Altos de Francia

Altos de Francia() ye una de les trece rexones que, xunto colos territorios d'Ultramar, conformen la República Francesa. La so capital y ciudá más poblada ye Lille.

Ta allugada nel estremu norte del país, llindando al noroeste y norte cola canal de la Mancha, al nordeste con Bélxica, al sureste con Gran Este, al sur con Islla de Francia y al suroeste con Normandía. Con 5 960 000 hab. en 2012 ye la tercer rexón más poblada —por detrás d'Islla de Francia y Auvernia-Ródanu-Alpes— y con 187 hb/km², la segunda más densamente poblada, por detrás d'Islla de Francia.

Crear pola reforma territorial de 2014 fundiéndose Norte-Pasu de Calais y Picardía, y entró a valir el 1 de xineru de 2016.

 Toponimia 
El testu de la llei da nomes provisionales pa la mayoría de les rexones fundíes, la combinación de los nomes de les sos rexones constituyentes dixebraos por guiones. Los nomes permanentes van ser propuestos polos nuevu conseyos rexonales y confirmaos pol Conseyu d'Estáu antes del 1 de xunetu de 2016.Quel nom pour la nouvelle région ? Vous avez choisi..., Sud-Ouest, 4 d'avientu de 2014. Consultáu'l 2 de xineru de 2015.

 Xeografía 

La rexón llenda con Bélxica al nordeste, la canal de la Mancha al noroeste, según les rexones franceses del Gran Este al sureste, Islla de Francia al sur y Normandía escontra'l suroeste.

 Departamentos 

 Principales comunidaes 
 Lille ()
 Amiens ()
 Roubaix ()
 Tourcoing ()
 Dunkerque ()
 Calais ()
 Villeneuve-d'Ascq ()
 Saint-Quentin ()
 Beauvais ()
 Valenciennes ()

 Patrimoniu 

 Patrimoniu natural 

 Reserves naturales nacionales 
 la Reserva natural nacional de la badea del Somme;
 la Reserva natural nacional de la badea de Canche;
 la Reserva natural nacional del étang Saint-Llata;
 la Reserva natural nacional de los covarones y de les pelouses de Acquin-Westbécourt y de les coteaux de Wavrans-sur-l'Aa;
 la Reserva natural nacional de les llanures de Versigny;
 la Reserva natural nacional de los marais d'Isle;
 la Reserva natural nacional del marais de Vesles-et-Caumont;
 la Reserva natural nacional del Platier d'Oi;
 la Reserva natural nacional de la duna Marchand;
 la Reserva natural nacional de los étangs del Romelaëre.

 Parques naturales rexonales 
 el parque natural marín de los estuarios picardos y de la mar de Ópalo; 
 el parque natural rexonal de los cabos y marais de Ópalo;
 el parque natural rexonal Scarpe-Escaut;
 el parque natural rexonal Oise-Pays de France;
 el parque natural rexonal del Avesnois;

 Sitios naturales 

Na mariña:
 Cabu Blanc-Nez (Gran Sitiu de Francia)
 Cabu Gris-Nez (Gran Sitiu de Francia) 
 Marais de Condette 
 Dunes del Escaldia
 Badea de Authie
 Badea del Somme (Gran Sitiu de Francia) 
 Hâble d'Ault

Nel interior:
 en Aisne:
Reserva natural rexonal du coteau de Chartèves

 en Nord:
 Reserva natural rexonal del coteau de Chartèves
 Reserva natural del Xardín ecolóxicu del Vieux-Lille
 Reserva natural rexonal del marais de Wagnonville
 Reserva natural rexonal des Annelles, Lains y Pont Pinnet
 Reserva natural rexonal de les praderíes del valle de Sambre
 Reserva natural rexonal de les praderíes del Schoubrouck
 Reserva natural rexonal de la turbera de Vred
 Reserva natural rexonal du marais de Wagnonville
 Reserva natural rexonal de les praderíes del valle de Sambre
 Reserva natural rexonal du pré des Nonnettes
 Reserva natural rexonal de la turbera de Vred
 Reserva natural rexonal de Pantegnies
 Reserva natural rexonal de los montes de Baives
 Reserva natural rexonal del ríu Escaldia

 en Oise:
 Monte Ganelon
 Monte César
 Reserva natural rexonal de los larris y turberas de Saint-Pierre-des-Champs

 en Pas-de-Calais:
 Marais audomarois

 en Somme:
 Hortillonnages d'Amiens
 Monte de Eclusier-Vaux
 Monte de Frise
 Monte de Montenoy
 Grand Marais de La Queue
 Étangs de La Barette

 Montes 
Con  de monte (72% priváu) que producen  de madera, ye la última rexón de Francia en términos de superficie forestal (13,4% del espaciu), pero la 5ª rexón en consumu de madera.

Fora de la forestación ONF, el monte ye propiedá de pocu más de , de cutiu detentores de pequeñes parceles (solamente  d'ellos tienen un matu de 25 hectárees o más). Esti monte moviliza pa la so xestión y esplotación unes  () acordies cola patronal Nord-Picardie Bois en 2017.

Dempués d'una llarga fase de cayente dende l'Alta Edá Media hasta la Revolución Industrial, esti monte recuperó terrén ya inda ta n'espansión (+10% en quince años, de 2000 a 2010). Ye de fueya caduca en más del 90%, y l'enresinamiento ta ende no esencial artificial. Los plantíos d'álamos son numberoses, tamién artificiales, y sobremanera nos valles húmedos.CNPF El Monte de s Hauts-de-FranceForêt, 2014 MontascosuCaractéristiques de la forêt régionale

Los montes de más de  son: 

 Monumentos y sitios históricos 

 Inscritos nel patrimoniu mondial de la Unesco 
La rexón cunta con dellos sitios o conxuntos de sitios que formen parte del patrimoniu de la humanidá de la Unesco:
 la catedral de Notre Dame de Amiens pola coherencia de la planta, la guapura del alzáu interior en trés niveles y la disposición d'un programa escultóricu desaxeradamente sabiu na fachada principal y el brazu sur de transepto,http://whc.unesco.org/fr/list/162 dempués en cuantes que monumentu del Caminos de Santiago de Compostela en Francia ();
 la ilesia Saint-Jacques-le-Majeur-et-Saint-Jean-Baptiste de Folleville en cuantes que monumentu del Caminos de Santiago de Compostela en Francia ();
 la ilesia Saint-Jacques de Compiègne en cuantes que monumentu del Caminos de Santiago de Compostela en Francia ();
 los beffrois de Nord, de Pas-de-Calais y de Somme (en númberu de 23) ();
 la ciudadela d'Arras, que forma parte de la Fortificaciones de Vauban ();
 la cuenca minera del Nord-Pas-de-Calais ( répartis sur  incluyendo charbonnages, castilletes, terrils, ciudaes mineraa, manoirs, ilesies y diversos monumentos) ().

 Los monumentos góticos 
El territoriu de la rexón foi unu de los llugares onde l'arquiteutura gótica algamó'l so apoxéu, nos sieglos XII-XIII, particularmente nel sur de la rexón (que yera parte del dominiu real). Esti estilu, de siguío, irradió por toa Europa. Munches grandes catedrales son testimonios prestixosos d'esta aventura arquitectónica.

El góticu tempranu ta ilustráu poles catedrales de Noyon, de Laon y de Senlis, ente que les principales catedrales gótiques del norte de la rexón, les de Noyon, de Laon y de Senlis, que tamién pertenecía en gran parte al góticu tempranu , agora sumieron. El góticu clásicu y el góticu radiante, esto ye, l'apoxéu de l'arquiteutura gótica, tán marcaos na zona por una carrera escontra la llixereza arquitectónica y el gigantismo, bien representada cronológicamente poles catedrales de Soissons, d'Amiens y de Beauvais.Revista Pays du Nord, númberu fuera de serie "Cathédrales, 10 siècles d'histoire régionale", 2007Les cathédrales du Nord, éditions La Voix du Nord, 2009L'art gothique, Architecture, sculpture, peinture, sous la direction de Rolf Tomen, éditions h.f.ullmann. 2004 (2007 pour l'édition en français)

La Picardía marítima foi unu de los llugares onde florió'l góticu flamíxeru cola ilesia de San Vulfran de Abbeville, la capiya del Saint-Esprit de Rue y l'abadía de San Ricario. La basílica de Saint-Quentin de Saint-Quentin, de la mesma, axunta tolos estilos dende'l románicu hasta'l barrocu. Hai que destacar tamién la esistencia de munches abadíes, colexales ya ilesies parroquiales más pequeñes qu'ilustren esta arquiteutura en tola rexón.

 Les ciudadeles y villes fortificaes 
La rexón d'Alta Francia axunta un gran númberu de ciudadeles y villes fortificaes construyíes na Edá Medio y tresformar nos tiempos modernos (especialmente por Vauban), ente elles:

 la villa fortificada de Boulogne-sur-Mer y la ciudadela de Montreuil-sur-Mer;
 la ciudadela de Doullens y la ciudadela de Amiens, construyíes nel sieglu XVI y tresformaes por Jean Errard a principios del sieglu XVII;
 les ciudadeles d'Arras, de Lille, de Maubeuge, de Calais, de Quesnoy, de Bergues, de Gravelines, de Condé-sur-l'Escaut, el fuerte de Ambleteuse, etc.

 Los châteaux 
El sur de la rexón caltién algunaos castiellos medievales notables, como los castiellos de Coucy, de Septmonts, de Fère-en-Tardenois et de La Ferté-Milon. El château de Pierrefonds, pela so parte, foi dafechu restauráu sol Segundu Imperiu francés por Viollet-le-Duc. Otros castiellos conocieron un desarrollu importante nos tiempos modernos, como'l château de Compiègne, reconstruyíu n'estilu clásicu por Louis XV, y que foi residencia imperial. Contién un vastu xardín a la inglesa y dos museos nacionales: el muséu del Segundu Imperiu y el muséu del automóvil y el turismu. El castiellu de Chantilly ye la sede del muséu Condé, que caltién un ricu patrimoniu, y cuenta con un xardín diseñáu por Le Nôtre y los destacaos establos del sieglu XVIII, qu'agospien el Muséu del Caballu. El château de Blérancourt alluga un muséu francu-americanu.

En Somme, el château de Rambures del sieglu XV, ta bien calteníu. En Pas-de-Calais, puede mentase el château d'Hardelot, d'estilu neo-Tudor y dedicáu güei a les rellaciones francu-britániques, el château de Boulogne-sur-Mer, qu'alluga un muséu d'arqueoloxía antigua y d'etnografía, y el castiellu medieval d'Olhain.

 Villes et Pays d'Art et d'Histoire 

 Villes d'Art et d'Histoire 

 Pays d'Art et d'Histoire 
 Amiens Métropole (Somme)
 Pays de Saint-Omer (Pas-de-Calais)
 Pays de Lens-Liévin (Pas-de-Calais)

 Ver tamién 
 Norte-Pasu de Calais
 Picardía
 Rexones de Francia

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 Fusion Nord Pas-de-Calais - Picardie . 

*