Xeografía de Myanmar

Myanmar ta allugáu ente'l pandu del Tíbet y la península malaya. Atópase arrodiáu nel este, norte y oeste por montes que llinden un valle central, derrotu pelos ríos Irrawady, Sittang y Salween. Ellí concéntrense los campos agrícoles –productores d'arroz– y la mayor parte de la población. 

 Clima 
El clima ye tropical, con agües monzónicas, ente mayu y ochobre. Bona parte de la vexetación ye selvática. La deforestación destruyó dos terceres partes de la selva tropical.

El monzón tropical nes tierres baxes per debaxo de 2000 m; borrinosu, lluviosu, caliente, branos húmedos (monzón del suroeste, de xunu a setiembre); menos borrinosu, agua escaso, temperatures nidies, menor mugor mientres l'iviernu (monzón del nordés d'avientu a abril). El clima varia nes tierres altes dependiendo de la elevación; clima templáu subtropical n'alredor de 2500 m, templáu en 3000 m, frescu, alpín a 3500 m y percima de la zona alpina, fríu, tundra dura y el clima árticu. Les elevaciones más altes tán suxetes a fuertes nevaes y el mal tiempu.

 Relieve 

Al igual que la mayoría de los países del Sureste d'Asia, Myanmar tien una xeomorfoloxía y una rede hidrográfica empobinada de norte a sur, que condicionaron la ocupación humana.

La mayoría del relieves empobinar de norte a sur, aisllando'l país de la India al oeste y de Tailandia l'este. El norte, montascosu, anuncia al Himalaya. Atópase ellí'l
Hkakabo Razi, que remata a 5581 metros, polo que ye'l puntu más altu del país, y tamién de tol Sureste d'Asia. Al este, los montes del estáu Shan formen una continuidá coles de Tailandia y Laos (tamién poblada polos Thaïs).

La única llanures atopar nel centru y el sur del país, a lo llargo de los ríos y estuarios: l'Irawadi, el trubiecu del pueblu birmanu puramente, y a lo llargo de les mariñes, al sureste, territoriu históricu de los Mons.

 Principales ríos 
L'Irawadi ye l'arteria vital de Myanmar. Naz nes altes tierres del Estáu kachin y percuerre aproximao 2000 km antes de desaguar nel mar de Andamán estremándose en numberosos brazos. El ríu ye navegable hasta Bhamaw nel sur del Estáu de Kachin.

El Chindwin naz de dellos regueros nel norte de la (provincia) de Sagaing y desagua nel Irawadi ente'l Mandalay y Pagan. Los buques remontar a Leik Maw. Amás, namái pueden siguir les pequeñes embarcaciones. Mientres la estación seca (febreru a mayu), los grandes buques nun pueden navegar hasta Kale Wa.

El Sittang naz de dellos regueros nos montes de Pegu y les llombes del estáu de Kayin y al sur del estáu Shan y desagua nel golfu de Martaban, na parte norte del mar de Andaman. El ríu nun ye navegable pa barcos de pasaxeros por cuenta de los sos fuertes corrientes y a los rabiones. Delles partes del ríu y de los sos afluentes utilizar pal tresporte de tueros.

El Salween tien el so orixe en China y traviesa los Estaos Shan, l'estáu Kayah, Kayin, Mon y desagua nel Golfu de Martaban cerca de Mawlamyaing. Forma la frontera ente Tailandia y l'estáu de Kayin. Los grandes barcos de pasaxeros puedan remontar hasta Shwe Gun en dómina d'agües altes (de xunu a payares). La parte norte ta formada por rabiones y fuertes corrientes nos montes.

El Mekong forma la frontera ente Laos y l'estáu de Shan.

 Referencies 

 Enllaces esternos