Athene noctua

El  ye una ave strigiformes de la familia Strigidae. Ta bien espublizada pela metá sur d'Europa y el norte d'África. Tien unos 25 cm de llargor.

Como la mayoría d'aves de la familia Strigidae, tien grandes güeyos d'iris mariellu-maciu. Ye d'estatura gordosa, de color pardu con manches blanques, y en esnalu estremar peles sos ales curtíes, arrondaes y con llinies puntiaes de color blancu. Paezse un pocu al coruxín, pero ésti ye de color ceniza, con un par de guedeyes en punta enriba de la cabeza, y menos trabáu que'l miagón.

El so esnalu ye onduláu, con descensos y ascensos siguíos y d'aleteos rápidos.

El so cantu ye bono d'escuchar nos atapeceres: una serie de reclamos agudos y fuertes, paecíos al miagar d'un gatu (de ahí el so nome). Suelse ver sobremanera en paisaxes mediterráneos, con olivares, carbes, y dalgún qu'otru pedregal. Tamién ye frecuente velo de día, posáu sobre un poste.

Caza sobremanera pequeños royedores, inseutos grandes, pequeños páxaros y viérbenes.

 Nome común 

 Subespecies 
Son reconocíes les siguientes subespecies:
 Athene noctua bactriana Blyth, 1847
 Athene noctua glaux (Savigny, 1809)
 Athene noctua impasta Bangs & J. L. Peters, 1928
 Athene noctua indigena C. L. Brehm, 1855
 Athene noctua lilith Hartert, 1913
 Athene noctua ludlowi E. C. S. Baker, 1926
 Athene noctua noctua (Scopoli, 1769)
 Athene noctua orientalis Severtzov, 1873
 Athene noctua plumipes Swinhoe, 1870
 Athene noctua saharae (O. Kleinschmidt, 1909)
 Athene noctua somaliensis Reichenow, 1905
 Athene noctua spilogastra (Heuglin, 1869)
 Athene noctua vidalii A. E. Brehm, 1857

 Mitoloxía 

Na antigua Grecia yera l'animal sagráu de la diosa Atenea, de la cual toma'l so nome científicu, y símbolu de la ciudá d'Atenes.Lucía Rodríguez-Noriega, Intentando socavar una falsa creencia: la identidá de l'ave d'Atenea, Studium 12 (2006), 103-111. Disponible en  Por ello, munches monedes acuñaes llevaben nel so aviesu la imaxe d'esti animal. Hegel adoptar nel s. XIX como símbolu de la filosofía.Richard Rorty, Eliot Deutsch (2001): Cultura y modernidá: perspeutives filosófiques d'Oriente y Occidente, p. 347. «El miagón de Minerva ye, dempués de too, un páxaru mitolóxicu, que tomó emprestáu'l mesmu Hegel como metáfora pa la filosofía. El mitu imponse sobre daqué o sobre daquién, como autenticación intersubjetiva de la verdá d'un…» Consultáu 3 febreru 2011. En 1923, José Ortega y Gasset utilizó al miagón como logo pa la Revista d'Occidente.

 Ave del añu 2011 
La Sociedá Española d'Ornitoloxía (SEO/BirdLife) declaró al miagón européu ave del añu 2011. Al traviés de la iniciativa Ave del Añu SEO/BirdLife realiza campañes especiales empuestes al caltenimientu de la especie.

 Referencies 

 Enllaces esternos 

 Ficha de la especie (PDF), por Javier Blasco-Zumeta


noctua
Categoría:Aves d'África
Categoría:Aves d'Asia
Categoría:Aves d'Europa
Categoría:Criatures mitolóxiques griegues
Categoría:TBSpecies