Puente del Congosto

Puente del Congosto ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. Intégrase dientro de la contorna de Guijuelo y la subcomarca del Alto Tormes. Pertenez al partíu xudicial de Béjar.

El so términu municipal ocupa una superficie total de 34,04 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu , cuenta con una población de  habitantes.

 Etimoloxía 
El nome de Puente del Congosto vien de «Puente del Arcu Angostu», faciendo referencia a la ponte sobre'l ríu Tormes de la ruta Ávila-Ciudad Rodrigo, que tenía un arcu estrechu del qu'anguaño solo se caltién una paré llateral.

 Símbolos 
L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente'l 30 d'abril de 2003. L'escudu sigue'l siguiente blasón:

La bandera respuende a la siguiente descripción testual:

 Xeografía 
Allugamientu La llocalidá atopar
a una altitú de 944 msnm. El conceyu atopar nel sureste de la provincia; atiesta colos términos de Cespedosa de Tormes, Gallegos de Solmirón Navamorales, Santibáñez de Béjar y El Tejado —pertenecientes tamién a la provincia de Salamanca— y colos de Medinilla y Narrillos del Álamo —pertenecientes a la provincia d'Ávila—.

 Noroeste: Cespedosa de Tormes Norte: Narrillos del Álamo Nordeste: Gallegos de Solmirón Oeste: Santibáñez de Béjar 75px Este: Navamorales Suroeste: Medinilla Sur: El Tejado Sureste: Navamorales

 Historia 
Edá Media La llocalidá,
que formaba parte del realengu de la Tierra d'Ávila, esperimentó un procesu de señoralización xunto a Cespedosa, siendo donada por Enrique III de Castiella a Gil González Dávila el 2 de payares de 1393.
Edá Moderna En
1539 la villa —que nesi momentu pertenecía a la orde de Calatrava— foi tresferida xunto al restu d'aldegues y llugares de la so xurisdicción al duque d'Alba, Fernando Álvarez de Toledo. 
Edá Contemporánea La [[División
territorial d'España en 1833|reorganización provincial de Javier de Burgos de 1833]] encuadrar na provincia de Salamanca y la Rexón Lleonesa.

La villa de Puente de Congosto encabezó'l Señoríu de la Villa y Tierra de La Puente del Congosto hasta l'abolición de los señoríos. Dichu señoríu taba formáu pola Villa de Puente del Congosto y tres cuadrilla: la d'El Tejado (colos sos trés barrios y Peñaflor, güei despobláu), la de Bercimuelle y la de Navamorales ( que yera la cabeza de la so cuadriella ya incluyía les poblaciones yá sumíes de Las Casillas y Berrocosa).

 Demografía 
El conceyu, que tien una superficie de 34,04 km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².

 Nucleos de población 
El conceyu estremar en dos nucleos de población, que teníen la siguiente población en 2015 según l'INE.
 Nucleu de población PoblaciónPuente del Congosto175Bercimuelle65

 Patrimoniu históricu-artísticu 

 Ilesia La nuesa Señora de l'Asunción
La ilesia parroquial de Puente del Congosto, consagrada a La nuesa Señora de l'Asunción, ye un magníficu edificiu góticu construyíu nel sieglu XVI, de xuru sobre dalgún primitivu templu, y reconstruyíu nel XVI, formáu por trés naves ya igual númberu de capiyes na cabecera. Cabo resaltar del so interior les bóvedes de crucería del altar mayor y la capiya d'un llateral, dambes del sieglu XVI, según el retablu central, del sieglu XVII, que preside la capiya mayor, revistíu con llámines de papel d'oru pegaes, llamaes "panes d'oru". Daqué posteriores, del sieglu XVIII, son los retablos d'otros cuatro altares llaterales, d'estilu barrocu, según l'órganu, de gran tamañu, asitiáu nel coru. Amás de los referíos, esisten otros dos altares más modernos. La ilesia caltién igualmente un pervalible canciellu de madera tallao de nozal, según interesantes oxetos d'orfebrería, escultura y ropes eclesiástiques. Na sacristía, que'l so techu ye bien llamativu, hai otru vistosu mueble, tamién de nocéu. En cuanto al esterior del templu, non desmerece n'absolutu del so interior. Destaca la so artística portada, toa ella de granitu de la zona, con trés llamativos arcos de piedra de cantería.

 Castiellu de los Dávila
L'orixe asitiar ente'l sieglu XII o XIII, pa protexer la ponte na ruta Ávila - Ciudad Rodrigo. En 1393 Enrique III concede a Gil González Dávila el señoríu de la Puente del Congosto, que, reconstruyir y perdura na actualidá.

En 1485 naz Pedro de la Gasca, tresnietu de Gil González Dávila, a quien l'emperador Carlos V encamentó encalorar la rebelión de Pizarro en Perú.

En 1497, a la reina Sabela la Católica topándose nesti castiellu, comunicáron-y el fallecimientu del so fíu, el Príncipe d'Asturies.

L'emperador Carlos V agospióse tamién nel castiellu camino del so retiru en Yuste.

El castiellu y la villa pasaron a manes de los duques d'Alba. En 1809 les tropes francés ocupar mientres 2 años.

La so planta, demarcada pola muralla perimetral, ye d'un hexágonu irregular. Puede percorrese, na so parte alta, na so práutica totalidá, per un camín de ronda. La entrada actual a la cortil da accesu direutu a un espaciosu patiu d'armes al campu, parcialmente solado con llanches de granitu.

Anguaño ye una propiedá privada.

 Turismu 
Dende los años 70 nel pueblu empezar a construyir numberoses viviendes como segunda residencia. El principal curiosu del pueblu yera la pequeña presa de la central hidroeléctrica, con una fondura en redol a 1 y 2 metros, que sirvía de llugar de bañu. Pela redolada del ríu construyéronse diversos chiringos.

Dende 2002 La Puente del Congosto tien una oficina de turismu.

 Ver tamién 
 Llista de conceyos de Salamanca
 Contorna de Guijuelo
 Alto Tormes

 Notes 

 Referencies 

 Bibliografía 





 Enllaces esternos 

Categoría:Conceyos de Salamanca
Categoría:Llocalidaes de la provincia de Salamanca