Wilhelm Miklas

Wilhelm Miklas (15 d'ochobre de 1872 en Krems an der Donau (Baxa Austria) - 20 de marzu de 1956 en Viena) foi un políticu austriacu. Perteneciente al CS ("Partíu Socialcristiano"), foi Bundespräsident del país centroeuropéu mientres el periodu d'enteguerres, concretamente de 1928 a 1938.

 Vida 
Wilhelm Miklas, fíu d'un funcionariu de correos, estudió en Viena Historia y Xeografía. Foi miembru de la organización estudiantil católica vienesa K.O.St.V. Franconia, parte de l'asociación paragües CV.CV ye la sigla de Cartellverband der katholischen deutschen Studentenverbindungen ("Cartelu d'asociaciones d'estudiantes católiques alemanes"). Na actualidá, la K.O.St.V. Franconia forma parte d'un ente similar llamáu Österreichischer Cartellverband (ÖCV) Ente 1905 y 1922 foi direutor del institutu d'educación secundaria de Horn, una llocalidá de la so Baxa Austria natal.

En 1907 empezó la so carrera política como diputáu del Partíu Social-Cristianu nel parllamentu austriacu (Reichsrat), nuna llexislatura (1907-1911) mientres la cual el so grupu yera'l más numberosu na cámara. Reelixíu en 1911, dende 1918 formó parte del gobiernu provisional de concentración nacional de l'Austria Alemana y en febreru de 1919 foi escoyíu miembru de l'asamblea constituyente del nuevu estáu formáu tres la Gran Guerra. El parllamentu escoyólu pal so comité executivu, el Staatsrat. En 1919 Miklas convertir en Subsecretariu d'Estáu pa la Cultura nel gabinete del canciller Karl Renner.

Cuando'l parllamentu decidió'l 12 de payares de 1918 a favor d'una república como modelu d'estáu y de l'anexón al Imperiu Alemán, Miklas manifestar en contra d'esto últimu. Ente 1923 y 1938 foi presidente del Conseyu Nacional austriacu (Nationalrat). L'Asamblea Federal (Bundesversammlung) escoyólu Presidente d'Austria el 10 d'avientu de 1928. En 1930 apaeció nuna serie de sellos austriacos.

Mientres la crisis de la llamada "autodesintegración del parllamentu" en marzu de 1933 abstener d'esixir al gobiernu una necesaria propuesta de disolución del Conseyu Nacional y convocatoria de nueves eleiciones, lo mesmo que de reemplazar el mesmu por unu fiel a la constitución, atribución que-y correspondía por llei. De la mesma, tampoco esixó al parllamentu les propuestes de llei necesaries pa cubrir puestos vacantes nel Tribunal Constitucional, colo que dichu órganu quedó bien debilitáu.

Por cuenta de la so pasividá —nun fixo usu de nengún de los derechos que la constitución otorgába-y pa procurar un gobiernu lleal a la mesma—, Miklas dexó a Engelbert Dollfuß alzar un estáu autoritariu "austrofascista". En notes atopaes dempués de la so muerte, Miklas manifestar de forma crítica cola política de Dollfuß y el so socesor Kurt Schuschnigg. En particular criticaba la reinstauración de la pena de muerte. Nel so diariu priváu, Miklas escribió:

 Miklas nunca amosó en públicu estos puntos de vista.

En 1934, un atentáu perpetáu por nacionalsocialistes austriacos contra la persona de Miklas fracasó. Miklas yera impopular ente los nazis austriacos, pola so negativa a amnistiar a presos del partíu rellacionaos col asesinatu de Dollfuß nel Putsch del 34.

Na so segunda llexislatura, tres la dimisión de Schuschnigg la tarde del 11 de marzu de 1938, mientres la Wehrmacht alemana entraba nel país (vease Anschluss), sometíu a les presiones de los nazis nomó canciller a Arthur Seyß-Inquart (los social-cristianos a los que Miklas proponer refugaren faese cargu del puestu). Les SS arrodiaron l'edificiu de la cancillería de la Ballhausplatz nel que s'atopaba'l presidente "pa la proteición de Miklas". Cuando Seyß-Inquart presentó-y a Miklas por que roblara la "llei d'anexón" (Anschlussgesetz), que supondría'l fin d'Austria como estáu independiente, Miklas dimitió (13 de marzu de 1938). Les sos funciones de xefe d'estáu asumir el mesmu Seyß-Inquart, que sancionó la llei; esta entró a valir a otru día.

La cuestión sobre por qué Miklas, consciente de la violación de la constitución que taba teniendo llugar, nun actuó contra Dollfuß, Schuschnigg y Seyß-Inquart ye oxetu de bancia ente los historiadores. Dalgunos aseguren que Miklas tarrecía pola so numberosa familia y que por ello nun s'atrevió a poner en peligru la so persona y el so cargu. Cabo resaltar cómo les posteriores crítiques de los socialdemócrates centrar nes figures prominentes del Austrofascismo, pero pela cueta práuticamente eximieron de culpa a Miklas, pasando per alto la so pasividá, determinante nos eventos qu'asocedieron. Wilhelm Miklas pasó los años de la Segunda Guerra Mundial na so —inda güei esistente— casa de la Hainburger Straßy vienesa. Ellí recibió la so pensión como ex-presidente y, a diferencia d'otres personalidaes del réxime austrofascista, nun foi escorríu pol réxime nazi.

A partir 1945 Miklas nun volvió desempeñar nengún cargu políticu, a pesar de que se-y propunxo volver ser de nuevu presidente. En xineru de 1948 Miklas emprestó declaración nel "procesu de Wilhelmstraßy" contra Ernst von Weizsäcker y otros (casu 11). El tribunal viaxó a costa fecha a Viena. Tres la so muerte en 1956 foi soterráu nel campusantu allugáu nel distritu vienés de Döbling.

 Enllaces esternos 

 Lliteratura de y sobre Wilhelm Miklas nel catálogu de la Biblioteca Nacional d'Alemaña (n'alemán).

 Notes y referencies 

Categoría:Presidentes Federales d'Austria
Categoría:Políticos y polítiques d'Austria
Categoría:Caballeros de la Suprema Orde de Cristu

Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym