Llista de países ensin fuercies armaes

Nel mundu 21 países nun tener fuercies armaes. El términu «país» usáu nesti anexu referir a los Estaos soberanos, non les dependencies (por casu, Guam, les Islles Marianes del Norte, Bermudes), que la so defensa ye responsabilidá d'otru país o dalgún tipu de fuercia militar alternativu; ente que «fuercies armaes» aplicar a cualesquier sistema de defensa armada financiada y caltenida pol Estáu, que puede ser usada n'operaciones internes o esternes, en nome del gobiernu o del Estáu que defenden. Dalgunos de los países numberaos, como Islandia y Mónacu, nun tienen exércitos permanentes, pero tienen fuercies militarizadas.

Gran parte de los ventiún países enlistados equí son Estaos insulares o micronaciones (como Nauru y Liechtenstein, respeutivamente). Dalgunos pertenecen a organismos internacionales militares o suscribieron trataos de defensa mutua, como Islandia (miembru de la Organización del Tratáu del Atlánticu Norte) y Costa Rica (miembru del Tratáu Interamericano d'Asistencia Recíproca). Otros tuvieron dalgún tipu acordies con otru país independiente que los ocupó militarmente nel pasáu; un exemplu ye l'alcuerdu ente Mónacu y Francia, qu'esiste dende hai siquier 300 años. Dellos Estaos parte del Tratáu de Llibre Asociación, como ye'l casu de les Islles Márxal, los Estaos Federaos de Micronesia y Paláu, nun tienen poder de decisión n'asuntos de defensa de los sos respeutivos territorios, según un estrechu marxe d'aición en rellaciones internacionales. Por casu, cuando Micronesia axustó un alcuerdu defensivu colos Estaos Xuníos, facer dende una posición débil porque dependía descomanadamente de l'asistencia estauxunidense. Andorra cuenta con una fuercia militar desaxeradamente amenorgada y puede solicitar asistencia militar a España o Francia si ye necesariu, ente qu'Islandia cuntó con un alcuerdo únicu colos Estaos Xuníos (que expiró en 2006), que ordenaba a los estauxunidenses brindrar a defender a Islandia cuando fuera necesariu.

El restu de países ye responsable de la so propia defensa y operen ensin fuercies armaes o con instituciones militares llindaes. Dalgunos d'estos países, como Costa Rica y Granada, someter a un procesu de desmilitarización. Otros países independizar ensin fuercies armaes, como Samoa hai más de 60 años; la razón principal ye que taben, o entá siguen, so la proteición d'otra nación nel momentu de la so fundación. Tolos países nesti anexu considerar en situación de non militarización.

Xapón nun s'inclúi nesti anexu porque cunta coles Fuercies de Autodefensa, una institución militarizada al marxe del artículu 9 de la Constitución política, que prohibe la formación de «fuercies de tierra, mar o aire como tampoco otru potencial bélicu» y l'usu de la fuercia como mediu de solución en disputes internacionales». Anque oficialmente les Fuercies de Autodefensa nacieron como una estensión de la policía nacional, de fechu ye una fuercia militar espardida en tol territoriu y ye responsable de la defensa del mesmu, pero namái puede salir fuera de les fronteres de Xapón si acompaña una misión de paz de la Organización de les Naciones Xuníes. En 2015, la Dieta Nacional modificó la llexislación militar pa dexar que les Fuercies de Autodefensa pudieren combatir xunto a les fuercies armaes de países aliaos, si comparten un enemigu común con Xapón.

Haití abolió'l so exércitu en 1994, dempués de qu'una intervención estauxunidense suprimió'l réxime militar que gobernaba'l país dende 1992. En 2017, dempués del fin de la MINUSTAH, el gobiernu haitianu anunció la restauración de les sos Fuercies Armaes.

 Países ensin fuercies armaes 
 País Comentario Nun tien exércitu permanente, pero'l gobiernu andorranu robló trataos con España y Francia (como'l de 1993) pa la so proteición. Esiste un pequeñu exércitu de voluntarios que la so función ye puramente ceremonial. El paramilitar GIPA (Grupu d'Intervención de la Policía d'Andorra, entrenáu na llucha contra'l terrorismu y toma de rehenes) ye parte de la policía nacional. España y Francia empresten asistencia pa la defensa en virtú d'un alcuerdu informal ente los trés países. Nun tien exércitu permanente dende 1981. La defensa ye responsabilidá del Sistema Rexonal de Seguridá. Nun tuvo exércitu permanente dende 1983, añu de la intervención militar encabezada polos Estaos Xuníos. La Real Fuercia Policial de Granada caltién una unidá de serviciu especial paramilitar pa fines de seguridá interna. La defensa ye responsabilidá del Sistema Rexonal de Seguridá. Según la Constitución, les úniques fuercies de seguridá dexaes son la policía, qu'inclúi una Unidá de Vixilancia Marítima pa la seguridá interna. Esta unidá ta fornida con armes pequeñes y caltién un buque patrulleru de clase Pacific, el Teanoai. Australia y Nueva Zelanda brinden asistencia pa la defensa en virtú d'un alcuerdu informal ente los trés países. El gobiernu suprimió l'exércitu en 1868 porque lo consideró demasiao costosu. Solo déxase la formación d'un exércitu en tiempos de guerra, pero esa situación nunca asocedió. Sicasí, Liechtenstein caltién una fuercia policial y un equipu SWAT, forníos con armes pequeñes pa llevar a cabo tarea de seguridá interna. Austria y Suiza brinden asistencia pa la defensa en virtú d'un alcuerdu informal ente los trés países. Dende la fundación del país, les úniques fuercies de seguridá dexaes son la policía, qu'inclúi una Unidá de Vixilancia Marítima pa la seguridá interna. Esta unidá ta fornida con armes pequeñes y caltién un buque patrulleru de clase Pacific, el Lomor. Según el Tratáu de Llibre Asociación, la defensa ye responsabilidá de los Estaos Xuníos. Dende la fundación del país nun se formó nengún exércitu. Les úniques fuercies de seguridá dexaes son la policía, que caltién una Unidá de Vixilancia Marítima pa la seguridá interna. Esta unidá ta fornida con armes pequeñes y caltién un buque patrulleru de clase Pacific, el Independence. La defensa ye responsabilidá de los Estaos Xuníos en virtú del Tratáu de Llibre Asociación. Australia ye responsable de la defensa de Nauru en virtú d'un alcuerdu informal ente los dos países. Sicasí, hai una fuercia armada de policía relativamente grande y una fuercia auxiliar de policía pa la seguridá interna. Dende la fundación del país, les úniques fuercies de seguridá dexaes son la policía, qu'inclúi una Unidá de Vixilancia Marítima de 30 persones pa la seguridá interna. Esta unidá ta fornida con armes pequeñes y caltién un buque patrulleru de clase Pacific, el President H.I. Remeliik. La defensa ye responsabilidá de los Estaos Xuníos en virtú del Tratáu de Llibre Asociación. Caltuvo una fuercia paramilitar (Fuercia de Defensa del Protectoráu de les Islles Salomón Britániques) hasta un intensu conflictu étnicu nel qu'Australia, Nueva Zelanda y otros países del Pacíficu (na coalición RAMSI) intervinieron pa restablecer la llei y l'orde. Dende entós nun s'establecieron fuercies militares, anque hai una fuercia de policía relativamente grande y una Unidá de Vixilancia Marítima pa la seguridá interna. Esta unidá ta fornida con armes pequeñes y caltién dos buques patrulleros de clase Pacific, el Auki y el Llata. L'asistencia de defensa y vixilancia foi responsabilidá de RAMSI hasta'l 30 de xunu de 2017. Dende la fundación del país nun se formó nengún exércitu; sicasí, hai una pequeña fuercia policial y una Unidá de Vixilancia Marítima pa seguridá interna. Esta unidá ta fornida con armes pequeñes y caltién un buque patrulleru de clase Pacific, el Nafanua. Acordies con un Tratáu d'Amistá de 1962, Nueva Zelanda ye responsable de la defensa. La Real Policía de Santa Lucía tien dos pequeñes fuercies paramilitares compuestes por 116 persones: la Unidá de Servicios Especiales y la Guardia Costera, dambes unidaes son responsables de la seguridá interna. La defensa ye responsabilidá del Sistema Rexonal de Seguridá. La Real Policía de San Vicente y Les Granadines tien dos pequeñes fuercies paramilitares formaes por 94 persones: la Unidá de Servicios Especiales y la Guardia Costera, dambes unidaes son responsables de los propósitos de seguridá interna. Los comandantes de guardacostes (con esceición del teniente comandante David Robin) fueron oficiales de l'Armada británica. La defensa ye responsabilidá del Sistema Rexonal de Seguridá. Dende la fundación del país nun se formó nengún exércitu; sicasí, hai una pequeña fuercia policial y una Unidá de Vixilancia Marítima pa seguridá interna. Esta unidá ta fornida con armes pequeñes y caltién un buque patrulleru de clase Pacific, el Te Mataili. Caltién un Cuerpu de Xendarmería pa la vixilancia interna. La Guardia Suiza Pontificia ye una unidá armada encargada de la proteición del papa, anque oficialmente ta so l'autoridá de la Santa Sede, non del Estáu de la Ciudá del Vaticanu. Nun esiste un tratáu de defensa con Italia, una y bones esto violaría la neutralidá alcordada nel Tratáu del Laterano, pero informalmente les Fuercies Armaes italianes protexen la Ciudá del Vaticanu. La Guardia Palatina y la Guardia Noble fueron abolíes en 1970.

 Países ensin exércitu permanente, pero con fuercia militar llindada 
 País Comentario La Constitución de 1948 proscribió l'exércitu como institución permanente, pero dexa entamar «fuercies militares» pa defensa militar o por conveniu internacional. Dende l'abolición del exércitu, el país recurrió a fuercies militares en dos causes: en 1955 pa repeler una invasión dende Nicaragua al cargu de expatriados y con sofitu del gobiernu somozista y en 1965 cuando unvió 21 policías como parte de la Fuercia Interamericana de Paz creada pola Organización de los Estaos Americanos mientres la ocupación de la República Dominicana. En 1984, el gobiernu promulgó una Llei de Neutralidá Perpetua, anque en 2003 dio'l so sofitu diplomáticu, non militar, a la Fuercia Multinacional qu'invadió Iraq, de la que depués se retiró pola so alta impopularidá nel país. La defensa del país recái na Fuercia Público, que nun tener rangos militares nin unidaes artilladas. Costa Rica ye sede de la Corte Interamericana de Derechos Humanos y de la Universidá pa la Paz de la Organización de les Naciones Xuníes. Nun tuvo exércitu permanente dende 1869, pero ye un miembru activu de la Organización del Tratáu del Atlánticu Norte (OTAN). Hubo un alcuerdu de defensa colos Estaos Xuníos, que caltuvo una Fuercies de Defensa d'Islandia y una base militar nel país dende 1951 hasta 2006. La Estación Aérea Naval de Keflavík cerró a fines de 2006 dempués de 55 años. Sicasí, los Estaos Xuníos anunciaron que siguiríen protexendo a Islandia, pero ensin bases permanentes nel país. Anque Islandia nun tien un exércitu permanente inda sostién una fuercia espedicionario de caltenimientu de la paz, un sistema de defensa aérea, una estensa guardia costera militarizada, un serviciu de policía y una fuercia táctico de policía. Tamién hai alcuerdos sobre operaciones militares y otres operaciones de seguridá con Noruega, Dinamarca y otros países de la OTAN. Nun tien exércitu permanente dende 1968. Les funciones militares, policiales y de seguridá son llevaes a cabu por 10 000 miembros del personal activo al mandu del Comisionado de Policía. Los 8000 miembros de la Policía Nacional son responsables del cumplimientu de les lleis nacionales. Tamién hai una Fuercia Móvil Especial de 1500 miembros y un Serviciu Nacional de Guardacostes de 500 miembros, dambos consideraos unidaes paramilitares y tán forníes con armes pequeñes. #iuArrenunció a la inversión militar xeneral nel sieglu XVII por cuenta de les meyores teunolóxiques nel armamentu militar faíen que les defenses del Estáu volviérense inútil, pero inda tien una fuercia armada llindada. Magar la defensa ye responsabilidá de Francia, caltiénense dos pequeñes unidaes militares; una protexe principalmente al príncipe y al poder xudicial, ente que la otra ye responsable de la defensa civil y la llucha contra quemes. Dambes unidaes tán bien entrenaes y forníes con armes pequeñes. Amás del exércitu, caltién una fuercia armada de policía nacional pa fines de seguridá interna. En 1990, el gobiernu de Guillermo Endara suprimió l'exércitu y reformó l'aparatu de seguridá creando les Fuercies Públiques; n'ochobre de 1994, l'Asamblea Nacional de Panamá aprobó una enmienda constitucional que prohibe la creación d'una fuercia militar permanente, pero dexa l'establecimientu temporal d'unidaes policiales especiales pa compensar actos d'agresión esterna». Les Fuercies Públiques cunten con instituciones policiales militarizadas como'l Serviciu Nacional de Fronteres (qu'opera como Exércitu de Tierra) y el Serviciu Nacional Aeronaval (qu'arrexunta la Fuercia Aérea, la Fuercia Naval y la Infantería de Marina), qu'amás de cumplir con funciones policiales tienen como misión la defensa de la integridá territorial. Panamá ta militarmente capacitada p'aguantar un ataque armáu de menor escala, pero coopera tácticamente con Colombia y Costa Rica nel combate al narcotráficu. En casu de la canal de Panamá, el país declaró la so neutralidá por que permaneza seguru y abiertu pal tránsitu pacíficu de les naves de toles naciones, en términos d'entera igualdá acordies con trataos internacionales, tantu en tiempu de paz como de guerra. La seguridá del país y de la Canal ta al cargu de los Estaos Xuníos en casu de guerra. La Fuercia de Policía de Vanuatu tien una fuercia paramilitar, llamada Fuercia Móvil de Vanuatu, con fines de seguridá interna. Esa institución ta compuesta por casi 300 homes y muyeres bien forníos con armes pequeñes.

 Ver tamién 
 Llista de países por gastos militares
 Llista de países per tamañu de les sos fuercies armaes

 Referencies 

Fuercies armaes per país
Categoría:Llistes