Gladys Anderson Emerson

Gladys Ludwina Anderson Emerson  foi una historiadora, bioquímica y nutricionista d'Estaos Xuníos qu'investigó'l papel de les vitamines nel cuerpu. Foi la primer persona p'aisllar la vitamina E en forma pura y ganó la Medaya Garvan–Olin en 1952.

 Formación 
Gladys Anderson nació'l 1 de xunetu de 1903, en Caldwell (Kansas). Yera la fía única de Otis y Louise (Williams) Anderson. Asistió a la escuela primaria en Fort Worth y al institutu en El Reno (Oklahoma).

Graduóse en Química, Física y Inglés nel Oklahoma College for Women (que darréu se denominaría University of Science and Arts of Oklahoma). En 1926 llogró un máster en Historia y Economía na Universidá de Stanford.

Foi xefe de departamentu nun institutu de secundaria, onde impartía les asignatures de Xeografía y Hestoria, dempués de lo que aceptó un puestu na Universidá de California en Berkeley nel campu de la  bioquímica y la nutrición. Completó'l so doctoráu en bioquímica y nutrición animal en Berkeley en 1932. Nesi mesmu añu casó'l so colega, el doctor Oliver Huddleston Emerson. Darréu, dambos fueron aceptaos como investigadores postdoctorales na Universidá de Gotinga, n'Alemaña, onde Anderson Emerson trabayó con Adolf Otto Reinhold Windaus y Adolf Butenandt, ganadores de premiu Nóbel.

 Carrera como investigadora 
De 1933 a 1942 foi investigadora  asociada nel Institutu de Bioloxía Esperimental na Universidá de California en Berkeley, onde trabayó con Herbert McLean Evans. Herbert Evans identificara y nomara la vitamina E en 1922. Sicasí foi Gladys Emerson la primer persona n'aisllala, llogrando alfatocoferol del aceite de xerme de trigu. En 1940, ella y el so home divorciaron.

En 1942, pasó a trabayar para Merck como investigadora en plantía, puestu nel que permaneció catorce años, aportando a xefe del departamentu de nutrición animal. Trabayó con monos rhesus nel estudiu del complexu vitamínicu B. En Merck identificó'l papel de la retención de B6 nel desenvolvimientu d'arteriosclerosis.

De 1950 a 1953, trabayó nel Institutu Sloan-Kettering, investigando la rellación ente dieta y cáncer.

En 1956, incorporóse como profesora de nutrición al College of Letters and Sciences de la Universidá de California en Los Angeles. En 1961, pasó a la división de ciencies de la nutrición na Escuela de Salú Pública de la mesma universidá, de la que foi vicepresidente de 1962 a 1970.

En 1969, el presidente Nixon nomar vicepresidente del Panel sobre la Provisión d'Alimentos no qu'Afecta'l Consumidor. En 1970, sirvió como un espertu ante la FDA respectu de vitamines, suplemento minerales y aditivos alimenticios.

Finó'l 18 de xineru de 1984 en Santa Mónica y foi soterrada cerca los sos padres n'El Reno, Oklahoma el 24 de xineru de 1984.

 Referencies 

Categoría:Bioquímicos y bioquímiques d'Estaos Xuníos
Categoría:Científicos y científiques d'Estaos Xuníos
Categoría:Químicos y químiques d'Estaos Xuníos
Categoría:Persones de Kansas