Madeleine Pelletier

Madeleine Pelletier  foi una siquiatra y activista francesa.

 Biografía 
 Primeros años 
Pelletier orixinalmente cursó estudios d'antropoloxía, especialmente sobre la rellación ente la neurociencia ya intelixencia xunto a Charles Letourneau y Léonce Manouvrier. Cuando abandonó los estudios d'antropoloxía, atacó'l conceutu del tamañu del craniu como un determinante de la intelixencia.Sowerwine, C. (2003). "Woman’s Brain, Man’s Brain: feminism and anthropology in late nineteenth-century France". Women’s History Review, 12:289-307. Madeleine decidió decantase pola psiquiatría. En 1906, convertir na primer muyer francesa en presentar l'exame pal estudiu de la psiquiatría. Tamién foi la primer muyer que trabayó como interna nel un hospital psiquiátricu.Allen, C. S. (2003). "Sisters of Another Sort: Freemason Women in Modern France, 1725–1940". Historia Moderna, 75: 783-835.

 Activismu 
Amás de la so vida profesional, Pelletier desempeñábase como una activista entamadora. Na so adolescencia, Pelletier lideró grupos anarquistes y feministes. Nel añu 1900, Pelletier taba arreyada nel feminismu y l'activismu de manera intensa.Gordon, F. (1990). The Integral Feminist, Madeleine Pelletier, 1874 – 1939, Feminismu, socialismu y medicina. Polity Press En 1906, convertir en secretaria de la organización La Solidarité des femmes (Solidaridá Femenina), y llogró establecela como una de les organizaciones más radicales de la dómina. En 1908 foi la representante del grupu nes demostraciones del votu de la muyer en Hyde Park. Arriendes de esti sucesu publicó l'escritu La suffragiste ("La sufraxista").Sowerwine, C. (1991). "Activism and Sexual Identity – the Life and Words of Pelletier, Madeleine (1874–1939)". Mouvement Social, 157: 9-32.

Mientres esti periodu, en 1905, ayudó a fundar el Partíu Socialista Francés, representándolo nos congresos internacionales. Trabayó pa la Cruz Bermeya mientres la Primer Guerra Mundial, atendiendo mancaos de dambos bandos.

Viaxó illegalmente a la Xunión Soviética en 1921, esperiencia que la llevó a escribir Mon voyage aventureux en Russie communiste ("El mio viaxe a la Rusia Comunista"), publicáu primeramente en La Voix de la Femme ("La voz de la muyer") a finales del añu 1921. Xunir al Partíu Comunista Francés dende la so creación, abandonándolo en 1926. Arriendes de la so rotura col comunismu, decidió acoyer l'anarquismu.

 Testos 
Escribió gran cantidá de material alrodiu de los derechos de la muyer. Dalgunes de les sos publicaciones más famoses inclúin La femme en lutte pour ses droits ("Muyeres engarrando polos sos derechos") (1908), Idéologie d'hier: Dieu, la morale, la patrie ("Ideoloxía del ayeri: Dios, Morales, la Patria") (1910), L'émancipation sexuelle de la femme ("Emancipación sexual de la muyer") (1911), Le Droit à l'avortement ("El derechu al albuertu") (1913) y L'éducation féministe des filles ("Educación femenina nes neñes") (1914).Felicia Gordon, "Convergence and conflict: anthropology, psychiatry and feminism in the early writings of Madeleine Pelletier (1874—1939)," History of Psychiatry, 19,2 (2008), 141-162.
 Delles publicaciones 
 71 testos de Madeleine Pelletier, testu integral.

 L’admission des femmes dans la Franc-maçonnerie, 1905.

 el+ma%C3%A7onnique++S+%40+Dr+Madeleine+Pelletier.langFR L'idéal maçonnique, L'Acacia, marzu 1906.

 La femme en lutte pour ses droits, Giard & Brière, 1908

 La prétendue infériorité psychophysiologique des femmes, La Revue socialiste, xineru 1908.

 La question du vote des femmes, 1909.

 Idéologie d'hier: Dieu, la morale, la patrie, 1910

 L'émancipation sexuelle de la femme, Giard et Brière, 1911

 Philosophie sociale, Les opinions, Les partis, Les classes, Giard et Brière, 1912.

 Justice sociale, Giard & Brière, 1913.

 Le Droit à l'avortement, Éditions du Malthusien, 1913

 L'éducation féministe des filles, Giard & Brière, 1914

 Dieu, la morale, la patrie, Giard, 1916.

 In anima vili ou un crime scientifique, L’Idée llibre, 1920.

 Mon voyage aventureux en Russie communiste, Giard, 1922.

 Supérieur, drame des classes sociales en cinq actes, Lorulot, 1923.

 La morale et la loi, 1926.

 De la prostitution, L'Anarchie, La Publication mensuelle, payares 1928.

 Capitalisme et communisme, Nice, 1926.

 L’État éducateur, 1931.

 La guerre est-elle naturelle ? Le droit au travail pour la femme, La Brochure mensuelle, 1931.

 Une vie nouvelle, 1932.

 La femme vierge (autobiografía) París, 1933.

 La rationalisation sexuelle, París, 1935.

 Últimos años 
Pelletier practicaba albuertos abiertamente, polo que se-y arrestó en 1939. Depués foi internada nun asilu, onde la so salú mental empezó a deteriorase. Morrió antes de cumplir un añu en dichu establecimientu.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Científicos y científiques de Francia
Categoría:Antropólogos y antropólogues
Categoría:Escritores de Francia
Categoría:Médicos y médiques de Francia
Categoría:Anarquistes de Francia
Categoría:Feministes de Francia
Categoría:Socialismu utópico
Categoría:Siquiatría
Categoría:Persones de París