Glaucidium siju

El sijú plataneru, sijucito, o a cencielles sijú (según la SEO miagón sijú), ye una especie d'ave estrixiforme de la familia de los uxos (Strigidae). Ye endémica de Cuba. Ye un miagón o uxu pequeñu, común en tol país, qu'habita nos montes y en sitios arbolaos del campu y de les contornes de ciudaes. Ye'l más pequeñu de los uxos antillanos.

 Nomes 
En llatín Glaucidium significa “del color del glaucio” (una yerba) y siju pol nome común y aborixe sijú; vittatum significa en llatín faxáu”. Los indios llamar tamién cuyaya. Llámase-y plataneru non por comer plátanos, sinón por ser frecuente nos platanales. N'inglés ye llamáu Cuban pygmy-owl.

 Subespecies 
 G. s. siju, ( Orbigny, 1839) de tola islla de Cuba sacante Guanahacabibes.
 G. s. vittatum, Ridgway, 1914 d'Islla de la Juventud y de Guanahacabibes.

 Decripción 
Esti sijú mide unos 17 cm de llargu, la fema ye mayor que'l machu. El so cuerpu ye compactu. La cabeza pela parte cimera ye de color castañu claru con motudos blancucios. El llombu ye castaña con barrados blancucios. La so cara y el gargüelu son clares pardu amarellentaes. El pechu ye variante en blancu motudu de castañal clara. Les otres partes inferiores más posteriores son blanques. La cola ye bien corta con timoneres escures con barrados transversos blancos. Los güeyos son mariellos. El picu y la cara axacente son verdosos. Les pates son curties y dafechu cubiertes por plumes curties y blancucies. Los deos son de color verdosu. Na nuca tien dos enllordies negres a manera de falsos güeyos que pueden poner escontra'l frente al xirar la cabeza 180 graos. Los xuveniles tienen l'envés castañu acoloratáu ensin barrados y la parte cimera de la cabeza ensin motudos y el banduyu dacuando con manches rayaes escures. 

En dómines de cortexu'l machu llevanta la so cola hasta tocar casi'l so llombu y mover escontra los llaos ensin mover el so cuerpu. El sijú plataneru tien vezos de caza nocherniegos y diurnos. Ye malo de ver, anque se-y escucha frecuentemente nos llugares qu'habita y suel dexar que se-y averen. El so vuelu de caza ye rápidu, pero si non, vuela amodo y curties distancies. Aliméntase de llagarteses, pequeñes aves, inseutos y canesbes pos pola so pequeñez nun puede atacar royedores o otres aves. Si la presa ye pequeña tragar entera, si non, puede despedazarla.

Pueden ser mansos cuando son calteníos en cautiverio dende pitucos, anque resulta difícil pol so voracidad y polos sos requerimientos d'alimentu vivo, yá que a base de carne nun viven enforma tiempu.

 Nial 
Añera de marzu a mayu en cuévanos naturales d'árboles o otres, xeneralmente en niales abandonaos de carpinteros. Pon de trés a cuatro güevos blancos de 3 cm por 2,5 cm.

 Ver tamién 
 Aves en Cuba

 Referencies 

 García, F. (1987). Les Aves de Cuba. Especies reinales. Subespecies reinales. Tomos I y II. Editorial Xente Nuevo, L'Habana. 207 pp.

 Garrido, O.H.; Kirkconnell, A. (2000). Birds of Cuba. Helm Field Guides, Londres. 253 pp.

 Enllaces esternos 

Categoría:Aves de Cuba
siju
Categoría:TBSpecies