Llista de monarques británicos

Reina del Reinu Xuníu y de los otros Reinos de la Mancomunidá de Naciones
|insinia = Royal Coat of Arms of the United Kingdom (Both Realms).svg
|tam_insinia = 200px
|pie_insignia = Escudos reales
|imaxe = Queen Elizabeth II March 2015.jpg
|tam_imaxe = 200px
|titular = Sabela II
|entamu = 
|tratamientu = 
La so Maxestá *La so
Graciosa Maxestá *Señora

|designáu_por Nacencia o designación real
|residencia = Palaciu de Buckingham
|sede =  Londres
|duración = Ad vitam
|creación = 871
|primeru = Alfredo'l Grande
|sitiu = www.royal.uk 
}}

Nesti artículu inclúyese la llista de reis d'Inglaterra dende 871 hasta 1603; según la de reis d'Inglaterra, Escocia ya Irlanda dende 1603 hasta 1707; finalmente, tamién s'inclúi la llista de reis de Gran Bretaña dende 1707 hasta la fecha.

 Evolución de los títulos reales británicos 
Alredor del sieglu IX surdieron nes islles britániques los reinos d'Inglaterra y d'Escocia. Esta situación caltener hasta'l sieglu XII, cuando al conquistar parte d'Irlanda el rei Enrique II formó la provincia d'Irlanda, que pasó al so fíu menor Xuan I, tamién conocíu Juan ensin Tierra, ente que la corona inglesa recayía nel so fíu segundu Ricardu I, corazón de Lleón; al morrer ésti, Juan convertir en rei d'Inglaterra y señor d'Irlanda.

La monarquía caltener hasta qu'Enrique VIII convirtió como señor pasando a denominase rei d'Inglaterra ya Irlanda. Precisamente al morrer ensin descendencia la postrera de les sos fíes, Sabela I, les corones inglesa, escocesa ya irlandesa axuntar na persona de Xacobu VI d'Escocia entós I d'Inglaterra, ensin dexar de ser por eso tres monarquíes distintos.

En 1707, al roblar la reina Ana l'acta d'Unión ente Inglaterra y Escocia, pasó a ser reina de Gran Bretaña ya Irlanda. El rei Xurde I, eleutor de Hannover, socesor de la reina Ana, pero ésti nun se xunió a la corona británica y caltúvose como una unidá política distinta. Darréu, el rei Xurde III robló'l acta d'Unión de 1800 y pasó a titulase rei del Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda. Anque esti monarca consiguió del congresu de Viena la elevación del eleutoráu de Hannover al rangu de reinu, la so nieta Victoria non pudo caltener por cuenta de la llei Sálica imperante en Hannover. Nel so llugar, foi coronada darréu emperatriz de la India.

La independencia d'Irlanda en 1922 y de la India en 1947, amenorgó'l títulu a rei o reina del Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda del Norte, que ye usáu, ente otros títulos, pola actual monarca Sabela II.

 Poderes actuales 
El Reinu Xuníu ye una monarquía parllamentaria, que'l so poder llexislativu ta formáu por dos cámares: la de Lores, que la reina noma por conseyu del primer ministru; y la de Comunes, que s'escueyen por sufraxu universal. La reina (o'l rei nel so defectu), namái puede escoyer como primer ministru (xefe de Gobiernu) al líder del partíu que tenga mayoría nel Parllamentu.

Los siguientes poderes de la reina nun tienen aplicación práutica, yá que namái puede refrendar lo aprobao pol Parllamentu. La reina ye la xefa d'Estáu, pero nun gobierna.

 La Corona. Representa al Estáu británicu, y apúrrese al rei o reina, pero les sos funciones son exercíes polos ministros que respuenden ante'l Parllamentu. El Reinu Xuníu ta rexíu pol Gobiernu de La so Maxestá, esto ye, el primer ministru y el so Gabinete. Sicasí, ríquese la participación de la reina en munchos actos importantes del gobiernu.

 El Parllamentu. La reina convoca, prorroga (suspende hasta la próxima sesión ensin eslleilo) y podría eslleir el Parllamentu, pero namái a pidíu del primer ministru y si ésti tien un votu d'enfotu parllamentariu. De normal cada añu inaugura'l periodu de sesiones parllamentaries pronunciando un discursu dende'l tronu y describe el programa del gobiernu. Primero que un proyeutu convertir en llei, la reina tien de dar el so consentimientu real, que ye anunciáu a dambes Cámares del Parllamentu.

 La Xusticia. La reina puede perdonar, col conseyu ministerial, o amosar clemencia a los condergaos por dalgún delitu. Según la llei, el monarca, como persona individual nun puede faer nada malu: tien inmunidá contra los procesos civiles o penales y nun puede ser demandáu ante los tribunales de xusticia. D'esta inmunidá nun participen los otros miembros de la familia real.
 Honores y nomamientos. La reina tien poder pa conceder el rangu de par, de caballeru y otros honores. Xeneralmente facer por encamientu del primer ministru, anque la soberana confier personalmente dellos honores. La reina efectúa los nomamientos pa munchos cargos estatales siguiendo'l conseyu del primer ministru o del ministru de Gabinete pertinente. 

 Política Esterior. Los representantes diplomáticos estranxeros delegaos en Londres son acreditaos ante la reina. Amás, ella tien de refrendar los trataos, declaraciones de guerra y paz, la reconocencia d'Estaos y gobiernos estranxeros, anexones y cesiones de territoriu. 

 El Conseyu Real (Privy Council). La reina preside les xuntes del Conseyu Real. Nestes xuntes apruébense, ente otres coses, les Órdenes del Conseyu que s'ellaboren so la Prerrogativa Real o baxu estatutos. La Prerrogativa Real entiende principalmente'l poder executivo: los poderes controlaos poles convenciones constitucionales (regles que nun son parte de la llei, pero que se consideren indispensables pa la maquinaria del gobiernu). En casi tolos casos, los actos qu'arreyen la Prerrogativa Real son realizaos polos Ministros, quien son responsables ante'l Parllamentu y pueden ser cuestionaos sobre les sos polítiques.

El Parllamentu tien el poder d'abolir o acutar un derechu prerrogativo.

Amás de tar informada y ser consultada sobre tolos aspeutos de la vida nacional, la reina puede manifestar llibremente les sos propies opiniones en priváu por que sían consideraes polos Ministros.

 Reis d'Inglaterra 

ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxAlfredoel Grande 849 871 26 d'ochobrede 899Ethelswitha Mucel100pxEduardoel Viejo 874-877 26 d'ochobrede 899 17 de xunetude 9241) Egwina2) Elfleda de Wessex3) Edgiva de Kent
Esiste dalguna evidencia de que Ethelweard de Wessex puede ser rei mientres cuatro selmanes en 924, ente'l reináu del so padre Eduardo'l Viejo y el so hermanu Æthelstan, a pesar de que nun foi coronáu. Sicasí, non tolos historiadores acepten tal evidencia. Amás, nun ye claru si declarar a Ethelweard rei de toa Inglaterra o namái de Wessex: hai evidencia de que cuando Eduardo morrió, Ethelweard foi declaráu rei en Wessex y Æthelstan en Mercia.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorteEthelweard(puestuen dulda) c. 901 17 de xunetude 924 3 d'agostude 924100pxÆthelstan 895 17 de xunetude 924 27 d'ochobrede 939100pxEdmundo Iel Magníficu c. 921 28 d'ochobrede 939 26 de mayude 946(muertu enuna engarradiella)1) Elgiva de Shaftesbury2) Ethelfleda de Wilsaetas100pxEdred c. 923 27 de mayude 946 23 de payaresde 955100pxEdwyel Bellu c. 940 24 de payaresde 955 1 d'ochobrede 959Elgiva de Wessex100pxEdgarel Pacíficu 7 d'agostude 943 2 d'ochobrede 959 8 de xunetude 9751) Ethelfleda la Bella2) Elfrida100pxEduardoel Mártir c. 962 9 de xunetude 975 18 de marzude 978(asesináu porla so madrasca)100pxEtelredol'Indecisu(1ª vegada) c. 968 19 de marzude 978 101323 d'abrilde 10161) Elgiva de York2) Emma de Normandía

 Casa de Dinamarca 
Inglaterra cayó so control de Svend «Barba de Forqueta», un rei danés, dempués d'una invasión en 1013, mientres la que Etelredo abandonó'l tronu y se exilió en Normandía
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxSvendBarba de Forqueta c. 960 25 d'avientu de 1013 3 de febreru de 1014Sigrid l'Altiva

 Casa de Wessex 

Tres la muerte de Svend, Etelredo tornó del exiliu y de nuevu proclamar rei'l 3 de febreru de 1014. El so fíu asoceder depués de ser escoyíu polos ciudadanos de Londres y una parte del Witan, a pesar de que siguíen los esfuercios daneses por quitar la corona a los saxones del oeste.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxEtelredol'Indecisu(2ª vegada) c. 968 3 de febreru de 1014 23 d'abrilde 1016Emma de Normandía100pxEdmundo Costiella de Fierro c. 990 24 d'abril de 1016 30 de payaresde 1016(muertu de les firíes recibíes en batalla)Edith de Estanglia

 Casa de Dinamarca 
Tres la decisiva batalla de Assandun (18 d'ochobre de 1016), el rei Edmundo y Canutu roblaron un tratáu pol cual toa Inglaterra sacante Wessex pasaba a control danés. A la muerte de Edmundo, Canutu convertir en rei de toa Inglaterra.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxCanutuel Grande c. 995 18 d'ochobre de 1016 12 de payaresde 10351) Elgiva de Northampton2) Emma de Normandía100pxHaroldoPie de Llebre c. 1016 13 de payares de 1035 17 de marzude 1040¿Elgiva?100pxHardicanuto '1018 17 de marzu de 1040 8 de xunude 1042

 Casa de Wessex 

Dempués de morrer Hardicanuto, hubo una curtia restauración saxona ente 1042 y 1066.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxEduardoel Confesor c. 1003 9 de xunu de 1042 5 de xinerude 1066Edith de Wessex

 Casa de Godwin 

En 1066, surdieron dellos pretendientes al tronu. Ente ellos Haroldo Godwinson, escoyíu pol Witan tres la muerte d'Eduardo'l Confesor, según Harald Hardrada, rei de Noruega que reclamó ser l'herederu llexítimu de Hardicanuto, y Guillermu II de Normandía, fundador de la casa real de Normandía y primu d'Eduardo'l Confesor.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxHaroldoGodwinson c. 1022 6 de xineru de 1066 14 d'ochobrede 1066(muertu en batalla)Edith de Mercia

 Casa de Wessex 

Hardrada y Guillermo invadieron Inglaterra por separáu en 1066. El rei Haroldo refugó la invasión del noruegu, pero a la fin perdió la corona d'Inglaterra na batalla de Hastings. El Witan escoyó rei a Edgar Atheling, nietu de Edmundo Costiella de Fierro, pero'l nuevu monarca foi incapaz d'aguantar a los invasores y enxamás foi coronáu.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxEdgarAtheling(puestu en dulda) c. 1053 15 d'ochobre de 1066 17 d'avientude 1066(nunca foi rei de fechu)c. 1126

 Casa de Normandía 

Guillermo'l Conquistador foi coronáu rei na abadía de Westminster, el día de Navidá de 1066
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxGuillermu Iel Conquistador c. 1028 25 d'avientu de 1066 9 de setiembrede 1087Matilde de Flandes100pxGuillermu IIRufus c. 1058 26 de setiembre de 1087 2 d'agostude 1100(accidente de caza)100pxEnrique IBeauclerc setiembre de 1068 5 d'agostu de 1100 1 d'avientude 11351) Matilde d'Escocia2) Adela de Lovaina

 Casa de Blois 

Enrique I nun dexó herederos homes llexítimos, yá que'l so fíu Guillermo Adelin morriera nel desastre del Barco Blanco. Enrique designó como heredera a la so fía mayor, la emperatriz Matilde. Cuando'l rei morrió, el so sobrín Esteban —nietu del Conquistador— invadió Inglaterra y tomó la corona en llugar de Matilde. El periodu que siguió conozse como l'anarquía inglesa, pos se formaron dos partíos que llucharon nes islles britániques y nel continente a lo llargo de dos décades.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxEsteban c. 1096 22 d'avientu de 1135 25 d'ochobrede 1154Matilde de Boulogne

 Casa de Normandía 

En 1141, mientres el periodu d'anarquía, Matilde, que fuera reconocida con antelación polos barones, consiguió convertise na gobernante de facto mientres unos meses -la primer muyer na historia d'Inglaterra- sol títulu de «señora de los ingleses», pero nun aportar# a reina coronada. Ella foi la postrera de la dinastía normanda.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxMatildela Emperatriz(puesta enen dulda) 7 de febreru de 1102 7 d'abril de 1141 1 de payares de 1141(debió exiliase)10 de setiembre de 1167Godofredo V d'Anjou

 Dinastía Plantagenet 

tamién conocida como casa d'Anjou
En 1153, en morriendo n'agostu Eustaquio, fíu d'Esteban, ésti y Matilde llegaron a un alcuerdu (Tratáu de Wallingford), pol que'l rei reconoció como herederu al fíu de la emperatriz, Enrique Plantagenet. Él y los sos primeros descendientes gobernaron el llamáu Imperiu angevino (sieglos XII y XIII), que s'estendía dende los Pirineos hasta Irlanda. Nun consideraron a Inglaterra como'l so llar hasta que'l rei Juan perdió tolos sos dominios continentales.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxEnrique IICurtmantle 5 de marzu de 1133 19 d'avientu de 1154 6 de xunetude 1189Leonor d'Aquitania100pxEnriqueel Mozu(rei asociáu) 28 de febreru de 1155 14 de xunu de 1170 11 de xunude 1183Margarita de Francia100pxRicardu ICorazón de Lleón 8 de setiembre de 1157 3 de setiembre de 1189 6 d'abrilde 1199(muertu por unamancada de flecha)Berenguela de Navarra

 Reis d'Inglaterra y señores d'Irlanda 

 Dinastía Plantagenet 

ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxJuanEnsin Tierra 24 d'avientu de 1166 27 de mayu de 1199 19 d'ochobrede 12161) Isabel de Gloucester2) Isabel d'Angoulême

 Dinastía Capeto 

Lluis VIII de Francia gobernó sobre la metá d'Inglaterra en 1216-1217, dempués de que la muerte de Juan diera fin a la primer Guerra de los Barones. En colando escontra Londres, los barones y ciudadanos de la ciudá recibir y proclamaron na catedral de St Paul (anque nun foi coronáu). Munchos nobles averar pa brinda-y homenaxe. Sicasí, al roblase'l Tratáu de Lambeth (1217), Luis concedió qu'enxamás fuera llexítimu rei d'Inglaterra.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxLluis VIIIel Lleón(puestu en dulda) 5 de setiembre de 1187 1216 22 de setiembre de 1217(arrenunció al so reclamu)8 de payares de 1226Blanca de Castiella

 Dinastía Plantagenet 

Ye a partir del tiempu d'Enrique III, tres la perda de les posesiones familiares nel continente, que los Plantagenet convertir en verdaderos reis d'Inglaterra. Les cases de Lancaster y York son cañes menores d'esta dinastía.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxEnrique IIIde Winchester 1 d'ochobre de 1207 28 d'ochobre de 1216 16 de payares de 1272Leonor de Provenza100pxEduardu ILongshanks 17 de xunu de 1239 20 de payares de 1272 7 de xunetu de 13071) Leonor de Castiella2) Margarita de Francia100pxEduardu IIde Caernarfon 25 d'abril de 1284 7 de xunetu de 1307 25 de xineru de 1327(obligáu a abdicar)21 de setiembre de 1327(asesináu en prisión)Isabel de Francia100pxEduardu III 13 de payares de 1312 25 de xineru de 1327 21 de xunude 1377Felipa d'Hainaut100pxRicardu II 6 de xineru de 1367 21 de xunu de 1377 29 de setiembre de 1399(obligáu a abdicar)14 de febreru de 1400(muertu por fame en prisión)1) Ana de Bohemia2) Isabel de Valois

 Casa de Lancaster 

Enrique IV destronó a Ricardu II (y tamién movió al segundu na socesión, Edmundo Mortimer (qu'entós tenía siete años).
{| width=100% 
!width=10%|Imaxe
!width=10%|Nome
!width=10%|Nacencia
!width=10%|Entamu
!width=10%|Fin

!width=10%|Muerte
!width=10%|Consorte

|-
|align="center"|100px
|align="center"|Enrique IVBolingbroke
|align="center"| 3 d'abril de 1367
|align="center"| 30 de setiembre de 1399
|align="center" colspan=2| 20 de marzude 1413
|align="center"|1) María de Bohun2) Juana de Navarra
|-
|align="center"|100px
|align="center"|[[Enrique V d'Inglaterra|Enrique V]]
|align="center"| 16 de setiembre de 1386
|align="center"| 20 de marzu de 1413
|align="center" colspan=2| 31 d'agostude 1422
|align="center"|Catalina de Valois
|-
|align="center"|100px
|align="center"|Enrique VI(1ª vegada)
|align="center"| 6 d'avientu de 1421
|align="center"| 31 d'agostu de 1422
|align="center"|4 de marzu de 1461(derrocáu)
|align="center"| 21 de mayude 1471(asesináu na Torre de Londres)
|align="center"|Margarita d'Anjou
|}

 Casa de York 

Esta casa heredó'l so nome del cuartu fíu sobreviviente d'Eduardu III, Edmundo, 1er duque de York. La guerra de les Roses (1455-1485) fizo que la corona pasara una y otra vez ente les cases rivales de Lancaster y York.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxEduardu IV(1ª vegada) 28 d'abril de 1442 4 de marzu de 14612 d'ochobre de 1470(derrocáu) 9 d'abril de 1483 Isabel Woodville

 Casa de Lancaster 

ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxEnrique VI(2ª vegada) 6 d'avientu de 1421 30 d'ochobre de 147011 d'abril de 1471<small>(derrocáu) 21 de mayu de 1471(asesináu na Torre de Londres) Margarita d'Anjou

 Casa de York 

ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxEduardu IV(2ª vegada) 28 d'abril de 1442 11 d'abril de 14719 d'abril de 1483 Isabel Woodville100pxEduardu V(nun foicoronáu) 2 de payares de 1470 9 d'abril de 148325 de xunu de 1483(sacáu de la socesión)c. 1483(asesináu na Torre de Londres) 100pxRicardu III 2 d'ochobre de 1452 26 de xunu de 148322 d'agostu de 1485(muertu en batalla) Ana Neville

 Dinastía Tudor 

Esta familia d'orixe galés baxaba per llinia materna d'Eduardu III, y pa fines del sieglu XV convirtiérase na última esperanza de la casa de Lancaster. Enrique VII tomó la corona en ganando y matar a Ricardu III na batalla de Bosworth, que dio fin a la guerra de les Roses. De siguío casóse con Isabel de York (la llexítima heredera de la corona dempués de la muerte del so hermanu Eduardu V), xuniéndose dambos llinaxes.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxEnrique VII 28 de xineru de 1457 22 d'agostu de 148521 d'abril de 1509 Isabel de York(dexó los sos derechos al so home)100pxEnrique VIII 28 de xunu de 1491 21 d'abril de 150928 de xinerude 1547 1) Catalina d'Aragón(refugada)2) Ana Bolena(executada na Torre de Londres) 3) Juana Seymour(muerta nel partu)4) Ana de Kleve(refugada)5) Catalina Howard(executada na Torre de Londres)6) Catalina Parr100pxEduardu VI 12 d'ochobre de 1537 28 de xineru de 15476 de xunetude 1553
Eduardu VI nomó heredera a lady Juana Grey, derogando l'orde de socesión establecíu na tercer Acta de Socesión. Cuatro díes antes de la muerte del rei, proclamóse reina a Juana. Pasaos nueve díes de la proclamación, el Conseyu priváu quitó-y el so alianza y proclamó a la hermanasca católica d'Eduardo, María I Tudor. Juana nun aportar# a coronada y executar en 1554 a la edá de 16 años.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxJuana Grey(puestaen dulda) ochobre de 1537 10 de xunetu de 155319 de xunetu de 1553(el Parllamentu considerar usurpadora)12 de febreru de 1554(executada na Torre de Londres) Guilford Dudley100pxMaría IBloody Mary 18 de febreru de 1516 19 de xunetu de 155317 de payaresde 1558 Felipe II d'España100pxFelipe II d'España(iure uxoris) 21 de mayu de 1527 25 de xunetu de 155417 de payares de 155813 de setiembre de 1598 María I d'Inglaterra100pxSabela IThe Virgin Queen  7 de setiembre de 1533 17 de payares de 155824 de marzu de 1603

 Reis d'Inglaterra, Escocia ya Irlanda 

 Dinastía Estuardo 

Al morrer Sabela I ensin fíos, el so sobrín nietu segundu Xacobu VI d'Escocia heredó'l tronu como Xacobu I arriendes de la unión de les Corones. Jacobo baxaba de los Tudor al traviés de la so bisagüela Margarita Tudor. En 1604 adoptó'l títulu de «rei de Gran Bretaña», sicasí, dambos parllamentos permanecieron dixebraos hasta'l Acta d'Unión (1707).
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxXacobu I 19 de xunu de 1566 24 de marzu de 160327 de marzude 1625 Ana de Dinamarca100pxCarlos I 19 de payares de 1600 27 de marzu de 162530 de xinerude 1649(executáu) Enriqueta María de Francia

 El Protectoráu 

Nengún monarca reinó dende la execución de Carlos I y la Restauración de Carlos II en 1660. Ente 1649 y 1653 Inglaterra gobernar pol parllamentu Rabadilla, mientres un periodu conocíu como Mancomunidá d'Inglaterra, Escocia ya Irlanda. En dando un golpe d'Estáu en 1653, Oliver Cromwell tomó'l poder. Eslleió'l parllamentu ya instaló el Protectoráu sol títulu de Lord Protector. L'oficiu fíxose hereditariu de facto'' cuando pasó a Richard Cromwell tres la muerte del so padre. Sicasí, el Comité de Salvaguarda» destituyir.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxOliverCromwell(Lord proteutor) 25 d'abril de 1599 16 d'avientu de 16533 de setiembrede 1658el títulu de reina consortetamién resultó abolíu100pxRichardCromwell(Lord proteutor) 4 d'ochobre de 1626 3 de setiembre de 16587 de mayu de 1659(destituyíu)12 de xunetu de 1712el títulu de reina consortetamién resultó abolíu

 Dinastía Estuardo 

La monarquía restauróse formalmente dempués d'un añu d'anarquía, cuando Carlos II retornó de Francia a cuenta de aceptar la corona. Tres años dempués de xubir al tronu'l so hermanu católicu Xacobu II, el Parllamentu destituyir y ufiertó la corona a la fía del destronáu, María II, y al maríu d'ésta, Guillermo d'Orange (la Revolución gloriosa). Tolos católicos fueron estremaos de cualquier socesión futura (pol Acta d'Establecimientu) de 1701. Ana Estuardo foi la última reina d'Inglaterra y d'Escocia, una y bones esos títulos dexaron d'esistir xunto colos reinos d'Inglaterra y d'Escocia, qu'en 1707 (Acta d'Unión) fundir nel nuevu reinu de Gran Bretaña.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxCarlos II 29 de mayu de 1630 29 de mayu de 16606 de febrerude 1685Catalina de Bergancia100pxXacobu II 14 d'ochobre de 1633 6 de febreru de 168523 d'avientu de 1688(derrocáu)16 de setiembre de 1701María de Módena100pxMaría II 30 d'abril de 1662 13 de febreru de 168928 d'avientude 1694Guillermu III100pxGuillermu IIId'Orange 4 de payares de 1650 13 de febreru de 16898 de marzude 1702María II100pxAnaEstuardo6 de febreru de 1665 8 de marzu de 17021 de mayu de 1707(fin del Reinu d'Inglaterra independiente)1 d'agostu de 1714Jorge de Dinamarca

 Reis de Gran Bretaña ya Irlanda 
de Gran Bretaña ya Irlanda del Norte dende 1922

 Dinastía Estuardo 

ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxAnaEstuardo6 de febreru de 16651 de mayu de 17071 d'agostude 1714Jorge de Dinamarca

 Casa de Hannover 

Muerta la reina Ana ensin fíos vivos, y dexándose fuera de toa socesión a los «papistes» (católicos), Jorge de Hanover, descendiente de Xacobu I per llinia materna, convertir en rei de Gran Bretaña.
ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxXurde I 28 de mayu de 1660 1 d'agostu de 171411 de xunude 1727Sofía Dorotea de Brunswick-Luneburgu100pxXurde II 30 d'ochobre de 1683 11 de xunu de 172725 d'ochobrede 1760Carolina de Brandeburgu-Ansbach100pxXurde III 4 de xunu de 1738 25 d'ochobre de 176029 de xinerude 1820Carlota de Mecklemburgu-Strelitz100pxXurde IV(príncipe rexentedende 1811) 12 d'agostu de 1762 29 de xineru de 182026 de xunude 1830Carolina de Brunswick-Wolfenbüttel100pxGuillermu IV 21 d'agostu de 1765 26 de xunu de 183020 de xunude 1837Adelaida de Saxonia-Meiningen100pxVictoria 24 de mayu de 1819 20 de xunu de 183722 de xinerude 1901Alberto de Saxonia-Coburgu

 Casa de Saxonia-Coburgu y Gotha 

ImaxeNomeNacenciaEntamuFinMuerteConsorte100pxEduardu VII9 de payares de 184122 de xineru de 19016 de mayude 1910Alexandra de Dinamarca

 Casa de Windsor 

La monarquía adoptó esti nome inglés en 1917, mientres la I Guerra Mundial, debíu al sentimientu anti-xermanu qu'había nel Reinu Xuníu.
Imaxe Nome Nacencia EntamuFinMuerte Consorte100pxXurde V3 de xunu de 18656 de mayu de 191020 de xinerude 1936María de Teck100pxEduardu VIII(nun aportar# acoronáu)23 de xunu de 189420 de xineru de 193611 d'avientu de 1936(abdicación)28 de mayu de 1972Wallis Simpson(post-abdicación)100pxXurde VI14 d'avientu de 189511 d'avientu de 19366 de febrerude 1952Isabel Bowes-Lyon100pxSabela II21 d'abril de 19266 de febreru de 19528 de setiembre de 2022Felipe d'Edimburgu100pxCarlos III14 de payares de 19488 de setiembre de 2022reinandoCamilla Parker Bowles

 Ver tamién 
 Emperadores de la India

 Referencies 


*


Categoría:Wikipedia:Páxines con enllaces interllingüísticos
Categoría:Llistes de política