Vietnam del Sur

La República de Vietnam (en vietnamita: Việt Nam Cộng Hòa), más conocida de forma coloquial como Vietnam del Sur, foi un estáu alcontráu nel Sureste Asiáticu qu'ocupaba lo qu'anguaño ye'l sur de Vietnam, siendo la so capital Saigón, conocida como la Perlla del Sureste asiáticu, teniendo en cuenta la importancia del so desenvolvimientu económico y cultural. Tres la derrota de los franceses, producióse la llegada d'asesores militares d'Estaos Xuníos pa evitar que los comunistes de Vietnam del Norte apoderar del país, siguiendo asina la Doctrina Truman.

Estaos Xuníos diolu gran importancia a la sobrevivencia del Estáu survietnamita, yá que se creía que la victoria de los comunistes favorecería la socesiva cayida na esfera chino-soviética de los demás países de la zona, según el llamáu efeutu apoderó. Desarimáu tres la retirada de les tropes norteamericanes de la guerra de Vietnam (1973), finalmente, l'exércitu norvietnamita tomó Saigón el 30 d'abril de 1975, poniendo fin na práutica a la esistencia del Vietnam del Sur.

 Historia 
Vietnam del Sur nació'l 2 de setiembre de 1945 como una sola nación xunto col norte de Vietnam. En 1953 reconocióse la independencia de Vietnam, pero estremada en dos: una república socialista, Vietnam del Norte y otra de calter capitalista, Vietnam del Sur. Los franceses retirárense de Vietnam dempués de la derrota militar de Dien Bien Phu en 1954, pero mientres les eleiciones, Estaos Xuníos dispunxo que la soberanía de Vietnam del Sur tuviera sol réxime del candidatu Ngo Dinh Diem.

D'igual manera que Vietnam del Norte foi acusada de tener un réxime de gobiernu represivu y brutal, Vietnam del Sur tamién recibió acusaciones de corrupción al so gobiernu y de calter represivu escontra los monxos budistes, relixón tradicional en Vietnam, que empezaron a ser escorríos nel Sur so directrices del católicu Ngo Dinh Diem. Les protestes budistes fueron encabezaes pol monxu vietnamita Thich Tri Quang, quien se llegó a inmolar quemar públicamente en señal de protesta contra'l gobiernu.

En 1960, opositores al gobiernu de Ngo Dinh Diem crearon el Frente Nacional de Lliberación de Vietnam (FNLV), conocíu popularmente como'l Vietcong, empezando una resistencia contra los militares de Saigón y Estaos Xuníos. En 1963 el presidente Ngo Dinh Diem foi asesináu nun golpe d'estáu entamáu por militares survietnamitas col aparente permisu de la CIA y púnxose a Nguyen Van Thieu nel poder.Weiner, Tim - Legáu de cenices Mandáu de Cenices

Tres esti xiru nos acontecimientos, la guerra españó abiertamente, provocando una gran destrucción material y l'éxodu de gran parte de población de Vietnam del Sur. El Vietcong, cola ayuda de la República Popular China, llogró invadir Vietnam del Sur y tomó Saigón, venciendo al gobiernu vietnamita del sur y a les fuercies de los Estaos Xuníos na zona. Esta derrota dio llugar a brutales persecuciones contra quien nun taben acordies con el gobiernu comunista y provocó que munchos fueren deteníos y muertos. Tres la cayida de gobiernu del sur formó la República de Vietnam del Sur, qu'esistió mientres unos 15 meses, depués de los cualos los dos países unificar nun Estáu, de tipu comunista.

 Gobiernu y Política 
 L'Estáu 
La República de Vietnam foi'l socesor del Estáu de Vietnam, nome del país mientres les últimes fases de la Guerra d'Indochina nos años 1945-1955. L'Estáu de Vietnam fuera una monarquía constitucional siendo Xefe d'Estáu'l Emperador Bao Dai. Hubo primeros ministros nel Estáu de Vietnam, pero hasta 1955 y la cayida de Dien Bien Phu tanto ellos como Bao Dai escarecieron de verdaderu poder, polo que l'Estáu foi de fechu una estensión del Gobiernu colonial francés vixente.

 La crisis de 1955 
En 1955 foi designáu Ngo Dinh Diem como'l Primer Ministru del Estáu, produciéndose aína un conflícto ente Diem y Bao Dai respectu de los poderes de caúnu sobre'l gobiernu. Bao Dai tuvo'l sofitu de delles facciones tradicional y relixosu, tales como'l Gobiernu francés, les relixones budista, Cao Dai y Hoa Hao y tamién la organización criminal Binh Xuyen, pero axentes de la CIA y la embaxada norteamericana ayudaron a Diem con informes d'intelixencia y armamentu. Diem ganó a los partidarios del emperador Bao Dai col Exércitu de la República de Vietnam (ERVN) (hasta entós conocíes como Exércitu Nacional de Vietnam). El 30 d'abril de 1955, Bao Dai arrenunció a la xefatura d'estáu y se exilió de Vietnam.

 So Diem 
El gobiernu de Diem foi una república constitucional, pero de fechu él tuvo poder absolutu sobre los asuntos del Estáu na RVN. La caña xudicial foi designada por Diem, agora como presidente y yá non como Primer Ministru. Foi una Asamblea Nacional compuesta d'un senáu y congresu, pero ella nun tenía munches influencies sobre les polítiques de la RVN. Diem gobernó hasta 1963 cola regla de la fuercia, y munches vegaes aprovechó al ERVN pa ganar a la so oposición como na crisis budista de 1963. Munchos de los actos del gobiernu de Diem nun fueron realizaos dende los sos poderes estatales, pos fueron fechos según una rede de grupos lleales a él como'l Partíu Can Lao, delles policías secretes, y los sofitos qu'él tenía na Ilesia católica en Vietnam.

 Dominiu Militar 
Nel 2 de payares de 1963, depués de los conflíctos internos ente Diem y los sos oponentes budistes y comunistes, l'ARVN deponer por aciu un sangrientu golpe d'estáu, nel que Diem y el so segundu al mandu y hermanu Ngo Dinh Nhu fueron asesinaos.

 1963-1965 
Naquellos tiempos, los xefes del ERVN compitieron pal cargu de Xefe d'Estáu nel gobiernu militar. El primeru foi'l Xeneral Duong Van Minh (2 de payares de 1963 - 30 de xineru de 1964) y depués Nguyen Khanh (30 de xineru de 1964 - febreru de 1965), el que restableció'l cargu de Primer Ministru (a pesar de que'l poder verdadero moraba nél). En febreru de 1965 una alianza del Mariscal de la Fuercia Aérea Nguyen Cao Ky y el Xeneral Nguyen Van Thieu del ERVN deponen a Nguyen Khanh y gobiernen a Vietnam del Sur hasta la so cayida en 1975.

 Dominiu de Thieu 
Vietnam siguió teniendo aspeutu de réxime militar mientres duró'l mandatu del Presidente Nguyen Van Thieu. Ésti en 1967 burlló al Primer Ministru Nguyen Cao Ky, llogrando que'l so cargu tuviera más poder. Thieu trunfó nes eleiciones presidenciales de 1967 y depués Ky foi debilitándose en rellación a aquél.

Les polítiques de la RVN sol mandu de Thieu carauterizar por ser d'escasa ideoloxía y mayoritariamente de voluntaes personales, los oficiales civiles nun tuvieron munches funciones, y los oficiales zonales del ERVN teníen gran poder na vida cotidiana de toles persones naquelles árees a les que taben asignaos.

 Gobiernu de los territorios 
Mientres duró la historia de la RVN, el gobiernu en Saigón nunca llogró controlar por completu'l territoriu del país, y dempués del Alcuerdu de París (1973) delles provincies de RVN tuvieron baxu control norvietnamita o del Vietcong. Amás del so territoriu central, Vietnam del Sur tamién controlaba les islles Paracelso y Spratly, China apoderar de dambes en 1973 y 1974 respeutivamente.

 Xeografía 
El Sur taba estremada nes tierres baxes costeres, los montes del altiplanu central (Cao-Nguyen Trung-Phan), y el delta del ríu Mekong. La hora de Vietnam del Sur taba adelantrada una hora a Vietnam del Norte, teniendo la mesma hora que Filipines, Brunéi, Malasia, Singapur, Ḥong Kong, Macáu, China, Taiwán y l'estáu australianu d'Australia Occidental.

 Economía 

Vietnam del Sur caltuvo una economía de llibre mercáu y caltuvo venceyos con Occidente. Sol gobiernu de Bảo Đại establecióse una llinia aérea denomada Air Vietnam. La economía recibió un gran sofitu pola ayuda d'Estaos Xuníos y la presencia d'un gran númberu de soldaos d'Estaos Xuníos nel país ente 1961 y 1973. La producción d'enerxía llétrica aumentó catorce veces ente 1954 y 1973, ente que la producción industrial aumentu nun permediu de 6,9 per cientu añal. Mientres el mesmu periodu, la producción d'arroz aumentó nun 203 per cientu y el númberu d'estudiantes na universidá pasó de 2.000 a 90.000. L'ayuda algamó un máximu de $ 2,3 billones en 1973, pero cayó a US $ 1,1 mil millones en 1974. La inflación alzar a 200 per cientu, el país sufrió crisis económica pol amenorgamientu de l'ayuda d'Estaos Xuníos, según l'impautu del preciu del petroleu d'ochobre de 1973. La unificación de Vietnam en 1976 llevó a la imposición nel sur de la economía de planificación centralizada de Vietnam del Norte. El país nun fixo nengún progresu económicu significativu pa los próximos venti años. Los cambeos económicos nel bloque del este, como la perestroika na Xunión Soviética, obligaron al gobiernu comunista de Vietnam a aplicar reformes, Doi Moi, qu'abrieron la economía a los mercaos internacionales y dexóse la inversión estranxera.

 Demografía 
Alredor del 90% de la población yera Kinh, y el 10% yera Hoa, montañeses, franceses, camboyanos, Cham, euroasiáticos y otros. (1970)

 Ver tamién 
 Conferencia de Xinebra
 Historia de Vietnam
 Vietnam del Norte

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Vietnam del Sur
Categoría:Estaos sumíos
Categoría:Historia de Vietnam