Dispositivu d'almacenamientu de datos

Un dispositivu d'almacenamientu de datos ye un conxuntu de componentes utilizaos pa lleer o grabar datos nel soporte d'almacenamientu de datos, en forma temporal o permanente.

La unidá de discu xunto colos discos que graba, conforma un dispositivu d'almacenamientu o unidá d'almacenamientu (device drive).

Una ordenador tien almacenamientu primariu o principal (RAM y ROM) y secundariu o auxiliar (discu ríxidu, disquete, pendrive, ente otros). El almacenamientu secundariu nun ye necesariu por qu'arranque l'ordenador.

Estos dispositivos realicen les operaciones de llectura o escritura de los medios onde s'almacenen, lóxica y físicamente, los archivos d'un sistema informáticu.

 Dispositivos magnéticos 

Los dispositivos magnéticos son aquellos dispositivos d'almacenamientu de datos nos que s'utilicen les propiedaes magnétiques de los materiales p'almacenar información dixital.

 Unidá de cinta magnética 

El dispositivu de cintes magnétiques de gran capacidá, son unidaes magnétiques especiales que s'utilicen pa realizar respaldu o copies de seguridá de datos n'empreses y centros d'investigación. La so capacidá d'almacenamientu puede ser de cientos de gigabytes.

Tamién denomada tape, n'inglés, o casetera, pol usu de casete o cartuchos de cinta magnética d'almacenamientu de datos.

Teunoloxíes:
 Digital Audio Tape (DAT) o cinta d'audiu dixital
 Digital Data Storage (DDS) o almacenamientu de datos dixitales
 Digital Linear Tape (DLT)
 Linear Tape-Open (LTO)

 Unidá de discu flexible o «disquetera» 


La disquetera, unidá de discu flexible o unidá de disquete (floppy disk drive, FDD) de 3½ pulgaes dexa intercambiar información utilizando disquetes magnéticos de 1,44 MB de capacidá. Anque la capacidá de soporte ye bien llindada si tenemos en cuenta les necesidaes de les aplicaciones actuales siguen utilizándose pa intercambiar archivos pequeños, pos pueden borrar y reescribise cuantes vegaes deseyar d'una manera bien cómoda, anque la tresferencia d'información ye bastante lenta si comparar con otros soportes, como'l discu duru o un CD-ROM.

La unidá de discu alimentar por aciu cables a partir de la fonte d'alimentación del sistema. Y tamién va coneutada por aciu un cable a la placa base. Un diodu LED allumar xunto a la ranura cuando la unidá ta lleendo'l discu, como asocede nel casu del discu duru.

Nos disquetes solo puede escribise cuando la pestaña ta cerrada.

Hai de solliñar que l'usu d'esti soporte na actualidá ye escasu o nulu, yá que se volvió obsoleto teniendo en cuenta les meyores qu'en materia de teunoloxía que se producieron. Tamién se debe a que los disquetes tienen pocu espaciu d'almacenamientu, ente que los CD, DVD y USB tienen más espaciu d'almacenamientu.

 Unidá de discu ríxidu o discu duru 

Les unidaes de discos ríxidos o duros (hard disk drive, HDD) tienen una gran capacidá d'almacenamientu d'información, pero al tar agospiaos de normal dientro del ordenador (discos internos), nun son extraíbles fácilmente. Pa intercambiar información con otros equipos (si nun tán coneutaos en rede) tiénense qu'utilizar unidaes de discu, como los disquetes, los discos ópticos (CD, DVD), los discos magnetu-ópticos, memories USB o les memories flash, ente otros.

El discu duru almacena cuasi tola información que remanamos al trabayar con un ordenador. Nél agóspiase, por casu, el sistema operativu que dexa arrincar la máquina, los programes, archivo de testu, imaxe, videu, etc. Dicha unidá puede ser interna (fixa) o esterna (portátil), dependiendo del llugar qu'ocupe nel gabinete o caxa d'ordenador.

Un discu duru ta formáu por dellos discos apilados sobre los que se mueve una pequeña cabeza magnética que graba y llee la información.

Esti componente, al contrariu que'l micro o los módulos de memoria, nun se pincha direutamente na placa, sinón que se coneuta a ella por aciu un cable. Tamién va conectáu a la fonte d'alimentación, pos, como cualesquier otru componente, precisa enerxía pa funcionar.

Amás, una sola placa puede tener dellos discos duros coneutaos.

Les carauterístiques principales d'un discu duru son:

 Capacidá: Midir en gigabytes (GB). Ye l'espaciu disponible p'almacenar secuencies de 1 byte. La capacidá aumenta constantemente dende cientos de MB, decenes de GB, cientos de GB y hasta TB.
 Velocidá de xiru: Midir en revoluciones per minutu (RPM). Cuanto más rápidu xire'l discu, más rápido va poder aportar a la información la cabeza llectora. Los discos actuales xiren dende les 4200 a 15000RPM, dependiendo del tipu d'ordenador al que tean destinaes.
 Capacidá de tresmisión de datos: De pocu va sirvir un discu duru de gran capacidá si tresmite los datos amodo. Los discos actuales pueden algamar tresferencies de datos de 6 Gb per segundu (SATA 3).

Tamién esisten discos duros esternos que dexen almacenar grandes cantidaes d'información. Son bien útiles pa intercambiar información ente dos equipos. De normal conéctense al PC por aciu un conector USB.

Cuando'l discu duru ta lleendo, encender na carcasa un LED (de color coloráu, verde o otru). Esto ye útil pa saber, por casu, si la máquina acabó de realizar una xera o si inda ta procesando datos.

 Dispositivos ópticos 

Un dispositivu o unidá de discos ópticos ye l'aparatu que llee (llectora) o graba y llee (grabadora o lectograbadora) discos ópticos.

 Unidá de CD-ROM o «llectora de CD» 


La unidá de CD-ROM, llectora de CD o "compactera" dexa utilizar discos ópticos d'una mayor capacidá que los disquetes de 3,5 pulgaes: hasta 700 MB. Ésta ye la so principal ventaya, pos los CD-ROM convirtiéronse nel estándar pa distribuyir sistemes operativos, aplicaciones, etc.

L'usu d'estes unidaes ta bien estendíu, yá que tamién dexen lleer los discos compactos d'audiu.

Pa introducir un discu, na mayoría de les unidaes hai que pulsiar un botón por que sala una especie de bandexa onde se deposita'l CD-ROM. Pulsiando nuevamente'l botón, la bandexa introduzse.

Nestes unidaes, amás, esiste una toma p'auriculares, y tamién pueden tar presentes los controles de navegación y de volume típicu de los equipos d'audiu pa saltar d'una pista a otra, por casu.

Una carauterística básica de les unidaes de CD-ROM ye la velocidá de llectura, que de normal s'espresa como un númberu siguíu d'una «x» (40x, 52x,.). Esti númberu indica la velocidá de llectura en múltiplos de 128 kB/s. Asina, una unidá de 52x llee información de 128 kB/s × 52 = 6,656 kB/s, esto ye, a 6,5 MB/s.

 Unidá de CD-R/RW o «grabadora/regrabadora» de CD-R/RW 

Una regrabadora puede grabar y regrabar discos compactos. Les carauterístiques básiques d'estes unidaes son la velocidá de llectura, de grabación y de regrabación. Nos discos regrabables ye de normal menor que nos discos que solamente pueden ser grabaos una vegada. Les regrabadoras que trabayen a 8X, 16X, 20X, 24X, etc., dexen grabar los 650, 700 o más megabytes (hasta 900 MB) d'un discu compactu nunos pocos minutos. Ye habitual reparar tres datos de velocidá, según la espresión ax bx cx (a:velocidá de llectura; b: velocidá de grabación; c: velocidá de regrabación).

 Unidá de DVD-ROM o «llectora de DVD» 

Les unidaes de DVD-ROM son aparentemente iguales que les de CD-ROM, pueden lleer tanto discos DVD-ROM como CD-ROM. Estremar de les unidaes llectores de CD-ROM en que'l soporte emplegáu tien hasta 17 GB de capacidá, y na velocidá de llectura de los datos. La velocidá espresar con otru númberu de la «x»: 12x, 16x... Pero agora la x fai referencia a 1,32 MB/s. Asina: 16x = 21,12 MB/s.

Les conexones d'una unidá de DVD-ROM son similares a les de la unidá de CD-ROM: placa base, fonte d'alimentación y tarxeta de soníu. La diferencia más destacable ye que les unidaes llectores de disco DVD-ROM tamién pueden disponer d'una salida d'audiu dixital. Gracies a esta conexón ye posible lleer películes en formatu DVD y escuchar seis canales d'audiu separaos si disponemos d'una bona tarxeta de soníu y un xuegu d'altavoces apropiáu (subwoofer más cinco satélites).

 Unidá de DVD±R/RW o «grabadora de DVD±R/RW» 

Puede lleer y grabar y regrabar imáxenes, soníu y datos en discos de dellos gigabytes de capacidá, d'una capacidá de 650 MB a 9 GB.

 Unidá de BD, llectora o grabadora de discos Blu-ray 

 Unidá de discu magnetu-ópticu 

La unidá de discos magnetu-ópticos dexen el procesu de llectura y escritura de dichos discos con teunoloxía híbrida de los disquetes y los discos ópticos, anque en redolaes doméstiques fueron menos usaes que les disqueteres y les unidaes de CD-ROM, pero tienen delles ventayes tocantes a los disquetes:

 Per una parte, almiten discos de gran capacidá: 230 MB, 640 MB o 1,3 GB.
 Amás, son discos reescribibles, polo que ye interesante emplegalos, por casu, pa realizar copies de seguridá.

 Unidá Zip 

 Unidá Jaz 

 Unidá SuperDisk 

 Orb Drive 

 Unidá d'estáu sólidu 

 Unidá de memoria flash 

La memoria flash ye un tipu de memoria que se comercializa pal usu d'aparatos portátiles, como cámares dixitales o axendes electróniques. L'aparatu correspondiente o bien un llector de tarxetes, coneutar al ordenador al traviés del puertu USB o firewire.

 Unidá de tarxetes de memoria 

El llector de tarxetes de memoria ye un periféricu que llee o escribe en soportes de memoria flash. Anguaño, los instalaos n'ordenadores (incluyíos nuna placa o por aciu puertu USB), marcos dixitales, llector de DVD llectores de DVD y otros dispositivos, suelen lleer dellos tipos de tarxetes.

Una tarxeta de memoria ye un pequeñu soporte d'almacenamientu qu'utiliza memoria USB pa guardar la información que puede riquir o non bateríes (piles), nos últimos modelos la batería nun ye riquida, la batería yera utilizada polos primeros modelos. Estes memories son resistentes a los rascuños esternos y al polvu qu'afectaron a les formes previes d'almacenamientu portátil, como los CD y los disquetes.

 Otros dispositivos 

 Unidá de cinta furada: tratar d'un mediu bien obsoleto, consistente en tarxetes o cintes de papel furaes.
 Almacenamientu en llinia: anguaño tamién tien de falase d'esta forma d'almacenar información. Esta modalidá dexa lliberar espaciu de los equipos d'escritoriu y treslladar los archivos a discos ríxidos remotos provistos que garanticen de normal la disponibilidad de la información. Nesti casu podemos falar de dos tipos d'almacenamientu en llinia: un almacenamientu de curtiu plazu de normal destináu a la tresferencia de grandes archivos vía web; otru almacenamientu de llargu plazu, destináu a caltener información que de normal se daría nel discu ríxidu del ordenador personal.

Genéricamente, p'arrexuntar un conxuntu d'unidaes o dispositivos, pueden denominase:

 Unidá de cinta:
 Cinta furada.
 Cinta magnética.
 Unidá de discu:
 Discu duru (unidá de discu duru, Hard-Disc Drive o HDD)
 Disquete (disquetera)
 Discu compactu (compactera o unidá de CD)
 Discu Versátil Digital (unidá de DVD)
 Discu Blu-ray (unidá de BD)

 Restauración de datos 

La información almacenada en cualesquier d'estos dispositivos debe de disponer de dalgún mecanismu pa restaurar la información, ye dicir restaurar la información al so estáu orixinal en casu de que dalgún eventu nun nos dexe poder aportar a la información orixinal, siendo necesariu allegar a la copia que realizáramos enantes. Pa esta restauración de datos esisten distintos métodos, dende un simple copiar pasando por comandu como'l "copy" de DOS, el "cp" de sistema Linux y Unix, o ferramientes de diversos fabricantes.N'informática la información mídese al traviés de distintos términos.

 Recuperación de datos 

Recuperación de datos ye'l procesu de restablecer la información contenida en dispositivos d'almacenamientu secundarios estropiaos, defectuosos, corruptos, inaccesibles o que nun se pueden aportar de forma normal. De cutiu la información ye recuperada de dispositivos d'almacenamientu tales como discos duros, cintes, CD, DVD, RAID y otros dispositivos electrónicos. La recuperación puede ser por cuenta de un dañu físicu nel dispositivu d'almacenamientu o por un dañu lóxicu nel sistema d'archivos qu'evita que'l dispositivu seya aportáu dende'l sistema operativu.

 Evolución de los dispositivos d'almacenamientu 

 1947: Memoria de Tubu Williams o Tubu Williams-Kilburn.
 0,0625 KB. Primer dispositivu d'almacenamientu dixital d'accesu aleatoriu. Velocidá: 1,2 milisegundos por instrucción.
 1950: Memoria de Tambor magnéticu.
 10 KB. El precursor del modernu platu de discu duru.
 1950: Memoria de toros o Memoria de nucleos magnéticos.
 memoria primaria.
 1951: Uniservo.
 128 bit por pulgada. Primer dispositivu de cinta utilizáu comercialmente.
 1956: IBM 350.
 4,4 MB. El primer discu duru “modernu”, con cincuenta discos de 24" que xiraba a 1200 RPM.
 1972: Casete de cinta.
 660 KB per llau. 
 1976: Disquetera y Disquete de 5,25".
 1,2 MB
 1980: IBM 3380
 2,52 GB.
 1980: ST-506
 5 MB.
 1987: Casete de Cinta d'Audiu Digital y Casetera pa DAT (del inglés, Digital Audio Tape, DAT).
 1,3 GB. Cinta magnética.
 1990: Discu compactu (Compact Disc, CD) y Compactera o Unidá de CD-R o Llectora de CD.
 700 MB.
 1993: MiniDisc (MD) Data.
 140 MB.
 1994: Unidá Zip y Discu Zip.
 100 MB.
 1995: Lectograbadora de DVD.
 4,7 GB.
 1996: Seagate Barracuda.
 2,5 GB. Primer unidá de discu duru de 7200 RPM.
 1999: IBM 170 Microdrive.
 170 MB.
 2000: IBM DiskOnKey. 
 8 MB. Memoria flash.
 2000: Tarxeta de memoria Secure Digital (SD).
 32 MB. Memoria flash
 2008: Unidá d'Estáu Sólidu
 64 GB.
 Presente: Almacenamientu na nube.
 Flexible.

 Ver tamién 

 Memoria (informática)
 Memoria secundaria
 Unidá d'estáu sólidu

 Referencies 

 Enllaces esternos 



Categoría:Almacenamientu informáticu
Categoría:Hardware
Categoría:Memories informátiques
Categoría:Dispositivos de computación d'entrada salida
Categoría:Wikipedia:Páxines con enllaces interllingüísticos