Malaquita

miniaturadeimagen|Malaquita pulida.
La malaquita ye un mineral del grupu V (carbonatos) según la clasificación de Strunz, de fórmula química Cu2CO3(OH)2 (Dihidroxido de carbonatu de cobre (II)). Tien un 57,0% de cobre. El so nome vien del griegu malaqh, que significa ‘malva’, n'alusión al so color verde. Na antigüedá yera usada como colorante, pero anguaño'l so usu ye más bien como piedra semipreciosa. Tamién la usa como mena pa la estracción de cobre.

Los xacimientos más importantes d'esti mineral tán en Colombia, República Democrática d'El Congu, Sudáfrica, Zimbabue, Rusia, Namibia, Hungría y Estaos Xuníos.

 Belles artes 
miniaturadeimagen|Panorámica del Salón de la malaquita nel Gran Trianón, Versalles (Francia).
Delles obres célebres en malaquita son:
 En San Petersburgu esiste un fragmentu de malaquita n'estremu notable. Serráu y apolazadura tien 890 mm. de llargor, 473 d'anchor y 56 d'espesura. En tiempu del primer imperiu francés, #ver nel Gran Trianón una tabla de mesa, unos candelabros y una copa, tou de magnífica malaquita. Foi un regalu del emperador de Rusia a Napoleón I.
 La base del Troféu de la Copa Mundial de Fútbol ta fechu nesti material.
Intentóse munches vegaes grabar en malaquita pero en devanéu. La materia ye demasiáu blanda y les múltiples faxes que presenta na so pasta nun dexen llograr figures que tengan un aspeutu verdaderamente artísticu.Piedras preciosas, Luis Dieulafait.

 Referencies 

Categoría:Minerales