Juan Dionisio Gamba

Juan Dionisio Gamba y Ureña  foi un abogáu colombianu, qu'ocupó la presidencia de les Provincies Xuníes de Nueva Granada dende'l 26 de payares de 1812 hasta'l 14 d'avientu de 1812 como integrante de la Xunta de Gobiernu designada pol xeneral Antonio Nariño por que rixera a la provincia de Cundinamarca na so ausencia.

 Biografía 
Natural de Valle de San Juan de la actual provincia de Ibagué, nacíu en 1761. Fíu d'Antonia López de Ureña d'esa mesma llocalidá y del xenovés Francisco María Gamba y Vasallo, comerciante en Maruxu y Santa Fe. Juan Dionisio -que falaba perfectamente l'italianu y el frances- recibióse como abogáu del Colexu de San Bartolomé en 1785.

Don Francisco Gamba foi vecín notable de Ibagué y alcalde ordinariu d'una estinguida parroquia llamada San Juan del Valle, allugada en redoma de Ibagué y Guamo. Francisco Gamba casóse con doña Josefa d'Amaya orixinaria de Honda (Tolima), primer esposa.Armando Martínez Garnica y Daniel Gutiérrez Ardila (eds.) Quién ye quién en 1810. Guía de foresteros del Virreinatu de Santa Fe. Bogotá: Universidá del Rosario, 2010, pp. 32-33.

 Trayeutoria 
Colexal de San Bartolomé. Abogáu de la Real Audiencia de Santafé. Oficial Mayor de la Contadoría Xeneral de Tabacos en 1789. Contable principal de les Rentes de Mompox en 1810.

 Carrera política temprana 
Una vegada declaráu'l berru d'Independencia, la Xunta suprema de gobiernu llamar por que asumierqa como fiscal del Tribunal d'Apelaciones instauráu nel mes d'agostu. Foi depués representante por Ibagué al Colexu Constituyente de Cundinamarca conformáu pa redactar la Constitución del Estáu. Alcalde de barriu de Santafé. Designáu Secretariu de Facienda pol xeneral Antonio Nariño.

 Presidente de Colombia 
Asumió la Presidendia de la República por ausencia temporal del titular na so calidá de Secretariu de Facienda. Esta nueva figuración convertir n'oxetu de crítica de los reconocíos versos agresivos del realista Caro, quien escribió: Gamba si usara muletes/Nun hai dulda que la certara,/Y con eso escusárase/D'andar faciendo gambetas/Esti vilbu que les sos tretas/Son chismear de callao,/Esti uncionado cadarma/Descarnada y asquerosa,/Sobre babosu y gangosu/Ye alcagüete completu..

 Últimos años 
Nel gobiernu de Manuel De Bernardo foi designáu como Secretariu d'Estáu y del Despachu Universal de Gobiernu. Xuez de l'Alta Corte de Xusticia en 1815. 

Condergáu a presidiu en Omoa pol Tribunal de Purificación instaláu por Pablo Morillo. El 29 d'agostu, a les ocho de la mañana, foi sacáu presu en sillón y con grillos pa Cartaxena, acompañáu d'otros condergaos como Luis Eduardo de Azuola, José Sanz de Santamaría, Camilo Manrique, don Sinforoso Mutis Consuegra, Pantaleón Gutiérrez de Lara, José María Del Castillo, Manuel Pardo y Florencio Ortiz.

 Familia 
Casóse en Santafé el 9 de xunetu de 1781 con María Rosalía de Aranzazugoitia y Lombana, fía de Manuel de Aranzazugoitia Asunsolo y María Gertrudis Lombana. Foi'l so fíu'l capitán Manuel Francisco de Paula Gamba Aranzazugoitia. Morrió aproximao en 1825.

 Ver tamién 
Presidentes de Colombia
Italo-colombianos

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Políticos y polítiques de Colombia
Categoría:Presidentes de Colombia