Montitxelvo

Montitxelvo (en castellanu Montichelvo, oficialmente Montitxelvo/Montichelvo) ye un conceyu de la Comunidá Valenciana, España. Perteneciente a la provincia de Valencia, na comarca del Valle d'Albaida.

 Xeografía 
Asitiáu nel estremu sur de la provincia de Valencia y na llende yá cola provincia d'Alicante.

El terrén ye accidentáu, sobremanera nel estremu meridional, onde se dan los mayores altores nes Peñes Blanques (Penyes Albes) (656 msnm), y que formen parte del gran anticlinal prebético formáu poles sierres de Benicadell y Ador. Al oeste de la población llevanta'l cuetu de la Crucecita (El Tossal de la Creueta) (409 msnm). Nel ribayu del Molín (el Molí) atópase la fonte del mesmu nome. 
Dende Valencia, aportar a esta llocalidá al traviés de l'A-7 pa enllazar cola CV-40 y rematar na CV-60.

 Llocalidaes estremeres 
El términu municipal de Montichelvo parte coles siguientes llocalidaes:
Aielo de Rugat, Benicolet y Terrateig, toes elles de la provincia de Valencia y L'Orxa de la provincia d'Alicante.

 Clima 
Parámetro climáticos recoyíos por una Estación Meteorolóxica Profesional "Davis Vantage Vue".


 Historia 
En 1343, Pedro'l Ceremoniosu donó la villa a Vidal de Vilanova, con pixín y mistu imperiu y xurisdicción alta y baxa. Tiempu dempués, el señoríu pasó a la familia Mercader.

Los datos más antiguos conocíos sobre demografía remontar al sieglu XVI: en 1527 cuntaba con 40 cases habitaes por unos 200 pobladores moriscos, qu'en 1609 cuntaben yá con 75 cases, pero'l decretu d'espulsión dexar despoblaes en casi la so totalidá. En 1646, namái fueren repoblaes 32 cases. Mientres el sieglu XVIII el númberu d'habitantes aumentó considerablemente hasta llegar al mediu centenar en 1794. Un sieglu dempués, en 1900 tenía 819 habitantes.

La Baronía de Montichelvo que la so antigüedá remontar a 1533, procede del venceyu fundáu por don Miguel-Jerónimo Vives, Señor de Vergel (Valencia). Foi rehabilitada en 1903 por don Antonio Mercader y Tudela. El so actual titular ye don Rafael Garrigues y Mercader, Grande d'España, Marqués de Malferit y de la Vega de Valencia y Barón de Cheste (Refª: Repartu de grandores y títulos nobiliarios Españoles, Ed. 2008):
 I. Miguel Jerónimo Vives, 1. Barón de Montichelvo [Ye 1533] 
 II. Antonio de Mercader y Tudela, 7. Marqués de Malferit [Ye 1690], Barón de Montichelvo [Ye 1533, rehab 1903], b 1861 d 1934
 III. Matilde Mercader y Vallier, 15. Baronesa de Montichelvo [Ye 1533, succ 1951], b 1892 sive b 1895 d 1976
 IV. Pascual de Mercader y Vallier, 8. Marqués de Malferit [Ye 1697], b 1893
 V. María Luisa Mercader y Sánchez-Domenech, 9. Marquesa de Malferit [Ye 1690], b 1932 d 1997
 VI. Rafael Garrigues y Mercader [etc], 10. Marqués de Malferit [Ye 1690], 11. Barón de Montichelvo [Ye 1533, succ 1980 m/1981 c], b 1956

El títulu "Barone di Montichelvo" ye tamién un títulu nobiliariu italianu creáu pola familia Paternò Castello (Llibru d'Oru della Nobilita Italiana, Edizione XXI, vol XXIV, 1995-1999, Roma, Collegio Araldico, Institutu Araldico Romanu).

 Alministración 

 Demografía 
 Evolució demogràfica1990  1992  1994  1996  1998  2000  2002  2004  2005  2007  663  622  615  610  601  597  649  673  660  626

 Monumentos 
 Acueductu del Llanín (Arcada del Planet). Trátase d'un acueductu que la so fábrica orixinal paez datar del sieglu XV y que foi reconstruyíu a finales del sieglu XVII o principios del sieglu XVIII. Foi apocayá restauráu y consolidáu.
 Ilesia parroquial. Tien por titular a Santa Ana, y foi reformada nel sieglu XVIII.
 Molín de Micairente.(Molí de Micairent) Posiblemente construyíu nel sieglu XVIII cerca d'un despobláu moriscu.
 Ermita del Salvador. Pequeña ermita devocional construyida a finales del sieglu XIX.
 Balsa del Xastre (Bassa del Sastre). Magnífica obra d'inxeniería hidráulica construyida posiblemente a finales del sieglu XVII y reconstruyida en numberoses ocasiones.
 Secaderu d'uves pases de Martínez.(Riurau de Martínez) Trátase d'unu de los riuraus o secaderu d'uves meyor calteníos de la contorna del Valle de Albaida. Construyíu nel sieglu XIX.
 Mina d'agua de Remigio. (Alcavó de Remigio).Trátase d'una mina d'agua. Lo más destacable d'esta construcción ye una bóveda triangular construyida con lloses planes que cubre la galería por onde esquita l'agua. Ye una muestra d'inxeniería hidráulica bien interesante. Esti elementu foi restauráu mientres l'añu 2007.

 Fiestes llocales 
 Fiestes patronales. Celebra estes fiestes el fin de selmana del primer domingu de mayu y los dos díes siguientes n'honor a la Inmaculada Concepción, la Virxe del Rosariu, Cristu del Pérdón y Divina Aurora.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Conceyos de València
Categoría:Llocalidaes de la provincia de València
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial