Luneburgu

L'hanseática y universitaria ciudá de Luneburgu (n'alemán: Lüneburg) ye una ciudá de , asitiada na Baxa Saxonia, Alemaña. Ye la capital del distritu de Luneburgu. La primer mención que se tien d'ella data de 956.

En tiempos de Johann Sebastian Bach foi un pequeñu centru musical.

La escuela de San Miguel, antiguu monesteriu benedictín, allugó una Academia de Caballeros ente que nes principales ilesies (San Miguel, San Nicolás y San Juan) tocaben organistes de la talla de Georg Böhm (1661-1773).

 Xeografía 
Luneburgu atópase na cuenca baxa del Ilmenau, 30 km antes de llegar al so confluencia col ríu Elba. Al sur de la ciudá estienden los 7.400 km² del Gorbizal de Luneburgu, que desenvolvióse por cuenta de la esplotación forestal que sufrió la rexón de resultes de madera que les mines d'estracción de sal qu'había na ciudá, riquíen pa llograr dichu productu, según pol sobrepastoreo y los quemes. La constante estracción de los depósitos de sal sobre la que la ciudá esiste tamién dio llugar a, delles vegaes de forma gradual, otres de manera espectacular, fundimientu de delles zones de la ciudá. Nel estremu oeste de la ciudá topa la conocida como Kalkberg, una pequeña llomba y cantera de yelsu, onde esistió un castiellu que foi l'orixe de Luneburgu.

 Historia 

Mientres la Edá Media, Luneburgu goció de gran riqueza gracies al comerciu del sal. Por toos la so contorna esistíen munches fábriques de sal que s'esportaba a les ciudaes circundantes. Siguiendo la Vieya Ruta del Sal yera tresportada vía Lauenburg hasta Lübeck, onde s'embarcaba pa ser distribuyida por toles mariñes del Mar Bálticu. Luneburgu y el so sal fueron una de les principales fontes de poder y riqueza de la Lliga Hanseática.

La ciudá foi alzada en ducáu en 1235, darréu foi anexonada a Hannover en 1692.

Mientres la ocupación napoleónica, y de 1807 a 1810, la ciudá foi anexonada al reinu de Westfalia, antes de ser incorporada a Francia hasta 1814, fecha de la so torna al reinu de Hannover tres el fundimientu del Primer Imperiu.

Tres un llargu periodu de prosperidá, la so importancia empezó a tornar a partir de 1600. Les salines cerrar en 1980. La ciudá volvió recuperar una nueva notoriedá gracies a la fundación de la so universidá en 1989.

El paisaxe únicu ya impresionante de Lüneburger Heide (términu que nun tien nenguna rellación cola pallabra alemana Land, Länder en plural) deber al escalonamientu de los sables producíu pol retrocesu del glaciar vistulariano en terminándose l'últimu periodu glaciar. La deforestación de la rexón circundante por causa de la producción del sal, completó l'acción natural, que terminó emprobeciendo'l paisaxe natural.

Na Segunda Guerra Mundial, destruyóse'l 2,4% de la ciudá. El 4 de mayu de 1945 roblóse la Convención de Luneburgu, per mediu de la cual les tropes alemanes aparcaes en Westfalia, Dinamarca y los Países Baxos quedaben a les órdenes del mariscal de campu Montgomery, lo que preludiaba la capitulación del 8 de mayu de 1945.

 Infraestructures 
 Hospitales: 2 Stätisches Krankenhaus Lüneburg, Lüneburg Landeskrankenhaus
 Teatros: Teatru Lüneburg
 Cines: 2 Cinestar, Scala Kino
 Hoteles: 8
 Museos: 8
 Tresporte: Lüneburg forma parte de la compañía de tresporte Hamburger Verkehrsverbund. Hai 11 llinies d'autobuses na zona urbana de Luneburgu. La ciudá tien una estación de tren principal y una más pequeña allugada en Bardowick. Dende Luneburgu hai bien bon accesu en tren a Hamburgu, Hannover, Lubeca, Lauenburg, Uelzen y Winsen.

 Barrios 

La ciudá estremar nos siguientes barrios:
 Altstadt
 Bockelsberg
 Ebensberg
 Goseburg-Zeltberg
 Häcklingen
 Kaltenmoor
 Kreideberg
 Lüne-Moorfeld Mittelfeld
 Neu Hagen
 Ochtmissen
 Oedeme
 Rettmer
 Rotes Feld
 Schützenplatz
 Weststadt en Wilschenbruch Jüttkenmoor
 Klosterkamp
 Bülows Kamp
 In den Kämpen
 Krähornsberg
 Schäferfeld
 Volgershall
 Zeltberg 

 Educación 
La ciudá ye la sede de la Universidá de Lüneburg Leuphana (enantes conocida como la Universität Lüneburg). Hai 14 escueles secundaries na ciudá: 5 Gymnasien, 4 Realschulen, y 5 Hauptschulen. Hai 6 escueles de formación profesional, 3 escueles especiales, 3 escueles privaes y 12 escueles primaries.

 Ciudá monumental 

Luneburgu ye una de les poques ciudaes del norte d'Alemaña que'l so centru históricu quedó indemne dempués de la Segunda Guerra Mundial, polo que'l so centru históricu nun sufrió la destrucción que sí asocedió n'otres ciudaes. Sicasí, l'abandonu de los edificios hasta la década de 1960 traxo la desapaición de dalgunos predivos notables. Amás mientres les décades de 1950 y 1960 dalgunos de los edificios esgonciaos fueron baltaos pa construyir nellos almacenes, siguiendo l'arquiteutura industrial de la dómina, de resultes d'éses baltaderes y construcciones posteriores, tamién se produció la desapaición de delles cais de Luneburgu. 

Dende empiezos de los años 1970 la ciudá ta siendo primorosamente restaurada. Ello llevó a descubrimientos d'antigües pintures hasta ocultes en techos, cerámiques medievales y tabiernes históriques, pozos, etc., lo que supunxo una ayuda notable na conocencia y entendimientu de la vida en Luneburgu mientres la Edá Media.

Dientro del conxuntu monumental sobresalen les ilesies de San Esteban, San Juan, San Miguel y San Nicolás. Toes elles construyíes mientres los sieglos XIV y XV en fábrica de lladriyu, como ye habitual nel norte del país. Son ilesies na so mayoría de cultu luteranu, pero la ilesia de San Esteban ye la más antigua con cultu ecuménicu —funciona como ilesia tantu pa protestantes como pa católicos—.

Igualmente interesantes son l'antiguu arsenal, la farmacia de 1598, la Bäckerstrasse y el conceyu coles sos carauterístiques portalaes. Frente a ésti asítiase una estatua de bronce de la diosa de la Lluna con arcu y flecha. L'orixinal que data de 1530 foi robáu nos años 70 y agora puede reparase un retruque fechu en 1972. 

Ye bien notable, hasta'l grau de convertise nel ex libris de la ciudá, la zona del antiguu puertu nel ríu Ilmenau, con una grúa medieval que sigue en funcionamientu. 

Bien cercanu a la ciudá atopa'l monesteriu de Lünen, un antiguu monesteriu benedictín, que data de 1172.

 Deportes 
El fútbol ye'l deporte más popular en Luneburgu, de la mesma que lo ye en toa Alemaña; el ḥoquei sobre xelu y baloncestu tamién son bien populares. 
 Fútbol: FC Hansa Lüneburg (ex Lüneburger SK)
 Baloncestu: MTV Treubund Lüneburg
 Ḥoquei sobre xelu: Adendorfer CE 
 Balonmano: HSG Lüneburg
 Voleibol: SVG Lüneburg
 Béisbol: Woodlarks Lüneburg
 Fútbol americanu: Lüneburg Jayhawks

 Intereses 
 Luneburgu tien la segunda proporción de chigres per metru cuadráu y por residentes n'Europa dempués de Madrid, España y la mayor de chigres per habitante n'Alemaña.

 Los edificios nel centru de Lüneburg sobrevivieron dende'l sieglu XVI, evitando la destrucción, inclusive mientres la Segunda Guerra Mundial. El distritu centro caltener nun bon estáu de caltenimientu y ufierta un conxuntu homoxéneu d'edificios antiguos qu'atrai enforma turismu a la ciudá.. 

 El distritu más pobláu (8000 habitantes) ye Kaltenmoor, que se caracteriza por un altu porcentaxe d'inmigrantes. 

 La ciudá tien gran fama y ye l'escenariu, de forma llegal, de Grafittis.

 El 23 de mayu de 1945, el nazi criminal de guerra Heinrich Himmler, suicidar en Luneburgu, dempués de ser prindáu pol exércitu británicu, inxiriendo una cápsula de cianuru primero que'l so interrogatoriu empezara. El so cuerpu ta soterráu nun monte cercanu nun llugar ensin marcar.

 Galería 

 Ciudaes hermaniaes 
Luneburgu ta hermanada coles siguientes ciudaes:

  Scunthorpe (dende 1960)
  Naruto (Tokushima) (dende 1974);
  Clamart (dende 1975);
  Iisalmi (dende 1978);
  Ivrea (dende 1988);  Viborg (dende 1992);
  Tartu (dende 1993);

 Referencies 

Categoría:Llocalidaes de Baxa Saxonia
Categoría:Lliga Hanseática