Villabrázaro

Villabrázaro ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora, na comunidá de Castiella y Llión.

Atópase na Vía de la Plata, históricu camín romanu y medieval. Na actualidá ta nun encruz d'autovíes.

Tuvo un pasáu agrícola que pasó a ser más industrial. Hai abondoses camperes, fundamentalmente de maíz y ceberes de secanu, según encines.

Nel so términu municipal presenta otru nucleu urbanu conocíu como San Román del Valle, nel que destaca'l conventu de La nuesa Señora del Valle, construcción gótica empecipiada nel sieglu XV del que se caltién una notable fachada barroca y na que se topaba orixinalmente l'artesonado qu'anguaño decora la Torre del Cascoxu del Parador de Benavente.

 Toponimia y xentiliciu 
Paez tratase d'una kunya (tipoloxía de nome personal islámicu) con partícula de filiación paterna: abu-, ab-, 'padre'. Con éses trataríase del nomatu Ab(o) Lazaro, onde Lazarus ye la forma llatina del nome personal bíblicu Elazar 'Dios ayudó'. Esti últimu nome ye d'antiguu enraigono na península. La combinación d'un términu de filiación islámicu con un nome hebréu o cristianu nun ye inhabitual en contestu mozárabe.RIESCO CHUECA, Pascual (2010), “Nueves conxetures de toponimia zamorana” , Anuariu 2008, Institutu d'Estudios Zamoranos Florián de Ocampo, Diputación de Zamora, pp. 359-436.

El xentiliciu de los naturales d'esta llocalidá ye villabrazarino.

 Historia 
Mientres la Edá Media Villabrázaro quedó integráu nel Reinu de Llión, que los sos monarques repoblaríen la llocalidá, datando del añu 970 los primeros documentos que faen referencia al Santuariu (posterior Conventu de La nuesa Señora del Valle), allugáu na pedanía de San Román del Valle.

Mientres la Edá Moderna, Villabrázaro foi una de les poblaciones que formó parte de la provincia de les Tierres del Conde de Benavente, encuadrándose dientro d'esta na Merindad de La Polvorosa y la receptoría de Benavente.

Sicasí, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, Villabrázaro pasó a formar parte de la provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa, quedando integráu en 1834 nel partíu xudicial de Benavente.Subdivisión en partíos xudiciales de la nueva división territorial de la Península ya islles axacentes / aprobada por S. M. nel real decretu de 21 d'abril de 1834

 Demografía 
+ Evolución de la población 1991  1996  2001  2006  2011  2012 468  430  352  349  292  284

Repartu por sexos (añu 2012 según el  INE):

Varones: 153
Muyeres: 131

Nucleos de población (añu 2012 según el  INE):

Villabrázaro (213 hab.) 
San Román del Valle (70 hab.) 
Tremáu (1 hab.)

 Llugares d'interés turísticu 

 Conventu de La nuesa Señora del Valle 
A unos 150 metros escontra'l sur de San Román del Valle topa'l Santuariu de La nuesa Señora, de la mesma tamién denomináu del Valle. Esta casa relixosa foi protexida por reis y señores feudales. En tiempos pasaos foi destín de populoses romeríes y meta de pelegrinaciones. 

Les primeres noticies que se tienen del Santuariu daten del 20 de xunu de 970, según consta nun documentu robláu pol obispu d'Astorga d'entós. Nél echar# voz de que faía una donación de tierres al santuariu. Más tarde arimóse-y un Conventu de Terciarios Franciscanos. Esti edificiu ye góticu del sieglu XIV-XV. Ta construyíu en piedra y la paré esti en tierra fuertemente prensada, anque por cuenta del mugor dalgún tramu foi reformáu utilizando'l lladriyu. Darréu adosóse-y una portada barroca del sieglu XVIII. Créese que nesti conventu tuvo soterráu Fray Antonio de Tablada, unu de los mayores enemigos políticos del Cardenal Cisneros. En 1820 el conde Toreno suprime les órdenes monacales n'España y catorce años dempués produzse la desamortización de Mendizábal. Esto pon puntu final a la presencia de flaires nel Conventu.

La última misa que s'oficiar nel Conventu tuvo llugar el 27 d'agostu de 1961. Poco dempués, el formosu artesonado moriscu qu'había nel so interior foi vendíu y anguaño decora la Torre del Cascoxu del Parador de Benavente.

 Llocalidaes estremeres 
 Noroeste: La Torre del Valle Norte: La Torre del Valle Nordeste: Matilla de Arzón Oeste: Morales de Rei 75px  Este: San Cristóbal de Entreviñas Suroeste Manganeses de la Polvorosa Sur:  Benavente Sureste:  Benavente

 Comunicaciones 
Les carreteres que pasen pola llocalidá son:
 40px|link=A-66 Autovía Ruta de la Plata: Xixón - Uviéu - Mieres - Puertu de Payares - Llión - Benavente - Zamora - Salamanca - Béxar - Plasencia - Cáceres - Mérida - Sevilla.

  · Autovía del Noroeste. Una de les autovíes radiales del Estáu y de les más transitaes, que comunica les ciudaes de Madrid y La Coruña.

 , antigua carretera de La Coruña, ye una carretera radial que xunía Madrid con La Coruña, y que na redolada de Villabrázaro xune Benavente con Pobladura del Valle escurriendo paralela a la nueva autovía del Noroeste.

  · Autovía de les Ríes Baxes. Parte dende Villabrázaro hasta la ciudá de Vigo, pasando por Sanabria y ciudaes como Verín y Ourense.

 Alministración 

 Fiestes llocales 
 Benditu Cristu (31 de mayu).
 La Madalena, fiesta que se treslladó a agostu definitivamente.Calendariu de Fiestes Locales en Zamora capital y provincia pal añu 2012)
 Fiesta del Conventu (San Román del Valle, segundu domingu de mayu).
 Patrón de San Román del Valle (18 de payares).

 Hidrografía 

 Ríu Órbigo. Percuerre les provincies de Llión y Zamora, naz de la unión del río Lluna, procedente de la sierra de les Grayes y el ríu Omaña, procedente de los montes de Llión, nel conceyu de Llamas de la Ribera. Escurre de norte a sur pola provincia de Llión y dexa el so agües al ríu Esla en Bretocino. Tien un llargor de 162 km y drena una cuenca de 4.995 km².

 Regueru Ahogaborricos. El regueru naz nel norte de la provincia de Llión a partir de dos regueros, el Grande y el Valcabado, que se xunen, non lloñe de San Adrián del Valle, y formen el Regueru o Ahogaborricos.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Web oficial del Conceyu de Villabrázaro.

 Información Polígono Industrial La Marina

Categoría:Llocalidaes de la provincia de Zamora
Categoría:Conceyos de Zamora
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial