Jean-Luc Mélenchon

Jean-Luc Mélenchon  ye un políticu francés. Miembru del Partíu Socialista a partir de 1976, foi escoyíu conceyal municipal de Massy en 1983, conceyal del departamentu d'Essonne en 1985 y senador d'este mesmu departamentu en 1986 (reelixíu en 1995 y 2004). Foi per otra parte ministru delegáu d'Enseñanza profesional de 2000 à 2002, nel ministeriu d'Educación nacional de Jack Lang, sol gobiernu de cohabitación del primer ministru Lionel Jospin.

Formó parte de l'ala esquierda del PS hasta que nel congresu de Reims de payares de 2008, decidió dexar el partíu pa crear el Partíu d'Esquierda (PG). Foi presidente de la oficina nacional d'esti partíu y dempués copresidente, con Martine Billard, hasta 2014.

So la bandera del Frente d'Esquierda, una coalición qu'abarca'l PG, el Partíu comunista francés y Esquierda Unitaria, foi escoyíu eurodiputáu na circunscripción del Suroeste de Francia en 2009 (reelixíu en 2014). Foi'l candidatu d'esta coalición na elección presidencial de Francia de 2012, na cual llegó cuartu na primer vuelta, con un 11,1 % de los votos. En xunetu de 2015 anunció que quería ser candidatu na elección presidencial de Francia de 2017, ensin el Frente d'Esquierda, « fora del marcu de los partíos », pa lo que funda'l movimientu « Francia insumisa » en febreru de 2016. Jean-Luc Mélenchon llogró'l 19,6% de los votos.

 Biografía 
 Oríxenes familiares 
Jean-Luc Mélenchon ye'l fíu menor de Georges Mélenchon, xefe de correos, y de Jeanine Bayona, profesora de primaria, dambos nacíos franceses en Arxelia. Nació'l 19 d'agostu 1951 en Tánxer (Marruecos), entós zona internacional, onde los sos padres trabayaben.

El so güelu paternu, Antonio Melenchón, yera natural de Mula, llocalidá de la rexón de Murcia. A principios de los años 1900, instalar n'Orán, n'Arxelia entós francesa, y casóse con Aimée Canicio, tamién ella d'orixe español. Pel llau maternu, el so güelu, François Bayona, nació en 1889 cerca de Valencia, n'España, y casóse con Jeanne Emmanuelle Caserta, una italiana orixinaria de Sicilia.

En 1962, tres del divorciu de los sos padres, abandona Marruecos, dempués d'estudiar nel llicéu Regnault de Tánger, pa treslladase a Francia ya instalase en Yvetot, nel País de Caux (Normandía). Camudóse dempués al Jura, onde la so madre ye tresferida. Casáu con Bernadette Abriel mientres la so temporada en Besanzón (y dempués divorciáu), tien una fía, Maryline, nacida en 1974, teniente d'alcalde del cuartu distritu de Lyon dende marzu de 2008 hasta febreru de 2009 y compañera de Gabriel Amard, secretariu nacional del Partíu d'Esquierda Partíu d'esquierda y exalcalde de Viry-Châtillon.

 Trayectoria profesional 
Titular d'un grau de filosofía, pasa a ser corrector na imprenta Néo-Typo de Besanzón, paralelamente a los sos estudios. Tamién trabayó na empresa de reloxería Maty y nuna gasolinera. En 1975, ye profesor nel institutu de la madera de Mouchard (Jura). En 1976, vuelve a Lons-le-Saunier (Jura), onde ye profesor de francés nun institutu técnicu.

En 1988, recibe del presidente arxentín Raúl Alfonsín, el primer presidente escoyíu dempués del reestablecimientu de la democracia, el grau de Gran oficial de la Orde de mayu al méritu pa la so contribución a la llucha contra la dictadura.

 Carrera política 
 Carrera como ministru 
  - : ministru delegáu pola Formación profesional del gobiernu Lionel Jospin

 Mandatu de senador 
  - ;  - : senador d'Essonne

 Mandatos locales 
 1983 - 2001: conseyeru municipal de Massy (Essonne)
 1989 - 1995: teniente de alcade de Massy
 1985 - 1992; 1998 - 2000; 2001 - 2004: conseyeru xeneral de Essonne pal conceyu de Massy-Ouest
 1998 - 2000: vicepresidente del conseyu xeneral de Essonne

 Mandatu européu 
 : escoyíu eurodiputáu de la circunscripción del Suroeste, sobre la llista Frente d'Esquierda pa camudar d'Europa.

 Eleiciones presidenciales de 2012 
Jean-Luc Mélenchon propón la so candidatura pa les eleiciones presidenciales la fecha|21|xineru|2011}}. Llogra'l sofitu del Partíu d'Esquierda, de la Esquierda Unitaria y de la Federación pa una alternativa social y ecolóxico. La fecha|5|xunu|2011}}, un 63,6 % de los 800 delegaos del Partíu Comunista Francés, axuntaos mientres una conferencia nacional en Montreuil voten a favor de xune resolvimientu políticu incluyendo la candidatura de Jean-Luc Mélenchon pa les elecciones presidenciales de Francia de 2012. Mientres una Consultación interna del Partíu Comunista Francés pa la Eleición presidencial de 2012 en xunu de 2011, los militantes comunistes pronúnciense a favor de la so candidatura (un 59,12 %). Jean-Luc Mélenchon apuerta a entós el candidatu oficial del Frente d'Esquierda pa la Eleición Presidencial de 2012.

D'alcuerdu a los sondeos previos a la primer vuelta, el Frente d'Esquierda realizaría una bien bona eleición, con una intención de votu d'ente'l 13 y el 17%, lo que-y asitiaría per delantre del centrista Francois Bayrou del MoDem ya inclusive de terceres, per delantre de la candidata del ultraderechista Frente Nacional (Francia), Marine Le Pen, según delles de les últimes encuestes. Sía comoquier, previendo una segunda vuelta ente'l presidente conservador Nicolas Sarkozy y el socialista Francois Hollande, Melenchon dio a entender mientres la campaña que, en casu de nun algamar la so performance p'aportar a la segunda vuelta, el Frente d'Esquierda sofitaría a Hollande. Afirmó qu'escluyía toa participación nun gobiernu socialista, magar Hollande declaró qu'en casu de ganar les eleiciones abriría la puerta a tolos partíos que lu ayudaríen n'algamar la victoria.

Na eleición presidencial, finalmente los númberos fueron bonos pal Frente d'Esquierda, anque non tanto como s'esperaba nel mes previu al comiciu: Mélenchon allugar nel cuartu llugar col 11.1% del votu popular, detrás de Hollande (28.7%), Sarkozy (27%) y Marine Le Pen (17.9%) y per delantre del centrista Francois Bayrou (9.1%). La mesma nueche de la primer vuelta electoral, mientres celebraba'l constituyise como la "única fuerza política nueva" surdida nes urnes nesa eleición, Mélenchon llamó a los sos siguidores a movilizase na segunda vuelta del 6 de mayu pa "terminar" col gobiernu de Nicolas Sarkozy, pidiendo explícitamente el votu pal socialista Hollande. A pesar de dichu sofitu, que s'amontó col correr de los díes previos a la primer vuelta de les eleiciones, Mélenchon negó que'l so Frente d'Esquierda tuviera cuenta de integrase al gobiernu en casu de que Hollande trunfe nes eleiciones. El respaldu de Mélenchon - xunto col de la candidata ecoloxista Eva Joly (2.2% de los votos na primer ronda) - foi'l más resonante y claro que llogró Hollande pa la segunda vuelta, yá que Le Pen anunció que votaría en blancu, ente que Bayrou, magar dixo qu'escoyería al socialista a "títulu personal", dexó llibertá d'acción a los sos electores.

 Contra l'austeridá n'Europa 2013 
El 5 de mayu de 2013 tuvo llugar en Francia una manifestación contra les polítiques d'austeridá convocada pol Frente d'Esquierda denomada «Cole citoyenne pour la 6y République» dende la Plaza de la Bastilla a la Plaza de la Nación na que se reclamaba una nueva Constitución qu'abra la VI República. Mélenchon manifestó que "Nun queremos al mundu de les finances nel poder, nun queremos les polítiques d'austeridá que faen sufrir a los pueblos d'Europa y conducen a tol continente al desastre", aseguró que la so protesta va "contra'l golpe d'Estáu financieru" y acusó a la "maldita troika" y a la "vacía Comisión Europea" d'imponer al pueblu "un sufrimientu innecesariu que s'asemeya al sadismu" pa pagar "una delda que nunca va ser paga". Y clamó: "Embaxo'l infame intriga contra'l desgraciáu pueblu griegu, portugués y español".Multitudinaria marcha contra la austeridad en París Público (España), 5/5/2013¡Abajo la austeridad! , Dick Nichols, Sin permiso, 12 d'abril de 2013

 Eleiciones presidenciales de 2017 
Según les ONG d'ayuda al desenvolvimientu Acción Contra la Fame, Action Santé mondiale, Care France y ONE, Jean-Luc Mélenchon ye'l candidatu más comprometíu sobre la tema de la solidaridá internacional.

Nes eleiciones presidenciales del 23 d'abril de 2017, Mélenchon llogró'l 19,6% de los votos, quedando en cuarta posición detrás d'Emmanuel Macron (24%), Marine Le Pen (21,3%) y François Fillon (20%) y delantre de Benoît Hamon (6,4%). Esta resultancia supón un aumentu de 7% en comparanza coles elecciones de 2012. Los candidatos de los partíos tradicionales que nun consiguieron pasar a la segunda ronda (Los Republicanos y el Partíu Socialista) pidieron el votu por Emmanuel Macron na segunda vuelta, pa lluchar contra'l Frente Nacional. Mélenchon, na so declaración la nueche de les eleiciones, nun s'asitió al respeutu.

 Bibliografía 
 À la conquête du chaos. Ediciones Denoël, 1991
 Rocard, le rendez-vous manqué. Ediciones Denoël, 1994
 Le Nouvel Âge du capitalisme (obra coleutiva). Ediciones L'Harmattan, 1998
 Pour la république sociale (obra coleutiva). Ediciones L'Harmattan, 2002
 Causes républicaines. Ediciones du Seuil, 2004 <small>(reedición de testos publicaos en Le Monde 039;', Marianne, Politis, La Nouvelle Revue socialiste, À Gauche, y otros)</small>.
 En quête de gauche. Ediciones Balland, 2007
 Laïcité: réplique au discours de Nicolas Sarkozy, chanoine de Latran. Edición Bruno Leprince, 2008
 L'Autre Gauche. Edición Bruno Leprince, 2009
 Qu'ils s'en aillent tous''. Ediciones Flammarion, 2010 (Que se vaigan toos)

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Blogue de Jean-Luc Mélenchon

Categoría:Políticos y polítiques de Francia
Categoría:Eurodiputaos de Francia
Categoría:Socialistes de Francia
Categoría:Persones de Tánxer