Contraición de Lorentz

La contraición de Lorentz ye un efeutu relativista que consiste na contraición del llargor d'un cuerpu na direición del movimientu a midida que la so velocidá averar a la velocidá de la lluz. Orixinalmente foi un conceutu introducíu por Lorentz como una forma d'esplicar l'ausencia de resultaos positives nel esperimentu de Michelson y Morley. Darréu foi aplicáu por Albert Einstein nel contestu de la relatividá especial.

La contraición de Lorentz vien descrita pola siguiente espresión

onde  ye'l llamáu factor de Lorentz, L0 ye'l llargor midíu por un observador estacionariu (llargor propiu) y L1 ye'l llargor midíu por un observador que se mueve a una velocidá v (llargor impropiu) siendo c la velocidá de la lluz.

Puesto que siempres se cumple que 

ye dicir

el llargor impropiu L1 siempres se ve contraida al respective del llargor mesma L0.

La contraición de Lorentz tamién puede entendese como l'efeutu de dilatación del tiempu y como l'aumentu de la masa inercial d'un cuerpu o partícula.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Relatividá especial