Siriciu

Siricio  foi'l 38º papa de la Ilesia católica. Ofició de pontífiz ente 384 y la so muerte, asocedida en 399. La so actividá tendió a reforzar l'autoridá de la Ilesia de Roma, al traviés de decretales pontificies y epístoles a obispos que conteníen regles, disposiciones y decisiones conciliares. Collaboró en repitíes oportunidaes con Ambrosio de Milán, y Isidoro de Sevilla recordar como clarissimus pontifex («pernomáu pontífiz»).

 Pontificáu 
Al morrer el papa Dámaso I n'avientu de 384, Jerónimo de Estridón yera un fuerte candidatu p'asocedelo. Tratara asiduamente a Dámaso y trabayáu sol so influxu en Roma. Sicasí, el so fuerte calter y les tensiones que s'amenaren ente'l cleru de Roma y él fixeron que nun tuviera l'aceptación necesaria. Foi escoyíu Siricio, quien empezó'l so pontificáu en 384. Jerónimo abandonó definitivamente Roma n'agostu de 385 y tornó a Oriente, estableciéndose en Belén.

Siricio foi'l primer papa n'utilizar la so autoridá nos sos decretos utilizando pallabres como: "Mandamos", "Decretamos", "Pola nuesa autoridá..." nel estilu retóricu típicu del emperador. Siricio foi tamién el primeru n'usar el títulu de papa. 

Consagró la primer basílica de San Pablo Extramuros. El so nome entá puede lleese nuna columna que nun resultó estropiada mientres la quema de 1823 que destruyó casi totalmente aquella basílica.

Con trés decretales reafitó la tradicional obligación de los clérigos (obispos, presbíteros y diáconos) de caltener la continencia, nun quedando dexáu a los clérigos casaos tener rellaciones conxugales coles sos esposes.

Morrió'l 26 de payares de 399 y ta soterráu nes catacumbes de Priscila. El so nome nun foi incluyíu na llista de los santos hasta'l sieglu XVIII, pol papa Benitu XIV.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Obres

Categoría:Papes
Categoría:Papes santos
Categoría:Santos y santes de la Ilesia católica
Categoría:Padres de la Ilesia
Categoría:Santos y santes
Categoría:Persones de la Roma antigua