Inocenciu VI

Inocencio VI  foi'l papa númberu cientu noventa y nueve de la Ilesia Católica, exerciendo como tal de 1352 a 1362; y foi'l quintu papa del pontificáu d'Avignon.

 Orixe 
De nome Étienne Aubert, nació na aldega de Les Monts, diócesis de Limoges (güei parte de la comunidá de Beyssac, departamentu de Corrèze). El so padre, Adhémar Aubert (1265-1303), apaez nomáu nos documentos de la dómina como “Ademarus Alberti de Pompador”. Los Aubert rinden homenaxe al cercanu señoríu de Pompadour. Los oríxenes familiares son escuros, pero la familia Aubert figura ente los primeros benefactores de la Cartuxa de Glandier dende 1220. En 1352, Guillaume Aubert, sobrín del papa, adquier el señoríu y el castiellu de Bré, cerca de Lubersac, comuña de Coussac-Bonneval, nel departamentu d'Altu Vienne.

 Papáu 

 Eleición 
Depués del fallecimientu de Clemente VI, axuntáronse 26 cardenales el 16 d'avientu de 1352 nel palaciu d'Avignon. Un cónclave que duró solu dos díes y onde los cardenales roblaron un documentu, so xuramentu, que'l que saliera escoyíu papa tenía de vencer ciertos poderes pontificios al colexu cardenaliciu. A tal documentu conózse-y como capitulación eleutoral. Llegaos a un alcuerdu, el 18 d'avientu foi escoyíu Étienne Aubert, quien tomó'l nome de Inocencio VI y foi coronáu'l 30 del mesmu mes.

 Anulación de la capitulación eleutoral 
Una vegada impuesta la tiara papal, Inocencio VI nun tardó en declarar inválidu'l documentu robláu pol colexu cardenaliciu mientres el cónclave, aduciendo la illegalidá del mesmu por llindar el poder divino del papa.

 La revuelta Romana 
miniaturadeimagen|Inocencio VI xunto al cardenal Gil Albernoz y l'emperador Carlos IV. Frescu de la capiya de los españoles del conventu dominicu de Santa María Novella, Florencia (Italia)
Pol allargamientu de la residencia del papa en Aviñón, el pueblu romanu cayera nuna especie d'anarquía. En 1354, Inocencio unvió a Roma al cardenal Gil Álvarez de Albornoz, pa resolver la situación frente a Cola di Rienzo qu'asumiera'l poder de la ciudá'l 20 de mayu de 1347. El mesmu pueblu que sofitara a Cola de Rienzo asesinólu metanes una manifestación en 1354.

El cardenal Álvarez de Albornoz consiguió con dos espediciones militares (1353-1357 y 1358-1367) encalorar les revueltes, restableciendo'l poder y la primacía papal na ciudá. Una vegada restablecíu l'orde, Inocencio confió-y el gobiernu de los Estaos Pontificios. Dichu cardenal ye conocíu como'l segundu fundador de los Estaos Pontificios y les lleis promulgaes por él permanecieron a valir hasta 1816.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

Categoría:Papes
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía NF