Lucknow

Lucknow ( Lakhnaū , ) ye la capital del estáu d'Uttar Pradesh na India. See alministrativa del Distritu de Lucknow. Nel añu 2001 la so población yera de 2.207.340 habitantes lo que la convierte na segunda ciudá en tamañu de tol estáu dempués de Kanpur. Na ciudá fálense tantu l'hindi como'l urdú, anque esti últimu idioma foi dende siempres el más usáu. 

Allugáu no que se conoz históricamente como la rexón de Awadh (Oudh), Lucknow foi siempres una ciudá multicultural. Lucknow ye popularmente conocida como la Ciudá de los Nawabs. Tamién ye conocida como l'antigua "Ciudá d'oru y plata"Na ciudá d'oru y plata", Kenizé Mourad. Títulu orixinal: Dans la ville d'or y d'argent. Editorial Espasa. 2010", Ciudá Dorada del Este, Shiraz-i-Hind y la Constantinopla de la India.
El All India Kisan Sabha (AIKS) formóse na sesión de Lucknow del Congresu Nacional Indiu el 11 d'abril de 1936 col líder nacionalista Swami Saraswati Sahajanand escoyíu como'l so primer presidente, con cuenta de movilizar les quexes de los llabradores escontra'l sistema tributariu impuestu polos británicos, y polo tanto provocando'l movimientu de los llabradores na India. 

Lucknow tien el primer bancu d'ADN humanu d'Asia. Este ye'l segundu bancu del mundu con sistema d'identificación d'ADN (DIS) y establecióse nel parque de bioteunoloxía nel marcu del partenariáu públicu priváu con IQRA Servicio biotecnología.
Anguaño, Lucknow ye una ciudá vibrante que ye testigu d'una puxanza económica y atópase ente les diez ciudaes de más rápida crecedera de la India.

 Historia 
Fundada nel sieglu XIII, la ciudá nun se desenvolvió hasta qu'a partir del sieglu XVIII los mogoles designaron un nawab pa gobernar la rexón. Esta dinastía de nababs duró hasta l'anexón del territoriu polos británicos en 1856.

Hasta 1857 la ciudá foi escenariu de sangrientos enfrentamientos arriendes de la revuelta de los cipayos na so busca por recuperar les tierres colonizaes. Lucknow tuvo asediada en primer llugar poles fuercies rebalbes, quien nun pudieron aguantar a los ataques británicos, y cayeron nuevamente en marzu de 1858 dempués d'una resistencia feroz.

 Llugares d'interés 
 La Imambara Bara: trátase del mausoléu de Asaf Ud Daula, construyíu nel sieglu XVIII. L'antepar d'esti mausoléu, de 50 metros de llargu, ye unu de los mayores del mundu. El conxuntu inclúi tamién una mezquita, datada nel mesmu periodu.
 La Imambara Chhota o Hussainabad: construyíu a mediaos del sieglu XIX alluga les tumbes de Ali Shah y d'otros familiares. Enfrente del mausoléu atópase la torre de reló más alta de la India. Con un altor total de 67 metros, foi construyida tamién nel sieglu XIX.
 La escuela Martiniere: el francés Claude Martin, al serviciu de la Compañía Británica de les Indies Orientales, fíxose construyir esti palaciu con una estructura más asemeyada a la d'un fuerte. 
 La Residencia: nesti conxuntu d'edificios foi onde los británicos y dellos indios fieles al imperiu aguantaron l'asediu de los cipayos en 1857. Nel xardín tán soterraos los cuerpos de tolos que morrieron mientres l'asediu.

 Clima 

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Llocalidaes de la India