Almonte

Almonte ye un conceyu español de la provincia de Huelva, Andalucía. En 2016 el conceyu cuntaba con 23.223 habitantes siendo'l tercer conceyu provincial en población (namái superáu por Lepe y Huelva, que ye la capital) y la cuarta ciudá (superada amás por Isla Cristina). La so estensión superficial ye de 861 km² y tien una densidá de 22,8 hab/km². Los sos coordenaes xeográfiques son 37º 15' N, 6º 31' O. Asítiase a una altitú de 75 metros y a 51 quilómetros de la capital de provincia, Huelva. Nel términu municipal d'Almonte, el más estensu de la Provincia de Huelva, atópense'l Parque nacional y natural de Doñana, l'aldega d'El Rocío y la sablera de Matalascañas.

 Historia 
Tán alcontraos la presencia de restos de la dómina de bronce nel términu almonteño, lo cual indica que la presencia d'una población nel términu onde agora s'asitia a Almonte remóntase muncho más tres na llinia del tiempu. Esta población, según les investigaciones realizaes sobre la situación y los sos escombros, pudo tener un contautu comercial activu con griegos y fenicios.

Tamién se tien constancia de que los romanos tuvieron en Almonte, yá que nel Cuetu del Trigu hai una factoría dedicada a actividaes pesqueres de la dómina de los romanos. Tamién hubo presencia árabe en Almonte, yá que de casualidá, el nome de la llocalidá provién d'un raigañu arabescu.

Almonte foi reconquistada a empiezos del sieglu XIII, por aciu la incorporación a la Corona de Castiella de la Taifa de Borrina, so réxime de protectoráu. Tres la revuelta de los mudéxares de 1264, esta taifa incorporar al territoriu realengu del reinu de Sevilla. En 1369 creóse'l Condáu de Borrina, nel cual nun s'incluyó Almonte. Nel sieglu XIV Almonte llegó a enfrentase col condáu por motivos municipales. Podemos atopar a los Duques de Medina Sidonia como señores d'Almonte, acabándose los enfrentamientos con Borrina (una y bones éstos yeren Condes de Borrina). Los Duques de Medina Sidonia buscaben un territoriu xuníu con Borrina, Sanlúcar y la mesma Almonte.

Les guerres y crisis surdíes nel sieglu XVII amenorgaron la población d'Almonte nun porcentaxe cercanu al 50% (de 420 de 1642 a 273 en 1713), anque se recupera de manera espectacular unes décades dempués, superándose a finales del sieglu XVIII los mil quinientos habitantes.

Mientres el sieglu XVIII y el XIX, los Almonteños viven de l'agricultura (como la olivar y al viñéu) y, gracies a l'abondosa superficie forestal na zona, tamién pudo sostenese una gran población ganadera, de la cual cabres, oveyes, gochos y truébanos habitaben en mayor númberu. El gran territoriu de la so provincia dexa a los habitantes d'Almonte que nun falten los recursos alimenticios.

El nome d'Almonte y Doñana proyeutar a España gracies a la ermita d'El Rocío a finales del XIX. Anguaño Almonte vive de l'agricultura, como venía faciendo dende'l sieglu XVIII, anque'l sector servicios ta convirtiéndose nun motor de riqueza bien importante. El turismu de sol y sablera que se desenvuelve na cercana sablera de Matalascañas xunto a la proyeición mundial de la so aldega d'El Rocío.

 Demografía 
En 2007, el conceyu superó n'habitantes a Isla Cristina y síguelu en población a Lepe y Huelva a nivel provincial gracies al desarrollu del nucleu de población de Matalascañas qu'algamaba en 2009 los 2.927 habitantes, y a la cada vez mayor población censada na Rosada, qu'algamaba nel mesmu añu los 1.604 habitantes. El númberu d'habitantes nos últimos diez ye'l que sigue:

 Símbolos municipales 

 Escudu 
Escudu español cuadrilongo y arrondáu na so parte inferior, partíu en palu formando dos campos, a la derecha (izquierda del observador) dos calderos jaquelados d'oru y gules (colloráu) en palu en campu azur (azul) con siete cuellos de sierpe en cada asa en sinople (verde), y la izquierda (derecha del observador) en campu de sable (negru) banda colorada en diagonal y orla de plata con cinco escudetes o quinas azules cinco roeles o círculos de plata en cada unu d'ellos procedentes de les armes reales de Portugal. Se timbra con corona real española zarrada.

Aprobada pol plenu de la corporación el 10 d'agostu de 2000.

Información llograda del Conceyu d'Almonte.

Esti escudu, sustitúi al utilizáu nos postreros 150 años. Rehabilítase l'antiguu blasón que simbolizaba la pertenencia de la villa d'Almonte a la casa de Guzmán, duques de Medina Sidonia y Condes de Borrina, según la so rellación cola nobleza portuguesa.

 Clima 
El clima d'esta zona ye'l mediterraneu, pero oceanizado, debíu al contautu col Atlánticu. Anque'l terrén d'Almonte ye bien grande y en delles zones hai microclimes, polo xeneral, la temperatura medio de la llocalidá ye de 17 °C, con unos branos bien templaos y unos iviernos nidios. Les agües en Almonte nun son bien abondoses, nun superando los 700 mm añales, sicasí, son abondos pa caltener a Doñana húmeda.

 Fiestes típiques de la llocalidá 
- Selmana Santa: la Selmana Mayor almonteña esperimentó gran puxanza dende los años noventa, cuntando anguaño con cinco desfiles procesionales. El Domingu de Ramos sale dende la ermita del Cristu'l Señor de la Borriquita. El miércoles, dende'l mesmu templu, ye la vez de la Hermandá de Xesús Cautivo y la Virxe del Rosariu. El restu de Cofraderíes salen de la parroquia de l'Asunción: el Xueves Santu Xesús del Gran Poder y la Virxe de la Quinta Congoxa, el Vienres Santu'l Cristu de la Misericordia y la Virxe de los Dolores y el Sábadu Santu'l Santu Entierru y la Soledá.

- Romería del Rocío: Ye la fiesta popular d'Almonte na cual axúntense millones de pelegrinos toos con un mesmu pensamientu, col fin d'atopase col Blancu Palombu, que s'atopa na ermita d'El Rocío. La romería dura una selmana pa los habitantes d'Almonte, teniendo dos díes de mayor rellumanza: el miércoles, día nel que la xente d'Almonte fai'l camín dende'l pueblu hasta l'aldega y nel domingu de madrugada, nueche na cual la patrona fai un percorríu peles cais arenoses de l'aldega rociera, llevada a carranquina polos ciudadanos d'Almonte. Ye un momentu esperáu mientres tol añu polos hermanos de la virxe del Rocío.

- La Feria: La feria d'Almonte ta recoyida na cortil municipal del Chaparral, la feria empieza al empezar el branu teniendo'l so día de mayor rellumanza'l sábadu. Esta fiesta ye n'honor al patrón d'Almonte, San Pedro que'l so día ye'l 29 de xunu. L'últimu día de feria que siempres cai en llunes, ye fiesta llocal y celébrase una corrida de toros, na cortil ganadera. El 26 de xunu lleguen a Almonte les yegües dende El Rocío, ye la conocida Saca de les Yegües, que yá lleva más de 510 años celebrándose.

- La Venida de la Virxe: Eventu que se da cada siete años, que consiste nel treslláu de la virxe dende la so ermita (na aldega d'El Rocío), hasta'l pueblu d'Almonte. Equí va llevase 9 meses, hasta que, de nuevu, los almonteños llevar a El Rocío, el so verdaderu llugar d'orixe según cunten les lleendes. Mientres la so estancia en Almonte, la virxe va protagonizar un percorríu peles cais de dichu pueblu, que van tar afataes pa la ocasión con arcos y flores blanques. Estos adornos (qu'envolubren les cais poles que la virxe va pasar), facer y asitien los mesmos almonteños un añu primero que la virxe venga. Esta preparación del pueblu pa recibir a la patrona ye una tradición que gracies a que se foi pasando de xeneración en xeneración, sigue dándose de forma altruista y por mera devoción.

 Galería 

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Almonte - Sistema d'Información Multiterritorial d'Andalucía 
 Paisaxe cultural Torres vigías de la sablera de Castiella en Almonte. Institutu Andaluz del Patrimoniu Históricu

Categoría:Conceyos de Huelva
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial