Felipe II de Borgoña

Felipe II el Coraxosu  foi un duque de Borgoña perteneciente a la dinastía Valois. Yera'l cuartu fíu de Xuan II el Bonu, rei de Francia, y de Bona de Luxemburgu. Mereció'l nomatu d'Atrevíu pol arroxu del que dio muestres na batalla de Poitiers (1356), na cual participó con solu quince años d'edá.

Foi'l fundador de la cartuxa de Champmol, destinada a panteón ducal; encargó les escultures funeraries al escultor Jean de Marville. Nel documentu fundacional el duque Felipe fai constar:

 Prisioneru d'Inglaterra 
Mancáu al llau del so padre, foi, como esti, fechu prisioneru y lleváu a Inglaterra, onde nun desmintió nin un intre la so altiveza. El 6 de setiembre de 1363, el rei Xuan II dexó en apanage la rica provincia del ducáu de Borgoña al so fíu Felipe, a quien nomó coles mesmes primer par de Francia.

 Duque de Borgoña, primer par y rexente de Francia 
Los dominios de Felipe.|miniatura|esquierda
Felipe II nun fixo públicu daquella los sos nuevos títulos, y siguió exerciendo col títulu de duque de Turena, que recibiera en 1360, les funciones de gobernador de Borgoña, hasta que, al xubir al tronu, Carlos V ratificó la donación fecha pol so padre. Tomó definitiva posesión del ducáu'l 26 de payares de 1364. Casóse con Margarita de Flandes, vilba de Felipe de Rouvre, el 19 de xunu de 1367.

Anovada la guerra de los Cien Años, el duque de Borgoña tomó'l mandu d'un exércitu que'l rei de Francia axuntara en Normandía, y oponer al que mandaba'l duque de Láncaster. Mientres la minoría d'edá de Carlos VI foi rexente de Francia, socorrió al conde de Flandes, el so suegru, y sometió a los flamencos rebalbos (1382).

 Conde de Flandes, Artois, Rethel y Nevers 
Heredó más tarde (1384) los condaos de Flandes, Artois, Rethel y Nevers, colo que aportó a unu de los príncipes cristianos más poderosos; concedió a los sos nuevos vasallos (1385) cuanto-y pidieron; aseguró'l so poder nos Países Baxos por un doble matrimoniu de los sos fíos con príncipes (de la casa de Baviera, que tenía'l Hainaut, Holanda y Zelanda, y fixo casar a Carlos VI con Isabel, princesa de la so eleición.

 Descendencia 
Del so matrimoniu con Margarita de Flandes, muerta en 1405, nacieron:
 Xuan Ensin Mieu, Duque de Borgoña, socesor nel Ducáu de Borgoña. (Nacíu'l 28 de mayu de 1361 en Dijon, asesináu'l 10 de setiembre de 1419 cerca de la ponte de Montereau);
 Carlos (nacíu en marzu de 1372, muertu'l 13 de xunetu de 1373); 
 Antonio (nacíu en 1384, muertu na batalla de Azincourt, el 25 d'ochobre de 1415), conde de Rethel, depués duque de Brabante;
 Felipe (nacíu n'ochobre de 1389, muertu na batalla de Azincourt, el 25 d'ochobre de 1415), convertíu en 1404, pol arrenunciu de los sos hermanos mayores Xuan y Antonio, en conde de Nevers y de Rethel;
 Margarita (nacida n'ochobre de 1374), casada'l 12 d'abril de 1385 con Guillermo IV de Baviera, conde d'Hainaut, d'Holanda y de Zelandia; 
 Catalina (nacida en 1378, muerta'l 26 de xineru de 1426); casada'l 15 d'agostu de 1393 con Leopoldu IV, duque d'Austria;
 Bona (nacida en 1379 y muerta el 10 de setiembre de 1399); casada con Xuan de Borbón, fíu de Lluis II, duque de Borbón;
 María (nacida n'agostu de 1380, muerta'l 6 d'ochobre de 1428); casada en mayu de 1401 con Amadeo VIII, conde de Saboya.

Felipe II de Borgoña finó n'Halle (Hainaut, güei Brabante Flamencu, en Bélxica) el 27 d'abril de 1404 a los 62 años d'edá.

 Enllaces esternos 

 Referencies 

Categoría:Duques de Borgoña
Categoría:Condes de Borgoña
Categoría:Rexentes de Francia
Categoría:Militares de la guerra de los Cien Años
Categoría:Casa de Valois-Borgoña