Masquefa

MasquefaTopónimu en castellán según: Celdrán Gomáriz, Pancracio: Diccionario de topónimos españoles y sus gentilicios. Páx. 478. Espasa Calpe, 2002. ISBN 84-670-0146-1 ye un conceyu y llocalidá de la contorna del Anoia, na provincia de Barcelona, comunidá autónoma de Cataluña. Tien la categoría de villa.

 Xeografía 
Masquefa llinda al norte col conceyu de Pierola, al sur col de Sant Llorenç d'Hortons, al este col de Sant Esteve Sesrovires y al oeste col de Piera.

Masquefa tien una altitú media de 257 msnm, algamando la cota máxima colos 339 msnm na parte noroeste del conceyu, na confluencia con Hostalets de Pierola. El terrén ye onduláu marcáu pola aición de rir, formando riegues y ribayos escontra'l ríu Llobregat.

 Nucleos de población 
Masquefa ta formáu por seis nucleos o entidaes de población. 

Llista de población por entidaes:

 Entidá de población Habitantes (2011) Beguda Alta, La 269 Can Parellada 1.619 Can Quiseró 273 Can Valls 141 Maset, el 987 Masquefa 5.021

 Historia 
La historia de la villa de Masquefa remontar al 3 de marzu del 963 cuando Miró, Conde de Barcelona, vendió a Enyec Bonfill, el castrum Machicepfa, pola cantidá de 1.000 sueldos. Col castiellu tamién se ponía en vienta'l so términu, la xurisdicción parroquial y la primitiva ilesia de San Pedro. La consecuencia más immediata ye que s'acababa'l dominiu direutu de los Condes de Barcelona sobre'l castrum y tola so xurisdicción.

Nel marcu del feudalismu que s'enllantó en Cataluña mientres la dómina, el monesteriu de Sant Cugat foi alquiriendo, progresivamente, la práutica totalidá del territoriu, que s'empecipió l'añu 975 cuando Mambertus fixo donación de distintes cases y tierres, propiedaes sos.

L'actual «Campusantu Viejo», la ilesia románica de San Pedro, símbolu emblemáticu del pueblu y unu de los edificios más carauterísticos de finales del sieglu XII, principios del sieglu XIII, mientres el reináu de Xaime I, construyóse coincidiendo cola transición del románicu al góticu.

A partir de los años 50 hubo una crecedera económica na zona, gracies a la importancia que taba tomando les industries que se diben enllantando nel conceyu.

 Toponimia 
Según pallabres de Joan Coromines, na so Onomasticon Catalonie, Masquefa derivar del raigañu pan-arábico qef, que significaba «vivir alegremente», esto foi un signu de la presencia árabe en Barcelona nel sieglu VIII.

 Economía 
L'actividá económica del conceyu ta partida tocantes a territoriu refierse. Casi la metá ta dedicada a l'agricultura, sobremanera el cultivu de la viña. El vinu, mientres los últimos cinco sieglos y na actualidá, ye'l primer productu n'importancia de producción nel conceyu. Masquefa forma parte de la denominación d'orixe Penedés. Tamién cunta col polígonu industrial La Pedrosa. Destaca la fábrica de Rogelio Coloráu, orixinaria de Barcelona, que s'instaló na villa en 1910 dedicada a la fabricación de febielles, güei adquiríu l'edificiu pol conceyu y convertíu n'equipamientos municipales. Tamién hai empreses como Todomold, dedicada al revestimiento interior d'automóviles, güei en concursu d'acreedores, Facesa, dedicada a les cápsules d'aluminiu y Dismol, que fabrica complementos del cava ente otres.

 Blasonado 
 Escudu 
Escudu embaldosado truncáu: primero de púrpura, una mano d'argén; segundu d'oru, 4 palos de gules. Por timbre una corona mural de villa.

Foi aprobáu'l 28 de febreru de 1996.

La mano ye la señal parlante tradicional referíu al nome de la población. Los cuatro barras de Cataluña recuerden que la villa tuvo so xurisdicción real dende'l sieglu XVI.

 Demografía 
Masquefa tien un total de 8.168 habitantes, de los cualos 4.137 son homes y 4.031 muyeres, según datos del INE 2009. Según el INE, en 2008 habíen 8.029 habitantes.

 Gráficu demográficu de Masquefa ente 1717 y 2009
1717-1981: población de fechu; 1990- : población de derechu

 Alministración 

 Fiestes y celebraciones 
 Xunta nel Campusantu vieyu: Celébrase'l llunes de Pascua. De normal báillense sardanes y prepárase una costellada. 
 Fiesta Mayor pequeña: Celébrase'l 15 de mayu per San Isidro, patrón de los llabradores. Les fiestes empiecen el vienres pela tarde y acaben el domingu a la nueche. Realízase un pasucáis colos xigantes y cabezudos. Realícense xuegos infantiles, teatru, cine, una chicolatada, cena de fabones, baille, el correfoc y, p'acabar la fiesta, la cantada d'habaneres.
 Fiesta Mayor grande: Celébrase'l 22 de xunetu, por Santa Madalena, patrona del pueblu. Duren de cuatro a cinco díes. Tamién hai xigantes y cabezudos, gralleros, y bastoneros mientres el pasucáis, de normal realízase una fiesta de la espluma. Tamién se realicen esposiciones onde podemos ver les obres de los artistes locales y muestres d'artesanía.
 Fiesta de la uva: Celébrase en setiembre la popular pisada de la uva y entámase una cena de fiambrera. 
 Fiesta de los güelos: Celébrase en setiembre. L'actu consiste nuna paella acompañada con música.
 Fiesta de San Jorge (Festas de Sant Jordi): Danse los premios Sant Jordi a toos aquellos que promocionaron el conceyu de Masquefa en tol mundu.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Páxina web del Conceyu de Masquefa
 Información de la Xeneralidá de Cataluña (en catalán)
 Información del Institutu d'Estadística de Cataluña (en catalán)
 Mapa de Masquefa en Google Maps
 Actualidá y entidaes de Masquefa (en catalán)

Categoría:Conceyos de Barcelona
Categoría:Llocalidaes de la provincia de Barcelona
Categoría:Wikipedia:Artículos con referencies a exónimos en castellán
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial