Constantinos Karamanlís

Constantinos Georgiou Karamanlís  foi un abogáu y políticu griegu, que aportó a Presidente y Primer Ministru de Grecia.

 Mocedá 
Nació na ciudá de Küpköy, naquellos momentos asitiada nel Imperiu otomanu y qu'anguaño, forma parte de la rexón de Macedonia en Grecia, col nome de Proti (Πρώτη). Convertir en ciudadanu griegu en 1913, dempués de que Macedonia fuera lliberada por cuenta de la segunda guerra balcánica. El so padre yera Georgios Karamanlís, profesor que lluchó mientres la guerra nacional de los griegos en Macedonia, ente 1904 y 1908. 

Dempués de pasar la so mocedá en Macedonia, treslladar a Atenes pa estudiar derechu. Dempués de trabayar mientres un tiempu nun bufete d'abogaos, ingresó nel partíu políticu conservador (Laikon Komma) y foi escoyíu miembru del parllamentu per primer vegada a la edá de 28, nes últimes eleiciones del añu 1935, antes de la Segunda Guerra Mundial. Por cuenta de problemes de salú, Karamanlís nun participó na guerra Greco-Italiana.

 Primer ministru (primer mandatu) 
Dempués de la Segunda Guerra Mundial, Karamanlís alzóse rápido ente les files de la política griegues. Foi ministru (agricultura, trabayu y obres públiques) antes de ser Primer Ministru en 1955. Ganó con una mayoría sólida en tres eleiciones socesives (1956, 1958 y 1961). 

En 1959 anunció un plan quinquenal (1960-1964) pa la economía griega, acentuando la meyora de la producción agrícola ya industrial, la inversión pesada na infraestructura y la promoción del turismu. 

Nel frente internacional, Karamanlís abandonó la meta estratéxica anterior del gobiernu al respective de la enosis (la unificación de Grecia y de Xipre) en favor de la independencia de Xipre. En 1958, el so gobiernu empezó negociaciones col Reinu Xuníu y Turquía, que remataron nel alcuerdu de Zúrich como base pa una repartida na independencia de Xipre. En 1959, el plan foi ratificáu en Londres por Makarios III.

 Exiliu 
Se exilió voluntariamente per espaciu de 11 años tres les eleiciones del añu 1963 que ganó'l partíu Unión de Centru de Georgios Papandreu, esto agraváu porque'l rei, col cual tenía considerables desavenencies, nun lo sofitaba. El 17 de xunu de 1963 arrenunció a l'acta de Primer Ministru delantre del rei Pablo I, y nes eleiciones de payares d'este mesmu añu, el so partíu perdió enfrente de la meyora del socialista Papandreu, en desalcuerdu colos fechos políticos del so país se exilió a la ciudá de París. 

Mientres esti exiliu Karamamlís demostró de manera notable la so gran oposición a la dictadura de los coroneles que tuvo nel poder dende 1967 hasta 1974.

 Primer ministru (segundu mandatu) 
Dempués de la cayida de la dictadura en xunetu de 1974, tornó a Atenes nun jet francés puestu a la so disposición pol presidente Valéry Giscard d'Estaing, amigu personal de Karamanlís. 

A pesar de tar frente a una situación política intrínsecamente inestable y peligrosa, que lo forzó a dormir a bordu d'un yate, y vivir arrodiáu per grandes midíes de seguridá, rápido movióse pa desactivar la tensión ente Grecia y Turquía, que taben nel cantu de la guerra sobre la crisis de Xipre, y p'empezar el procesu firme de la transición de la regla militar nuna democracia pluralista. 

Mientres esti periodu, designáu'l metapolítefsis (en griegu: μεταπολίτευσις, qué significa cambéu de réxime), Karamanlís llegalizó'l partíu Comunista de Grecia, adoptando un acercamientu midíu a quitar collaboradores y a persones asignaes de la dictadura, y, deseyando llexitimar la so autoridá, declaró que les eleiciones seríen celebraes en payares de 1974, cuatro meses dempués de la cayida del Réxime de los coroneles. 

Nestes eleiciones, Karamanlís col so partíu conservador nuevamente formáu, Nueva Democracia (en griegu: Νέα Δημοκρατία, Nea Dimokratia) llogró una masiva mayoría parllamentaria y foi escoyíu Primer Ministru. Les eleiciones fueron siguíes rápido pol plebiscitu de 1974 qu'abolió la monarquía y l'establecimientu de la república helénica, hubo un xuiciu televisáu de los dictadores anteriores (que recibieron pena de muerte por alta traición y motín pero fueron atenuaes al encarcelamientu pa tola vida) y la redaición de la constitución de 1975. En 1977, Nueva Democracia ganó otra vegada les eleiciones, y Karamanlís siguió como Primer Ministru hasta l'añu 1980.

 Primer y segunda presidencia 
Siguiendo la firma del tratáu d'adhesión cola Comunidá Económica Europea nel añu 1980, Karamanlís abandonó'l puestu de Primer Ministru y foise escoyíu pa la presidencia de Grecia, onde permaneció hasta 1985, momentu nel que foi sustituyíu por Christos Sartzetakis. En 1981, Karamanlís supervisó la entrada de Grecia na Comunidá Europea (agora la Xunión Europea). 

En 1990, foi reelixíu Presidente de Grecia, por una mayoría parllamentaria conservadora (baxu gobiernu conservador del entós Primer Ministru Constantinos Mitsotakis) cargu qu'ocupó hasta 1995, cuando lo reemplazó Konstandinos Stephanopoulos.

 Heriedu 
Karamanlís retirar en 1995, a la edá de 88, en ganando cinco eleiciones parllamentaries, y pasar catorce años como Primer Ministru, diez años como Presidente de la república, y un total de más de sesenta años en política activa. 

Pol so serviciu llargu a la democracia y a la causa europea Karamanlís foi premiáu col Premiu Carlomagno en 1978.

Morrió tres una curtia enfermedá en 1998, a la edá de 91 na ciudá d'Atenes. Mandó los sos archivos a la Fundación Constantinos Karamanlis, un Think tank conservador qu'él fundara y dotara. 

El so sobrín Kostas Karamanlis, foi líder de Nueva Democracia, y Primer Ministru (10 de marzu de 2004 – 6 d'ochobre de 2009)

 Ver tamién 
 Xefes d'Estáu en Grecia que nun son monarques

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 El sitiu de la so fundación (inglés o griegu)

 Premiu Internacional Carlemagno (n'inglés) 

Categoría:Políticos y polítiques de Nueva Democracia
Categoría:Primeros ministros de Grecia
Categoría:Presidentes de Grecia
Categoría:Premiu Carlomagno