Joseph John Thomson

Joseph John "J.J." Thomson  foi un científicu británicu, descubridor del electrón, de los isótopos ya inventor del espectrómetru de masa. En 1906 foi gallardoniáu col Premiu Nobel de Física.

 Biografía 
Thomson nació'l 18 d'avientu de 1856 en Cheetham Hill, un distritu de Mánchester n'Inglaterra, y tenía ascendencia escocesa. En 1870 estudió inxeniería nel Owens College, güei parte de la Universidá de Mánchester, y treslladóse al Trinity College de Cambridge en 1876. En 1880, llogró la so llicenciatura en Matemátiques (Segunda Wrangler y segundu premiu Smith) y MA (llogrando'l Premiu Adams) en 1883. En 1884 convertir en profesor de Física en Cavendish. Unu de los sos alumnos foi Ernest Rutherford, quien más tarde sería'l so socesor nel puestu.

En 1890 casóse con Rose Elizabeth Paget, fía de sir Edward George Paget, médicu, entós Regius Profesor de Medicina (Regius Professor of Physic) en Cambridge. Con ella, foi padre d'un fíu, George Paget Thomson, y una fía, Joan Paget Thomson. El so fíu convertir nun destacáu físicu, quien de la mesma foi gallardoniáu col Premiu Nobel de Física en 1937 por demostrar les propiedaes de tipu ondulatoriu de los electrones.

J.J. Thomson foi gallardoniáu col Premiu Nobel de Física en 1906, «en reconocencia de los grandes méritos de les sos investigaciones teóricu y esperimental na conducción de la electricidá xenerada polos gases». Foi nomáu caballeru en 1908 y nomáu na Orde del Méritu en 1912. En 1914 dio'l Romanes Lecture en Oxford sobre la teoría atómica. En 1918 foi nomáu rector del Trinity College de Cambridge, onde conoció a Niels Bohr, onde permaneció hasta la so muerte. Morrió'l 30 d'agostu de 1940 y foi soterráu na Abadía de Westminster, cerca de sir Isaac Newton.

Thomson foi escoyíu miembru de la Royal Society el 12 de xunu de 1884, y darréu foi'l so presidente de 1915 a 1920.
En 1887 afayó'l electron y propunxo un modelu nel cual l'átomu tenía carga positiva

 Trabayos sobre los rayos catódicos 
derecha|thumbnail|330px|Segunda congresu Solvay (1913). Puede reparase a Thomson el cuartu pela izquierda de la fila inferior, asitiáu ente Wilhelm Wien y Emil Warburg

Thomson realizó una serie d'esperimentos en tubos de rayos catódicos, que lu conducieron al descubrimientu de los electrones. Thomson utilizó'l tubu de Crookes en tres experimentos distintos.

 Tercer esperimentu 
Nel so tercer esperimentu (1897), Thomson determinó la rellación ente la carga y la masa de los rayos catódicos, al midir cuántu s'esvien per un campu magnéticu y la cantidá d'enerxía que lleven. Atopó que la rellación carga/masa yera más d'un millar de vegaes cimera a la del ión Hidróxenu, lo que suxer que les partícules son bien llixeres o bien cargaes.

Les conclusiones de Thomson fueron coraxoses: los rayos catódicos taben fechos de partícules que llamó "corpúsculos", y estos corpúsculos veníen de dientro de los átomos de los electrodos, lo que significa que los átomos son, ello ye que divisibles. Thomson imaxinó que l'átomu componer d'estos corpúsculos nun mar llenu de carga positiva; a esti modelu del átomu, atribuyíu a Thomson, llamóse-y el modelu de pudín de pases.

En 1906 foi gallardoniáu col Premiu Nobel de Física pol so trabayu sobre la conducción de la electricidá al traviés de los gases.

La imposibilidá d'esplicar que l'átomu ta formáu por un nucleu compactu y una parte esterior denomada corteza implica qu'otros científicos como Ernest Rutherford o Niels Bohr siguieren cola so investigación y establecieron otres teoríes nes que los átomos teníen partes estremaes.

 Descubrimientu de los isótopos 
thumbnail
Tamién Thomson invento los rayos positivos y, en 1911, afayó la manera d'utilizalos pa dixebrar átomos de distinta masa. L'oxetivu consiguióse esviando los rayos positivos por aciu campos llétricos y magnéticos (espectrometría de mases). Asina afayó que'l neón tien dos isótopos (el neón-20 y el neón-22).

Na esquina inferior derecha d'esta placa fotográfica hai marques pa los dos isótopos del neón, neón-20 y neón-22. En 1913, como parte de la so esploración na composición de los rayos canales, Thomson enrió una corriente de neón ionizado por aciu un campu magnético y un campu llétricu y midió la so esviación asitiando una placa fotográfica nel camín del rayu. Thomson reparó dos parches de lluz sobre la placa fotográfica (ver imaxe a la derecha), lo que supón dos paráboles d'esviación. Thomson llegó a la conclusión de que'l gas neón componer de dos tipos d'átomos de distintes mases atómiques (neón-20 y neón-22).

 Otros trabayos 
Thomson en 1906 demostró que'l hidróxenu tien un únicu electrón. Dexa confirmar o refugar diverses teoríes anteriores sobre númberu de los electrones, al igual que'l carbonu.

Thomson propunxo'l segundu modelu atómicu (El primeru foi propuestu por Dalton en 1794), que podía caracterizase como una esfera de carga positiva na cual encuállense los electrones.

Tamién analizó l'espardimientu d'ondes empuestes.

 Premios 
Estreme del Premiu Nobel de Física (1906), fuéron-y concedíos los siguientes premios:
 Medaya Royal (1894)
 Medaya Hughes (1902)
 Medaya Copley (1914)

 Legáu 

En 1991, el thomson (Th) foi propuestu polos químicos como unidá de midida masa-carga n'espectroscopia de mases. Esta unidá defínese como:

Sicasí, pasó a ser una unidá obsoleta, y nun s'incorporó al Sistema Internacional.

 Eponimia 
 El cráter llunar Thomson lleva esti nome na so memoria.

 Ver tamién 
 Lletricidá
 Historia de la electricidá

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Páxina web del Institutu Nobel, Premiu Nobel de Física 1906 

Categoría:Físicos y físiques d'Inglaterra
Categoría:Matemáticos y matemátiques d'Inglaterra
Categoría:Premiu Nobel d'Inglaterra
Categoría:Premiu Nobel de Física
Categoría:Medaya Copley
Categoría:Medaya Hughes
Categoría:Medaya Real
Categoría:Medaya Franklin
Categoría:Miembros de la Royal Society