Lasiommata megera

Lasiommata megera ye una caparina de la familia de les Nymphalidae (subfamilia Satyrinae). Ta estendida por tola rexón paleártica con una variedá grande de hábitats y de númberu de xeneraciones nun añu, (Voltinismu). (Linnaeus, 1767)

 Descripción 
L'anversu de les sos ales ye anaranxáu con un característicu reticuláu escuru. Na ala cimera lluz un ocelu apical de gran tamañu, y na posterior, pequeños ocelos de neñina blanca en S1c, S2, S3 y S4. L'aviesu de l'ala posterior ye abuxáu, con una serie de puntos posdiscales. Los machos presenten una marcada androconia. http://www.asturnatura.com/especie/lasiommata-megera.html  Lasiommata megera

Pue confundise cola Lasiommata maera, una caparina daqué mayor y cola zona naranxa del anverso de l'ala posterior amenorgada a una banda posdiscal arrodiando los ocelos. Tamién puede confundise cola Lasiommata petropolatina, coles zones  basal y  discal de dambes ales escures.

 Área de distribución 
África del Norte, Europa, Caucaso, Asia Menor, Oriente Mediu, oeste de Siberia, norte de Tian-Shan, Dzhungarsky Alatau, Kazayistán y Dzhungaria.

 Hábitats 
Los hábitats inclúin llindes de montes y escamplaes, caminos, zones arbustives en ribayos y valles de ríu, según montes pocu trupos. Tamién s'atopa en hábitats montascosos hasta 3.000 metros.

 Ciclu vital 
derecha|miniaturadeimagen|Güevu, canesba y pupa
Los exemplares adultos, n'estadiu imagu, vuelen ente marzu y abril hasta agostu, anque nun ye raru atopá-yles tamién hasta bien entráu ochobre, en dos o tres generación dependiendo de la llocalidá y l'altitú. La canesba aliméntase de yerbes de los xéneros Festuca, Bromus, Deschampsia, Poa annua, Dactylis glomerata y Brachypodium.El güevu ye verde maciu acabante poner, y la so forma ye casi esférica, anque más altu qu'anchu; ta finamente acanaláu y reticuláu, pero si nun ye esamináu al traviés d'una lente aparenta ser bastante llisu.La gata una vegada desenvuelta ye  ablancazáu-verdosa, chiscada con puntos blancu. Del más grande d'estos puntos de la parte posterior tien celdes de color abuxáu; les tres llinies de la parte posterior (dorsal y  sub-dorsal) son ablancazaes, con filos verde escuros; la llinia nos llaos (espiraculares) ye blanca, con franxes de pelos grises; puntos añales verdes, peludos, con pelos de puntes estremes blanques. Cabeza más grande que'l primer aniellu (primer segmentu torácicu), verde chiscáu de blancu y peludo, quexales marcaos de color marrón. Aliméntase de yerba. la pupa ye verde, con marques blanques-marielles tiñíes nel cantu de les cubiertes de les ales y los cantares; les manches nel cuerpu son de color amarellentáu, o, dacuando blancu. De xemes en cuando les pupes son corites, con puntos blancos o mariellos nel cuerpu.  

 Subespecie 
 L. m. megera
 L. m. vividissima
 L. m. megerina (Herrich-Schäffer, 1856) - Transcaucasia
 L. m. transcaspica (Staudinger, 1901) - Turkmenia

 Tamañu 
Tien n'Valumbu de ente 36 a 50 milímetros.

 Referencies 

 Enllaces esternos 
 Lasiommata megera en Caparines y Poliyes Europees.
 Lasiommata megera en Caparines de Francia (n'inglés).


Categoría: Entomoloxía
Categoría:Lasiommata