Pteroglossus torquatus

El tucancillo collarejo o arasarí encollaráu (Pteroglossus torquatus), ye un pequeñu tucán con aspeutos físicos asemeyaos a los d'un paseriforme. Habita dende'l sur de Méxicu hasta Panamá.

 Descripción 
Como otros tucanes, el tucancillo collarejo ye bien coloríu y tien un gran picu. Los adultos comúnmente miden 41 cm de llargu y lleguen a pesar 230 gr.
Los sexos son similares n'apariencia, con cabeza y pechu negros, rabadilla coloráu brillante. Presenta un collar acoloratáu na parte trasera de la nuca, lo que-y valió'l nome de collarejo y l'epítetu científicu (torquatus). El banduyu ye mariellu brillante, con una mancha negra nel pechu y una banda colorada y negra nel abdome. Les zanques son de color castañu.
La piel facial, ensin plumes, ye negra tornándose marrón detrás de los güeyos mariellos. La parte cimera del picu ye mariellu opacu, con un cantu negru que sigue un patrón de dientes en forma de sierra nos cantos del mesmu, y termináu nuna punta negra. El quexal inferior ye negra. Les pates son verdes.

Los tucancillos xuveniles son muncho menos vistosos, cola cabeza color negru sarriu y verde olivar nes partes cimeres del cuerpu. La rabadilla colorada y el vietre mariellu ye menos vistosu y el mancha nel pechu, la banda del abdome y el patrón nel picu nun s'estremen.

El llamáu del tucancillo collarejo ye fuerte y agudu.

 Comportamientu 

El tucancillo collarejo ye un residente común nes selves de tierres baxes y montes un pocu abiertos. 
Parvadas pequeñes, usualmente conformaes por 6-15 aves, traviesen el monte en vuelu rápidu y direutu. 

Esta especie arborícola ye principalmente frugívora, pero tamién consume inseutos, pequeños reptiles, güevos d'aves y otres preses pequeñes.

Depositen 3 güevos blancos en cuévanos naturales al descubiertu o niales de picatueros a lo cimero de los árboles.
Dambos sexos guaren los güevos por 16 díes, depués de los cualos los pitucos permanecen nel nial. Al nacer son ciegos y nun tener plumes, tienen picos curtios y almadines especializaes nos talones pa protexelos de les rugosidades del fondu del nial. Son alimentaos por dambos padres, quien pueden ser asistíos hasta por otros 3 adultos, probablemente integrantes de niaraes anteriores. Abandonen el nial dempués d'alredor de 6 selmanes, pero siguen siendo alimentaos polos adultos per delles selmanes más.

Los tucancillos estremar del restu de los tucanes por perchar en grupos sociales a lo llargo de tol añu, más de 6 adultos y pitucos pueden habitar nuna mesmu cuévanu d'un árbol, dormiendo toos coles coles plegaes sobre l'envés.

 Referencies 

 Stiles y Skutch: A guide to the birds of Costa Rica ISBN 0-8014-9600-4

 Enllaces esternos 

 Películes de tucancillos collarejos na Internet Bird Collection

torquatus
Categoría:Aves d'América del Sur
Categoría:Aves d'América Central
Categoría:Animales descritos en 1788
Categoría:TBSpecies