Vega de Tera

Vega de Tera ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Llión.

Atópase allugada nel Camín de Santiago y na ruta de la Plata. Esta llocalidá conxuga la so guapura artística, reflexada nos restos de l'arquiteutura basada en muria de folla, cantu rodáu y texa, cola paisaxística, yá que cunta con una exuberante naturaleza favorecida pola so proximidá al ríu Tera, asitiáu a escasos 200 m de la población. Tamién s'asitia nes proximidaes del banzáu del Agavanzal, con unos bellos rincones paisaxísticos a lo llargo de dellos quilómetros ente encines, jaras y ensame de pequeñes sableres d'agua tresparente. Ente los sos edificios destaca la ilesia parroquial de "San Pelayo", con una espodada espadaña, dientro d'una redolada que dexa entever antiguos conventos y claustros de los que güei apenes queda yá constancia.

 Allugamientu 
Atópase allugada nel Camín de Santiago, "Ruta de la Plata", nel "km 39,5" de la N-525. Pa llegar a esta llocalidá hai qu'esviase na salida 29 de l'autovía de les Ríes Baxes, escontra Camarzana de Tera, tomando depués la N-525 en direición a Puebla de Sanabria y a 8 km ta Vega de Tera. Atopar a metá de camín de Benavente y de Puebla de Sanabria, a una distancia de 40 km de los dos.

El so términu municipal inclúi otros trés llocalidaes: 

 Calzada de Tera con una ilesia parroquial n'honor de San Jorge y ermita dedicada a San Vicente Mártir, los sos dos monumentos más importantes. Atopar a 4 km de Vega de Tera, onde ta'l conceyu.
 Junquera de Tera cola so conocida plaza de 'El Rollu' y del otru llau de la carretera, el so parque ya ilesia. A 3 km de Vega de Tera.
 Milla de Tera, asitiáu a 4 km de Vega de Tera y a un escasu quilómetru de Junquera y que, como ésti, tien na so ilesia parroquial el so edificiu más destacáu.

 Historia 
Na Edá Media, el territoriu nel que s'asitia la llocalidá quedó integráu nel Reinu de Llión, que los sos monarques entamaríen la fundación del pueblu.

Darréu, na Edá Moderna, Vega de Tera foi una de les llocalidaes que s'integraron na provincia de les Tierres del Conde de Benavente y dientro d'esta na receptoría de Benavente.

Sicasí, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, la llocalidá pasó a formar parte de la provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa, quedando integrada en 1834 nel partíu xudicial de Benavente.Subdivisión en partíos xudiciales de la nueva división territorial de la Península ya islles axacentes / aprobada por S. M. nel real decretu de 21 d'abril de 1834

 Patrimoniu 
Ente los sos edificios destaca la ilesia parroquial de "San Pelayo", con una espodada espadaña. Na redolada d'esta llocalidá esistieron antiguos conventos y claustros de los que güei apenes queda yá constancia.

Na dómina veraniega ye de gran interés la zona de la "sablera fluvial" (o de la "piscina", pa ser más exactos) asitiada na mesma vera del ríu Tera, onde ye habitual ver a la xente de munchos otros llugares de la contorna tomando'l sol, bañándose y esfrutando d'una guapa merienda nes meses y bancos allugaos por tola pradería de la zona pegada al mesmu ríu y so la solombra de frondosos humeros. Ye de destacar la gran sensación d'amplitú, espaciu y naturaleza nel so estáu más puru, el gran anchor del ríu equí, les precioses islles (de bien mal accesu pol so estáu selvaxe) que foi formando'l ríu Tera a lo llargo de los sieglos nesta zona, entemecíes col so gran caudal d'agua y la so exuberante naturaleza. Na mesma zona los visitantes disponen pel branu de tolos servicios: vestuarios pa poder camudase, servicios públicos, parque infantil y un chigre que destaca polos sos deliciosu pinchu morunos o les increíbles paelles de cualquier tamañu que faen d'encargu.

 Demografía 

El conceyu inclúi les llocalidaes de Calzada, Junquera, Milla y Vega, esta postrera la capital municipal.

Población de les llocalidaes del conceyu de Vega de Tera en 2013 Añu  Calzada de Tera  Junquera de Tera  Milla de Tera  Vega de Tera Población 137  115 68 71

 Fiestes 
El 17 de xineru celebra la festividá de San Antonio. Cada añu, un vecín encargar de sufragar los gastos, al que llamen mayordomu. Pa ello recalda de cada vecín dineru o ufriendes, que púyense pa llograr el dineru necesario pa pagar los actos relixosos y otres actividaes. Los vecinos son convidaos a vinu y escabeche na plaza del pueblu.

La fiesta patronal ye'l día 26 de xunu, San Pelayo, al que s'honra con una misa solemne con procesión del Santu por una de les cais del pueblu que conduz a "la fonte", bordiándola y tornando a la ilesia por otra de les cais. Pela tarde, dellos años yera tradición los grupos de bailles rexonales, veníos dende la capital. Pela nueche un grupu de música ameniza la verbena.

Mientres la segunda selmana d'agostu la "Asociación Cultural San Facundo", compuesta por numberosos vecinos del pueblu, mayoritariamente que moren en Madrid, País Vascu, Cataluña o Valladolid mientres l'añu, por aciu les sos aportaciones privaes y ensin cuntar con nengún sofitu económicu del Conceyu, entama delles actividaes, ente ellos los tradicionales xuegos populares (la "calva", que ye'l más tradicional, la xaronca, la petanca, llanzamientu de pedrete d'aceituna,...), xuegos de mesa (axedrez, parchís, dames, cartes,... etc) y el tradicional concursu de "tute" y "brisca", con participantes de distintes llocalidaes de la contorna, los xuegos de cartes más tradicionales de la zona. Amás entámense competiciones deportives pa toles edaes (ping-pong, fútbol, paddel, voleibol, water-polo na piscina...), rutes pa faer caminando, en bicicleta, quads,... A lo llargo d'esta selmana, tamién son bien comunes, la realización de cenes al campu, davezu con carne de caza mayor cocinada por aciu esquisites recetes tradicionales al fueu de lleña de encina, jara y sarmientos, el concursu de tortielles realizaes con güevos de corrolada y pataques de la zona onde participen de forma voluntaria los vecinos del pueblu. L'actuación d'un grupu musical y la presencia de delles tómbolas y castiellos enchibles el xueves de la Selmana Cultural ponen la nota festivo y xuvenil a la Selmana Cultural. Gracies a estes fiestes d'agostu, pagaes na so totalidá por aportaciones privaes de los sos socios, consiguióse revitalizar al pueblu llogrando que la segunda selmana d'agostu sía cita obligada de toles persones que moren n'otros llugares y deseyen siguir cultivando y calteniendo entá los sos raigaños con Vega de Tera. Los neños pequeños y los mozos deseyen lleguen estes fiestes p'atopase colos sos amigos con oríxenes en Vega de Tera, o colos pocos qu'entá moren ellí mientres tol añu, siendo Vega de Tera el meyor llugar de destín de les vacaciones pa la mayoría d'ellos, de toles edaes.

 Referencies 

 Ver tamién 
Benavente
Benavente y Los Valles
Mancomunidá de Servicios Valle del Tera
Indicación xeográfica de Valles de Benavente

Categoría:Llocalidaes de la provincia de Zamora
Categoría:Conceyos de Zamora
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial