Argecilla

Argecilla, denomada tamién como Algecilla nos documentos tardomedievales y modernos, ye un conceyu español, asitiáu na provincia de Guadalaxara, na comunidá autónoma de Castiella-La Mancha.

 Símbolos 
La descripción del so escuduOrde de 23 d'agostu de 2004 de la Conseyería d'Alministraciones Públiques de la Xunta de Castiella-La Mancha (DOCM 161/2004)ye la siguiente: n'escudu español, de plata, un monte de sinople na so banda diestra, y na punta ondes d'azur y plata. Na siniestra del xefe, les armes de Silva, que ye sobre'l mesmu campu de plata un lleón rampante de gules coronáu d'oru. Al timbre, la corona real zarrada.

 Xeografía 
El términu municipal de Argecilla ocupa una estensión de 40.76 km² al norte de la contorna natural de La Alcarria. El so territoriu ye travesáu pel ríu Badiel que forma un fondu valle. La marcada orografía según la bayura d'agües por manantiales y el mesmu ríu Badiel, condicionen los sos cultivos, dándose secanu nes altiplanicies de poniente, carba baxa nes llombes y güerta nes veres del ríu. 

Pertenez al partíu xudicial de Guadalaxara y a la diócesis católica de Sigüenza-Guadalaxara.
La capital del conceyu del mesmu nome, ta asitiada a 773 metros d'altitú sobre'l nivel del mar, y nes coordenaes llatitú 40,53 norte y llargor 2,49 oeste. La so distancia per carretera de la capital de la provincia ye de 29 quilómetros. Esplégase sobre una llomba nun atarraquitáu caserío.

Como la mayoría de los pueblos de la Alcarria, Argecilla sigue perdiendo población. Según el padrón continuu publicáu en 2015, tien una población de 70 vecinos, 29 habitantes menos qu'en 2005.

 Allugamientu 
 Noroeste: Jadraque y Villanueva de Argecilla  Norte: Matillas Nordeste: Castejón de Henares y Mandayona  Oeste: Miralrío 75px  Este: Almadrones Suroeste Ledanca  Sur: Ledanca  Sureste: Hontanares

 Clima 
Argecilla tien un clima mediterraneu continentalizado, determináu como de tipu CsbAxencia Estatal de Meteoroloxía, Atles climáticu ibéricu. Consultáu'l 30 d'ochobre de 2012 (templáu con branu secu y templáu) en transición a Csa (templáu con branu secu y calorosu) según la clasificación climática de Köppen.

 Demografía 
Según les Cifres oficiales de población resultantes de la revisión del Padrón municipal a 1 de xineru de 2015, Argecilla cuenta con 70 habitantes., de los cualos 48 yeren homes y 22 yeren muyeres.

 Historia 
La esistencia de restos prehistóricos nel so términu, escavaos dende dediados del sieglu XIX por Nicanor de la PeñaJuan Vilanova. "«Boletín de les Asociaciones Científiques. Atenéu científicu y lliterariu. Ciencia prehistórica. Lleición XVII y postrera.—4 mayu.», na Revista Europea, nº69 (10.06.1875) páx.637 y ss.(que los sos descubrimientos caltener nel Muséu Arqueolóxicu Nacional) demuestra que la zona foi ocupada dende'l neolíticu. Inclusive la cueva de la Solana pudo ser ocupada como vivienda por aquella dómina.

Tres la conquista de la zona polos reis de Castiella nel sieglu XI, Argecilla quedó so la Tierra de Atienza y el so fueru hasta qu'a principios del sieglu XIV, en tiempos de Fernandu IV donar a Ruy Pérez de Atienza, coles mesmes Canciller de Castiella. Darréu Argecilla pasó a manes d'Íñigo López de Orozco (quien foi tamién señor d'Escamilla, Pinto, Orija, Santa Olalla, Galve de Sorbe, Robredarcas, Tamajón o Miedes de Atienza) , y d'este a la so fía Teresa López, casada en segundes nupcias con Pedro González de Mendoza, quien incluyó, en 1380, a Argecilla nun vastu mayoralgu xunto con otres llocalidaes de la contorna como Palazuelos y Carabias, Tamajón y Sacedoncillo, Castejón de Henares, Almadrones, Ledanca, Cogollor, Hontanares, Villanueva de Argecilla, Cutamilla, Henarejos, Retuerta y Sarracines, colo que pasó a la órbita de los estáu de los Mendoza hasta la desapaición de los mayoralgos nel sieglu XIX. Dellos tratadistasIgnacio Koblischek. Rexistru Internacional d'Armes Gentilicias consideren a Diego Hurtado de Mendoza, fíu de Pedro González, primer marqués de Algecilla, pero suelse considerar como tal a Diego Hurtado de Mendoza, fíu de Diego de Mendoza y Ana de la Cerda.Jacob Wilhelm Imhof: Genealogiae viginti illustrium in Hispania familiarum. Norimbergo 1712 

Nel sieglu XVII, Diego de Mendoza y Silva, tercer marqués de Argecilla, mandó construyir na llocalidá una ilesia, l'actual parroquial de San Miguel Arcánxel, en que'l so interior caltiénense dellos escudos de la familia, y una casa palaciu, rematada en 1696 según consta na so portada.Antonio Herrera : Heráldica municipal de Guadalaxara. Aache Ediciones (Guadalaxara), 2001 

En 1710, y tres la batalla de Villaviciosa del Tajuña, Felipe V agospiar na casa que Manuel Morterero, tenía na llocalidá.A.H.N. Sig. Conseyos: 8952.N10


 Monumentos 
Lo más destacable de Argecilla ye'l so caserío aceptablemente calteníu. Ente los sos edificios, destaca la so senciella ilesia parroquial de San Miguel Arcánxel, construyida nel sieglu XVII, de tres naves, n'estilu indefiníu. La so portada amuesa elementos xónicos, y nel so interior, sobre les pilastres del cruceru, apaecen grandes escudos tallaos en piedra, correspondientes los sos promotores, los duques de Francavile y marqueses de Argecilla.

Ente los edificios civiles, construyíos tradicionalmente de sillarejo na so planta baxa y de tremes de madera con rellenos d'adobe na cimera, solo destacar casar palaciu de los marqueses de Argecilla (sieglu XVII) y los sos dos fontes públiques.

 Ver tamién 
Marquesáu d'Algecilla

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Conceyos de Guadalajara
Categoría:Llocalidaes de la provincia de Guadalajara