Olmillos de Castro

Olmillos de Castro ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Llión.

El conceyu inclúi les llocalidaes anejas de Marquiz de Alba, Navianos de Alba y San Martín de Tábara. Cuenta con una superficie de 71,39 km² y, según datos del padrón municipal  del INE, cuenta con una población de  habitantes y una densidá de 3,7 hab/km².

 Allugamientu 
Olmillos de Castro asítiase a 40 km de Zamora, la capital provincial, na redoma de la sierra Roldana y a escasos quilómetros del banzáu de Ricobayo.

 Historia 
Mientres la Edá Media Olmillos de Castro quedó integráu nel Reinu de Llión, que los sos monarques acometeríen la repoblación de la llocalidá dientro del procesu repoblador lleváu a cabu na zona, tando venceyáu'l so orixe históricu a la fortaleza de Castrotorafe y dependiendo de la encomienda de la Orde de Santiago que tenía sede en dicha fortaleza.

Na Edá Moderna, Olmillos de Castro tuvo integráu nel partíu de Carbajales de Alba de la provincia de Zamora, al igual que les pedaníes de Marquiz de Alba y Navianos de Alba, magar San Martín de Tábara pertenecía al partíu de Tábara, tal que reflexaba en 1773 Tomás López en Mapa de la Provincia de Zamora. Asina, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, el conceyu caltener na provincia zamorana, dientro de la Rexón Lleonesa, integrándose en 1834 nel partíu xudicial d'Alcañices,Subdivisión en partíos xudiciales de la nueva división territorial de la Península ya islles axacentes / aprobada por S. M. nel real decretu de 21 d'abril de 1834 dependencia que s'enllargó hasta 1983, cuando foi suprimíu'l mesmu ya integráu nel Partíu Xudicial de Zamora.Real Decretu 529/1983, de 9 de marzu, pol que se determinen los Partíos Xudiciales de cada provincia, a considerar a efeutos de les eleiciones de Diputaos provinciales.

En redol a 1850, integrar nel conceyu de Olmillos de Castro les llocalidaes de Marquiz de Alba, Navianos de Alba y San Martín de Tábara,Alteraciones de los conceyos nos Censos de Población dende 1842: Olmillos de Castro tomando'l términu municipal la so estensión actual.

 Patrimoniu 
Del so cascu urbanu destaca la ilesia parroquial de Santa Marina y especialmente la so espadaña alta y espodada, campanariu neoclásicu de trés baldíos y pináculos, con una pequeña torre llateral de cupulina y un óculo cegáu cola Cruz de Santiago marcada. El templu agospia nel so interior un senciellu retablu cola imaxe de la patrona so un calvariu. La guapura del templu ye totalmente opuesta a l'austeridá y cencellez del edificiu qu'acueye les dependencies municipales.

 Demografía 
Evolución demográfica de Olmillos de Castro 1857  1877  1897  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1981  1940  1991  1996  2001  2003  2005  2006  2007  2013  2017 802  751  822  859  1017  1119  1159  1210  1224  988  775  444  516  451  409  389  373  365  341  264  235

Les cifres de 1996 tán referíes a 1 de mayu y les posteriores a 1 de xineru.

 Vecinos pernomaos 
 José Folgado. Foi un prestixosu artesanu local, ferreru, especialista en balances, peses romanes y l'arte de la forxa, que tien dedicada una placa conmemorativa na que foi la so casa familiar.

 Festividaes 
 Santa Marina: 18 de xunetu.
 San Roque, el 19 de xineru, y La Hiniesta, el 31 de mayu, son les festividaes principales de Olmillos de Castro.
 La pedanía de Marquiz de Alba celebra San Sebastián, el 21 de xineru, y Santa Cruz, el 3 de mayu 
 Navianos de Alba conmemora Santa Catalina, el 30 d'abril, y La nuesa Señora del Rosariu, el 7 d'ochobre.
 Los vecinos de San Martín de Tábara tán de fiesta'l 28 de mayu, San Roque, y el 11 de payares, San Martín.

 Referencies 

= Enllaces esternos 

 Ficha Municipal de Caja España

Categoría:Llocalidaes de la provincia de Zamora
Categoría:Conceyos de Zamora
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial