Becerril de la Sierra

Becerril de la Sierra ye un conceyu y llocalidá españoles de la provincia y Comunidá de Madrid.

 Historia 
La historia de Becerril de la Sierra ta marcada pola ausencia de documentos, pos munches de les fontes primordiales pal so estudiu, como l'Archivu Municipal, tán sumíes. Por ello, la historia de Becerril que se conoz ta enmarcada dientro del conxuntu históricu del Real de Manzanares.

A pesar de l'ausencia de datos exactos alrodiu de la so fundación, los historiadores asitien el surdimientu de Becerril de la Sierra nel periodu de Reconquistar de la península ibérica, mientres los sieglos XII y XIII. Más concretamente, el llugar foi fundáu nel periodu reconquistador del Rei Don Alfonso.

La primer mención documental de Becerril de la Sierra atópase en 1385, fecha na que se funda un Mayoralgu sobre'l Real de Manzanares, en que'l so privilexu tán citaos tolos llugares, aldegues y villes allugaes dientro de la xurisdicción del Real. Ente ellos ta Becerril de la Sierra. Dende entós pasó a tar so la proteición, tanto xudicial como militar, del Conseyu del Excelentísimo Señor Duque del Infantado, ufiertando a la so Maxestá'l Rei Felipe IV el pidimientu alministrativu con titularidá de Villazgo fecha pol Conceyu, Xusticia y vecinos de Becerril. Finalmente, el llugar foi declaráu como Villazgo en 1636 y confirmáu en 1658 pol VII Duque del Infantado, Marqués de Santillana y Conde del Real de Manzanares, Don Rodrigo de Mendoza y Sandoval.

El primer censu de población atopáu en Becerril de la Sierra cuntaba con 39 homes, ocho d'ellos yeren solteros y dos viudos. Entós daquella, la población de Becerril dedicábase, principalmente, a l'agricultura, al llendo y a la cría de ganáu. Otru censu posterior, el conocíu censu de Castiella de 1594, reflexa que Becerril componer de 69 vecinos, que la so aproximamientu n'habitantes xubía a 276.

Tres el descubrimientu d'América, llegó una dómina de fuerte emigración española y Becerril de la Sierra tamién sufrió les sos consecuencies. A pesar d'esto, hubo habitantes que se quedaron. Estes xentes dedicaben los sos llabores y oficios a les necesidaes de la comunidá vecinal, destacando'l campu de llabranza pola mor del duru clima. Coles mesmes, tamién s'ocupaben dellos meses del añu de la conducción de piedra, carbón y lleñes a la Corte y Villa de Madrid. Otru sector de población ocupar del llendo y del ganáu, principalmente vacunu, lanar y cabrío. Finalmente, otru menor númberu de trabayadores partir ente los xornaleros, criaos, canteros, fabriqueros de carbón, texedores, mampostería, ciruxanu, maestru de primeres lletres y un sacristán.

Una dómina crítica pa Becerril de la Sierra, según para otros munchos pueblos de la contorna, foi lo socedío nel añu 1841, cuando Becerril foi afeutáu poles lleis desamortizadoras y d'espropiación. Entós daquella, la probeza y l'aislamientu acentuar en tola rexón.

Otra manera, no que se refier a otra dómina de crisis, la Guerra Civil española de 1936, la llocalidá nun foi de les que más sufrió les sos nefastes consecuencies. Becerril vivió la guerra otra manera, como llugar d'acoyida de vecinos de les poblaciones estremeres, como Guadarrama y Los Molinos, estropiaes y bien castigaes polos bombardeos y los efeutos de la guerra.

Anguaño, Becerril de la Sierra ye un conceyu desenvueltu, atopadizu y de gran guapura natural y artística. Los sos vecinos yá non yá dedíquense a actividaes de ganadería y agricultura sinón que munchos d'ellos tienen como fondu d'ingresos los establecimientos –restoranes, hoteles, chigres, tiendes...- surdíos del turismu. Precisamente, ésti fai que pel branu y fines de selmana la población multiplíquese y aumente hasta los 18 000 habitantes.

 Situación 
Llinda pel oeste con Navacerrada y Collado Mediano, pel este con El Boalo y pel sur con Moralzarzal.

Ta asitiáu a 50 quilómetros de la capital de la Comunidá de Madrid.

 Cultura 
Becerril de la Sierra ufierta exemplos de patrimoniu y cultura que merecen una visita. L'arquiteutura relixosa –con dos ilesies- y la civil –cola plaza de la Constitución y delles fontes- conviven perfectamente y amuesen parte de la tradición y historia de la llocalidá.

 Conceyu 
Asitiáu na plaza de la Constitución, el Conceyu ye un edificiu porticado, de tres altures, coronáu con techu de cayuela y un reló.

 Fonte de la Bola 
Ta construyida en piedra y presenta dos estrechos caños qu'arramen les sos agua a un pilón con forma rectangular. La fonte ta coronada con una bola pedresa. Atópase na Plaza del Espeyu.

 Fonte de los Cielos 
Foi construyida en 1955 en piedra. Presenta un pequeñu pilón ovaláu en que'l so centru asitiar un elementu vertical qu'estrema en dos el pilón onde se recueyen les agües. La fonte ta coronada por una bola pedresa. Atópase na plaza Fonte de los Cielos.

 Fonte del Cañu 
Esta fonte circular con dos caños foi construyida en granitu en 1889 y reconstruyida en 1982. Ta asitiada na avenida de Calvo Sotelo, cerca del Conceyu.

 Ilesia de La nuesa Señora del Valle 
Foi construyida a finales de la década de 1960 gracies a la iniciativa d'un grupu de persones que pasaba parte de les sos vacaciones en Becerril de la Sierra. La ilesia foi diseñada por que se integrara perfectamente na redolada onde s'alluga. Ello ye que la forma de la so estructura y los colores del formigón simbolicen el monte y los campos de Becerril. 

Tanto la planta como l'alzáu de la ilesia de La nuesa Señora del Valle carauterizar poles sos formes triangulares y polos murios inclinaos. L'interior del templu y el so ornamentación afacer al estilu arquiteutónicu de la ilesia.

 Ilesia parroquial de San Andrés Apóstol 
derecha|thumb|200px|Ilesia parroquial de San Andrés Apóstol.
D'estilu barrocu rural y con influyencies herrerianas, la so construcción, en piedra, ta fechada ente finales del sieglu XVI y principios del XVII. La ilesia -que presenta una nave de planta rectangular con delles irregularidaes- destaca pola so torre de tres cuerpos separaos por impostas y pol so pórticu sobre columnes toscanes. 

L'atriu llateral ye unu de los elementos más pervalibles de la ilesia y la so cubierta a una sola agua asítiase sobre seis columnes toscanes que, de la mesma, reposen sobre un muriu de baxu altor. L'atriu ye tamién el llugar onde s'atopa l'accesu al interior del templu, al traviés d'un arcu de mediu puntu construyíu con dovelas. Hai autores que creen qu'esti atriu foi añadíu a finales del sieglu XVIII.

Al rematar la Guerra Civil española, la ilesia de San Andrés Apóstol taba bastante deteriorada polo que la Xunta Nacional de Reconstrucción de Templos Parroquiales fíxose cargu de la so reconstrucción. Esta ilesia tamién vivió reformes a finales de los años 1960 y tamién en 1995.

 Demografía 
En datos d'INE de 2011 la población del conceyu de Becerril algamaba los 5231 habitantes, de los cualos 2585 yeren homes y 2646 muyeres. La mayor parte d'ellos, 4655, residentes na llocalidá del mesmu nome.

La evolución de la población na primer década del sieglu XXI foi significativa yá que nel añu 2000 la población xubía a 3246 habitantes.

 Infraestructura educativa 
Becerril de la Sierra dispón d'una guardería (pública) y de un colexu públicu billingüe llamáu Juan Ramón Jiménez, n'honor al xenial poeta español. Nél impartir educación infantil, primaria y secundaria.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Conceyos de la Comunidá de Madrid
Categoría:Llocalidaes de la Comunidá de Madrid
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial