Eyüp

Eyüp ye un distritu de la ciudá d'Istambul, Turquía, asitiáu na confluencia de los ríos Kağıthane y Alibey, na nacencia del Cuernu d'Oru. Cuenta con una población de 323.038 habitantes (2008). Históricamente, Eyüp foi siempres una zona importante, especialmente pa los musulmanes de Turquía.

 Historia 

Anque la rexón atópase fora de la cortil de les muralles de la ciudá, el principal nucleu urbanu ye más antiguu qu'Istambul, una y bones los dos ríos apurríen gran cantidá d'agua duce. Mientres el periodu bizantín, esistía una ilesia nel pueblu que darréu se convirtió en monesteriu (construyíu na llomba detrás de l'actual Mezquita de Eyüp).

Mientres enforma tiempu, utilizóse como llugar d'entierru, debíu principalmente al so allugamientu fora de la ciudá d'Istambul. Esisten ilesies y campusantos cristianos, según un gran campusantu musulmán. El principal llugar sagráu musulmán da a la rexón el nome y la popularidá.

 Mezquita y mausoléu de Ayyub al-Ansari 



El nome Eyüp provién de Abu Ayyub al-Ansari, compañeru y adalid del profeta Mahoma. Llegó a Constantinopla col exércitu árabe mientres el primer intentu de conquista musulmana de la ciudá, onde morrió y foi soterráu. Siete sieglos más tarde, mientres el conquista de Constantinopla, la tumba foi afayada pol xeque de Mehmed II.

Una vegada conquistada la ciudá, el sultán Mehmet ordenó la construcción d'una tumba (türbe) nel llugar onde folgaben los restos de Abu Ayyub y una mezquita nel so honor. Trátase de la primera gran mezquita que se construyó n'Istambul, y taba arrodiada de les tradicionales fontes y la escuela.

Dende esti momentu, Eyüp convertir nuna especie de llugar sagráu. La mezquita contenía una piedra na que se dicía que taba la buelga de Mahoma. Construyéronse más mezquites, escueles y fontes; amás, debíu al deséu de numberosos funcionarios otomanos de ser soterraos cerca de la tumba de Abu Ayyub, el campusantu convertir n'unu de los más solicitaos d'Istambul.

La zona creció y, consecuentemente, construyéronse numberoses edificaciones sagraes de gran valor, onde podíen atopase tekkes derviches xunto a visitantes turcos y estranxeros.

Mientres la rellumanza del Imperiu otomanu, Eyüp foi una de les zones urbanes más populares fora de les muralles de la ciudá.

 Eyüp mientres la Revolución Industrial 

Mientres los sieglos XVII y XVIII, Istambul empezó a crecer considerablemente cuando les comunidaes turques y musulmanes qu'habitaben los Balcanes y el Cáucasu llegaron a la ciudá. Nesti periodu, la zona de Eyüp incorporar a la ciudá, perdiendo parte del so ambiente espiritual cuando se construyeron fábriques a lo llargo del Cuernu d'Oru. La primera foi una fábrica de feces pal exércitu otomanu. Anguaño, la fábrica (Feshane) ye un centru d'esposiciones perteneciente al conceyu d'Istambul.

Per otru llau, la industria y l'aumentu de población, según los visitantes de los llugares sagraos, fomentaron la crecedera de la zona comercial alredor de la mezquita. Les cais traseres teníen mercaos de pexe y productos lácteos, tiendes, cafeteríes y chigres pa los residentes, ente que'l patiu de la mezquita allugaba a vendedores de testos y rosarios pa los visitantes y pelegrinos.

A partir de mediaos del sieglu XX, los residentes con mayor riqueza empezaron a mercar cases na parte asiática de la ciudá o al otru llau del Bósforu, una y bones ésti taba cada vez más contamináu debíu al desenvolvimientu industrial. La zona industrial espandir cola construcción de les principales carreteres al traviés de Eyüo y los xardinos y campos de flores de Alibeyköy sumieron.

 Eyüp na actualidá 

Nes últimes décades, munches de les fábriques cerraron les sos puertes o fueron llimpiaes, el Cuernu d'Oru yá nun güel y ye posible sentase na vera. Tamién s'instalaron numberoses families conservadores musulmanes na zona.

La Mezquita de Eyüp Sultan atrai a turistes que visiten Istambul, según a numberosos pelegrinos. 


 Ciudaes hermaniaes 
 Prijepolje, Serbia.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Sitiu web del conceyu de Eyüp.

Categoría:Distritos d'Estambul