Castiellu de Berg

El Castiellu de Berg (en luxemburgués: Schlass Bierg, en francés: Château de Berg, n'alemán: Schloss Berg) ye la residencia principal de la familia gran ducal de Luxemburgu. Ta asitiada na llocalidá de Colmar-Berg, nel centru del Gran Ducáu de Luxemburgu, cerca de la confluencia de los ríos Alzette y Attert.

Historia
La propiedá de los montes del Castiellu de Berg pasó a la familia real holandesa l'añu 1845. El rei Guillermu II de los Países Baxos, naquel momentu gran duque de Luxemburgu, mercó'l castiellu y la propiedá axacente col fin de dotase d'una residencia oficial en territoriu luxemburgués. La propiedá foi mercada a la familia Pasquier y en 1848 yá foi reconocida como la residencia oficial del gran duque de Luxemburgu nel Gran Ducáu.

Cola separación del Gran Ducáu del reinu de los Países Baxos en 1890, el Castiellu de Berg caltúvose como propiedá de la reina Guillermina I de los Países Baxos, que lo vendió al gran duque Adolfo I de Luxemburgu nel añu 1891. En 1906, el gran duque Guillermu IV de Luxemburgu baltó l'antiguu castiellu col fin de construyir unu nuevu basáu nun diseñu del arquiteutu muniqués Max Ostenrieder y l'arquiteutu luxemburgués Pierre Funck-Eydt. Les obres empecipiar en 1907 y concluyéronse en 1911.

Darréu a la Gran Depresión de 1929 y de resultes de les graves dificultaes económiques poles que pasaba la familia gran ducal, la gran duquesa Carlota I de Luxemburgu alcordó trespasar al gobiernu'l Castiellu de Berg y el Palaciu Gran Ducal de Luxemburgu con cuenta de que fora'l dineru público'l que caltuviera al palaciu. La familia gran ducal utilizar como residencies oficiales tal como reconoz l'artículu 44 de la Constitución luxemburguesa.

Mientres la Segunda Guerra Mundial, el Palaciu foi ocupáu poles tropes nacionalsocialistes, periodu nel cual el Castiellu sufrió graves daños nes sos obres d'arte más importante. Pela so parte, el Palaciu, mientres el periodu 1940 - 1944, usóse como centru de reeducación de les estudiantes luxemburgueses.

Dempués de la Guerra, el Castiellu foi sometíu a un procesu xeneral de restauración que concluyó en 1964 con motivu del ascensu al tronu del gran duque Xuan I de Luxemburgu. Dende 1964 y hasta l'actualidá, el castiellu convirtióse na principal residencia de la familia soberana de Luxemburgu. Anguaño mora ellí'l gran duque Enrique I de Luxemburgu y la so familia.

 Ver tamién 
Palaciu Gran Ducal de Luxemburgu

 Referencies 

 Enllaces esternos 

les résidences de la Famille grand-ducale (en francés)
Semeyes del Castillo

Categoría:Arquiteutura de Luxemburgu