Spilopelia senegalensis

Spilopelia senegalensis ye una especie d'ave columbiforme de la familia Columbidae mesma d'África, Oriente Mediu, Asia Central y el subcontinente indiu; hai poblaciones nos Balcanes que nun se sabe si fueron introducíes.

La especie alcuéntrase en hábitats de carba y ermos semiáridos onde pueden vese alimentándose nel suelu. Un collar cuadriculáu acoloratáu y negru da-y un patrón distintivu y tamién lu estrema fácilmente d'otros palombos, al igual que'l so llamáu. Otros nomes inclúin palombu de palmera, ente que na India utilízase frecuentemente'l nome de pequeñu palombu marrón. Foi introducida n'España y en Australia Occidental y establecióse na naturaleza alredor de Perth y Fremantle.

 Descripción 

La tórtola senegalesa tien una cola llargo y delgao, típicamente de 25 cm de llargor. Ye de color marrón arrosáu na parte inferior con una cabeza y pescuezu color lila tiñíu. La cabeza y les partes inferiores son arrosaes, hasta faese más escures na parte inferior del abdome. Un parche acoloratáu y gris a cuadros alcuéntrase a entrambos llaos del pescuezu y compónense de plumes estremaes. Les partes cimeres son marrones con una franxa gris azulada a lo llargo de l'ala. La parte posterior ye d'un marrón uniforme y ensin rellumu na población de la India. Les poblaciones africanes senegalensis y phoenicophila tienen la rabadilla y les coberteres cimeres de les cola de color gris azuláu pero difieren nos tonos de les plumes del pescuezu y les ales, mientres aegyptiaca ye más grande y la cabeza y la nuca son color vinu y les coberteres cimeres son ablondas. La cola tien la mesma midida en tolos subxéneros y les plumes esteriores terminen en blancu. Los sexos son indistinguibles nel campu. Les aves nueves escarecen de les marques cuadriculaes del pescuezu. Les pates son acolorataes. Les poblaciones varien llixeramente nel plumaxe, por casu nes zones más grebes son más pálidos. Reparáronse los plumaxes leucísticos anormales.

El llamáu ye similar a una risa, nun baxu y onduláu «croo-doo-doo-doo-doo» con una amplitú ascendente y descendente.

 Distribución y hábitat 
Ye una especie bien común y estendida en carbaes, tierres seques de cultivu y habita en bona parte del so área de distribución, aportando a bien mansos. La especie alcuéntrase en gran parte d'África subsaḥariana, Arabia Saudita, Irán, Afganistán, Paquistán y la India. Tamién s'atopa n'Israel, El Líbanu, Siria, los Emiratos Árabes Xuníos y Turquía (estes poblaciones pueden derivar de les introducíes por humanos). Son sedentarios mayoritariamente, pero delles poblaciones pueden faer más movimientos. Les aves anilladas en Gujarat recuperáronse 200 quilómetros al norte de Paquistán, y páxaros exhaustos rexistráronse aterrizando en barcos nel mar Arábigu. La especie (que se cree pertenez a la población nominal) introducir en Perth en 1889 y establecióse alredor d'Australia Occidental. Les aves que se posen nos buques pueden ser introducíes a nueves rexones.

 Sistemática y taxonomía 
Esta especie describióse por Carlos Linneo quien la asitió nel xéneru Columba xunto con otros palombos. Más tarde asitióse nel xéneru Streptopelia pero estudio de filoxenia molecular indicaron qu'esta y la tórtola motuda (S. chinensis) destacaben del restu d'especies Streptopelia, lo que condució al usu d'un nome de xéneru más antiguu utilizáu pa la especie por Carl Jakob Sundevall. Desafortunadamente Sundevall utilizó'l nome Stigmatopelia senegalensis y Spilopelia pa la tórtola motuda (usó'l xéneru pa chinensis, según pa suratensis y tigrina, qu'agora son subespecies) na mesma páxina del so llibru de 1872. Dellos autores argumentaron que Stigmatopelia ye'l nome válidu, porque tien prioridá por cuenta de qu'apaez nuna llinia anterior na páxina, pero Schodde y Mason nel so catálogu zoolóxicu de páxaros australianos escoyeron Spilopelia clausa citando 24 (b) del Códigu ICZN que sofita la decisión del primer revisor.

Delles poblaciones con mínimes diferencies de plumaxe y tamañu llograron l'estáu de subespecie, estos inclúin:
 S. s. phoenicophila : Marruecos, Arxelia y Tunicia;
 S. s. aegyptiaca : valle del Nilu;
 S. s. senegalensis : Senegal y Nixeria, incluyendo a aequatorialis ;
 S. s. cambayensis : India;
 S. s. ermanni : Afganistán y Turkestán;
 S. s. sokotrae : islla de Socotra;
 S. s. dakhlae : oasis de Dajla (Exiptu) y Libia (comúnmente incluyida en phoenicophila); y,
 S. s. thome : islla de Santu Tomé (pero posiblemente sía una población introducida).

 Comportamientu y ecoloxía 

El machu en cortexu sigue a la fema banciando la cabeza mientres rúa. El machu picotia les sos ales plegaes nun desplazamientu-acicalamiento» pa solicitar la cópula a la fema. Esta acepta agachándose y pidiendo comida. El machu puede esfrutar de la comida del cortexo enantes de cubrir a la fema. La pareya puede afechase mutuamente. Los machos pueden tamién llanzar al aire soníos coles ales en señal de victoria y depués entamar escontra baxo nun nidiu arcu na so exhibición. La especie tien una temporada de cría estendida n'África. Casi tol añu en Malaui y Turquía; y sobremanera dende mayu hasta payares en Zimbabue, de febreru a xunu n'Exiptu y Túnez. N'Australia la temporada principal de reproducción ye de setiembre a payares. El nial ye una fráxil plataforma de ramines construyida nun arbustu baxu y, en delles vegaes, en resquiebros o so los bistechos de les cases. Dambos padres constrúin el nial: los machoss que traen les ramines que son asitiaos pola fema. La fema pon dos güevos nun intervalu d'un día, y los padres participen na incubación y alimentación de los pitucos. Los machos pasen guarando'l nial mientres la mayor parte del día. Depués de guariaos los primeros güevos asítiase'l segundu güevu, y estos eclosionen dempués d'unos 13 a 15 díes. Los adultos qu'añeren pueden asonsañar una mancadura pa distrayer y caltener a los depredadores lloñe del nial. Múltiples críes pueden ser alimentaes pola mesma pareya nel mesmu nial. Siete niaraes pola mesma pareya reparóse en Turquía. La nueva cría dexa'l nial dempués d'aproximao 14 a 16 díes. El críalo blanquinegru (Clamator jacobinus) llega al puntu de poner el so güevu nel nial de la tórtola motuda n'África.

Frecuentemente les poblaciones selvaxes n'Australia infestar con un virus que causa síntomes similares a los producíos en pericos pola enfermedá del picu y les plumes de los psitaciformes. Dellos pioyos ectoparásitos d'aves atopáronse nes especies ya inclúin les de los xéneros Coloceras, Columbicola, Bonomiella y Hohorstiella. Un parásitu de sangre, Trypanosoma hannae, foi rexistráu na especie. Fueron reparáu una picanzu peguizu (Lanius meridionalis) cazando una tórtola motuda adulta nel noroeste de la India, ente que'l busardo gavilán (Kaupifalco monogrammicus) ye un depredador de la especie n'África. Los páxaros sudafricanos amuesen una deformidá en picu que produz la crecedera escesiva del quexal cimeru.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Spilopelia chinensis (Linnaeus, 1766) del orde Columbiformes pol Congresu Ornitolóxicu Internacional .
 Ficha de la UICN .
Material multimedia .
Testu en The Atlas of Southern African Birds .

senegalensis
Categoría:Aves d'Asia
Categoría:Aves d'África
Categoría:Animales descritos en 1766
Categoría:Especies descrites por Linnaeus
Categoría:TBSpecies