Ducáu de Nassau

El Ducáu de Nassau foi unu de los Estaos miembros de la Confederación Xermánica mientres 60 años, dende 1806 hasta 1866. El territoriu del Ducáu anguaño forma parte de los estaos federaos de Hesse y Renania-Palatináu. La capital de Nassau foi la ciudá de Weilburg (hasta 1816) y darréu Wiesbaden.

 Xeografía 
El Ducáu tenía una superficie d'alredor de 4.700 km², con una estensión de 105 km de norte a sur y 75 km d'oriente a occidente. La so topografía taba esencialmente conformada per tierres baxes, anque s'atopaba travesáu por una cadena montascosa, amás regáu pelos ríos Lahn, Sieg y Rin. Colindaba al este y al sur col Gran Ducáu de Hesse, al este con Hesse-Homburg y la Ciudá Llibre de Frankfurt, y nel oeste na provincia del Rin (perteneciente a Prusia) asitiábase como enclave'l distritu de Wetzlar.

 Historia 

 Orixe del Ducáu 
Foi creáu'l 17 de xunetu de 1806 de los antiguos condaos de Nassau-Usingen y Nassau-Weilburg que formaben parte de la Confederación del Rin y so la presión de Napoleón fundiéronse'l 30 agostu d'esi añu de manera definitiva nel Ducáu de Nassau, en cabeza del gobiernu conxuntu de Federico Augusto de Nassau-Usingen y del so primu más nuevu'l príncipe Federico Guillermo de Nassau-Weilburg. Por cuenta de que el primeru nun tenía herederos, tuvo d'alcuerdu en que Federico Guillermo fuera l'únicu herederu dempués de la so muerte. Federico Guillermo, sicasí, morrió nun accidente'l 9 de xineru 1816, al cayese poles escaleres nel castiellu de Weilburg, tan solu dos selmanes antes de la muerte del so primu, y foi entós cuando'l so fíu Guillermo convertir n'herederu al tronu y Duque de Nassau, quien consolidó al Ducáu y ampliar de manera significativa.

 Reformes polítiques 
Siguiendo los principios de la Ilustración, adelantráronse una serie de reformes como'l decretu de l'abolición de la servidume (1806), la llibertá d'empresa (1810) y la reforma tributaria. En 1812 fueron reemplazaos un total de 991 impuestos direutos por propiedá común y l'impuestu a ciertos oficios, ente otros. Amás los castigos corporales y deshonrosos fueron abolíos, y establécense regulaciones que promueven la responsabilidá personal na esplotación d'agües soterrañes y el suelu. Primeramente atopábase estremáu'l ducáu en trés condaos de Wiesbaden, Weilburg y Ehrenbreitstein, y a partir del 1 d'agostu de 1809 estremar en cuatro distritos.

 La Constitución de 1814 
El 2 de setiembre de 1814 aprobóse la primer constitución moderna nun Estáu alemán: garantiza la llibertá de la propiedá, la tolerancia relixosa y la llibertá de la prensa. Foi influyíu por Karl Freiherr vom Stein. El 28 d'avientu 1849 la Constitución foi sustituyida por una reforma constitucional, que llevaba les demandes democrátiques de la Revolución de marzu.

 Congresu de Viena 
Darréu al Congresu de Viena, en 1815, el Principáu d'Orange-Nassau incorporar al Ducáu de Nassau el 31 de mayu d'esi añu por cuenta de que la corona real holandesa tuvo qu'arrenunciar a les sos tierres ancestrales n'Alemaña y, darréu, el ducáu unificáu xunir a la Confederación Xermánica, compartiendo'l votu nesta col Ducáu de Brunswick nes xuntes de la dieta y con votu individual na Xunta xeneral. Dende 1818 —per primer vegada n'Alemaña— cuntó con un sistema nacional de salú integral.

 Final del Ducáu 
Dempués de la derrota del Imperiu d'Austria na Guerra austroprusiana en 1866, el Ducáu xunto con otros territorios foi anexonáu pol Reinu de Prusia. El ducáu fundir col Eleutoráu de Hesse-Cassel y la Ciudá llibre de Frankfurt del Main, formando parte de la provincia prusiana de Hesse-Nassau. L'últimu Duque de Nassau, Guillermo Adolfo, que fuera destronáu, convertir en 1890 en Duque de Luxemburgu como herederu del so tíu Guillermu III por cuenta de que la llinia masculina de Nassau-Dillenburg escastárase.

 Población 
El ducáu nel momentu de la so fundación en 1806 cuntaba con 302.769 habitantes, que yeren na so mayoría llabradores, xornaleros o artesanos. En 1819, el siete per cientu de los habitantes de Nassau vivíen en poblaciones con más de 2.000 habitantes, y el restante en 850 poblaos más pequeños y 1.200 granxes. Wiesbaden yera la ciudá más poblada con alredor de 5.000 habitantes, y con aproximao 2.600 habitantes Limburgu yera la segunda ciudá n'importancia. En 1847 la población creció a 14.000 habitantes en Wiesbaden, y a 3.400 persones en Limburgu.

 Relixón 
La fusión de los dos territorios, la secularización y una mayor cobertoria de los medios de comunicación crearon un estáu relixosu non uniforme. La división relixosa yera en 1820: 53% protestantes y 45% católicos, 1,7% xudíos y un 0,06% menonites. La mayoría de los pueblos y ciudaes taben apoderaos por dalguna de los dos confesiones cristianes. En 1817 xuniéronse les varies denominaciones protestantes pa formar la Ilesia Evanxélica Luterana en Nassau. Con al respective de la Ilesia católica, yá en 1804 hubo los primeros intentos de crear una diócesis católica en Nassau. Pero nun foi hasta 1821, qu'alcordaron el Ducáu de Nassau y la Santa Sede la fundación de la Diócesis de Limburgu, que se llevó a cabu en 1827.

 Economía 
La situación económica del pequeñu ducáu yera precaria. La mayor parte del so territoriu taba dedicáu a l'agricultura, ye según más d'un terciu de la población activa taba dedicada a l'agricultura, cuasi puramente conformada por esplotaciones familiares pequeñes. Estos pequeños llabradores na so mayoría dependíen d'un segundu trabayu; respectu al comerciu, taba conformáu na gran mayoría por artesanos.

 Minería 
miniatura|left|Escudu d'Armes del Ducáu (1846).
Principalmente consistente na estracción y la fundición de mineral de fierro; asina en 1828 estraxéronse 760.000 quintales aproximao, en 1864 fueron estrayíos pocu más de 6,5 millones de quintales. La producción baxó de 1858 a 1860 en cuasi la metá alredor de 2,6 millones de tonelaes. 

Sicasí, nunca llogró construyir una industria a gran escala; les esplotaciones yeren pequeñes. El principal combustible basábase puramente nel carbón, anque la producción nun podría ser ampliada ensin estropiar los montes. Asina que namái había una ferrería en 1847 con más de 200 emplegaos. 

Igualmente esistieron esplotaciones de minerales de plomu y plata; la mínima esplotación foi en 1840 con cerca de 30.000 quintales, y el máximu 133.000 en 1864. La mayor mina de plata cuntaba con 300 emplegaos. Con respectu al cinc en 1850 foi la so producción máxima con cuasi 19.000 quintales, esti mineral esportar na so totalidá, ente que el cobre tamién cuntaba con un baxu rendimientu (un máximu d'esportación de 1864 con cerca de 12.000 quintales). De manera marxinal caltúvose la esplotación de níquel (22.000 tonelaes en 1862). La producció de les canteres de cayuela del Ducáu foi ente 10.000 (1828) y 38.000 quintales (1862) de material. El magre estrayíase tamién nel Westerwald y yeren procesaos hasta trés cuartes partes na industria de cerámica del Ducáu. En 1828 la producción foi un pocu menos de 95 000 quintales; en 1864 d'alredor de 440 mil quintales. El máximu del emplegu algamar en 1862 con 262 trabayadores na minería de magre.

 Política del Ducáu 

 Parllamentu 
Según la Constitución de 1814, el Parllamentu componer de dos cámares: una Asamblea Nacional de Diputaos y una Asamblea de Señores conformada por once miembros, onde s'atopaben los príncipes de la Casa de Nassau y los representantes de la nobleza. Los 22 miembros de la segunda cámara (Asamblea Nacional de Diputaos) fueron escoyíos en gran midida por aciu censu eleutoral, pero quien teníen derechu d'eleición teníen de ser propietarios de tierres; amás había trés representantes del cleru y los profesores.
Pero namái cuatro años dempués de la promulgación de la Constitución, a principios de 1818 les primeres eleiciones fueron reconocíes pol duque.

 Política esterior 
En política esterior, l'algame del Ducáu por cuenta del so amenorgáu tamañu y la debilidá económica foi siempres llindáu, tantu que nel periodu napoleónicu yera totalmente inesistente. Con respectu al "exércitu" de Nassau, los sos contingentes militares fueron utilizaos por Napoleón a la so voluntá: en primer llugar en 1806 como fuercies d'ocupación en Berlín; darréu, tres batallones participaron nel sitiu de Kolberg en 1807, dos reximientos d'infantería y dos escuadrones de caballería tuvieron lluchando por más de cinco años con Napoleón n'España —namái la metá tornaron—. Finalmente Nassau, en payares 1813 camudóse al llau de los aliaos contra Napoleón: ye según soldaos de Nassau participaron na Batalla de Waterloo.

 Duques de Nassau 
 Federico Augusto (30 d'agostu de 1806 - 24 de marzu de 1816) 
 Guillermo (24 de marzu de 1816 - 20 d'agostu de 1839), fíu de Federico Guillermo de Nassau-Weilburg
 Adolfo I (20 d'agostu de 1839 - 20 de setiembre de 1866), dende 1890 Gran Duque de Luxemburgu

 Ministros d'Estáu 
+ Ministru d'EstáuDendeHastaHans Cristofer Ernesto de Gagern  1806  1811Ernesto Francisco Luis Marschall de Bieberstein  1806  1834 Carlos Wilderich de Walderdorff  1834  1842 Federico Jorge Carlos Antonio de Bock-Hermsdorff  1842  1843 Emilio Augusto de Dungern  1843  1848 Augusto Hergenhahn  1848  1849 Federico Gerardo de Winzingerode  1849  1852 Príncipe Augusto Luis de Sayn-Wittgenstein-Berleburg  1852  1866 Augusto Hergenhahn  1866  1866

 Referencies 
Muller, Helmunt y otros: Historia d'Alemaña, 2004
Fuchs, Konrad: La minería y la producción metalúrxica nel Ducáu de Nassau. En: Añales de Nassau, el 79 Banda, 1968a Wiesbaden P. 368-376.
Ducáu de Nassau 1806-1866. Política - Economía - Cultura, la Comisión Histórica de Nassau, Wiesbaden, 1981.
Winfried: El Ducáu de Nassau 1806-1866. La historia d'Alemaña en miniatura, Publicaciones de la Comisión Histórica de Nassau, Wiesbaden, 2006.
Winfried: Economía y sociedá nel Ducáu de Nassau. En: Añales de Nassau, Wiesbaden, 1980, p. 131-144.
Spielmann, Christian: Historia de Nassau, 1ª Parte: Historia Política. Wiesbaden, 1909, Seición: Cultura y historia económica. Montabaur, 1926.
Von Egido, Bernard: Les eleiciones nel Ducáu de Nassau 1848-1852. En: Añales de Nassau, Wiesbaden, 1971, p. 215-306.

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 Atles históricu de Hesse y Nassau
 Nassau Información dixital 
 Estadística y datos históricos de Nassau HGIS
 Constitución de Nassau (PDF; 8,46 MB)
 Principáu de Nassau
 Asociación Civil en Nassau
 http://www.nassau-info.de/

Nassau
Categoría:Estaos de la Confederación Xermánica
Nassau Ducáu
Categoría:Casa d'Orange-Nassau
 Ducáu de Nassau