Ulrich Beck

Ulrich Beck  foi un sociólogu alemán, profesor de la Universidá de Múnich y de la London School of Economics.

Beck estudió aspeutos como la modernización, los problemes ecolóxicos, la individualización y la globalización. Nos últimos tiempos embarcóse tamién na esploración de les condiciones cambiantes del trabayu nun mundu de creciente capitalismu global, de perda de poder de los sindicatos y de flexibilización de los procesos del trabayu, una teoría guañada nel conceutu de cosmopolitismu. Beck tamién contribuyó con nuevos conceutos a la Socioloxía alemana, incluyendo la llamada "sociedá del riesgu" y la "segunda modernidá".

 Carauterístiques de la "Sociedá del Riesgu" 
Definición: "Fase de desenvolvimientu de la sociedá moderna onde los riesgos sociales, políticos, económicos ya industriales tienden cada vez más a escapar a les instituciones de control y proteición de la sociedá industrial".

Podemos estremar ocho carauterístiques destacaes:
 Los riesgos causen daños sistemáticos de cutiu irreversibles.
 El repartu y medría de los riesgos sigue un procesu de desigualdá social.
 Riesgu, negociu con doble causa; riesgu y oportunidaes de mercáu.
 Hai un vacíu políticu ya institucional. Los movimientos sociales son la nueva llexitimación.
 Les fontes que daben significáu coleutivu a los ciudadanos tán en procesu de "desencantamiento".
 Nes nueves sociedaes recái nel individuu un procesu de "individualización" al traviés d'una desvinculación de les formes tradicionales de la sociedá industrial y un re-vinculación con otru tipu de modernización.
 Les fontes coleutives que dan significáu a la sociedá escósense y l'individuu, busca de forma independiente, una identidá na nueva sociedá. "En situaciones de clase'l ser determina la conciencia, ente qu'en situaciones de riesgu ye al aviesu, la conciencia determina'l ser".
 Torna de la incertidume; riesgu como reconocencia de lo impredicible y de les amenaces de la sociedá industrial. Na sociedá reflexiva, la sociedá convertir nun problema pa sigo mesma. La sociedá reflexiva convertir nun conceutu post-industrial del cual nun pensaren los clásicos como Max Weber.

 El so pensamientu 
Puede vese cómo a lo llargo de les sos obres Beck asitiar nuna posición crítica, enfrentándose a les corrientes del postmodernismo. D'esta manera, y xunto con Giddens, Bauman y Mendez, defende a la socioloxía reflexiva, pa nun abandonar l'analís críticu frente a los problemes actuales. Beck averar a los problemes de la nueva sociedá, que nun son los mesmos que describía la socioloxía de les sociedaes precedentes, y atopa una fonte d'incertidume, inseguridá y riesgos. La sociedá postmoderna asume una carga de riesgu na so propia identidá que zarra una grave contradicción: el peligru de sobrevivencia de la especie. La rentabilidá’ del sistema cuerre'l riesgu de la incertidume; nun parte de l'asunción de la seguridá y de un escenariu sostenible en términos ecolóxicos, sinón que conoz qu'esisten márxenes de peligrosidá pa la especie que la so cobertoria nun ye, paradóxicamente, prioritaria nun sistema empuestu pol llogru de beneficios y una representación retórica de la racionalidá que despinta la racionalidá. Los medios de comunicación, tienen un papel bien importante na representación de los riesgos y la busca de soluciones, aumentando'l poder y el control social. El pensamientu de Beck ta marcáu poles constantes d'una sociedá sometida a fuertes riesgos y a procesos de individualización. Pa él l'actualidá formar coles noticies de les catástrofes ecolóxiques, les crisis financieres, el terrorismu, les guerres preventives.

Beck estrema una primer modernización, qu'escurre a lo llargo de la industrialización y la creación de la sociedá de mases, d'una ‘segunda modernización’, mesma d'una sociedá que tiende a la globalización y ta en constante desenvolvimientu teunolóxicu. Na era industrial la estructura cultural y social yera la familia, pero depués esi nucleu ruémpese dando llugar a la individualización, aumentar la incertidume del individuu na sociedá de riesgu. Paez ser qu'esto ye productu del neolliberalismu económicu, y non solo afecta al planu personal sinón que tamién afecta a les instituciones.

Con al respective del so pensamientu nel campu de la política, diz que nun se precisa redactar nueves normes sinón qu'hai qu'afaer les esistentes a la realidá social y a les necesidaes del momentu. Débese, según Beck, compensar l'escesivu pesu del mercáu y los sos efeutos, y ampliar el círculu social y cultural del individuu, coles mires d'algamar un equilibriu y menguar la incertidume. Amás, ve necesariu que los antiguos Estaos nacionales camuden y empiecen un procesu de cohesión internacional y cooperación, reconociendo la diversidá ya individualidaes, pa poder encetar preparaos a esta segunda modernidá.

 Receición y Crítica 
Magar Ulrich Beck foi unu de los pioneros n'afaer la tema del riesgu a les categoríes sociolóxiques esistentes, esisten dellos autores que critiquen la so postura por considerala "alarmista". Niklas Luhmann suxer que Beck nun estrema conceptualmente la diferencia ente amenaza y riesgu. Mientres la primera ye impuesta al suxetu ensin nenguna posibilidá d'evitar los sos efeutos, el riesgu atópase determináu por una decisión previa per mediu de la cual los sos efeutos pueden ser evitaos (contigencia). Quien, na vida real, tomen les decisiones nunca enfrenten los riesgos.Luhmann, N. 2006. Socioloxía del Riesgu. Méxicu, Universidá Iberoamericana.
Anthony Giddens, pela so parte, prefier desenvolver una idea de riesgu acomuñáu a la fiabilidá. El suxetu nun conoz la complexidá del mundu circundante nin les posibles consecuencies de les sos decisiones. Puede decidir apurrise a la "divinidá" anulando tolos riesgos, o confiar nel sistema espertu tomando la decisión y xenerando un riesgu.Giddens, A. 1990. The Consequences of Modernity. Stanford, CA: Stanford University Press.
Cass Sunstein argumenta que vivimos en sociedaes onde los riesgos paecen multiplicase. Pero eso debe a ciertos sesgos cognitivos que maximizan ciertes situaciones al empar qu'embriven otres. Pa Sunstein, a diferencia de Beck, esisten los riesgos oxetivos que tienen de ser suxetos a planificación rigorosa y los riesgos suxetivos, la mayoría d'ellos construyíos irracionalmente.Sunstein, C. 2006. Riesgu y Razón: Seguridá, llei y Medioambiente. Buenos Aires, Editorial Katz

 Referencies 

 Obres 
Beck ye l'editor del journal Soziale Welt (dende 1980), author d'unos 150 artículos, y autor o editor de dellos llibros, ente ellos:
 Risikogesellschaft - Auf dem Weg in eine andere Moderne (1986)  (Risk Society)
 Beck, Ulrich (1988) Gegengifte: die organisierte Unverantwortlichkeit. Frankfurt am Main: Suhrkamp.
 Beck, Ulrich (1992) Risk Society: Towards a New Modernity. London: Sage
 Riskante Freiheiten - Gesellschaftliche Individualisierungsprozesse in der Moderne (1994, editor together with Elisabeth Beck-Gernsheim)
 Beck, Ulrich & Giddens, Anthony & Lash Scott (1994) Reflexive Modernization.Politics, Tradition and Aesthetics in the Modern Social Order. Cambridge: Polity Press.
 Eigenes Leben - Ausflüge in die unbekannte Gesellschaft, in der wir leben (1995, together with W. Vossenkuhl and O. Y. Ziegler, photographs by T. Rautert)
 Beck-Gernsheim, Elisabeth & Beck, Ulrich (1995) The Normal Chaos of Love. Cambridge: Polity Press.
 Beck, Ulrich (1995) Ecological Politics in an Age of Risk. Cambridge: Polity Press.
 Beck, Ulrich (1996) The Reinvention of Politics.Rethinking Modernity in the Global Social Order. Cambridge: Polity Press.
 Was ist Globalisierung? (1997)
 Beck, Ulrich (1998) Democracy without Enemies. Cambridge: Polity Press.
 Beck, Ulrich (1998) World Risk Society. Cambridge: Polity Press.
 Beck, Ulrich (1999) What Is Globalization?. Cambridge: Polity Press.
 Beck, Ulrich (2000) The Brave New World of Work. Cambridge: Cambridge University Press.
 Adam, Barbara & Beck, Ulrich & Van Loon, Joost (2000) The Risk Society and Beyond: Critical Issues for Social Theory. London: Sage.
 Beck, Ulrich & Beck-Gernsheim, Elisabeth (2002) Individualization: Institutionalized Individualism and its Social and Political Consequences. London: Sage.
 Beck, Ulrich & Willms, Johannes (2003) Conversations with Ulrich Beck. Cambridge: Polity Press.
 Beck, Ulrich (2005) Power in the Global Age. Cambridge: Polity Press.
 Beck, Ulrich (2006) Cosmopolitan Vision''. Cambridge: Polity Press.

 Ediciones n'español 

























 Beck, Ulrich (2012). Una Europa alemana. Edición Paidós.

 Ver tamién 
 Globalización
 David Harvey
 David Held
 John N. Gray
 Robert W. Cox
 Immanuel Wallerstein
 Giovanni Arrighi
 Susan Strange

 Enllaces esternos 

 Entrevista con Ulrich Beck: "El nacionalismu nun da enforma xuegu pa la reconocencia de los otros" , Barcelona Metrópolis, 2008.
 "La sociedá global del riesgu". Una conversación ente Ülrich Beck y Danilo Zolo

Categoría:Sociólogos y sociólogues d'Alemaña
Categoría:Modernidá
Categoría:Wikipedia:Páxines con enllaces interllingüísticos