Reims

Reims (pronunciáu: ; o Rheims, n'escritura medieval) ye una ciudá del nordeste de Francia asitiada a unos 129 km al este de París. Ye la mayor ciudá de l'antigua rexón de Gran Este, anque nun ye capital del so departamentu, Marne (51).

Ta asitiada nuna llanura na ribera derecha del Vesla, afluente del Aisne, y sobre la canal que conduz el Aisne al Marne. Al sur y al oeste álzase'l Monte de Reims, y nesa mesma direición atopen los viñeos de Champaña. 

Los principales llugares de Reims son la Place Drouet d'Erlon (Place d'Erlon), la Place Royale, nel centru, onde s'atopa una estatua de Lluis XV, y la place du Parvis, onde hai una estatua de Xuana d'Arcu. La Rue de Vesle, l'arteria más importante, traviesa la ciudá de suroeste a nordés. La superficie de la ciudá ye de 47,02 km² y la so población en 2008 yera de 188 078 habitantes.

 Historia 
En 254 cayó'l limes de la Germania Cimera, y hacia l'añu 259 producióse la llegada d'importantes contingentes bárbaros en Bélxica. Ente 268 y 278 l'interior de la Galia foi escaláu y dellos grupos llegaron hasta Hispania. Hacia l'añu 278, la frontera foi restablecida pol emperador Probo.DUTOUR, Thierry (2003): La ciudá medieval. Oríxenes y trunfu de la Europa urbana. — Paidós, Buenos Aires, 2005, páx. 82. ISBN 950-12-5043-1

Foi nesi contestu, a finales del sieglu III o principios del IV, cuando se constrúin les muralles alredor de Reims, sofitaes nos cuatro arcos trunfales construyíos nel cardu y el decumanus, arcos qu'asina se ven convertíos en puertes de la muralla. D'estes caltiénse anguaño la puerta de Marte (porte de Mars o porte Mars), asina llamada por atopar se allugada cerca d'un templu de Marte. Les muralles taben reforzaes por un turria d'unos 10 metros d'anchu y un foso. La construcción d'asemeyáu sistema defensivu riquió'l valtamientu de dellos edificios, tantu p'abrir espaciu como pa llograr materiales.DUTOUR, Thierry (2003), páx. 87.

L'obispu Nicasio construyó una primer catedral na primer metá del sieglu V sobre les antigües termes galu-romanes. Esti edificiu yá taba dedicáu a la Santa Virxe, y foi onde tuvo llugar nel añu 498 el bautismu de Clodoveo I pol obispu Remigio.

Escontra los sieglos VI y VII les muralles de la ciudá protexíen una superficie de 60 hectárees.DUTOUR, Thierry (2003), páx. 40.

En 816 Ludovico Pío, fíu de Carlomagno, escoyó Reims pa la so consagración como emperador. La importancia qu'esto da a la ciudá lleva al arzobispu Ebón (816-835) a empecipiar nesi mesmu 816 les obres d'una nueva catedral pa reemplazar l'edificiu del sieglu V. Pa la construcción utilizaron piedres de les muralles, demostrando la sensación de seguridá qu'había na dómina. Foi siguida pol arzobispu Hincmaro (845-882) y consagrada en 862. Flodoardo describir como un edificiu pimpanu, con pavimentu de mármol, bóvedes pintaes, vidreres, un frontón afatáu con mosaicos y techu de plomu.CONANT, Kenneth John (1959): Arquiteutura carolinxa y románica, 800-1200. — Cátedra, Madrid, 2001, páx. 46. ISBN 84-376-0647-0

Pero los ataques normandos obliguen a restaurar les muralles ente los años 883 y 887, pa lo cual emplegar tamién les piedres d'una ilesia destruyida polos normandos. El recintu fortificáu siguía cubriendo unes 60 hectárees.DUTOUR, Thierry (2003), páxs. 87 y 127. En Reims naz el 30 d'abril de 1651 el santu San Xuan Bautista de la Salle, fundador de los Hermanos de les Escueles Cristianes.

Mientres la Primer Guerra Mundial, Reims foi bombardiada y más tarde ocupada por tropes del Imperiu alemán. Gran parte de la catedral foi destruyida polos aviones alemanes, pero gracies al esfuerciu de los ciudadanos, foi reconstruyida, abrir de nuevu en 1938, gracies en gran parte poles donaciones de la familia Rockefeller.

 Tresportes 
La ciudá de Reims ye accesible pela autopista A4 procedente de París al oeste, de Metz y d'Estrasburgu al este, pela autopista A26 procedente de Lille y de Calais nel norte, de Troyes y de Lyon nel sur y per l'autopista A34 procedente de Charleville-Mézières y de Bélxica pel norte.

 Monumentos 

Reims quedó gravemente estropiada polos bombardeos de la Primer Guerra Mundial; aun así, la ciudá caltién destacaos edificios, monumentos ya ilesies. Ente ellos, los más destacables son:

 La Catedral Notre-Dame de Reims, famosa por ser la de la consagración de los Reis de Francia
 La Basílica de Saint-Remi
 El Palaciu de Tau
 El Castiellu del Conde

Estos trés edificios fueron nomaos Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco en 1991.

 Demografía  

 Ciudaes hermaniaes 
   Florencia, Toscana, Italia
  Brazzaville, República del Congo
   Canterbury, Inglaterra, Reinu Xuníu
  Salzburgu, Salzburgu (estáu), Austria
   Aquisgrán, Renania del Norte-Westfalia, Alemaña
   Condáu d'Arlington, Virxinia, Estaos Xuníos
  Kutná Hora, rexón de Bohemia Central, República Checa

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Reims-web