Universidá Estatal de San Petersburgu

La Universidá Estatal de San Petersburgu (, Sankt-Peterburgskiy gosudárstvenny universitet) ye una institución d'educación cimera rusa, propiedá del estáu que la so sede atópase na ciudá de San Petersburgu. Ye una de les universidaes más antigües, grandes y prestixoses de Rusia, asitiada nel 251º puestu nel ranking QS de 2011https://web.archive.org/web/20120625220237/http://www.topuniversities.com/institution/saint-petersburg-state-university/wur y ente les 351-400 meyores pola clasificación THE.https://web.archive.org/web/20111007144413/http://www.timeshighereducation.co.uk/world-university-rankings/2011-2012/europe.html

Atópase conformada por venti facultaes especializaes, trece institutos d'investigación, Canada College, Facultá d'Estudios Militares, y una cátedra de Cultura Física y Deportes. Tien un cuadru docente de 4 055 profesores (2004), y unos 39 000 estudiantes. La universidá tien dos campus principales: na islla Vasílievski y en Peterhof. Mientres el periodu soviéticu, yera designada col nome de  Universidá Estatal de Leningráu (Ленинградский государственный университет).

 Historia 
 Oríxenes (1724-1821) 
Ye entá motivu de disputa pola alministración de la universidá si la Universidá Estatal de San Petersburgu o la Universidá Estatal de Moscú ye la institución d'educación cimera más antigua de Rusia. Ente que esta postrera establecer en 1755, la primera, que tuvo n'operación continua dende 1819, afirma ser el socesor de la universidá fundada xunto col Gymnasium Académicu y l'Academia de Ciencies de San Petersburgu el 24 de xineru 1724 por un decretu del Pedro'l Grande.

Nel periodu entendíu ente 1804 y 1819, la Universidá de San Petersburgu oficialmente nun esistía, la institución fundada por Pedro'l Grande, l'Academia de San Petersburgu, yá fuera eslleida, una y bones la nueva carta de l'Academia de Ciencies de 1803 axusta que nun tien d'haber instituciones educatives que d'ella dependan.

L'Institutu Pedagóxicu de Petersburgu camudó'l nome a Institutu Pedagóxicu Principal en 1814, establecer en 1804 y ocupó una parte del edificiu de los Doce colexos. El 8 de febreru de 1819, Alexandru I de Rusia reorganizó l'Institutu Pedagóxicu Principal na Universidá de San Petersburgu, que nesi momentu consistía en tres facultaes: la Facultá de Filosofía y Derechu, la Facultá d'Historia y Filoloxía y Facultá de Física y Matemátiques. L'Institutu Pedagóxicu Principal (onde estudió, ente otros, Dmitri Mendeléyev) foi restauráu nel añu 1828 como una institución independiente d'educación de la Universidá de San Petersburgu y formó maestros hasta que se cerró definitivamente en 1859.

 Universidá Imperial de Saint Petersburgu (1821-1918) 
En 1821 la universidá foi renomada como Universidá Imperial de Saint Petersburgu. En 1823 la mayor parte de la universidá treslladar de los Doce colexos a la parte sur de la ciudá más allá de la Fontanka. En 1824 foi adoptáu como la primer carta de la Universidá Imperial de San Petersburgu una versión modificada de la Carta de la Universidá de Moscú. En 1829 había 19 profesores de tiempu completu y 169 estudiantes de tiempu completu y de tiempu parcial na universidá. En 1830 el zar Nicolás devolvió tol edificiu de los Dolce Colexos de nuevu a la universidá y los cursos volver# a entamar. En 1835 aprobóse una nueva Carta de les universidaes imperiales de Rusia, que prevía la creación de la Facultá de Derechu, la Facultá d'Historia y Filoloxía y les Facultaes de Física y Matemátiques fundir na Facultá de Filosofía como los Departamentos primeros y segundos, respeutivamente.

En 1849 dempués de la Primavera de los Pueblos, el Senáu del Imperiu rusu decretó que'l rector tenía de ser nomáu pol Ministru Nacional d'Ilustración en llugar de ser escoyíu pola Asamblea de la universidá. Sicasí, Piotr Pletniov foi reelixíu rector y n'última instancia convertir nel rector de mayor antigüedá na Universidá de San Petersburgu (1840-1861). En 1855 dixebráronse los estudios orientales de la Facultá d'Historia y Filoloxía y el cuartu cuerpu docente de la Facultá de Llingües Orientales inauguróse oficialmente'l 27 d'agostu de 1855.

 Rectores 

1819–1821 Mijaíl Balugyanski
1821–1825 Yevdokim Zyablovski
1825–1836 Antoine Jeudy Dugour
1836–1840 Iván Shulguín
1840–1861 Piotr Pletniov
1861–1863 Aleksandr Voskresenski
1863–1865 Heinrich Lenz
1865–1867 Aleksandr Voskresenski
1867–1873 Karl Kessler
1873–1876 Piotr Redkin
1876–1883 Andréi Bekétov 
1883 (1884)–1887 Ivan Andreiévski
1887–1890 Mijaíl Vladislávlev
1890–1897 Piotr Nikitin
1897–1899 Vasili Sergeiévich
1899–1903 Adolf Holmsten
1903–1905 Aleksandr Zhdánov
1905–1910 Iván Borgman
1910–1911 David Grimm
1911–1918 Erwin Grimm
1918–1919 Aleksandr Ivanov
1919 Serguéi Zhebeliov
1919–1922 Vladímir Shimkévich
1922–1926 Nikolái Derzhavin
1926–1927 Vsévolod Tomashevski
1927–1930 Mijaíl Serebryakov
1930–1932 Yury Nikich (direutor)
1932–1933 Víktor Seryózhnikov (direutor)
1933–1938 Mijaíl Lazurkin (direutor)
1938–1939 Konstantín Lukashov (direutor)
1939 Artemi Márchenko (direutor)
1939–1941 Piotr Zolotujin (direutor)
1941–1948 Aleksandr Voznesenski
1948–1950 Nikita Domnin
1950–1952 Alekséi Ilyushin
1952–1964 Aleksandr Aleksándrov
1964–1970 Kirill Kondrátyev
1970–1975 Gleb Makárov
1975–1986 Valentin Aleskovski
1986–1993 Stanislav Merkúriev
1993(1994)-2008 Lyudmila Verbítskaya
since 2008 Nikolái Krópachev

 Facultaes 
La Universidá componer de 20 facultaes especializaes, les mesmes son:

 la Facultá de Matemátiques Aplicaes y Control de Procesos 
 la Facultá de Bioloxía y Estudios del Suelu * 
la Facultá de Química * 
la Facultá d'Economía * 
la Facultá de Xeografía y Geoecología 
 la Facultá de Xeoloxía * 
la Facultá d'Historia * 
el Departamentu de Rellaciones Internacionales 
 la Facultá de Periodismu * 
la Facultá de Lleis 
 la Facultá d'Alministración (Escuela de Negocios y Alministración) 
 la Facultá de Matemátiques y Mecánica 
 la Facultá de Medicina *
la Facultá d'Estudios Orientales 
 la Facultá de Filoloxía y Artes 
 la Facultá de Filosofía *
la Facultá de Física * 
la Facultá de Ciencies Polítiques
 la Facultá de Psicoloxía * 
la Facultá de Socioloxía 

Amás cunta cola Facultá d'Estudios Militares y la Cátedra de Cultura Física y Deportes.

 Egresados de la Universidá Estatal de San Petersburgu 

Grandes científicos:

Dmitri Mendeléyev
 Aleksandr Popov
Vasili Dokucháyev
Kliment Timiriázev
Piotr Semiónov-Tian-Shanski

Premiu Nobel:

(1904) Iván Pávlov (Nobel en Fisioloxía o Medicina)
(1956) Nikolái Semiónov (Nobel de Química)
(1962) Lev Landáu (Nobel de Física)
(1964) Aleksandr Prójorov (Nobel de Física)
(1973) Vasili Leóntiev (Nobel d'Economía)
(1975) Leonid Kantoróvich (Nobel d'Economía)

Medaya Fields:
(2006) Grigori Perelmán (refugó'l premiu)
(2010) Stanislav Smirnov

Filosofos:

Ayn Rand desarrolladora del sistema filosóficu «objetivismo»
Borís Paryguin fundador de la corriente filósofu-sociolóxica na psicoloxía social

Autoridaes gubernamentales:
Vladímir Ilich Uliánov (Lenin)
Vladímir Putin
Dmitri Medvédev
Liudmila Pútina
Augustinas Voldemaras

Campeones mundiales d'axedrez:
Anatoli Kárpov

Más de 600 alumnos y profesores de la Universidá de San Petersburgu fueron escoyíos como miembros de l'Academia de Ciencies de Rusia.

 Notes 

 Referencies 
La historia de la universidá, con especial énfasis na Facultá de Derechu, dende'l sieglu XIX hasta'l periodu de la Perestroika, ta documentada na obra:
David Lempert, Daily Life in a Crumbling Empire: The Absorption of Russia into the World Economy, Book 2, Eastern European Monograph Series, Columbia University Press, 1996, ISBN 978-0-88033-341-2.

 Enllaces esternos 

 Sitiu web oficial

Categoría:Universidaes de Rusia