Dick Butkus

Richard Marvin Butkus, más conocíu como Dick Butkus,  foi un xugador de fútbol americanu, reconocíu como'l meyor apoyador de la so xeneración y unu de los más grandes xugadores de la historia. Butkus estudió na Universidá d'Illinois. Xugó a nivel universitariu colos Illinois Fighting Illini y a nivel profesional colos Chicago Bears de la NFL. Foi escoyíu al Salón de la Fama del Fútbol Americano Profesional en 1979 y al Salón de la Fama del Fútbol Americano Universitariu en 1983.

 Universidá d'Illinois 
En Illinois, Butkus xugó como centru y linebacker de 1962 hasta 1964. Foi All-American en 1963 y 1964. Aparte terminó nel sestu llugar de les votaciones pol Troféu Heisman en 1963, y terceru en 1964, daqué de llamar l'atención dada la posición na que xugaba.

Dempués del so rematar la so carrera como colexal inda siguió recibiendo reconocencies: foi almitíu nel Salón de la Fama Colexal en 1983, y ye unu de los dos xugadores de la Universidá d'Illinois en tener el so uniforme colexal retiráu (#50), l'otru ye Harold "Rede" Grange. El Premiu Dick Butkus foi creáu nel so honor y ye apurríu de forma añal al apoyador colexal más destacáu.

 NFL 
Butkus foi reclutado na primer ronda (terceru global), per Chicago del Draft de 1965. Na Ciudá de los Vientos, Butkus foi conocíu por ser un xugador devastador na ofensiva contraria. Foi escoyíu en 8 ocasiones al Pro Bowl. Nel so añu como novatu terminó como líder del so equipu en tacleadas, intercepciones, balones forzaos y balones recuperaos (daqué que siguiría faciendo a lo llargo de tola so carrera). Butkus recuperó 25 balones como xugador profesional, un r´rcord de la lliga na dómina en que se retiró. Foi unu de los xugadores más tarrecíos de la so xeneración y apaeció na portada de Sports Illustrated en 1970 cola lleenda de "L'Home Más Tarrecíu del Xuegu". Una de les temporaes más granibles de la so carrera foi la de 1970 con 132 tacleadas, 84 asistencies, 3 intercepciones y 2 balones recuperaos. Tuvo que retirase forzáu por múltiples mancadures na rodía en 1973.

Butkus demandó a los Bears en 1975, reclamando que lo caltuvieron xugando cuando tenía de faese una ciruxía nes rodíes. Nesa dómina Chicago negó-y a Butkus y a tolos sos xugadores el derechu d'una segunda opinión con otros médicos que nun fueren los del equipu y Butkus usó analxésicos alministraos per Chicago pa caltenelo como xugador activu.

Por causa de la demanda, la rellación de Butkus col dueñu del equipu George Halas ("Pá Oso") esfrecer a pesar de que compartíen enforma de mancomún (nacíos y criaos en Chicago, de la Universidá d'Illinois). Butkus tornaría a los Bears como analista en tresmisiones de radiu en 1985, faciendo equipu con Wayne Larrivee y Jim Hart.

Foi escoyíu como unu de los 70 Deportistes Más Grandes del Sieglu XX por ESPN, el 9º meyor xugador na historia de la lliga por The Sporting News y el 5º por Associated Press. La NFL escoyer al equipu de tolos tiempos en 2000. Foi escoyíu al Salón de la Fama in 1979. Ensin importar les mancadures, siempres foi consideráu'l apoyador más tarrecible na NFL.

Na llista de los 100 meyores xugadores de la historia de la NFL publicada'l 4 de payares de 2010, Butkus foi allugáu como'l segundu meyor LB de tolos tiempos, solo detrás de Lawrence Taylor.http://top100.nfl.com/

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Biografía de Dick Butkus en www.bearshistory.com
 Website de Dick Butkus – www.dickbutkus.com 
 Dick Butkus en contra de los esteriodes
 Pro Football Hall of Fame: Perfil Profesional
 Artículu de ESPN SportsCentury alrodiu de Butkus
 Biografía nel Salón de la Fama Colexal 
 Datos ya intereses sobre Dick Butkus

Categoría:Persones de Chicago
Categoría:Xugadores de fútbol americanu d'Estaos Xuníos