Cathérine Hübscher

Cathérine Hübscher  foi una aristócrata francesa. Nacida de clase baxa llegó a pertenecer a la nobleza del Primer Imperiu francés y ye más conocida pol llamatu de Madame Sans-Gêne, anque'l mesmu namái-y foi dau pol dramaturgu Victorien Sardou. Esi llamatu fuera'l nome de guerra de la soldáu francesa Marie-Thérèse Figueur, a quien Napoleón I llamara Madame Sans-Gêne.

 Biografía 
Nació nuna casa qu'inda se caltién, na cai Bessay de Altenbach, incluyida dientro del patrimoniu cultural de Francia. Muyer de calter, trabayó socesivamente de cantinera, llavandera y planchadora en Oderen. Dempués foi unviada a París pa trabayar como criada y llegó a tener una llavandería en forma independiente, cercana al Palaciu de Les Tullerías.
El 1° de marzu de 1783 casóse col soldáu del Reximientu de les Guardias-Franceses François Joseph Lefebvre (1755-1820), qu'en 1788 foi xubíu a sarxentu. El 14 de xunetu de 1789, salvó a munchos de los sos oficiales de ser muertos por alteriar popular. Foi xubíu a teniente de la guardia nacional parisina y resultó mancáu cuando protexía a la familia real qu'intentaba treslladase al Real Sitiu de Saint-Cloud. Tamién va facilitar la fuxida al estranxeru de trés tíes del rei. 

Na República siguió nel exércitu y xubió a capitán d'infantería en 1792. Sirvió nel exércitu del centru y nel de La Mosella, onde s'estremó pola so bravura y a fines de 1793 xubió a xeneral de brigada a finales del añu 1793, participó na batalla de Geisberg y convirtióse polo xeneral de división en xineru de 1794. Lefebvre tuvo un rol importante mientres el golpe d'Estáu del 18 de Brumario y el beneficiariu del mesmu, Napoleón Bonaparte, designar presidente del Senáu n'avientu de 1799 y el 19 de mayu de 1804 ye xubíu a mariscal. Cathérine convertir en duquesa de Dantzig al recibir el so maríu'l títulu nobiliariu por méritos de guerra'l 28 de mayu de 1807, y el rangu de Par de Francia'l 2 de xunu de 1815.

A partir del ascensu del so maríu, Cathérine Hübscher pasó a integrar la corte imperial pero caltuvo tantu l'acentu propiu de la so rexón natal –influyíu pola cercanía d'Alemaña– como'l so vocabulariu y maneres populares, lo que causaba acerbas crítiques de munchos. Magar ser bien lleal escontra l'emperador, nun se quitaba de criticalo, y la so franqueza yera valorada pol mesmu, quien la defendía d'aquellos que queríen escluyila de la corte. Inclusive apostaba con Talleyrand, un espertu en llances verbales.

Sicasí vivir dende entós con una gran riqueza, foi bona y arrogante, nunca escaeció'l so modestu orixe y ayudó a los sos vecinos menos favorecíos qu'ella. Al finar en París el 29 d'avientu de 1835, foi soterrada nel campusantu de Père-Lachaise. 

Tuvo col so maríu 14 fíos que morrieron nel trubiecu o siendo infantes, salvu unu que finó siendo adolescente y otru que llegó a la vida adulta: Joseph nació en 1802 y finó en 1817 y Marie-Xavier-Joseph, nacíu en 1812, qu'heredara'l títulu de duque de Dantzig, morrió en 1885.

 Orixe del llamatu pol que la recuerda 
Cathérine Hübscher ye conocida pola posteridá pol llamatu de "Madame Sans-Gêne" (Señora Ensin-Reparu) que-y foi atribuyíu pol dramaturgu Victorien Sardou na pieza teatral d'esi nome, pola so forma de portase na corte de Napoleón como si nunca camudaren les coses dende 1789. Cuando Napoleón intentó primir a Lefebvre por que se divorciar se d'ella y casalo con otra muyer más refinada, tuvo una terrible trifulca col emperador en que'l so cursu recordó-y qu'inda-y debía factures de la llavandería dende tiempos de la Revolución, ante lo cual Napoleón acabó per pagar la so delda de 3 Napoleones.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Nobles de Francia