Maello

Maello ye un conceyu d'España perteneciente a la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Llión. En  cuntaba con una población de  habitantes (329 homes y 298 muyeres).

 Toponimia 
Nel pasáu la llocalidá tamién recibía les denominaciones de El Maello (en 1247) y Maellos (nel sieglu XVI). El términu Maello ta conectáu con pumar montés».

 Símbolos 
L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos oficialmente la . L'escudu se blasona de la siguiente manera:
120px|left|Escudu de Maello

L'Esmalte n'oru ye pol color del campu del Escudu Heráldicu de Los Dávila o pol nome «orosordo», que se refier al trigu cuando se mueve pol vientu. El mueble o figura heráldica ye una encina que recuerda al árbol míticu pa los antiguos pobladores d'España, bien apreciada la so madera pola so durez y poles sos cualidaes calorífiques. «Perru de monte» ye'l significáu que Camilo José Cela otorgar al nome de Maello.

La descripción testual de la bandera ye la siguiente:

 Xeografía 
Allugamientu El
conceyu ta asitiáu na parte nororiental de la provincia na llende cola de Segovia. Pol so términu pasa l'autovía A6, al altor del quilómetru 91. Falta 40 quilómetros de la capital de la provincia. A los sos llaos, atópense les llocalidaes segovianes de Villacastín y Labajos, según les abulenses Velayos y Santa María del Cubillo. La llocalidá ta asitiada a una altitú de 1024 msnm.

 Noroeste: Vega de Santa María Norte: Sanchidrián Nordeste: Muñopedro (Segovia) y Labajos (Segovia) Oeste: Santo Domingo de las Posadas 75px Este: Muñopedro (Segovia) Suroeste: Tolbaños Sur: Santa María del Cubillo Sureste: Villacastín (Segovia)

Son entidaes del conceyu les siguientes: Coto de Puenteviejo, Devesa de Pancorbo, La Fontanilla, El Monte, Pinar De Puenteviejo y Prau Encinas.

 Historia 
Na Edá Media formó parte del sexmo de San Martín y de la Tierra de Segovia. La nueva organización provincial orquestada por Javier de Burgos en 1833 migró la so xurisdicción de la provincia de Segovia a la provincia d'Ávila. 

 Demografía 
El conceyu, que tien una superficie de 65,34 km², cuenta según el padrón municipal pa  del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².

 Fiestes 
Fiestes del Rosario (primer fin de selmana d'ochobre), fiestes del Consuelu, fiestes de la Virxe n'agostu, Selmana Santa, Antroxos y Navidá.
Ye nes Fiestes del Rosariu cuando tradicionalmente ábrense les peñes, siendo les fiestes más populares y conocíes. La duración d'estes fiestes ye de cinco díes, colos sos correspondientes encierres, corríes de toros y bailles na plaza del pueblu (los trés pilastres fundamentales de les fiestes). Les fiestes empiecen el vienres d'esa fin de selmana, col yá tradicional paséu del alcalde de vez por toes y cada una de les peñes. L'alcalde, como símbolu d'agradecimientu a les peñes, apúrre-yos un llombu y un xamón a caúna. El mesmu vienres, una de les peñes va ser la encargada de lleer el pregón de les fiestes dende'l conceyu.
La participación de les peñes ye frecuente a la d'entamar y participar en concursos y corríes de toros (llunes y martes son esclusivos pa les peñes). Los concursos van dedicaos pa toles edaes, esto ye, dende gincanas y concursu de dibuxos, hasta cucaña y concursos de mus, brisca y calva, pasando pol tira-lluria, tiru al platu y un llargu etcétera de concursos que amenizan les fiestes. 
Hai una reina de fiestes y dos dames, que se enfundarán los sos meyores traxes pa regala-y a los toreros del domingu un guapu ramu de flores. Mientres los díes llunes y martes, díes nos que los toros son esclusivos pa les peñes y persones del pueblu, antes del empiezu de la corrida axunten toles peñes na plaza, por que con una charanga que presta a la xente, entren toes en xunto faciendo'l tradicional paseillo pola plaza. 
Como nota a destacar, y anque namái sía una vegada al añu, el sábadu de les fiestes, toles peñes axuntar na ilesia pa face-y una ufrienda a la Virxe del Rosariu y apurri-y d'esta manera un guapu ramu de flores, pa estima-y l'atopanos un añu más, toos xuntos nel pueblu.

 Ilesia 
La ilesia parroquial de San Xuan Bautista de Maello ye unu de los mayores curiosos del pueblu. Ilesia románica qu'alluga nel so interior una gran ayalga escultórica y pictóricu, presente nel retablu del altar mayor. Tien una bóveda estrellada de finales del góticu y campanariu d'estructura de madera (la sacristía foi añadida darréu). Delantre tien un calvariu cola tema de la Virxe col Neñu.

Nel altar mayor atópase'l tabernáculo, pervalible ayalga realizada en madera policromada del sieglu XVII que foi modificáu pa convertilo en sagrariu y espositor del Santísimu. Tien otra xoya valiosísima: tres escultures de marfil, d'arte oriental del sieglu XVII, que representen a la Sagrada Familia. Nun s'atopen espuestes por escarecer d'un sistema de seguridá que dexe poder esfrutar a tolos vecinos de tan pervalible obra d'arte que tuvo'l privilexu de formar parte del catálogu d'obres espuestes en dos ediciones de les Edaes del Home: en Palencia nel añu 1999 y n'Ávila nel añu 2004. Puede contemplase el día de la Sagrada Familia, que ye'l domingu dempués del día de Navidá.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Conceyu de Maello 

Categoría:Conceyos de la provincia d'Ávila
Categoría:Llocalidaes de la provincia d'Ávila
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial