Termu

Un termu ye un recipiente d'almacenamientu aislante que dexa aumentar considerablemente'l tiempu mientres el cual el so conteníu permanez más caliente o más fríu que la redolada del frascu. Inventáu por sir James Dewar en 1892, el frascu de vacíu consiste en dos frascos, dispuestos unu dientro del otru y xuníos pol pescuezu. La separación ente los dos frascos ye parcialmente sacupada del aire, creando un casi-vacíu qu'amenorga significativamente la tresferencia de calor por conducción o por conveición.

Los termos utilizar nel mercáu domésticu pa caltener les bébores calientes o fríes mientres periodos de tiempu enllargaos y pa munchos fines na industria.

 Historia 

El frascu de vacíu foi diseñáu ya inventáu pol científicu escocés sir James Dewar en 1892, como resultáu de la so investigación nel campu de la criogenia, y n'ocasiones denominar frascu de Dewar, nel so honor. Mientres realizaba esperimentos pa determinar el calor específico del elementu paladiu, Dewar formó una cámara de latón que zarró n'otra cámara pa caltener el paladiu a la temperatura deseyada. Sacupó l'aire ente dambes cámares, y creó asina un vacíu parcial pa caltener la temperatura del conteníu estable. Al precisar esi envase aislláu, Dewar creó'l frascu de vacíu, que se convirtió nuna ferramienta significativo pa esperimentos químicos y tamién nun elementu común de les cases. El frascu desenvolvióse más tarde utilizando nuevos materiales como'l cristal y l'aluminiu; sicasí, Dewar negar a patentar la so invención.


Antes de la invención de Dewar, el químicu y médicu alemán Adolf Ferdinand Weinhold inventó la so propia versión d'un frascu de vacíu, en 1881.

El diseñu de Dewar tresformóse rápido nun artículu comercial en 1904, cuando dos sopladores de vidriu alemanes (unu d'ellos Reinhold Burger) afayaron que podría utilizase pa caltener calientes les bébores caliente y fríu, les bébores fríes.Artículu de la BBC alrodiu de la hestoria del termu (n'inglés) El diseñu del frascu de Dewar nunca se patentó, pero los alemanes qu'afayaron el so usu comercial renombraron el productu, Thermos —que significa ‘calor’ en griegu —, y reclamaron los derechos sobre'l productu comercial y la marca rexistrada. La fabricación y el funcionamientu de la botella Thermos fueron ameyoraos y refinaos perceptiblemente pol inventor y comerciante vienés Gustav R. Paalen, que diseñó diversos tipos pal usu domésticu, que patentó y distribuyó llargamente, al traviés de Thermos Bottle Companies, tamién nos Estaos Xuníos y en Canadá.

El nome convirtióse más tarde nuna marca vulgarizada, dempués de que'l términu thermos convertir nel nome familiar d'un recipiente líquidu d'esti tipu. El frascu de vacíu pasó a ser utilizáu pa munchos tipos distintos d'esperimentos científicos, y el comercial "Thermos" tresformar nun productu de consumu común. Finalmente, otros fabricantes producieron productos similares pal usu de los consumidores. "Thermos" sigue siendo una marca rexistrada en dellos países, pero foi declarada una marca vulgarizada nos Estaos Xuníos en 1963, yá que coloquialmente ye sinónimu de frascos de vacíu polo xeneral. Sicasí, hai otros frascos de vacíu.

Esiste na actualidá un variáu númberu de preseos que dexen determinar los parámetros cambiantes acomuñaos a la temperatura, y son les llamaes termobalances.

 Descripción 

En cuenta de confiar solamente nun termu p'aisllar l'interior del esterior, l'envase selláu, ello ye que contién un vacíu. Un vacíu nun conduz calor n'absolutu por conducción o conveición, y la radiación, la otra forma de trespasu térmicu, ye caltenida al mínimu cubriendo les superficies internes del vacíu con plata o otru metal reflexivo. El termu común consta de dos botelles de vidriu, una dientro de la otra separaes per un espaciu totalmente estancu nel que se fixo un vacíu total.
La superficie interior del termu haise espejado, aprovechando la propiedá qu'este tien pa torgar el pasu del calor por radiación. El restu de calor que pasa al traviés del espeyu por conducción y conveición atopar col vacíu d'esa cámara y ye sabíu que nel vacíu nun hai tresmisión de calor por dichos mecanismos (sacante por radiación). D'esa manera, la temperatura nun tien forma de salir al esterior. El puntu débil del conxuntu ye'l tapón. Pero, en términos xenerales, el grau de confiabilidad d'un termu ta dau pola separación ente los dos botellones y el grau de vacíu que se llograra.

En teoría, un termu podría, poro, ser un aproximamientu a un aislante perfectu pal so conteníu, por casu, calteniendo una taza de café caliente mientres una década. Na práutica, sicasí, la paré interior del recipiente xunir a la paré esterior, xeneralmente na boca del envase, na cual una leve conducción del calor asocede ente les parés interior y esterior (quedando'l vacíu en mediu).

Los termos fixéronse históricamente de cristal anque agora tamién se faen de metal, que los fai más duraderos y menos propensos a quebrar.

 Termu de nitróxenu 
Esti tipu de termu ye un envase cilíndricu que tien un tamañu de 70 x 20 centímetros. El so interior ta llenu de nitróxenu líquidu, que conxela a una temperatura de −190 °C. Esti tipu d'envase ye bien utilizáu na inseminación artificial n'humanos y n'animales.

El nitróxenu se evapora dientro d'él y suxerse un cambéu de nitróxenu cada 2 meses.

 Ver tamién 
 Fornu de microondes

 Referencies 

Categoría:Llar
Categoría:Inventos d'Escocia
Categoría:Artículos de viaxe
Categoría:Recipientes a presión
Categoría:Tresferencia de calor
Categoría:Botelles
Categoría:Ciencia y teunoloxía del Reinu Xuníu