Montroi

Montroy (en valencianu y cooficialmente Montroi) ye un conceyu de la Comunidá Valenciana, España. Perteneciente a la provincia de Valencia, na comarca de la Ribera Alta.

 Xeografía 
Asitiáu nel centru de la Vall dels Alcalans ente Montserrat y Real del que ta dixebráu pol ríu Magro, que traviesa la zona norte'l términu d'oeste a este. Al SOl llanu de Algoder drena pol ribayu homónimu nel ríu nel términu de Real dempués de traviesa pela parte central del términu de Montroy. Este fuelga nun ampliu valle con terraces de material sedimentario non consolidáu del cuaternariu. Nel centru esisten dellos afloramientos aisllaos de conglomeraos y na metá norte una importante zona de materiales triásicos: yelsos magres y margues. Del Keuper estrayer magres pa la industria. Y tamién s'estrayi yelsu de canteres pero la mayoría tán abandonaes.

Dende Valencia, aportar a esta llocalidá al traviés de la CV-405. Y la CV-50 xunir con llocalidaes de les contornes de La Safor, la Ribera Alta, Hoya de Buñol y el Campu de Turia.

 Llocalidaes estremeres 
El términu municipal de Montroy parte coles siguientes llocalidaes:
Dos Aguas, Llombai, Montserrat, Real y Torís, toes elles de la provincia de Valencia.

 Nucleos 
Balcón de Montroy

 Historia 
Anque-y la supón más antigua, esiste constancia de la población dende la dómina musulmana. Dende l'Alta Edá Media hasta la espulsión de los moriscos en 1609 esistió un asentamientu a lo cimero del monte al llau de la torre. En 1510 formar 38 cases, en 1609 llegaben a les 70. Pero en 1663 tan solo quedaben 5. 

Dellos historiadores suponen, al traviés de les sos investigaciones, que'l nome de Montroy ye un apellíu antiguu, cuidao qu'en tiempos del rei Xaime I figuraben nes sos tropes dellos caballeros y soldaos col apellíu Montroy. Otros estudiosos deriven el topónimu del mozárabe 'mont roi', ye dicir 'monte coloráu' por cuenta de la coloración acoloratada del monte onde s'asitia la torre.

Nel Llibro del Repartimientu ("Llibre del Repartiment") que dichu rei mandó redactar al envís de retribuir a los sos soldaos los sacrificios y fechos d'armes efectuaos mientres la epopeya de la Conquista, consta de forma fehaciente que donó'l pequeñu pueblu de Montroy a Rodoviens de Lizana en 1238. Nel añu 1307 Don Pedro Soler, Maestre de la Orde del Temple, yá dio a poblar el pueblu de Montroy. Sábese, tamién, que más tarde el monarca Pedru IV el Ceremoniosu vendió Montroy, con tolos sos derechos y privilexos al Maestre de Montesa. Darréu, foi parar al patrimoniu de don Rodrigo Corella, pero como ésti conspiró contra'l rei nes guerres de la Unión, el monarca mandó "despropiar el pueblu de Montroy a Don Rodrigo, por alta traición". El postreru señor territorial foi'l Maestre de Montesa, Romeu de Corbera, que por aciu la compra a don Melchor Mercader en 1436 incorporar a la orde. Cola abolición de les ordenes militares pasu a la corona.

 Alministración 

 Caso de corrupción 
El 3 de febreru de 2009 ye deteníu'l que fuera alcalde de la llocalidá, Francisco Javier Carrión, del PP por delitu urbanísticu y prevaricación.L'ex edil de Montroi dexó llevantar chalés illegales pa estranxeros

 Demografía 
En 1572 esistíen 40 cases habitaes. Pero la espulsión de los moriscos en 1609 afectar bien negativamente y 1646 solo quedaba 3 cases habitaes. La situación empezó a ameyorar amodo y en 1713 yá yeren 19 les cases habitaes. A finales del sieglu XVIII contabilizáronse 686 habitantes. En 1877 yá yera 1212 y en 1910 llegaron a 1521 La crisis de filoxera afectó a la población y en 1930 menguara hasta 1370. Darréu la población volvió recuperase amodo. 
 Evolución demográfica1990  1992  1994  1996  1998  2000  2002  2004  2005  2007  2009  2015 1.494  1.491  1.486  1.567  1.514  1.538  1.616  1.768  1.915  2.500  2.804  2.891

 Economía 
Según Cavanilles, en 1795 producía seda, trigu, maíz, vinu, aceite y algarrobes. Na actualidá la economía sigue dependiendo de l'agricultura, con un focu importante na producción de miel. Les viñes práuticamente sumió. Nos años 60 del sieglu XX yeren 1.370 ha pasando 765 ha en 1986. El cultivu de naranxes creció de forma paralela a la estensión del regadío.  En 1959 18 ha, en 1986 673 ha y en 1993 1.039 ha. Na actualidá en naranxal ta perdiendo importancia camudándose pol caqui

 Monumentos 
 Ilesia parroquial. La ilesia de Santa María foi construyida nel sieglu XVI. Ye de planta de cruz llatina y cuenta con tres naves. Nel interior topa un escelente retablu barrocu y una Piedá de Gregorio Fernández.

 La Torre. torre de defensa d'orixe musulmán. Mandada construyir pola dinastía Nazarí nel sieglu XIII. Foi construyida por cuenta de la vulnerabilidá de la llocalidá dende'l mar. Formaba parte d'un sistema defensivu xunto colos castiellos de Montserrat y de Alcalá. El so altor ye de 12 metros. Construyida con adobe de tierra y compónse de dos plantes con ventanes vixilantes al mar y una terraza.

 Cultura 
La llocalidá tien una gran tradición musical. La celebración de les falles ta movíu por cuenta de que los músicos mover a les falles de Valencia. Coesisten dos bandes de música. Nel añu 1932 formóse la Unión Proteutora Musical pero por cuenta de la Guerra Civil atayóse la so actividá. En 1945 creóse la Unión Artística Musical y más recién, 1972, la Sociedá Musical "L'Harmonía".

Na llocalidá celebra la Feria Valenciana del Miel y ta allugáu'l Muséu Valencianu del Miel.

 Fiestes llocales 
 Falles  En marzu, una selmana dempués del 19, celébrense les Falles nesta llocalidá. Onde se realiza una ufrienda de flores a la patrona del conceyu la Divina Aurora.

 Fiestes patronales. Sobre la tercer selmana del mes d'agostu empiecen les fiestes patronales n'honor a San Bartolomé Apóstol con castiellos de fueos artificiales mientres una selmana y verbenes a partir de media nueche. La última selmana d'agostu empieza la selmana taurina, de gran tradición nel pueblu.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Institutu Valencianu d'Estadística
 Muséu Valencianu del Miel 
 El keuper de Montroy


Categoría:Conceyos de València
Categoría:Llocalidaes de la provincia de València
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial