Heptranchias perlo

El  ye una especie de tiburón de la familia Hexanchidae, ye l'únicu tiburón del xéneru Heptranchias. Habita dende agües someres hasta más de 1000 metros de fondura. Esta especie carauterizar por tener 7 hendiduras branquiales (d'ende'l so nome xenéricu) en llugar de 5 presentes na mayor parte de los tiburones, o de les 6 de les especies del xéneru Hexanchus. Ye bien activu, de día y de nueche, depredador voraz d'invertebraos y pexes.

La so importancia comercial ye escasa.

 Taxonomía 
El xéneru Heptranchias, que'l so nome provién del griegu heptra que significa "siete brazos", y agchein que significa "caparina". El nome común n'asturianu ye aguadulce.

 Distribución y hábitat 
L'aguadulce ye bien pocu común, habita en tolos océanos del mundu menos el nordés del océanu Pacíficu.

Viven nes mariñes de Carolina del Norte a Cuba, incluyendo'l norte del Golfu de Méxicu, y de Venezuela a Arxentina nel oeste del Atlánticu. Nel este del Atlánticu, dende Marruecos a Namibia, incluyendo'l mar Mediterraneu. Tamién nel océanu Índicu, el sureste de la India, Isla Aldabra, sur de Mozambique, y Sudáfrica. Nel océanu Pacíficu, dende Xapón a China, Indonesia, Australia, Nueva Zelanda, y norte de Chile.

Ye una especie demersal a semi-peláxicu atopáronse exemplares a una fondura de 300-600 metros, pero dacuando atópase cerca de la superficie (anque estos informes pueden representar errores d'identificación) o a una fondura de 1000 m. Atópase principalmente nel esterior de la plataforma continental y alta turria continental, y tamién s'atopen nes praderíes marines o nos montes marinos.

 Descripción 
Algamen los 120 cm de llargu, escepcionalmente 140 cm. Esta especie tien un cuerpu delgáu y fusiforme tien un focicu allargáu y arrondáu. Los güeyos son grandes, con retina asemeyada a la de los humanos pero de color verde, que provoca una fluorescencia verde nos exemplares vivos. La boca cuenta con 9-11 dientes a cada llau de la quexal cimeru y 5 dientes a cada llau de la quexal inferior. Los dientes cimeros son estrechos y en forma de gabitu con pequeñes cumales llaterales, ente que los inferiores son anchos y con forma de peñe (sacante un diente sinfisial simétricu). A diferencia d'otros tiburones, tien siete pares de hendiduras branquiales.

Tienen una pequeña aleta dorsal cerca de les aletes coxales. Les aletes pectorales son pequeñes y alzaes escontra riba, ensertándose al altor del centru de los siete branquies. L'aleta anal ye pequeña, mui cerca del lóbulu inferior. L'aleta caudal ye llarga y estrecha, lo que-y dexa nadar de 2 a 6 metros per cada impulsu. Los dentículos dérmicos son bien delgaos y tresparentes, siendo más llargos qu'anchos, teniendo dos crestes llaterales que terminen nos dientes marxinales. La so coloración ye marrón y gris, que-y apurre un bon camuflaje no fondero, facilitando la predación.

 Ver tamién 
 Taxonomía de los tiburones

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Hexanchidae
Categoría:Animales descritos en 1788
Categoría:Especies descrites por Bonnaterre
Categoría:Wikipedia:Revisar traducción