Magnavox Odyssey

Comercializada pola filial de Philips n'Estaos Xuníos, la Magnavox Odyssey ye la primera videoconsola de la historia. Foi desenvuelta por Ralph Baer (moteyáu «el padre de los videoxuegos») y llanzada nes tiendes d'Estaos Xuníos a finales del añu 1972, convirtiéndose nun ésitu de ventes en bien pocu tiempu.

 Prototipu "Brown Box" 
El prototipu d'esta consola, desenvueltu en 1968, ye conocíu como "Brown Box" (Caxa Marrón) ente los coleicionistes de videoxuegos.

Nel añu 1951, un inxenieru d'Estaos Xuníos llamáu Ralph Baer trabayaba en Loral, una empresa dedicada a fabricar equipu electrónicu militar d'alta teunoloxía p'aviones. Nesi añu encargar l'oxetivu de “construyir la meyor televisión del mundu”, y él suxirió qu'esta televisión perfecta” tenía de tener dalgún tipu de xuegu interactivo, como un elementu más pa estremase del restu de televisiones. Anque la so suxerencia nun foi tenida en cuenta primeramente, en 1966 Baer consiguió por fin llamar l'atención de Sanders Associates, el contratista de Defensa pal que Baer trabayaba, sobre la so idea de crear xuegos interactivos en pantalles. 

Baer consiguió que lu asignaren a un ayudante, Bob Tremblay, y dexáren-y utilizar una sala vacía y material de la empresa. En tan solo un añu yá tenía preparáu un primera protitipo que llamó “TV Game #1”, qu'ensin ser entá xugable dexó-y llograr los fondos necesarios y l'ayuda d'otru inxenieru más, Bill Harrison. Xunto cola ayuda puntual d'otru inxenieru llamáu Bill Rusch, trabayaron nel primer prototipu de consola de Baer y en dellos xuegos interactivos: un xuegu nel que dos cuadraos blancos escorríen l'unu al otru sobre un fondu negru, un xuegu de tenis ya inclusive una pistola de xuguete modificada y que podía reconocer manches na pantalla.

Cola direición de Sanders convencida de la viabilidá del proyeutu, más fondos y màs ayuda, Baer y el so equipu llograron en xineru de 1969 presentar el so séptimu prototipu al que llamaron “la Caxa Marrón (Brown Box)”, por cuenta de la cubierta de madera que tenía la circuitería y los mandos de los xugadores.

Empezaron entós a amosar esti prototipu a distintos fabricantes de TV, y anque RCA interesar nun primer momentu finalmente nun se llegó a nengún alcuerdu. Nun foi hasta xineru de 1971 cuando Baer y los sos socios consiguieron roblar un contratu con Magnavox.

 Comercialización y receición 
La Magnavox Odyssey foi'l primer sistema caseru de videoxuegos. El 27 de xineru de 1972, Magnavox empezó la producción de la máquina, y el sistema foi llanzáu en mayu.

Magnavox fíxose cargu del diseñu final de la consola, y modificó los xuegos añadiendo dalgunos más col permisu y el soporte de Baer y el so equipu. Trátase d'un aparatu compuestu de 40 transistores y 40 diodo, capaz de xenerar señales simples nuna pantalla de televisión. Los xugadores teníen de llevar la cuenta de la partida escribiéndola nun papel, pos la máquina nun yera capaz de llevar el tantéu. Al añu siguiente, en 1973, realizaríase'l llanzamientu n'Europa.

El llanzamientu de la Odyssey xeneró en tol mundu un casu severu de la llocura de Pong”, y compañíes per tol mundu empezaron a desenvolver les sos propies máquines. Ralph Baer protestó enérxicamente cuando s'enteró de los planes de Magnavox de vender la consola namái al traviés de les tiendes de la so propia cadena, y non al traviés de los distribuidores principales. Esto fixo pensar a munchos potenciales compradores que namái funcionaba con televisiones Magnavox, cosa que nun yera cierta, pero la empresa encargar de nun confirmar nin desmentir esta idea, utilizándola pa vender la consola a preciu rebaxáu si mercábase xunto con una televisión de la so marca. 

A esta práutica pocu ética xuniéronse dellos elementos más que provocaron la roxura de Baer; per un sitiu, nel pack de venta, amás del aparatu, atopábense llámines tresparentes que s'afaíen a la pantalla de la televisión p'asemeyar gráficos complexos, dos controladores, seis tarxetes de xuegos, dineru de mentira, una baraxa de cartes de xuegu, una ruleta, una llámina qu'asemeyaba un campu de fútbol, una llibreta d'anotación de puntos y un vasu con dos daos de póker. Per otra parte, la consola encarecer hasta costar unos considerables 100 dólares d'Estaos Xuníos de la dómina, ensin cuntar el rifle que se vendía como un accesoriu adicional al pack básicu.

Con too y con eso les ventes fueron un ésitu, y vendiéronse solo nel primer añu del so llanzamientu alredor de 100,000 unidaes, con esi preciu de $100 por unidá.http://www.meristation.com/pc/reportaje/torno-al pasáu-magnavox-odyssey/2125856/58 

 Carauterístiques 
 Los sos xuegos (ventiocho título distintos en total) yeren d'una cencellez estrema: ping-pong, “tenis de mesa”, voleibol, etc.
 Dáu'l so amenorgáu hardware, escarecíen de soníu y los xugadores debíen memorizar les sos puntuaciones.
 N'ocasiones yeren necesarios dalgunos dispositivos adicionales pa poder executar determinaos videoxuegos de la plataforma.
 Nun contenía nenguna unidá central de procesamientu o memoria d'accesu aleatoriu. La máquina componer de transistores, resistencies y condensadores.
 La Odyssey utilizaba cartuchos intercambiables pa los xuegos, traía d'orixe seis cartuchos de xuegos, y un manual d'usuariu de 36 páxines pa los dolce xuegos ufiertaos pol sistema.

 Ver tamién 
 Magnavox Odyssey²

 Referencies 

 Enllaces esternos 
  Everything about the Odyssey, by Ralph Baer's associate and videogame historien David Winter
 Artículu sobre la Margnavox Odyssey en castellán, la primer consola de la hestoria

 Completu artículu ilustráu sobre la Magnavox Odissey (n'inglés)

Categoría:Historia de los videoxuegos
Categoría:Videoconsoles
Categoría:videoconsoles de primer xeneración