Conseyu Nacional de Gobiernu 1959-1963

El Conseyu Nacional de Gobiernu que gobernó Uruguái nel periodu 1959 - 1963 resultó electu nes eleiciones de payares de 1958. Trátase d'una instancia histórica: depués de más de 10 décades de supremacía colorada, ganaba'l Partíu Nacional. Por esti motivu, suelse conocer a esti gobiernu como "el primer colexáu blancu".

== Composición Acordies con establecer na Constitución de 1952, taba integráu por nueve Conseyeros:
 una mayoría blanca de seis Conseyeros pertenecientes al Herrerismo-Ruralismo: Martín Recaredo Echegoyen, Benito Nardone (famosu comentarista radial de CX 4 Radiu Rural), Eduardo Víctor Haedo, Faustino Harrison, Justo Alonso y Pedro Zabalza Arrospide;
 y trés más pola minoría colorada, dos d'ellos pertenecientes a la Llista 15: Manuel Rodríguez Correa (quien finó en 1961, siendo sustituyíu nel cargu por Héctor Grauert) y Ledo Arroyo Torres, y unu pola Llista 14, César Batlle Pacheco.

Los cuatro primeros presidieron sucesivamente'l cuerpu.

== Obra de gobiernu Trabayosa xera esperába-y al primer colexáu de mayoría blanca. Magar nel Parllamentu'l Partíu Nacional tenía una amplia mayoría de 17 senadores y 54 diputaos, les divisiones internes yeren feroces, con innumberables reñedielles ente'l bloque ferreru-ruralista y la Unión Blanca Democrática, rival interna derrotada por pocos votos nes eleiciones. Al interior del bloque ferreru-ruralista les coses tampoco yeren sencielles. Y la oposición colorada yera cerrisca yá dende l'entamu, cola recordada esclamación de la senadora Alba Roballo: a los blancos, nin un vasu d'agua. El Parllamentu realizó 50 interpelaciones al equipu de gobiernu nel cursu de 4 años.

Pa cuelmu de males, esti gobiernu colexáu inexperiente tuvo que face-y frente a les llenes nel añu 1959, lo cual motivó que decretaren midíes puestes de seguridá.

El modelu políticu d'Uruguái, basáu nel estatismu y la sustitución d'importaciones, taba escosu. Apuró efectuar una reforma monetaria y cambiaria, llabor del ministru de Facienda Juan Eduardo Azzini.

De gran relevancia foi l'actuación del ministru de Ganadería, Carlos V. Puig, quien tamién llegó a ocupar interinamente la cartera del Interior.

Pela so parte, el ministru d'Obres Públiques Luis Giannattasio realizó importantes obres d'infraestructura y vialidad.

 Gabinete ministerial 
A pesar de les múltiples dificultaes (incluyendo interpelaciones constantes), el gabinete ministerial tuvo una gran estabilidá na so integración.Sacchi, Martín. 1999. Partíos, fracciones y gobiernu nel colexáu (1952-1966), en Revista Uruguaya de Ciencia Política 11/1999 del Institutu de Ciencia Política de la Universidá de la República (páx. 22)https://web.archive.org/web/20081010053521/http://www.fcs.edu.uy/pri/archivos/Gobierno/Gabinetes.xls
 Ministeriu  Nome  Periodu  Partíu  Sector Interior  Pedro Bernardo Berru  1959-1960  Partíu Nacional  Herrerismo Carlos Puig  1960  Partíu Nacional  Herrerismo Nicolás Storace Arrosa  1960 -1963  Partíu Nacional  Herrerismo Rellaciones Esteriores  Homero Martínez Montero  1959-1963  Partíu Nacional  Herrerismo Economía y Finances  Juan Eduardo Azzini  1959-1963  Partíu Nacional  HerrerismoDefensa Nacional  Cipriano Olivera  1959-1961  Partíu Nacional  independiente Modesto Rebollo  1961-1963  Partíu Nacional  independiente Instrucción Pública y Previsión Social  Eduardo Pons Echeverry  1959-1963  Partíu Nacional  Unión Blanca Democrática Obres Públiques  Luis Giannattasio  1959-1963  Partíu Nacional  Herrerismo Industria y Trabayu  Enrique Erro  1959-1960  Partíu Nacional  Herrerismo Ángel María Gianola  1960-1963  Partíu Nacional  Herrerismo Salú Pública  Carlos Stajano  1959-1961  Partíu Nacional  independiente Aparicio Méndez  1961-1963  Partíu Nacional  Herrerismo Ganadería y Agricultura  Carlos Puig  1959-1963  Partíu Nacional  Herrerismo

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 Historia d'Uruguái por Walter Rela: 1931-1967
 Los blancos al poder