Ortigosa de Cameros

Ortigosa de Cameros ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España), asitiáu na contorna del Camero Nuevo.La so actividá económica básase, principalmente, na ganadería, la esplotación forestal, la industria maderero y el turismu rural. La so patrona ye la Virxe del Carmen, que la so fiesta celebrar el 16 de xunetu.

 Historia 
L'orixe del so nome provién del términu llatín urtica, que significa 'ortiga'. Nel so territoriu hubo asentamientos prehistóricos, como lo demuestren les cueves esploraes de "La Paz" y de "La Viña", onde s'atoparon restos de llances, xiles y otros preseos prehistóricos. Les cueves tán asitiaes nel macizu del Encinedo, a 1073 metros d'altitú.

Según la tradición, los vecinos d'esta llocalidá participaron na famosa Batalla de Clavijo, conocida porque nella participó, según la lleenda, l'apóstol Santiago Matamoros sobre un caballu blancu, xuníu al exércitu de Ramiro I contra les tropes musulmanes d'Abderramán II.

Foi unu de los trés pueblos, xunto a Lumbreras y Villoslada de Cameros, que'l rei Enrique II de Castiella donó a don Pedro Manrique de Lara por abandonar la causa del rei Pedru I el Cruel y pasase al so bandu en 1366 na Primer Guerra Civil Castellana

En 1482 los Condes de Treviño reciben de manes de los Reis Católicos el títulu de Duques de Nájera, pasando Ortigosa a depender d'esti ducáu, hasta qu'en 1781 constituyir en villa realenga.

Mientres la Edá Moderna, Ortigosa tien un periodu de rellumanza por cuenta de la Mesta y la esplotación de la llana del ganáu. Los paños fabricaos nel sieglu XVIII yeren consumíos polos vecinos de les llocalidaes y abastecíen a les tropes reales o bien s'esportaben al restu de la Península. Por cuenta de ello, en 1733,  Felipe V eximió de lleves y quintes a los pañeros y pastores de Laguna de Cameros, Lumbreras, Pradillo y Ortigosa de Cameros.

Tuvo por aldega a El Rasillo de Cameros hasta qu'en 1817 Fernandu VII declarar villa, y a Peñaloscintos, a 2 quilómetros del nucleu urbanu, y que sigue so la so dependencia.

En 1845 producir nel pueblu l'arrestu de Martín de Zurbano,Ṕagina web del Conceyu de Ortigosa de Cameros Consultáu'l 10 de xunetu de 2012. un guerrilleru bien destacáu mientres la Guerra d'Independencia que realizara un pronunciamientu na ciudá de Nájera en contra del gobiernu de Narváez.

El 18 de setiembre de 1932 asitióse la primer piedra del pantano González Lacasa, cola presencia del Presidente de la República Niceto Alcalá Zamora y d'Indalecio Prieto, colo que les meyores tierres cultivables sumieron. De toes formes, mientres la posguerra reparóse un enclín creciente del Valle del Iregua por cuenta de la regulación de les agües del banzáu.

D'esta llocalidá yera natural Ricardo Izurieta Torres, padre del xeneral chilenu Óscar Izurieta Molina y güelu del comandante en xefe del Exércitu Chilenu Ricardo Izurieta.

 Demografía 
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 287 habitantes, 167 homes y 120 muyeres.

 Población por nucleu 
 Nucleos Habitantes (2000) Habitantes (2011)Nomenclátor INE Ortigosa de Cameros 289 254 Peñaloscintos 27 28

 Alministración 

 Arte 
 Edificios relixosos 

 Ilesia parroquial de San Martín: Data del sieglu XVI, ta edificada en mampostería y sillería, consta de dos naves y tres tramos, y ta cubierta na so mayor parte por crucería de terceletes. Destaca'l so retablu mayor, d'estilu rococó.
 Ilesia de San Miguel: Ta asitiada a la entrada del pueblu. Data del sieglu XVI.
 Ermita de Santa Lucía: Foi construyida ente los sieglos XVI y XVII, sobre una ermita anterior.
 Ermita de San Felices: Ye de planta rectangular, de mampostería. Foi reconstruyida nel sieglu XX.
 Ilesia parroquial del Bon Sucesu (Peñaloscintos): Construcción barroca del sieglu XVIII.

 Arquiteutura civil 

 "La Casa Grande": Construcción de planta pentagonal, qu'empezó a construyise en 1530 por aciu de Martín García de Brieva, un ricu terrateniente y ganaderu. Ye un edificiu singular por cuenta de les imáxenes esculpíes nel mesmu, según les interesaes inscripciones que contién.
 Ponte de Fierro: Construyíu en 1910 con aportaciones de dellos descendientes de Ortigosa, xune'l parque que delimita el pueblu colos covarones de La Paz y La Viña. Salva un altor de 54 metros sobre'l ríu Albercos, y les vistes dende'l mesmu son estelantes, non aptes pa xente con vértigu.
 Ponte de Formigón: Xune los barrios de San Miguel y de San Martín. Foi construyíu en 1923 ya inauguráu en 1924. Salva una distancia de 60 metros sobre'l ríu Albercos. Ye una de les imáxenes típiques de Ortigosa.

 Ver tamién 
 Conceyos de La Rioxa
 Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa
 La Rioxa (España)

 Referencies 

 Bibliografía 


 Enllaces esternos 

Categoría:Llocalidaes de La Rioxa
Categoría:Conceyos de La Rioxa
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial