Santos Gutiérrez

José Santos Gutiérrez Prieto  foi un estadista, militar y políticu colombianu, quien ocupara la presidencia de Colombia de 1868 a 1870. 

Mientres el so gobiernu dio importancia a la educación pública, confirmáronse les llendes con Brasil y el primer contratu pa la escavación d'una canal interoceánica pol ismu de Panamá.

 Biografía 
Nació n'El Cocuy el 24 d'ochobre de 1820. Realizó los sos estudios primarios nel so pueblu, y los secundarios nel Colexu de Boyacá, en Tunja, d'onde pasó a la facultá de Xurisprudencia de la Universidá Central en Bogotá. Foi apuntáu nel reximientu de reclutes pa la guerra civil, ya intervieno na campaña del norte contra les guerrilles de la oposición. Depués remató los sos estudios y recibió el grau'l 28 de payares de 1845. Dos años más tarde, confirióse-y el títulu d'Abogáu.

Lluchó contra la dictadura de José María Melo en 1854. Incorporar al exércitu constitucionalista y lluchó con denuedo nes batalles de Tierra Azul o Cordonal y Pamplona, y depués actuó en tomar de Bogotá, trunfando sobre les tropes de Melo.

Asistió a la Convención de Rionegro, onde s'aprobó la Constitución de 1863, qu'entamó en forma definitiva un Estáu federal col nome d'Estaos Xuníos de Colombia, vixente hasta 1886.

Gutiérrez foi nomáu, asina mesmu, xeneral en xefe del exércitu de los Estaos Xuníos de Colombia. A finales de 1863, foi escoyíu presidente del Estáu de Boyacá, y nel añu siguiente, presidente del Estáu de Cundinamarca. Restauró los colexos de San Bartolomé y del Rosario y fundó'l Lazareto d'Agua de Dios. Nel añu 1865 volvió al Senáu de la República y dempués viaxó a Europa en misión diplomática.

Al retirase de la Presidencia de la República, cuando cumplió'l so mandatu en 1870, el Congresu Nacional nomar de nuevu primer designáu. Los sos últimos díes pasar na so facienda La Primavera, cerca a Guaduas.

 Declaración de Guerra a Bélxica 
Mientres faía los sos estudios de xurisprudencia na Universidá de Lovaina José Santos Gutiérrez namoróse perdidamente d'una nueva llamada Josefina. L'amor foi correspondíu por ella pero los padres de Josefina nun dieron el vistu bonu por que la pareya casárase y treslladárase a vivir a Colombia. A pesar del pasu del tiempu, y aprovechando la so posición de poder, Gutiérrez decidió cobra-y la so despecho a tol Reinu de Bélxica. Mientres yera Presidente del Estáu de Boyacá unvió una misiva en 1867 declarándo-y la guerra a Bélxica. Sicasí esa carta nunca llegó al so destín.

Al conocese esta hestoria más d'un sieglu dempués, Willy Stevens, entós embaxador de Bélxica en Colombia, decidió roblar un armisticiu'l 28 de mayu de 1988 col entós gobernador del Departamentu de Boyacá, Carlos Eduardo Vargas Rubianu. L'actu tuvo llugar na ciudá de Tunja y cuntó cola participación de los embaxadores de Bolivia, Uruguái, Holanda, Marruecos, El Líbanu y China, quien oficiaron como testigos. Coles mesmes participaron dellos representantes de la colonia belga en Colombia. La televisión pública del país européu encargar de cubrir l'interesáu actu de paz y fraternidá ente dambes partes.

 Referencies 

Categoría:Persones de Boyacá
Categoría:Políticos y polítiques de Colombia
Categoría:Presidentes de Colombia