Pozuelo de Tábara

Pozuelo de Tábara ye una llocalidá y conceyu español de la provincia de Zamora y de la comunidá autónoma de Castiella y Llión.Diputación de Zamora 

"El Tafarrón" ye'l personaxe central, cada 26 d'avientu, de la fiesta de San Esteban. Esti personaxe fixo qu'esti pueblu adquiriera una notable fama más allá del so área comarcal propia, siendo una de les principales eventos festivos y tradicionales de la provincia de Zamora.

 Xeografía física 
Pozuelo asítiase a una distancia de 36 km de Zamora, la capital provincial. El so términu municipal asítiase a una altitú media d'en redol a los 702 metros y cuenta con una superficie de 25,39 km².

 Historia 
Mientres la Edá Media Pozuelo quedó integráu nel Reinu de Llión, que los sos monarques acometeríen la repoblación de la llocalidá dientro del procesu repoblador lleváu a cabu na zona, quedando integráu dende la so creación en 1371 nel señoríu de Tábara, posterior Marquesáu de Távara.

Dada la so pertenencia al señoríu tabarés, mientres la Edá Moderna Pozuelo de Tábara tuvo integráu coles mesmes nel partíu de Tábara de la provincia de Zamora, tal que reflexaba en 1773 Tomás López en Mapa de la Provincia de Zamora. Asina, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, la llocalidá caltener na provincia zamorana, dientro de la Rexón Lleonesa, integrándose en 1834 nel partíu xudicial d'Alcañices,Subdivisión en partíos xudiciales de la nueva división territorial de la Península ya islles axacentes / aprobada por S. M. nel real decretu de 21 d'abril de 1834 dependencia que s'enllargó hasta 1983, cuando foi suprimíu'l mesmu ya integráu nel Partíu Xudicial de Zamora.Real Decretu 529/1983, de 9 de marzu, pol que se determinen los Partíos Xudiciales de cada provincia, a considerar a efeutos de les eleiciones de Diputaos provinciales.

 Demografía 

 Patrimoniu 
 Ilesia de San Xuan. Esperimentó importantes remodelaciones evidenciadas nel perfil del remate de la so espadaña o'l pórticu d'entrada mientres del interior destaca'l retablu mayor d'estilu barrocu.

 Arquiteutura rural. Construyida en piedra, madera y sobremanera adobe, materiales autóctonos na contorna, entá son visibles restos de viviendes típiques, palombares, chimenees, corralaes o unu de les pontes -l'únicu antiguu-, ensin escaecer fontes, detalles en rejería y elementos típicos d'una socioeconomía agrícola y ganadera.

 Gastronomía 
Ufierta lo meyor de la contorna, un estilu popular de cocina con cocíu, sopes d'ayu, arroz a la zamorana, llegumes y guisos o asaos, carnes de xata, corderu, de caza, cabritu, cogordes, embutíos, quesos, o productos hortofrutícolas arreglaos con una variada gama de repostería tradicional.

 Fiestes 

San Xuan, el 24 de xunu, y San Esteban, el 26 d'avientu. Mientres esta última fiesta apaez "El Tafarrón", personaxe central d'esti día festivu y que representa al diañu. Carauterizar por llevar un traxe de payes, cinxíu con una petrina del que cuelguen delles llueques. Porta un mazcaritu negru con coloretes coloraos, oreyes seques de llebre y bigotes de pelo de caballu o pollín. Nes sos manes suel llevar un cazo y una pelota de trapu arreyada a un palu decoráu con cintes.

 Ver tamién 
Tafarrón
Tierra de Tábara

 Referencies 

 Enllaces esternos 


Categoría:Llocalidaes de la provincia de Zamora
Categoría:Conceyos de Zamora
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial