Calvin Coolidge

John Calvin Coolidge Jr.  foi'l trentenu Presidente de los Estaos Xuníos, ocupando'l cargu ente 1923 y 1929. Coolidge foi un abogáu republicanu de Vermont que se convirtió n'unu de los líderes de la política estatal de Massachusetts, aportando a gobernador del estáu. La so respuesta a la fuelga policial de Boston de 1919 emburriar a la política nacional y consecuentemente llogró una reputación de ser un home "d'aición decisiva". Poco dempués, foi escoyíu Vicepresidente d'Estaos Xuníos en 1920 y convirtióse en Presidente tres la muerte de Warren G. Harding en 1923. Foi reelixíu en 1924, y foi reconocíu como un conservador que sofitaba una mínima intervención gubernamental na economía d'Estaos Xuníos. Coolidge ye recordáu como un home austeru, frugal, discretu y extraordinariamente espurechu en pallabres, pero que tenía un bon sentíu del humor. Ye destacable el fechu de que, anque escareciera de carisma y locuacidad, nun perdió una sola eleición en tola so carrera política.

 Carrera política 
Coolidge nació en Plymouth, Vermont, en 1872. Yera fíu d'un políticu de Vermont; estudió derechu nel Amherst College de Massachusetts y empezó a exercer como abogáu en 1897, pa lo cual establecióse en Northampton, Massachusetts. En 1898 foi escoyíu pa un cargu nel conceyu llocal y empezó a intervenir viviegamente en política, xuniéndose al Partíu Republicanu. En 1906 foi escoyíu pal senáu del Estáu de Massachusetts onde amplió considerablemente la so carrera política, y nel añu 1918 ganó la eleición pa Gobernador del Estáu.

Coolidge ganó fama nacional como Gobernador cuando s'enfrentó a una gran fuelga de policías en Boston en setiembre de 1919, pa lo cual llamó a la milicia llocal con cuenta d'asumiera roles de seguridá urbana y evitar saquéu y violencia qu'asocedieron na ciudá mientres les primeres 48 hores de la fuelga policial. La so negativa a vencer a la presión de los güelguistes y el so posterior refugu a reincorporalos a la policía tres el fracasu de la fuelga, dio-y popularidá ente los elementos más conservadores del Partíu Republicanu. Los sos colegues de partíu llueu-y dieron la ocasión de postulase como Vicepresidente d'Estaos Xuníos, nes eleiciones del añu 1920 acompañando al candidatu republicanu, el senador por Ohio Warren G. Harding.

 Vicepresidente 
Escoyíu Harding el 2 de payares de 1920, Coolidge asumió'l cargu de vicepresidente'l 4 de marzu de 1921, dedicándose a actividaes protocolaries propies del so cargu, anque forxando coles mesmes la imaxe pública d'un home de poques pallabres», enemigu de dar llargos discursos y aficionáu a falar namái lo necesario ya indispensable, quedando hasta agora la dulda sobre si esta conducta yera parte de la so personalidá (estravertida en cuestiones polítiques pero bien introvertida na esfera privada) o si tratar d'una táctica d'imaxe ante la opinión pública. Precisamente esta traza dio-y a Coolidge un llamatu célebre na prensa d'Estaos Xuníos: Silent Cal o «Cal el Silenciosu».

Tres la muerte de Harding el 2 d'agostu de 1923 na ciudá de San Francisco, Coolidge asumió oficialmente la presidencia dos díes depués en Washington D.C., pos al enterase de la muerte de Harding, Coolidge topar de vacaciones na granxa de los sos padres nuna zona remota de Vermont aprovechando'l branu boreal. Mientres la presidencia, Coolidge decidió siguir trabayando colos funcionarios nomaos pol so antecesor, tratando de siguir les polítiques trazaes por ésti, al considerar que tenía de respetase los planes del candidatu ganador de la presidencia en 1920.

Al averase les eleiciones a la presidencia de 1924, el Partíu Republicanu designar como candidatu'l 12 de xunu d'esi añu. Sicasí, Coolidge pasó por un duru llutu personal cuando'l so fíu de 15 años, Calvin Jr. morrió'l 7 de xunetu como resultáu d'una sepsis causada por una firida infestada. Pese al llutu, Coolidge participó nes eleiciones presidenciales de 1924, venciendo al candidatu del Partíu Demócrata, con un porcentaxe de votu popular del 54% contra'l 28,8% del demócrata Davis y el 16.6% del tercer candidatu, Robert LaFollette. Llogró 382 votos del colexu eleutoral y ganó en 35 estaos. Los demócrates, pela so parte, viéronse amenorgaos a los estaos del sur.

 Presidencia 
El nuevu presidente xuró'l so cargu'l 4 de marzu de 1925, ante'l xuez del Tribunal Supremu y ex presidente William H. Taft, siendo ésta la única ocasión en qu'un ex presidente tomó'l xuramentu a otru entrante. Como presidente, Coolidge demostró la so determinación pa caltener los vieyos preceptos morales y económicos metanes la riqueza material de la que gociaben munchos norteamericanos mientres la década de 1920. Creyente na llibertá d'empresa, Coolidge refugó utilizar el poder federal p'ameyorar la condición ablayada de l'agricultor y de ciertes industries. Unu de los principales problemes fueron los proyeutos pa otorgar subsidios agrarios nun intentu de compensar l'amenorgamientu de los precios de los productos agrícoles; magar esto, Coolidge negar a aprobar tales subsidios alegando que manipoliar precios resultaba un peligru pa la economía nacional, refugando entá con mayor énfasis el proyeutu de que'l gobierno federal mercara la sobreproducción agrícola.

Coles mesmes Coolidge amosó un sinceru interés en promover el laissez-faire na economía d'Estaos Xuníos, refugando'l intervencionismu estatal en tolo posible, y repitiendo que la crecedera económica del país esperimentáu nos felices años venti tenía de ser calteníu por aciu amenorgamientos d'impuestos, pa con ello promover la industria y el comerciu internacional, onde Estaos Xuníos taben convirtiéndose na primer potencia mundial. Coolidge defendió esta política alegando que, «a última hora, l'asuntu esencial del pueblu d'Estaos Xuníos son los negocios» («After all, the chief business of the American people is business»).

Ello ye que una traza típica del mandatu de Coolidge foi que'l gobiernu federal caltuvo una baxa tasa d'imposición tributaria, al puntu que los Impuestu sobre la renta impuestos sobre la renta gravaban apenes al 2% más ricu de la población, no cual concordaba cola so Secretariu de l'Ayalga, el banqueru Andrew William Mellon.

En política esterior, Coolidge favoreció'l aislacionismo y refugó qu'Estaos Xuníos entrara na Sociedá de Naciones al consideralo un xestu inútil». Sicasí, viaxó a Cuba el 6 de xineru de 1928 p'asistir a la VI Conferencia Internacional d'Estaos Americanos. D'igual manera negar a otorgar reconocencia diplomática a la Xunión Soviética. En política interior, Coolidge aprobó la Indian Citizenship Act de 1924 que daba plenos derechos de ciudadanía a los miembros de les tribus indies d'Estaos Xuníos, mientres amosaba'l so refugu a la segregación racial, favoreciendo los derechos de la población de raza negra y la minoría relixosa católica.

 Retiru 
En cumpliéndose el periodu del so mandatu en 1928, Coolidge tornó presentase de nuevu a la presidencia, pero tampoco ufiertó'l so sofitu a Herbert Hoover, designáu como candidatu del Partíu Republicanu pa esa eleición. Tres la so presidencia, Coolidge retirar a la so propiedá rural de Northampton, Vermont, onde finó'l 5 de xineru de 1933.

 Referencies 

 Enllaces esternos 






Categoría:Abogaos y abogaes d'Estaos Xuníos
Categoría:Gobernadores de Massachusetts
Categoría:Presidentes d'Estaos Xuníos
Categoría:Presidentes d'Estaos Xuníos nacíos en Vermont
Categoría:Persones de Vermont
Categoría:Vicepresidentes d'Estaos Xuníos
Categoría:Wikipedia:Revisar traducción