Nina Zilli

María Chiara Fraschetta , conocida como Nina Zilli, ye una cantautora italiana.

 Biografía 
Criada en Gossolengo pela rodiada de Piacenza, empezó a actuar a los 13 años, influyida poles músiques punk y rock de los años setenta.

Estudió cantar llírico (como sopranu) y pianu nel conservatoriu y pasó la so infancia n'Irlanda, onde se fixo billingüe (italianu ya inglés). En 1997 fundó una banda llamada The Jerks.

Dempués de la secundaria cursada nel llicéu científicu Respighi Piacenza, vivió mientres dos años nos EE.XX. (Chicago y Nueva York), onde maurez la so identidá musical, enchida de xéneros como'l R & B, reggae, soul, Motown y música italiana de los años sesenta.

Debuta en televisión como Videojockey para MTV y depués como co-anfitrión xunto a Rede Ronniecola última edición de Roxy Chigre en TMC2.

En 2001, con un nuevu grupu, Chiara y Gliscuri, publica pa Sony el senciellu “Toos al mar”. A ésti siguieron collaboraciones con artistes y bandes de rocksteady/reggae, tales como Africa Unite (BOMBOCLAAT Crazy) y Franziska, con quien llevó a cabu una xira europea.

Nel añu 2009 col nome d'Arte, que combina'l nome de la so cantante favorita, Nina Simone, col apellíu de la madre, robla un contratu con Universal y llanza asina'l so primer EP homónimu: Nina Zilli. El senciellu “50.000”, realizáu en xunto con Giuliano Palma, llogra un bon ésitu de radiu y dempués incluyóse na banda sonora de la película de Ferzan Ozpetek Mine vaganti (Tengo daqué que dici-yos) y nel videoxuegu Pro Evolution Soccer 2011 xunto a otru senciellu llamáu “L'infiernu”. En Nina Zilli figuren autógrafos musicales de soníos soul y R & B, un recordatoriu de los años sesenta, como nel cantar “L'amor va venir”, cover n'italianu del cantar “You Can't Hurry Love” (col testu escritu por Pinu Cassia), un cantar lleváu al ésitu por The Supremes en 1966.
Compitiendo na categoría de «Sanremo Nueva Xeneración» pal 60 º Festival del Cantar (2010) col cantar “L'uomo che amava le donne” (“L'home qu'amaba a les muyeres”), Nina Zilli llegó a la final a cuatro y ganó'l premiu de la crítica «Mia Martini» Premiu de la Prensa Radio TV [8] y el Premiu Assomusica 2010 [9], esti postreru a la meyor actuación en vivu.

El 19 de febreru de 2010 sale'l so álbum Sempre Lontano (Siempres Lloñe), que llega al puestu númberu 12 del top álbum FIMI, pa permanecer nel top 20 nes selmanes siguientes y algamó el puestu 5 a la quinta selmana de salir l'álbum declarándola d'esta forma la revelación del Festival. Non yá como un ésitu en ventes sinón tamién de radio comercial: “L'home qu'amaba a les muyeres” llantar nel puestu 19 nel Airplay ranking, pa depués baxar hasta'l puestu 14 y asina ser un de los cantares más espublizaos poles emisores de radio italianes. A finales d'abril, l'álbum Siempres Lloñe ye consagráu discu d'oru, lo que confirma l'ésitu del álbum y del senciellu cantáu en Sanremo.

En 2010 participa nel conciertu añal de mayu na Plaza de San Giovanni, en Roma. En mayu de 2010 participa nos Wind Music Awardsnel sable de Verona y ye escoyida como «Artista Revelación». El 5 de payares llanzó'l so nuevu senciellu “Bacio d'a(d)dio” (“Un besu d'adiós”), el primer senciellu del álbum Siempres Lloñe edición Especial, que va incluyir un DVD col conciertu completu celebráu na Notes Azul de Milán.

En 2012, vuelve participar nel Festival de Sanremo, na categoría principal «Artisti»,Sanremo 2012, gli Artisti: Nina-Zilli col cantar “Per sempre”. Nel intre del festival ye escoyida pa representar a Italia nel Festival del Cantar d'Eurovisión 2012 en Bakú, Azerbaixán. Participó col cantar “L'amore è femmina”, que da títulu al so segundu álbum, consiguiendo'l novenu puestu, con 101 puntos.

 Discografía 
 2010 - Sempre lontano
 2012 - L'amore è femmina
 2015 - Frasi & fumo
 2017 - Modern Art

 EP 
 2009 - Nina Zilli

 Senciellos 
 2009 - 50mila (con Giuliano Palma)
 2009 - L'inferno
 2009 - L'amore verrà
 2010 - L'uomo che amava le donne
 2010 - Bacio D'a(d)dio 
 2012 - Per Sempre
 2012 - L'amore è femmina
 2012 - Per le strade
 2012 - Una notte
 2015 - Sola 
 2015 - #RLL (Riprenditi le lacrime)
 2016 - Unu Di Quei Giorni (feat. J-Ax)
 2017 - El mio Hai Fatto Fare Tardi
 2017 - Domani Arrivera (Modern Art)
 2018 - Senza Appartenere
 2018 - 1xUnAttimo

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Nina Zilli, biografía sobre'l sitiu web Rockol.it

Categoría:Cantantes d'Italia
Categoría:Cantantes de pop d'Italia
Categoría:Cantautores d'Italia
Categoría:Participantes n'Eurovisión 2012
Categoría:Representantes d'Italia n'Eurovisión
Categoría:Persones d'Emilia-Romaña