Superfluidez

El superfluido ye un estáu de la materia carauterizáu pola ausencia total de mafa (lo cual estremar d'una sustancia bien fluyida, que tendría una mafa próxima a cero, pero non esautamente igual a cero), de manera que, nun circuitu zarráu, fluyiría interminablemente ensin resfregón. Foi afayada en 1937 por Piotr Kapitsa, John F. Allen y Don Misener, y el so estudiu ye llamáu hidrodinámica cuántica. 

Ye un fenómenu físicu que tien llugar a bien baxes temperatures, cerca del cero absolutu, llende nel que cesa toa actividá. Un inconveniente ye que casi tolos elementos conxelar a eses temperatures. Pero hai una esceición: el heliu. Esisten dos isótopos estables del heliu, el heliu-4 (que ye bien común) y el heliu-3 (que ye raru) y produzse na desintegración beta del tritiu en reactores nucleares. Tamién s'atopa na superficie de la Lluna, abasnáu hasta ellí pol vientu solar.

Los dos isótopos portar de maneres bien distintes, lo cual sirve pa esaminar los efeutos de los dos estadístiques cuántiques, la estadística de Fermi-Dirac, a la qu'obedecen les partícules d'espín semi-enteru, y la estadística de Bose-Einstein, siguida poles partícules de espín enteru.

 Ver tamién 
 Vacíu superfluido
La so temperatura ye de -273 graos celcius.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Mecánica de fluyíos
Categoría:Efeutos físicos
Categoría:Ciencia de los años 1930
Categoría:1937