Piaya cayana

El cucu esguil (Piaya cayana) ye una especie d'ave que s'atopa dende'l noroccidente de Méxicu hasta'l norte d'Arxentina y Uruguái.

 Descripción 
Mide ente 43 y 46 cm de llargor y pesa ente 95 y 105 g. El plumaxe ye de color castañu nel envés y la cabeza, más pálidu nel gargüelu. El pechu ye gris y el banduyu coritu. La parte central de la cola ye acoloratada y el restu negra con manches blanques. El picu ye mariellu y l'iris coloráu. Los exemplares xuveniles estrémense porque'l picu ye gris, l'iris marrón y tienen menos manches blanques na cola. La subespecie suramericana P. c. mehleri presenta xeneralmente plumes pardes y non negres na cola. Les subespecies de Méxicu y Centroamérica tien aniellu ocular mariellu, que ye coloráu nes subespecies suramericanes.

 Comportamientu 
Permanez na canopia o nos cantos del monte, hasta los 2.500 m d'altitú. Cuerre poles cañes y xeneralmente vuela a curties distancies. El so llamáu ye un esplosivu kip! y kip! weeuu y xibla un wheep wheep wheep wheep. El so nial ye una taza de fueyes, construyíu nuna caña d'un árbol, despinta na vexetación trupa, a un altor de 1 a 12 m. La fema pon dos güevos blancos.

 Alimentación 
Aliméntase d'insectos grandes, como cigarra o chicharras, avispa y gates (incluyíes les que tienen pelos urticantes o escayos) y dacuando arácnido, llagarteses y delles frutes, como les de Trophis racemosa (Moraceae). Toma les sos preses de les cañes de los árboles y dalgunes, como les aviespes, en vuelu. Vése-y reparar en tientes les columnes de formigues y picotia la carga qu'elles lleven. Mientres el branu vése-y en compañía de mamíferos pequeños, como'l tití Callithrix jacchus. Dacuando busca alimentu xunto con otres especies d'aves. (1999): A composição dos bandos mistos d'aves na Mata Atlântica da Serra de Paranapiacaba, no sureste brasileiro [Mixed flocks of birds in Atlantic Rain Forest in Serra de Paranapiacaba, southeastern Brazil]. Revista Brasileira de Biologia 59(1): 75-85 [Portuguese with English abstract].  PDF fulltext

 Caltenimientu 
Ye una especie abondosa y paez tolerar la intervención humana, siempres y cuando nun se destruya'l monte. (2007): The potential of fruiting trees to enhance converted habitats for migrating birds in southern Mexico. Bird Conservation International 17(1): 45-61.  La IUCN considera por tantu qu'hai "esmolición menor" pol so caltenimientu.

 N'Ecuador 
Esta especie puede ser reparada y fotografiase n'estáu simuláu (estensión 5 ha.) montés nel Xardín Botánicu de Guayaquil.

 Referencies 

 Bibliografía 
 de Lyra-Nieves, Rachel M.; Oliveira, Maria A.B.; Telino-Júnior,Wallace R. & do Santos, Ednilza M. (2007): Comportamentos interespecíficos ente Callithrix jacchus (Linnaeus) (Primates, Callitrichidae) y algumas aves de Mata Atlântica, Pernambuco, Brasil [Interspecific behaviour between Callithrix jacchus (Linnaeus) (Callitrichidae, Primates) and some birds of the Atlantic forest, Pernanbuco State, Brazil]. Revista Brasileira de Zoologia 24(3): 709–716 [Portuguese with English abstract].  PDF fulltext.
 ffrench, Richard; O'Neill, John Patton & Eckelberry, Don R. (1991): A guide to the birds of Trinidad and Tobago (2nd edition). Comstock Publishing, Ithaca, N.Y.. 
 Hilty, Steven L. (2003): Birds of Venezuela. Christopher Helm, London. 
 Stiles, F. Gary & Skutch, Alexander Frank (1989): A guide to the birds of Costa Rica. Comistock, Ithaca. 

 Enllaces esternos 

Categoría:Cuculidae
Categoría:Aves d'América Central
Categoría:Aves d'América del Sur
Categoría:Animales descritos en 1766
Categoría:Especies descrites por Linnaeus
Categoría:TBSpecies