Luis Barros Borgoño

Luis Barros Borgoño  foi un políticu, ministru d'Estáu y diplomáticu chilenu qu'ocupó la vicepresidencia de la república.

 Biografía 

 Primeros años de vida 
Foi fíu de Manuel Barros Arana y d'Eugenia Borgoño Vergara, y sobrín del intelectual Diego Barros Arana. Titular d'abogáu na Universidá de Chile en 1880.

 Vida pública 
Foi profesor d'historia nel Institutu Nacional y de derechu penal y civil nesta casa d'estudios. Decanu de la Facultá de Filosofía y Humanidaes, foi profesor d'historia documental nel Institutu Pedágógico, presidente del Conseyu de Belles Artes y miembru del Conseyu d'Instrucción Pública. Coles mesmes exerció como fiscal y relator de la Corte Suprema de Xusticia en 1884. Fundó diverses caxes —Agraria, de Seguru Obreru, d'Emplegaos Públicos, etc.—. Como políticu, foi presidente del Partíu Lliberal. Yera secretariu del xeneral Manuel Baquedano cuando'l presidente de la República José Manuel Balmaceda dexó acéfalu'l gobiernu en 1891, mientres la guerra civil. Foi ministru de Guerra y Marina col presidente de la República José Manuel Balmaceda ente 1889 y 1890, Manuel Baquedano en 1891, Jorge Montt ente 1892, 1895 y 1896. Foi ministru de Rellaciones Esteriores na presidencia de Jorge Montt en 1894.

Na alministración de Germán Riesco foi ministru de Facienda en 1901, y na Juan Luis Sanfuentes, de ministru de Rellaciones Esteriores en 1918. Tocó-y cumplir llabores diplomáticos n'Arxentina como embaxador, y amás foi miembru del Tribunal de L'Haya. 

Foi designáu candidatu a la presidencia de la República en 1920 polos lliberales-unionistes y conservadores, na consulta tuvo d'enfrentar al lliberal-aliancista Arturo Alessandri Palma, el «Lleón de Tarapacá». Los conservadores fueron acordaos n'apurri-y el so sofitu, yá que anque representaba a la Unión Nacional, provenía d'una familia de lliberales llibrepensadores. Foi ganáu per un estrechu marxe —él llogró más voto pero Alessandri más eleutores—. Sicasí, al arrenunciar en forma indeclinable de Alessandri en 1925, Barros ocupó la vicepresidencia por más de dos meses, hasta la eleición d'Emiliano Figueroa Larraín el 23 d'avientu d'esi añu. Desempeñóse como embaxador de Chile n'Arxentina ente 1936 y 1938, mientres la segunda alministración de Alessandri.

 Obra 
Paralela a la so vida política, Barros desenvolvió una faceta como escritor, publicando diverses obres de calter históricu. Sobresalen ente elles;
Cursu d'historia xeneral
Historia de la Misión Muzi
La Lliga de les Naciones
Los trataos de Bolivia
Vida del Almirante Lynch
Misión Barro Arana en La Plata (obra na que defendía l'actuación del so tíu, Diego Barros Arana, nes negociaciones con Arxentina)
La Cuestión del Pacíficu y Les Nueves Orientaciones de Bolivia (1922)

 Ver tamién 
 Manuel Barros Borgoño
 Martina Barros Borgoño
 Ministeriu de Defensa Nacional de Chile
 Ministeriu de Rellaciones Esteriores de Chile
 Ministeriu de Facienda de Chile

 Bibliografía 

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Precedíu por:Ismael Valdés ValdésMinistru de Guerra y Marina7 de payares de 1889 - 20 de xineru de 1890Asocedíu por:José Miguel Valdés CarreraPrecedíu por:Nicanor UgaldeMinistru de Guerra y Marina29 d'agostu de 1891 - 31 d'agostu de 1891Asocedíu por:Joaquín Walker MartínezPrecedíu por:Ventura Blanco VielMinistru de Guerra y Marina14 de marzu de 1892 - 11 de xunu de 1892Asocedíu por:Luis ArteagaPrecedíu por:Ismael Valdés ValdésMinistru de Guerra y Marina24 de payares de 1895 - 18 de setiembre de 1896Asocedíu por:Manuel Bulnes PintoPrecedíu por:Ventura Blanco VielMinistru de Rellaciones Esteriores, Cultu y Colonización1894Asocedíu por:Mariano Sánchez FontecillaPrecedíu por:Juan Luis SanfuentesMinistru de Facienda3 d'ochobre de 1901 - 18 de payares de 1901Asocedíu por:Enrique Villegas EncaladaPrecedíu por:Ruperto BahamondeMinistru de Rellaciones Esteriores, Cultu y Colonización28 de payares de 1918Asocedíu por:Alamiro Huidobro ValdésPrecedíu por:Francisco Mardones OtaízaMinistru del Interior1 d'ochobre de 1925Asocedíu por:Manuel VélizPrecedíu por:Arturo Alessandri Palma Presidente de la RepúblicaVicepresidente de Chile  50px 1 d'ochobre de 1925 - 23 d'avientu de 1925Asocedíu por:Emiliano Figueroa LarraínPresidente de la República

Categoría:Persones de Santiagu
Categoría:Escritores de Chile
Categoría:Escritores en castellanu
Categoría:Lliberales de Chile
Categoría:Ministros y ministres de Chile
Categoría:Embaxadores de Chile
Categoría:Vicepresidentes de Chile