Palaciosrubios

Palaciosrubios ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna de la Tierra de Peñaranda y la subcomarca de Las Guareñas. Pertenez al partíu xudicial de Peñaranda.

El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 36,48 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu 2016, cuenta con una población de 382 habitantes.

 Xeografía 
Asitiada nuna fondura ventilada por vientos del Norte y Oeste, el so clima ye daqué fríu.
Confina el términu pel norte con Cantalapiedra, Esti con Horcajo de las Torres (Ávila), Sur con Zorita de la Frontera y Oeste con Poveda de las Cintas.
Atopar nél delles fontes d'escelentes agües y cruciar la reguera del Guareña y el regueru del Cañipón.
L'actividá sociu-económica dominante ye l'agricultura siendo los principales cultivos les ceberes de secanu y cultivos de regadío como la remolacha, la pataca o'l maíz.

 Demografía 

 Monumentos y llugares d'interés 
 Ilesia 

La ilesia parroquial de San Andrés ocupa un espaciu destacáu nel pueblu, tando llibre y exenta de toa edificación qu'ataye la redolada.

La cronoloxía del orixe d'esta ilesia envalorar ente finales del sieglu XIII y entamos del XIV. Acabar d'en el sieglu XVIII, cuando se construyó la torre.

L'interior de la ilesia respuende al prototipu de planta basilical con tres naves y tres capielles na cabecera, bóvedes de crucería, arcos agudos ensin impostas y moldures semiromanas.

Tien cinco retablos restauraos nel añu 1998, destacando'l retablu mayor, obra del tallista y ensamblador Manuel de Saldaña.

El artesonado del bautisteriu, del sieglu XIII, foi treslladáu dende la ermita de San Bartolomé, ante l'amenaza de ruina d'ésti.

Destaca una talla que representa a la virxe del rosariu d'estilu rencentista italianu, popularmente conocida como "La Tropezona".

 Toponimia 

El significáu de "Palaciu" como casa suntuosa remontar al Renacimientu, enantes "Palaciu" usar nel sentíu de celleru o tenada pa la cebera.

El vocablu "Rubio" significaba colloráu mientres la Edá Media. Tamién había una variedá de trigu conocida como rubión y que de fechu apaez mentada nel Quixote. La voz rubión definir nel diccionariu de la R.A.Y. de 1791 como una especie de trigu rubiáceo. Ye poro, lóxicu suponer que Palacios Rubios significara o almacén de rubión o celleru de color coloráu colloráu, posiblemente por cuenta de la construcción tradicional en lladriyu.

 Historia 

La so fundación remontar a la repoblación efectuada polos reis de Llión na Edá Media, quedando integráu nel cuartu de Villoria de la xurisdicción de Salamanca, dientro del Reinu de Llión, denominándose nel sieglu XIII Palacios Ruvios.Mínguez, José María (Coord.) (1997). Historia de Salamanca. II Edá Media. Salamanca: Centru d'Estudios Salamanquinos. Páx. 322 Nel añu de 1243, consta la presencia d'un presbíteru de Palacios Rubios llamáu Pedro López.

La so importancia viose engrandecida por ser la patria de Don Juan López de Viveru (1450-1524), conseyeru de los Reis Católicos, llamáu: Don Juan López de Palacios Rubios.

Nel sieglu XVI, un 7 d'agostu de 1508, los sos vecinos fueron relevaos d'agospiamientu y otres servidumes asemeyaes. Y el 1 de setiembre de 1637, el pueblu mercó al Rei Felipe IV la xurisdicción pa llograr el títulu de villa.

Cola creación de les actuales provincies en 1833, Palacios Rubios quedó encuadráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.

Palacios Rubios saltó a l'actualidá nacional polos sucesu del añu 1931. Dende'l día 25 munchos xornaleros de Palacios Rubios permanecíen en fuelga contra los patronos y los últimos acontecimientos indicaben que la disputa llaboral resolver al so favor. La tarde del 28 de setiembre la Guardia Civil abrió fueu abrió fueu ensin previu avisu contra un grupu pacíficu de xornaleros y obreros que se concentraben n'ambiente festivo nel pueblu dempués d'allegar a un mitin en Peñaranda de Bracamonte y celebrando el posible fin de la so fuelga. L'ataque de la Guardia Civil, que se defendió xustificando la so aición como defensa mesma según la prensa de la dómina, dexó como víctimes dos muertos nel actu y cuatro mancaos, dos de los cualos finaron díes dempués. De resultes los graves sucesos la Federación Obrera llamó a la fuelga xeneral el día 29 de setiembre pa tolos obreros de la provincia de Salamanca, xornada mientres la cual tamién producir incidentes n'otros conceyos.

El nome oficial del conceyu camudar mientres el franquismu de Palacios Rubios a Palaciosrubios pa estremalo d'aquél d'igual nome sito na provincia d'Ávila. 

El 13 de xineru de 2011 recibió'l distintivu "Ciudá de la Ciencia y la Innovación" concedíu pol Ministeriu de Ciencia ya Innovación, en presencia de los Príncipes d'Asturies. El distintivu reconoz l'esfuerzu y compromisu que vinieron desempeñando'l conceyu na I+D+i. Palacios Rubios cuenta con una moderna sala d'ordenadores y rede WiFi abierta y gratuita en tol términu. Hai de destacar que, de los trenta conceyos gallardoniaos, Palacios Rubios ye'l de menor población.

 Beleguinos pernomaos 

 Juan López de Viveru: (1450-1524) ye'l personaxe más pernomáu que nació na nuesa villa y qu'adoptó el nome del so pueblu (Palacios Rubios) 

Esti insigne xurisconsultu foi oidor de les Reales Chancillerías de Valladolid, Cuenca y Granada hasta qu'en 1494 concedióse-y la cátedra de prima de cánones de la Universidá de Valladolid. Nel añu de 1504 foi nomáu miembru del Conseyu de Castiella polos Reis Católicos, cargu que desempeñó hasta la so muerte.

Pa danos cuenta de la importancia de Juan López de Palacios Rubios na so dómina hai que señalar que foi l'autor de les trascendentales "Lleis de Toro"que regulaben tou lo tocante a socesiones (heriedos) cola Llei del Mayoralgu y sobremanera llogróse de manera definitiva la unión ente Aragón y Castiella.

Pero posiblemente onde tuvo más importancia'l pensamientu de D. Juan López foi na Conquista d'América por cuenta de la autoría del famosísimo "Requerimientu" que foi la norma esencial pa rexir toles tierres del Nuevu Mundu.

 José Jesús Dávila Rodríguez: Presidente de la diputación provincial de Salamanca ente 1.991 y 1995.

 Ver tamién 
 Las Guareñas
 Llista de conceyos de Salamanca

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Conceyu de Palaciosrubios 
 Palaciosrubios nel portal del partíu xudicial de Peñaranda 
 Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca 

Categoría:Conceyos de Salamanca
Categoría:Llocalidaes de la provincia de Salamanca
Categoría:Wikipedia:Artículos con referencies a la RAE
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial