Canis Minor

Canis Minor (n'asturianu "perru pequeñu") ye una de les 88 constelaciones modernes. Formó parte tamién de forma evidente de les 48 constelaciones primitives del Almagesto de Ptlolomeo, datu que s'atopa incluyíu na fonte d'esti últimu trabayu: la gran obra denomada Astronómica de Manilio de Antioquía. La figura del Can menor ye simple: una llinia que xune dos estrelles. Procyon la so estrella más brillosa forma xunto con Betelgeuse (Orión) y Siriu (Can Mayor) el Triángulu d'Iviernu».

 Mitoloxía 

Al Can Menor Eratóstenes identificar col perru d'Orión, catasterizado al empar que'l so amu yá que siempres tuviera en toles sos aventures. Pero, al igual que'l Can Mayor, tamién rexistra la variante de que puede ser la perra Mera, que colos sos llamentos por causa d'atopar los cadabres de los sos amos Icario y Erígone, atraxo a la xente por que-yos dieren sepultura. Otra variante ye que se trataría del perru de Céfalo que trató de cazar a la rapiega de Teumeso.

La estrella más brillosa d'esta constelación lleva'l nome de Procyon que significa " primero que'l perru" en referencia a la so apaición darréu primero que la estrella perru (Siriu).

 Estrelles principales 

 α Canis Minoris (Procyon), octava estrella más brillosa del firmamentu, la so distancia al Sistema Solar ye d'aproximao 11 años lluz. Acompañar una tenue nana blanca de magnitú 13. 
 β Canis Minoris (Gomeisa), estrella blancu-azulada de magnitú 2,89 con un discu de materia alredor; ye amás una variable Gamma Cassiopeiae.
 γ Canis Minoris, xigante naranxa de magnitú 4,33 y binaria espectroscópica.
 δ Canis Minoris, denominación compartida por trés estrelles distintes: δ1 CMi, δ2 CMi y δ³ CMi. δ1 Canis Minoris ye una xigante blancu-mariella a 760 años lluz de distancia y δ2 Canis Minoris ye una estrella de la secuencia principal.
 ε Canis Minoris, xigante lluminosa mariella de magnitú 4,99.
 ζ Canis Minoris, xigante lluminosa blancu-azulada de magnitú 5,13; ye una estrella de mercuriu-manganesu.
 η Canis Minoris, de magnitú 5,24, tamién xigante blancu-mariella.
 14 Canis Minoris, xigante naranxa de magnitú 5,30.
 O Canis Minoris, estrella variable Mira que la so magnitú varia ente 7,3 y 11,0 nun periodu de 338 díes.
 YZ Canis Minoris (Gliese 285), nana colorada que ye al empar estrella acandilante y variable BY Draconis; atopar a 19,3 años lluz del Sistema Solar.
 Estrella de Luyten, nana colorada a namái 12,37 años lluz de distancia.

 Oxetos de cielu fondu 
 NGC 2485, galaxa que s'alcuentra 3,5º al NE de la brillosa Procyon.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Eratóstenes: Catasterismos (Καταστερισμοί). 
 33: Can: 
 El Can Mayor (Κύων ὀ μέγας; Canis, Canis maior), que puede ser Lélape, o bien dalgunu de los perros d'Orión. A esti catasterismo llámase-y munches vegaes Siriu (Σείριος; Sīriŭs), que ye'l nome de la estrella más brillosa de la constelación. De cutiu identifícase con unu de los perros de Orión a la estrella Siriu, y col otru a la estrella Proción: la más brillosa de la constelación del Can Menor, a la que correspuende'l catasterismo que na llista de Eratóstenes lleva'l númberu 42. 
 La Perrina (Canicŭla), que puede ser Mera.
 Testu llatín en Google Books; facsímil electrónicu. 
 Testu griegu n'Internet Archive; facsímil electrónicu.
 42: Can Menor (Προκύον; Prócy̆on, Antécănis, Canis minor).
 Testu llatín en Google Books; facsímil electrónicu. 
 Testu griegu n'Internet Archive; facsímil electrónicu.