Colmenar de Montemayor

Colmenar de Montemayor ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de la Sierra de Béjar. Pertenez al partíu xudicial de Béjar.

El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 39,98 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

 Historia 

La fundación de Colmenar remontar a la repoblación llevada a cabu pol rei Alfonsu IX de Lleón en redol a 1227, cuando esti monarca creó'l conceyu de Montemayor del Río, nel que quedó integráu, dientro del Reinu de Lleón,Mínguez, José María (Coord.) (1997). Historia de Salamanca. II Edá Media. Salamanca: Centru d'Estudios Salamanquinos. Páx. 275 fechu del que toma'l so apellíu "de Montemayor" la llocalidá.

Dende'l sieglu XVI y hasta'l XIX dellos flaires agustinos habitaron la llocalidá, teniendo la so congregación propiedaes tanto urbanes como rústiques en Colmenar, ente ellos la ermita qu'alzaron n'honor a la Virxe de la Consolación, que foi abandonada nel sieglu XIX, cuando los agustinos tuvieron qu'abandonar la llocalidá.

Cola creación de les actuales provincies en 1833, Colmenar de Montemayor quedó integráu na provincia de Salamanca, dientro de la Rexón Lleonesa.

Yá nel sieglu XX, y anque Colmenar nun foi frente de guerra na Guerra civil española, sí que vivió un acontecimientu sangrientu na mesma, una y bones el maestru de la llocalidá, Melquiades Rodríguez Tocín, foi secuestráu y fusiláu el 8 d'agostu de 1936, acusáu de colloráu. N'agostu de 2012 el conceyu de Colmenar dedicó una placa conmemorativa a la so memoria.

En xineru de 1946, nel contestu de la posguerra española, una partida de la guerrilla antifranquista internar en Colmenar de Montemayor, fechu que motivó l'apresamientu per parte de la Guardia Civil del secretariu del conceyu, al que s'acusó de collaborador necesariu. Finalmente, la intercesión por él de más d'una trentena de vecinos llogró la so lliberación tres ventiún díes presu.

 Demografía 

 Monumentos y llugares d'interés 
Ilesia de La nuesa Señora de l'Asunción. La so factura data según Álvarez Villar d'ente los sieglos XIII y XIV, siendo reformada darréu. Nella sosprienden les sos dimensiones y especialmente el so retablu, orixinalmente recubiertu con pan d'oru. Alredor de les fachaes sur y oeste ta'l conocíu como El Portal, una zona considerablemente amplia delimitada por una paré, muriu de contención, de piedres de cantería.
Casa del Hidalgo. Asitiada na cai Llarga data de finales del sieglu XV o principios del XVI, destacando la so portada.
Casa del Chantre. Asitiar na Plaza Mayor, siendo construyida nel sieglu XVII por Juan Sánchez Grande d'Antequera, canónigu de la Catedral de Coria que fundó la capellanía de Colmenar. Nella destaca la so chimenea, según l'escudu que preside les fachada flanqueado de dos inscripciones en piedra.
Ermita de "El Cristu". Asítiase entrando en Colmenar pol so accesu nordés.
Ermita de La nuesa Señora de la Consolación. Asitiada xunto a la presa del molín d'agua, atopar n'estáu ruinosu, anque entá pueden trate restos de l'antigua edificación, que perteneció a la orde de los Agustinos Recoletos hasta les desamortizaciones lliberales del sieglu XIX.

 Ver tamién 
 Provincia de Salamanca
 Sierra de Béjar

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Índiz de conceyos de la Diputación de Salamanca 

Categoría:Conceyos de Salamanca
Categoría:Llocalidaes de la provincia de Salamanca