Villanueva del Conde

Villanueva del Conde ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna de la Sierra de Francia. Pertenez al partíu xudicial de Béjar y a la Mancomunidá Sierra de Francia.

El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 12,99 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

 Historia 
La fundación de Villanueva del Conde encuadrar nel procesu de repoblación lleváu a cabu polos reis lleoneses na Edá Media na Sierra de Francia. D'esta miente, Villanueva del Conde pasó a formar parte del alfoz de Miranda del Castañar tres la creación d'ésti pol rei Alfonsu IX de Llión en 1213, teniendo entós el nome de L'Aldea el Conde,Mínguez, José María (Coord.) (1997). Historia de Salamanca. II Edá Media. Salamanca: Centru d'Estudios Salamanquinos. Páx. 324 tomando darréu'l títulu de villa al que debe la so denominación "Villanueva", ente que el "del Conde" fadría referencia a los condes de Miranda. Cola creación de les actuales provincies en 1833, Villanueva del Conde foi incluyíu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.

 Demografía 

 Estructura urbana 
La gran peculiaridá d'esti pueblu ye la disposición de les sos cases en forma de nucleu cercáu perfectamente zarráu, una arquiteutura que se foi calteniendo a lo llargo de los sieglos (estudios recién daten del sieglu XVIII el zarru completu del perímetru) y que ta reproducida en pocos pueblos d'Europa. L'espaciu interior zarráu llámase comúnmente "huertitas" y correspuenden de normal a los patios traseros de les cases. Aportar por mediu de tres accesos practicaos debaxo de les cases y xuníos per mediu de les "callejinas" les cualos tán devasaes por murios de piedra d'un metru d'altor.


A esta estructura defensiva contribúi l'arquiteutura tramonada qu'adquieren les cases onde la fachada del pisu inferior ta fecha dafechu de mampostería, mayoritariamente granitu, y la de los superiores con una combinación de tramones de madera dispuestos irregularmente y piedres típiques de la Sierra Salmantina que rellenen los buecos. Dacuando, l'adobe tamién ye usáu pa tal fin. 

Típicamente, les cases disponen de dos entraes, un grande que da accesu a la corte, y otra más pequeña que da accesu a la vivienda. Nes construcciones antigües, inda se caltién la entrada principal asitiada a una ciertu altor del nivel de cai que'l so desnivel ye superáu por una escalera de madera o mampostería. Los pisos cimeros tán acutaos pa la cocina y comedor mientres los inferiores pa los cuartos, al poder aprovechar asina'l calor natural qu'esprendíen los animales qu'habitaben nel pisu darréu inferior onde s'asitiaba la corte. La cocina dispón de chimenea que fai la doble función de cocinar y ensugar la matanza que se realiza a principios d'avientu. El corredor ye otru elementu común nes fachaes de les cases, de normal rematáu con barandes de madera, anque tamién de pueden atopar de forxa.

El 10 de febreru de 2015 empecípiase'l procedimientu por que'l conceyu sía declaráu Bien d'Interés Cultural con Categoría de Conxuntu Históricu, daqué polo que la corporación municipal llevaba dellos lluchando.http://www.salamanca24hores.com/provincia/empecipiáu-el procedimientu-pa-declarar-al conceyu-bien-de-interes-cultural-con-categoria-de-conxuntu-historico

 Llingua 
El llinguaxe ye típicamente serranu, orixinariu de la llingua lleonesa establecida na zona nel medievu, teniendo unes carauterístiques en que se percibe la influencia de les Hurdes cacereñes. Tien pallabres bien típiques y particulares del llugar, como les "llares", les "estrebedes", "zacho", "banastres" o la "badila".

Toles families del pueblu tienen los sos llamátigos, como los "Llobos", el "quitapenas", los "Dientes", los "Canala" o los "Puñalines". El so términu municipal estremar d'una manera oficiosa n'árees que tienen un nome identificativo con un orixe antiguu, como por casu, la "Regüerta", el "Lombo", les "Cabeces" o'l "Picu".

 Redolada natural 
Anguaño, Villanueva del Conde ta na llende del Parque natural de Las Batuecas - Sierra de Francia, anque ta en proyeutu que s'incluya nel futuru parque natural de Las Quilamas, sierra que s'atopa na so llende territorial pol nordeste y onde d'antiguo habitaben utres. 

La so redolada natural ye incomparable apoderáu por carbayos, castañales y soviesca siendo la jara el principal protagonista. Dispón de dellos senderos de pequeñu percorríu y unu de gran percorríu. Los pueblos del alredor (Miranda del Castañar, San Martín del Castañar, La Alberca, Mogarraz, Sequeros, San Miguel del Robledo, ...) comparten munches de les peculiaridaes de Villanueva del Conde, especialmente l'arquiteutura de les sos cases, formando toos ellos un conxuntu casi únicu dientro d'España.

 Personaxes pernomaos 
 Juan José Hidalgo, empresariu.
 Ángel Carbayos, ex-alcalde.
 Manuel Marcos Carbayos, médicu oftalmólogu.
 Kike Maíllo, direutor de cine .
 Vicente Roble Gómez (1914-†1936) beatu.
 Francisco Gómez Marijuán (1906-1979), obispu de Malabu.

 Ver tamién 
 Provincia de Salamanca
 Parque natural de Las Batuecas - Sierra de Francia
 Sierra de Francia

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca 

Categoría:Conceyos de Salamanca
Categoría:Llocalidaes de la provincia de Salamanca
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial