Imaxinación

La imaxinación o'l maxín ye un procesu psicolóxicu superior que dexa al individuu manipoliar información xenerada intrínsecamente col fin de crear una representación percibida polos sentíos de la mente. Esta representación (intrínsecamente xenerada) significa que la información formóse dientro del organismu n'ausencia d'estímulos del ambiente. No que fai a sentíos de la mente, son los mecanismos que dexen ver un oxetu que se visualizara primeramente pero que yá non s'atopa presente nel ambiente. Cabo esclariar que cuando s'imaxina nun s'amenorga solo al sentíu de la visión, sinón tamién a otres árees sensoriales.

Nel sentíu anterior la imaxinación tien semeyanza col procesu de percibir. Sicasí, la primera nun se llinda a la segunda. La imaxinación ye un procesu más astractu, esto ye, que nun precisa d'un oxetu presente na realidá (nesi intre), ella sírvese de la memoria pa manipoliar la información y rellacionala de formes que nun dependen del estáu actual del organismu. Esto ye, la imaxinación toma elementos antes percibíos y esperimentaos, y tresformar en nuevos estímulos y realidaes.

Los oríxenes del estudiu de la imaxinación daten dende les cavilgues filosófiques. Sicasí, el so allugamientu como materia d'estudiu científicu, alloñáu d'especulaciones metafísiques, dar cola nacencia de la psicoloxía esperimental, magar esto, caltiénse como un componente psíquicu lloñe de ser descifráu. Ye solo hasta finales del sieglu XX y principios del presente sieglu que la imaxinación tómase como desafíu pa la investigación psicolóxica y neurocientífica, y los métodos conxuntos de neuroimagen y conductuales dexen acolumbrar hipótesis de cómo'l celebru imaxina.

Los psicólogos estudiaron la imaxinación, non yá na so forma de creatividá y espresión artística, sinón tamién na so forma mundana de la imaxinación de tolos díes y propunxeron que ta basada nos mesmos procesos cognitivos que'l pensamientu racional.

Esiste la imaxinación reproductiva y la imaxinación creativa. La reproductiva ye cuando recreamos imáxenes de fechos pasaos y que tán na nuesa memoria. Y la imaxinación creativa ye cuando de motu propio creamos imáxenes por nós mesmos. Esta imaxinación puede ser positiva o negativa. Ye positiva cuando imaxinamos la solución dalgún problema y entramos nun estáu emocional positivu. La negativa ye cuando representamos coses na nuesa mente de problemes ensin solución entrando n'estáu d'impotencia.
A esti tipu d'imaxinación creativa tamién se-y suel denominar visualización creativa.

 Ver tamién 
Conceutu
Imaxe
Fantasía
Ficción
Utopía
Creatividá
Realidá
Comunidaes imaxinaes, conceutu de Benedict Anderson

 Referencies 
Drubach, D et al. Imaxinación: definicióm, utilidá y neurobioloxía En: revista de neuroloxía, 2007, 45:353-8.
Miguel Espinoza, Analís de la imaxinación, Direición de la Investigación Científica, Universidá Austral de Chile, Valdivia, 1981. 
Fabiani, Paolo "The Philosophy of the Imagination in Vico and Malebranche". F.O.P. (Florence UP), Italian edition 2002, English edition 2009.
 Paul Harris - The Work of the Imagination ISBN 978-0-631-21886-9 Paperback September 2000, ©2000, Wiley-Blackwell  
 Byrne, R.M.J. The Rational Imagination: How People Create Alternatives to Reality. 2005, Cambridge, MA: MIT Press.

 Referencies 

 Enllaces esternos 
procesu-de-la creatividá/ La imaxinación, l'alma nel procesu de la creatividá.