Brassica oleracea italica

La Brassica oleracea italica, brócoli, del llatín brachium «brazu» (al traviés del italianu broccoli), ye una planta de la familia de les brasicáceas, antes llamaes crucíferas. Otres variedaes de la mesma especie son el repollu  la coliflor  el colinabu  y la col de Bruxeles  El llamáu brócoli chinu  ye tamién una variedá de Brassica oleracea.

 Carauterístiques 
Esta planta tien abondoses cabeces florales carnoses comestibles de color verde, puestes en forma d'árbol, sobre cañes que nacen d'un gruesu tarmu, que nun ye comestible. La gran masa de cabezuelas ta arrodiada de fueyes. Ye bien paecíu al so pariente cercanu, la coliflor, pero ye de color verde.

Ye un cultivu de climes frescos, polo qu'espolleta ruinamente mientres los branos calorosos. Davezu prepárase fervíu o al vapor, pero puede consumise crudu y convirtióse nuna verdura cruda bien popular como aperitivo. Un platu consiste en cocer brócoli con pataques cortaes en cachos y depués condimentarlo con pimentón, ayu en polvu y aceite d'oliva. Tien un altu conteníu de vitamina C (100 g contienen 89,2 mg de vitamina C; 107 % CDR), vitamina E y fibra alimentaria soluble.

 Nutrición 

El brócoli tien un altu conteníu en vitamina C y fibra alimentaria; tamién contién múltiples nutrientes con potentes propiedaes anti-canceríxenes, como diindolilmetano y pequeñes cantidaes de seleniu. Una sola ración apurre más de 30 mg de vitamina C y media-taza apurre 52 mg.Understanding Nutrition, Eleanor N. Whitney and Eva M. N. Hamilton, Table H, supplement, page 373 Table 1, ISBN 0-8299-0419-0 El diindolylmethane que s'atopa nel brócoli ye un potente modulador de la respuesta del sistema inmunolóxicu innatu con actividá anti-viral, anti-bacteriana y anti-canceríxena. El brócoli tamién contién el compuestu glucorafanina, que puede ser convertíu nel compuestu anti-canceríxenu sulforaphane, anque los beneficios del brócoli amenórguense considerablemente si'l vexetal ye fervíu. El brócoli tamién ye una escelente fonte d'indole-3-carbinol, un compuestu químicu qu'aguiya l'arreglu del ADN de les célules y paez bloquiar la crecedera de les célules canceríxenes.

Ferver el brócoli amenorga los niveles de compuestos anti-canceríxenos, como'l sulforafano, con perdes del 20-30% dempués de cinco minutos, el 40-50% al cabu de diez minutos, y el 77% dempués de trenta minutos. Sicasí, otros métodos de preparación, tales como la cocción al vapor, el fornu de microondes, y el salteado en wok, nun tienen nengún efeutu significativu sobre los compuestos.
Demostróse que'l consumu de granaos de bróculi ameyora la hipertensión arterial, la dexeneración macular y puede prevenir el cáncer de próstata. 

El brócoli tien los niveles más altos de carotenoides nel xéneru Brassica. Ye particularmente ricu en luteína y tamién apurre una modesta cantidá de beta-carotenu.

Hai estudios que revelen qu'un eleváu consumu de brócoli puede amenorgar el riesgu de cáncer de próstata agresivu. El consumu de brócoli tamién puede ayudar a prevenir enfermedad cardiaques.

Los biltos de brócoli de cutiu encamiéntense polos sos beneficios pa la salú.

 Variedaes 
Esisten tres variedaes de brócoli cultivaes de normal. La más común ye'l brócoli de Calabria (de cutiu conocida a cencielles como “brócoli”), llamada asina pola rexón de Calabria, n'Italia. Tien grandes cabeces verdes (de 10 a 20 cm) y tarmos gruesos. Trátase d'un cultivu añal d'estación fría. Los biltos de brócoli tienen un mayor númberu de cabeces, con munchos tarmos delgaos. A lo último, la coliflor púrpura ye un tipu de brócoli vendíu nel sur d'Italia, n'España y nel Reinu Xuníu. Tien una cabeza con forma de coliflor, pero compuesta de diminutos brotos de flor. N'ocasiones presenta un tonu púrpura na punta de los brotos de les flores.

Otros grupos cultivables de Brassica oleracea inclúin la berza (Brassica oleracea var. viridis), la colifor (Brassica oleracea var. botrytis), el romanesco, la col rizada (Brassica oleracea convar. acephala var. sabellica), el repollu (Brassica oleracea var. capitata), la col de megollu (Brassica oleracea var. medullosa), el colirrábano (Brassica oleracea gongyloides) y les coles de Bruxeles (Brassica oleracea var. gemmifera). El bróccoli chinu tamién ye un grupu cultivable de Brassica oleracea. El grelo, dacuando llamáu bróccoli rabe, ente otros nomes, forma cabeces similares, pero más pequeñes, y ye en realidá un tipu de nabu (Brassica campestris). El brocolini ye un encruz ente brócoli y brócoli chinu.

 Producción 
Productores más importantes de coliflor y brócoli (11 de xunu de 2008) País Producción (tonelaes) Nota   8 585 000 F   5 014 500    1 240 710    450 100    433 252    370 000 F   305 000 F   277 200    209 000 F   186 400 Mundu !19
107 751Ensin símbolu = dato oficial, F = estimación de la FAO
Fonte: FAO 

 Cultivo 
El brócoli ye un cultivu de clima frescu al que-y van mal los climes de branos calorosos. Crez meyor nuna temperatura medio mientres el día ente 18 y 23 °C. El conxuntu de flores, tamién llamáu “cabeza” del brócoli, apaez de color verde nel centru de la planta. Pa cortar esta cabeza utilícense tisories de podar a una pulgada de la punta. El brócoli tien de ser collecháu primero que les flores de la cabeza vuélvanse marielles brilloses.

Les variedaes de brócoli de cabeza ufierten resultaos probes en climes templaos, debíu principalmente a plagues d'inseutos, ente que la variedá de biltos ye más resistente, anque se debe poner atención a inseutos chupadores (como pulgones), guxanos y mosca blanca. Pulverizar con bacillus thuringiensis puede controlar los ataques de guxanos, ente que l'aceite de citronella puede evitar apaiciones de mosca blanca.

 Caltenimientu 
Depués de cortaes, les cabeces florales comestibles de color verde tienen como condición óptima de caltenimientu una temperatura de 0 °C. A esa temperatura, el brócoli puede permanecer de color verde mientres delles selmanes, ente que a 10°C empieza a amarillear en menos de diez díes, y a 20°C en dos díes. El brócoli carauterizar pol so bien baxa producción d'etilenu, y la so sensibilidá al etilenu ye alzada: la presencia d'etilenu nel ambiente, entá a bien baxes temperatures, produz amarillamiento de les cabeces florales. Polo xeneral, considérase que la vida permediu en postcosecha del brócoli en condiciones apropiaes ye de 10-14 díes.

L'aplicación al brócoli cortáu de 1-metilciclopropeno, inhibidor de l'acción del etilenu, estiende la so vida en postcosecha al retrasar l'entamu del amarillamiento.

 Galería 

 Referencies 

 Enllaces esternos 



Categoría:Verdures
oleracea italica
Categoría:Nutracéuticos