Reforma anglicana

La Reforma anglicana o reforma inglesa ye una serie d'acontecimientos asocedíos n'Inglaterra nel sieglu XVI que remataron cola separación de la Ilesia d'Inglaterra y la Ilesia católica y cola emancipación de l'autoridá papal. Ye parte de la reforma protestante qu'asocedió en munchos países d'Europa.

El desencadenante de la Reforma inglesa foi'l deséu del rei Enrique VIII de llograr l'anulación del so matrimoniu. Lo qu'empezó como una disputa política y non teolóxica, tuvo fondes consecuencies tanto polítiques como teolóxiques. Tres la separación de Roma, pol Acta de Supremacía Real, el monarca convertir en xefe supremu de la Ilesia d'Inglaterra, qu'aportó nuna Ilesia nacional independiente de Roma.

Siguieron n'Inglaterra munchos años de disputes teolóxiques, qu'a lo postrero llevaron a la guerra civil. La resultancia foi l'establecimientu d'una Ilesia oficial del Estáu y la reconocencia gradual de delles otres ilesies y movimientos relixosos, incluyendo la Ilesia católica.

Inglaterra tuvo xunto a Roma mientres casi mil años, primero que dambes ilesies dixebrar en 1534, mientres el reináu d'Enrique VIII. La separación teolóxica venía xestándose nel senu de la Ilesia británica per mediu de movimientos como'l de los Lolardos, pero la reforma inglesa ganó verdaderu sofitu políticu cuando Enrique VIII quixo anular el so matrimoniu con Catalina d'Aragón (d'alcuerdu al Derechu canónicu). So presión del sobrín de Catalina, l'emperador del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu Carlos V, el Papa Clemente VII, primeramente favorable a la solicitú, refugar, polo que'l rei Enrique VIII, anque teológicamente un católicu devotu (proclamáu "Defensor de la Fe" pol so refutación del luteranismu), decidió convertise en Xefe Supremu de la Ilesia d'Inglaterra p'asegurar l'anulación del so matrimoniu.

Enrique caltuvo una fuerte preferencia pola lliturxa católicu-romana tradicional mientres el so reináu, de cuenta que los reformadores protestantes nun pudieron realizar práuticamente nengún cambéu nes doctrines y práutiques de la Ilesia d'Inglaterra sol so mandatu. Pero sol gobiernu del so fíu, Eduardu VI (1547-1553), la ilesia sí aportó a teológicamente protestante anque fuera solo hasta retornar a la Ilesia católica mientres el reináu de la reina María I en 1555 (que foi moteyada polos sos detractores como "María la Sanguinaria" - Bloody Mary). L'establecimientu, sol gobiernu de Sabela I (a partir de 1558) d'una Ilesia d'Inglaterra claramente protestante, pero moderada (pos reconocía'l so heriedu católico y apostólico), dexó consolidala llegalmente (conforme al Estáu y parte d'él) y dexa-y afaer dientro de la so comunión a una amplia gama de posiciones teolóxiques, lo cual foi, de magar, una de les sos carauterístiques esenciales.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Historia d'Inglaterra
Categoría:Protestantismu