Población de Campos

Población de Campos ye una llocalidá y conceyu de la provincia de Palencia (Castiella y Llión, España) allugada nel Camín de Santiago xunto al calce del ríu Ucieza.

 Historia 
Dende mediaos del sieglu XII, Población de Campos foi señoríu de la Orde hospitalaria y militar de San Xuan de Xerusalén o Caballeros de Rodes y Malta. La prueba documental que la certifica ye un privilexu dau por Alfonsu VII de Llión en Salamanca el 24 de xunu de 1140 pol qu'apurría a la Orde del Hospital la villa de Población. El señoríu y xurisdicción de los sanjuanistas nun tardó enforma n'establecese sobre la villa que poco tiempu dempués quedó constituyida en cabeza de la bailía del mesmu nome.

L'orixe de Población, del llatín “Populatio”, data de finales del S. IX, anque de xuru hubiera asentamientos humanos anteriores, como por casu, un pobláu de vaceos o una villa romana, asina se deduz de los afayos atopaos en términu de Loncejares. 

El so allugamientu xeográficu nun altu inclusive da pensar qu'acasu dispunxo de muralles y un castiellu como defensa d'enemigos. D'ende'l nome del Castiellu” al so barriu más eleváu. O la puerta del Sol de Madrid, puerta de la so antigua muralla de xuru. Dende'l S. X sería cruciáu Población polo pelegrinos del Camín de Santiago, d'ende la so cai francesa. 

En dómina d'apoxéu del Camín de Santiago tuvo dos hospitales, unu conocíu como de La nuesa Señora de la Misericordia y el de San Miguel. 

A finales del S. XVI Población tenía 154 vecinos y en 1751 baxó a 106; en 1900 disponía de 861 habitantes, en 1930 de 735, en 1960 volvió baxar a 500.

 Llugares d'interés 
 Ilesia de Santa María Madalena: na parte más alta del pueblu atopa la ilesia parroquial de Santa María Madalena, patrona del pueblu. Anque yá apaez mentada en dellos documentos del sieglu XIV, l'edificiu actual tuvo de ser proyeutáu nel XVI, añader dempués la Capiya de San Xuan Bautista nel llau del evanxeliu (segunda metá del sieglu XVII) y la torre (1661). L'aspeutu actual deber en gran midida a les reformes efectuaes ente 1749 y 1753. Nel so interior destaquen la pila bautismal del sieglu XIV, la de l'agua bendito del XV y dellos retablos del sieglu XVIII. D'estilu barrocu, con tres naves, destacando sobre'l caserío, pos posiblemente ocupó l'antigua cortil onde s'allugara la yá sumida fortaleza de los caballeros hospitalarios. Dientro del templu destaca, ente otres obres d'arte, el so retablu mayor, presidíu por una Madalena Penitente del sieglu XVIII, y recordar que nel Muséu Diocesanu de Palencia puede almirase una pequeña pintura sobre tabla que representa al 'Ecce Homo', orixinaria d'esta parroquia y que s'atribúi al famosu pintor flamencu Jan Provost. En 1620 cayó la so torre y en 1749 empecipióse la so gran restauración pa terminase en 1757. Sufrió la quema de 1985, cola perda de delles pieces de gran importancia. Terminar de restaurar en 1989.

 Ermita de La nuesa Señora del Socorru: la ermita de La nuesa Señora del Socorru, guapura prerrománica, data de los sieglos XII - XIII y ye la única muerte material que se caltuvo tres casi setecientos años de dominiu sanjuanista. Nun principiu foi una simple capiya aneja a la ilesia de San Pedro, titular d'unu de los cinco prioratos qu'integraben la bailía. A finales del sieglu XVIII sumieren por completu los vieyos murios de la ilesia, pero non asina l'antigua capiya de La nuesa Señora que llogró caltenese de pies como un edificiu independiente. Poles sos carauterístiques constructives y decoratives puede abscribirse al tránsitu del sieglu XII al XIII. Atopar a un par de metros per debaxo del actual nivel del suelu.

 Ermita de San Miguel: a la salida'l pueblu, nuna paraxa anguaño convertida en zona de recréu, otra ermita, la de San Miguel, atrai l'atención del visitante. Ye posible que tuviera yá construyida en 1227 según esprender d'un documentu de docación nel que se menta "una vinna en Sant Migael de Población, a la puerta de los malatos". Esta referencia indicaría la esistencia xunto al edificiu relixosu d'un lazareto o malatería pa l'acoyida de malatos. Trátase d'una senciella y harmónica construcción compuesta por una sola nave rematada en cabecera plana. La decoración escultórica amenorgar a los canecillos que soporten la cornisa, na so mayor parte de formes xeométriques salvu unu afatáu con un motivu fálicu. Edificiu afatáu con espadañuela y campanillo. La paraxa onde s'alluga ye de lo más atopadizu, pos s'arrodia d'una verde pradería a la cual empresten solombra dellos chopos, so los cualos instálense meses y hornillos de piedra. 

  Ponte del sieglu XVII n'estilu barrocu sobre'l ríu Ucieza 


 Demografía 
 1900 1910 1920  1930  1940  1950 1960 1970 1981 1991 2011 861 832 660 735 658 624 500 340 271 228 55

 Camín de Santiago 
Incluyíu nel trayeutu del Camín de Santiago, la llocalidá de Población de Campos ufierta a los pelegrinos de la ruta xacobea un albergue municipal. Les instalaciones del centru, rehabilitáu sobre les antigües escueles, tán preparaes p'acoyer a daqué más d'una ventena de viaxeros, a los que se-yos ufierta tolos servicios básicos pa folgar.

 Presente del pueblu 
El conceyu, dedicáu básicamente a l'agricultura, vio cómo la so rede de caminos rurales yera anovada nestos años. Los cultivos de secanu ocupen la mayor parte de los terrenes granibles, magar la zona destinada a regadío bien pudiera amontase col arreglu del deterioráu sistema de acequias.

 Fíos pernomaos 
 Manuel Revuelta González (Población de Campos, 1 de xineru de 1936): Jesuíta y Catedráticu d'Historia contemporánea d'España na Universidá Pontificia Comillas. Ye académicu de la Institución Tello Téllez de Meneses dende'l 4 de mayu de 1992.

 Julio Pérez Ortega (Población de Campos, 1917-Santa Cruz de Tenerife, 2002). Estudiosu y escritor de la historia de les Islles Canaries.

 Pedro Gutiérrez, home de Población de Campos, acompañaría a Cristóbal Colón nel descubrimientu del nuevu continente.

 Julio Cayón Heredia, Llicenciáu en Derechu, llabrador d'oficiu y "llabrador de sonetos", de vocacion. Poeta. Natural d'Amusco 1927-Palencia 2006 , moró mientres años en Población de Campos, al que calificó como daqué más que'l so pueblu d'adopción. La so obra: "Los mios pecaos de malversificacion".

 Ver tamién 
 Turismu na provincia de Palencia

 Bibliografía 


 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Conceyos de Palencia
Categoría:Llocalidaes de la provincia de Palencia
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial