Hornos de Moncalvillo

Hornos de Moncalvillo ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España). Asítiase nel valle occidental del Iregua.

 Historia 
Les primeres referencies a la llocalidá apaecen nel sieglu XI, nel testamentu de Doña Estefanía de Foix, muyer del rei García Sánchez III de Navarra, en favor de la so fía Doña Jimena. La llocalidá foi incluyida nel Señoríu de Cameros que Enrique de Trastámara apurrió a Juan Ramírez de Arellano en cuenta de los sos servicios na guerra contra Pedru I el Cruel, en 1366. Más palantre pasó a pertenecer a los Duques de Nájera.

Formó parte de la provincia de Burgos, y darréu de la provincia de Soria, hasta la creación de la provincia de Logroño en 1833.

 Demografía 
La población del conceyu ye de .

 Patrimoniu 
Ilesia de l'Asunción. Construyida ente los sieglos XVI y XVII en sillería y lladriyu, consta d'una nave de dos tramos.
Ermita del Cristu. Asitiada na carretera que conduz a Daroca de Rioja, a unos 20 km de Logroño. Ye un edificiu de construcción recién sobre los restos d'una ermita anterior.

 Fiestes 
 25 d'abril. San Marcos
 15 de mayu. San Isidro Llabrador
 Primer fin de selmana de setiembre. San Cristóbal

 Personaxes 
 Vicente Horcos Samartín. Obispu d'Osma. Nació n'Hornos de Moncalvillo (La Rioxa) el 5 d'abril de 1807 y tomó el vezu benedictín nel monesteriu de San Pedro de Arlanza el 27 d'avientu de 1824, n'estudiando humanidaes nel monesteriu de Nájera. Estudió filosofía en Ribas de Sil y teoloxía en San Vicente d'Uviéu y Eslonza. Foi ordenáu sacerdote en 1831 y al añu siguiente foi nomáu predicador y prior de San Martín de Madrid. Dempués de la exclaustración de 1835 pasó a morar nel so pueblu natal hasta qu'en 1844 foi nomáu ecónomu de la parroquial madrilana de San Marcos y esaminador sinodal del arzobispáu de Toledo. Foi presentáu por Sabela II pa la sede d'Osma; preconizáu'l 27 de setiembre de 1852; consagráu en San Marcos el 30 de xineru de 1853 y tomó posesión de la so diócesis d'Osma el 7 de xunetu del mesmu añu. En 1855 foi desterráu a Tenerife por haber eleváu al Gobiernu de la Nación una Esposición en protesta pola exclaustración xeneral de los relixosos. Publicó los Estatutos pa la direición del Seminariu Conciliar d'Osma (Soria 1859) y morrió'l 13 de xineru de 1861, dexando manuscritos dos gruesos tomos de sermones. La Real Academia de la Historia nomára-y el so correspondiente'l 28 d'abril de 1854.Ernesto Zaragoza i Pascual, «Benedictinos españoles académicos de la Real de la Hestoria», Boletín de la Real Academia de la Historia, tomu 187, cuadiernu 1, añu 1990, páxs. 29-62. En particular la biografía de Vicente Horcos Samartín en páxs. 54 y 55.

 Ver tamién 
 Conceyos de La Rioxa
 Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Llocalidaes de La Rioxa
Categoría:Conceyos de La Rioxa
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial