Pino del Oro

Pino del Oro ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora na comunidá autónoma de Castiella y Llión.Pino del Oro na páxina web de la Diputación de Zamora

Atópase allugáu na contorna d'Aliste, al oeste de la provincia de Zamora, nuna zona cercana a la frontera con Portugal y bañada pel ríu Duero.

El so territoriu atópase enclaváu nel parque natural d'Arribes del Duero, un espaciu natural protexíu d'especial curiosu turísticu. El so cascu urbanu caltién muestres de la so arquiteutura tradicional en piedra, siendo'l so principal edificiu la ilesia parroquial de San Xuan Bautista. A lo llargo del regueru de Fuentelarraya, atópase una antigua zona minera con numberoses estructures d'estracción y manipulación de mineral pal llogru d'oru y que fueron realizaes polos romanos escontra los sieglos I y II de la nuesa era. La construcción estrella d'esta llocalidá ye la ponte de Requejo, construcción singular en fierro de principios del sieglu XX que xunió les contornes d'Aliste y Sayago.La Opinión de Zamora: La Ponte de Requejo cumple un siegluoru-zamora.html Conxuntu mineru de Pino del Oro, Zamora

 Topónimu 

Esti conceyu camudó la so denominación de «Pinu» pol de «Pino del Oro», por aciu l'alcuerdu, de 11 d'ochobre de 2002, de la Xunta de Castiella y Lleón.Alcuerdu de 11 d'ochobre de 2002, de la Xunta de Castiella y Lleón, pol que s'aprueba'l cambéu de denominación del conceyu de Pinu pola denominación Pino del Oro. El procedimientu foi empecipiáu por alcuerdu del so conceyu, sofitáu cola unanimidá de los seis conceyales presentes, de los siete que componíen la corporación, tres el cumplimientu de toles formalidaes oportunes como son el trámite d'información pública, la solicitú d'informe a la Diputación Provincial de Zamora y los informes favorables de la Real Academia de la Historia y de les universidaes de Valladolid y de Llión. D'esta forma resultó acreditáu que'l cambéu de denominación afacer a la tradición histórica y que la denominación propuesta nun coincide nin produz tracamundiu con otres denominaciones yá esistentes.

 Símbolu 
120px|left|Escudu municipal de Pino del Oro.
L'escudu heráldicu municipal foi aprobáu'l 10 de marzu de 2001 col siguiente blasón:

 Xeografía física 

 Allugamientu 

190px|thumb|left|Situación del conceyu de Pino del Oro na provincia de Zamora. 

Pino del Oro asítiase nel suroeste zamoranu. Falta 45 km de Zamora capital. 

Pertenez a la contorna d'Aliste. Intégrase dientro de la Mancomunidá Tierra del Pan y el partíu xudicial de Zamora.

El so términu municipal atópase dientro del Parque Natural d'Arribes del Duero, un espaciu natural protexíu de gran curiosu turísticu.

 Noroeste: Fonfría Norte: Cerezal de Aliste Nordeste: Bermillo d'Alba  Oeste: Salto de Castro 75px  Este: Cerezal de Aliste  Suroeste: Villardiegua de la Ribera Sur: Villadepera Sureste: Carbajosa

 Historia 
Los primeros asentamientos humanos nel términu de Pinu daten de la Edá del Fierro, dómina na que se fecha la esistencia d'un castru na paraxa de la Ciguadeña. Darréu, na zona d'El Picón atestiguóse la esistencia d'un asentamientu romanu, surdíu a raigañu del conxuntu mineru qu'hubo en dichu paraxa na dómina del Altu Imperiu romanu.El bronce d'El Picón (Pino del Oro). Procesos de cambéu nel occidente de Hispania

Pinu foi unu de los territorios reconquistaos pol Reinu de Llión, nel que s'integró, polo que de xuru se vio afeutáu pol procesu repoblador qu'entamaron los sos monarques. Per otru llau, tres la independencia de Portugal en 1143, diéronse una serie de conflictos ente los reinos lleonés y portugués pol control d'esta zona de frontera. 

Yá na Edá Contemporánea, cola creación de les actuales provincies en 1833, Pinu foi adscritu a la provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa, que, como toles rexones españoles de la dómina, escarecía de competencies alministratives. Un añu dempués quedó integráu nel partíu xudicial d'Alcañices,Subdivisión en partíos xudiciales de la nueva división territorial de la Península ya islles axacentes / aprobada por S. M. nel real decretu de 21 d'abril de 1834 En 1897 foi rematáu'l proyeutu pa construyir la Ponte de Requejo, que xuniría Aliste y Sayago, y que debe'l so nome al diputáu Federico Requejo Avedillo, que foi clave en realizar les xestiones por que'l proyeutu pudiera salir alantre. Dicha ponte, empezó a construyise en 1913, siendo rematáu ya inauguráu en 1914.viaductu-de-pinu-requejo-sobre-el.html El Viaductu de Pinu – Requejo sobre'l Ríu Duero

Pinu dependió del partíu xudicial d'Alcañices hasta qu'esti foi suprimíu en 1983 y los sos conceyos trespasaos pa engrosar el Partíu Xudicial de Zamora.Real Decretu 529/1983, de 9 de marzu, pol que se determinen los Partíos Xudiciales de cada provincia, a considerar a efeutos de les eleiciones de Diputaos provinciales. Tres la constitución de 1978, Pinu pasó a formar parte en 1983 de la comunidá autónoma de Castiella y Llión, en tanto conceyu integráu na provincia de Zamora.{{cita web|url=http://www.jcyl.es/web/jcyl/binarios/195/628/ESTATUTU%20DE%20AUTONOMIA.pdf|títulu =Ley Orgánica 14/2007, de 30 de payares, de reforma del Estatutu d'Autonomía de Castiella y Llión|autor=

 Patrimoniu 

 Zona minera aurífera de Pino del Oro 

La Zona Minera de Pino del Oro» ye un conxuntu mineru clasificáu na dómina altoimperial romana. Na so redolada detectáronse los asentamientos de «El Picón», «La Ciguadeña» y «Los Castros». Los dos primeros pertenecen al conceyu de Pino del Oro y el terceru en Castro de Alcañices (Fonfría).

La Ciguadeña y Los Castros son xacimientos inventariaos como castros de la Edá del Fierro. El Picón ye un pobláu romanu, fecháu a principios del sieglu I d. C. col desenvolvimientu de la esplotación aurífera. Mientres unos llabores de prospección d'esti últimu asentamientu (2008), apaecieron dos fragmentos del pactu d'un pactu d'hospitalidá.

El Picón apaez mentáu na bibliografía especializada dende'l sieglu XVIII, anque con distintos nomes, ente ellos los de «Pagu de Sedilla», «Ermita de San Gil» y «cuetu de San Gil». La Xunta de Castiella y Lleón inventarió finalmente esti xacimientu col so nome actual y protexendo d'esta forma una estensión de terrén de 0’8 ha.

El contestu históricu d'estos asentamientos, rellaciónase direutamente col reináu d'Augusto, dómina na que l'oru convertir nun recursu estratéxicu, básicu pal caltenimientu del sistema monetariu esistente. Por ello dende Roma y al traviés del fiscu, empezar a controlar les zones mineres auríferas, ente les que taríen les alcontraes n'Asturies, Gallaecia y el norte de Lusitania. Na esplotación de les mines emplegar a la población indíxena como mano d'obra, que realizó esti trabayu como parte de la tributación que s'impunxo a les civitates.

N'El Picón, de resultes de diverses prospecciones realizaes, apaecieron distintes materiales como la fíbula de Alésia, monedes o una tabla de bronce nel que se contién un pactu d'hospitalidá que foi fechada nel añu 27 d. C. El Picón, como asentamientu mineru romanu, tendría una cronoloxía paralela a esti documentu de bronce.

Toa esta zona minera foi oxetu d'un itinerariu arqueolóxicu señalizáu.

 Ponte de Requejo 


La ponte de Requejo», popularmente conocíu como «ponte de Pinu», construyir pa salvar el pasu del ríu Duero y del so serrapatosu valle, dexando una cómoda y fluyida comunicación ente les llocalidaes zamoranes de Pino del Oro y Villadepera.

Esti viaductu de fierro d'empiezos del s. XX foi noticia a nivel nacional pola so depurada téunica, guapura y prestaciones, lo que-y significó ser un verdaderu finxu na evolución histórica de les víes de comunicación de Zamora y d'España. 

100 años dempués, la ponte de Requejo sigue cuntando con una especial aureola, impresa pol so especial calter d'obra arquitectónica singular, amparada principalmente pola espectacularidá del so llixeru y vistosu diseñu. Circunstancia que, de la mesma, ye enguizada pola ensin igual singularidá y guapura del so territoriu d'acoyida, el Parque Natural d'Arribes del Duero. 

La so construcción, realizáu conforme al diseñu del inxenieru español José Eugenio Ribera Dutaste, supunxo la superación n'España de los parámetros de lluz y altor de les pontes presistentes, yá que cuntó con 120 y 90 metros respeutivamente.

 Demografía 

 Alministración y política 

 Ver tamién 
 Aliste
 Apuertes Ponte de Requejo
 Villadepera Parque Natural d'Arribes del Duero
 Parque Natural del Duero Internacional

 Referencies 

 Enllaces esternos 




Categoría:Conceyos de Zamora
Categoría:Llocalidaes de la provincia de Zamora
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial