Super Nintendo

La Super Nintendo Entertainment System, más conocida como la Super Nintendo o la Super NES (embrivíu SNES), tamién llamada la Super Famicom (xaponés: スーパーファミコン, Hepburn: Sūpā Famikon) en Xapón (embrivíu SFC) y la Hyundai Super Comboy (hangul: 현대 슈퍼 컴보이, romanización revisada: Hyeondae Syupeo Keomboi) en Corea del Sur, ye la tercera videoconsola de sobremesa de Nintendo y la socesora de la Nintendo Entertainment System (NES) n'América y Europa. Caltuvo una gran rivalidá en tol mundu cola Sega Mega Drive (o Sega Genesis) mientres la era de 16 bits.
Foi descontinuada nel añu 1999 (2003 en Xapón) y años más tarde, foi rellanzada virtualmente na Wii. 

Foi la más esitosa y vendida de la era de los 16 bits. Gracies al chip Super FX, la SNES tuvo los primeros videoxuegos totalmente tridimensional nes consoles, siendo Star Fox el primer xuegu pa consola de videoxuegos con gráficos dafechu tridimensionales.Kent (2001), p. 433. N'España, el eslogan de la consola foi «El celebru de la bestia» y «Super 16 bits».

 Historia 
 Antecedentes (era de los 8 bits) 
Mientres mediaos de la década de 1980, Nintendo consolidara'l mercáu de videoxuegos dientro y fora de Xapón al traviés de la so consola NES (Nintendo Entertainment System/Nintendo Famicom) con importantes polítiques y estratexes de comercialización. Gracies a ello, en 1986, ayudara a revitalizar la industria n'Estaos Xuníos, depués de qu'esta tuviera nun periodu de crisis financieru empezáu nel añu 1983, asitiando nuna posición dominante nel mercáu a comparanza d'otres compañíes (na mayoría nacionales como Atari) qu'habíen quebráu o perdíu un importante enfotu y presencia económica por causa de los embates provocaos pola mentada crisis; la compañía llograría enfusar n'otros mercaos, principalmente Europa y Asia, gracies a una estratéxica asociación con distintes compañíes pa la distribución de les sos consoles.

A finales del 1987 la situación nel mercáu xaponés presentaba cambeos, el 30 d'ochobre d'esi mesmu añu la compañía Hudson Soft n'asociación col fabricante d'industria electrónico NEC llanzaríen al mercáu la consola PC Engine (que sería conocida n'otros mercaos como'l TurboGrafx-16), presentando un diseñu compactu, un hardware y gráficos cimeros a comparanza de la NES, siendo yá un competidor direutu. L'interés de NEC n'entrar nel mercáu de los videoxuegos coincidió col intentu fallíu de Hudson pa vender diseños de chips gráficos pa Nintendo. Per otru llau, Sega yera otra compañía que venía compitiendo dende va años por consolidar una consola de videoxuegos nel mercáu xaponés, dempués de realizar fracasos intentos nel llanzamientu y comercialización d'otres consoles nel pasáu: la SG-1000 en 1983, Sega Mark III en 1985 y Sega Master System en 1986, la compañía decide diseñar y comercializar una nueva consola basada na arquiteutura de 16 bits que pudiera andar a la tema superiormente a Nintendo, basándose nel hardware de los sos propios sistemes d'arcade d'aquellos años, el desenvolvimientu de la nueva consola daría frutos y el 29 d'ochobre de 1988 seria llanzáu la Sega Mega Drive/Sega Genesis, siendo un sistema qu'en verdá ufiertaba un procesador, gráficos dafechu en 16 bits y una calidá d'audiu cimeru. Anque esos dos consoles nun podíen competir verdaderamente cola Famicom en cuando salieron a la venta al mercáu, los executivos de Nintendo consideraron replantegase la so posición una vegada que los sos competidores podíen ufiertar nuevos sistemes verdaderamente superiores a la so consola.Kent (2001), páxs. 413–414.

 Desenvolvimientu 
En dalgún momentu de 1987, Masayuki Uemura, el diseñador de la Famicom orixinal, desenvolvería lo que sería la nueva consola de Nintendo, mentanto Ken Kutaragi diseñaría una parte importante nel nuevu sistema, el soníu, que sería nel desenvolvimientu d'un potente chip de soníu que más tarde sería conocíu como SPC700, trabayu que se caltuvo de callao por cuenta de que Ken yera un trabayador de Sony y aceptara trabayar de callao pa Nintendo, la situación enterrióse una vegada que Sony afayó'l proyeutu en 1988 pero dexóse siguir una vegada que l'entós CEO de Sony, Norio Ohga, dexó al so emplegáu siguir trabayando en xunto pa Nintendo.

 Presentación 
El 21 de payares de 1987 foi presentáu ante la prensa xaponesa'l prototipu real de la consola conocida como "Super Famicom Computer". La presentación incluyiría amás de la demostración de les capacidaes gráfiques de rotación y esguiláu (capacidá de renderización pseudo-3D), conocíu como'l "Manera 7" al traviés d'un xuegu prototipu llamáu DragonFly, que seria'l precursor del videoxuegu Pilotwings; el llanzamientu previstu seria mientres el mes de xunetu de 1988. Una segunda demostración llevar a cabu n'otra rueda de prensa'l 28 de xunetu de 1989, amosóse otru xuegu usáu na demostración, un prototipu del videoxuegu Super Mario World, confirmaríase que'l llanzamientu de la consola retardar hasta l'añu 1990.

 Llanzamientu 
La Super Famicom llanzar en Xapón el miércoles 21 de payares de 1990 por 25.000¥ (US$210). Foi un ésitu inmediatu; les primeres 300.000 unidaes vender n'apenes hores y de resultes de la perturbación social xenerada, el gobiernu xaponés pidió a les empreses de videoxuegos que planiaren los futuros llanzamientos de consoles en fin de selmana.Kent (2001), páxs. 422–431. El llanzamientu del sistema tamién llamó l'atención de la mafia xaponesa (Yakuza), tomándose la decisión de distribuyir el productu pela nueche pa evitar el robu.Sheff (1993), páxs. 360–361.

Les ventes de Super Famicom superaron rápido a la competencia, reafitando la posición de Nintendo como líder del mercáu de consoles xaponés.Kent (2001), páxs. 431–433. "Xapón caltúvose lleal a Nintendo, inorando tantu Mega-Drive de Sega como PC Engine de NEC (el nome xaponés pa TurboGrafx)... A diferencia del llanzamientu en Xapón nel que Super Famicom superó en ventes a dambos competidores xuntos, SNES va estrenar contra un establecíu productu nel mercáu." L'ésitu de Nintendo deber en parte a la retención de les desarrolladoras clave del so sistema anterior, incluyendo Capcom, Konami, Tecmo, Square, Koei, y Enix.

miniaturadeimagen|derecha|"Sicasí, el factor clave de les ventes foi'l xuegu que venía cola consola SNES - Super Mario World".

El 23 d'agostu de 1991 llanzóse Super Nintendo Entertainment System (Una versión rediseñada de Super Famicom) en Norteamérica por US$199. La SNES de llanzó en Reinu Xuníu ya Irlanda n'abril de 1992 al preciu de GB£150, selmanes más tarde llanzóse tamién n'Alemaña. En Brasil en 1992 por Playtronic, una joint venture ente la empresa de xuguetes Estrela y la compañía d'electrónica de consumu Gradiente. La mayoría de les versiones rexón PAL de la consola usaron el diseñu xaponés de Super Famicom, sacante pol etiquetáu y el llargor del cable del mandu.

Super Famicom y SNES llanzar con pocos xuegos, pero estos fueron bien recibíos nel mercáu. En Xapón, solu dos xuegos taben primeramente disponibles: Super Mario World y F-Zero.Sheff (1993), p. 361. En Norteamérica, Super Mario World llanzar nun pack cola consola y otros títulos de llanzamientu; incluyíos F-Zero, Pilotwings (dambos demostraben el "Manera 7" de capacidá de renderización pseudo-3D), SimCity, y Gradius III.

 Competencia con Sega (Guerra de Consoles) 
La rivalidá ente Nintendo y Sega dio llugar a lo que se describió como una de les guerres de consoles más notables na hestoria de los videoxuegos. Ente qu'en Xapón Sega caltúvose distante nel mercáu de videoxuegos, en Norteamérica caltendríase dominante cola so consola Sega Genesis, llamada Sega Mega Drive n'Europa, desenvolviendo importantes campañes publicitaries agresives en contra de Nintendo a partir del añu 1989, una de les más recordaes pol públicu americanu foi la campaña publicitaria llamada "Genesis does what Nintendon't" (n'español: "Genesis fai lo que Nintendo nun puede") que demostraba les capacidaes téuniques cimeres de la consola de Sega en 16 bits y un estensu cátalogo de videoxuegos deportivos frente a les capacidaes en 8 bits de la consola NES colos sos videoxuegos llicenciaos de títulos arcade. Sicasí unu de los factores claves del ésitu de la Genesis n'Estaos Xuníos foi la incorporación del videoxuegu Sonic the Hedgehog nel paquete de la consola en 1991, el títulu llogró tener crítiques favorables y ayudó a que dellos xugadores mercaren la consola Genesis en llugar de la SNES. Pa 1992, Nintendo tendría qu'enfrentase agora con un rival yá establecíu nos mercaos americanos y europeos mientres dellos años, solo en Norteamérica llograría consagrase hasta l'añu 1994.

 Cambeos na política 
Magar les práutiques realizaes por Nintendo sobre la retención de llicencies y desarrolladores de videoxuegos mientres la dómina del NES ayudaba con ello a les ventes, estes nun pudieron sostenese nos años 1990 por cuenta de la competencia de la Sega Genesis. Nel añu 1991, la compañía Acclaim llanzaría nuevos títulos pa dambes plataformes mientres otres compañíes como Capcom deciden llicenciar videoxuegos a terceros o a la mesma Sega en llugar de producilos direutamente. 

Otru tipos de polítiques que camudaría col intre de los años foi l'aplicación de censura a la violencia y les sos llimitaciones que Nintendo daba a ciertos títulos que saldríen al mercáu, principalmente nel so filial americana, yá que caltenía una política de llimitación de violencia a los sos títulos y, poro, la lliberación d'un videoxuegu a les sos consoles podríen ser distintes a les sos versiones europees o xaponeses. El videoxuegu que desafió verdaderamente a esa política seria'l títulu Mortal Kombat en 1993 de la compañía Midway, un ésitu de árcades de 1992 sobre engarres qu'amosaba chiscadures de sangre y esmembramientu en movimientos finales. Por cuenta de les polítiques de Nintendo, el videoxuegu presentó cambeos severos y notables, el sangre y los movimientos violentos foi esaniciada de la versión en SNES, mentanto Sega yera más abiertu y en llugar de censurar introdució cambeos moderaos nos elementos camudando'l sangre por sudu solo pa ser camudaos verdaderamente con violencia por aciu l'usu d'un códigu especial; en consecuencia la versión Sega de Mortal Kombat foi la más vendida que la versión de Nintendo.

El casu sobre la violencia nos videoxuegos foi más allá y mientres un tiempu llevar a cabu la creación d'un sistema que clasifique los conteníos presentaos nos videoxuegos, que terminó na creación de la organización Entertainment Software Rating Board en 1994. Una vegada que foi establecíu, Nintendo consideró que les polítiques sobre censurar títulos yá nun yeren tan necesaries.

 La era de los 32 bits y más allá 
Ente que otres compañíes taben moviéndose escontra les arquitectures de sistemes de 32 bits, Rare y Nintendo demostraron que SNES yera inda un fuerte competidor nel mercáu. En payares de 1994, Rare llanzó Donkey Kong Country, un xuegu de plataformes con modelos 3D y testures pre-renderizadas n'estaciones de trabayu SGI. Colos sos detallaos gráficos, animación fluyida y música d'alta calidá, Donkey Kong Country andaba a la tema cola calidá estética de los xuegos que taben siendo llanzaos nes consoles de 32 bits basaes en CD. Nos postreros 45 díes de 1994, el xuegu vendió 6 100 000 d'unidaes, convirtiéndose nel videoxuegu más rápido vendíu na hestoria hasta esa fecha. Esti xuegu unvió'l mensaxe de que los primeros sistemes de 32 bits teníen pocu qu'ufiertar percima de SNES, y ayudó a dar pasu a consoles más avanzaes.

N'ochobre de 1997, Nintendo rellanza la consola nun modelu más delgáu (llamáu'l modelu SNS-101), qu'incluyía col videoxuegu Super Mario World 2: Yoshi's Island, y ye consideráu como l'últimu modelu llanzáu na rexón. Un modelu similar llamáu "Super Famicom Jr." seria llanzáu en 1998 en Xapón. El 27 de payares de 1997, Nintendo llanza'l so últimu títulu pa la consola: Kirby's Dream Land 3. Finalmente la producción de les consoles terminaría nel añu 1999 en Norteamérica y en 2003 en Xapón.

Cola esistencia de sistemes más potentes y avanzaos col pasar de los años, dellos títulos fueron portaos a les siguientes consoles de xeneración ya inclusive a otros tipos de sistemes, dellos d'ellos empezaron per mediu de la emulación en sistemes operativos de PC y más tarde a otres consoles de Nintendo, el primeru d'elles foi na consola portátil Game Boy Advance y dempués na consola Wii nel 2005 per mediu de la consola virtual, anguaño tamién ta disponible na Wii U .

El 31 d'ochobre de 2007, Nintendo de Xapón anunció que dexaría de reparar consoles Super Famicom por cuenta de una escasez cada vez mayor de les pieces necesaries.

 Rellanzamientu 
Nintendo anunció'l 26 de xunu de 2017 que, al igual que la so antecesora, la consola sería rellanzada en miniatura y con 21 xuegos preinstalados el 29 de setiembre de 2017, a diferencia de la so antecesora esta va incluyir un xuegu nunca llanzáu'l cual ye Star Fox 2.http://www.vandal.net/noticia/1350693197/nintendo-anuncia-nintendo-classic-mini-snes/ SNES clásicu inclúi 9 xuegos específicamente identificaos pa manera multixugador y otros dos ensin identificar nos que puede desbloquiase esta faceta.

 Hardware 
El diseñu de la Super Nintendo / Super Famicom foi inusual na so dómina. Cuntaba con un procesador relativamente pocu potente, ayudáu por potentes chips propios pal procesamientu de soníu y videu, tamién llamaos chips de sofitu. Esto ye común nel hardware de videoxuegos d'anguaño, pero foi nuevu pa los desarrolladores de videoxuegos, y como primer resultancia los xuegos de terceres compañíes tuvieron poca calidá téunicamente falando. Los desarrolladores acostumar al so sistema más palantre p'asina poder utilizalo a la so máxima capacidá.

La CPU o procesador principal de la consola ye una Ricoh 5A22, basáu nel procesador WDC W65C816 de 16 bits, mesma que pertenez a l'arquiteutura de la familia de procesadores MOS Technology 6502. Funciona a una velocidá de reló variable que van de 1.79, 2.68 MHz, o hasta los 3.58 MHz en rexones NTSC y 1,77 MHz, 2,66 MHz o 3,55 MHz en rexones PAL. Como procesamientu de videu emplega l'usu de dos circuitos zarraos separaos, el S-PPU1 y el S-PPU2, el so funcionamientu va estrechamente venceyaos polo que nun pueden funcionar xebradamente unu del otru, puede xenerar una paleta de 32.768 colores según tamién distintos efeutos pa los gráficos. La unidá de soníu ye emplegada por aciu l'usu del chip Sony SPC700 (tamién llamáu Nintendo S-SMP) xunto col chip S-DSP d'ocho canales de soníu, puede xenerar simultáneamente o individualmente distintos efeutos de soníu como l'ecu o modulación de tonos. El sistema contién respeutivamente con 128 KB de Ram utilizaos pa la memoria principal, 64 KB en videu y 64 KB pal soníu.

 Especificaciones téuniques 
Unidá central de procesuProcesador Ricoh 5A22, basáu nel procesador WDC W65C816 de 16 bits.
 Velocidá de reló: 1.79, 2.68 MHz, o 3.58 MHz (NTSC); 1,77 MHz, 2,66 MHz o 3,55 MHz (PAL).
 Memoria RAM principal: 128 KB.
Carauterístiques adicionales:
 DMA y HDMA.
 Programáu IRQ.
 Procesamientu paralelu I / O.
 Multiplicación y división de hardware.centre|frameless|158x158pxSoníuCoprocesador de soníu: Sony SPC700 de 8 bits.
 Velocidá de reló: 1.024 MHz.
 Estensión del archivu pa emulación: .spc
 Tamañu de Rom d'arranque: 64 bytes.
 Audiu RAM: 512 Kb (64 KB) (compartida ente los dos chips).centre|frameless|145x145pxProcesador dixital de soníu: S-DSP de 16 bits.
 Canales de soníu: 8.
 Formatu de soníu: ADPCM, usa samples en forma d'onda estruyíos por aciu l'algoritmu de compresión BBR.
 Calidá de soníu: 32 kHz de 16 bits n'estéreo.
 Tiempu de Ciclu de Memoria: 279 ns.
 Efeutos de soníu: Panning de voces, envolvente acústicu, ecu, xeneración de ruíu y modulación de tonu.
 Modulador de pulsos de códigos: 16 bits.centre|frameless|146x146pxVideuCircuitos S-PPU1 y S-PPU2, unidaes de procesamientu d'imaxe de 16 bits.
 Paleta: 32 768 Colores.
 Colores en pantalla: 4096. Según la manera gráfica: exemplu, 241 en mode 1 o 256 en manera 7, ensin cuntar sub-blending.
 Resolvimientu: 256x224 a 512x448. La mayoría de los xuegos usen 256x224, 320x224 o 400x300 píxeles; había trucos de programación pa llograr 512x448 pero yera usáu raramente.
 Máximos sprites en pantalla: 128 (32 per llinia).
 Máximu númberu de píxeles de sprites nun scanline: 256. El xenerador d'imáxenes tien un error de software el cual desfaíase de los sprites más cercanos en cuenta de los más alloñaos si un scanline entepasaba la llende.
 Maneres de pantalla más comunes: Manera 1 testu píxel a píxel (16 colores por tile; 3 capes de scroll) testu affine mapped, manera 7 (256 colores por tile; una capa de rotación esguiláu).
 Videu RAM: 64 Kb.centre|frameless|147x147pxcentre|frameless|149x149pxAlimentaciónLa fontes d'alimentación varien dependiendo de los modelos lliberaos nos distintos mercaos.
 Tresformador d'entrada nos modelos europeos y australianu: 230 V AC, 50 Hz, 17 W.
 Tresformador d'entrada nos modelos norteamericanos: 120 V AC, 60 Hz, 17 W.
 Tresformador d'entrada nel modelu brasilanu: 120/220 V AC, 60 Hz, 12 W.Modelu SNSM-001(BRA)
 Tresformador d'entrada nos modelos xaponeses: 100 V AC, 50/60 Hz, 17 W, 18 VA.
 Tresformador d'entrada nel modelu surcoreanu: 110/220 V AC, 60 Hz, 18 VA.
 Tresformador de salida: 9 V AC 1.3 A para les versiones europees y l'australiana.
 Tresformador de salida: 10 V DC, 850 mA y polaridá negativa pa les versiones xaponesa, norteamericana y surcoreana.
 Tresformador de salida: 9.3 V DC, 850 mA y polaridá negativa pa la versión brasilana.
 Conector DC fema de 9.5 mm (llargor), 5.5 mm (diámetru esterior) y 2.5 mm (diámetru interior) pa les versiones PAL.
 Conector DC fema de 9.5 mm (llargor), 5.5 mm (diámetru esterior) y 2.1 mm (diámetru interior) pa les NTSC xaponeses.
 Conector DC machu de 9.5 mm (llargor) con pin interior central pa les consoles americanes y la surcoreana.centre|frameless|156x156pxControladores y conectoresLa consola dispón de los siguientes conectores:
 Puertu pa controladores de siete pines nel frontal de la máquina (2).
 Respuesta del controlador: 16 ms.
 Puertu de salida d'audiu/videu Nintendo A/V Multi Out (1) (dellos modelos incluyíen una tapa proteutora pa esti puertu).
 Badea pa dispositivos esternos (1) (Puertu EXT asitiáu na base de la consola).
 Entrada de AC 9 V por conector DC machu de 5.5 mm (diámetru interior) y 2.5 mm (diámetru del pin central) pa les PAL (1).
 Entrada de DC 10 V por conector DC machu de 5.5 mm (diámetru interior) y 2.1 mm (diámetru del pin central) pa les NTSC xaponeses (1).
 Entrada de DC 10 V por conector DC fema pa les versiones americanes y la surcoreana (1).
 Salida A/V de radiofrecuencia (RF) (1) (esaniciada nes versiones compactes, en delles versiones del modelu SNSN-001(KOR) y nel modelu SNSP-001A(FRA)).
 Conector o ranura pa cartuchos de xuegu.centre|frameless|161x161pxBotonesLa consola dispón de los siguientes botones:
 Botón POWER d'encendíu y apagáu por pulsación horizontal.
 Botón RESET retáctil pa reiniciar el xuegu.
 Botón EJECT retáctil pa estracción d'un cartuchu cola consola apagada (esaniciáu nes versiones Jr.).
 Selector de canal de radiofrecuencia de salida ente dos frecuencies distintes disponibles (esaniciáu nes versiones Jr., en delles versiones del modelu SNSN-001(KOR) y nes consoles PAL modelos SNSP-001A(FRA), SNSP-001A(UKV) y SNSP-001A(AUS)).centre|frameless|161x161px

 Carcasa de la consola y les sos diferencies rexonales 
Al igual que la so consola predecesora, la consola tien diferencies nel diseñu de la so carcasa, particularmente na lliberación americana onde tien un diseñu totalmente distintu a los sos contrapartes xaponesa, europea, australiana y surcoreana. El diseñu pa la so versión norteamericana foi ellaboráu pola compañía de diseñu industrial Lance Barr y foi realizáu col fin d'evitar d'asitiar alimentos y bébores o dalgún tipu d'oxetu sobre la base de la consola, daqué que si asocediera cola so consola predecesora NES. Los cambeos más bultables na consola son les siguientes:


 Versión Jr. xaponesa y americana: les versiones junior de la consola son rediseños en menor tamañu y pesu. Tanto la versión americana como la xaponesa presenta'l mesmu diseñu, solo estremaes nel tamañu y forma de la ranura del puertu o conector onde s'enserten los cartuchos y nel color emplegáu pa los botones de la carcasa y de los controles pa les sos respeutives rexones. Anque popularmente conocer a la versión norteamericana como "Jr.", "Mini" o "SNES 2", esta versión ye considerada por Nintendo como una SNES más con un nuevu diseñu y modelu, tando referenciada oficialmente como la "New-Style Super NES", ente que la versión xaponesa sí foi nomada oficialmente como la "Super Fámicom Jr.". Esti modelu nunca foi llanzáu en versión PAL.




 Bloquéu rexonal: la consola emplega bloqueos tanto físicos como de hardware pa evitar l'usu de cartuchos que nun sían correspondiente a la rexón de la consola. El diseñu del cartuchu na versión americana ye distinta a les versiones xaponesa, PAL y surcoreanu, polo qu'emplega una torga física que fai que'l cartuchu d'otra rexón nun s'introduza dafechu a la ranura. Per otru llau, na versión PAL la consola emplega l'usu d'un circuitu de zarru que torga l'usu de cartuchos americanos y xaponeses, anque'l mesmu puede solucionase por aciu cambeos nos chips de videu y nel circuitu de zarru de la consola. Sicasí, esti cambéu de los circuitos de videu pueden tener resultancies ensin esperar na resolución de pantalla y na velocidá del xuegu, una y bones esta pue ser más acelerada. El bloquéu rexonal pue ser desactiváu por aciu el cambéu del circuitu del zarru, anque esti cambéu podía ser detectada nos cartuchos de títulos más actuales, polo que yera necesariu del usu d'un interruptor pa evitar, nuevamente, esi inconveniente.

 Cartuchu de los xuegos 

La mayoría de los cartuchos ufierta otru tipos de prestaciones como la inclusión d'una memoria SRAM pa guardar información temporal referente a los xuegos, más memoria RAM de trabayu adicional, coprocesadores de sofitu y otru tipu hardware funcional pal sistema.

 Periféricos 

 Accesorios 
Mientres el so periodu de comercialización, un númberu d'accesorios fueron puestu en llibertá, la mayoría d'ellos fueron fabricaos por empreses de terceros pa utilizalos como complementos en determinaos títulos de la consola, otres empreses desenvolveríen otros tipos d'accesorios que modificaben ciertos aspeutos de funcionamientu na consola ensin llicencia per parte de Nintendo. Los accesorios más destacaos de la consola son les siguientes:
 Conversor de Game Boy, Super Game Boy: dexa que los xuegos diseñaos pa portátil de Game Boy puedan ser xugaos per mediu de la SNES o Super Famicom, dexaba amás da-y color a los xuegos
 Super Scope: una pistola de lluz inalámbrica asemeyada a un bazooka
 mure de SNES: creáu específicamente pal xuegu de creatividá llamáu Mario Paint, anque tamién podía ser usáu nel Jurassic Park d'Ocean y otros xuegos.
 Super Multitap: un adaptador pa multi-xugador llicenciáu por Hudson, similar al accesoriu de NES, NES Four Score y NES Satellite. Espande los puertos de controladores de la SNES hasta'l númberu de 16 xugadores simultáneos p'aquellos xuegos que lu soportaren (sicasí, esti gran númberu rique que dellos Multitaps sían coneutaos unos a otros). Hubo tamién un Super Multitap 2, pero nun funcionar en consoles PAL y NTSC (EE. XX.)
 Sufami Turbo: un cartuchu adaptador creáu por Bandai, que sirve pa executar xuegos de tamañu Game Boy creaos pa esti adaptador en tierres nipones
 Satellaview: un satmódem que s'añader a la consola de Nintendo Super Nintendo que foi llanzáu namái en Xapón
 Diversos adaptadores pa dexar xugar títulos o cartuchos xaponeses o americanos en consoles europees (PAL)

 Puertu EXT 

 Dispositivos de trucos 
Dispositivos de trucos de terceros llanzaos pa la SNES dexaben a los xugadores modificar los datos del xuegu y dexaben coses como vides infinites, enerxía, etc. Tou los dispositivos de trucos fueron fechos por compañíes de terceros y nengunu foi llicenciáu o sofitáu por Nintendo.

 Pro Action Replay 2
 Game Genie

== Chips de sofitu Dalgunos xuegos fixeron usos de chips especiales nel interior de los cartuchos col fin d'aumentar la potencia de la máquina en distintos aspeutos:

 CX4: Ameyorar l'usu de les tresparencies y cálculos trigonométricos. Creáu por Capcom y usáu puramente en Megaman X2 y Megaman X3.
 DSP1: Meyores na Manera 7 y cálculu de vectores. Utilizáu en xuegos como Super Mario Kart.
 DSP2: Esguiláu de gráficos. Dobla la velocidá de la SNES. Esclusivu de Dungeon Master.
 DSP3: Descompresión de gráficos. Esclusivu de SD Gundam GX.
 DSP4: Dibuxáu de circuitos. Esclusivu de Top Gear 3000.
 SA1: Compresor de datos 1:4. Aumenta velocidá de la SNES hasta 10 MHz. Utilizáu en xuegos como Super Mario RPG, Kirby Super Star y Kirby's Dream Land 3 y en cartuchos adaptadores de SD Gundam G-Next.
 S-DD1: Compresión de gráficos. Esclusivu de Street Fighter Alpha 2 (Capcom) y Star Ocean (Enix na era pre-Square-Enix).
 SPC7110: Meyora n'algoritmos. Diseñáu por Epson y Usáu en 4 xuegos:
 Far East of Eden Zero
 Far East of Eden Zero - Shounen Jump no Shou
 Momotarou Dentetsu Happy
 Super Power League 4
 Super FX: Cálculos vectoriales. Aumento velocidá SNES hasta 10,5 MHz. Utilizáu en Star Wing (Star Fox fora d'Europa), Dirt Trax, Stunt Race FX y Vortex.
 Super FX 2: Aumento velocidá SNES hasta 21 MHz. Utilizáu en Super Mario World 2: Yoshi's Island, Winter Gold y Doom.
 Cogorda DSP: Estos chips son creaos por Cogorda Corp. p'ameyorar la capacidá de IA. Utilizáu en 3 xuegos según el chip:
 ST-10: F1 Roc 2
 ST-11: Hayazashi Nidan Morita Shougi
 ST-18: Hayazashi Nidan Morita Shougi II
 OBC-1: Manipulación de sprites. Esclusivu de Metal Combat, secuela de Battle Clash.
 S-RTC: Un chip qu'amuesa'l reló en tiempu real. Esclusivu de Daikaijuu Monogatari II.

 Software 

El catálogu de llanzamientu Xaponés en 1990 de la Super Famicom foi compuestu por: Super Mario World y F-Zero. N'América, en 1991, cinco títulos: Super Mario World, F-Zero, Pilotwings, Gradius III y SimCity.
 Ventes 
40 xuegos devasaron el millón d'unidaes vendíes en tol mundu, dellos solu esclusivos de Xapón o Norteamérica, siendo Super Mario World el más vendíu con 20 000 000 nos trés mercaos principales.
Los diez xuegos más vendíos fueron:
 Super Mario World (20 000 000)
 Donkey Kong Country (8 000 000)
 Super Mario Kart (8 000 000)
 Street Fighter II (6 300 000)
 The Legend of Zelda: A Link to the Past (4 610 000)
 Donkey Kong Country 2: Diddy's Kong Quest (4 370 000 aproximao, 2 210 000 en Xapón, 2 160 000 n'EE.XX.)
 Street Fighter II Turbo (4 100 000)
 Super Mario World 2: Yoshi's Island (4 000 000)
 Dragon Quest VI (3 200 000 en Xapón)
 Donkey Kong Country 3: Dixie Kong's Double Trouble! (2 890 000 aproximao, 1 770 000 en Xapón, 1 120  en EE UU)

 Ver tamién 

Videoconsoles de sobremesa de Nintendo
 Color TV Game
 Nintendo NES
 Super Nintendo
 Nintendo Virtual Boy
 Nintendo 64
 Nintendo GameCube
 Nintendo Wii
 Wii U 
Videoconsoles hibrides de nintendo
 Nintendo Switch

Videoconsoles competidores de Super Nintendo
 SEGA: Mega Drive/Genesis (1988-97)
 NEC: TurboGrafx 16 (1987-94)
 SNK: Neo Geo (1990-2004)

 Notes 

 Referencies 

 Enllaces esternos 


 http://www.dmoz.org/Games/Video_Games/Console_Platforms/Nintendo/SNES/
 https://web.archive.org/web/20070325003029/site=https://www.nintendo.com/doc/snes_games.pdf 

 Predecesora:Nintendo Entertainment System1983-2003  Videoconsola de sobremesa de NintendoSuper Nintendo Entertainment System1991-2003  Socesora:Nintendo 641996-2003