Ferreras de Abajo

Ferreras de Abajo ye un conceyu español de la provincia de Zamora y de la comunidá autónoma de Castiella y Lleón.

Asítiase al noroeste d'España, cerca de la frontera con Portugal, integrada na contorna de la Tierra de Tábara como unidá xeográfica, anque nunca perteneció al poderosu marquesáu tabarés, sinón que foi una de les múltiples posesiones del monesteriu de Moreruela.

Destaca especialmente pola especial caltenimientu de la so naturaleza y fauna, con especial mención de la paraxa de «La Pedrizona», monte qu'algama cotes de 1055 m d'altitú y que dexen unes vistes panorámiques que la converten n'unu de los miradores más espectaculares de la provincia de Zamora. El creciente turismu rural y el so interés pol llobu, dio llugar a la creación d'una ruta de senderismo ascendente per una pista forestal.

L'arquiteutura rural ta presente por cualesquier de los rincones del so términu, toa ella en piedra, adobe y madera, con exemplos nes cases del so nucleu urbanu y nes fontes, manantiales, pontones, molinos, corralaes, palombares y bodegues de la so contorna. Dispón amás d'una área recreativa acondicionada, nel que señalizó les especies autóctones de flora. Tamién cunta con edificaciones más modernes y actuales, ente les que destaca la so ilesia parroquial de San Xuan Bautista —que la so fábrica ye de la década de 1980— y una ermita que tamién ye recién con una talla orixinal d'un Cristu del sieglu XVII.

Ferreras de Abajo ye especialmente renomáu pola so música tradicional y la so folclor, pa los que s'utilicen preseos tradicionales como'l tamboril y la gaita de fole, cola que los músicos de la llocalidá interpretaron ya interpreten la vida rural, les sos celebraciones y festividaes. Mientres el mes de setiembre entámase y celebra nesta llocalidá un festival de folclor que se denomina «Sierra de la Culiebra».

 Símbolos  
L'escudu heráldicu del conceyu foi aprobáu na sesión plenaria de 26 d'avientu de 2001 del conceyu. Trátase d'un escudu mediu partíu y cortáu en:Anunciu relativu a l'aprobación del escudu heráldicu del conceyu de Ferreras de Abajo.
El primeru de plata, llobu pasante de sable.
El segundu d'oru, mazu y martiellu puestos n'aspa, de sable.
El terceru de plata tres montes de sinople, en puntes d'ondes de plata y azur. 
Remata al timbre una corona real zarrada.

 Xeografía física 
Allugamientu Asítiase a unos
60 km de distancia de Zamora, la capital provincial, y a 826 m d'altitú. Esti conceyu de la contorna de Tábara, tamién inclúi como anexu a la llocalidá de Litos. Asítiase nun privilexáu espaciu xeográficu, correspondiente al valle de Valverde y asitiáu al norte de la sierra de la Culiebra.
Xeoloxía Cuenta con
una superficie de 88,15 km² trevesaos peles agües del ríu Castrón y diversos regueros. Nel so términu atópesse paraxes como'l monte La Pedrizona, de notable riqueza forestal, formáu por pinares, carbayos y castañales, gorbizales y carba qu'acovez a les especies cinexétiques de fauna selvaxe, como llobos, venaos, xabalinos y corzos, xunto a una avifauna diversa. El creciente interés pol llobu, dio llugar a la creación d'una ruta de senderismo ascendente per una pista forestal.

 Noroeste: Otero de Bodas Norte: Calzadilla de Tera Nordeste: Melgar de Tera Oeste: Ferreras de Arriba 75px Este: Villanueva de las Peras  Suroeste: Tábara  Sur: Tábara Sureste: Tábara

 Historia 

Mientres la Edá Media Ferreras de Abajo quedó integráu nel Reinu de Lleón, que los sos monarques acometeríen la repoblación de la llocalidá dientro del procesu repoblador lleváu a cabu na zona. Asina, dende siquier el sieglu XII, los monxos monxos Cistercienses establecieron en Ferreras de Abajo una de les sos granxes. La so ocupación, como posesión del monesteriu de Moreruela, duró hasta l'añu 1431, añu nel que, xunto a otres poblaciones d'Aliste y La Carballeda, pasó a manes de los condes de Benavente, previu pagu de 15 000 maravedinos y otres compensaciones económiques. Esta casa señorial caltener nel so poder hasta la supresión de los derechos feudales del sieglu XIX.Ascensu a La Pedrizona de Ferreras de Abajo

Na Edá Moderna, Ferreras de Abajo foi una de les llocalidaes que s'integraron na provincia de les Tierres del Conde de Benavente y dientro d'esta na receptoría de Benavente. Sicasí, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, la llocalidá pasó a formar parte de la provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa, quedando integráu en 1834 nel partíu xudicial d'Alcañices,Subdivisión en partíos xudiciales de la nueva división territorial de la Península ya islles axacentes / aprobada por S. M. nel real decretu de 21 d'abril de 1834 dependencia que s'enllargó hasta 1983, cuando foi suprimíu'l mesmu ya integráu nel Partíu Xudicial de Zamora.Real Decretu 529/1983, de 9 de marzu, pol que se determinen los Partíos Xudiciales de cada provincia, a considerar a efeutos de les eleiciones de Diputaos provinciales.

En redol a 1850, l'antiguu conceyu de Litos integrar nel de Ferreras de Abajo,Alteraciones de los conceyos nos Censos de Población dende 1842: Ferreras de Abajo tomando'l términu municipal la so actual estensión.

 Demografía  
Ferreras de Abajo cunta con una población censada de  habitantes, anque en dómina braniza aumenta pol turismu procedente de les grandes ciudaes, na so mayor parte descendientes d'emigrantes del propiu conceyu. La media d'edá ye cimera a los 50 años, lo que manifiesta una población claramente avieyada, sostenida pol emplegu xeneráu en redol al turismu rural y el trabayu nos montes, ente otres actividaes presentes nel conceyu.

 Economía  
Principalmente como na mayoría de pueblos y ciudaes de la provincia de Zamora, la mayor fonte d'ingresos de Ferreras de Abajo son les pensiones de xubilación anque tamién podemos atopar dellos pequeños negocios familiares y dalgún otru de mayor tamañu. Tocantes a los trabayos del campu, yá apenes unos cuantos vecinos ganen la vida con ello.

 Patrimoniu 
Nun se caltienen monumentos importantes, pos la ilesia alzóse de nueva planta y la ermita sufrió delles reconstrucciones. Al paecer, históricamente, la parroquia primitiva topábase bien dixebrada de los demás edificios. Al nun poder oyese les campanes, construyir ente les mesmes cases un campanariu con formes d'espadaña triangular. Na actualidá, nel centru de la llocalidá esiste un templu nuevu, diseñáu pol párrocu Miguel Morán Fernández ya inauguráu en 1981.

La ermita del Cristu atopar nuna pequeña plaza non bien lloñe de la parroquia, consta de tres naves restauraes y una torre moderna. Nel so interior dase cultu, ente otres escultures, a una imaxe del Crucificáu del sieglu XVII.

 Fiestes 
Les fiestes patronales son el 24 de xunu n'honor a San Xuan. Nel mes de mayu celébrase San Isidro Llabrador, patrón de los llabradores. Nel mes d'agostu, tienen llugar diverses actividaes de convivencia y alcuentru con emigrantes que tornen de vacaciones. En setiembre celébrase un festival de folclor denomináu «Sierra de la Culiebra».

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Páxina del Conceyu de Ferreras de Abajo

Categoría:Llocalidaes de la provincia de Zamora
Categoría:Conceyos de Zamora
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial