Dosel

Llámase dosel al ornamientu que s'asitia formando techu sobre un tronu, un altar, etc., del que suelen colgar cortinaxes. Tamién llamáu n'ocasiones canopia (del inglés canopy y esti del llatín Canopus, famosa ciudá exipcia conocida polos sos grandes luxu).

Ye una cubierta ornamental d'una imaxe, estátua, etc., cola que quier realzase la so dignidá y aponderar la so ornamentación. Nel arte góticu, denomináu davezu como doselete, tien forma de templete abovedáu y bien recargáu d'elementos ornamentales, sobremanera pináculos.

 Tipos de doseles 
El dosel pa los tronos de reis, príncipes y duques usar dende'l sieglu XIV y daqué antes nes ilesies pa los prelaos y acasu tamién pa les imáxenes, col principal fin de dotar l'espaciu con mayor dignidá.Fatás / Borrás (1993) p.88 Los doseletes pa imáxenes, n'escultura, dar a partir del sieglu XII y son comunes en tola dómina gótica hasta'l sieglu XVI. Nesti sieglu y siguientes arródiase la parte alta del verdaderu dosel (al igual que n'otros cortineros asemeyaos) con un conxuntu de retayos de texíu, afataos con flecos o franxes que reciben el nome de guardamalletas.Arqueoloxía y belles artes, de 1922, de Francisco Naval y Ayerbe.

 Referencies 

 Bibliografía 

Categoría:Ornamientos arquiteutónicos