Gregoriu de Nisa

San Gregorio de Nisa o Gregorio Niseno (Griegu: Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης; n. ente 330 y 335 en Cesarea de Capadocia y † ente 394 y 400 en Nisa, Capadocia tamién conocíu como Gregorio Niseno, foi obispu de Nisa en Capadocia nel sieglu IV y teólogu. Veneráu como santu na Ilesia católica y na ortodoxa. Consideráu ente los cuatro Padres griegos de la Ilesia y unu de los trés Padres Capadocios. Hermanu menor de san Basilio el Grande y santa Macrina la moza, igualmente, foi amigu de Gregorio Nacianceno, con quien-y lo suel confundir.

 Vida 
 Familia y primeros años 

Ignórase la fecha exacta de nacencia del san Gregorio de Nisa, sicasí calcúlase que tuvo de ser posterior al 331 d.C., esto ye, non enantes de la nacencia del so hermanu Basilio nel 329 y considerando qu'ente dambos hubo otru hermanu.Sicasí, comúnmente señálase la so fecha de nacencia en 335.Nació nel Ponto en Cesarea de Capadocia, rexón del Asia Menor, nel territoriu de l'actual Turquía.

La so madre Emelia foi fía d'un mártir cristianu, el so padre Basilio foi rétor y la so güela paterna foi Macrina la mayor. Tuvo cuatro hermanos y cinco hermanes, destacando ente ellos: la hermana mayor Macrina la moza; el tamién obispu, teólogu y doctor de la Ilesia Basiliohttp://www.wdl.org/es/item/4168 llamáu "el Grande" (Μέγας Βασίλειος) y Pedro obispu de Sebaste, Turquía; toos ellos veneraos tamién como santos poles ilesies católica y oriental. El mesmu Gregorio danos a conocer un hermanu más de nome Naucracio, tercer fíu allugáu dempués de Basilio, segundu de los homes, quién foi rétor para depués dedicase a l'ascesis.

Los dos Macrinas, la so güela y la so hermana mayor, fueron quien al paecer otorgar a Gregorio la so primer instrucción na fe cristiana. Darréu, por interés del so padre, recibiría una bona instrucción en gramática y retórica. Al paecer el so hermanu Basilio tomó parte importante na so formación yá que nuna carta al so amigu Gregorio Nacianceno mentar como «padre y maestru».Epístola 13, 4: Sources Chrétiennes 363,198

 Mocedá 
Mientres la so mocedá Gregorio, por instancies del so hermanu dedicar al ministeriu de llector nel so ilesia local. Sicasí, retirar d'esta función pa dedicase a la carrera secular de rétor de la que llegó ser profesor., Ibíd.

Alderícase si Gregorio de Nisa tuvo casáu, yá que'l so amigu Gregorio de Nacianzo, nuna epístola dirixida a él refierse a una Teosobia (o Teosobeia), de la que nun se determinó si yera la so esposa o hermana, auníu al fechu de que nel so tratáu De virginitate, señala sobre la virtú de la virxinidá: «Dichosos los que pueden escoyer lo meyor y nun tán bloquiaos por haber se apurríu a la vida secular, como lo tamos nós, a quien un abismu dixébranos agora de la gloria de la virxinidá.»De virginitate, 3. PG 46, 325B. Citáu por Cita Harvard |QUASTEN|1985|p=302|sp= sí}} Sía que non, si realmente casóse debió de ser mientres esta etapa de la so vida, esto ye, alredor del añu 364.

Consideróse como probable que mientres el so desempeñu na retórica tuviera frecuente contautu cola so familia, cuantimás col so hermanu Basilio, quien s'atopaben en retiru monásticu nuna propiedá familiar nel Ponto, xunto al Iris,Ibídem onde tamién s'atopaba'l so amigu Gregorio Nacianceno., p. 10

 Obispu de Nisa 
Nel añu de 370 el so hermanu Basilio asumió'l obispáu de Cesarea de Capadocia, quién se allegó de xente cercano a él pa sofitalo en contra del arrianismu.. Ibíd. Por ello, alredor del añu 371, Gregorio ye ordenáu obispu del pequeñu pobláu de Nisa, a pesar de la so personal oposición., Loc. cit. Ye nesti mesmu añu cuando escribe'l so tratáu De virginitate (Sobre la virxinidá), siendo la primera d'una gran cantidá d'obres qu'escribiría.

Dambos fueron grandes defensores de la fe que se foi imponiendo nos primeres conceyos ecuménicos del cristianismu. Apostaron en contra del arrianismu que dicía que Jesús yera fíu de Dios, pero nun yera consubstancial al Padre, sinón que tenía de considerase como una criatura unviada pa cumplir les promeses del Padre Dios. Ye dicir que Jesús nun yera Dios sinón yera una simple criatura. San Gregorio de Nisa atacó esta herexía nel Conceyu de Constantinopla del 381 usando pa ello base de filosofía platónica; afirmando la unidá y la Divinidá de les tres persones nuna sola idea divina, trés persones distintes nun solu Dios verdaderu. Según Gregorio de Nisa la unión de los dos naturaleces en Cristu ye tan fuerte que puede falase tranquilamente d'un home omnipotente o de que Dios foi crucificáu (teoría que se va llamar depués communicatio idiomatum). Tamién defendió la capacidá natural del home de conocer a Dios y asumió la teoría origeniana de l'apocatástasis.

 Obres 
 Trataos dogmáticos 
 Contra Eunomio
 Contra los apolinaristas
 Contra Apolinar
 Discursu sobre l'Espíritu Santu
 Gran discursu catequéticu

 Obres d'exéxesis 
 Sobre la formación del home
 Apoloxía pal Hexamerón
 Vida de Moisés
 Homilíes sobre'l Cantar de los Cantares
 Sobre'l Padrenuesu

 Obres ascétiques 
 Sobre la virxinidá
 La institución cristiana
 Vida de Macrina
 Sobre la perfeición
 Sobre l'oficiu del cristianismu
 Sermones llitúrxicos

 Ver tamién 
 Homilíes sobre'l Cantar de los Cantares
 Padres capadocios

 Referencies 

 Bibliografía 
 ENRIQUE MOLINÉ, Los Padres de la Ilesia. Una guía introductoria, Ediciones Palabra, Madrid 1995³, ISBN 84-8239-018-X






 Enllaces esternos 

 Benedicto XVI presenta a san Gregorio de Nisa 
 Testu n'español de La Gran Catequesis de San Gregorio de Nisa 
 El Misticismu de Gregorio de Nisa
 Gregoire de Nysse Biografía, obres y bibliografía; en francés.
 Gregorio de Nisa: Gran discursu catequéticu.
 Testu francés nel sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011); trad. de Louis Meridier. Ed. de 1908, París.

Categoría:Santos y santes de la Ilesia católica
Categoría:Santos y santes de Turquía
Categoría:Santos bizantinos
Categoría:Obispos de Bizanciu
Categoría:Padres de la Ilesia
Categoría:Teólogos y teólogues
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía NF
Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym