Tréveris

Tréveris (; ; veanse los nomes n'otros idiomes) ye una ciudá de Renania-Palatináu, Alemaña, allugada na ribera derecha del ríu Mosela. Falta unos 9 km de Luxemburgu, 35 km de Francia y 50 km de Bélxica. Tien 100 000 habitantes aproximao. Considérase la ciudá más antigua d'Alemaña y en 1986, la Unesco declaró'l conxuntu de monumentos romanos, la catedral de San Pedro y la ilesia de La nuesa Señora en Tréveris» Patrimoniu de la Humanidá.

 Historia 
Oficialmente, foi fundada nel añu 16 e. C. por Augustu sol nome de Augusta Treverorum. Sicasí, esiste un mitu según el cual foi fundada unos 1300 años antes de la creación de Roma por Trebeta, fíu del rei asiriu Ninus. Los primeros rastros d'asentamientu humanu na zona de la ciudá amuesen evidencies de Cultura de la cerámica de bandes cerámica de bandes que se remonten al periodu neolíticu tempranu. Dende los últimos sieglos precristianos, miembros de la tribu celta de los tréveros asitiar na zona del Tréveris actual.Vease: Heinen, páxs. 1-12. Los romanos baxu Xuliu César apoderaron a los tréveros per vegada primera en 58-50 e.C.

Non más tarde del añu 16 e.C., al pie del Petrisberg, sobre'l que s'estableciera un campamentu romanu nel añu 30 e.C., y abandonáu de nuevu unos pocos meses dempués, los romanos fundaron la ciudá de Augusta Treverorum ("Ciudá d'Augustu na tierra de los tréveros").Vease: Heinen, páxs. 30-55. Tres la reorganización de les provincies romanes en Germania nel añu 16 e.C., l'emperador Augustu decidió que la ciudá tenía de convertise na capital de la provincia de la Galia Bélxica.

Conocida como "la segunda Roma" pola importancia política que llegó a algamar nel Baxu Imperiu, les muertes romanes son bien abondoses: la Porta Nigra, el Aula Palatina (más conocida anguaño como Basílica Imperial), les termes imperiales, les termes del foru, les termes de Santa Bárbara, l'anfiteatru y la ponte romana son los sos monumentos romanos más conocíos. Non solo son una atraición pa turistes, sinón tamién sirven como llugares pa eventos culturales, como los Antikenfestspiele (un festival de teatru y ópera con temes antigües) o Brot und Spiele (Panem et circenses n'alemán), el festival romanu más grande d'Alemaña. Ellí afitó la so corte Constantín I en siendo nomáu augusto n'Eboracum.

La romanización y cristianización de Tréveris fueron bien fondes. Dempués de les invasiones bárbares polos xermanos, y gracies a l'amplia presencia de la xerarquía de la Ilesia romana y al heriedu de la romanización, Tréveris se convitió nun enclave llingüísticu llatín. Mientres nes zones rurales y demás ciudaes de la zona, les llingües xermániques impunxéronse rápido en exclusividad, en Tréveris el llatín sobrevivió como llingua mayoritaria, de la población de la ciudá, mientres dellos sieglos de l'Alta Edá Media.

Dende los sieglos XII o XIII hasta la Revolución francesa, l'arzobispu de Tréveris yera unu de los príncipes eleutores del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu.

Mientres la Guerra de los Trenta Años, Tréveris foi conquistada en dos causes, polos españoles en 1634 y polos franceses en 1645. Tropes franceses ocuparon la ciudá tamién en 1674, 1688 y, más prolongadamente, en 1794. Nel añu 1801 foi conquistada per Francia, convirtiéndose en capital del departamentu francés de Sarre. En 1814 foi tomada por Prusia.

En Tréveris nacieron San Ambrosio (c. 340) y Karl Marx (5 de mayu de 1818).

 Llugares d'interés 

Los monumentos romanos, la catedral de San Pedro y la ilesia de La nuesa Señora en Tréveris fueron declaraos Patrimoniu de la Humanidá nel añu 1986. Según la páxina web de la Unesco, Tréveris, que s'atopa a veres del ríu Mosela, foi una colonia romana dende'l sieglu I y depués un gran centru comercial a partir del sieglu siguiente. Convertir nuna de les capitales de la Tetrarquía a finales del sieglu III, cuando foi conocida como la «segunda Roma». El númberu y calidá de los monumentos sobrevivientes son un testimoniu sobresaliente de la civilización romana.Traducíu de la páxina web de la UNESCO Protéxense nueve llugares dientro del conxuntu:

 el anfiteatru foi construyíu nel sieglu I cerca de les Termes Imperiales, inxertáu en parte nel monte. Construyíu alredor del añu 100, foi ameyoráu y ricamente decoráu mientres los sieglos siguientes. Escenariu de lluches de gladiadores y de competiciones d'animales. (ref. 367-001)Les referencies correspuenden a les usaes pola UNESCO, disponibles na entrada «Roman Monuments, Cathedral of St Peter and Church of Our Lady in Trier»: 

 la ponte romana (Römerbrücke n'alemán) ye una ponte sobre'l ríu Mosela, ye la ponte más antigua d'Alemaña. Les sos pilastres de piedra daten del sieglu II. (ref. 367-002)

 Les termes imperiales construyíes a entamos del sieglu IV, mientres el reináu de Constantín I el Grande, yeren el tercer mayor complexu de termes del mundu romanu. Les ruines de les parés y cimentaciones inda amuesen el diseñu orixinal. Los murios del caldarium (sala con piscina d'agua caliente) son les meyor calteníes. Tamién alluga'l tepidarium (termes templaes), el frigidarium (usáu pa los baños fríos) y la palestra (área esterna pa los exercicios). (ref. 367-003)

 la Columna de Igel (ref. 367-004) 

 La Porta Nigra ye una puerta alzada na dómina romana y ye'l monumentu emblemáticu de la ciudá. Esta puerta monumental foi construyida hacia l'añu 180 como puerta d'entrada septentrional de la ciudá de Augusta Treverorum al país del Trévires. El so nome procede del color escuru de la piedra, debida a la pátina de los años. (ref. 367-005)

 los baños Imperiales (ref. 367-006)

 la basílica de Constantín (Aula Palatina) ye una construcción de lladriyos de planta rectangular, datada nel añu 310. El so orixe yera una galería cubierta romana, y guarda la más estensa sala que llegara a los tiempos modernos dende l'Antigüedá clásica. L'espaciu interior del edificiu mide 67 m de llargu, 27'5 m d'anchu y 30 metros d'altor. Presenta un gran ábside semicircular, qu'allugaba'l tronu del emperador romanu. (ref. 367-007)

 la catedral de San Pedro de Trier ye considerada la ilesia más antigua d'Alemaña. L'actual catedral incorpora los restos d'una antigua ilesia del sieglu IV. L'edificiu ye notable pol so desaxeradamente llarga vida que toma periodos distintos, cada unu de los cualos apurrió dalgún elementu al so diseñu. Les sos dimensiones, 112,5 por 41 metros, faen d'ella la estructura eclesiástica más grande de Tréveris. (ref. 367-008)

 La ilesia de La nuesa Señora (Liebfrauenkirche), foi construyida ente 1235 y 1260. Ye unu de los primeros exemplos d'arquiteutura gótica alemana. La so planta ta basada na cruz griega, y la torre enriba de la cúpula acentúa la interseición de les naves. La portada oeste ta ricamente decorada con ornamientos entallaos y símbolos iconográficos. Nel so interior caltiénense magnífiques reliquies, ente elles los frescos del sieglu XV pintaos en doce columnes, que simbolicen a los apóstoles. (ref. 367-009)

 L'abadía de San Matías, anguaño cola categoría de basílica menor. Los sos oríxenes remontar al sieglu IV cuando una comunidá cristiana construyó extramuros una pequeña ilesia xunto a un campusantu romanu. Foi conocida enantes como l'abadía de San Eucario y camudó el so nome na Edá Media por San Matías yá que asina empezaron a llamala los pelegrinos qu'allegaben a la tumba d'esti Apóstol, asitiada nella. Anguaño ye'l puntu final del camín de Matías y llugar importante de camín de delles rutes xacobees que traviesen la rexón.

 el Roscheider Hof Open Air Museum ye un muséu alemán na ciudá de Konz (Renania Palatináu) que foi abiertu nel añu 1976. Ta asitiáu nuna llomba sobre'l valle de la Mosela nel barriu Konz-Roscheid.

 Personaxes célebres 

 Ciudaes hermaniaes 

 Ver tamién 
 Eleutoráu de Tréveris (898–1801)
 Imperiu Galu
 Rally d'Alemaña, carrera d'automovilismu

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Tréveris