José Vicente Concha

José Vicente Concha Ferreira  foi un políticu y xurisconsultu colombianu. Miembru del Partíu Conservador, foi Presidente de Colombia ente 1914 y 1918. Fíu de José Vicente Concha Llobu, políticu y educador conservador, y de Adolfa Ferreira.

Abogáu y diplomáticu, Representante a la Cámara en 1898 por Bogotá. Ministru de Guerra en 1901. Embaxador n'Estaos Xuníos en 1902. Aguantar a roblar un tratáu con esi país, que ve como improcedente pa Colombia y torna a finales de dichu añu como parllamentariu. En 1910 preséntase como candidatu a la presidencia de la república, pero ye ganáu pol candidatu de la Unión Republicana Carlos Eugenio Restrepo na Asamblea Nacional. Col sofitu del Partíu Lliberal, dirixíu por Rafael Uribe Uribe, llogra la presidencia de la república en 1914 - 1918, ganando al candidatu republicanu, Nicolás Esguerra. Muerre siendo embaxador de Colombia n'Italia.

Como Senador de la República destáquense les intervenciones realizaes nel Congresu de 1898 y nos episodios que bastiaron la cayida o arrenunciu del xeneral Rafael Reyes.

 Carrera política 
En 1894 exerció como Procurador Xeneral de la Nación, en 1898 foi Representante a la Cámara de Bogotá y congresista mientres l'alministración de Manuel Antonio Sanclemente, en 1900 foi Ministru de Guerra y en 1902 Embaxador de Colombia n'Estaos Xuníos pal gobiernu de José Manuel Marroquín. Concha arrenunciaría en payares del mesmu añu por cuenta de diferencies col presidente, yá que Marroquín solicitó a Estaos Xuníos la intervención nel ismu, basándose nel Tratáu Mallarino-Bidlack de 1846, pa ganar a los lliberales de Panamá (esto resultó contraproducente porque como se vería un añu más tarde, en 1903, Panamá dixebrar de Colombia cola ayuda de los estauxunidenses). Dempués de la guerra asistió al congresu y al senáu, onde fixo fuerte oposición al gobiernu de Rafael Reyes. Concha presentóse como candidatu del partíu conservador pa les eleiciones de 1910 pero foi ganáu pol conservador republicanu Carlos Eugenio Restrepo, quien tuvo un escelente gobiernu. En 1914 volvió presentase, ganando esta vegada les eleiciones per ampliu marxe.

 Presidencia 
 Ministros
 Ministru de Gobiernu: Miguel Abadía Mendez (1914-1918) 
 Ministru de Rellaciones Esteriores: Marco Fidel Suárez (1914-1917) | Pedro Antonio Molina (1917-1918) 
 Ministru de Facienda: Daniel J. Reyes (1914-1915) | Diego Mendoza (1915-1916) | Tomás Suri Salcedo (1916-1918) 
 Ministru de Guerra: Xeneral Isaias Lujan (1914-1915) | Guillermo Valencia (1915) Xeneral Pedro Justo Berrio (1915) | Antonio José Cadavid (1915-1916) | Xeneral Salvador Franco (1916-1918)
 Ministru d'Instrucción Pública: Monseñor Carlos Cortés Lee (1914) | Emilio Ferrero (1914-1918)
 Ministru d'Agricultura y Comerciu: Jorge Enrique Delgado (1914-1915) | Xeneral Benjamín Herrera (1915-1916) | Luis Montoya Santamaría (1916-1918)
 Ministru de l'Ayalga: Daniel J. Reyes (1914) | Pedro Lleón Mantiella (1914-1915) | Jorge Velez (1915) | Hernando Holguin y Caro (1915) | Xeneral Salvador Franco (1915-1916) | Alfonso Carbayeda (1916) | Pedro Blanco Soto (1916-1918)
 Ministru d'Obres Públiques: Aurelio Rueda Acosta (1914-1915) | Jorge Velez (1915-1918)

 Embaxador n'Estaos Xuníos 
Concha retirar del cargu'l 28 de payares del añu en que foi nomáu.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Abogaos y abogaes de Colombia
Categoría:Embaxadores de Colombia
Categoría:Políticos y polítiques de Bogotá
Categoría:Políticos y polítiques del Partíu Conservador Colombianu
Categoría:Presidentes de Colombia
Categoría:Persones de Bogotá