Banzáu d'Irkutsk

El banzáu de Irkutsk atopar nel ríu Angara y ye'l primeru que s'atopa a la salida del llagu Baikal, de cuenta que l'agua embalsada a lo llargo de 55 km sigue nel mesmu llagu, d'ende qu'esti llugar defínase primero de too como Central Hidroeléctrica de Irkutsk.

 La construcción 
Nel añu 1936, el gobiernu soviéticu decidió la construcción de seis preses en cascada nel ríu Angara, l'únicu que naz nel llagu Baikal, pa llograr enerxía llétrica y desenvolver la rexón. La primera d'estes preses foi la de Irkutsk, a veres de la ciudá del mesmu nome y a pocu más de 50 km del llagu Baikal. El proyeutu, aprobáu en 1949, empecipiar en 1950. Los terremotos y el fríu fueron los enemigos a bater. En 1956, empezaron a funcionar los primeros xeneradores. La obra nun se completó del tou hasta 1959.

 El banzáu 
Siete años dempués de la so construcción, la presa algamara la so cota máxima y fixera xubir el nivel del llagu Baikal 1,4 m, anubriendo 138.600 hectárees y obligando a recolocar 200 llocalidaes y 17.000 persones. El llagu tien una estensión de 31.722 km² y una pequeña parte deber a la presa.

 La estación hidroeléctrica 
250 ppcpx|miniaturadeimagen|left|Presa y central de Irkutsk
La estación llétrica ta contenida nun edificiu de formigón reforzáu de 240 m de llargor, 77 m d'anchor y 56 m d'altor a la izquierda de la presa. Consiste en 8 xeneradores de 82,8 Mw, con un total de 662,4 MW. Dende los sos entamos, la presa produz una media de 4100 millones de kWh añales. Esta enerxía alimenta a la fábrica d'aluminiu de Irkutsk en Shélejov y a les zones residenciales axacentes. En 1993 empecipióse un procesu de modernización que consistió nel reemplazu de los estátores de siete de les turbines y la sustitución del xenerador númberu 5.

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 Megaconstrucciones.net

 nternational Database for Civil and Structural Engineering

Categoría:Banzaos de Rusia
Categoría:Centrales hidroeléctriques de Rusia
Categoría:Óblast de Irkutsk