Négueb

El desiertu del Négueb (n'hebréu נֶגֶב, n'árabe النقب, an-Naqab) ye un desiertu d'Asia, asitiáu al sur d'Israel, nel Distritu Meridional. El so nome provién del raigañu hebréu "נגב" que significa "secu", al igual que n'árabe, pero n'hebréu bíblicu, Négueb tomó coles mesmes el significáu de "sur", pol allugamientu del desiertu del Négueb.Esisten 110 referencies de la pallabra "Négueb" na Biblia, que según el Diccionariu Strong conózse-y col númberu H5045, y a cerca del 30% dáse-y una traducción de "sur". Otres referencies como meridional o "sur" son:
 Xénesis 28:14;
 Éxodu 38:9, 40:24;
 Númberos 34:4;
 Josué 11:2, 15:1, 17:10;
 Xueces 21:19;
 1 Reis 7:25;
 1 Cróniques 26:15;
 Daniel 8:4, 11:9;
 Zacarías 14:4, etc.
Anque la más significativa ye Ezequiel 46:9, onde fala de "la puerta sur", o Ezequiel 47:1, onde diz "al llau sur del altar", teniendo siempres en cuenta que la pallabra orixinal n'hebréu ye "Négueb".

El desiertu del Négueb ocupa una área d'unos 13 000 km², con forma de triángulu invertíu que'l so vértiz meridional ta asitiáu en Eilat, sobre la mariña del mar Roxu. Al oeste llenda cola península del Sinaí (Exiptu), y al Este cola zona meridional de Xordania, sirviendo de frontera'l uadi Aravá.

La ciudá principal ye Beerseba, asitiada nel cantu septentrional del desiertu (200.000 habitantes). Otres ciudaes importantes son Eilat al sur (na mariña del mar Roxu), Dimona, Mitzpé Ramón y Rahat.

El Négueb tien importantes traces de tipu xeolóxicu y cultural. Respectu al aspeutu xeolóxicu, tratar d'en munchos aspeutos d'un llugar inhóspito, con temperatures próximes a los 50 °C, con presencia de pandoriales pizarrosos, y cañaes y cañones esfarrapaos pola erosión. Los sos recursos minerales son escasos, magar destaca la esistencia de filones de cobre y muestres de petroleu. Destaca la esistencia de trés cráteres o circos erosivos, denominaos hai-Majtesh hai-Gadol (El Gran Cráter), hai-Majtesh hai-Katán (El Pequeñu Cráter) y el Cráter Ramón, que posiblemente sía la mayor estructura cratérica non meteórica de la Tierra.

Dende'l puntu de vista históricu, la inhospitalidad de la zona hai disuadido a la mayor parte de les cultures por esplotar esti territoriu. Sicasí, esisten evidencies d'ocupación mientres el periodu nabateo (sieglu III e. C.-sieglu I), como son los restos de les ciudaes nabateas d'Avdat, Shivta, Mamshit, Haluza, Nitzana y la capital nabatea, Petra (Xordania). Tamién destaca la posterior influencia romana y depués bizantina nesta rexón. David Ben-Gurión vio nel desenvolvimientu del Négueb una de les claves del futuru económico y demográfico d'Israel, y pasó los sos últimos años en Sde Boker, nel Négueb septentrional, onde morrió y ta soterráu.

Según la Biblia, nel Négueb atopábense los ermos de Zin, ente que nel Sinaí alcontrábense los ermos de Parán.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Xeografía d'Israel
Categoría:Desiertos d'Asia