Caprimulgus ruficollis

El  ye una especie d'ave Caprimulxiforme de la familia Caprimulgidae que cría na península ibérica y el Magreb septentrional, y pasa l'iviernu n'África occidental.

 Descripción 
Ye una ave de plumaxe crípticu, con ales y cola llargues y les pates curties. La so cabeza ye ancha y esplanada, tien un picu curtiu de color coritu, anque la so boca abierta ye enorme, y ta flanqueada de plumes fuertes y desenvueltes, que lu ayudar a atrapar los inseutos voladores. Amás tien unos güeyos proporcionalmente grandes y de color negru. El chotacabras cuellirrojo mide ente 30 y 32 cm de llargu, de los cualos 16 cm lleguen a corresponder a lo cabero, y tien un valumbu alar d'ente 65 y 68 cm.Mark Beaman, Steve Madge (1998). Guía de les aves d'Europa, norte d'África y próximu oriente. Ed. Omega. p. 517 ISBN 8428209464.

Nel plumaxe de les sos partes cimeros entemécense los tonos pardos, castañales y buxos, con veteado negru nes plumes escapulares, el mantu y el pileu. Presenta un anchu semicollar de color canela acoloratáu na parte frontera y una banda acoloratada más estrecha na nuca, y bigoteras blanques. Los adultos amás tienen una mancha blanca nel gargüelu, de normal estremada en dos. Los sos partes inferiores son de color castañu claru con llistáu pardu. El plumaxe de dambos sexos ye similar, anque pueden estremase pol tamañu de les manches blanques que tienen na parte media de les primaries y la punta de les rémixes esteriores, que nos machos son de mayor tamañu. Los xuveniles son de tonos más abuxaos, escarecen de les manches blanques del gargüelu y les manches blanques d'ales y cola son más pequeñes que les de les femes.

El chotacabras cuellirrojo estremar del chotacabras européu (Caprimulgus europaeus) pol so mayor tamañu y por tener la cola más llarga, y pol collar acoloratáu que-y arrodia la parte fronteru del so pescuezu. El plumaxe del chotacabras cuellirrojo polo xeneral ye de tonos más templaos.

En vuelu presenta una figura carauterística, que recuerda a un gran andarón, con vuelu silenciosu y a baxu altor. Al volar paez más pálidu y acoloratáu que'l chotacabras européu y apréciase el so mayor tamañu.

 Taxonomía y etimoloxía 
Los chotacabras pertenecen a la familia Caprimulgidae un grupu d'aves principalmente nocherniegues y insectívores distribuyíes pela mayor parte del mundu. Caprimulgus ye'l so xéneru más numberosu y estendíu. Los sos miembros carauterizar por tener cerdes alredor del picu, ales llargues y estreches, plumaxe con patrones miméticos y les uñes de les garres medies con bultos en forma de peñe na parte cimera qu'usen p'afechase. Los machos suelen tener manches blanques nes ales y la cola, y como nesti casu tamién delles femes. Dientro del so xéneru'l chotacabras cuellirrojo ta más cercanamente emparentáu colos chotacabras africanos que col chotacabras européu.Kin-Lan Han, M.S., (2006) Molecular sistematics of nightjars and nighthawks (Caprimulgidae) Tésis de la Universidá de Maryland.

El chotacabras cuellirrojo foi descritu científicamente pol zoólogu neerlandés Coenraad Jacob Temminck en 1820, col so nome científicu actual. Caprimulgus deriva de la combinación de les pallabres llatines capra «cabra» y mulgere «catar», en referencia a una antigua creencia sobre que los chotacabras mamaben de les cabres;Jobling, James A (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. Londres: Christopher Helm. p. 90. ISBN 978-1-4081-2501-4. una etimoloxía similar a la del so nome común n'español, chotacabras: «chotar» ye un términu arcaicu que procede del llatín suctare y significa «mamar».Etimoloxía de choto. Pela so parte, el nome de la so especie, ruficollis ye la combinación de les pallabres llatines rufus «ablondu» y collis «pescuezu».

Descríbense dos subespecies:
Caprimulgus ruficolis ruficolis - subespecie nominal que cría na península ibérica y el norte de Marruecos;
Caprimulgus ruficolis desertorum - de plumaxe más pálidu, gris platiáu y acoloratáu o beige y con menos veteado negru nes partes cimeres del plumaxe y les inferiores más clares, que cría namái en Marruecos oriental, Arxelia y Tunicia.

 Distribución y hábitat 
El so área de cría amenorgar al estremu suroccidental del Holárticu. N'Europa cría namái la península ibérica (concentráu especialmente nos sos dos tercios meridionales onde coincide menos col chotacabras européu) y el noroeste d'África, distribuyíu solamente pel norte de Marruecos, Arxelia y Tunicia. Tres la dómina de cría migra travesando'l desiertu d'El Sáḥara pa llegar al sur de Mauritania y Malí, amás de Senegal y rexones circundantes.

Los sos hábitats naturales son les zones de carba mediterránea, los montes abiertos secos, les rexones semidesérticas ya inclusive los araxales arenosos.

 Comportamientu 
Ye una ave de vezos crepusculares y nocherniegos que pasa'l día dormiendo escondíu nel suelu o posáu horizontalmente en dalguna caña baxa. 

Aliméntase d'inseutos voladores que caza al vuelu nes sos pasaes rasantes cola boca abierta, anque tamién puede llanzase a atrapalos partiendo d'un posaderu.

 Migración 
El chotacabras pardu ye una ave netamente migradora. Llega a la península ibérica nel mes d'abril, principalmente a finales d'esti mes. La so migración nocherniega foi pocu reparada y la presencia d'estes aves na mariña occidental de Marruecos, en L'Aaiún y nel cantu septentrional d'El Sáḥara tamién en mayu, demuestra que munchos exemplares nun lleguen a la península enantes de la metá d'esi mes.

 Reproducción 
Igual que'l chotacabras européu, esta especie esplega tamién un espectacular cortexu; el machu palmotia coles ales dolce o más vegaes mientres sobrevuela a la fema. El chotacabras pardu nun constrúi nial dalgunu, llindándose a faer la puesta, de normal de dos güevos, direutamente nel suelu desnudu, de cutiu aprovechando una llixera depresión. Siente preferencia por zones arenoses y ye frecuente qu'al pie de los güevos haya dalgún cachu de madera seco, costume similar a la otra especie.

El color de los güevos ye variable y siempres bien crípticu, confundiéndose fácilmente con quixarros. Polo xeneral son elípticos y brillantes de color blancu buxu, con puntos y manchitas pardes o amarellentaes ya inclusive verdoses o plomices. Esta especie realiza dos puestes, una a principiu de mayu y otra a finales de xunu.

 Amenaces 
Les amenaces más importantes son la destrucción del hábitat de nidificación, la falta d'alimentu por causa de los plaguicidas, l'atropellu por automóviles, choque contra barganales cinexéticos y llabores mecánicos agrícoles en cultivos con arboláu. Posiblemente tien tamién problemes nes sos árees d'ivernada.

 Referencies 

 Bibliografía 

 nel Atles d'Aves reproductores d'España. Ministeriu de Mediu Ambiente. Archivu en PDF. Consultáu'l 18 de mayu de 2009.
Caprimulgus ruficollis nel Atles d'Identificación de les Aves d'Aragón. Archivu en PDF. Consultáu'l 18 de mayu de 2009.

 Enllaces esternos 

 Ficha d'identificación de la especie (PDF), por Javier Blasco Zumeta 
Semeya d'un Chotacabras pardu.  Vistu'l 18 de mayu de 2009.

ruficollis
Categoría:Aves de la península ibérica
Categoría:Aves d'África
Categoría:Animales descritos en 1820
Categoría:Aves migratories
Categoría:TBSpecies