Villanueva de Cameros

Villanueva de Cameros ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España), que pertenez a la contorna del Camero Nuevo. Aportar pela carretera N-111, que traviesa la llocalidá.
A escasos 2 quilómetros atopa'l nucleu de población d'Aldeanueva de Cameros, güei casi despobláu nos meses d'iviernu.

 Símbolos 
El blasón que define la representación heráldica del escudu del conceyu, aprobáu la , ye'l siguiente:

 Historia 
La primer mención apaez na escritura del votu de Fernán González, denominándolo "Villanova".

En 1366 foi incluyida ente les llocalidaes del Señoríu de Cameros, que sería vencíu por Enrique II de Trastámara a Juan Ramírez de Arellano pol so sofitu na llucha contra Pedru I el Cruel.

Darréu, foi propiedá de los señores de Cameros, condes d'Aguilar y duques de Abrantes.

Tres la desapaición de los señoríos, en 1811, convertir en villa exenta de la provincia de Soria, hasta la creación de la provincia de Logroño el 30 de payares de 1833. En 1821 nació na llocalidá'l pintor y dibuxante Carlos Múgica y Pérez.

 Demografía 
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 105 habitantes, 61 homes y 44 muyeres.

 Población por nucleu 
 Nucleos Habitantes (2001) Habitantes (2010)Nomenclátor INE Villanueva de Cameros 103 86 Aldeanueva de Cameros 20 19

 Alministración 

 Arte 

 Edificios relixosos 
 Ilesia de San Martín
Foi construyida ente los sieglos XVI y XVII, y ta considerada como la Catedral de los Cameros. Destaca'l conxuntu del so altar mayor, con un retablu realizáu con ébanu y marfil, y un arcón de plata con incrustaciones de cristal de roca. Sobre'l pórticu d'accesu al templu atopa una talla en madera de San Martín.
 Ermita de la Virxe de los Nozales
Templu barrocu del arquiteutu Ventura Rodríguez fabricáu en lladriyu y sillería, compuestu por una nave de dos tramos y cabecera con bóveda de cañón.
 Ermita de San Miguel
 Ermita de San Antón
De finales del sieglu XIX, anguaño abandonada pal cultu.
 Ermita de Lollano
Nella celebren dos romeríes, una'l primer domingu de xunu y otra l'últimu domingu de setiembre de cada añu.

 Construcciones civiles 
 Ponte de piedra
Ta asitiáu nel accesu a la llocalidá pela carretera LR-253. Vadea el ríu Banzaos, y ye d'una gran guapura.
 Antigües escueles
Daten del añu 1859, y cunten con un destacáu pórticu de sillería.

 Bibliografía 




 Ver tamién 
 Conceyos de La Rioxa
 Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Conceyos de La Rioxa
Categoría:Llocalidaes de La Rioxa
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial