Abia de las Torres

miniaturadeimagen|Ilesia de L'Asunción.
Abia de las Torres ye un conceyu y llocalidá española de la contorna de Tierra de Campos na provincia de Palencia, comunidá autónoma de Castiella y Lleón.

 Situación 
 Atópase perbién comunicada pela Autovía de la Meseta y l'autovía del Camín de Santiago, tando a pocos quilómetros d'Osorno la Mayor. Baña'l so términu'l ríu Valdavia.

 Demografía 
 Evolución demográfica1991  1996  2001  2004  2007 239  233  197  186  166

 1900 1910 1920  1930  1940  1950 1960 1970 1981 1991 2001 2011 638 627 548 535 574 537 472 373 277 203 204 179

 Historia 

 Los oríxenes 
Abia de las Torres ye una de les ciudaes Vaccees de la Tarraconense citaes por Ptoloméu na so Xeografía col nome d'Avia. El pobláu d'Avia taba consideráu como un oppidum de los vacceos, lo que significa qu'o bien se trataba de la capital d'una porción de territoriu Vaccéu, o bien se trataba d'una cortil cercada alredor del cuetu del castiellu y redoma. Pa Avia aplica más la segunda definición

 Vía y casona romana n'Abia 
En dómina romana, esistió una vía (conocida como Vía 16.15) que xunía Abia de las Torres con Saldaña. A ella faen referencia documentos medievales y el so trazáu sería: Abia-Bahillo-Gozón de Ucieza-Villaproviano-Saldaña. Esto nel supuestu de que la Ambinón del Ravennate correspondera col oppidum vaccéu dAvia. Los profesores José María Solana Sainz y Tomás Mañanas defenden esta última posibilidá, frente al profesor Luis Javier Balamaseda, partidariu d'estremar el oppidum vaccéu d'''Avia d'una mansio cercana llamada Ambinon.

Esta mansio según el Ravennate atópase ente Pisoraca (Herrera de Pisuerga) y Lacóbriga (Carrión de los Condes). 

Son abondosos los afayos atopaos a lo llargo del pueblu qu'asina lo atestigüen. D'esta población romana, o de les sos ruines, estráxose (seique) el fragmentu de llábana sepulcral que güei se ve enllastráu nel pórticu de la ilesia parroquial de la villa, que foi construyíu en 1776. D. Francisco Simón y Nieto describióla como una llábana de 40 cm. d'altor por 25cm. d'anchor y lletres altes de 35 mm. nesta llábana puede lleese: .....Li[cirnus?] genero pientissimo, militi immuni...... Que puede traducise como: .....Licirno al so xenru piadosísimu, soldáu exentu......Nuevas inscripciones romanas de Alcorrucén, Écija, Denia, Turis y Abia de las Torres. Fidel Fita Colomé (S.I.). Madrid, 2 de payares de 1900.

A esti afayu hai que sumar fondos de cabañes atopaos nes obres del frontón, y sobremanera l'apocayá descubiertu fornu altu romanu na zona baxa del pueblu.

 Edá Media 
Yá nel sieglu XII Alfonsu VII otorgaría un fueru a Abia igualando a tolos habitantes: Castellanos, Francos, Moros y Xudíos. Yera gobernada daquella la villa d'Abia pol Conde Gómez de la casa de los Lara, que'l so llinaxe dispunxo de señoríu a lo llargo de seis siglos, tal que señala'l so escudu municipal y los escudos na fachada de la casa que foi de los Marqueses d'Aguilar de Campoo
, yá qu'equí nació'l V marques d'Aguilar y el VIII conde de Castañeda llamáu Bernardo Manrique de Lara.

Nel sieglu XIII, en 1280, reinó doña Urraca, la de los güeyos de miel, el que güei se conoz como'l conventu o monesteriu de Santa María de los Barrios d'Abia, see d'unes monxes bernardes que dependíen de «las Huelgas» de Burgos.

 Edá Moderna 
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyóse en conceyu constitucional denomináu entós Aviñate, nel partíu de Carrión de los Condes,Conceyu Códigu INE -34003 que nel censu de 1842 cuntaba con 107 llares y 556 vecinos'.

En 1885, Abia de las Torres yera cabeza d'arciprestalgu. Podíen verse los escasos restos d'un castiellu del Marqués de Montealegre.Valladolid, Palencia y Zamora, 1885, p. 507

 Personalidaes 
 Luis Avia Melendro: relixosu agustín y mártir.

 Referencies 

 Bibliografía 

 García Guinea, Miguel Ángel: Románico en Palencia''. Diputación de Palencia, Impresión 2007 (2ª edición revisada 2002). ISBN 978-84-8173-130-9. Páx 392.

 Enllaces esternos 

Categoría:Conceyos de Palencia
Categoría:Llocalidaes de la provincia de Palencia