Lluis Xosé de Borbón-Condé

Lluis V Xosé de Borbón-Condé , octavu y penúltimu Príncipe de Condé, Xeneral del Exércitu Real de Francia.

Fíu del Príncipe Lluis Enrique de Borbón-Condé y de la Princesa Carolina de Hesse-Rotenburg. Foi tamién Duque de Borbón, Duque de Enghien, Duque de Guisa, Duque de Bellegarde y Par de Francia.

 Biografía 

 Vida pública 

Lluis Xosé convertir en teniente xeneral en 1758 y combate na Guerra de los Siete Años, na qu'algama la victoria de Groningen y Johannisberg en 1762. Darréu recibe'l cargu d'Alministrador de Borgoña. 

En 1764 remocica'l Palaciu Borbón, baltando la residencia del Palaciu de Condé en París, sobre'l que fai construyir l'actual Teatru de Odeón. Tamién realiza remodelaciones nel Castiellu de Chantilly.

Nel añu 1780 foi nomáu por Lluis XVI de Francia Coronel Xeneral de la Frontera Francesa. Sicasí, por cuenta de los sos públicos sentimientos lliberales oponer a la disolución de los miembros del Tercer Estáu, robláu pol rei'l 27 d'avientu de 1789. Foi amás unu de los primeros nobles n'escapar de Francia tres la Toma de la Bastilla.

Nun principiu fuxó a los Países Baxos y más tarde a Turín.

Foi declaráu traidor y los sos bienes confiscados. Entamó un "Exércitu d'Emigrantes Franceses" na ciudá alemana de Worms, y les potencies aliaes financiaron la iniciativa pero pretendíen el control militar. Apostáu a veres del Rin, mientres 1794 y 1795 l'exércitu de Condé tuvo sol control inglés y dempués austriacu hasta 1797 y más palantre, tres el Tratáu de Campo Formio, so dominiu rusu.

Pese al valerosu comportamientu demostráu nes batalles de Wissembourg, Hagenau y Bentheim, Condé tien d'eslleilo dempués del Tratáu de Lunéville. 

L'añu 1800 instalar en Gran Bretaña col so fíu na ciudá de Wanstead. Caltién una correspondencia secreta colos realistes residentes en Francia y en particular col Xeneral Jean-Charles Pichegru. Una vegada descubiertos costó-y a Pichegru una condena na Guayana Francesa (de la que llogra safase) y dempués, la vida.

Cola restauración volvió a Francia en 1814, y Lluis XVIII de Francia -y reentregó el cargu de Gran Maestre de Francia, que-y fuera suspendíu mientres el periodu republicano y primer Imperiu.

 Vida privada 
El 3 de mayu de 1753 casar en Versalles con Carlota de Rohan, fía de Carlos de Rohan, Príncipe de Soubise y Duque de Rohan-Rohan, con quien tuvo trés fíos:

 Lluis Enrique, (1755-1830), herederu del títulu.
 María (1756-1759), morrió na infancia. 
 Lluisa Adelaida (1757-1824, Mademoiselle de Condé, primer abadesa de Remiremont.

En segundes nupcias casóse cola princesa María Catalina Brignole Sale (1737-1813), vilba de Honorato III de Mónaco.

Foi'l güelu maternu del desafortunáu Lluis Antoniu Enrique de Borbón-Condé, Duque d'Enghien, el postreru socesor de la dinastía Borbón.

 Títulos 
 6 d'agostu de 1736 - 27 de xineru de 1740: La so Alteza Serenísima Lluis Xosé de Borbón, príncipe de sangre, Duque de Enghien. (Son Altesse Serenissime Louis Joseph de Bourbon, prince du sang, duc d'Enghien)
 27 de xineru de 1740- 13 de mayu de 1818: La so Alteza Serenísima Lluis Xosé de Borbón, príncipe de sangre, Príncipe de Condé (Son Altesse Serenissime Louis Joseph de Bourbon, prince du sang, duc d'Enghien)

 Órdenes 

 Franceses 
 40x40px|Ordre du Saint-Esprit Chevalier ribbon Caballeru de la Orde del Espíritu Santu.
 40x40px|Ordre de Saint-Michel Chevalier ribbon Caballeru de la Orde de San Miguel.
 40x40px|Ordre Royal et Militaire de Saint-Louis Chevalier ribbon Caballeru gran cruz de la Orde de San Lluis.

 Estranxeres 
 sinmarco|40x40px Caballeru de la Orde de San Andrés. (Imperiu Rusu)

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Nobles de Francia
Categoría:Casa de Borbón en Francia
Categoría:Príncipe de Condé
Categoría:Monárquicos de Francia
Categoría:Persones de París