céntricu de Américas - Revista The Banker, Londres.
 Meyor Banqueru d'América Llatina en 2006. 
 2010 - Premiu Lide - Personalidá del Añu.
 2008 - Premiu Bravo Awards - Financista del Añu.
 2008 - Premiu Emerging Market Awards - Meyor Banqueru Céntricu p'América Llatina.

 Referencies 

Categoría:Políticos y polítiques de Brasil
Categoría:Economistes de Brasil
Categoría:Presidentes del Bancu Central de Brasil
Categoría:Ministros y ministres de Brasil