Cecilia Hidalgo Tapia

María Cecilia Hidalgo Tapia, más conocida como Cecilia Hidalgo Tapia  ye una bioquímica chilena. Llicenciada en Bioquímica ye la primer Doctora en Ciencies de la Universidá de Chile. En 2006 recibió'l Premiu Nacional de Ciencies Naturales de Chile, siendo la primer muyer en llograr el gallardón.

 Biografía 
Realizó los sos estudios universitarios na Universidá de Chile, graduándose de bioquímica en 1965. Cuatro años dempués llogró'l so doctoráu en ciencies na mesma universidá. Darréu viaxó a Estaos Xuníos pa realizar el so posdoctorado nel National Institutes of Health. Ente 1992 y 1993 foi beneficiaria de la beca Guggenheim.

Como docente, dio clases nel Centru d'Estudios Científicos ente 1984 y 2002, y na Facultá de Medicina de la Universidá de Chile dende 1984. Ente 1995 y 2001 integró la Comisión Asesora Presidencial en Materies Científiques. Darréu, ente 2001 y 2003, desempeñóse como direutora del Programa de Bioloxía Celular y Molecular del Institutu de Ciencies Biomédiques. Ye direutora del Centru FONDAP d'Estudios Moleculares de la Célula, perteneciente a la Facultá de Medicina de la Universidá de Chile. Ye amás vicepresidenta del Conseyu Asesor de Fundación Ciencia Nuevu.

En 2004 la Universidá de Chile premiar cola Condecoración al Méritu Amanda Labarca, destinada a "realzar la personalidá y la obra de muyeres universitaries que se destacaren con relieves escepcionales nel campu del so oficiu, nel dominiu de la cultura o nel serviciu del país". L'añu 2006 recibió'l Premiu Nacional de Ciencies Naturales de Chile, siendo la primer muyer en llograr aquel gallardón. Una de les sos árees d'estudiu ye la regulación del calciu intracelular.

 Investigación 

 Estudiu col Calciu intracelular 
La tema central de la investigación del grupu que lidera la bioquímica María Cecilia Hidalgo ye estudiar cómo se xeneren los aumentos de calciu dientro de les célules y por aciu qué mecanismos estos aumentos producen respuestes celulares específiques, tantu en condiciones normales como patolóxiques.

Según ser tamién los efeutos de reactivos redox sobre l'actividá de les canales de la lliberación del calciu intracelular como lu son los receptores de rianodina del músculu esquelético y cardiaco, o neurones de la corteza cerebral.

El so grupu afayó apocayá que la xeneración de sales de calciu vese favorecida en célules neuronales y musculares que tienen un mediu intracelular ricu en compuestos oxidantes endóxenos (producíos poles mesmes célules).

Estos resultaos, indiquen qu'esti ye un mecanismu importante de regulación normal, suxeren amás que si la producción de compuestos oxidantes intracelulares tórnase escesiva, como asocede nes enfermedaes d'Alzheimer o de Parkinson, podría aumentar en forma anormal la concentración intracelular de calciu con consecuencies letales pa les célules. Y esi ye, xustamente, la tema d'investigación actual del so equipu.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Premios nacionales de ciencies naturales de Chile
Categoría:Bioquímicos y bioquímiques de Chile
Categoría:Científicos y científiques de Chile