Alexandra Navrotsky

Alexandra Navrotsky (n. Nueva York, 20 de xunu de 1943) ye una fisicoquímica del campu de la nanogeociencia. Foi miembru electa de l'Academia Nacional de Ciencies d'Estaos Xuníos (NAS). Foi miembru de la xunta la división de Ciencies y Recursos Terrestres de la NAS dende 1995 hasta 2000. En 2005 foi premiada cola Urey Medal pola European Association of Geochemistry. En 2006 foi premiada cola Harry H. Hess Medal pola American Geophysical Union. Anguaño ye la direutora de la Unidá d'Investigación Entamada de Nanomateriales n'Ambiente, Agricultura y Teunoloxía (NEAT ORU), un programa primariu en nanogeociencia. Navrotsky ye una profesora distinguida na Universidá de California en Davis.

 Carrera 
Navrotsky graduar na Bronx High School of Science en Nueva York. Recibió un Bachelor of Science en 1963, un Master of Science en 1964 y un Philosophiæ doctor en fisicoquímica en 1967 na Universidá de Chicago, onde estudió baxu tutelar del profesor Ole J. Kleppa. En 1967 foi a Alemaña pa trabayar nel so posdoctorado, pero tornó a Estaos Xuníos en 1968 y siguió el so trabayu de posdoctorado na Universidá Estatal de Pennsylvania. Depués xunióse a la facultá de Química de la Universidá Estatal d'Arizona mientres aproximao cinco años consecutivos. En 1985 camudar al Departamentu de Ciencies Xeolóxiques y Xeofísiques de la Universidá de Princeton, onde foi presidenta de xunta dende 1988 hasta 1991.

En 1997 camudar a la Universidá de California en Davis, onde se convirtió en profesora interdisciplinaria de Química de Cerámica, Tierra y Materiales Ambientales. En 2001 foi electa pa la presidencia Edward Roessler en Ciencies Matemátiques y Físiques. En 2013 foi escoyida como decana interina de Ciencies Matemátiques y Físiques nel Colexu de Lletres y Ciencies de la Universidá de California en Davis. Les sos especialidaes inclúin la química del estáu sólidu, la cerámica, la fisicoquímica de minerales y la xeoquímica.

 Investigaciones rellacionaes a la xeoquímica 
Dende 1997 construyó una instalación de calorimetría d'alta temperatura, diseñando y ameyorando la instrumentación entá anguaño. Tamién introdució y aplicó el métodu pa midir la enerxética de los óxidos Grau de cristalización cristalizaos de los vidrios, los amorfos, los materiales nanofaséticos, y los materiales porosos en fases hidratantes, carbonatos, nitruros y oxinitruros.

El calorímetru de Navrotsky tamién foi usáu p'aprovir datos termoquímicos pa una variedá de fases rellacionaes cola perovskitas, que son consecuentes cola conveición y la evolución d'escales planetaries. Una de les sos obres demostró que munches fases de la zeolita y de los materiales mesoporosos tienen enerxíes apenes cimeres a les de les sos polimorfos d'estaos trupos. Esta enerxía ta acomuñada a la presencia o ausencia d'ángulos d'enllaz tirantes, non a la densidá.

 Trabayu con nanomateriales 
Les sos investigaciones enfóquense principalmente na estructura y la estabilidá de los nanomateriales tanto naturales como sintéticos, según a la so dependencia escontra la temperatura y la presión. Tamién busca aplicar los materiales nel tresporte contaminante xeoquímicu del aire yá que se rellaciona col cambéu climáticu.

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 Obres de Alexandra Navrotsky nel FAVI

Categoría:Científicos y científiques d'Estaos Xuníos
Categoría:Químicos y químiques d'Estaos Xuníos
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym