Santa Coloma de Queralt

Santa Coloma de Queralt ye un conceyu asitiáu na provincia de Tarragona (Cataluña), na comarca de la Cuenca de Barberá, a la derecha del ríu Gayá, protexíu pola sierra de Aguiló (811 m) y del Codony (789 m). Tien diverses riegues, que son los que surten d'agua al términu.

 Historia 
miniatura|left|La llocalidá nel sieglu 
El conceyu tien el so orixe na primitiva ilesia dedicada a Santa Coloma, perteneciente al castiellu de Queralt. Esti edificiu apaez documentáu en 976 cuando foi adquiríu pol vizconde Guitard. Foi'l primer centru de la baronía de Queralt. La primer denominación de la villa foi la de Santa Coloma Samora. Mientres el sieglu XIII apaez citada como Samarca o de la Marca anque'l términu de Queralt yá apaez en dellos dodumentos.

Ente'l sieglu XIII y 1492 tuvo una importante comunidá xudía de la qu'entá se caltienen delles cais.

Mientres la Guerra de los Segadores, el pueblu sofitó a la Xeneralidá. El rei Lluis XIV de Francia concedió-y a Santa Coloma el títulu de "villa real" y abolió la señoría. Al rematar la guerra, el pueblu volvió quedar en manes de la familia Queralt. 

Ente 1937 y 1939 recibió'l nome de Segarra de Gaià.

 Monumentos 
De la so población medieval caltiénse parte de la muralla y les puertes de Cervera, del Martí, de Santa María y de Santa Coloma. En 1294 había tres puertes que s'ampliaron a seis nel añu 1471.La baronía de Queralt perteneció a los señores de Gurb hasta'l 1213 que vendieron el términu a los Timor, que se quedaron col nome de Queralt pa fundar un llinaxe.

El castiellu de Queralt nel sieglu X pertenecía a los señores de Barcelona, mientres los sieglos XI-XIII al condáu d'Osona-Manresa.

La ilesia parroquial ta dedicada a Santa María (sieglu XIV). Ye d'estilu góticu. Anque la so construcción empecipiar en 1331 nun foi rematada hasta 1587. Nel so interior atopa un retablu d'alabastru dedicáu a San Llorienzo, del añu 1386 realizáu pol escultor Jordi de Déu. Tien un altu campanariu cuadráu del sieglu XVII.

Nes contornes de la ciudá atopa la ilesia de Santa María de Bell-lloc, declarada Monumentu Históricu Artísticu en 1944. Ye de transición del románicu al góticu y foi construyida nel sieglu XIII. Mientres un tiempu funcionó como monesteriu (ente 1270 y 1321). Caltién los sepulcros góticos de Pere de Queralt y Alamanda de Rocabertí. Conserva tamién una cruz gótica procedente de la Font de les Canelles.

=== Otros edificios d'interés Antiguu palaciu de los condes de Queralt con una torre cilíndrica.
 Plaza de la Ilesia y cai Mayor que s'atopen porticadas.
 Ruines del Castiellu de Aguiló.

== Nucleos de población Santa Coloma de Queralt
 Aguiló
 La Pobla de Carivenys
 les Roques

 Economía 
La base económica de la población basar mientres enforma tiempu na agricultura de secanu, con un claru predominiu del cultivu de ceberes que yá se practicaba dende tiempos antiguos. Asina lo demuestra la esistencia de diversos molinos fariñeros que funcionaron hasta mediaos del sieglu XIX.

Tradicionalmente, la industria de la población foi la testil. Al sumir la industria testil la principal actividá económica pasó a ser la industria de los prefabricaos de formigón. La crisis económica empecipiada en 2.008 foi la causa del zarru de los dos principales industries de prefabricaos de formigón. Consecuencia de too ello foi la importante medría del paru na población que siempres destacó pola so laboriosidad y espíritu entamador.

 Fiestes 
Santa Coloma celebra la so fiesta mayor el tercer domingu del mes d'agostu.
La festividá de la patrona, Santa Coloma, celébrase'l 8 de payares.

 Bibliografía 

Joan Segura i Valls, Prev. Història de Santa Coloma de Queralt. 2ª Edición. Conceyu de Santa Coloma de Queralt, 1971.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Páxina web del Conceyu de Santa Coloma de Queralt
Información del Institutu d'Estadística de Cataluña (en catalán)

Categoría:Llocalidaes de la provincia de Tarragona
Categoría:Conceyos de Tarragona
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial